Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowejz dnia 28 grudnia 2016 r.w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 80 ust. 6 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
wysokość, szczegółowe warunki i tryb przyznawania i podwyższania dodatków specjalnego,
służbowego i motywacyjnego, a także w zależności od występujących okoliczności i tytułu
ich wypłaty możliwość obniżania i wstrzymywania tych dodatków;
2)
wysokość, szczegółowe warunki i tryb przyznawania, podwyższania i obniżania dodatków
funkcyjnego oraz kompensacyjnego;
3)
wysokość i tryb przyznawania i podwyższania dodatku za długoletnią służbę wojskową;
4)
sposób ustalania wysokości dodatków specjalnego i służbowego w ostatnim miesiącu pełnienia
służby wojskowej oraz okresy służby lub pobierania dodatku uznawane za równorzędne
z okresem pobierania dodatków specjalnego lub służbowego;
5)
szczególne właściwości lub warunki służby wojskowej z tytułu których są wypłacane
dodatki specjalne;
6)
stanowiska służbowe, których zajmowanie i jednostki wojskowe, w których pełnienie
służby uprawniają do dodatku służbowego.
§ 2.
Kwotą bazową w rozumieniu rozporządzenia jest kwota 1500 zł.
§ 3.
Żołnierz zawodowy otrzymujący dodatek o charakterze stałym, w okresie skierowania
do pełnienia służby poza granicami państwa, zachowuje prawo do dodatku należnego przed
skierowaniem, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo
do tego dodatku lub jego wysokość.
Rozdział 2
Dodatek specjalny
§ 4.
Żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki
pełnienia służby z tytułu:
1)
wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych;
2)
wykonywania bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych;
3)
pełnienia służby w składzie załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej wychodzących
na morze;
4)
wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego;
5)
wykonywania skoków ze spadochronem;
6)
wykonywania zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub
szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305;
7)
pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej;
8)
pełnienia służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego;
9)
wykonywania czynności polegających na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu
z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych;
10)
pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;
11)
wykonywania zadań ratowniczych oraz związanych z zapobieganiem skutkom klęsk żywiołowych
lub ich usuwaniem.
§ 5.
Dodatek specjalny o charakterze stałym, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu od dnia
objęcia stanowiska służbowego, a z tytułu o którym mowa w § 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 9 nie
wcześniej niż od stwierdzonego w rozkazie dziennym dnia spełnienia przez żołnierza,
określonych w odrębnych przepisach, warunków uprawniających do wykonywania czynności,
za które przysługuje ten dodatek.
§ 6.
1.
Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w
ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje:
1)
w pełnej wysokości - jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym
przez okres co najmniej 10 lat;
2)
w wysokości l/10 ostatnio pobranej kwoty dodatku specjalnego za każdy rok, w którym
żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym - jeżeli żołnierz otrzymywał
go przez okres krótszy niż 10 lat, z tym że okres przekraczający sześć miesięcy traktuje
się jako pełny rok.
2.
W przypadku:
1)
zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową
komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, w przypadku
gdy utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem
służby lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami służby, z tytułu których
przysługują świadczenia odszkodowawcze, określone w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową ;
2)
śmierci, zaginięcia lub uznania za zmarłego żołnierza zawodowego
- w uposażeniu żołnierza za ostatni miesiąc pełnienia zawodowej służby wojskowej uwzględnia
się pełną wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1.
3.
W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 i 2, otrzymującego dodatek
specjalny na podstawie § 8 ust. 8, § 13 ust. 4, § 16 ust. 7 lub § 18 ust. 5 dla celów
ustalenia dodatku specjalnego o charakterze stałym w ostatnim miesiącu pełnienia służby
przyjmuje się kwotę dodatku ustaloną odpowiednio z uwzględnieniem § 8 ust. 1 i 2,
§ 13 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2 lub § 18 ust. 1 i 2.
4.
W razie śmierci żołnierza, zaginięcia lub uznania za zmarłego, wysokość dodatku, o
którym mowa w ust. 1, określa się w decyzji przyznającej odprawę pośmiertną.
§ 7.
1.
Żołnierzowi zawodowemu, który utracił prawo do otrzymywania dodatku specjalnego o
charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej przysługuje
dodatek specjalny w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby lub wygaśnięcia
stosunku służbowego w związku ze śmiercią żołnierza, zaginięciem lub uznaniem za zmarłego.
2.
Ustalenie wysokości dodatku specjalnego o charakterze stałym, obowiązującej w dniu
zwolnienia z zawodowej służby wojskowej lub wygaśnięcia stosunku służbowego, następuje
przez:
1)
określenie wskaźnika relacji ostatniej miesięcznej kwoty dodatku do kwoty bazowej
- ustalonych z dnia utraty przez żołnierza prawa do otrzymywania dodatku z tytułu
wykonywania czynności, o których mowa w § 4 pkt 1-10; wskaźnik ten wyraża się w procentach
z zaokrągleniem do setnych części procentu;
2)
pomnożenie kwoty bazowej ustalonej na dzień zwolnienia żołnierza ze służby przez wskaźnik
relacji, o którym mowa w pkt 1.
3.
W zakresie przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, przepisy § 6 stosuje się
odpowiednio.
§ 8.
1.
Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje
loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, otrzymuje dodatek specjalny
o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
1,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 2000 godzin lotu;
2)
1,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;
3)
1,30 - piloci, którzy wykonali powyżej 1100 godzin do 1500 godzin lotu;
4)
1,00 - piloci, którzy wykonali powyżej 750 godzin do 1100 godzin lotu, oraz inni członkowie
załóg, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu;
5)
0,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 750 godzin lotu, oraz inni członkowie
załóg, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu;
6)
0,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 500 godzin lotu, oraz inni członkowie
załóg, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;
7)
0,50 - piloci, którzy wykonali do 300 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy
wykonali powyżej 1000 godzin do 1500 godzin lotu;
8)
0,40 - inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 1000 godzin lotu;
9)
0,30 - inni członkowie załóg, którzy wykonali do 500 godzin lotu.
2.
Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, zwiększa się pilotom, którzy
wykonują loty samolotem wielozadaniowym F-l 6, przez okres:
1)
do 3 lat - o 0,2;
2)
od 3 do 6 lat - o 0,4;
3)
od 6 do 9 lat - o 0,7;
4)
od 9 do l2 lat - o 1,0;
5)
powyżej 12 lat - o 1,5.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do żołnierza zawodowego wykonującego w trakcie
szkolenia wojskowego loty na samolocie wielozadaniowym F-16 niebędącym statkiem powietrznym
używanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.
4.
Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,
który zgodnie z Indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz
na urządzeniach treningowych i symulatorach, zwanym dalej „indywidualnym rocznym planem”,
w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż:
1)
30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo
2)
40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym.
W przypadku pełnienia służby wojskowej na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust.
1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin lotów przypadającą
proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest
uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin
lotów zaokrągla się w górę do pełnych godzin.
5.
Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1 i 4, wlicza się czas lotów:
1)
w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne
wykonywanych w ramach wojskowego szkolenia lotniczego w okresie pełnienia czynnej
służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej;
2)
w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne
wykonywanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej w trakcie wojskowego szkolenia
lotniczego, a w odniesieniu do pilotów - czas lotów wykonanych za sterami statku powietrznego;
3)
inspektorskich - wykonanych przez żołnierza zawodowego - pilota, o którym mowa w §
9 ust. 1 pkt 3.
6.
W przypadku wykonywania przez żołnierza zawodowego, w ciągu roku kalendarzowego, lotów
różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 4 pkt 2.
7.
Dla celów ustalania godzin lotu, o których mowa w ust. 1, czas lotu personelu latającego
jest liczony od chwili, gdy statek powietrzny rozpoczyna poruszanie się za pomocą
własnej mocy z zamiarem wykonania startu, do chwili wyłączenia silnika po zakończonym
locie, a w odniesieniu dla załóg śmigłowców jest liczony od chwili uruchomienia silnika
do zatrzymania łopat wirnika po zakończonym locie, z tym że czas lotu wykonanego:
1)
statkiem powietrznym realizującym zadania w strefie działań wojennych przelicza się
przy zastosowaniu współczynnika 3,0;
2)
samolotem naddźwiękowym albo śmigłowcem pokładowym lotnictwa Marynarki Wojennej przelicza
się przy zastosowaniu współczynnika 2,0;
3)
samolotem odrzutowym poddźwiękowym przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5;
4)
innym niż wymienionym w pkt 1 i 2 śmigłowcem przelicza się przy zastosowaniu współczynnika
1,2.
8.
Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2,
który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust.
4, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego przyznaje się dodatek
specjalny w wysokości:
1)
1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2, za każdą godzinę
lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał
loty wyłącznie samolotem naddźwiękowym;
2)
1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2, za każdą godzinę
lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - w innym przypadku niż
określony w pkt 1.
9.
Dodatek specjalny, ustalony w sposób określony w ust. 8, wypłaca się żołnierzowi zawodowemu
do dnia wykonania liczby godzin lotów określonych w ust. 4, nie dłużej jednak niż
do końca roku kalendarzowego. Od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny
ustala się w sposób wskazany w ust. 1.
10.
Przepisów § 8 ust. 4 i 6 nie stosuje się do żołnierza zawodowego, o którym mowa w
ust. 1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady
lotnictwa (skrzydła lotnictwa). Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych określa temu
żołnierzowi liczbę godzin lotów, w tym lotów inspektorskich w danym roku kalendarzowym,
w celu ujęcia w indywidualnym rocznym planie. W przypadku niewykonania w danym roku
kalendarzowym normy godzin lotu, określonej w indywidualnym rocznym planie, przepisy
ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio, uwzględniając normę godzin lotu zawartą w indywidualnym
rocznym planie.
§ 9.
1.
Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 8 ust. 1, posiadającemu co najmniej dziesięcioletni
staż zawodowej służby wojskowej pełnionej w składzie personelu latającego, który wykonał
w roku kalendarzowym loty w wymiarze nie niższym niż:
1)
30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo
2)
40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym albo
3)
połowę wymiaru godzin lotów określonych odpowiednio w pkt 1 lub 2, z wyłączeniem lotów
inspektorskich - w przypadku pilota, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, zajmującego
stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła
lotnictwa) posiadającemu licencję pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej
- po zakończeniu roku kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny w
wysokości 300% kwoty pobieranego dodatku specjalnego o charakterze stałym.
2.
Wysokość jednorazowego dodatku, o którym mowa w ust. 1, ulega zwiększeniu o 20% kwoty
pobieranego przez żołnierza zawodowego dodatku specjalnego o charakterze stałym, za
każdy pełny rok zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu
latającego ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600%.
3.
W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego lotów
różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 1 pkt 2.
4.
Dla celów ustalania jednorazowego dodatku, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się staż
zawodowej służby wojskowej, o którym mowa w § 8 ust. 5 pkt 2, pełnionej w składzie
personelu latającego oraz kwotę dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8
ust. 1 i 2, ustalone na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który żołnierzowi zawodowemu
jest przyznawany ten dodatek.
5.
Jednorazowy dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się również żołnierzowi
zawodowemu, który w trakcie roku kalendarzowego został zwolniony ze stanowiska służbowego,
o którym mowa w § 8 ust. 1, i wyznaczony na stanowisko, na którym nie ma obowiązku
wykonywania lotów, lub przeniesiony do rezerwy kadrowej. Dodatek ustala się na podstawie
stażu zawodowej służby wojskowej w składzie załóg wojskowych statków powietrznych
oraz innych niż wojskowe statki powietrzne, o których mowa w § 8 ust. 5 pkt 2, oraz
kwoty dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalone na ostatni
dzień zajmowania stanowiska służbowego. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
§ 10.
1.
Żołnierzowi zawodowemu, który w trakcie miesiąca kalendarzowego wykonał loty oznaczone
statusem HEAD, po zakończeniu miesiąca kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek
specjalny, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
2.
Przy określaniu wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się liczbę lotów
wykonanych w trakcie miesiąca kalendarzowego, poziom wyszkolenia specjalistycznego
żołnierza zawodowego oraz uprawnienia lotnicze posiadane przez niego, stopień trudności
i złożoności wykonywanych zadań służbowych, a także uciążliwości i zagrożenia, które
wystąpiły w trakcie wykonywania lotów.
§ 11.
Żołnierzowi zawodowemu - dowódcy statku powietrznego, za każdy lot pokazowy wykonany
statkiem powietrznym należącym do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie
opracowanej przez organizatora lotu pokazowego dokumentacji pokazów lotniczych, po
zakończeniu miesiąca kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny, ustalony
przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej 0,2.
§ 12.
Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 8,
który wykonuje loty w składzie załogi wojskowego statku powietrznego, przyznaje się
za każdą godzinę lotu dodatek specjalny w wysokości l/30 najniższej miesięcznej kwoty
dodatku specjalnego należnego pilotowi lub innemu członkowi załogi, w wysokości określonej
odpowiednio w § 8 ust. 1 pkt 7 lub 9.
§ 13.
1.
Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje
bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych, otrzymuje dodatek specjalny
o charakterze stałym ustalony, przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
do 0,10 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku
do 10 lat;
2)
do 0,20 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku
od 10 do 20 lat;
3)
do 0,30 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku
powyżej 20 lat.
2.
Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,10 żołnierzom zawodowym
wykonującym bezpośrednią obsługę samolotów wielozadaniowych F-16 lub śmigłowców pokładowych
lotnictwa Marynarki Wojennej albo statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania
zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.
3.
Stanowiskami służbowymi objętymi prawem do dodatku, o którym mowa w ust. 1, są stanowiska
służbowe w pododdziałach technicznych jednostek wojskowych, w których dokonuje się
obsługi wojskowych statków powietrznych, oznaczone w etatach jednostek wojskowych
cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22, cechą grupy osobowej inżynieryjno-lotniczej
- J.
4.
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.
1, uwzględnia się poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza oraz uprawnienia
posiadane przez niego w zakresie obsługi statków powietrznych, stopień trudności i
złożoności wykonywanych zadań, liczbę podległych lub nadzorowanych żołnierzy, a także
uciążliwości i zagrożenia związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska
służbowego.
§ 14.
1.
Żołnierz zawodowy zajmujący etatowe stanowisko służbowe w składzie załogi jednostki
pływającej Marynarki Wojennej, który wypływa na morze na tej lub innej jednostce pływającej
Marynarki Wojennej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy
zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
2.
Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,
który w składzie załogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej przebywa na morzu
w łącznym wymiarze nie niższym niż 30 dni w ciągu roku kalendarzowego, w czasie nie
krótszym niż 6 godzin dziennie. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym,
o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę dni
przebywania na morzu przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych
zajmowania stanowiska służbowego. Liczbę dni przebywania na morzu zaokrągla się w
górę do pełnego dnia. Czas przebywania jednostki pływającej Marynarki Wojennej na
morzu jest liczony od chwili minięcia głowic falochronów wejściowych do portu przy
wyjściu na morze do chwili minięcia tych głowic przy wejściu do portu.
3.
Do czasu służby w składach etatowych załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej,
o którym mowa w ust. 1, oraz do czasu przebywania na morzu, o którym mowa w ust. 2,
wlicza się odpowiednio czas służby w składach etatowych załóg jednostek pływających
oraz dni przebywania na morzu w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem
do zawodowej służby wojskowej.
4.
Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który
w okresie roku kalendarzowego wypływał na jednostkach pływających Marynarki Wojennej
na morze w wymiarze niższym niż określony w ust. 2, począwszy od dnia 1 stycznia następnego
roku kalendarzowego przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki
dodatku określonej w ust. 1, za każdy dzień w okresie poprzedniego roku kalendarzowego,
w którym żołnierz wypływał na morze na czas nie krótszy niż 6 godzin dziennie. Przepis
§ 8 ust. 9 stosuje się odpowiednio.
§ 15.
Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 14,
który wykonuje czynności służbowe na jednostkach pływających Marynarki Wojennej, przyznaje
się za każdy dzień zaokrętowania połączonego z wypłynięciem na morze na czas nie krótszy
niż 6 godzin dodatek w wysokości 1/30 najniższej miesięcznej stawki dodatku specjalnego
wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 14 ust. 1, uzależnionej od rodzaju jednostki
pływającej, na której żołnierz wykonywał obowiązki służbowe.
§ 16.
1.
Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje
prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze
stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
0,60 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1500 godzin;
2)
0,50 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1000 do 1500 godzin;
3)
0,40 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 500 do 1000 godzin;
4)
0,30 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze do 500 godzin.
2.
Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się:
1)
o 0,30 żołnierzom zawodowym wykonującym w sprzęcie nurkowym głębinowe nurkowania i
prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach
większych niż 50 metrów;
2)
od 0,10 do 0,30 żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierowników prac podwodnych;
3)
od 0,10 do 0,40 żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierownika podwodnych działań:
bojowych, minerskich, inżynieryjnych i ratowniczych.
Łączna suma zwiększeń nie może przekraczać 0,60 mnożnika kwoty bazowej.
3.
Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,
który w ramach wykonywania prac podwodnych w ciągu roku kalendarzowego przebywa pod
powierzchnią wody w wymiarze nie niższym niż:
1)
15 godzin wykonując w sprzęcie nurkowym nurkowania głębinowe i prace podwodne pod
powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50
metrów;
2)
30 godzin w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym
lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;
3)
45 godzin w sprzęcie nurkowym zasilanym sprężonym powietrzem.
W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez
część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin wykonywania prac podwodnych
z użyciem sprzętu nurkowego, przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy
kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym
stanowisku służbowym. Liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu
nurkowego zaokrągla się w górę do pełnej godziny.
4.
W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego prac
podwodnych w różnym sprzęcie nurkowym przyjmuje się normę godzin określoną w ust.
3 pkt 3, z tym że czas pobytu pod powierzchnią wody:
1)
w sprzęcie nurkowym przy wykonywaniu nurkowania głębinowego i prac podwodnych pod
powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50
metrów przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 3,0;
2)
w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo o zamkniętym lub
półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej przelicza się przy zastosowaniu współczynnika
1,5.
5.
Do czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1 i 3, wlicza się czas
wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego w okresie pełnienia czynnej
służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.
6.
Dla celów ustalania łącznego czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust.
1, czas przebywania pod powierzchnią wody jest liczony od chwili rozpoczęcia zanurzania
pod powierzchnię wody do chwili zakończenia wynurzania spod powierzchni wody. Przepis
ust. 4 stosuje się odpowiednio.
7.
Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który
w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin prac podwodnych, określonych
w ust. 3 albo w ust. 4, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego
przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:
1)
1/15 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę prac
podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał
zadania w sprzęcie nurkowym wykonując głębinowe nurkowania i prace podwodne pod powierzchnią
wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów;
2)
1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę prac
podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w autonomicznych aparatach nurkowych
o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;
3)
1/45 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę prac
podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w sprzęcie nurkowym zasilanym
sprężonym powietrzem.
Przepis § 8 ust. 9 stosuje się odpowiednio.
§ 17.
Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 16,
który wykonuje prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego albo w warunkach sztucznie
podwyższonego ciśnienia atmosferycznego, przyznaje się za każdą godzinę wykonywania
tych prac dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku specjalnego
wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 16 ust. 1 pkt 4.
§ 18.
1.
Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje
skoki ze spadochronem, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony
przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
0,45 - jeżeli wykonał powyżej 1000 skoków ze spadochronem;
2)
0,40 - jeżeli wykonał powyżej 500 do 1000 skoków ze spadochronem;
3)
0,35 - jeżeli wykonał powyżej 300 do 500 skoków ze spadochronem;
4)
0,30 - jeżeli wykonał powyżej 100 do 300 skoków ze spadochronem;
5)
0,20 - jeżeli wykonał do 100 skoków ze spadochronem.
2.
Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,30 żołnierzowi zawodowemu
pełniącemu służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego.
3.
Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,
który w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem
spadochronowym wykonuje w ciągu roku kalendarzowego co najmniej:
1)
20 skoków ze spadochronem - jeżeli pełni on służbę w charakterze wojskowego instruktora
spadochronowego;
2)
5 skoków ze spadochronem - innemu żołnierzowi.
W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez
część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę skoków ze spadochronem przypadającą
proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest
uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę skoków
ze spadochronem zaokrągla się w górę do pełnych jedności.
4.
Do liczby wykonanych skoków ze spadochronem, o których mowa w ust. 1 i 3, wlicza się
skoki ze spadochronem wykonane w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych
objętych szkoleniem spadochronowym w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed
powołaniem do zawodowej służby wojskowej.
5.
Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2,
który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby skoków określonej w ust. 3,
począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego przyznaje się dodatek
specjalny w wysokości:
1)
1/20 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdy skok wykonany
w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, jeżeli żołnierz pełni służbę w charakterze
instruktora spadochronowego;
2)
1/5 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdy skok wykonany
w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w innym niż określony w pkt 1 przypadku.
Przepis § 8 ust. 9 stosuje się odpowiednio.
§ 19.
Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 18,
przyznaje się za każdy skok ze spadochronem wykonany w trakcie szkolenia jednostek
lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym dodatek specjalny w
wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku, wypłacanej żołnierzom na podstawie § 18
ust. 1 pkt 5.
§ 20.
1.
Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr 2305, który wykonuje zadania
polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu
w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu
mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
3.
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.
1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności
i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa
utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane
z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom
wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.
§ 21.
1.
Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Żandarmerii Wojskowej zajmujący stanowisko służbowe
określone grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą lub dochodzeniowo-śledczą, otrzymuje
dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty
bazowej do 0,60.
2.
Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie,
który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu
lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze
stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
3.
Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Żandarmerii Wojskowej, na innym stanowisku
służbowym niż wymienione w ust. 1, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym,
ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
do 0,20 - jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii
Wojskowej do 10 lat;
2)
do 0,30 - jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii
Wojskowej powyżej 10 lat.
4.
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.
1 i 3, uwzględnia się stopień trudności i złożoności powierzanych zadań oraz efekty
uzyskiwane w trakcie ich realizowania, a także poziom doświadczenia i wyszkolenia
specjalistycznego żołnierza.
5.
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.
2, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności
i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa
utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane
z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom
wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.
§ 22.
1.
Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie
Wywiadu Wojskowego otrzymuje miesięczny dodatek specjalny w wysokości od 0,04 do 2,5
kwoty bazowej.
2.
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.
1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, zakres tych obowiązków
oraz posiadane kwalifikacje zawodowe.
§ 23.
1.
Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w etatowych patrolach rozminowania, który
wykonuje czynności polegające na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów
wybuchowych albo niebezpiecznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym
do wysokości 0,60 kwoty bazowej.
2.
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.
1, uwzględnia się stopień niebezpieczeństwa utraty zdrowia lub życia oraz inne uciążliwości
i niebezpieczeństwa w trakcie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, a także
poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza.
§ 24.
1.
Żołnierz zawodowy, który zajmuje stanowisko służbowe, na którym występują warunki
szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym,
ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,05;
2)
przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,06;
3)
przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,08;
4)
przy czwartym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,12.
2.
Stanowiskami służbowymi, na których pełnienie służby wojskowej jest szkodliwe dla
zdrowia lub uciążliwe, są stanowiska, z których zakresu zadań wynika konieczność wykonywania
obowiązków służbowych przez co najmniej połowę obowiązującego miesięcznego czasu służby
w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, których wykaz jest określony
w załączniku do rozporządzenia.
3.
Dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, za służbę pełnioną w warunkach określonych
w pkt 1 ppkt 1, 2, 4, 7 i 11, pkt 2 ppkt 1, 2, 4 i 6 oraz w pkt 4 ppkt 9 załącznika
do rozporządzenia, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, jeżeli w środowisku pełnienia
służby są przekroczone najwyższe dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych
dla zdrowia określone w przepisach wydanych na podstawie art. 228 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
4.
Zaliczenia stanowisk służbowych do określonego stopnia szkodliwości dla zdrowia lub
uciążliwości dokonuje dowódca jednostki wojskowej na podstawie protokołu powołanej
w tym celu komisji, określającego stanowiska służbowe oraz stopnień szkodliwości dla
zdrowia lub uciążliwości występujący na tych stanowiskach oraz przeciętny miesięczny
wymiar czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych na tych stanowiskach.
5.
Wypłatę dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się po osiągnięciu
poprawy warunków służby, potwierdzonej pomiarami środowiskowymi lub po wyeliminowaniu
czynników, które stanowiły uzasadnienie dla przyznania dodatku.
§ 25.
Żołnierzowi zawodowemu wykonującemu poza macierzystą jednostką wojskową zadania związane
z bezpośrednim udziałem w zapobieganiu skutkom klęsk żywiołowych lub ich usuwaniu
albo zadania ratownicze przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 0,03 kwoty bazowej
za każdą rozpoczętą dobę wykonywania tych zadań.
Rozdział 3
Dodatek służbowy
§ 26.
1.
Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym z tytułu zajmowania
stanowiska służbowego, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
dowódcy batalionu, dywizjonu, eskadry, okrętu II rangi lub grupy okrętów albo głównego
księgowego w jednostce sektora finansów publicznych realizującej wydatki publiczne,
komendanta szkoły podoficerskiej - od 0,10 do 0,30;
2)
dowódcy kompanii, baterii, klucza, szwadronu, grupy pomocniczych jednostek pływających
lub grupy ratownictwa morskiego albo okrętu III lub IV rangi - od 0,05 do 0,20;
3)
szefa pododdziału wymienionego w pkt 1 lub 2 albo bosmana okrętowego - od 0,03 do
0,05;
4)
lekarza lub lekarza dentysty:
a)
w wojskowej komisji lekarskiej - od 0,70 do 1,00,
b)
w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, w dowództwach Rodzajów
Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa,
Dowództwie Wojsk Obrony Terytorialnej, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej - od
0,10 do 0,30;
c)
w jednostce wojskowej pokrywającej wydatki z budżetu państwa, innej niż wymienionej
w lit. b - od 0,30 do 0,50,
5)
kontrolera ruchu lotniczego - od 0,30 do 0,60;
6)
nawigatora naprowadzania albo wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa - od
0,20 do 0,60;
7)
szefa służby w wydziale materiałowym (sekcji materiałowej) albo w wydziale technicznym
(sekcji technicznej) wojskowego oddziału gospodarczego, bazy lotnictwa, komendy portu
wojennego, brygady logistycznej, oddziału zabezpieczenia oraz szefa sekcji w wydziale
materiałowym albo wydziale technicznym regionalnej bazy logistycznej - od 0,10 do
0,25;
8)
w Jednostce Wojskowej Nr 5949 lub w Jednostce Wojskowej Nr 3860, oznaczonego cechą
korpusu osobowego kryptologii i cyberbezpieczeństwa - 29, cechą grupy osobowej kryptologii
- A albo cechą grupy osobowej cyberbezpieczeństwa - B - do 0,60;
9)
w Inspektoracie Uzbrojenia, wykonującemu czynności w postępowaniach o udzielenie zamówienia
publicznego - od 0,50 do 1,00.
10)
w korpusie osobowym sprawiedliwości i obsługi prawnej:
a)
radcy prawnego:
-
-w jednostce wojskowej do szczebla dywizji - 0,20,
-
-w dowództwach Rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa, Dowództwie Wojsk Obrony Terytorialnej, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej - 0,40,
-
-w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej - 0,60,
b)
referenta prawnego:
-
-w jednostce wojskowej do szczebla dywizji - 0,10,
-
-w dowództwach Rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa, Dowództwie Wojsk Obrony Terytorialnej, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej - 0,20,
-
-w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej - 0,30.
2.
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust.
1, uwzględnia się:
1)
w przypadkach, o których mowa w pkt 1-8, charakter i zakres zadań realizowanych przez
jednostkę organizacyjną, liczbę podległych żołnierzy i pracowników wojska, a także
stopień wywiązywania się żołnierza z powierzonych zadań oraz posiadane przez żołnierza
kwalifikacje;
2)
w przypadku, o którym mowa w pkt 9, charakter i zakres wykonywanych czynności i odpowiedzialności,
wartość zamówień, stopień trudności i złożoności czynności, sposób wywiązywania się
z obowiązków służbowych, w tym efektywność i rzetelność podejmowanych działań w ramach
przygotowywanych lub prowadzonych postepowań.
3.
Stanowiskami służbowymi lekarzy i lekarzy dentystów, w rozumieniu ust. 1 pkt 4, są
stanowiska służbowe, które w etatach oznaczono cechą korpusu osobowego medycznego
- 40 oraz cechą grupy osobowej lekarzy - A lub lekarzy dentystów - B, bez względu
na nazwę tych stanowisk.
4.
Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu posiadającemu
prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty.
5.
Stanowiskami służbowymi kontrolerów ruchu lotniczego w rozumieniu ust. 1 pkt 5 są
stanowiska służbowe, które w etatach jednostek wojskowych oznaczono cechą korpusu
osobowego sił powietrznych - 22 oraz cechą grupy osobowej ruchu lotniczego E.
6.
Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu posiadającemu
licencję wojskowego kontrolera ruchu lotniczego co najmniej z jednym uprawnieniem
na okres nie dłuższy niż czas ważności uprawnienia wpisanego do licencji.
7.
Mnożniki kwoty bazowej określone w ust. 1 pkt 5 zwiększa się żołnierzowi zawodowemu
z tytułu posiadania każdego kolejnego wpisanego do licencji:
1)
uprawnienia - o 0,20;
2)
uprawnienia uzupełniającego instruktorskiego - o 0,50.
8.
W przypadku utraty ważności uprawnień wpisanych do licencji lub ich czasowego zawieszenia,
mnożnik kwoty bazowej, o którym mowa w ust. 7, ulega obniżeniu:
1)
o 0,20 za każde uprawnienie;
2)
o 0,50 za uprawnienie uzupełniające instruktorskie.
9.
W przypadku odsunięcia kontrolera ruchu lotniczego od pracy operacyjnej związanego
z danym uprawnieniem wstrzymuje się wypłatę dodatku służbowego, o którym mowa w ust.
1 pkt 5 lub w ust. 7, od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym
nastąpiło odsunięcie do dnia wznowienia lub przywrócenia przedmiotowego uprawnienia.
10.
Stanowiskami służbowymi nawigatora naprowadzania albo wysuniętego nawigatora naprowadzania
lotnictwa, w rozumieniu ust. 1 pkt 6, są stanowiska służbowe, które w etatach jednostek
wojskowych oznaczono cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22 oraz cechą grupy
osobowej nawigatorów naprowadzania - C, oraz symbolem specjalności wojskowej nawigator
naprowadzania - 02 lub 22 albo symbolem specjalności wojskowej - 04 lub 24.
11.
Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu na czas
posiadania wymaganych kwalifikacji i uprawnień nawigatora naprowadzania lub wysuniętego
nawigatora naprowadzania lotnictwa.
12.
Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. a, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu
zajmującemu stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego sprawiedliwości
i obsługi prawnej - 46, cechą grupy osobowej obsługi prawnej - C oraz cechą specjalności
wojskowej - 02, bez względu na nazwę zajmowanego stanowiska służbowego, który posiada
aktualne prawo wykonywania zawodu radcy prawego.
13.
Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu
zajmującemu stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego sprawiedliwości
i obsługi prawnej - 46, cechą grupy osobowej obsługi prawnej - C oraz cechą specjalności
wojskowej - 01 i 03, bez względu na nazwę stanowiska, który ukończył wyższe studia
prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne studia
prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej.
14 Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b tiret drugie lub trzecie, zwiększa
się o 0,10 żołnierzom zawodowym posiadającym aktualne prawo wykonywania zawodu radcy
prawego albo ukończoną aplikację legislacyjną.
§ 27.
1.
Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym, z tytułu pełnienia
służby w następujących jednostkach organizacyjnych, ustalony przy zastosowaniu mnożników
kwoty bazowej:
1)
w ataszacie obrony przy przedstawicielstwie dyplomatycznym Rzeczypospolitej Polskiej
- do 0,50;
2)
w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie - do 0,30;
3)
w Jednostce Wojskowej Nr 4101 albo w Jednostce Wojskowej Nr 4026 - do 0,60;
4)
w Inspektoracie Wojsk Specjalnych Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie
Komponentu Wojsk Specjalnych, Centrum Operacji Specjalnych Dowództwa Operacyjnego
Rodzajów Sił Zbrojnych, w Jednostce Wojskowej Nr 2305, Jednostce Wojskowej 3940, Jednostce
Wojskowej Nr 4724, 7 eskadrze działań specjalnych - do 0,30;
5)
w kompanii reprezentacyjnej Batalionu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego lub w Orkiestrze
Reprezentacyjnej Wojska Polskiego - do 0,20.
2.
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust.
1, przepis § 26 ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio.
§ 28.
1.
Dodatek służbowy, o którym mowa w § 26 ust. 1 pkt 1-4 i 7-9 i § 27, przyznaje się
od dnia objęcia przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego.
2.
W zakresie przyznawania dodatku służbowego, w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej,
przepisy § 6 i § 7 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 4
Dodatek za długoletnią służbę wojskową
§ 29.
1.
Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek za długoletnią służbę wojskową o charakterze
stałym, w wysokości:
1)
po trzech latach służby wojskowej - 3%,
2)
po sześciu latach służby wojskowej - 6%,
3)
po dziewięciu latach służby wojskowej - 9%,
4)
po dwunastu latach służby wojskowej - 12%,
5)
po piętnastu latach służby wojskowej - 15%
- należnego uposażenia zasadniczego.
2.
Dodatek określony w ust. 1 pkt 5 zwiększa się o kwotę 1% należnego uposażenia zasadniczego
za każdy kolejny rok służby wojskowej pełnionej ponad piętnaście lat, nie więcej jednak
niż do wysokości 35% po 35 latach służby wojskowej.
§ 30.
Wdecyzji o przyznaniu dodatku za długoletnią służbę wojskową podaje się wartość procentową
i kwotową tego dodatku na dzień objęcia stanowiska służbowego oraz wyrażone w procentach
przewidywane zwiększenie tego dodatku, o którym mowa w § 29 ust. 2.
Rozdział 5
Dodatek motywacyjny
§ 31.
1.
Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w art. 80 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych, zwanej dalej „ustawą”, przyznaje się dodatek motywacyjny o charakterze stałym, ustalony
przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
0,07 - posiadający trzecią klasę kwalifikacyjną;
2)
0,10 - posiadający drugą klasę kwalifikacyjną;
3)
0,17 - posiadający pierwszą klasę kwalifikacyjną;
4)
0,27 - posiadający mistrzowską klasę kwalifikacyjną.
2.
W przypadku wyznaczenia żołnierza zawodowego posiadającego odpowiedni rodzaj klasy
kwalifikacyjnej na stanowisko służbowe oznaczone inną specjalnością wojskową, do czasu
uzyskania klasy kwalifikacyjnej w dotychczasowym rodzaju o specjalności zgodnej z
zajmowanym stanowiskiem służbowym, uznaje się go za spełniającego warunek posiadania
klasy kwalifikacyjnej, o którym mowa w art. 80 ust. 1 pkt 4 ustawy, nie dłużej jednak
niż przez okres 24 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po objęciu
stanowiska służbowego, którą oznaczono zajmowane przez niego stanowisko służbowe.
3.
W przypadku uzyskania przez żołnierza klas kwalifikacyjnych w specjalnościach wojskowych
zgodnych z zajmowanym stanowiskiem służbowym, w razie oznaczenia stanowiska służbowego
więcej niż jedną specjalnością wojskową, żołnierzowi przysługuje jeden dodatek motywacyjny,
w wysokości ustalonej dla posiadanej najwyższej klasy kwalifikacyjnej.
§ 32.
1.
Dodatek, o którym mowa w § 31 ust. 1, wstrzymuje się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego
następującego po miesiącu, w którym:
1)
opinia służbowa, w której wystawiono żołnierzowi ogólną ocenę niższą niż dobra, stała
się ostateczna;
2)
wydano decyzję (rozkaz) o utracie przez żołnierza zawodowego posiadanej trzeciej klasy
kwalifikacyjnej;
3)
żołnierz zawodowy w nakazanym terminie nie potwierdził posiadanej trzeciej klasy kwalifikacyjnej.
2.
Dodatek, o którym mowa w § 31 ust. 1, obniża się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego
następującego po miesiącu, w którym:
1)
wydano decyzję (rozkaz) o utracie przez żołnierza zawodowego posiadanej klasy kwalifikacyjnej
o specjalności wojskowej zgodnej z zajmowanym stanowiskiem służbowym,
2)
żołnierz zawodowy w nakazanym terminie nie potwierdził posiadanej klasy kwalifikacyjnej
o specjalności wojskowej zgodnej z zajmowanym stanowiskiem służbowym,
3)
żołnierz zawodowy w nakazanym terminie nie uzyskał wyższej klasy kwalifikacyjnej i
nie potwierdził jednocześnie posiadanej klasy kwalifikacyjnej
- jeżeli żołnierz posiadał wyższą niż trzecia klasę kwalifikacyjną.
Rozdział 6
Dodatek funkcyjny
§ 33.
1.
Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek funkcyjny o charakterze stałym, ustalony
przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
w razie powierzenia funkcji organu jednoosobowego uczelni wojskowej lub jego zastępcy
- do 2,2;
2)
w razie powierzenia funkcji kierownika jednostki organizacyjnej tej uczelni lub jego
zastępcy - do 1,5.
2.
Żołnierzowi zawodowemu, któremu powierzono w instytucie badawczym pełnienie funkcji,
w trybie określonym w art. 25a ustawy, przyznaje się dodatek funkcyjny, ustalony przy
zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej - do 1,6.
3.
Ustalając wysokość dodatku funkcyjnego, uwzględnia się wielkość jednostki organizacyjnej,
którą kieruje żołnierz zawodowy, oraz zakres obowiązków i odpowiedzialności, sposób
wywiązywania się z obowiązków służbowych oraz posiadane kwalifikacje zawodowe, a także:
1)
w razie powierzenia funkcji prorektora, o której mowa w ust. 1 pkt 1, że stawka uposażenia
zasadniczego otrzymywanego na zajmowanym stanowisku łącznie z dodatkiem funkcyjnym
nie może przekraczać stawki uposażenia zasadniczego określonej dla grupy uposażenia
16C;
2)
w razie powierzenia funkcji dziekana lub dyrektora instytutu, o których mowa w ust.
1 pkt 1, że stawka uposażenia zasadniczego otrzymywanego na zajmowanym stanowisku
łącznie z dodatkiem funkcyjnym nie może przekraczać stawki uposażenia zasadniczego
określonej dla grupy uposażenia 16B;
3)
w razie powierzenia funkcji prodziekana, o której mowa w ust. 1 pkt 1, że stawka uposażenia
zasadniczego otrzymywanego na zajmowanym stanowisku łącznie z dodatkiem funkcyjnym
nic może przekraczać stawki uposażenia zasadniczego określonej dla grupy uposażenia
16A;
4)
w razie powierzenia funkcji dyrektora instytutu, o której mowa w ust. 1 pkt 2, że
stawka uposażenia zasadniczego otrzymywanego na zajmowanym stanowisku łącznie z dodatkiem
funkcyjnym nie może przekraczać stawki uposażenia zasadniczego określonej dla grupy
uposażenia 16A;
5)
w razie powierzenia funkcji kierownika zakładu lub katedry albo zastępcy dyrektora
instytutu, o której mowa w ust. 1 pkt 2, że stawka uposażenia zasadniczego otrzymywanego
na zajmowanym stanowisku łącznie z dodatkiem funkcyjnym nie może przekraczać stawki
uposażenia zasadniczego określonej dla grupy uposażenia 16;
6)
w razie powierzenia innych niż wymienione w pkt 4 i 5 funkcji, o których mowa w ust.
1 pkt 2, że stawka uposażenia zasadniczego otrzymywanego na zajmowanym stanowisku
łącznie z dodatkiem funkcyjnym nie może przekraczać stawki uposażenia zasadniczego
określonej dla grupy uposażenia 15C;
4.
W razie powierzenia żołnierzowi zawodowemu więcej niż jedną funkcję, stawka uposażenia
zasadniczego otrzymywanego na danym stanowisku, łącznie z dodatkiem funkcyjnym, nie
może być wyższa od stawki uposażenia zasadniczego określonej dla powierzonej żołnierzowi
funkcji, dla której określono najwyższą grupę uposażenia.
5.
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku funkcyjnego, uwzględnia się charakter
zadań realizowanych przez jednostkę organizacyjną, liczbę podległych żołnierzy i pracowników
wojska, a także stopień wywiązywania się żołnierza z powierzonych zadań.
6.
W przypadku wyznaczenia żołnierza zawodowego otrzymującego dodatek funkcyjny na stanowisko
służbowe w trybie przewidzianym w art. 42d ustawy, wysokość dodatku funkcyjnego ulega
obniżeniu o wysokość przyznanego dodatku kompensacyjnego, a uposażenie żołnierza otrzymywane
na zajmowanym stanowisku służbowym wraz z dodatkami funkcyjnym i kompensacyjnym nie
może przekroczyć stawki uposażenia zasadniczego, wskazanej w ust. 3 pkt 1-6.
Rozdział 7
Dodatek kompensacyjny
§ 34.
1.
Żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu na stanowisko służbowe w trybie art. 42d ustawy,
od dnia objęcia obowiązków na wyższym stanowisku służbowym, przyznaje się dodatek
kompensacyjny o charakterze stałym.
2.
Wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego
należnego żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia
zasadniczego otrzymywaną na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym.
3.
W przypadku mianowania żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy, który jest
niższy od stopnia etatowego zajmowanego przez żołnierza stanowiska służbowego, wysokość
dodatku kompensacyjnego, stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego
na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego w wysokości odpowiadającej
najwyższej grupie uposażenia dla posiadanego stopnia wojskowego.
4.
Dodatek kompensacyjny ulega podwyższeniu w przypadku podwyższenia stawki uposażenia
zasadniczego zajmowanego stanowiska służbowego.
5.
Dodatku kompensacyjnego nie wypłaca się w przypadku mianowania żołnierza zawodowego
na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi etatowemu zajmowanego stanowiska służbowego.
Rozdział 8
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 35.
Do celów wypłaty dodatków, o których mowa w § 6 ust. 1 lub § 7 ust. 1, okres:
1)
otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku o charakterze stałym dla personelu
latającego, do dnia 30 czerwca 2004 r., traktuje się jako okres otrzymywania dodatku,
o którym mowa w § 9 ust. 1;
2)
otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku za bezpośrednią obsługę statków powietrznych
do dnia 30 czerwca 2004 r. oraz zajmowania przez żołnierza zawodowego od dnia 1 lipca
2004 r. do dnia 30 września 2007 r. stanowiska służbowego, o którym mowa w § 13 ust.
1, traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa w § 13 ust. 1;
3)
otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku o charakterze stałym za służbę na
morzu, do dnia 30 czerwca 2004 r., traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o
którym mowa w § 14 ust. 1;
4)
służby pełnionej przez żołnierza zawodowego w charakterze nurka lub płetwonurka do
dnia 30 czerwca 2004 r., w których wykonywał on normy roczne przebywania pod powierzchną
wody określone w przepisach wydanych na podstawie ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz
ich rodzin , traktuje się jako okres otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 16 ust.
1;
5)
otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku desantowego o charakterze stałym,
do dnia 30 czerwca 2004 r., traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym
mowa w § 18 ust. 1;
6)
służby pełnionej przez żołnierza zawodowego do dnia 30 czerwca 2004 r. w Jednostce
Wojskowej Nr 2305, traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa w §
20 ust. 1;
7)
otrzymywania w czasie pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatku:
a)
dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej oraz
b)
specjalnego z tytułu wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych lub zabezpieczenia
operacyjnego w Wojskowych Służbach Informacyjnych oraz operacyjno-rozpoznawczych lub
dochodzeniowo-śledczych w Żandarmerii Wojskowej, oraz
c)
specjalnego za wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych
w Żandarmerii Wojskowej albo czynności operacyjno-rozpoznawczych lub analityczno-informacyjnych
w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie Wywiadu Wojskowego
- traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa w § 21 ust. 1-3 albo
§ 22 ust. 1;
8)
służby pełnionej przez żołnierza zawodowego do dnia 30 czerwca 2004 r., w składzie
etatowych patroli rozminowania traktuje się jako okres otrzymywania dodatku specjalnego,
o którym mowa w § 23 ust. 1;
9)
otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku za służbę w warunkach szkodliwych
dla zdrowia lub uciążliwych do dnia 30 czerwca 2004 r., traktuje się jako okres otrzymywania
dodatku specjalnego, o którym mowa w § 24 ust. 1.
§ 36.
Do okresu służby, od którego uzależniona jest wysokość dodatku specjalnego, o którym
mowa w § 13 ust. 1, wlicza się okresy:
1)
otrzymywania przez żołnierza w okresie czynnej służby wojskowej dodatku za bezpośrednią
obsługę statków powietrznych do dnia 30 czerwca 2004 r.;
2)
zajmowania przez żołnierza zawodowego, po dniu 1 lipca 2004 r., stanowiska służbowego,
o którym mowa w § 13 ust. 3.
§ 37.
1.
Normy liczby godzin:
1)
lotów, o których mowa w § 8 ust. 5 i § 9 ust. 1 pkt 1-3,
2)
nurkowań, o których mowa w § 16 ust. 3 i ust. 4 pkt 1
- w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się do żołnierzy zawodowych
od dnia 1 stycznia 2017 r.
2.
Dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej
jednak niż na czas w nich określony, o ile są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.
§ 38.
1.
Żołnierzowi zawodowemu, którego uposażenie zasadnicze wraz z dodatkiem za długoletnią
służbę wojskową należne w dniu 1 stycznia 2016 r. było niższe od uposażenia zasadniczego
wraz z dodatkiem za długoletnią służbę woj
skową należnego w dniu 31 grudnia 2015 r. przyznaje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
dodatek za długoletnia służbę wojskową, w wysokości określonej w § 29, powiększonej
o różnicę między uposażeniem zasadniczym wraz z dodatkiem za długoletnią służbę wojskową
należnym w dniu 31 grudnia 2015 r. a uposażeniem zasadniczym wraz z dodatkiem za długoletnią
służbę wojskową należnym w dniu 1 stycznia 2016 r. do czasu uzyskania wyższego uposażenia
zasadniczego wraz z dodatkiem za długoletnia służbę wojskową.
2.
Dodatek, o którym mowa w ust. 1, ulega zmniejszeniu w miarę wzrostu uposażenia zasadniczego
wraz z dodatkiem za długoletnia służbę wojskową.
§ 39.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.1)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej
z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy
zawodowych (Dz. U. poz. 1618 oraz z 2015 r. poz. 1204 i 2211), które na podstawie
art. 3 ustawy z dnia 30 stycznia 2016 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych (Dz. U. poz. 308) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia..
1)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej
z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy
zawodowych (Dz. U. poz. 1618 oraz z 2015 r. poz. 1204 i 2211), które na podstawie
art. 3 ustawy z dnia 30 stycznia 2016 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych (Dz. U. poz. 308) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Załącznik - Wykaz szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych warunków pełnienia służby przez żołnierzy zawodowych
1.
Szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe warunki służby uprawniające do dodatku w wysokości
przewidzianej dla pierwszego stopnia szkodliwości:
1)
narażenie na działanie pyłów niewywołujących zwłóknienia tkanki płucnej;
2)
narażenie na działanie substancji toksycznych niekumulujących się w organizmie;
3)
praca w pomieszczeniach zamkniętych, w których ze względów technologicznych utrzymuje
się stale temperatura efektywna powyżej 25°C lub poniżej 10°C;
4)
narażenie na promieniowanie ultrafioletowe lub podczerwone;
5)
praca w mokrym środowisku o względnej wilgotności powietrza przekraczającej 80%. w
wodzie lub błocie;
6)
praca w zaciemnionych pomieszczeniach, w których natężenie oświetlenia elektrycznego
ze względów technologicznych jest poniżej wartości określonych w Polskich Normach
w warunkach ciągłego migotania punktów świetlnych aparatury wskaźnikowej lub działania
urządzeń projekcyjnych;
7)
narażenie na drgania o ogólnym działaniu na człowieka;
8)
praca w pomieszczeniach, w których ze względów technologicznych albo ze względu na
rodzaj wykonywanej służby stosowane jest wyłącznie oświetlenie elektryczne;
9)
praca w radiowych obiektach nadawczych i centrach radioodbiorczych, w stacjach radiowych,
radiolokacyjnych i radioliniowych;
10)
obsługa aparatury w gabinetach fizykoterapii;
11)
narażenie na działanie promieniowania laserowego.
2.
Szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe warunki służby uprawniające do dodatku w wysokości
przewidzianej dla drugiego stopnia szkodliwości:
1)
narażenie na działanie pyłów wywołujących zwłóknienie tkanki płucnej;
2)
narażenie na działanie substancji toksycznych kumulujących się w organizmie;
3)
narażenie na obniżone lub podwyższone ciśnienie wynikające z procesu technologicznego,
w szczególności w komorach ciśnieniowych i kesonowych;
4)
narażenie na drgania działające na organizm człowieka przez kończyny górne;
5)
praca w pomieszczeniach zlokalizowanych całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu
- zgodnie z ogólnymi przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy;
6)
narażenie na hałas;
7)
praca przy montażu, demontażu, konserwacji i naprawie akumulatorów;
8)
praca przy magazynowaniu i dystrybucji niebezpiecznych środków o działaniu chemicznym,
promieniotwórczym i biologicznym;
9)
załadunek, rozładunek, transport i magazynowanie paliw oraz uzupełnianie nimi sprzętu;
10)
praca w warunkach narażenia na działanie szkodliwych czynników biologicznych zakwalifikowanych
do 2-4 grupy zagrożenia, których wykaz określają przepisy wydane na podstawie art.
2221 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.
3.
Szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe warunki służby uprawniające do dodatku w wysokości
przewidzianej dla trzeciego stopnia szkodliwości:
1)
narażenie na działanie substancji, preparatów lub czynników o działaniu rakotwórczym
lub mutagennym, których wykaz określają przepisy wydane na podstawie art. 222 § 3
ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy;
2)
narażenie na promieniowanie jonizujące;
3)
narażenie na działanie pól elektromagnetycznych wysokiej częstotliwości od 0,1 MHz
do 300 000 MHz w strefie zagrożenia;
4)
przewijanie kabli oraz remont i konserwacja linii kablowej w osłonie ołowianej.
4.
Szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe warunki służby uprawniające do dodatku w wysokości
przewidzianej dla czwartego stopnia szkodliwości:
1)
wytwarzanie, remontowanie, niszczenie oraz magazynowanie i transportowanie materiałów
wybuchowych, łatwo palnych i samozapalnych;
2)
wytwarzanie, magazynowanie, transportowanie oraz napełnianie i instalowanie zbiorników
gazów sprężonych i rozpuszczonych pod ciśnieniem;
3)
narażenie na działanie fazy ciekłej lub gazowej paliw, w szczególności benzyny, RMN
oraz niebezpiecznych środków o działaniu chemicznym, promieniotwórczym i biologicznym
- w laboratoriach oraz przy pracach naukowo-badawczych z tymi materiałami;
4)
wykonywanie prób z bronią i materiałami wybuchowymi;
5)
praca przy urządzeniach elektroenergetycznych znajdujących się pod napięciem, wykonywana
zgodnie z przepisami w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy urządzeniach i
instalacjach energetycznych;
6)
rozbudowa, remont, konserwacja kanalizacji teletechnicznej oraz naprawa i konserwacja
linii kablowych w studzienkach i komorach kablowych;
7)
praca wewnątrz zbiorników, aparatów, kanałów, studni;
8)
praca przy neutralizacji niebezpiecznych środków o działaniu chemicznym, promieniotwórczym
i biologicznym;
9)
narażenie na pyły lub aerozole rozpuszczalnych soli metali ciężkich;
10)
praca w kontakcie z materiałem zakaźnym lub chorymi zakaźnie ludźmi albo zwierzętami;
11)
praca w bezpośrednim kontakcie z ludźmi chorymi na choroby psychiczne lub upośledzonymi
w znacznym stopniu;
12)
praca na wysokości powyżej 2 m i w wykopach o głębokości poniżej 2 m od poziomu terenu.