Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Stanisław Biernat - przewodniczący,

Małgorzata Pyziak-Szafnicka,

Stanisław Rymar,

Andrzej Rzepliński - sprawozdawca,

Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy, na rozprawie w dniu 1 grudnia 2016 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:

art. 10 § 1 ustawy z 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (j.t. Dz.U.2013.482) w zakresie, w jakim dopuszcza stosowanie wobec tej samej osoby, za ten sam czyn, odpowiedzialności za przestępstwo i wykroczenie, z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 4 ust. 1 Protokołu nr 7 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. 2003.42.364) oraz art. 14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. 1977.38.167),

orzeka:

Art. 10 § 1 ustawy z 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (j.t. Dz.U.2015.1094, ze zm.) jest zgodny z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z art. 4 ust. 1 Protokołu nr 7 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego 22 listopada 1984 r. w Strasburgu (Dz. U. 2003.42.364) oraz art. 14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. 1977.38.167).

Orzeczenie zapadło jednogłośnie.