Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 11 października 2016 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Julia Przyłębska - przewodniczący,
Stanisław Biernat - sprawozdawca,
Małgorzata Pyziak-Szafnicka,
Stanisław Rymar,
Piotr Tuleja,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy, na rozprawie w dniu 11 października 2016 r.,
połączonych wniosków:
1)
Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
a)
art. 135 ust. 1 pkt 1a lit. a ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz.U.2012.1137, ze zm.) w związku z art. 102 ust. 1 pkt 4 i ust. 1c ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (j.t. Dz.U.2015.155, ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszcza stosowanie wobec tej samej
osoby fizycznej, za ten sam czyn, sankcji administracyjnej w postaci zatrzymania prawa
jazdy i odpowiedzialności prawnokarnej za wykroczenie, z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 4 Protokołu nr 7 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,
sporządzonego 22 listopada 1984 r. w Strasburgu (Dz. U. 2003.42.364) i z art. 14 ust.
7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu w
Nowym Jorku 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. 1977.38.167),
b)
art. 102 ust. 1 pkt 4 i ust. 1c ustawy z 5 stycznia 2011 r. powołanej w punkcie 1
lit. a w związku z art. 35 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U.2013.267, ze zm.) w związku z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270, ze zm.), w zakresie braku adekwatnych gwarancji procesowych
w sytuacji wydania decyzji przez starostę o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku,
gdy kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze
zabudowanym, z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji,
2)
Prokuratora Generalnego o zbadanie zgodności art. 102 ust. 1 pkt 4 i art. 102 ust.
1d w związku z art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z 5 stycznia 2011 r. powołanej w punkcie
1 lit. a oraz art. 135 ust. 1 pkt 1a lit. a ustawy z 20 czerwca 1997 r. powołanej
w punkcie 1 lit. a w związku z art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z 5 stycznia 2011 r. powołanej
w punkcie 1 lit. a, z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, jak również z art. 4 ust. 1 Protokołu nr 7 do Konwencji o ochronie praw człowieka
i podstawowych wolności oraz z art. 14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich
i Politycznych,
orzeka:
Art. 102 ust. 1 pkt 4 i ust. 1c ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (j.t. Dz.U.2016.627, ze zm.) w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1a lit. a ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz.U.2012.1137, ze zm.):
a)
w zakresie, w jakim przewiduje stosowanie wobec tej samej osoby, za ten sam czyn,
sankcji administracyjnej w postaci zatrzymania prawa jazdy i odpowiedzialności prawnokarnej
za wykroczenie, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 4 ust. 1 Protokołu nr 7 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych
wolności, sporządzonego 22 listopada 1984 r. w Strasburgu (Dz. U. 2003.42.364) i art.
14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu
w Nowym Jorku 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. 1977.38.167),
b)
w zakresie, w jakim nie przewiduje sytuacji usprawiedliwiających - ze względu na stan
wyższej konieczności - kierowanie pojazdem z przekroczeniem dopuszczalnej prędkości
o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Ponadto postanawia:
1)
na podstawie art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym umorzyć postępowanie w zakresie dotyczącym wniosku Prokuratora Generalnego na skutek
cofnięcia wniosku,
2)
na podstawie art. 40 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
Orzeczenie zapadło większością głosów.