Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 14 grudnia 2016 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o akredytacji w ochronie zdrowia
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 24 kwietnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o prawach pacjenta
i Rzeczniku Praw Pacjenta, ustawę o akredytacji w ochronie zdrowia oraz ustawę o konsultantach
w ochronie zdrowia ,
2)
ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej ,
3)
ustawą z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 14 grudnia 2016 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 14, art. 15, art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, ustawę o akredytacji w ochronie
zdrowia oraz ustawę o konsultantach w ochronie zdrowia , które stanowią:
„
Art. 14.
1.
Minister właściwy do spraw zdrowia powoła Radę Akredytacyjną, o której mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Standardy akredytacyjne, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia, ośrodek akredytacyjny opracuje w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 15.
1.
Akredytacje udzielone przez ośrodek akredytacyjny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność, o ile zostaną potwierdzone
przez Radę Akredytacyjną, o której mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia, w terminie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Wniosek o potwierdzenie akredytacji udzielonej przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy składa do ośrodka akredytacyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia, podmiot, który otrzymał akredytację. Do składania wniosku nie stosuje się przepisów
art. 3 ust. 2 i art. 4 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie
zdrowia.
3.
Na podstawie dokumentów stanowiących podstawę udzielenia akredytacji Rada Akredytacyjna,
o której mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia, potwierdza akredytację udzieloną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Przepisy art. 3 ust. 9-11 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia stosuje się odpowiednio.
4.
Dokumenty, które są w posiadaniu ośrodka akredytacyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia, dotyczące podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych, ubiegających się o udzielenie
akredytacji przed dniem wydania pierwszej rekomendacji w trybie określonym w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia, stanowią podstawę do wydania przez Radę Akredytacyjną, o której mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia, rekomendacji, o których mowa w art. 3 ust. 8 tej ustawy.
”
„
Art. 18.
Jeżeli w przepisach odrębnych jest mowa o ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, w zakresie dotyczącym:
1)
praw pacjenta oraz obowiązków z tymi prawami związanych, a także zasad udostępniania
dokumentacji medycznej - rozumie się przez to ustawę z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta;
2)
akredytowania zakładów opieki zdrowotnej - rozumie się przez to ustawę z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia;
3)
wojewódzkich lub krajowych konsultantów - rozumie się przez to ustawę z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia.
Art. 19.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 ust.
1 i art. 12, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
2)
odnośnika nr 2 oraz art. 221 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej , które stanowią:
„
2) Przepisy niniejszej ustawy wdrażają postanowienia dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej
niektórych aspektów organizacji czasu pracy .
”
„
Art. 221.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 2 i 3, art.
25, art. 88 ust. 3, art. 106 ust. 2 zdanie trzecie, ust. 3 pkt 13, ust. 4 pkt 11 i
ust. 5, art. 148 pkt 6 oraz art. 172 pkt 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2012 r.
”
;
3)
odnośnika nr 1 oraz art. 133 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża:
1)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie
bezpieczeństwa zabawek ;
2)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/29/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie
harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na
rynku wyrobów pirotechnicznych ;
3)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/53/UE z dnia 20 listopada 2013 r. w
sprawie rekreacyjnych jednostek pływających i skuterów wodnych i uchylającą dyrektywę
94/25/WE ;
4)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/28/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na
rynku i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego ;
5)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/29/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na
rynku prostych zbiorników ciśnieniowych ;
6)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do kompatybilności
elektromagnetycznej ;
7)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/31/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na
rynku wag nieautomatycznych ;
8)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/32/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na
rynku przyrządów pomiarowych ;
9)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/33/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dźwigów i elementów bezpieczeństwa
do dźwigów ;
10)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/34/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do urządzeń i systemów
ochronnych przeznaczonych do użytku w atmosferze potencjalnie wybuchowej ;
11)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na
rynku sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia ;
12)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w
sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących udostępniania na
rynku urządzeń radiowych i uchylającą dyrektywę 1999/5/WE ;
13)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/68/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie
harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na
rynku urządzeń ciśnieniowych .
”
„
Art. 133.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 20 kwietnia 2016 r., z wyjątkiem:
1)
art. 102 pkt 1 lit. c w zakresie art. 1 ust. 2 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem
22 lipca 2016 r.;
2)
art. 105 pkt 4-8, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;
3)
art. 107 pkt 15 w zakresie art. 158a, który wchodzi w życie z dniem 12 czerwca 2018 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady i tryb udzielania akredytacji.
21)W brzmieniu ustalonym przez art. 182 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. poz. 654), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r..
Akredytacja ma na celu potwierdzenie spełniania przez podmiot udzielający świadczeń
zdrowotnych standardów akredytacyjnych w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych
oraz funkcjonowania tego podmiotu, zwane dalej „standardami akredytacyjnymi”.
2a2)Dodany przez art. 182 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych rozumie się podmiot wykonujący działalność
leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej.
33)W brzmieniu ustalonym przez art. 111 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. poz. 542), która weszła w życie z dniem 20 kwietnia 2016 r..
Akredytacja, o której mowa w przepisach niniejszej ustawy, nie stanowi akredytacji
w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku .
Art. 2.
1.
Standardy akredytacyjne opracowuje ośrodek akredytacyjny, będący jednostką podległą
ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwą w zakresie monitorowania jakości świadczeń
zdrowotnych, zwany dalej „ośrodkiem akredytacyjnym”.
2.
Ośrodek akredytacyjny przedstawia standardy akredytacyjne Radzie Akredytacyjnej, zwanej
dalej „Radą”, w celu ich akceptacji.
3.
Rada w terminie 30 dni od dnia otrzymania standardów akredytacyjnych akceptuje je
albo zgłasza zastrzeżenia.
4.
W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń ośrodek akredytacyjny, w terminie 30 dni od dnia
ich otrzymania, uwzględnia zastrzeżenia i przedstawia Radzie uzupełnione standardy
akredytacyjne.
5.
Zaakceptowane standardy akredytacyjne Rada przedstawia ministrowi właściwemu do spraw
zdrowia w celu ich zatwierdzenia. Po zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw
zdrowia standardy akredytacyjne są publikowane w drodze obwieszczenia w Dzienniku
Urzędowym Ministra Zdrowia.
Art. 3.
1.
Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych może wystąpić do ministra właściwego do
spraw zdrowia, za pośrednictwem ośrodka akredytacyjnego, z wnioskiem o udzielenie
akredytacji.
2.
Wniosek zawiera:
1)
nazwę podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych ubiegającego się o udzielenie akredytacji;
2)
siedzibę albo adres podmiotu, o którym mowa w pkt 1;
3)
informację o rodzaju i zakresie udzielanych świadczeń zdrowotnych;
4)
informację o strukturze organizacyjnej podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych;
5)
imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej za przygotowanie podmiotu udzielającego świadczeń
zdrowotnych do procedury oceniającej.
3.
Akredytacji udziela minister właściwy do spraw zdrowia, na podstawie rekomendacji
Rady, w formie certyfikatu akredytacyjnego, po przeprowadzeniu procedury oceniającej
podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, zwanej dalej „procedurą oceniającą”.
4.
Procedura oceniająca polega na dokonaniu przeglądu podmiotu udzielającego świadczeń
zdrowotnych, pod względem spełniania standardów akredytacyjnych. Z przeglądu jest
sporządzany raport.
5.
W ramach przeglądu, o którym mowa w ust. 4, upoważniona przez ośrodek akredytacyjny
osoba jest uprawniona do:
1)
wstępu na teren podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych;
2)
wglądu do dokumentacji medycznej na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta w sposób uniemożliwiający identyfikację pacjenta, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia
przeglądu;
3)
wglądu do innej dokumentacji niezbędnej do przeprowadzenia przeglądu, a w szczególności
dotyczącej pracowników podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych oraz struktury
organizacyjnej i funkcjonowania tego podmiotu;
4)
prowadzenia wywiadów z pracownikami podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych oraz
z pacjentami.
6.
Raport, o którym mowa w ust. 4, niezwłocznie po zakończeniu przeglądu jest udostępniany
podmiotowi udzielającemu świadczeń zdrowotnych, w stosunku do którego przeprowadza
się procedurę oceniającą. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, w terminie 14
dni od dnia otrzymania raportu, może wnieść do niego zastrzeżenia.
7.
W przypadku wniesienia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 6, ośrodek akredytacyjny
może je uwzględnić i dokonać niezbędnych korekt w raporcie, a w przypadku ich nieuwzględnienia
dołącza je wraz ze swoim stanowiskiem do raportu, który jest przekazywany Radzie.
8.
Na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 7, Rada dokonuje oceny punktowej spełnienia
poszczególnych standardów i przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia rekomendację
w zakresie udzielenia albo odmowy udzielenia akredytacji podmiotowi udzielającemu
świadczeń zdrowotnych.
9.
Rekomendację wydaje się w formie uchwały podejmowanej większością 2/3 głosów w obecności
co najmniej połowy składu Rady. W przypadku równej liczby głosów, rozstrzyga głos
przewodniczącego.
10.
W przypadku odmowy udzielenia akredytacji, podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych
może w terminie 14 dni od dnia otrzymania odmowy udzielenia akredytacji wnieść sprzeciw
do ministra właściwego do spraw zdrowia.
11.
Po rozpatrzeniu sprzeciwu minister właściwy do spraw zdrowia udziela akredytacji,
jeżeli uzna sprzeciw za zasadny, albo odmawia jej udzielenia. Odmowa udzielenia akredytacji
jest ostateczna.
12.
Akredytacji udziela się na okres 3 lat.
13.
Do udzielania akredytacji nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 4.
1.
Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych składający wniosek o akredytację wnosi opłatę
za przeprowadzenie procedury oceniającej na rachunek bankowy ośrodka akredytacyjnego.
Opłata nie może przekraczać piętnastokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia
w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, w I kwartale poprzedniego
roku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
2.
Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.
Art. 5.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania procedury oceniającej,
2)
szczegółowy sposób dokonywania oceny punktowej spełnienia standardów akredytacyjnych,
3)
wzór certyfikatu akredytacyjnego, o którym mowa w art. 3 ust. 3
- uwzględniając konieczność zapewnienia bezstronności i rzetelności przeprowadzenia
procedury oceniającej;
4)
wysokość opłaty, o której mowa w art. 4 ust. 1, uwzględniając koszty przygotowania
i przeprowadzenia przeglądu podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych oraz opracowania
raportu, a także wielkość i rodzaj podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.
Art. 6.
1.
Rada składa się z 12 osób powoływanych i odwoływanych przez ministra właściwego do
spraw zdrowia, przy czym:
1)
8 osób powołuje się spośród kandydatów przedstawionych przez samorządy zawodów medycznych
i organizacje społeczne, których działalność statutowa polega na działaniu na rzecz
poprawy jakości w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych i funkcjonowania podmiotów
udzielających świadczeń zdrowotnych;
2)
1 osobę powołuje się spośród kandydatów przedstawionych przez Ministra Obrony Narodowej;
3)
1 osobę powołuje się spośród kandydatów przedstawionych przez ministra właściwego
do spraw wewnętrznych.
2.
Kandydatem na członka Rady może być osoba, która spełnia następujące wymagania:
1)
posiada wykształcenie wyższe;
2)
posiada co najmniej 5-letnie doświadczenie związane z działaniem na rzecz poprawy
jakości w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych i funkcjonowania podmiotów udzielających
świadczeń zdrowotnych;
3)
nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za ścigane z oskarżenia publicznego
przestępstwo popełnione umyślnie lub przestępstwo skarbowe;
4)
cieszy się nieposzlakowaną opinią.
3.
Kadencja członków Rady trwa 4 lata, licząc od dnia ich powołania. Członkowie Rady
pełnią swoje funkcje do czasu powołania ich następców.
4.
W przypadku odwołania członka Rady lub jego śmierci przed upływem kadencji minister
właściwy do spraw zdrowia powołuje nowego członka Rady na okres do końca tej kadencji.
5.
Ta sama osoba nie może być członkiem Rady więcej niż przez dwie kadencje.
6.
Minister właściwy do spraw zdrowia może odwołać członka Rady przed upływem kadencji
w przypadku:
1)
zrzeczenia się funkcji;
2)
choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;
3)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za ścigane z oskarżenia publicznego przestępstwo
popełnione umyślnie lub przestępstwo skarbowe;
4)
nieusprawiedliwionej nieobecności na co najmniej 3 posiedzeniach Rady;
5)
niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1;
6)
wniosku co najmniej połowy członków Rady;
7)
działania niezgodnego z celami, dla których Rada została powołana.
7.
Minister właściwy do spraw zdrowia wskazuje spośród członków Rady przewodniczącego,
a Rada wybiera zastępców przewodniczącego.
8.
Szczegółowy sposób działania Rady określa regulamin organizacyjny uchwalony przez
Radę i zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw zdrowia.
Art. 7.
1.
Członek Rady jest obowiązany do złożenia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia oświadczenia
zawierającego dane o:
1)
zajmowanych lub pełnionych stanowiskach bądź funkcjach oraz wykonywanych zajęciach;
2)
faktach materialnego wspierania działalności publicznej prowadzonej przez składającego
oświadczenie;
3)
otrzymanej darowiźnie, jeżeli jej wartość przekracza 50% przeciętnego miesięcznego
wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, bez wypłat z zysku, za ubiegły rok, ogłaszanego
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski.”;
4)
uczestnictwie w organach fundacji, spółek handlowych lub spółdzielni, nawet wówczas,
gdy z tego tytułu nie pobiera żadnych świadczeń pieniężnych.
2.
Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, wyłączone są darowizny od osób bliskich
określonych w art. 8 ust. 2.
3.
Pierwsze oświadczenie jest składane według stanu na dzień powołania członka Rady w
terminie 14 dni od dnia powołania. Kolejne oświadczenia są składane według stanu na
dzień 31 grudnia danego roku w terminie do dnia 30 kwietnia roku następnego.
4.
Oświadczenie jest przechowywane w siedzibie urzędu obsługującego ministra właściwego
do spraw zdrowia przez 10 lat od dnia złożenia.
Art. 8.
1.
Członek Rady podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, jeżeli między nim lub osobą
dla niego bliską a podmiotem udzielającym świadczeń zdrowotnych, który złożył wniosek
o akredytację, zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego
bezstronności. O wyłączeniu rozstrzyga przewodniczący Rady na wniosek członka Rady
lub z urzędu.
2.
Osobą bliską, o której mowa w ust. 1, jest: małżonek, krewny i powinowaty do drugiego
stopnia, osoba związana z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli oraz inna osoba
pozostająca we wspólnym gospodarstwie domowym.
3.
Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, następuje także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia,
opieki i kurateli.
Art. 9.
1.
Działalność Rady jest finansowana z budżetu państwa, z części będącej w dyspozycji
ministra właściwego do spraw zdrowia.
2.
Członkom Rady przysługuje wynagrodzenie za udział w posiedzeniu w wysokości 40% przeciętnego
miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku,
za I kwartał poprzedniego roku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. W przypadku, gdy
w danym miesiącu Rada odbywa więcej niż jedno posiedzenie, członkom Rady przysługuje
wynagrodzenie za udział w jednym posiedzeniu.
3.
Członkom Rady przysługuje zwrot kosztów podróży na terenie kraju, poniesionych w związku
z udziałem w posiedzeniach Rady, w wysokości i na warunkach określonych w przepisach
dotyczących należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.
4.
Obsługę organizacyjną i techniczną Rady zapewnia ośrodek akredytacyjny.
Art. 10.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb powoływania członków Rady,
2)
szczegółowe zadania Rady
- uwzględniając konieczność zapewnienia jej reprezentatywności oraz bezstronności
i rzetelności działania.
Art. 114)W brzmieniu ustalonym przez art. 9 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, ustawę o akredytacji w ochronie zdrowia oraz ustawę o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. poz. 641), która weszła w życie z dniem 5 czerwca 2009 r..
Ustawa wchodzi w życie w terminie5)Ustawa weszła w życie z dniem 5 czerwca 2009 r. na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy,
o której mowa w odnośniku 4. określonym w ustawie - Przepisy wprowadzające ustawę o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, ustawę o akredytacji w ochronie
zdrowia oraz ustawę o konsultantach w ochronie zdrowia.
1)
W brzmieniu ustalonym przez art. 182 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
leczniczej (Dz. U. poz. 654), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
2)
Dodany przez art. 182 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 111 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach
oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. poz. 542), która weszła w życie z dniem 20
kwietnia 2016 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 9 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, ustawę o akredytacji w ochronie
zdrowia oraz ustawę o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. poz. 641), która weszła
w życie z dniem 5 czerwca 2009 r.
5)
Ustawa weszła w życie z dniem 5 czerwca 2009 r. na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy,
o której mowa w odnośniku 4.