Ustawaz dnia 1 grudnia 2016 r.o zmianie niektórych ustaw w zakresie bezpieczeństwa i higieny służby 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę
z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia 24 maja 2002 r.
o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawę z dnia 9 czerwca
2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie
funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego oraz
ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu
Wojskowego.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 7 w ust. 1 uchyla się pkt 6;
2)
po art. 71 dodaje się art. 71a-71c w brzmieniu:
„
Art. 71a.
1.
Za stan bezpieczeństwa i higieny służby w stosunku do podległych policjantów odpowiadają
Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, komendanci wojewódzcy Policji, Komendant
Stołeczny Policji, komendanci powiatowi (miejscy) Policji, komendanci rejonowi Policji,
dyrektor instytutu badawczego, Komendant Wyższej Szkoły Policji i komendanci szkół
policyjnych.
2.
W przypadku policjantów odbywających szkolenia zawodowe lub doskonalenie zawodowe
centralne w Policji za stan bezpieczeństwa i higieny służby odpowiadają Komendant
Wyższej Szkoły Policji, komendanci szkół policyjnych i kierownik ośrodka szkolenia
Policji, realizując obowiązki, o których mowa w art. 207 § 2 pkt 1-6, art. 2071, art. 2091 § 1-3, art. 2092, art. 214, art. 215, art. 2374 i art. 2376 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , zwanej dalej „Kodeksem pracy”.
3.
Za pracodawcę, w rozumieniu przepisów działu dziesiątego Kodeksu pracy, a także przepisów wykonawczych wydanych na jego podstawie, w stosunku do podległych
policjantów uważa się przełożonych wymienionych w ust. 1.
4.
Za osobę kierującą pracownikami, w rozumieniu przepisów działu dziesiątego Kodeksu pracy, a także przepisów wykonawczych wydanych na jego podstawie, uważa się policjanta
pełniącego służbę lub wykonującego obowiązki na stanowisku kierowniczym.
5.
Policjant jest obowiązany do przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny
służby.
6.
W sprawach bezpieczeństwa i higieny służby stosuje się odpowiednio przepisy działu dziesiątego Kodeksu pracy, a także przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie, z wyłączeniem przepisów art.
207 § 2 pkt 7, art. 2091 § 4, art. 228 § 1 i 2, art. 229 § 1-12, 4a i 8 w zakresie niedotyczącym wskazówek metodycznych w sprawie przeprowadzania
badań profilaktycznych pracowników oraz dokumentowania i kontroli badań okresowych
i kontrolnych, art. 230 § 2, art. 232, art. 234 § 1-31, art. 235-2352, art. 237-2372, art. 2377 § 1 pkt 1 i § 2-4, art. 2378 § 1, art. 2379 § 3, art. 23711 § 4 oraz art. 23711a § 4.
7.
Przepisów art. 2092, art. 2093, art. 210 § 1-5 i art. 226 oraz przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 210 § 6 Kodeksu pracy nie stosuje się do wykonywanych przez policjanta zadań określonych w:
1)
art. 1 ust. 2 pkt 1-4 oraz 6;
2)
art. 1 ust. 2 pkt 7 i ust. 3, jeżeli charakter tych działań ma związek z zadaniami
określonymi w pkt 1.
Art. 71b.
1.
W celu ustalenia zdolności do wykonywania zadań na zajmowanym stanowisku służbowym
policjant jest obowiązany poddać się badaniom okresowym lub kontrolnym w terminie
wskazanym w skierowaniu na takie badanie.
2.
Skierowanie na badanie okresowe lub kontrolne zawiera w szczególności imię i nazwisko,
numer PESEL, adres zamieszkania, stanowisko służbowe policjanta kierowanego na badanie
oraz opis warunków pełnienia służby występujących na zajmowanym stanowisku służbowym,
w tym czynników szkodliwych lub uciążliwych, o których mowa w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy, i innych wynikających z warunków pełnienia służby.
3.
Na pierwsze badanie okresowe policjant jest kierowany w terminie 3 lat od dnia przyjęcia
do służby.
4.
Rodzaj, zakres i częstotliwość badań okresowych są uzależnione od rodzaju pełnionej
służby i wieku policjanta.
5.
Lekarz przeprowadzający badanie okresowe lub kontrolne, w celu uwzględnienia wszystkich
czynników szkodliwych lub uciążliwych i innych wynikających z warunków pełnienia służby
wskazanych w skierowaniu na badanie, może poszerzyć jego zakres o dodatkowe badania
lekarskie, konsultacje u lekarzy specjalistów lub badania diagnostyczne, a także wyznaczyć
termin następnego badania okresowego krótszy niż określony w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie ust. 18, jeżeli stwierdzi, że jest to niezbędne dla ustalenia
zdolności do wykonywania zadań na zajmowanym stanowisku służbowym. Badania i konsultacje
stanowią część badania okresowego lub kontrolnego.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, lekarz wykorzystuje wskazówki metodyczne w sprawie
przeprowadzania badań profilaktycznych pracowników określone w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy.
7.
Policjanta kieruje się na badanie okresowe w przypadku przeniesienia go na stanowisko
służbowe, na którym występują czynniki szkodliwe lub uciążliwe i inne wynikające z
warunków pełnienia służby, inne niż występujące na dotychczas zajmowanym stanowisku
służbowym, z uwzględnieniem terminu określonego w ust. 3.
8.
Badania okresowe i kontrolne są wykonywane na podstawie skierowania na badanie wystawionego
przez:
1)
przełożonych, o których mowa w art. 71a ust. 1, lub upoważnione przez nich osoby;
2)
ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub upoważnioną przez niego osobę w stosunku
do Komendanta Głównego Policji, I Zastępcy Komendanta Głównego Policji oraz zastępców
Komendanta Głównego Policji.
9.
Skierowanie na badanie:
1)
kontrolne - wystawia się najpóźniej w dniu zgłoszenia się policjanta do służby,
2)
okresowe - wystawia się nie później niż w terminie 30 dni przed upływem ważności orzeczenia
lekarskiego
- w 3 egzemplarzach, z których jeden przeznaczony jest dla policjanta kierowanego
na badanie.
10.
Badania okresowe i kontrolne kończą się orzeczeniem lekarskim stwierdzającym:
1)
brak przeciwwskazań zdrowotnych do służby na określonym stanowisku służbowym,
2)
istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do służby na określonym stanowisku służbowym
- w warunkach służby opisanych w skierowaniu na badanie.
11.
Od orzeczenia lekarskiego policjantowi i przełożonym, o których mowa w art. 71a ust.
1, przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania orzeczenia.
12.
Odwołanie od orzeczenia lekarskiego wraz z uzasadnieniem wnosi się na piśmie za pośrednictwem
lekarza, który wydał to orzeczenie, do:
1)
wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy właściwego ze względu na miejsce pełnienia służby
policjanta;
2)
instytutu badawczego w dziedzinie medycyny pracy lub Uniwersyteckiego Centrum Medycyny
Morskiej i Tropikalnej w Gdyni, jeżeli odwołanie dotyczy orzeczenia lekarskiego wydanego
przez lekarza zatrudnionego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy.
13.
Lekarz, za którego pośrednictwem jest składane odwołanie, w terminie 7 dni od dnia
otrzymania odwołania wraz z uzasadnieniem przekazuje je wraz z dokumentacją stanowiącą
podstawę wydanego orzeczenia lekarskiego do właściwego podmiotu, o którym mowa w ust.
12.
14.
Badanie w trybie odwołania przeprowadza w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania
właściwy podmiot, o którym mowa w ust. 12.
15.
Orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwołania jest ostateczne.
16.
Badania okresowe i kontrolne podlegają dokumentowaniu i kontroli w sposób określony
w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy.
17.
Kontrolę badań okresowych i kontrolnych wykonują podmioty, o których mowa w ust. 12.
18.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaj, zakres i częstotliwość badań okresowych, uwzględniając rodzaj pełnionej służby
i wiek policjanta;
2)
wzór skierowania na badanie okresowe lub kontrolne, uwzględniając konieczność zamieszczenia
w tym wzorze informacji niezbędnych do jednoznacznego ustalenia zakresu badań;
3)
wzór orzeczenia lekarskiego, uwzględniając jednolitość informacji znajdujących się
w orzeczeniu.
Art. 71c.
1.
Policjant w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny służby podlega następującym szkoleniom:
1)
wstępnemu ogólnemu;
2)
wstępnemu na stanowisku służby;
3)
okresowemu.
2.
Szkoleniu wstępnemu ogólnemu podlega wyłącznie policjant nowo przyjęty do służby w
Policji.
3.
Szkoleniu wstępnemu na stanowisku służby podlega policjant w przypadku zmiany:
1)
jednostki organizacyjnej Policji;
2)
stanowiska służbowego, w związku z którym zmieniają się czynniki szkodliwe lub uciążliwe,
lub inne czynniki wynikające z warunków pełnienia służby.
4.
Ukończenie szkolenia zawodowego podstawowego, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1,
jest równoznaczne z odbyciem pierwszego szkolenia wstępnego na stanowisku służby.
5.
Szkoleniu okresowemu podlega policjant oraz policjant pełniący służbę na stanowisku
kierowniczym - nie rzadziej niż raz na 5 lat, a w przypadku służby na stanowisku służbowym,
na którym występują warunki szczególnie uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia - nie
rzadziej niż raz na 3 lata.
6.
Szkolenie okresowe przełożonego, o którym mowa w art. 71a ust. 1, oraz policjanta
pełniącego służbę na stanowisku kierowniczym zawiera tematykę z zakresu bezpieczeństwa
i higieny służby oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 9 w ust. 7 w pkt 7 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 8;
2)
po art. 75 dodaje się art. 75a-75c w brzmieniu:
„
Art. 75a.
1.
Za stan bezpieczeństwa i higieny służby w stosunku do podległych funkcjonariuszy odpowiadają
Komendant Główny Straży Granicznej, komendanci oddziałów Straży Granicznej, komendanci
ośrodków Straży Granicznej i komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej.
2.
Za pracodawcę w rozumieniu przepisów działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , zwanej dalej „Kodeksem pracy”, a także przepisów wykonawczych wydanych na jego podstawie,
w stosunku do podległych funkcjonariuszy uważa się przełożonych wymienionych w ust.
1.
Art. 75b.
1.
Funkcjonariuszowi, w celu ochrony jego życia i zdrowia, zapewnia się bezpieczne i
higieniczne warunki służby.
2.
W sprawach bezpieczeństwa i higieny służby stosuje się odpowiednio przepisy działu dziesiątego Kodeksu pracy, a także przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie, z wyłączeniem przepisów art.
207 § 2 pkt 7, art. 2091 § 4, art. 228 § 1 i 2, art. 229 § 1-12,4a i 8 w zakresie niedotyczącym wskazówek metodycznych w sprawie przeprowadzania
badań profilaktycznych pracowników oraz dokumentowania i kontroli badań okresowych
i kontrolnych, art. 230-232, art. 234 § 1-31, art. 235-2352, art. 237-2372, art. 2377 § 1 pkt 1 i § 2-4, art. 2378 § 1, art. 23711 § 4 oraz art. 23711a § 4.
3.
Przepisów art. 2092, art. 2093 i art. 210 § 1-5 oraz przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 210 § 6 Kodeksu pracy nie stosuje się do wykonywanych przez funkcjonariusza zadań określonych w:
1)
art. 1 ust. 2 pkt 1, 2, 4-5b, 5d, 7, 10, 12-13a oraz ust. 2a;
2)
art. 1 ust. 2 pkt 14 i ust. 3, jeżeli charakter tych działań ma związek z zadaniami
określonymi w pkt 1.
Art. 75c.
1.
W celu ustalenia zdolności do wykonywania zadań na zajmowanym stanowisku służbowym
funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom okresowym lub kontrolnym w terminie
wskazanym w skierowaniu na takie badanie.
2.
Skierowanie na badanie okresowe lub kontrolne zawiera w szczególności imię i nazwisko,
numer PESEL, adres zamieszkania, stanowisko służbowe funkcjonariusza kierowanego na
badanie oraz opis warunków pełnienia służby występujących na zajmowanym stanowisku
służbowym, w tym czynników szkodliwych lub uciążliwych, o których mowa w przepisach
wykonawczych wydanych na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy, i innych wynikających z warunków pełnienia służby.
3.
Rodzaj i zakres badań okresowych są uzależnione od rodzaju pełnionej służby przez
funkcjonariusza oraz narażenia na czynniki szkodliwe i uciążliwe dla zdrowia występujące
w czasie służby.
4.
Lekarz przeprowadzający badanie okresowe lub kontrolne, w celu uwzględnienia wszystkich
czynników szkodliwych lub uciążliwych i innych wynikających z warunków pełnienia służby
wskazanych w skierowaniu na badanie, może poszerzyć jego zakres o dodatkowe badania
lekarskie, konsultacje u lekarzy specjalistów lub badania diagnostyczne, a także wyznaczyć
termin następnego badania okresowego krótszy niż określony w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 2, jeżeli stwierdzi, że jest to niezbędne
dla ustalenia zdolności do wykonywania zadań na zajmowanym stanowisku służbowym. Badania
i konsultacje stanowią część badania okresowego lub kontrolnego.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, lekarz wykorzystuje wskazówki metodyczne w sprawie
przeprowadzania badań profilaktycznych pracowników określone w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy.
6.
Badania okresowe i kontrolne są wykonywane na podstawie skierowania na badanie wystawionego
przez:
1)
przełożonych, o których mowa w art. 75a ust. 1, lub upoważnione przez nich osoby;
2)
ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub upoważnioną przez niego osobę w stosunku
do Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz zastępców Komendanta Głównego Straży
Granicznej.
7.
Skierowanie na badanie:
1)
kontrolne - wystawia się najpóźniej w dniu zgłoszenia się funkcjonariusza do służby,
2)
okresowe - wystawia się nie później niż w terminie 30 dni przed upływem ważności orzeczenia
lekarskiego
- w 3 egzemplarzach, z których jeden przeznaczony jest dla funkcjonariusza kierowanego
na badanie.
8.
Badania okresowe i kontrolne kończą się orzeczeniem lekarskim stwierdzającym:
1)
brak przeciwwskazań zdrowotnych do służby na określonym stanowisku służbowym,
2)
istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do służby na określonym stanowisku służbowym
- w warunkach służby opisanych w skierowaniu na badanie.
9.
Od orzeczenia lekarskiego funkcjonariuszowi i przełożonym, o których mowa w art. 75a
ust. 1, przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania orzeczenia.
10.
Odwołanie od orzeczenia lekarskiego wraz z uzasadnieniem wnosi się na piśmie za pośrednictwem
lekarza, który wydał to orzeczenie, do:
1)
wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy właściwego ze względu na miejsce pełnienia służby
funkcjonariusza;
2)
instytutu badawczego w dziedzinie medycyny pracy lub Uniwersyteckiego Centrum Medycyny
Morskiej i Tropikalnej w Gdyni, jeżeli odwołanie dotyczy orzeczenia lekarskiego wydanego
przez lekarza zatrudnionego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy.
11.
Lekarz, za którego pośrednictwem jest składane odwołanie, w terminie 7 dni od dnia
otrzymania odwołania wraz z uzasadnieniem przekazuje je wraz z dokumentacją stanowiącą
podstawę wydanego orzeczenia lekarskiego do właściwego podmiotu, o którym mowa w ust.
10.
12.
Badanie w trybie odwołania przeprowadza w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania
właściwy podmiot, o którym mowa w ust. 10.
13.
Orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwołania jest ostateczne.
14.
Badania okresowe i kontrolne podlegają dokumentowaniu i kontroli w sposób określony
w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy.
15.
Kontrolę badań okresowych i kontrolnych wykonują podmioty, o których mowa w ust. 10.
16.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaj i zakres badań okresowych, uwzględniając rodzaj pełnionej służby oraz narażenie
na czynniki szkodliwe i uciążliwe dla zdrowia występujące w czasie służby;
2)
wzór skierowania na badania okresowe lub kontrolne, uwzględniając konieczność zamieszczenia
w tym wzorze informacji niezbędnych do jednoznacznego ustalenia zakresu badań;
3)
wzór orzeczenia lekarskiego, uwzględniając jednolitość informacji znajdujących się
w orzeczeniu.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu wprowadza się następujące zmiany:
1)
uchyla się art. 52;
2)
po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu:
„
Art. 52a.
1.
W sprawach bezpieczeństwa i higieny służby stosuje się odpowiednio przepisy działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , zwanej dalej „Kodeksem pracy”, a także przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie,
z wyłączeniem przepisów art. 207 § 2 pkt 7, art. 2091 § 4, art. 228, art. 229 § 1-12, art. 230 § 2, art. 231, art. 234 § 1, 3 i 31, art. 235-2352, art. 237-2372, art. 23711 § 4 oraz art. 23711a-23714.
2.
W zakresie określonym w ust. 1:
1)
Szef ABW i Szef AW, każdy w zakresie swojego działania, realizuje obowiązki i uprawnienia
pracodawcy;
2)
przełożony funkcjonariusza realizuje obowiązki i uprawnienia osoby kierującej pracownikami;
3)
funkcjonariusz realizuje obowiązki i uprawnienia pracownika.
3.
Przepisy art. 2092, art. 2093, art. 210 § 1-5, art. 229 § 4 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 210 § 6 Kodeksu pracy stosuje się, jeżeli nie zagraża to prawidłowemu wykonywaniu czynności służbowych
przez:
1)
funkcjonariuszy ABW, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1;
2)
funkcjonariuszy AW, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 6 ust. 1.
4.
Na pierwsze badanie okresowe funkcjonariusz jest kierowany w terminie 3 lat od dnia
przyjęcia do służby.
5.
W czasie wykonywania czynności służbowych, w okolicznościach uzasadnionych stanem
wyższej konieczności, funkcjonariusz może odstąpić od przestrzegania zasad bezpieczeństwa
i higieny służby, z zachowaniem dostępnych w danych warunkach zabezpieczeń, jeżeli
w jego ocenie, dokonanej w miejscu i czasie wykonywania czynności służbowej, istnieje
prawdopodobieństwo uratowania życia ludzkiego lub odwrócenia zagrożenia godzącego
w bezpieczeństwo państwa, w szczególności gdy:
1)
z powodu braku specjalistycznego uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu zachodzi
konieczność zastosowania środka zastępczego;
2)
fizyczne warunki i umiejętności funkcjonariusza mogą zastąpić możliwość użycia właściwego
uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu;
3)
funkcjonariusz wykona określoną czynność dobrowolnie.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym wprowadza się następujące zmiany:
1)
uchyla się art. 56;
2)
po art. 56 dodaje się art. 56a w brzmieniu:
„
Art. 56a.
1.
W sprawach bezpieczeństwa i higieny służby stosuje się odpowiednio przepisy działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , zwanej dalej „Kodeksem pracy”, a także przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie,
z wyłączeniem przepisów art. 207 § 2 pkt 7, art. 2091 § 4, art. 228, art. 229 § 1-12, art. 230 § 2, art. 231, art. 234 § 1-31, art. 235-2352, art. 237-2372, art. 2377, art. 2378 i art. 2379 § 1 i 2 w zakresie dotyczącym odzieży i obuwia roboczego, art. 2379 § 3, art. 23711 § 4, art. 23711a § 1 i 3-6 oraz art. 23712-23714.
2.
W zakresie określonym w ust. 1:
1)
Szef CBA wykonuje obowiązki pracodawcy;
2)
przełożony wykonuje obowiązki osoby kierującej pracownikami;
3)
funkcjonariusz realizuje obowiązki i uprawnienia pracownika, uwzględniając zalecenia
wydawane przez służbę bezpieczeństwa i higieny służby.
3.
Przepisy art. 2092, art. 2093, art. 210 § 1-5 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 210 § 6 Kodeksu pracy stosuje się, jeżeli nie zagraża to prawidłowej realizacji czynności podejmowanych
w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 lub art. 30.
4.
Na pierwsze badanie okresowe funkcjonariusz jest kierowany w terminie 3 lat od dnia
przyjęcia do służby.
5.
W czasie wykonywania zadań służbowych, w okolicznościach uzasadnionych stanem wyższej
konieczności, funkcjonariusz może odstąpić od przestrzegania zasad bezpieczeństwa
i higieny służby, z zachowaniem dostępnych w danych warunkach zabezpieczeń, jeżeli
w jego ocenie, dokonanej w miejscu i czasie wykonywania czynności służbowej, istnieje
prawdopodobieństwo uratowania życia ludzkiego, w szczególności gdy:
1)
z powodu braku specjalistycznego uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu zachodzi
konieczność zastosowania środka zastępczego;
2)
fizyczne warunki i umiejętności funkcjonariusza mogą zastąpić możliwość użycia właściwego
uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu;
3)
funkcjonariusz wykona czynność dobrowolnie.
”
;
3)
w art. 82 wyrazy „ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy” zastępuje się wyrazami „Kodeksie pracy”.
Art. 5.
W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służby Wywiadu Wojskowego wprowadza się następujące zmiany:
1)
uchyla się art. 11;
2)
po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu:
„
Art. 11a.
1.
W sprawach bezpieczeństwa i higieny służby stosuje się odpowiednio przepisy działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , zwanej dalej „Kodeksem pracy”, a także przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie,
z wyłączeniem przepisów art. 207 § 2 pkt 7, art. 2091 § 4, art. 228, art. 229 § 1-12i4, art. 230, art. 231, art. 234 § 2, art. 235-2352, art. 237-2372, art. 2377, art. 2378, art. 2379 § 1 i 2 w zakresie dotyczącym odzieży i obuwia roboczego, art. 2379 § 3, art. 23711 § 4 oraz art. 23711a-23714.
2.
W zakresie określonym w ust. 1:
1)
Szef SKW i Szef SWW, każdy w zakresie swojego działania, wykonuje obowiązki pracodawcy;
2)
przełożony wykonuje obowiązki osoby kierującej pracownikami;
3)
funkcjonariusz realizuje obowiązki i uprawnienia pracownika.
3.
Przepisy art. 2092, art. 2093, art. 210 § 1-5 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 210 § 6 Kodeksu pracy stosuje się, jeżeli nie zagraża to prawidłowemu wykonywaniu czynności służbowych
podejmowanych przez:
1)
funkcjonariuszy SKW, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1 i w art. 44 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego ;
2)
funkcjonariuszy SWW, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 6 ust. 1 i w art.
44 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w pkt 1.
4.
Na pierwsze badanie okresowe funkcjonariusz jest kierowany w terminie 3 lat od dnia
przyjęcia do służby w SKW albo SWW.
5.
W przypadku gdy funkcjonariuszowi, w wyniku okresowego albo kontrolnego badania lekarskiego,
wydane zostało orzeczenie lekarskie stwierdzające przeciwwskazania do służby na określonym
stanowisku w warunkach opisanych w skierowaniu na to badanie, funkcjonariusz ten kierowany
jest z urzędu do komisji lekarskiej w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia
zdolności fizycznej i psychicznej do służby, jak również ewentualnego związku poszczególnych
chorób ze służbą.
6.
W czasie wykonywania zadań służbowych, w okolicznościach uzasadnionych stanem wyższej
konieczności, funkcjonariusz może odstąpić od przestrzegania zasad bezpieczeństwa
i higieny służby, z zachowaniem dostępnych w danych warunkach zabezpieczeń, jeżeli
w jego ocenie, dokonanej w miejscu i czasie wykonywania czynności służbowej, istnieje
prawdopodobieństwo uratowania życia ludzkiego lub odwrócenia zagrożenia godzącego
w bezpieczeństwo państwa, w szczególności gdy:
1)
z powodu braku specjalistycznego uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu zachodzi
konieczność zastosowania środka zastępczego;
2)
fizyczne warunki i umiejętności funkcjonariusza mogą zastąpić możliwość użycia właściwego
uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu;
3)
funkcjonariusz wykona określoną czynność dobrowolnie.
”
;
3)
użyte w art. 53 i w art. 96a w ust. 1 i w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia i w
pkt 1 w różnym przypadku wyrazy „ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Kodeks pracy”.
Art. 6.
W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu
Wojskowego w art. 46 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
W zakresie bezpieczeństwa i higieny służby żołnierzy zawodowych, o których mowa w
ust. 1, stosuje się odpowiednio zasady określone w art. 11a ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu
Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.
”
.
Art. 7.
1.
Zaświadczenie potwierdzające ukończenie z wynikiem pozytywnym szkoleń w dziedzinie
bezpieczeństwa i higieny służby wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
w celu dopuszczenia funkcjonariusza do wykonywania czynności na zajmowanym stanowisku
służbowym zachowuje swoją ważność na okres, na jaki zostało wydane.
2.
Do czasu upływu ważności zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusz je
posiadający spełnia wymogi dotyczące ukończenia odpowiedniego szkolenia w dziedzinie
bezpieczeństwa i higieny służby.
Art. 8.
1.
Do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje
się przepisy tej ustawy.
2.
Umowy na świadczenia z zakresu profilaktycznej opieki medycznej na wykonywanie badań
okresowych lub kontrolnych wykonywanych w Policji, zawarte przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, zostaną dostosowane do wymagań określonych w art. 71b ustawy zmienianej
w art. 1 do dnia 31 grudnia 2017 r.
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę
z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia 24 maja 2002 r.
o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawę z dnia 9 czerwca
2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie
funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego oraz
ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu
Wojskowego.