Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w tytule ustawy dodaje się odnośnik nr 2 w brzmieniu:
„
2) Niniejsza ustawa służy stosowaniu:
1)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października
2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika
drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE ;
2)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października
2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych ;
3)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października
2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych
i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 ;
4)
decyzji Komisji z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych wymogów dotyczących
danych, które mają być wprowadzane do krajowego rejestru elektronicznego przedsiębiorców
transportu drogowego ;
5)
rozporządzenia Komisji (UE) nr 1213/2010 z dnia 16 grudnia 2010 r. ustanawiającego
wspólne zasady dotyczące połączenia krajowych rejestrów elektronicznych przedsiębiorców
transportu drogowego ;
6)
rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych
naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez
przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady .
”
;
2)
w art. 5 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Za przestępstwa w dziedzinach określonych w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE)
nr 1071/2009 w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji uznaje się przestępstwa
umyślne określone w:
1)
art. 173-175, art. 178-180, art. 189a, art. 218-221, art. 296-306 i art. 308 ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny ;
2)
art. 586-589 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych ;
3)
art. 522 i art. 523 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe ;
4)
art. 53-64 i art. 68 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ;
5)
art. 399 i art. 400 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne .
”
;
3)
w art. 7a:
a)
w ust. 3:
-
-w pkt 6 część wspólna otrzymuje brzmienie:„
-
-o niekaralności za przestępstwa w dziedzinach określonych w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, wymienione w art. 5 ust. 2a;
”, -
-
-po pkt 6 dodaje się pkt 7 w brzmieniu:„
7)
oświadczenie osób, o których mowa w pkt 6, o niekaralności za poważne naruszenie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, w tym najpoważniejsze naruszenie określone w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009.”,
b)
w ust. 6 w zdaniu pierwszym wyrazy „4 i 6” zastępuje się wyrazami „4 i 7”;
4)
art. 7d i art. 7e otrzymują brzmienie:
„
Art. 7d.
1.
Organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie
spełniania wymogu dobrej reputacji, jeżeli wobec:
1)
członka organu zarządzającego osoby prawnej, osoby zarządzającej spółką jawną, komandytową
lub komandytowo-akcyjną, osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, zarządzającego
transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, orzeczono prawomocny wyrok
skazujący za przestępstwo w dziedzinach określonych w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia
(WE) nr 1071/2009, wymienione w art. 5 ust. 2a;
2)
przedsiębiorcy, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art.
7c:
a)
wydano wykonalną decyzję administracyjną lub wykonalne decyzje administracyjne o nałożeniu
kary pieniężnej za poważne naruszenie określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych
naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez
przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady , zwanym dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/403”, jeżeli częstotliwość ich występowania,
zgodnie z załącznikiem II do tego rozporządzenia, wymaga oceny dobrej reputacji,
b)
orzeczono lub nałożono w drodze mandatu karnego lub mandatów karnych prawomocnie karę
za wykroczenie stanowiące poważne naruszenie określone w załączniku I do rozporządzenia
Komisji (UE) 2016/403, jeżeli częstotliwość ich występowania, zgodnie z załącznikiem
II do tego rozporządzenia, wymaga oceny dobrej reputacji,
c)
wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za najpoważniejsze
naruszenie określone w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, lub
d)
orzeczono lub nałożono w drodze mandatu karnego prawomocnie karę za wykroczenie stanowiące
najpoważniejsze naruszenie określone w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009.
2.
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przypadku, o którym mowa w ust.
1 pkt 1, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wydaje decyzję stwierdzającą utratę
dobrej reputacji.
3.
Po wszczęciu postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, organ, o którym mowa w art.
7 ust. 2, weryfikuje sposób i warunki wykonywania transportu drogowego.
4.
Przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bierze
pod uwagę w szczególności:
1)
czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych
przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji
transportowych;
2)
czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym czy w przedsiębiorstwie
podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono
procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego;
3)
interes społeczny kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, w szczególności
jeżeli cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego spowodowałoby
w znaczący sposób wzrost poziomu bezrobocia w miejscowości, gminie lub regionie;
4)
opinię polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych,
działającej od co najmniej 3 lat, której przedsiębiorca jest członkiem.
5.
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ, o którym mowa w art. 7 ust.
2:
1)
wydaje decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji - w przypadku uznania, że utrata
dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia,
albo
2)
wydaje decyzję stwierdzającą, że dobra reputacja pozostaje nienaruszona - w przypadku
uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła nieproporcjonalną reakcję za
popełnione naruszenia.
6.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 5 pkt 1:
1)
wymóg dobrej reputacji nie jest spełniony;
2)
organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, zawiesza zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika
drogowego
- do czasu zastosowania środka rehabilitacyjnego, o którym mowa w art. 7e.
7.
Wykonywanie transportu drogowego w przypadku, gdy przedsiębiorcy zawieszono zezwolenie
na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, jest równoznaczne z wykonywaniem przewozu
bez zezwolenia.
Art. 7e.
Przez środki rehabilitacyjne, o których mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr
1071/2009, należy rozumieć:
1)
zatarcie skazania za przestępstwa określone w art. 5 ust. 2a;
2)
zatarcie skazania za wykroczenia stanowiące naruszenia określone w załączniku IV do
rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 lub załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403;
3)
upływ roku od dnia nałożenia grzywny w formie mandatu karnego za wykroczenia stanowiące
naruszenia określone w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 lub załączniku
I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403;
4)
nałożone sankcje administracyjne za naruszenia określone w załączniku IV do rozporządzenia
(WE) nr 1071/2009 lub załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 staną się
niebyłe, zgodnie z art. 94b.
”
;
5)
w art. 11:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Organ udzielający zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, o którym
mowa w art. 7 ust. 2, wydaje wypis lub wypisy z tego zezwolenia w liczbie nie większej
niż liczba pojazdów samochodowych określonych we wniosku o udzielenie zezwolenia,
dla których został udokumentowany wymóg zdolności finansowej, zgodnie z art. 7 rozporządzenia
(WE) nr 1071/2009.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„
2a.
W przypadku utraty uprawnień wynikających z licencji wspólnotowej organem właściwym
do wydania wypisu lub wypisów z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego
wydanego przez organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, jest starosta właściwy
dla siedziby przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia (WE) nr
1071/2009.
2b.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2a, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2,
przekazuje akta sprawy w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o utracie uprawnień
stała się ostateczna.
”
;
6)
po art. 15 dodaje się art. 15a i art. 15b w brzmieniu:
„
Art. 15a.
1.
Wielokrotne popełnianie poważnego naruszenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. b
rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, w państwie członkowskim Unii Europejskiej, może
prowadzić do wszczęcia procedury cofnięcia wypisów z licencji wspólnotowej oraz zawieszenia
wydawania dodatkowych wypisów z licencji wspólnotowej.
2.
Przy obliczaniu częstotliwości występowania wielokrotnych naruszeń bierze się pod
uwagę czas, wagę naruszenia oraz średnią liczbę kierowców wykonujących operacje transportowe
dla przedsiębiorcy, zgodnie ze wzorem obliczania zawartym w załączniku II do rozporządzenia
Komisji (UE) 2016/403.
3.
Trzy poważne naruszenia lub jedno bardzo poważne naruszenie, określone w załączniku
I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, w przeliczeniu na kierowcę na rok w danym
przedsiębiorstwie, powoduje wydanie przez organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, przedsiębiorcy
mającemu siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ostrzeżenia o możliwości
wszczęcia procedury, o której mowa w ust. 1.
4.
W przypadku stwierdzenia drugiego bardzo poważnego naruszenia, zgodnie ze wzorem obliczania
zawartym w załączniku II do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, w ciągu roku od
dnia wystosowania ostrzeżenia, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, dokonuje, w drodze
decyzji administracyjnej:
1)
cofnięcia na okres 3 miesięcy 20% wypisów z licencji wspólnotowej oraz zawieszenia
wydawania dodatkowych wypisów z licencji wspólnotowej na okres 6 miesięcy - w przypadku
posiadania przez przedsiębiorcę więcej niż 10 wypisów z licencji wspólnotowej;
2)
cofnięcia 1 wypisu z licencji wspólnotowej na okres 3 miesięcy oraz zawieszenia wydawania
dodatkowych wypisów z licencji wspólnotowej na okres 6 miesięcy - w przypadku posiadania
przez przedsiębiorcę od 2 do 10 wypisów z licencji wspólnotowej;
3)
zawieszenia wydawania dodatkowych wypisów z licencji wspólnotowej na okres 6 miesięcy
- w przypadku posiadania przez przedsiębiorcę 1 wypisu z licencji wspólnotowej.
5.
W przypadku stwierdzenia trzeciego bardzo poważnego narusznia, zgodnie ze wzorem obliczania
zawartym w załączniku II do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, w ciągu roku od
dnia wystosowania ostrzeżenia, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie
administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji, o którym mowa w art.
7d.
6.
Ostrzeżenie, o którym mowa w ust. 3, uznaje się za niebyłe po upływie roku od dnia
stwierdzenia przez organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bardzo poważnego naruszenia,
na podstawie którego wystosowano to ostrzeżenie.
Art. 15b.
1.
Liczba wypisów z licencji wspólnotowej podlegająca cofnięciu w wyniku zastosowania
progów procentowych określonych w art. 15a ust. 4 podlega zaokrągleniu w dół.
2.
Przedsiębiorca zwraca cofnięte wypisy z licencji wspólnotowej do organu, który je
wydał, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ich cofnięciu stała się ostateczna.
3.
Za zwrot cofniętych wypisów z licencji wspólnotowej nie pobiera się opłat.
4.
Liczbę posiadanych przez przedsiębiorcę wypisów z licencji wspólnotowej ustala się
według stanu na dzień wszczęcia wobec przedsiębiorcy postępowania administracyjnego.
”
;
7)
w art. 32b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, wydaje,
odmawia wydania, zmienia, cofa świadectwo kierowcy lub zawiesza wydawanie świadectw
kierowców.
”
;
8)
po art. 32e dodaje się art. 32f w brzmieniu:
„
Art. 32f.
1.
Główny Inspektor Transportu Drogowego może w każdym czasie wezwać przedsiębiorcę posiadającego
świadectwo kierowcy do przedstawienia dokumentu potwierdzającego spełnianie wymagań,
o którym mowa w art. 32b ust. 5.
2.
W przypadku niewłaściwego wykorzystywania przez przedsiębiorcę świadectwa kierowcy
polegającego na:
1)
niespełnianiu warunków stanowiących podstawę wydania świadectwa kierowcy lub
2)
podaniu nieprawidłowych informacji we wniosku o wydanie świadectwa kierowcy
- właściwy organ, o którym mowa w art. 32b, cofa świadectwo kierowcy i zawiesza wydawanie
nowych świadectw kierowcy przez okres roku.
3.
W przypadku bardzo poważnego naruszenia dotyczącego świadectwa kierowcy, określonego
w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, organ, o którym mowa w art.
32b, cofa, w drodze decyzji administracyjnej, 1 wypis z licencji wspólnotowej na okres
6 miesięcy i zawiesza wydawanie nowych świadectw kierowców przez okres roku.
”
;
9)
w art. 37 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Katalog pytań i katalog zadań, a także pytania i zadania zawarte w indywidualnych
zestawach egzaminacyjnych nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej .
”
;
10)
w art. 39b1wust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
przez Okręgową Komisję Egzaminacyjną, po zakończeniu zajęć szkolnych dla uczniów,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, w ramach zewnętrznego egzaminu potwierdzającego kwalifikacje
zawodowe albo egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie, albo
”
;
11)
art. 47a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 47a.
Zadania organów jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 7 ust. 2
pkt 1 i ust. 4 pkt 2 i 3, art. 7d ust. 1 i ust. 4-6, art. 16b ust. 1 i 4, art. 18
ust. 1 pkt 1 i ust. 4, art. 33 ust. 8 i 9a, art. 47b ust. 2-4, art. 82b ust. 2 pkt
1 i 3, art. 82c ust. 3, art. 82e, art. 82f ust. 1, art. 82i ust. 1 oraz art. 95b ust.
2, są wykonywane jako zadania własne.
”
;
12)
w art. 50 w pkt 2 w lit. g średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. h w
brzmieniu:
„
h)
dotyczących spełniania lub niespełniania wymogu dobrej reputacji, o których mowa w
art. 7d ust. 1-6, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2;
”
;
13)
po rozdziale 9a dodaje się rozdział 9b w brzmieniu:
„
Rozdział 9b
Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsiębiorców Transportu Drogowego
Art. 82g.
1.
Tworzy się Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsiębiorców Transportu Drogowego, zwany
dalej „Rejestrem”.
2.
Rejestr prowadzony jest w systemie teleinformatycznym przez Głównego Inspektora Transportu
Drogowego.
3.
Główny Inspektor Transportu Drogowego jest administratorem danych osobowych zgromadzonych
w Rejestrze w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.
4.
Rejestr zawiera ewidencje:
1)
przedsiębiorców, którzy posiadają zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego;
2)
poważnych naruszeń, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 1071/2009;
3)
osób, które zostały uznane za niezdolne do kierowania operacjami transportowymi przedsiębiorcy
do czasu przywrócenia dobrej reputacji, zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE)
nr 1071/2009.
Art. 82h.
1.
W ewidencji przedsiębiorców, którzy posiadają zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika
drogowego, gromadzi się dane określające:
1)
firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego adresu i siedziby albo miejsca zamieszkania
przedsiębiorcy;
2)
numer identyfikacyjny REGON przedsiębiorcy oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP),
o ile takie posiada;
3)
rodzaj posiadanego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz numery
seryjne wypisów z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego;
4)
liczbę pojazdów objętych zezwoleniem na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego;
5)
numer seryjny licencji wspólnotowej oraz numery seryjne wypisów z licencji wspólnotowej;
6)
status zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego;
7)
początek ważności licencji wspólnotowej;
8)
koniec ważności licencji wspólnotowej;
9)
datę cofnięcia licencji wspólnotowej;
10)
datę zawieszenia licencji wspólnotowej;
11)
datę wygaśnięcia zawieszenia licencji wspólnotowej;
12)
powód zawieszenia lub cofnięcia licencji wspólnotowej;
13)
numery seryjne cofniętych wypisów z licencji wspólnotowej;
14)
datę cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej;
15)
datę wygaśnięcia cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej;
16)
imię i nazwisko przedstawiciela prawnego przedsiębiorcy oraz datę i miejsce jego urodzenia;
17)
imię i nazwisko osoby zarządzającej transportem oraz:
a)
datę i miejsce urodzenia,
b)
adres zamieszkania,
c)
numer posiadanego certyfikatu kompetencji zawodowych,
d)
datę wydania certyfikatu kompetencji zawodowych,
e)
kraj wydania certyfikatu kompetencji zawodowych;
18)
imię i nazwisko osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, oraz:
a)
datę i miejsce urodzenia,
b)
adres zamieszkania,
c)
numer posiadanego certyfikatu kompetencji zawodowych,
d)
datę wydania certyfikatu kompetencji zawodowych,
e)
kraj wydania certyfikatu kompetencji zawodowych.
2.
W ewidencji poważnych naruszeń gromadzi się dane określające:
1)
firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego adresu i siedziby albo miejsca zamieszkania
przedsiębiorcy;
2)
imię i nazwisko osoby zarządzającej transportem oraz:
a)
datę i miejsce urodzenia,
b)
adres zamieszkania,
c)
numer posiadanego certyfikatu kompetencji zawodowych,
d)
datę wydania certyfikatu kompetencji zawodowych,
e)
kraj wydania certyfikatu kompetencji zawodowych;
3)
imię i nazwisko osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, oraz:
a)
datę i miejsce urodzenia,
b)
adres zamieszkania,
c)
numer posiadanego certyfikatu kompetencji zawodowych,
d)
datę wydania certyfikatu kompetencji zawodowych,
e)
kraj wydania certyfikatu kompetencji zawodowych;
4)
liczbę, kategorię i rodzaj poważnych naruszeń, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit.
b rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, które doprowadziły do skazania lub nałożenia sankcji
w ciągu ostatnich dwóch lat;
5)
datę naruszenia;
6)
datę kontroli, w trakcie której stwierdzono naruszenie;
7)
państwo członkowskie, w którym stwierdzono naruszenie;
8)
przyczynę, dla której utrata dobrej reputacji stanowiłaby nieproporcjonalną reakcję
za poważne naruszenia, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr
1071/2009.
3.
W ewidencji osób, które zostały uznane za niezdolne do kierowania operacjami transportowymi
przedsiębiorcy, gromadzi się dane określające:
1)
imię i nazwisko osoby uznanej za niezdolną do kierowania operacjami transportowymi
do czasu przywrócenia dobrej reputacji tej osoby oraz datę i miejsce jej urodzenia,
adres zamieszkania;
2)
numer certyfikatu kompetencji zawodowych;
3)
datę wydania certyfikatu kompetencji zawodowych;
4)
kraj wydania certyfikatu kompetencji zawodowych;
5)
przyczynę stwierdzenia niezdolności;
6)
zastosowane środki rehabilitacyjne;
7)
początek ważności stwierdzenia niezdolności;
8)
koniec ważności stwierdzenia niezdolności.
4.
W Rejestrze odnotowuje się zmiany danych gromadzonych w ewidencjach, o których mowa
w ust. 1-3.
5.
Główny Inspektor Transportu Drogowego wykonuje zadania punktu kontaktowego, o którym
mowa w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009.
Art. 82i.
1.
Dane, o których mowa w art. 82h, przekazują do ewidencji dla danych określonych w:
1)
art. 82h ust. 1 - odpowiednio do swoich kompetencji: organy, o których mowa w art.
7 ust. 2 i ust. 4 pkt 1, niezwłocznie po tym, jak decyzja w sprawie wydania, zmiany,
zawieszenia lub cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub
licencji wspólnotowej stała się ostateczna;
2)
art. 82h ust. 2 - odpowiednio do swoich kompetencji: wojewódzcy inspektorzy transportu
drogowego, wojewódzcy komendanci Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, dyrektorzy
izb celnych, Główny Inspektor Pracy oraz zarządcy dróg, gdy decyzja o nałożeniu kary
za naruszenie przepisów stała się wykonalna albo kiedy uprawomocnił się mandat karny
bądź orzeczenie o nałożeniu kary;
3)
art. 82h ust. 3 - odpowiednio do swoich kompetencji organ, o którym mowa w art. 16b
ust. 1, gdy decyzja o stwierdzeniu niezdolności zarządzającego do kierowania operacjami
transportowymi stała się ostateczna.
2.
Przekazywanie danych do Rejestru odbywa się za pośrednictwem elektronicznej skrzynki
podawczej Głównego Inspektora Transportu Drogowego lub środkami komunikacji elektronicznej
obsługiwanymi przez system teleinformatyczny Rejestru.
3.
W przypadku przekazywania danych za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej
Głównego Inspektora Transportu Drogowego przekazywane dane powinny być podpisane przy
użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub podpisu potwierdzonego profilem
zaufanym ePUAP w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne .
4.
Dane przekazywane są do Rejestru przy użyciu formularzy elektronicznych udostępnionych
na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego lub za pośrednictwem
elektronicznej platformy usług administracji publicznej w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne, zwanej dalej „elektroniczną platformą usług administracji publicznej”.
5.
Główny Inspektor Transportu Drogowego określi wzory formularzy elektronicznych, o
których mowa w ust. 4.
Art. 82j.
1.
Dane, o których mowa w art. 82h ust. 1, z wyjątkiem pkt 17 lit. a i b oraz pkt 18
lit. a i b, są jawne i publicznie dostępne.
2.
Rejestr bezpłatnie udostępnia, w ogólnodostępnych sieciach teleinformatycznych, aktualne
informacje o podmiotach wpisanych do Rejestru w zakresie jawnych i publicznie dostępnych
danych, o których mowa w ust. 1.
3.
Dane, o których mowa w art. 82h ust. 2 i 3, są udostępniane na wniosek: starostom,
wojewódzkim inspektorom transportu drogowego, wojewódzkim komendantom Policji, Komendantowi
Głównemu Straży Granicznej, komendantom oddziałów Straży Granicznej, dyrektorom izb
celnych, Głównemu Inspektorowi Pracy, zarządcom dróg, sądom oraz Szefowi Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonywania nałożonych na te
organy zadań określonych w ustawie. Dane udostępnia się niezwłocznie w terminie do
30 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.
4.
Dane zgromadzone w Rejestrze udostępnia się także na wniosek osoby, której one dotyczą.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, udostępnianie danych z Rejestru odbywa się środkami
komunikacji elektronicznej obsługiwanymi przez system teleinformatyczny Rejestru.
6.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składany za pośrednictwem elektronicznej skrzynki
podawczej Głównego Inspektora Transportu Drogowego powinien być podpisany przy użyciu
kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym
ePUAP w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne.
7.
Główny Inspektor Transportu Drogowego określi wzór elektronicznego formularza wniosku,
o którym mowa w ust. 3, który udostępnia się na stronie internetowej Głównego Inspektoratu
Transportu Drogowego oraz za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji
publicznej.
8.
Główny Inspektor Transportu Drogowego może zawierać z podmiotami, o których mowa w
ust. 3, porozumienie o udostępnianiu im danych zgromadzonych w Rejestrze w drodze
teletransmisji bez konieczności składania wniosku, jeżeli podmioty te spełniają łącznie
następujące warunki:
1)
posiadają środki techniczne i organizacyjne umożliwiające odnotowanie w systemie teleinformatycznym
Rejestru, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie dane uzyskał;
2)
specyfika lub zakres wykonywanych przez nie zadań uzasadnia takie udostępnienie.
9.
W porozumieniu, o którym mowa w ust. 8, wskazane zostaną rozwiązania techniczne i
organizacyjne zapewniające bezpieczeństwo, w szczególności w zakresie poufności i
rozliczalności w odniesieniu do udostępnionych danych.
”
;
14)
w art. 87 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem
ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu
kontroli, kartę kierowcy, wykresówki, zapisy odręczne i wydruki z tachografu oraz
zaświadczenie, o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców, a ponadto:
”
;
15)
w art. 90a w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
w zakresie, o którym mowa w art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, co dwa lata,
w terminie do dnia 30 września roku następującego po zakończeniu dwuletniego okresu
sprawozdawczego;
”
;
16)
po art. 94a dodaje się art. 94b w brzmieniu:
„
Art. 94b.
Nałożoną karę pieniężną za najpoważniejsze naruszenie określone w załączniku IV do
rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 lub poważne naruszenie określone w załączniku I do
rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 uważa się za niebyłą po upływie roku od dnia
wykonania decyzji administracyjnej o jej nałożeniu.
”
;
17)
w art. 95a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kto, będąc zobowiązany do zwrotu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego,
licencji lub wypisów z tych dokumentów albo świadectwa kierowcy nie zwraca ich organowi,
który ich udzielił, w terminie 14 dni od dnia, w którym odpowiednio decyzja o cofnięciu
zezwolenia, licencji, o czasowym cofnięciu wypisów z licencji wspólnotowej lub o cofnięciu
świadectwa kierowcy stała się ostateczna
-
-podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł.
”
.
Art. 2.
1.
Do dnia 1 marca 2018 r. organy, o których mowa w art. 82i ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosownie do swoich kompetencji przekażą
do Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego dane niezbędne
do jego prowadzenia.
2.
Zadanie organów jednostek samorządu terytorialnego, o którym mowa w ust. 1, stanowi
zadanie własne tych jednostek.
Art. 3.
Wstosunku do przedsiębiorcy, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której
mowa w art. 7c ustawy zmienianej w art. 1, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy:
1)
popełnili przestępstwo określone w art. 5 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą,
2)
dokonali poważnego naruszenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009
z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania
zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE ,
3)
dokonali najpoważniejszego naruszenia określonego w załączniku IV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października
2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika
drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE
- stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 4.
Za przestępstwa, o których mowa w art. 5 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1, uznaje
się także przestępstwa wymienione w:
1)
art. 585 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych , w brzmieniu obowiązującym do dnia 12 lipca 2011 r.;
2)
art. 107 ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o spółdzielni europejskiej , w brzmieniu obowiązującym do dnia 12 lipca 2011 r.;
3)
art. 522 i art. 523 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze , w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r.
Art. 5.
Zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego wydane na podstawie ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność.
Art. 6.
Główny Inspektor Transportu Drogowego podejmie działania zmierzające do utworzenia
Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego.
Art. 7.
1.
W latach 2016-2025 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym
ustawy wynosi 55,89 mln zł, z tego:
1)
2016 r. - 1,57 mln zł;
2)
2017 r. - 9,97 mln zł;
3)
2018 r. - 5,78 mln zł;
4)
2019 r. - 5,17 mln zł;
5)
2020 r. - 5,17 mln zł;
6)
2021 r. - 7,55 mln zł;
7)
2022 r. - 5,17 mln zł;
8)
2023 r. - 5,17 mln zł;
9)
2024 r. - 5,17 mln zł;
10)
2025 r. - 5,17 mln zł.
2.
W latach 2016-2025 maksymalny limit wydatków jednostek samorządu terytorialnego będący
skutkiem finansowym ustawy wynosi 0,38 mln zł, z tego:
1)
2016 r. - 0 zł;
2)
2017 r. - 0,38 mln zł;
3)
2018 r. - 0 zł;
4)
2019 r. - 0 zł;
5)
2020 r. - 0 zł;
6)
2021 r. - 0 zł;
7)
2022 r. - 0 zł;
8)
2023 r. - 0 zł;
9)
2024 r. - 0 zł;
10)
2025 r. - 0 zł.
3.
W przypadku zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego
limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, zostaną zastosowane mechanizmy korygujące,
polegające na:
1)
wykorzystaniu innych rozwiązań techniczno-organizacyjnych w zakresie funkcjonowania
Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego;
2)
racjonalizacji częstotliwości wykonywania zadań związanych z funkcjonowaniem Krajowego
Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego.
4.
Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w
ust. 1, oraz wdrożenia mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 3, jest minister
właściwy do spraw transportu.
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 13, który wchodzi w życie z dniem 30 listopada 2017 r.;
2)
art. 6, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1)
Niniejsza ustawa służy stosowaniu: 1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące
warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE
(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 51, z późn. zm.); 2) rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego
wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. Urz. UE
L 300 z 14.11.2009, str. 72, z późn. zm.); 3) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad
dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego
rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 88, z późn.
zm.); 4) decyzji Komisji z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych wymogów dotyczących
danych, które mają być wprowadzane do krajowego rejestru elektronicznego przedsiębiorców
transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 339 z 22.12.2009, str. 36); 5) rozporządzenia
Komisji (UE) nr 1213/2010 z dnia 16 grudnia 2010 r. ustanawiającego wspólne zasady
dotyczące połączenia krajowych rejestrów elektronicznych przedsiębiorców transportu
drogowego (Dz. Urz. UE L 335 z 18.12.2010, str. 21); 6) rozporządzenia Komisji (UE)
nr 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów
unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego,
oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 978, 1166, 1259 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615, 996 i 1579.