Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 29 sierpnia 2016 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Immunitet parlamentarny
- Rozdział 3 - Prawa i obowiązki posłów i senatorów w Sejmie i w Senacie
- Rozdział 4 - Inne prawa i obowiązki posłów i senatorów
- Rozdział 5 - Warunki wykonywania mandatu
- Rozdział 6 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
- Załącznik nr 1 - Oświadczenie o stanie majątkowym (wzór)
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 18 marca 2016 r. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich oraz
niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 26 sierpnia 2016 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
art. 8 i art. 9 ustawy z dnia 18 marca 2016 r. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 8.
Wnioski o wyrażenie zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności
karnej złożone i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpatrywane
są na podstawie przepisów dotychczasowych.
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Posłowie i senatorowie wykonują swój mandat kierując się dobrem Narodu.
2.
Posłowie i senatorowie powinni informować wyborców o swojej pracy i działalności organu,
do którego zostali wybrani.
Art. 2.
1.
Przed przystąpieniem do wykonywania mandatu poseł składa na posiedzeniu Sejmu ślubowanie
następującej treści:
„
Ślubuję uroczyście jako poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej rzetelnie i sumiennie
wykonywać obowiązki wobec Narodu, strzec suwerenności Ojczyzny i dobra obywateli,
przestrzegać porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.
”
Ślubowanie może być złożone z dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg”.
2.
Przed przystąpieniem do wykonywania mandatu senator składa na posiedzeniu Senatu ślubowanie
następującej treści:
„
Ślubuję uroczyście jako senator Rzeczypospolitej Polskiej rzetelnie i sumiennie wykonywać
obowiązki wobec Narodu, strzec suwerenności Ojczyzny i dobra obywateli, przestrzegać
porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.
”
Ślubowanie może być złożone z dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg”.
3.
Odmowa złożenia ślubowania powoduje wygaśnięcie mandatu posła lub senatora.
4.
Uchylanie się od złożenia ślubowania w terminie trzech miesięcy od pierwszego posiedzenia
Sejmu lub Senatu jest równoznaczne ze zrzeczeniem się mandatu posła lub senatora.
5.
Sposób złożenia ślubowania oraz tryb rozpatrywania spraw posłów i senatorów, którzy
nie złożyli ślubowania w terminie trzech miesięcy od uzyskania mandatu, określają
regulaminy Sejmu i Senatu.
Art. 3.
Podstawowym prawem i obowiązkiem posła i senatora jest czynne uczestnictwo w pracach
Sejmu lub Senatu oraz Zgromadzenia Narodowego, a także ich organów.
Art. 4.
Posłom i senatorom zapewnia się warunki niezbędne do skutecznej realizacji ich obowiązków
oraz ochronę praw wynikających ze sprawowania mandatu.
Art. 5.
Tryb rozpatrywania spraw posłów lub senatorów niewykonujących obowiązków poselskich
lub senatorskich, jak również zasady odpowiedzialności regulaminowej posłów lub senatorów
określają regulaminy Sejmu lub Senatu.
Art. 5a.
Poseł lub senator w czasie pozbawienia wolności nie wykonuje praw i obowiązków wynikających
z niniejszej ustawy.
Rozdział 2
Immunitet parlamentarny
Art. 6.
1.
Poseł lub senator nie może być pociągnięty do odpowiedzialności za swoją działalność
wchodzącą w zakres sprawowania mandatu ani w czasie jego trwania, ani po jego wygaśnięciu,
z zastrzeżeniem art. 6a. Za taką działalność poseł lub senator odpowiada tylko przed
Sejmem lub Senatem.
2.
Działalność, o której mowa w ust. 1, obejmuje zgłaszanie wniosków, wystąpienia lub
głosowania na posiedzeniach Sejmu, Senatu lub Zgromadzenia Narodowego oraz ich organów,
na posiedzeniach klubów, kół i zespołów poselskich, senackich lub parlamentarnych,
a także inną działalność związaną nieodłącznie ze sprawowaniem mandatu.
3.
Za działalność, o której mowa w ust. 1, poseł lub senator ponosi odpowiedzialność
dyscyplinarną lub finansową na zasadach określonych w ustawie oraz w regulaminach
Sejmu lub Senatu.
Art. 6a.
Poseł lub senator, który, podejmując działania wchodzące w zakres sprawowania mandatu,
narusza prawa osób trzecich, może być pociągnięty do odpowiedzialności sądowej tylko
za zgodą Sejmu lub Senatu.
Art. 7.
1.
Od dnia ogłoszenia wyników wyborów do dnia wygaśnięcia mandatu poseł lub senator nie
może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zgody Sejmu lub Senatu, z zastrzeżeniem
art. 8 oraz art. 10b ust. 2.
2.
Zakaz, o którym mowa w ust. 1, dotyczy czynów popełnionych do dnia wygaśnięcia mandatu,
w tym czynów popełnionych przed dniem ogłoszenia wyników wyborów.
3.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania w postępowaniu karnym, wszczętym przed dniem ogłoszenia
wyników wyborów, wobec osoby, która została wybrana na posła lub senatora.
4.
Pociągnięcie do odpowiedzialności karnej może nastąpić tylko za czyn wskazany we wniosku,
który był podstawą wyrażenia zgody przez Sejm lub Senat. Pociągnięcie posła lub senatora
do odpowiedzialności za inny czyn wymaga odrębnej zgody Sejmu lub Senatu.
Art. 7a.
Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego immunitetem nie biegnie w okresie
korzystania z immunitetu.
Art. 7b.
1.
Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności
karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego składa się za pośrednictwem
Prokuratora Generalnego.
2.
Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności
karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego składa oskarżyciel
prywatny, po wniesieniu sprawy do sądu.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny, z
wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez sędziów, prokuratorów, adwokatów,
radców prawnych, notariuszy oraz profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych.
4.
Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny zawierać:
11)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 marca 2016 r. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 677), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2016 r.)
oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;
2)
imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia posła lub senatora;
3)
wskazanie podstawy prawnej wniosku;
4)
dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu, miejsca,
sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz jego skutków, a zwłaszcza charakteru
powstałej szkody;
5)
uzasadnienie.
5.
Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio do wniosku o wyrażenie zgody na pociągnięcie
posła lub senatora do cywilnej odpowiedzialności sądowej w sprawach, o których mowa
w art. 6a.
Art. 7c.
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności
karnej składa się Marszałkowi Sejmu lub Marszałkowi Senatu.
1a3)Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 7b ust. 3 lub
4, Marszałek Sejmu lub Marszałek Senatu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub uzupełnienia
wniosku w terminie 14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia lub uzupełnienia.
W przypadku niepoprawienia lub nieuzupełnienia wniosku we wskazanym terminie i zakresie
Marszałek Sejmu lub Marszałek Senatu postanawia o pozostawieniu wniosku bez biegu.
1b3)Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 7b ust. 3 i 4, Marszałek
Sejmu lub Marszałek Senatu kieruje go do organu właściwego do rozpatrzenia wniosku
na podstawie regulaminów Sejmu lub Senatu, zawiadamiając jednocześnie posła lub senatora
o treści wniosku.
2.
Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, powiadamia posła lub
senatora, którego wniosek dotyczy, o terminie rozpatrzenia wniosku.
3.
Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, sąd
albo odpowiedni organ, przed którym toczy się postępowanie wobec posła lub senatora,
udostępnia akta postępowania.
4.
Poseł lub senator, którego wniosek dotyczy, przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia
wniosku, o którym mowa w ust. 1, wyjaśnienia i własne wnioski w tej sprawie w formie
pisemnej lub ustnej.
5.
Po rozpatrzeniu sprawy organ właściwy do rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust.
1, uchwala sprawozdanie wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.
6.
Sejm lub Senat wyraża zgodę na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności
karnej w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością głosów ustawowej liczby posłów
lub senatorów. Nieuzyskanie wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o
niewyrażeniu zgody na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności karnej.
7.
Przepisy ust. 1-6 oraz art. 10a stosuje się odpowiednio do rozpatrzenia wniosku, o
którym mowa w art. 7b ust. 5.
Art. 8.
1.
W zawiadomieniu, o którym mowa w art. 7c ust. 1, Marszałek Sejmu lub Marszałek Senatu
wyznacza termin na złożenie przez posła lub senatora oświadczenia o wyrażeniu zgody
na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej.
2.
Jeżeli poseł lub senator złoży oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przepisów art.
7c ust. 2-6 nie stosuje się.
3.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, poseł lub senator kieruje, w formie pisemnej,
do Marszałka Sejmu lub Marszałka Senatu, który zwraca się do organu właściwego do
rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w art. 7c ust. 1, o przedstawienie opinii co do
formalnej poprawności tego oświadczenia.
4.
Marszałek Sejmu lub Marszałek Senatu może zwrócić się do posła lub senatora o uściślenie
treści oświadczenia w wyznaczonym terminie. Nieuściślenie treści w tym terminie powoduje
pozostawienie oświadczenia bez biegu; w takim przypadku mają zastosowanie przepisy
art. 7c ust. 2-6.
5.
Pociągnięcie do odpowiedzialności karnej może nastąpić tylko za czyn wskazany we wniosku,
co do którego poseł lub senator wyraził zgodę w trybie określonym w ust. 1-4. Pociągnięcie
do odpowiedzialności za inny czyn wymaga odrębnej zgody, wyrażonej w trybie określonym
w ust. 1-4 albo w trybie określonym w art. 7c.
6.
W przypadku gdy poseł lub senator wyrazi zgodę na pociągnięcie go do odpowiedzialności
karnej za część czynów wskazanych we wniosku, w pozostałym zakresie wniosek jest rozpatrywany
w trybie określonym w art. 7c.
7.
O złożeniu przez posła lub senatora oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, Marszałek
Sejmu lub Marszałek Senatu niezwłocznie informuje Sejm lub Senat.
8.
Wycofanie zgody, o której mowa w ust. 1, jest prawnie bezskuteczne.
9.
Przepisy ust. 1-8 nie mają zastosowania do spraw, o których mowa w art. 6a.
Art. 9.
1.
Prokurator Generalny w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów informuje
Marszałka Sejmu lub Marszałka Senatu o toczących się przeciwko posłom lub senatorom
postępowaniach karnych wszczętych przed dniem ogłoszenia wyników wyborów.
2.
W przypadku uzyskania przez posła lub senatora mandatu w trakcie kadencji Sejmu lub
Senatu przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3.
Poseł lub senator, przeciwko któremu toczy się postępowanie karne wszczęte przed dniem
wyboru, może wystąpić do Sejmu lub Senatu z wnioskiem o zażądanie przez Sejm lub Senat
zawieszenia postępowania karnego do czasu wygaśnięcia mandatu. Wniosek nie może dotyczyć
wykonania kary orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się do Marszałka Sejmu lub Marszałka Senatu.
5.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera w szczególności: dokładne oznaczenie sprawy
karnej, ze wskazaniem organu, przed którym toczy się postępowanie, uzasadnienie wniosku
oraz podpis wnioskodawcy.
6.
Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, nie odpowiada warunkom określonym w ust. 3
i 5, Marszałek Sejmu lub Marszałek Senatu, po zasięgnięciu opinii Prezydium Sejmu
lub Prezydium Senatu, zwraca go wnioskodawcy w celu uzupełnienia.
7.
Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, odpowiada warunkom określonym w ust. 3 i 5,
Marszałek Sejmu lub Marszałek Senatu kieruje ten wniosek do rozpatrzenia przez organ
właściwy na podstawie regulaminów Sejmu lub Senatu.
8.
Do postępowania z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 7c ust. 2-5.
9.
Sejm lub Senat żąda zawieszenia postępowania karnego, o którym mowa w ust. 3, w drodze
uchwały podjętej większością 3/5 głosów ustawowej liczby posłów lub senatorów.
10.
Poseł lub senator może złożyć Marszałkowi Sejmu lub Marszałkowi Senatu oświadczenie,
że nie będzie występował z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3. Przepisy ust. 5 i 6
oraz art. 8 ust. 7 stosuje się odpowiednio.
Art. 10.
1.
Poseł lub senator nie może być zatrzymany lub aresztowany bez zgody Sejmu lub Senatu,
z wyjątkiem ujęcia go na gorącym uczynku przestępstwa i jeżeli jego zatrzymanie jest
niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku postępowania.
2.
Zakaz zatrzymania, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wszelkie formy pozbawienia lub
ograniczenia wolności osobistej posła lub senatora przez organy stosujące przymus.
3.
O zatrzymaniu posła lub senatora, o którym mowa w ust. 1, należy niezwłocznie powiadomić
Marszałka Sejmu lub Marszałka Senatu. Na żądanie Marszałka Sejmu lub Marszałka Senatu
poseł lub senator musi być natychmiast zwolniony.
4.
Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie posła lub senatora składa
się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.
5.
Wniosek, o którym mowa w ust. 4, powinien zawierać:
1)
oznaczenie wnioskodawcy;
2)
imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia posła lub senatora;
3)
dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;
4)
podstawę prawną zastosowania określonego środka;
5)
uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania określonego środka.
64)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Do postępowania z wnioskiem o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie posła
lub senatora przepisy art. 7c ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.
7.
Sejm lub Senat wyraża zgodę na zatrzymanie lub aresztowanie posła lub senatora w drodze
uchwały podjętej bezwzględną większością głosów ustawowej liczby posłów lub senatorów.
Nieuzyskanie wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody
na zatrzymanie lub aresztowanie posła lub senatora.
8.
Wymóg uzyskania zgody Sejmu lub Senatu nie dotyczy wykonania kary pozbawienia wolności
orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu.
Art. 10a.
1.
Marszałek Sejmu lub Marszałek Senatu przesyła niezwłocznie uchwałę, o której mowa
w art. 7c ust. 6, art. 9 ust. 9 i art. 10 ust. 7, albo oświadczenie posła lub senatora,
o którym mowa w art. 8 ust. 1, wnioskodawcy.
2.
Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”.
Art. 10b.
1.
Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej posłów lub senatorów stosuje się
odpowiednio do odpowiedzialności za wykroczenia.
2.
W przypadku popełnienia przez posła lub senatora wykroczenia, o którym mowa w rozdziale XI ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń , przyjęcie przez posła lub senatora mandatu karnego albo uiszczenie grzywny, w przypadku
ukarania mandatem karnym zaocznym, o którym mowa w art. 98 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach
o wykroczenia , stanowi oświadczenie o wyrażeniu przez niego zgody na pociągnięcie go do odpowiedzialności
w tej formie.
Art. 11.
1.
W odniesieniu do posłów uzyskujących mandat w trakcie kadencji Sejmu, przepisy niniejszego
rozdziału mają odpowiednie zastosowanie od dnia obsadzenia mandatu w trybie określonym
w przepisach ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 6)Ustawa utraciła moc z dniem 1 sierpnia 2011 r. na podstawie art. 10 pkt 3 ustawy z
dnia 5 stycznia 2011 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy (Dz. U.
poz. 113), która weszła w życie z dniem 1 sierpnia 2011 r..
2.
W odniesieniu do senatorów uzyskujących mandat w wyniku wyborów uzupełniających do
Senatu przepisy niniejszego rozdziału stosuje się od dnia ogłoszenia wyników tych
wyborów.
3.
Uchwała wyrażająca zgodę na pociągnięcie posła lub senatora do odpowiedzialności karnej,
uchwała wyrażająca zgodę na pociągnięcie posła lub senatora do cywilnej odpowiedzialności
sądowej za działalność wchodzącą w zakres sprawowania mandatu, która narusza prawa
osób trzecich, oraz oświadczenie posła lub senatora o wyrażeniu zgody na pociągnięcie
do odpowiedzialności karnej są skuteczne także w przypadku, gdy poseł lub senator
zostanie wybrany do Sejmu lub Senatu następnej kadencji.
4.
Jeżeli po nadaniu biegu wnioskowi, o którym mowa w art. 7b ust. 1, 2 albo 5 lub w
art. 10 ust. 4, a przed podjęciem przez Sejm lub Senat rozstrzygnięcia w tych sprawach,
upłynie kadencja Sejmu, postępowanie w danej sprawie toczy się nadal w Sejmie lub
w Senacie następnej kadencji, o ile poseł lub senator, którego wniosek dotyczy, został
wybrany na tę kadencję.
Art. 12.
Szczegółowy tryb postępowania w sprawach uregulowanych w niniejszym rozdziale określają
regulaminy Sejmu i Senatu.
Rozdział 3
Prawa i obowiązki posłów i senatorów w Sejmie i w Senacie
Art. 13.
1.
Posła i senatora obowiązuje obecność oraz czynny udział w posiedzeniach Sejmu lub
Senatu oraz Zgromadzenia Narodowego, a także ich organów, do których zostali wybrani.
2.
Zasady usprawiedliwiania nieobecności posłów lub senatorów nieuczestniczących w posiedzeniach
Sejmu lub Senatu oraz Zgromadzenia Narodowego, a także ich organów, określają regulaminy
Sejmu lub Senatu.
Art. 14.
1.
W wykonywaniu obowiązków poselskich poseł w szczególności ma prawo:
1)
wyrażać swoje stanowisko oraz zgłaszać wnioski w sprawach rozpatrywanych na posiedzeniach
Sejmu i jego organów;
2)
wybierać i być wybieranym do organów Sejmu;
3)
zwracać się do Prezydium Sejmu o rozpatrzenie określonej sprawy przez Sejm lub komisję
sejmową;
4)
zwracać się do komisji sejmowej o rozpatrzenie określonej sprawy;
5)
uczestniczyć w podejmowaniu poselskich inicjatyw ustawodawczych i uchwałodawczych
oraz w rozpatrywaniu projektów ustaw i uchwał Sejmu;
6)
uczestniczyć w dyskusji nad sprawami rozpatrywanymi przez Sejm lub komisje sejmowe;
7)
wnosić interpelacje i zapytania poselskie.
2.
Zasady i tryb korzystania z praw, o których mowa w ust. 1, oraz z innych uprawnień
poselskich w Sejmie, a także tryb i formy udzielania odpowiedzi na interpelacje i
zapytania poselskie oraz ich rozpatrywania przez Sejm, określa regulamin Sejmu.
Art. 15.
1.
W wykonywaniu obowiązków senatorskich senator w szczególności ma prawo:
1)
wyrażać swoje stanowisko oraz zgłaszać wnioski w sprawach rozpatrywanych na posiedzeniach
Senatu i jego organów;
2)
wybierać i być wybieranym do organów Senatu;
3)
zwracać się do Prezydium Senatu o rozpatrzenie określonej sprawy przez Senat lub komisję
senacką;
4)
zwracać się do komisji senackiej o rozpatrzenie określonej sprawy;
5)
uczestniczyć w podejmowaniu inicjatyw ustawodawczych i uchwałodawczych Senatu;
6)
uczestniczyć w dyskusji nad sprawami rozpatrywanymi przez Senat lub komisje senackie.
2.
Zasady i tryb korzystania z praw, o których mowa w ust. 1, oraz z innych uprawnień
senatorskich w Senacie określa regulamin Senatu.
Art. 16.
1.
Posłowie i senatorowie mają prawo uzyskiwać od członków Rady Ministrów oraz przedstawicieli
właściwych organów i instytucji państwowych i samorządowych informacje i wyjaśnienia
w sprawach wynikających z wykonywania obowiązków poselskich lub senatorskich.
2.
Członkowie Rady Ministrów oraz przedstawiciele właściwych organów i instytucji państwowych
i samorządowych, organizacji społecznych, zakładów i przedsiębiorstw państwowych i
samorządowych, spółek prawa handlowego z udziałem państwowych lub komunalnych osób
prawnych są obowiązani przedstawiać informacje i wyjaśnienia na żądanie stałych i
nadzwyczajnych komisji sejmowych i senackich, w sprawach będących przedmiotem ich
zakresu działania.
Art. 17.
1.
Na zasadach określonych w regulaminie Sejmu posłowie mogą tworzyć w Sejmie kluby,
koła lub zespoły poselskie.
2.
Na zasadach określonych w regulaminie Senatu senatorowie mogą tworzyć w Senacie kluby,
koła lub zespoły senackie.
3.
Posłowie wraz z senatorami mogą tworzyć wspólne kluby, koła lub zespoły parlamentarne.
4.
Nazwa, skrót nazwy i symbol graficzny klubu lub koła, o których mowa w ust. 1-3, korzystają
z ochrony prawnej przewidzianej dla dóbr osobistych.
Art. 18.
1.
Do obsługi swojej działalności parlamentarnej kluby i koła, o których mowa w art.
17, mogą tworzyć biura klubów i kół.
2.
Kluby i koła otrzymują środki finansowe na pokrycie kosztów swojej działalności, w
tym na pokrycie kosztów działalności biur klubów i kół, w wysokości i na zasadach
określonych wspólnie przez Marszałka Sejmu i Marszałka Senatu. Środki te nie mogą
być wykorzystywane na inne cele niż określone w zdaniu pierwszym.
3.
Przewodniczący klubu lub koła może zatrudniać w biurze pracowników na czas określony,
nie dłuższy niż okres działalności klubu lub koła. Działalność klubów, kół i ich biur
może być wspierana przez społecznych współpracowników.
3a.
Przewodniczący klubu lub koła jest obowiązany podać odpowiednio Marszałkowi Sejmu
albo Marszałkowi Senatu następujące dane dotyczące pracowników biura klubu lub koła
oraz społecznych współpracowników:
1)
imię (imiona) i nazwisko;
2)
datę urodzenia;
3)
miejsce zatrudnienia w trzyletnim okresie poprzedzającym dzień, w którym osoba została
pracownikiem biura klubu lub koła albo społecznym współpracownikiem;
4)
źródła dochodów w trzyletnim okresie poprzedzającym dzień, w którym osoba została
pracownikiem biura klubu lub koła albo społecznym współpracownikiem;
5)
informację o wykonywanej działalności gospodarczej w trzyletnim okresie poprzedzającym
dzień, w którym osoba została pracownikiem biura klubu lub koła albo społecznym współpracownikiem.
3b.
Dane, o których mowa w ust. 3a, są jawne i są podawane do wiadomości publicznej odpowiednio
przez Marszałka Sejmu albo Marszałka Senatu w formie zapisu elektronicznego.
4.
Przewodniczący klubu lub koła, w ramach środków, o których mowa w ust. 2, ustala sposób
wynagradzania pracowników biur klubów i kół.
5.
Pracownikom, o których mowa w ust. 3, zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, przysługuje
dodatkowe wynagrodzenie roczne na zasadach określonych w odrębnej ustawie. Tryb wypłacania
tego wynagrodzenia określają odpowiednio Marszałek Sejmu i Marszałek Senatu.
6.
Pracownikom zatrudnionym w biurach klubów i kół na podstawie umowy o pracę przysługuje
nagroda za wieloletnią pracę w wysokości:
1)
po 20 latach pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego;
2)
po 25 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego;
3)
po 30 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego;
4)
po 35 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;
5)
po 40 latach pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego;
6)
po 45 latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.
7.
Pracownikom biur klubów i kół, zatrudnionym w dniu zakończenia kadencji Sejmu i Senatu,
przysługuje odprawa w związku z zakończeniem kadencji Sejmu i Senatu:
1)
jeżeli pracownik był zatrudniony w biurze co najmniej połowę okresu trwania kadencji
- w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia;
2)
jeżeli pracownik był zatrudniony w biurze krócej niż połowę okresu trwania kadencji
- w wysokości odpowiadającej części jednomiesięcznego wynagrodzenia obliczonego za
każdy przepracowany miesiąc, proporcjonalnie do przepracowanego okresu.
8.
Tryb obliczania oraz wypłacania nagród za wieloletnią pracę oraz odpraw w związku
z zakończeniem kadencji Sejmu i Senatu pracownikom, o których mowa w ust. 3, określają
odpowiednio Marszałek Sejmu i Marszałek Senatu.
9.
Środki na cele, o których mowa w ust. 5-7, zapewnia się w budżetach odpowiednio Kancelarii
Sejmu i Kancelarii Senatu.
10.
Przewodniczący klubów i kół są obowiązani złożyć odpowiednio w Kancelarii Sejmu i
Kancelarii Senatu w okresach rocznych oraz na zakończenie działalności klubu i koła
rozliczenie środków przeznaczonych na pokrycie kosztów działalności klubów i kół,
w tym na pokrycie kosztów działalności biur klubów i kół.
11.
Warunki organizacyjno-techniczne tworzenia, funkcjonowania i znoszenia biur, o których
mowa w ust. 1, określają odpowiednio Marszałek Sejmu i Marszałek Senatu.
Rozdział 4
Inne prawa i obowiązki posłów i senatorów
Art. 19.
1.
W wykonywaniu mandatu poseł lub senator ma prawo, jeżeli nie narusza dóbr osobistych
innych osób, do uzyskiwania informacji i materiałów, wstępu do pomieszczeń, w których
znajdują się te informacje i materiały, oraz wglądu w działalność organów administracji
rządowej i samorządu terytorialnego, a także spółek z udziałem Skarbu Państwa oraz
zakładów i przedsiębiorstw państwowych i samorządowych, z zachowaniem przepisów o
tajemnicy prawnie chronionej.
2.
Zasady i tryb udostępniania posłom i senatorom informacji niejawnych określają przepisy
o ochronie informacji niejawnych.
Art. 20.
1.
Poseł lub senator ma prawo podjąć - w wykonywaniu swoich obowiązków poselskich lub
senatorskich - interwencję w organie administracji rządowej i samorządu terytorialnego,
zakładzie lub przedsiębiorstwie państwowym oraz organizacji społecznej, a także w
jednostkach gospodarki niepaństwowej dla załatwienia sprawy, którą wnosi we własnym
imieniu albo w imieniu wyborcy lub wyborców, jak również zaznajamiać się z tokiem
jej rozpatrywania.
2.
Organy i jednostki, wymienione w ust. 1, wobec których poseł lub senator podjął interwencję,
są obowiązane najpóźniej w ciągu czternastu dni powiadomić posła lub senatora o stanie
rozpatrywania sprawy i w terminie uzgodnionym z posłem lub senatorem ostatecznie ją
załatwić.
3.
Kierownicy organów i jednostek, o których mowa w ust. 1, są obowiązani niezwłocznie
przyjąć posła lub senatora, który przybył w związku ze sprawą wynikającą z wykonywania
jego mandatu, oraz udzielić informacji i wyjaśnień dotyczących sprawy.
4.
Legitymacja poselska lub senatorska upoważnia parlamentarzystę do wstępu na teren
jednostek, o których mowa w ust. 1.
Art. 21.
1.
Posłowie i senatorowie przyjmują opinie, postulaty, wnioski wyborców oraz ich organizacji
i biorą je pod uwagę w swej działalności parlamentarnej.
2.
Poseł lub senator nie może być zobowiązany do udzielania informacji o osobie, która
przekazała mu określone informacje lub przedstawiła opinię. Przepisu art.163 Kodeksu postępowania karnego7)Obecnie art. 180 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. poz. 555, z 1999 r. poz. 931, z 2000 r. poz. 580, 717, 852 i 1027, z 2001 r.
poz. 1071 i 1149, z 2002 r. poz. 676, z 2003 r. poz. 155, 1061 i 1188, z 2004 r. poz.
514, 626, 889, 2405 i 2641, z 2005 r. poz. 70, 461, 680, 821, 1181, 1203, 1363, 1416
i 1479, z 2006 r. poz. 118, 467, 659, 708, 711, 1009, 1013, 1192, 1647 i 1648, z 2007 r.
poz. 116, 432, 539, 589, 664, 766, 849 i 903, z 2008 r. poz. 162, 648, 686, 802, 1133,
1308, 1344, 1485, 1571 i 1651, z 2009 r. poz. 39, 104, 171, 585, 716, 1051, 1178,
1323, 1375, 1474 i 1589, z 2010 r. poz. 46, 626, 669, 826, 842, 1228 i 1307, z 2011 r.
poz. 245, 246, 273, 654, 678, 829, 1135, 1280, 1430, 1431, 1438 i 1645, z 2012 r.
poz. 886, 1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i 1529, z 2013 r. poz. 480, 765, 849, 1247,
1262, 1282 i 1650, z 2014 r. poz. 85, 384, 694, 1375 i 1556, z 2015 r. poz. 21, 290,
396, 1185, 1186, 1334, 1788, 1855 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 178, 437 i 1020), która
weszła w życie z dniem 1 września 1998 r. na podstawie art. 4 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego (Dz. U. poz. 556 i 1083,
z 2000 r. poz. 717, z 2001 r. poz. 1149, z 2002 r. poz. 1801, z 2003 r. poz. 155 oraz
z 2007 r. poz. 766 i 1823), która weszła w życie z dniem 1 września 1998 r. nie stosuje się.
Art. 22.
1.
Poseł ma prawo uczestniczyć w sesjach sejmików województw, rad powiatów i rad gmin,
właściwych dla okręgu wyborczego, z którego został wybrany, lub właściwych ze względu
na siedzibę biura posła.
2.
Senator ma prawo uczestniczyć w sesjach sejmików województw, rad powiatów i rad gmin,
właściwych dla okręgu wyborczego, z którego został wybrany.
3.
Uczestnicząc w sesjach, o których mowa w ust. 1 i 2, poseł i senator może zgłaszać
swoje uwagi i wnioski.
4.
Warunki do realizacji praw posła i senatora, o których mowa w ust. 1-3, zapewniają
przewodniczący sejmików województw oraz przewodniczący rad powiatów i rad gmin.
5.
(uchylony)
6.
W odniesieniu do Rady miasta stołecznego Warszawy i rad dzielnic gmin warszawskich 8)Obecnie miasto stołeczne Warszawa jest gminą mającą status miasta na prawach powiatu
na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego
Warszawy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1438), która weszła w życie w dniu 27 października
2002 r. przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.
Art. 23.
1.
Posłowie i senatorowie tworzą biura poselskie, senatorskie lub poselsko-senatorskie
w celu obsługi swojej działalności w terenie.
2.
Poseł i senator mogą realizować swoją działalność terenową w wybranym okręgu lub okręgach
wyborczych.
3.
Posłowi i senatorowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów związanych z funkcjonowaniem
biur, na zasadach i w wysokości określonych wspólnie przez Marszałka Sejmu i Marszałka
Senatu. Środki te nie mogą być wykorzystywane na inne cele niż określone w zdaniu
pierwszym.
4.
Poseł lub senator może zatrudniać pracowników w biurze we własnym imieniu na czas
określony, nie dłuższy niż czas sprawowania mandatu. Działalność posła lub senatora
może być wspierana przez społecznych współpracowników.
4a.
Poseł lub senator jest obowiązany podać odpowiednio Marszałkowi Sejmu albo Marszałkowi
Senatu następujące dane dotyczące pracowników biura oraz społecznych współpracowników:
1)
imię (imiona) i nazwisko;
2)
datę urodzenia;
3)
miejsce zatrudnienia w trzyletnim okresie poprzedzającym dzień, w którym osoba została
pracownikiem biura albo społecznym współpracownikiem;
4)
źródła dochodów w trzyletnim okresie poprzedzającym dzień, w którym osoba została
pracownikiem biura albo społecznym współpracownikiem;
5)
informację o wykonywanej działalności gospodarczej w trzyletnim okresie poprzedzającym
dzień, w którym osoba została pracownikiem biura albo społecznym współpracownikiem.
4b.
Dane, o których mowa w ust. 4a, są jawne i są podawane do wiadomości publicznej odpowiednio
przez Marszałka Sejmu albo Marszałka Senatu w formie zapisu elektronicznego.
5.
Poseł lub senator, w ramach środków, o których mowa w ust. 3, ustala wynagrodzenie
pracowników biur.
6.
Pracownikom biur przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne na zasadach określonych
w odrębnej ustawie. Tryb wypłacania tego wynagrodzenia określają odpowiednio Marszałek
Sejmu i Marszałek Senatu.
7.
Pracownikom, o których mowa w ust. 4, zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, przysługuje
nagroda za wieloletnią pracę oraz odprawa w związku z zakończeniem kadencji Sejmu
i Senatu na zasadach określonych w art. 18 ust. 6 i 7.
8.
Tryb obliczania oraz wypłacania pracownikom biur nagród za wieloletnią pracę oraz
odpraw w związku z zakończeniem kadencji Sejmu i Senatu określają odpowiednio Marszałek
Sejmu i Marszałek Senatu.
9.
Środki na cele, o których mowa w ust. 6 i 7, zapewnia się w budżetach odpowiednio
Kancelarii Sejmu i Kancelarii Senatu.
10.
Poseł i senator są obowiązani złożyć odpowiednio w Kancelarii Sejmu i Kancelarii Senatu
w okresach rocznych, w związku z wygaśnięciem mandatu oraz na koniec kadencji, rozliczenie
kwot ryczałtów przeznaczonych na prowadzenie biura.
10a.
W razie śmierci posła lub senatora oraz w przypadku, o którym mowa w art. 5a, prawa
i obowiązki posła i senatora wynikające z funkcjonowania i znoszenia biura przechodzą
odpowiednio na Marszałka Sejmu lub Marszałka Senatu.
11.
Warunki organizacyjno-techniczne tworzenia, funkcjonowania i znoszenia biur, o których
mowa w ust. 1, określają odpowiednio Marszałek Sejmu i Marszałek Senatu.
Art. 24.
1.
Organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego są obowiązane udzielać posłom
i senatorom wszechstronnej pomocy w wykonywaniu ich funkcji.
2.
Organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego są obowiązane udostępnić
posłowi lub senatorowi lokal na czas odbycia doraźnego dyżuru poselskiego lub senatorskiego
w miejscowości, w której poseł lub senator nie otworzył biura określonego w art. 23
ust. 1.
Rozdział 5
Warunki wykonywania mandatu
Art. 25.
1.
Posłom i senatorom w okresie sprawowania mandatu, licząc od pierwszego posiedzenia
Sejmu lub Senatu, przysługuje uposażenie poselskie lub senatorskie, zwane dalej „uposażeniem”,
wypłacane miesięcznie, także za niepełne miesiące sprawowania mandatu.
2.
Uposażenie odpowiada wysokości wynagrodzenia podsekretarza stanu, ustalonego na podstawie
przepisów o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, z wyłączeniem
dodatku z tytułu wysługi lat.
3.
Posłowi lub senatorowi, który nie korzysta z urlopu bezpłatnego, o którym mowa w art.
29 ust. 1, albo prowadzi działalność gospodarczą samodzielnie lub wspólnie z innymi
osobami, albo nie zawiesił prawa do emerytury lub renty, uposażenie, o którym mowa
w ust. 1 i 2, nie przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 3a.
3a.
Posłowi lub senatorowi uprawnionemu do emerytury na podstawie:
1)
ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników , który osiągnął wiek emerytalny, o którym mowa w art. 24 ust. 1a i 1b oraz w art. 27 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o
emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
2)
ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz
ich rodzin albo ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin , którego emerytura stanowi 75% podstawy jej wymiaru bez uwzględnienia podwyższenia
z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą
- uposażenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, przysługuje również w razie pobierania emerytury.
4.
W uzasadnionych przypadkach Prezydium Sejmu lub Prezydium Senatu może podjąć decyzję
o przyznaniu, na wniosek posła lub senatora, o którym mowa w ust. 3, uposażenia w
całości lub w części.
5.
Zasady obniżania uposażenia posłów i senatorów uniemożliwiających, poprzez rażące
naruszanie przepisów odpowiednich regulaminów, pracę Sejmu, Senatu lub Zgromadzenia
Narodowego, a także ich organów, oraz nieuczestniczących, bez usprawiedliwienia, w
posiedzeniach Sejmu lub Senatu oraz Zgromadzenia Narodowego, a także ich organów,
określają regulaminy Sejmu i Senatu.
6.
Szczegółowe zasady wypłacania uposażenia posłom lub senatorom, w tym:
1)
obejmującym mandat w trakcie trwania kadencji,
2)
którzy nie złożyli ślubowania na pierwszym posiedzeniu Sejmu lub Senatu
- określa Prezydium Sejmu i Prezydium Senatu.
Art. 26.
1.
Do uposażenia przysługują dodatki w wysokości:
1)
20% uposażenia - dla pełniących funkcję przewodniczącego komisji;
2)
15% uposażenia - dla pełniących funkcję zastępcy przewodniczącego komisji;
3)
10% uposażenia - dla pełniących funkcję przewodniczących stałych podkomisji.
2.
Prezydium Sejmu oraz Prezydium Senatu mogą:
1)
określać inne, niż przewidziane w ust. 1, okoliczności uzasadniające wypłacanie dodatków
do uposażenia oraz ustalać ich wysokość;
2)
określać komisje poselskie lub senackie, których członkowie otrzymują także inne,
niż wymienione w ust. 1, dodatki do uposażenia, oraz ustalać ich wysokość;
3)
określać tryb wypłaty dodatków.
3.
W razie zbiegu uprawnień do dwóch lub więcej dodatków, wypłaca się je miesięcznie
w łącznej wysokości nieprzekraczającej 35% uposażenia.
Art. 27.
Uposażenie oraz dodatki, o których mowa w art. 26, są traktowane jako wynagrodzenie
ze stosunku pracy.
Art. 28.
1.
Okres pobierania uposażenia jest traktowany jak okres zatrudnienia. Okres ten zalicza
się również do stażu pracy, od którego zależą wszelkie uprawnienia pracownicze, w
tym także uprawnienia szczególne, uzależnione od zatrudnienia w określonym zawodzie,
branży lub zakładzie pracy.
2.
Posłowi lub senatorowi, który uległ wypadkowi przy wykonywaniu mandatu, przysługują
świadczenia na zasadach i w wysokości określonych przepisami o świadczeniach z tytułu
wypadków przy pracy i chorób zawodowych.
2a.
Świadczenia, o których mowa w ust. 2, dla posła lub senatora niepobierającego uposażenia
są finansowane z budżetu państwa.
3.
(uchylony)
4.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw pracy, po zasięgnięciu opinii Marszałka Sejmu i Marszałka Senatu,
określa, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór dokumentu potwierdzającego okres i wysokość pobieranego uposażenia, dodatków
do uposażenia i składek od tych świadczeń;
2)
skład zespołu powypadkowego badającego okoliczności i przyczyny wypadku przy sprawowaniu
mandatu oraz zakres zadań Kancelarii Sejmu i Kancelarii Senatu w stosunku do poszkodowanych
w tych wypadkach posłów i senatorów, uwzględniając w szczególności czynności niezbędne
do ustalenia uprawnienia do świadczeń należnych z tytułu wypadku.
Art. 29.
1.
Poseł lub senator pozostający w stosunku pracy z pracodawcami innymi, niż wymienieni
w art. 30 ust. 1, otrzymuje urlop bezpłatny, na swój wniosek, na okres sprawowania
mandatu oraz trzech miesięcy po jego wygaśnięciu - bez względu na rodzaj i okres trwania
stosunku pracy. Stosunek pracy zawarty na czas określony, który ustałby przed terminem
zakończenia urlopu bezpłatnego, przedłuża się do trzech miesięcy po zakończeniu tego
urlopu.
2.
Pracodawca zatrudniający posła lub senatora, który nie skorzystał z prawa do urlopu
bezpłatnego, jest obowiązany udzielić posłowi lub senatorowi zwolnienia od pracy w
celu wykonywania obowiązków poselskich i senatorskich.
Art. 30.
1.
W okresie wykonywania mandatu posłowie i senatorowie nie mogą wykonywać pracy na podstawie
stosunku pracy: w Kancelarii Sejmu, w Kancelarii Senatu, w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej, w Biurze Trybunału Konstytucyjnego, w Najwyższej Izbie Kontroli, w Biurze
Rzecznika Praw Obywatelskich, w Biurze Rzecznika Praw Dziecka, w Biurze Krajowej Rady
Radiofonii i Telewizji, w Krajowym Biurze Wyborczym, w Państwowej Inspekcji Pracy,
w administracji rządowej i samorządu terytorialnego - z wyjątkiem stosunku pracy z
wyboru - oraz nie mogą wykonywać pracy w charakterze sędziego, asesora sądowego i
prokuratora, pracownika administracyjnego sądu i prokuratury, a także nie mogą pełnić
zawodowej służby wojskowej.
2.
Przepis art. 29 ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że urlop jest udzielany z urzędu.
Art. 31.
1.
Pracodawca, u którego poseł lub senator otrzymał urlop bezpłatny, jest obowiązany
zatrudnić go po zakończeniu urlopu bezpłatnego lub - w razie jego gotowości do pracy
- po wygaśnięciu mandatu, na tym samym lub równorzędnym pod względem płacowym stanowisku
pracy, z wynagrodzeniem, jakie otrzymywałby poseł lub senator, gdyby nie skorzystał
z urlopu bezpłatnego.
2.
Rozwiązanie przez pracodawcę stosunku pracy z posłem lub senatorem, o którym mowa
w ust. 1, z wyjątkiem stosunku pracy z wyboru, oraz zmiana warunków jego pracy lub
płacy w ciągu dwóch lat po wygaśnięciu mandatu może nastąpić tylko za zgodą Prezydium
Sejmu lub Prezydium Senatu.
3.
Stosunek pracy z nauczycielem lub nauczycielem akademickim nie może wygasnąć wcześniej
niż z końcem roku szkolnego lub akademickiego, następującym po upływie okresu, o którym
mowa w art. 29 ust. 1.
Art. 32.
1.
Do posła i senatora zajmującego jednocześnie kierownicze stanowisko państwowe nie
stosuje się przepisów art. 25-27, art. 28 ust. 1 i art. 29-31.
2.
Przez kierownicze stanowiska państwowe rozumie się stanowiska wymienione w art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze
stanowiska państwowe.
Art. 33.
1.
Poseł lub senator jest obowiązany powiadomić odpowiednio Marszałka Sejmu lub Marszałka
Senatu o zamiarze podjęcia dodatkowych zajęć, z wyjątkiem działalności podlegającej
prawu autorskiemu i prawom pokrewnym.
2.
Posłowie i senatorowie nie mogą podejmować dodatkowych zajęć ani otrzymywać darowizn,
mogących podważyć zaufanie wyborców do wykonywania mandatu zgodnie z art. 1 ust. 1.
3.
Posłowie i senatorowie nie mogą powoływać się na swój mandat ani posługiwać tytułem
posła lub senatora w związku z podjętymi dodatkowymi zajęciami bądź działalnością
gospodarczą prowadzoną na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami.
4.
Naruszenie przez posła lub senatora przepisu ust. 1, 2 lub 3 powoduje odpowiedzialność
regulaminową.
Art. 34.
1.
Posłowie i senatorowie nie mogą prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek
lub wspólnie z innymi osobami z wykorzystaniem mienia państwowego lub komunalnego,
a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem w
prowadzeniu takiej działalności.
2.
Posłowie i senatorowie nie mogą być członkami władz zarządzających lub kontrolnych
i rewizyjnych ani pełnomocnikami handlowymi przedsiębiorców z udziałem państwowych
lub komunalnych osób prawnych lub przedsiębiorców, w których uczestniczą takie osoby.
Wybór lub powołanie posła lub senatora do tych władz jest z mocy prawa nieważny.
3.
Jeżeli wybór lub powołanie, o którym mowa w ust. 2, miało miejsce przed rozpoczęciem
wykonywania mandatu, poseł i senator jest obowiązany zrzec się stanowiska lub funkcji.
W razie niezrzeczenia się stanowiska lub funkcji, poseł i senator traci je z mocy
prawa po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia ślubowania, o którym mowa w art.
2.
4.
Posłowie i senatorowie nie mogą posiadać pakietu większego niż 10% udziałów lub akcji
w spółkach prawa handlowego z udziałem państwowych lub komunalnych osób prawnych lub
przedsiębiorców, w których uczestniczą takie osoby. Udziały lub akcje przekraczające
ten pakiet powinny być zbyte przez posła lub senatora przed pierwszym posiedzeniem
Sejmu lub Senatu, a w razie niezbycia ich nie uczestniczą one przez okres sprawowania
mandatu i dwu lat po jego wygaśnięciu w wykonywaniu przysługujących im uprawnień (prawa
głosu, prawa do dywidendy, prawa do podziału majątku, prawa poboru).
5.
Naruszenie przez posła lub senatora przepisów ust. 1-3 powoduje odpowiedzialność regulaminową.
Art. 35.
1.
Posłowie i senatorowie są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym.
Oświadczenie o stanie majątkowym dotyczy majątku odrębnego oraz objętego małżeńską
wspólnością majątkową. Oświadczenie to zawiera w szczególności informacje o:
1)
zasobach pieniężnych, nieruchomościach, uczestnictwie w spółkach cywilnych lub w osobowych
spółkach handlowych, udziałach i akcjach w spółkach handlowych, o nabytym od Skarbu
Państwa, innej państwowej osoby prawnej, jednostek samorządu terytorialnego, ich związków
lub komunalnej osoby prawnej, mieniu, które podlegało zbyciu w drodze przetargu, a
także o prowadzonej działalności gospodarczej i stanowiskach zajmowanych w spółkach
handlowych;
2)
dochodach osiąganych z tytułu zatrudnienia lub innej działalności zarobkowej lub zajęć,
z podaniem kwot uzyskiwanych z każdego tytułu;
3)
mieniu ruchomym o wartości powyżej 10 000 złotych;
4)
zobowiązaniach pieniężnych o wartości powyżej 10 000 złotych, w tym zaciągniętych
kredytach i pożyczkach oraz warunkach, na jakich zostały udzielone.
2.
Wzór oświadczenia o stanie majątkowym stanowi załącznik do ustawy.
3.
Oświadczenie o stanie majątkowym składa się w dwóch egzemplarzach odpowiednio Marszałkowi
Sejmu albo Marszałkowi Senatu w następujących terminach:
1)
do dnia złożenia ślubowania, wraz z informacją o sposobie i terminach zaprzestania
prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem majątku Skarbu Państwa lub
samorządu terytorialnego w związku z wyborem na posła albo senatora oraz z informacją
o posiadaniu majątku Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego;
2)
do dnia 30 kwietnia każdego roku, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego,
dołączając kopię rocznego zeznania podatkowego (PIT);
3)
w terminie miesiąca od dnia zarządzenia nowych wyborów do Sejmu i Senatu.
4.
Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym Marszałek Sejmu albo Marszałek Senatu
przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania posła
lub senatora.
5.
Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym są jawne, z wyłączeniem informacji
o adresie zamieszkania posła albo senatora oraz o miejscu położenia nieruchomości.
Jawne informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym są podawane do wiadomości
publicznej odpowiednio przez Marszałka Sejmu albo Marszałka Senatu w formie zapisu
elektronicznego.
6.
Analizy danych zawartych w oświadczeniach o stanie majątkowym dokonują właściwe komisje
powołane odpowiednio przez Sejm albo Senat w trybie określonym w regulaminach odpowiednio
Sejmu albo Senatu oraz właściwe urzędy skarbowe. Podmiot dokonujący analizy danych
zawartych w oświadczeniu jest uprawniony do porównania treści analizowanego oświadczenia
z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz z dołączoną kopią rocznego zeznania
podatkowego (PIT). Wyniki analizy przedstawia się odpowiednio Prezydium Sejmu albo
Prezydium Senatu.
6a.
Kontroli rzetelności i prawdziwości oświadczeń o stanie majątkowym, o których mowa
w ust. 1, dokonuje Centralne Biuro Antykorupcyjne w trybie i na zasadach określonych
w rozdz. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym .
7.
Oświadczenie o stanie majątkowym przechowuje się przez 6 lat.
8.
Niezłożenie oświadczenia o stanie majątkowym powoduje odpowiedzialność regulaminową
oraz utratę, do czasu złożenia oświadczenia, prawa do uposażenia.
9.
Podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w oświadczeniu o stanie majątkowym powoduje
odpowiedzialność na podstawie art. 233 § 1 Kodeksu karnego.
Art. 35a.
1.
Tworzy się Rejestr Korzyści, zwany dalej „Rejestrem”.
2.
W Rejestrze ujawniane są korzyści uzyskiwane przez posłów, senatorów lub ich małżonków.
3.
Do Rejestru należy zgłaszać informacje o:
1)
wszystkich stanowiskach i zajęciach wykonywanych zarówno w administracji publicznej,
jak i w instytucjach prywatnych, z tytułu których pobiera się wynagrodzenie, oraz
pracy zawodowej wykonywanej na własny rachunek;
2)
faktach materialnego wspierania działalności publicznej prowadzonej przez zgłaszającego;
3)
darowiźnie otrzymanej od podmiotów krajowych lub zagranicznych, jeżeli jej wartość
przekracza 50% najniższego wynagrodzenia pracowników za pracę9)Obecnie oznacza to kwotę wskazaną w art. 25 ustawy z dnia 10 października 2002 r.
o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2015 r. poz. 2008 oraz z 2016 r. poz.
1265), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., obowiązującego w grudniu roku poprzedzającego, określonego przez Ministra Pracy
i Polityki Socjalnej na podstawie Kodeksu pracy;
4)
wyjazdach krajowych lub zagranicznych niezwiązanych z pełnioną funkcją publiczną,
jeżeli ich koszt nie został pokryty przez zgłaszającego lub jego małżonka albo instytucje
ich zatrudniające bądź partie polityczne, zrzeszenia lub fundacje, których są członkami;
5)
innych uzyskanych korzyściach, o wartościach większych niż wskazane w pkt 3, niezwiązanych
z zajmowaniem stanowisk lub wykonywaniem zajęć albo pracy zawodowej, o których mowa
w pkt 1.
4.
Do Rejestru należy także zgłaszać informacje o udziale w organach fundacji, spółek
prawa handlowego lub spółdzielni, nawet wówczas, gdy z tego tytułu nie pobiera się
żadnych świadczeń pieniężnych.
5.
Przy podawaniu informacji poseł i senator są obowiązani zachować największą staranność
i kierować się swoją najlepszą wiedzą.
6.
Wszystkie zmiany danych objętych Rejestrem należy zgłosić nie później niż w ciągu
30 dni od dnia ich zaistnienia.
7.
Rejestr jest jawny. Rejestr dla posłów prowadzi Marszałek Sejmu, a dla senatorów Marszałek
Senatu.
8.
Prowadzący Rejestr raz w roku, w odrębnej publikacji, podaje do publicznej wiadomości
zawarte w nim dane.
9.
Ujawnienie informacji w Rejestrze nie zwalnia od odpowiedzialności przewidzianej w
ustawie za niedopełnienie określonych w niej obowiązków.
Art. 36.
Posłom i senatorom oraz członkom ich rodzin przysługują świadczenia zdrowotne na zasadach
określonych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych oraz o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.
Art. 37.
(uchylony)
Art. 38.
1.
Posłowi i senatorowi, który w trakcie sprawowania mandatu lub w ciągu dwunastu miesięcy
po jego wygaśnięciu albo dwóch lat od zakończenia korzystania z urlopu bezpłatnego,
o którym mowa w art. 29 i art. 30, przechodzi na emeryturę albo rentę, przysługuje
jednorazowa odprawa w wysokości trzech uposażeń - przy przejściu na emeryturę oraz
jednego uposażenia - przy przejściu na rentę.
2.
W razie zbiegu uprawnień, z różnych tytułów, do jednorazowej odprawy w związku z przejściem
na emeryturę lub rentę, przysługuje odprawa wybrana przez uprawnionego.
Art. 39.
1.
Posłowi i senatorowi w związku z zakończeniem kadencji przysługuje odprawa parlamentarna
w wysokości trzech uposażeń. Odprawa nie przysługuje, jeżeli poseł lub senator został
wybrany na następną kadencję.
2.
W razie śmierci posła lub senatora w czasie wykonywania mandatu lub w ciągu trzech
miesięcy po jego wygaśnięciu, przysługuje odprawa pośmiertna na zasadach i w wysokości
określonych dla pracowników w Kodeksie pracy.
Art. 40.
W razie zbiegu uprawnień do odprawy określonej w art. 38 ust. 1 oraz art. 39 ust.
1 przysługuje odprawa wybrana przez uprawnionego.
Art. 41.
1.
Posłowie i senatorowie oraz członkowie ich rodzin są uprawnieni do korzystania z funduszu
świadczeń socjalnych, utworzonego na zasadach określonych w przepisach o zakładowym
funduszu świadczeń socjalnych.
2.
Byli posłowie i senatorowie oraz członkowie ich rodzin korzystają z funduszu świadczeń
socjalnych na zasadach określonych w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
3.
Zasady przeznaczania środków z funduszu, o którym mowa w ust. 1, na poszczególne cele
i rodzaje działalności socjalnej oraz zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń
finansowanych z tego funduszu określają odpowiednio Marszałek Sejmu i Marszałek Senatu.
Art. 42.
1.
Posłowi i senatorowi przysługują środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z
wydatkami poniesionymi w związku z wykonywaniem mandatu na terenie kraju, w zryczałtowanej
wysokości 25% uposażenia miesięcznego (dieta parlamentarna).
2.
Dieta parlamentarna jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych w granicach
określonych w odrębnych przepisach dla diet otrzymywanych z tytułu pełnienia obowiązków
obywatelskich i nie może być zajęta w drodze egzekucji.
3.
Poseł lub senator nie może pobierać jednocześnie diety parlamentarnej i diety z tytułu
wykonywania funkcji radnego. Poseł lub senator wybiera dietę, którą będzie pobierał.
4.
Zasady obniżania i utraty prawa do diety parlamentarnej posłów i senatorów uniemożliwiających,
poprzez rażące naruszanie przepisów odpowiednich regulaminów, pracę Sejmu, Senatu
lub Zgromadzenia Narodowego, a także ich organów, oraz nieuczestniczących, bez usprawiedliwienia,
w posiedzeniach Sejmu lub Senatu oraz Zgromadzenia Narodowego, a także ich organów,
określają regulaminy Sejmu i Senatu.
5.
Szczegółowe zasady i tryb wypłaty diet parlamentarnych oraz należności posłów i senatorów
delegowanych przez Sejm i Senat poza granice kraju określają wspólnie Prezydium Sejmu
i Prezydium Senatu.
Art. 43.
1.
Poseł i senator ma prawo, na terenie kraju, do bezpłatnego przejazdu środkami publicznego
transportu zbiorowego oraz przelotów w krajowym przewozie lotniczym, a także do bezpłatnych
przejazdów środkami publicznej komunikacji miejskiej.
2.
Minister właściwy do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii Prezydium Sejmu i Prezydium
Senatu, określa, w drodze rozporządzenia, tryb korzystania z uprawnień, o których
mowa w ust. 1, z wyłączeniem przejazdów publicznymi środkami komunikacji miejskiej.
Art. 44.
1.
Posłowie i senatorowie otrzymują bezpłatnie druki sejmowe lub senackie.
2.
Posłowie i senatorowie otrzymują koperty z papierem listowym, oznaczone odpowiednim
nadrukiem, do prowadzenia korespondencji związanej z wykonywaniem mandatu bez uiszczania
przez nich opłat pocztowych.
3.
Szczegółowe zasady realizacji uprawnień, o których mowa w ust. 1 i 2, określają Prezydium
Sejmu i Prezydium Senatu.
Art. 45.
1.
Posłowi wydaje się legitymację poselską, a senatorowi legitymację senatorską.
2.
Posłom i senatorom wydaje się karty do głosowania.
3.
Wzór legitymacji i karty do głosowania, a także tryb postępowania oraz warunki wydawania
ich duplikatów w razie zniszczenia lub zagubienia określają odpowiednio Marszałek
Sejmu i Marszałek Senatu.
Art. 46.
1.
Prezydium Sejmu i Prezydium Senatu udzielają posłom i senatorom pomocy w wykonywaniu
przez nich mandatów, czuwają nad wykonywaniem przez nich obowiązków parlamentarnych,
jak również nad wykonywaniem wobec nich obowiązków określonych w ustawie przez organy
państwowe i samorządu terytorialnego oraz podporządkowane im jednostki.
2.
Kancelaria Sejmu i Kancelaria Senatu, każda według swej właściwości, zapewniają i
organizują obsługę posłów i senatorów niezbędną do wykonywania przez nich obowiązków
oraz pomoc merytoryczną, zwłaszcza w zakresie dostępu do opracowań specjalistycznych,
literatury i ekspertyz.
3.
Zadania Prezydium Sejmu i Prezydium Senatu, o których mowa w ust. 1, określają szczegółowo
regulaminy Sejmu i Senatu, a zadania Kancelarii Sejmu i Kancelarii Senatu, o których
mowa w ust. 2, określają szczegółowo regulaminy Sejmu i Senatu oraz uchwały Prezydium
Sejmu i Prezydium Senatu.
Art. 47.
Wydatki wynikające z uprawnień posłów i senatorów pokrywa się z budżetu państwa, w
części dotyczącej odpowiednio Kancelarii Sejmu lub Kancelarii Senatu.
Art. 47a.
Nie podlegają ogłoszeniu przepisy wydane na podstawie art. 18 ust. 2, 5, 8 i 11, art.
23 ust. 3, 6, 8 i 11, art. 25 ust. 6, art. 26 ust. 2, art.37 ust. 3 , art. 41 ust. 3, art. 42 ust. 5, art. 44 ust. 3 i art. 45 ust. 3 w zakresie, w jakim
nie dotyczy wzoru legitymacji poselskiej i senatorskiej, i na podstawie art. 46 ust.
3 w zakresie uchwał Prezydium Sejmu i Prezydium Senatu.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 48-55.
(pominięte)
Art. 56.
1.
Traci moc ustawa z dnia 31 lipca 1985 r. o obowiązkach i prawach posłów i senatorów , z wyjątkiem jej art. 19 ust. 2 i 3 oraz z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu.
2.
Do posłów i senatorów kadencji, w czasie której niniejsza ustawa weszła w życie, niekorzystających
z urlopów bezpłatnych na okres sprawowania mandatu, stosuje się przepis art. 26 ustawy,
o której mowa w ust. 1.
Art. 57.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1996 r., z wyjątkiem:
1)
rozdziału 2 i art. 51, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia10)Ustawa została ogłoszona w dniu 29 czerwca 1996 r.;
2)
art. 34 ust. 3 i 4 oraz art. 42 ust. 3, które wchodzą w życie po upływie 4 miesięcy
od dnia ogłoszenia.
1)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 marca 2016 r. o zmianie
ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 677),
która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2016 r.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
1.
3)
Dodany przez art. 3 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 765 i 1247, z 2014 r. poz. 486, 579, 786 i 969, z 2015 r. poz. 21, 396, 841,
1186, 1269, 1549, 1707 i 1855 oraz z 2016 r. poz. 178, 437, 868 i 1265.
6)
Ustawa utraciła moc z dniem 1 sierpnia 2011 r. na podstawie art. 10 pkt 3 ustawy z
dnia 5 stycznia 2011 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy (Dz. U.
poz. 113), która weszła w życie z dniem 1 sierpnia 2011 r.
7)
Obecnie art. 180 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. poz. 555, z 1999 r. poz. 931, z 2000 r. poz. 580, 717, 852 i 1027, z 2001 r.
poz. 1071 i 1149, z 2002 r. poz. 676, z 2003 r. poz. 155, 1061 i 1188, z 2004 r. poz.
514, 626, 889, 2405 i 2641, z 2005 r. poz. 70, 461, 680, 821, 1181, 1203, 1363, 1416
i 1479, z 2006 r. poz. 118, 467, 659, 708, 711, 1009, 1013, 1192, 1647 i 1648, z 2007 r.
poz. 116, 432, 539, 589, 664, 766, 849 i 903, z 2008 r. poz. 162, 648, 686, 802, 1133,
1308, 1344, 1485, 1571 i 1651, z 2009 r. poz. 39, 104, 171, 585, 716, 1051, 1178,
1323, 1375, 1474 i 1589, z 2010 r. poz. 46, 626, 669, 826, 842, 1228 i 1307, z 2011 r.
poz. 245, 246, 273, 654, 678, 829, 1135, 1280, 1430, 1431, 1438 i 1645, z 2012 r.
poz. 886, 1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i 1529, z 2013 r. poz. 480, 765, 849, 1247,
1262, 1282 i 1650, z 2014 r. poz. 85, 384, 694, 1375 i 1556, z 2015 r. poz. 21, 290,
396, 1185, 1186, 1334, 1788, 1855 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 178, 437 i 1020), która
weszła w życie z dniem 1 września 1998 r. na podstawie art. 4 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego (Dz. U. poz. 556 i 1083,
z 2000 r. poz. 717, z 2001 r. poz. 1149, z 2002 r. poz. 1801, z 2003 r. poz. 155 oraz
z 2007 r. poz. 766 i 1823), która weszła w życie z dniem 1 września 1998 r.
8)
Obecnie miasto stołeczne Warszawa jest gminą mającą status miasta na prawach powiatu
na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego
Warszawy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1438), która weszła w życie w dniu 27 października
2002 r.
9)
Obecnie oznacza to kwotę wskazaną w art. 25 ustawy z dnia 10 października 2002 r.
o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2015 r. poz. 2008 oraz z 2016 r. poz.
1265), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
10)
Ustawa została ogłoszona w dniu 29 czerwca 1996 r.