Ustawaz dnia 10 lipca 2015 r.o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ustawy o muzeach
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Ochronę materiałów archiwalnych wchodzących w skład narodowego zasobu archiwalnego
regulują przepisy ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach , z uwzględnieniem przepisów art. 14a ust. 2 oraz rozdziału 2a.
”
;
2)
w art. 7 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
wpis na Listę Skarbów Dziedzictwa;
”
;
3)
w art. 8 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Rejestr prowadzi się w formie odrębnych ksiąg dla zabytków:
1)
nieruchomych;
2)
ruchomych;
3)
archeologicznych.
”
;
4)
art. 11 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 11.
Do rejestru nie wpisuje się zabytku:
1)
wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa;
2)
wpisanego do inwentarza muzeum;
3)
wchodzącego w skład narodowego zasobu bibliotecznego.
”
;
5)
w art. 13 w ust. 4 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
został wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa;
”
;
6)
po art. 14 dodaje się art. 14a i art. 14b w brzmieniu:
„
Art. 14a.
1.
Listę Skarbów Dziedzictwa prowadzi minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego.
2.
Na Listę Skarbów Dziedzictwa wpisuje się zabytek ruchomy o szczególnej wartości dla
dziedzictwa kulturowego, zaliczany do jednej z kategorii, o których mowa w art. 64
ust. 1, na podstawie decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw kultury i
ochrony dziedzictwa narodowego, z urzędu albo na wniosek właściciela zabytku ruchomego.
Art. 14b.
1.
Z Listy Skarbów Dziedzictwa skreśla się zabytek ruchomy, który przestał być zaliczany
do jednej z kategorii, o których mowa w art. 64 ust. 1.
2.
Skreślenie z Listy Skarbów Dziedzictwa następuje na podstawie decyzji ministra właściwego
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
3.
Postępowanie w sprawie skreślenia zabytku z Listy Skarbów Dziedzictwa wszczyna się
z urzędu albo na wniosek właściciela zabytku ruchomego.
”
;
7)
po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu:
„
Art. 23a.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze
rozporządzenia, sposób prowadzenia Listy Skarbów Dziedzictwa i zakres danych zamieszczanych
na Liście Skarbów Dziedzictwa, uwzględniając konieczność prowadzenia Listy Skarbów
Dziedzictwa w formie elektronicznej, zapewnienia publicznej dostępności Listy Skarbów
Dziedzictwa, umieszczenia na Liście Skarbów Dziedzictwa danych pozwalających na identyfikację
zabytków wpisanych na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz ich fotografii.
”
;
8)
w art. 28 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
O zdarzeniach, o których mowa w ust. 1, właściciel lub posiadacz zabytku wpisanego
na Listę Skarbów Dziedzictwa zawiadamia ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
”
;
9)
art. 29 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 29.
1.
Wojewódzki konserwator zabytków w czasie uzgodnionym z właścicielem lub posiadaczem
przedmiotu będącego zabytkiem lub posiadającego cechy zabytku może prowadzić badania
tego przedmiotu w miejscu, w którym przedmiot ten się znajduje.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przedmiotu będącego zabytkiem wpisanym na Listę
Skarbów Dziedzictwa.
3.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w czasie uzgodnionym
z właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa może
prowadzić badania tego zabytku w miejscu, w którym zabytek ten się znajduje.
4.
W przypadku odmowy udostępnienia przedmiotu, o którym mowa w ust. 1, albo zabytku,
o którym mowa w ust. 3, odpowiednio wojewódzki konserwator zabytków albo minister
właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wydać decyzję nakazującą
jego udostępnienie na czas niezbędny do wykonania badań, jednak nie dłuższy niż 3
miesiące od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
5.
Za szkody wyrządzone w związku z badaniami, o których mowa w ust. 1 i 3, przysługuje
odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
”
;
10)
w art. 36:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa można prowadzić:
1)
prace konserwatorskie,
2)
prace restauratorskie,
3)
badania konserwatorskie
- na podstawie pozwolenia wydanego przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„
2a.
Wojewódzki konserwator zabytków może uzależnić podjęcie działań objętych pozwoleniem,
o którym mowa w ust. 1, od przekazania przez wnioskodawcę w oznaczonym terminie określonych
informacji dotyczących działań wymienionych w pozwoleniu, zastrzegając odpowiedni
warunek w treści pozwolenia. Do warunku stosuje się art. 162 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
2b.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może uzależnić
podjęcie działań objętych pozwoleniem, o którym mowa w ust. 1a, od przekazania przez
wnioskodawcę w oznaczonym terminie określonych informacji dotyczących działań wymienionych
w pozwoleniu, zastrzegając odpowiedni warunek w treści pozwolenia. Do warunku stosuje
się art. 162 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
”
;
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Pozwolenia, o których mowa w ust. 1 i 1a, mogą określać warunki, które zapobiegną
uszkodzeniu lub zniszczeniu zabytku.
”
,
d)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może uzależnić
wydanie pozwolenia na podejmowanie działań, o których mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, od
przeprowadzenia, na koszt wnioskodawcy, niezbędnych badań konserwatorskich. Egzemplarz
dokumentacji badań jest przekazywany nieodpłatnie ministrowi.
”
,
e)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Pozwolenia, o których mowa w ust. 1 i 1a, wydaje się na wniosek osoby fizycznej lub
jednostki organizacyjnej posiadającej tytuł prawny do korzystania z zabytku wpisanego
na Listę Skarbów Dziedzictwa albo do rejestru, wynikający z prawa własności, użytkowania
wieczystego, trwałego zarządu albo ograniczonego prawa rzeczowego lub stosunku zobowiązaniowego.
”
,
f)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Pozwolenie na prowadzenie badań konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów
Dziedzictwa, badań konserwatorskich i architektonicznych przy zabytku wpisanym do
rejestru albo badań archeologicznych lub poszukiwań ukrytych bądź porzuconych zabytków
ruchomych, w tym zabytków archeologicznych, wydaje się również na wniosek osób fizycznych
albo jednostek organizacyjnych zamierzających prowadzić te badania lub poszukiwania.
W przypadku nieuzyskania zgody właściciela lub posiadacza nieruchomości na przeprowadzenie
tych badań lub poszukiwań przepisy art. 30 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
”
;
11)
po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu:
„
Art. 36a.
Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna występująca z wnioskiem o pozwolenie na
prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich lub badań konserwatorskich
przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa albo na prowadzenie prac konserwatorskich,
prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych,
przy zabytku wpisanym do rejestru lub badań archeologicznych, jest obowiązana zapewnić
odpowiednio prowadzenie tych prac oraz badań albo kierowanie tymi robotami oraz wykonywanie
nad nimi nadzoru inwestorskiego, przez osoby spełniające wymagania określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 37.
”
;
12)
art. 37 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 37.
1.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
tryb wydawania pozwoleń na prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich i badań
konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz prac konserwatorskich,
restauratorskich, robót budowlanych oraz badań konserwatorskich i architektonicznych,
a także innych działań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-11, przy zabytku wpisanym
do rejestru oraz badań archeologicznych i poszukiwań, o których mowa w art. 36 ust.
1 pkt 12;
2)
dane i informacje zawarte we wnioskach o wydanie pozwoleń, o których mowa w pkt 1,
oraz dokumentację niezbędną do rozpatrzenia tych wniosków;
3)
dane i informacje zawarte w pozwoleniach, o których mowa w pkt 1, oraz warunki, które
mogą zostać w nich zastrzeżone;
4)
wymagania, które muszą spełniać osoby uprawnione do prowadzenia prac konserwatorskich,
restauratorskich i badań konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa
albo do rejestru oraz kierowania robotami budowlanymi i wykonywania nadzoru inwestorskiego
i prowadzenia badań architektonicznych, przy zabytku wpisanym do rejestru oraz badań
archeologicznych;
5)
sposób potwierdzania spełnienia wymagań, o których mowa w pkt 4;
6)
standardy dokumentacji prowadzonych prac konserwatorskich i restauratorskich przy
zabytku ruchomym wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa albo do rejestru i badań archeologicznych.
2.
Tryb wydawania pozwoleń, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, określa się uwzględniając możliwość
zlecenia przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
przeprowadzenia czynności postępowania dowodowego albo jego części wojewódzkiemu konserwatorowi
zabytków.
3.
Dane, informacje i dokumentację, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, określa się uwzględniając
potrzebę dokonania wszechstronnej oceny wpływu planowanych działań na zabytek oraz
konieczność wskazania warunków ich prowadzenia.
4.
Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 4, ustala się uwzględniając konieczność zapewnienia
prowadzenia działań przy zabytkach przez osoby, które posiadają odpowiednie wykształcenie
i doświadczenie zawodowe przy ich prowadzeniu.
5.
Sposób potwierdzania spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 4, określa się
uwzględniając potrzebę ustalenia poziomu wykształcenia oraz doświadczenie przy wykonywaniu
działań, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
6.
Standardy, o których mowa w ust. 1 pkt 6, ustala się tak, aby poszczególne etapy prowadzonych
prac konserwatorskich i restauratorskich przy zabytkach ruchomych i badań archeologicznych
były udokumentowane.
”
;
13)
po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu:
„
Art. 37a.
1.
Zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa przechowuje się w pomieszczeniu wyposażonym
w zabezpieczenia techniczne na wypadek kradzieży, pożaru i innych zagrożeń lub mającym
zapewnioną bezpośrednią stałą ochronę fizyczną w rozumieniu ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia , zwaną dalej „stałą ochroną fizyczną”.
2.
Projekt zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1, uzgadnia się z ministrem właściwym
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
3.
Właściciel lub posiadacz zabytku jest obowiązany zapewnić zabezpieczenia, o których
mowa w ust. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania dotacji, o której mowa w art.
83a, nie później jednak niż po upływie 12 miesięcy od dnia wpisu zabytku na Listę
Skarbów Dziedzictwa.
4.
Na wniosek właściciela zabytku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego zapewnia przechowywanie zabytku w pomieszczeniu
należącym do państwowej instytucji kultury.
5.
W trakcie transportu zabytku, o którym mowa w ust. 1, zapewnia się stałą ochronę fizyczną
oraz warunki zbliżone do występujących w miejscu stałego przechowywania tego zabytku.
6.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania,
jakim powinna odpowiadać ochrona przechowywanego i przewożonego zabytku, o którym
mowa w ust. 1, w tym:
1)
standard pomieszczenia przeznaczonego do przechowywania zabytku, mając na względzie
wysoką odporność tego pomieszczenia na włamanie i wyposażenie w środki ochrony przeciwpożarowej;
2)
właściwości środków transportu służących do jego przewożenia, mając na względzie zwiększoną
odporność tych środków i wyposażenie ich w systemy powiadamiania o zagrożeniach;
3)
sposób konwojowania, mając na względzie zapewnienie stałej ochrony fizycznej;
4)
podmioty, którym przekazuje się informacje o konwojowaniu zabytku, mając na względzie
bezpieczeństwo tego zabytku.
”
;
14)
w art. 38 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
Kontrolę, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do zabytku wpisanego na Listę Skarbów
Dziedzictwa prowadzi się przynajmniej raz na 2 lata.
1b.
Kontrolę, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do zabytku wpisanego na Listę Skarbów
Dziedzictwa minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może
zlecić w każdym czasie.
”
;
15)
art. 43 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 43.
1.
Wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję o wstrzymaniu wykonywanych bez jego
pozwolenia lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu:
1)
prac konserwatorskich, restauratorskich, badań konserwatorskich lub architektonicznych
przy zabytku wpisanym do rejestru;
2)
robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru lub w jego otoczeniu;
3)
badań archeologicznych lub poszukiwań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 12;
4)
innych działań, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-8, 10 i 11, przy zabytku wpisanym
do rejestru.
2.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje decyzję
o wstrzymaniu wykonywanych bez jego pozwolenia lub w sposób odbiegający od zakresu
i warunków określonych w pozwoleniu prac konserwatorskich, restauratorskich lub badań
konserwatorskich przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa.
3.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje decyzję
o wstrzymaniu wykonywanych przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa działań
polegających na:
1)
trwałym przeniesieniu tego zabytku z naruszeniem ustalonego tradycją wystroju wnętrza,
w którym zabytek ten się znajduje;
2)
zmianie przeznaczenia tego zabytku lub sposobu korzystania z niego;
3)
podejmowaniu innych, niż określone w ust. 2, działań, które mogłyby prowadzić do zmiany
wyglądu tego zabytku.
”
;
16)
w art. 44:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Decyzja, o której mowa w art. 43 ust. 1, wygasa po upływie 2 miesięcy od dnia jej
doręczenia, jeżeli w tym terminie wojewódzki konserwator zabytków nie wyda decyzji:
1)
nakazującej przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu lub uporządkowanie terenu,
z określeniem terminu wykonania tych czynności albo
2)
nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na
prowadzenie wstrzymanych badań, prac, robót lub innych działań przy zabytku, przy
czym wniosek o wydanie tego pozwolenia składa się w terminie nie dłuższym niż 7 dni
od dnia doręczenia decyzji, albo
3)
nakładającej obowiązek podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych
badań, prac, robót lub innych działań przy zabytku do zgodności z zakresem i warunkami
określonymi w pozwoleniu, wskazując termin wykonania tych czynności, albo
4)
zakazującej prowadzenia wstrzymanych działań.
”
,
b)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Decyzje, o których mowa w art. 43 ust. 2 i 3, wygasają po upływie 2 miesięcy od dnia
ich doręczenia, jeżeli w tym terminie minister właściwy do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego nie wyda decyzji:
1)
nakazującej przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu, z określeniem terminu wykonania
tej czynności albo
2)
nakładającej obowiązek podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia zabytku
do jak najlepszego stanu, wskazując termin wykonania tych czynności, albo
3)
zakazującej dalszego prowadzenia wstrzymanych działań.
”
,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Osoba, która dopuściła się naruszenia przepisów o zabytkach lub naruszyła zakres i
warunki określone w pozwoleniu, jest obowiązana na swój koszt wykonać czynności nakazane
w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, ust. 2 albo ust. 3a pkt 1 i 2.
”
;
17)
art. 45 i art. 46 otrzymują brzmienie:
„
Art. 45.
1.
W przypadku gdy bez wymaganego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków lub
w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu wykonano przy
zabytku wpisanym do rejestru:
1)
prace konserwatorskie lub restauratorskie,
2)
roboty budowlane,
3)
badania konserwatorskie,
4)
badania architektoniczne,
5)
inne działania, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-8 i 10-12
- wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję nakazującą przywrócenie zabytku do
poprzedniego stanu lub uporządkowanie terenu, określając termin wykonania tych czynności,
albo zobowiązującą do doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu we wskazany sposób
i w określonym terminie.
2.
W przypadku gdy bez wymaganego pozwolenia ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych
w pozwoleniu wykonano przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa prace konserwatorskie,
restauratorskie, badania konserwatorskie, lub wykonano inne działania polegające na:
1)
trwałym przeniesieniu tego zabytku z naruszeniem ustalonego tradycją wystroju wnętrza,
w którym zabytek ten się znajduje,
2)
zmianie przeznaczenia tego zabytku lub sposobu korzystania z niego,
3)
podejmowaniu innych, niż określone w art. 43 ust. 1 pkt 1 czynności, które mogłyby
prowadzić do zmiany wyglądu tego zabytku
- minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wydaje decyzję
nakazującą przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu, określając termin wykonania
tej czynności, albo zobowiązującą do doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu
we wskazany sposób i w określonym terminie.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, przepis art. 44 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 46.
1.
Wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję o wstrzymaniu prac konserwatorskich,
restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku niewpisanym do rejestru albo na
Listę Skarbów Dziedzictwa, jeżeli zabytek ten spełnia warunki uzasadniające dokonanie
wpisu do rejestru.
2.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wydać decyzję
o wstrzymaniu prac konserwatorskich lub restauratorskich przy zabytku niewpisanym
na Listę Skarbów Dziedzictwa, jeżeli zabytek ten spełnia warunki uzasadniające dokonanie
wpisu na Listę Skarbów Dziedzictwa.
3.
Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, wygasa, jeżeli w terminie 14 dni od dnia jej
doręczenia nie nastąpi wszczęcie postępowania w sprawie wpisu zabytku do rejestru
albo na Listę Skarbów Dziedzictwa.
4.
Wstrzymane prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane przy zabytku
mogą być podjęte, jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji, o której
mowa w ust. 1 albo 2, odpowiednio wojewódzki konserwator zabytków nie wpisze tego
zabytku do rejestru albo minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego nie wpisze tego zabytku na Listę Skarbów Dziedzictwa.
”
;
18)
w art. 47 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wznowić postępowanie
w sprawie wydanego pozwolenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1a, a następnie zmienić
je lub cofnąć, w drodze decyzji, jeżeli w trakcie wykonywania prac lub badań określonych
w pozwoleniu wystąpiły nowe fakty i okoliczności, mogące doprowadzić do uszkodzenia
lub zniszczenia zabytku.
”
;
19)
w art. 49 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wydać decyzję
nakazującą osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej posiadającej tytuł prawny
do korzystania z zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa, wynikający z prawa
własności, albo ograniczonego prawa rzeczowego lub stosunku zobowiązaniowego, przeprowadzenie, w terminie określonym w tej decyzji,
prac konserwatorskich przy tym zabytku, jeżeli ich wykonanie jest niezbędne ze względu
na zagrożenie zniszczeniem lub istotnym uszkodzeniem tego zabytku.
”
;
20)
w art. 50:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku wystąpienia zagrożenia polegającego na możliwości zniszczenia, uszkodzenia,
kradzieży, zaginięcia lub nielegalnego wywiezienia za granicę zabytku ruchomego wpisanego
do rejestru albo na Listę Skarbów Dziedzictwa, odpowiednio wojewódzki konserwator
zabytków może wydać, a minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
wydaje, decyzję o zabezpieczeniu tego zabytku w formie ustanowienia czasowego zajęcia
do czasu usunięcia zagrożenia.
”
,
b)
w ust. 4 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
zabytek ruchomy wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa zostaje przejęty przez ministra
właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w drodze decyzji, na
własność Skarbu Państwa, z przeznaczeniem na cele kultury, za odszkodowaniem odpowiadającym
wartości rynkowej tego zabytku;
”
;
21)
w art. 51 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Zabytki:
1)
wpisane do rejestru,
2)
wpisane na Listę Skarbów Dziedzictwa,
3)
wchodzące w skład zbiorów publicznych, które stanowią własność Skarbu Państwa, jednostek
samorządu terytorialnego lub innych jednostek organizacyjnych zaliczanych do sektora
finansów publicznych,
4)
wpisane do inwentarza muzeum albo wchodzące w skład narodowego zasobu bibliotecznego
- nie mogą być wywożone za granicę na stałe.
”
;
22)
w art. 53:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Jednorazowe pozwolenie na czasowy wywóz zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa
wydaje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego na wniosek
podmiotów, o których mowa w ust. 1.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Termin ważności pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, nie może być dłuższy niż
3 lata od dnia wydania tego pozwolenia.
”
;
23)
w art. 54 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może być wywieziony za granicę
zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa.
”
;
24)
w art. 55 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może być wywieziony za granicę
zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa.
”
;
25)
art. 56 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 56.
1.
Wojewódzki konserwator zabytków może cofnąć pozwolenie, o którym mowa w art. 53 ust.
1, art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1, w drodze decyzji.
2.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może cofnąć pozwolenie,
o którym mowa w art. 53 ust. 1a, w drodze decyzji.
3.
Cofnięcie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić, jeżeli stan zachowania
zabytku uległ pogorszeniu lub wyszły na jaw nowe fakty i okoliczności świadczące,
że wnioskodawca nie daje rękojmi, o której mowa w art. 51 ust. 2.
4.
O cofnięciu pozwolenia odpowiednio wojewódzki konserwator zabytków albo minister właściwy
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego zawiadamia niezwłocznie organ administracji
celnej.
”
;
26)
po art. 56 dodaje się art. 56a w brzmieniu:
„
Art. 56a.
1.
Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie, o którym mowa
w art. 51 ust. 3, jest obowiązana przywieźć wywieziony zabytek do kraju w okresie
ważności tego pozwolenia.
2.
Zabytki wchodzące w skład zbiorów publicznych, które stanowią własność Skarbu Państwa,
jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek organizacyjnych zaliczanych
do sektora finansów publicznych lub zabytki znajdujące się w ich posiadaniu albo wchodzące
w skład narodowego zasobu bibliotecznego, czasowo wywiezione za granicę w celach wystawienniczych
albo w celu urządzenia wnętrz polskich przedstawicielstw dyplomatycznych lub urzędów
konsularnych, mogą nie być przywiezione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
okresie ważności pozwolenia, w przypadku wystąpienia z wnioskiem o kolejne pozwolenie
na czasowy wywóz zabytku za granicę.
3.
Z wnioskiem występuje się w terminie nie krótszym niż 90 dni przed dniem upływu ważności
pozwolenia.
4.
Do wniosku dołącza się aktualny opis stanu zachowania zabytku.
5.
Wniosek złożony z przekroczeniem terminu, o którym mowa w ust. 3, pozostawia się bez
rozpatrzenia, o czym informuje się wnioskodawcę.
6.
W przypadku zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa, minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego przed wydaniem kolejnego pozwolenia na czasowy
wywóz zabytku za granicę zasięga opinii Rady Ochrony Zabytków.
7.
W kolejnym pozwoleniu określa się warunki i sposób eksponowania i przechowywania zabytku
oraz wykonywania kontroli stanu zachowania i przeznaczenia zabytku, w okresie ważności
tego pozwolenia.
8.
W przypadku wydania decyzji o odmowie udzielenia kolejnego pozwolenia lub pozostawieniu
wniosku bez rozpatrzenia, wnioskodawca jest obowiązany przywieźć wywieziony zabytek
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja
stała się ostateczna albo od dnia otrzymania przez wnioskodawcę informacji o pozostawieniu
wniosku bez rozpatrzenia.
”
;
27)
art. 57 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 57.
1.
Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie, o którym mowa
w art. 51 ust. 1, art. 54 ust. 1 albo art. 55 ust. 1, jest obowiązana po wykorzystaniu
tego pozwolenia powiadomić wojewódzkiego konserwatora zabytków o przywiezieniu zabytku
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia
upływu ważności pozwolenia.
2.
Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która otrzymała pozwolenie, o którym mowa
w art. 53 ust. 1a, jest obowiązana po wykorzystaniu tego pozwolenia powiadomić ministra
właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o przywiezieniu zabytku
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia
upływu ważności pozwolenia.
3.
Jeżeli przywiezienie zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło po
upływie terminu ważności pozwolenia w przypadku, o którym mowa w art. 56a ust. 8,
jednostka organizacyjna jest obowiązana powiadomić wojewódzkiego konserwatora zabytków
o przywiezieniu zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nie dłuższym
niż 14 dni od dnia jego przywiezienia.
4.
Na wezwanie odpowiednio wojewódzkiego konserwatora zabytków albo ministra właściwego
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna,
o której mowa w ust. 1-3, jest obowiązana udostępnić zabytek w celu dokonania oględzin.
”
;
28)
w art. 64 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
wpisane na Listę Skarbów Dziedzictwa;
”
;
29)
art. 73 i art. 74 otrzymują brzmienie:
„
Art. 73.
Osoba fizyczna, jednostka samorządu terytorialnego lub inna jednostka organizacyjna,
będąca właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego do rejestru albo posiadająca
taki zabytek w trwałym zarządzie albo będąca właścicielem lub posiadaczem zabytku
wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa, może ubiegać się o udzielenie dotacji celowej
z budżetu państwa na dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót
budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru albo prac konserwatorskich lub restauratorskich
przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa.
Art. 74.
1.
Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych
przy zabytku wpisanym do rejestru może być udzielona przez:
1)
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ze środków budżetu
państwa, z części, której dysponentem jest ten minister;
2)
wojewódzkiego konserwatora zabytków ze środków finansowych z budżetu państwa w części,
której dysponentem jest wojewoda.
2.
Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich lub restauratorskich przy zabytku
wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa jest udzielana ze środków budżetu państwa, z
części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego.
”
;
30)
w art. 76 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
nakładów koniecznych na wykonanie prac konserwatorskich lub restauratorskich przy
zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa, ustalonych na podstawie kosztorysu
zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,
które zostaną przeprowadzone w roku złożenia przez wnioskodawcę wniosku o udzielenie
dotacji lub w roku następującym po roku złożenia tego wniosku.
”
;
31)
w art. 77 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Dotacja może obejmować
nakłady konieczne na:”;
32)
w art. 78 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Dotacja, o której mowa w art. 74 ust. 2, jest udzielana we wnioskowanej wysokości
do 100% nakładów koniecznych na wykonanie prac konserwatorskich lub restauratorskich.
”
;
33)
art. 80 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 80.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki i tryb udzielania dotacji celowej na prace konserwatorskie lub
restauratorskie przy zabytku wpisanym na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz prace konserwatorskie,
restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru,
2)
dane i informacje zawarte we wnioskach o udzielenie dotacji oraz dokumentację niezbędną
do rozpatrzenia tych wniosków,
3)
dokumenty niezbędne do zawarcia umowy oraz elementy umowy o udzielenie dotacji,
4)
dokumenty niezbędne do rozliczenia umowy
- uwzględniając konieczność określenia okresu, który musi upłynąć zanim możliwe będzie
udzielenie kolejnej dotacji celowej na dofinansowanie prac przy tym samym zabytku,
zorganizowania w ciągu roku budżetowego co najmniej jednego naboru wniosków o udzielenie
dotacji, ogłoszenia informacji o naborach, zapewnienia wszechstronnej oceny działań,
na wykonanie których ma być udzielona dotacja, oraz zapewnienia celowości i racjonalności
wydatkowania środków publicznych.
”
;
34)
w rozdziale 7 po art. 83 dodaje się art. 83a w brzmieniu:
„
Art. 83a.
1.
Osoba fizyczna, jednostka samorządu terytorialnego lub inna jednostka organizacyjna
będąca właścicielem albo posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa,
otrzymuje na swój wniosek dotację celową z budżetu państwa na wyposażenie pomieszczenia,
w którym zabytek ten będzie przechowywany, w zabezpieczenia techniczne, o których
mowa w art. 37a ust. 1. Przepisy art. 75 i art. 79 stosuje się odpowiednio.
2.
Dotacji, o której mowa w ust. 1, udziela się ze środków budżetu państwa, z części,
której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,
we wnioskowanej wysokości do 100% nakładów koniecznych na wyposażenie pomieszczenia
w zabezpieczenia techniczne.
3.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze
rozporządzenia, sposób ustalania wysokości i rozliczania dotacji celowej na wyposażenie
pomieszczenia, w którym zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa będzie przechowywany,
w zabezpieczenia techniczne, w tym rodzaje kosztów podlegających dofinansowaniu, wymagania,
jakie spełnia wniosek oraz dokumenty, jakie należy dołączyć do wniosku, kierując się
koniecznością zapewnienia właściwego dokumentowania przez ubiegających się o udzielenie
dotacji spełniania warunków jej udzielenia oraz kontroli wykorzystania dotacji, a
także prawidłowego jej rozliczenia.
”
;
35)
w art. 109 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kto bez pozwolenia wywozi zabytek za granicę albo po wywiezieniu go za granicę nie
przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie ważności pozwolenia albo,
w przypadku o którym mowa w art. 56a ust. 8, w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja
o odmowie wydania kolejnego pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę stała się
ostateczna albo od dnia otrzymania informacji o pozostawieniu wniosku o wydanie kolejnego
pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę bez rozpatrzenia, podlega karze pozbawienia
wolności od 3 miesięcy do lat 5.
”
;
36)
w art. 113 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Kto będąc właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa
albo wpisanego do rejestru lub innego zabytku znajdującego się w wojewódzkiej ewidencji
zabytków nie powiadomił odpowiednio ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego albo wojewódzkiego konserwatora zabytków o:
”
;
37)
w art. 113a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Tej samej karze podlega, kto w przypadku, o którym mowa w art. 56a ust. 8, w terminie
14 dni od dnia przywiezienia zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie
powiadomił wojewódzkiego konserwatora zabytków o przywiezieniu tego zabytku.
”
;
38)
art. 117 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 117.
Kto bez pozwolenia albo wbrew warunkom pozwolenia prowadzi:
1)
prace konserwatorskie, restauratorskie lub badania konserwatorskie przy zabytku wpisanym
na Listę Skarbów Dziedzictwa,
2)
prace konserwatorskie, restauratorskie, roboty budowlane, badania konserwatorskie
lub architektoniczne przy zabytku wpisanym do rejestru lub roboty budowlane w jego
otoczeniu albo badania archeologiczne
- podlega karze grzywny.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach w art. 24 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:
„
3.
W przypadku muzealium będącego zabytkiem, pozwolenie na skreślenie z inwentarza może
być wydane z zastrzeżeniem warunku wpisania go do rejestru zabytków. Skreślenia dokonuje
się z chwilą wpisania muzealium do rejestru zabytków.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się przepisu art. 11 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami .
5.
W przypadku wzruszenia decyzji o wpisaniu do rejestru zabytków muzealium skreślonego
z inwentarza na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 3, skreślenie z inwentarza
uważa się za niedokonane.
”
.
Art. 3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 37 oraz art. 80 ustawy
zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 37 oraz art. 80 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
Art. 4.
Pozwolenia na wywóz zabytków ruchomych za granicę oraz pozwolenia na prowadzenie prac,
badań lub innych działań przy zabytku ruchomym, wydane na podstawie przepisów ustawy
zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc przez okres, na który
zostały wydane.
Art. 5.
Przepisów art. 56a ust. 3 i 5 ustawy zmienianej w art. 1, nie stosuje się do kolejnego
pozwolenia na czasowy wywóz zabytków określonych w art. 56a ust. 2 ustawy zmienianej
w art. 1, znajdujących się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w dniu wejścia
w życie niniejszej ustawy.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 171, poz. 1016, z 2014 r. poz. 822 oraz z 2015 r. poz. 566.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 397 i 774 oraz z 2016 r. poz. 1330.