Rozporządzenie Ministra Finansówz dnia 19 sierpnia 2016 r.w sprawie świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru 1)Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r.
w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz. 1900).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
wzór świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru, zwanego dalej
„świadectwem pochodzenia”;
2)
wzór wniosku o wystawienie świadectwa pochodzenia;
3)
szczegółowe wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o wystawienie świadectwa pochodzenia
oraz to świadectwo;
4)
sposób i tryb wystawiania świadectwa pochodzenia przez organy celne.
§ 2.
1.
Wzór wniosku o wystawienie świadectwa pochodzenia określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
2.
Wzór świadectwa pochodzenia określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 3.
1.
Świadectwo pochodzenia potwierdza, że towar pochodzi z Unii Europejskiej lub z państwa
trzeciego.
2.
Jeżeli takie są wymogi wymiany handlowej, świadectwo pochodzenia może potwierdzać,
że towary pochodzą z określonego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
3.
W przypadku gdy warunki z art. 60 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia
9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny są spełnione jedynie w wyniku szeregu czynności lub procesów przeprowadzonych w różnych
państwach członkowskich Unii Europejskiej, świadectwo pochodzenia może potwierdzać
jedynie, że towar pochodzi z Unii Europejskiej.
§ 4.
1.
Organ celny wystawia świadectwo pochodzenia na wniosek eksportera lub nadawcy towaru.
2.
W celu wystawienia świadectwa pochodzenia organ celny udostępnia bezpłatnie wnioskodawcy
formularz wniosku o wystawienie świadectwa pochodzenia i formularz świadectwa pochodzenia
jako komplet formularzy do wypełnienia.
3.
Formularz wniosku o wystawienie świadectwa pochodzenia i formularz świadectwa pochodzenia
wypełnia się identycznie wielkimi literami odręcznie, na maszynie lub komputerowo.
4.
Organ celny może wydać kopię świadectwa pochodzenia na wniosek eksportera lub nadawcy
towaru, któremu wystawiono oryginał świadectwa pochodzenia.
5.
W celu sporządzenia kopii świadectwa pochodzenia wykorzystywana jest część formularza
świadectwa pochodzenia oznaczona jako „KOPIA”.
§ 5.
1.
Świadectwo pochodzenia wystawia organ celny najpóźniej podczas wywozu towaru, do którego
się odnosi.
2.
Jeżeli z powodu szczególnych okoliczności organ celny nie wystawił świadectwa pochodzenia
podczas wywozu towaru, może je wystawić po wywozie towaru.
§ 6.
W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia świadectwa pochodzenia, na wniosek eksportera
lub nadawcy towaru, któremu wystawiono oryginał świadectwa pochodzenia, organ celny
wystawia duplikat świadectwa pochodzenia na podstawie dokumentów będących w jego posiadaniu.
W polu 5 duplikatu świadectwa pochodzenia zamieszcza się adnotację „Duplikat” oraz
datę wystawienia i numer seryjny oryginału świadectwa.
§ 7.
1.
Na wniosek eksportera lub nadawcy towaru dokonujących częstych i regularnych wywozów
towarów z terytorium kraju i dających gwarancję weryfikacji statusu pochodzenia towarów,
organ celny może wystawiać świadectwa pochodzenia w trybie uproszczonym.
2.
Uproszczony tryb wystawiania świadectw pochodzenia polega na wystawianiu ostemplowanych
przez organ celny świadectw pochodzenia przed wywozem towaru, wypełnianych przez eksportera
lub nadawcę towaru podczas wywozu towaru.
§ 8.
Do wyczerpania nakładów druków formularzy mogą być stosowane formularze wniosku o
wystawienie świadectwa pochodzenia i świadectwa pochodzenia zgodne ze wzorem obowiązującym
przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października
2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny.
§ 9.
Z uproszczonego trybu wystawiania świadectw pochodzenia mogą nadal korzystać podmioty,
którym przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wydano upoważnienie
do stosowania uproszczenia określonego w § 7 ust. 2.
§ 10.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1)
Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r.
w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz. 1900).
2)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,
str. 90.