Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 6 lipca 2016 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o komornikach sądowych i egzekucji
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Powoływanie i odwoływanie komorników
- Rozdział 3 - Obowiązki i prawa komorników
- Rozdział 4 - Aplikanci i asesorzy komorniczy
- Rozdział 5 - Koszty działalności egzekucyjnej komornika i zasady prowadzenia kancelarii
- Rozdział 6 - Wydatki w toku egzekucji
- Rozdział 7 - Opłaty egzekucyjne
- Rozdział 8 - Dochód komorników
- Rozdział 9 - Nadzór nad komornikami
- Rozdział 10 - Odpowiedzialność dyscyplinarna
- Rozdział 11 - Samorząd komorniczy
- Rozdział 12 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 13 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych
oraz niektórych innych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks
postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji ,
5)
ustawą z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach
handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw ,
6)
ustawą z dnia 9 października 2015 r. o związkach metropolitalnych ,
7)
wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 października 2015 r. sygn. akt P 3/14
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 6 lipca 2016 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 13 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 13.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 4-14 i 16 oraz
art. 10, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
art. 27 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych
oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 27.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
”
;
3)
art. 23 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy -
Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 23.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 2 pkt 48 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r.;
2)
art. 2 pkt 56 i 58, art. 14 pkt 2, art. 15 oraz art. 18, które wchodzą w życie po
upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 19, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
4)
art. 2-4 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych
i egzekucji , które stanowią:
„
Art. 2.
1.
Komisja dyscyplinarna powołana przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy działa
do końca kadencji, na którą została powołana.
2.
Kadencja rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępców wybranych po raz pierwszy po wejściu
w życie niniejszej ustawy kończy się z upływem kadencji komisji, o której mowa w ust.
1.
Art. 3.
1.
Postępowania dyscyplinarne wszczęte i prawomocnie niezakończone przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy toczą się według przepisów dotychczasowych.
2.
Postępowania w sprawach zawieszenia komornika, aplikanta komorniczego i asesora komorniczego
w czynnościach wszczęte i prawomocnie niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy toczą się według przepisów dotychczasowych.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
odnośnika nr 1 oraz art. 56 i art. 57 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach
zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych
ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa uzupełnia wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie
zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych .
”
„
Art. 56.
Do odsetek należnych za okres kończący się przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 57.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 50, art. 51 i
art. 54, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
6)
art. 73 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o związkach metropolitalnych , który stanowi:
„
Art. 73.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Komornik sądowy, zwany dalej „komornikiem”, jest funkcjonariuszem publicznym działającym
przy sądzie rejonowym.
Art. 2.
1.
Czynności egzekucyjne w sprawach cywilnych wykonuje wyłącznie komornik, z zastrzeżeniem
wyjątków przewidzianych w innych ustawach. Komornik wykonuje także inne czynności
przekazane na podstawie odrębnych przepisów.
2.
Komornik pełni czynności osobiście, z wyjątkiem przypadków określonych w przepisach
prawa.
3.
Komornikom powierza się w szczególności następujące zadania:
1)
wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach o roszczenia pieniężne i niepieniężne oraz
o zabezpieczenie roszczeń;
2)
wykonywanie innych tytułów wykonawczych wydanych na podstawie odrębnych przepisów
oraz tytułów egzekucyjnych, które zgodnie z odrębnymi przepisami podlegają wykonaniu
w drodze egzekucji sądowej bez zaopatrywania ich w klauzulę wykonalności;
3)
sporządzanie protokołu stanu faktycznego przed wszczęciem procesu sądowego lub przed
wydaniem orzeczenia na zarządzenie sądu lub prokuratora.
4.
Komornik, poza zadaniami określonymi w ust. 3, ma prawo:
1)
doręczania zawiadomień sądowych, obwieszczeń, protestów i zażaleń oraz innych dokumentów
za potwierdzeniem odbioru i oznaczeniem daty;
2)
na wniosek organizatora licytacji - sprawowania urzędowego nadzoru nad dobrowolnymi
publicznymi licytacjami, z przybiciem najniższej lub najwyższej oferty;
3)
weryfikowania istnienia i treści tytułów wykonawczych wydanych w postępowaniach elektronicznych.
5.
Organy administracji publicznej, urzędy skarbowe, organy rentowe, o których mowa w
art. 476 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego , banki, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, podmioty prowadzące działalność
maklerską, organy spółdzielni mieszkaniowych, zarządy wspólnot mieszkaniowych, inne
podmioty zarządzające mieszkaniami i lokalami użytkowymi, jak również inne instytucje
są obowiązane na pisemne żądanie komornika udzielić mu informacji niezbędnych do prawidłowego
prowadzenia postępowania egzekucyjnego, wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia
oraz wykonania innych czynności wchodzących w zakres jego ustawowych zadań, w szczególności
dotyczące stanu majątkowego dłużnika oraz umożliwiających identyfikację składników
jego majątku. Przepis art. 762 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.
6.
Komornik ponosi odpowiedzialność za szkody wynikające z ujawnienia tajemnicy bankowej
lub skarbowej i wykorzystania jej niezgodnie z przeznaczeniem.
7.
W sprawach o egzekucję lub o zabezpieczenie świadczeń alimentacyjnych lub rent mających
charakter alimentów oraz w sprawach o egzekucję lub o zabezpieczenie świadczeń wszczętych
na wniosek Skarbu Państwa, w tym na polecenie sądu lub prokuratora, niezwiązanych
z wykonywaniem działalności gospodarczej, informacje, o których mowa w ust. 5, udzielane
są nieodpłatnie.
8.
Informacji, o których mowa w ust. 5, udziela się w terminie 7 dni od dnia otrzymania
żądania w oparciu o dane przekazane przez komornika.
9.
Opłatę za udzielenie informacji komornik uiszcza po jej udzieleniu, na wezwanie podmiotu
udzielającego informacji.
Art. 3.
1.
Przy wykonywaniu czynności komornik podlega orzeczeniom sądu i prezesowi sądu rejonowego,
przy którym działa.
2.
Prezes sądu rejonowego, przy którym działa komornik, sprawuje nadzór nad jego działalnością,
a w szczególności:
1)
ocenia szybkość, sprawność i rzetelność postępowania poprzez badanie, czy w konkretnych
sprawach nie zachodzi nieuzasadniona przewlekłość w podejmowaniu czynności;
2)
kontroluje prawidłowość prowadzenia biurowości i rachunkowości kancelarii komorniczej;
3)
bada kulturę pracy, w tym przestrzeganie wyznaczonych terminów czynności i przyjmowania
interesantów oraz utrzymywanie kancelarii komorniczej na poziomie odpowiednim do godności
urzędu i posiadanych środków;
4)
zawiadamia sąd o potrzebie wydania komornikowi zarządzeń w trybie art. 759 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego.
3.
W zakresie nadzoru, o którym mowa w ust. 2, prezes sądu rejonowego działa w szczególności
poprzez kontrolę kancelarii komornika, przeprowadzaną w razie potrzeby, nie rzadziej
jednak niż co cztery lata, sprawowaną osobiście lub przez wyznaczonego sędziego i
przy pomocy księgowego, a w zakresie kontroli finansowej przez upoważnioną osobę,
oraz w ramach rozpatrywania skarg i zażaleń niestanowiących przedmiotu rozpoznania
sądu w trybie art. 767 Kodeksu postępowania cywilnego. Prezes sądu rejonowego uprawniony jest do żądania od komornika wyjaśnień oraz do
wydawania zarządzeń, których nieprzestrzeganie może stanowić podstawę wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego lub odwołania komornika z zajmowanego stanowiska.
4.
Skargi i zażalenia niestanowiące przedmiotu rozpoznania sądu w trybie art. 767 Kodeksu postępowania cywilnego prezes sądu rejonowego rozpatruje w terminie 7 dni. W tym samym terminie podlegają
przekazaniu właściwemu sądowi skargi stanowiące przedmiot rozpoznania sądu.
Art. 3a.
Komornik na własny rachunek wykonuje czynności, o których mowa w art. 2.
Art. 4.
1.
Komornik używa okrągłej pieczęci urzędowej z godłem Rzeczypospolitej Polskiej, wskazującej
w otoku pełnioną funkcję, sąd rejonowy, przy którym działa, imię i nazwisko oraz siedzibę
kancelarii.
2.
Zastępca komornika używa pieczęci zastępowanego komornika, czyniąc przy swoim czytelnym
podpisie wzmiankę o tym, że działa w zastępstwie.
Art. 5.
Komornik prowadzi kancelarię komorniczą, zwaną dalej „kancelarią” w rewirze sądu rejonowego,
przy którym został powołany.
Art. 6.
Skargi na postępowanie komornika niedotyczące czynności egzekucyjnych i nieobjęte
nadzorem prezesa sądu rejonowego rozpatrują organy samorządu komorniczego.
Art. 7.
1.
Rewirem komorniczym jest obszar właściwości sądu rejonowego, przy którym działa komornik.
2.
Komornicy, których siedziby kancelarii są położone w obszarze właściwości nowo utworzonego
sądu rejonowego, z chwilą jego utworzenia stają się z mocy prawa komornikami przy
tym sądzie.
2a.
Jeżeli w obszarze właściwości nowo utworzonego sądu rejonowego nie ma siedziby kancelarii
komorniczej, do czasu powołania komornika w tym rewirze, czynności egzekucyjne wykonują
komornicy dotychczas właściwi.
2b.
(uchylony)
3.
W razie zniesienia sądu rejonowego komornicy dotychczas działający przy tym sądzie
stają się z mocy prawa komornikami przy sądzie, który swoją właściwością objął obszar
właściwości zniesionego sądu.
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
6.
Minister Sprawiedliwości na stronach internetowych Ministerstwa Sprawiedliwości prowadzi
i na bieżąco aktualizuje wykaz komorników, w którym wskazuje rewiry komornicze położone
w obszarach właściwości poszczególnych sądów apelacyjnych, imiona i nazwiska komorników
działających w tych rewirach oraz siedziby i adresy ich kancelarii.
7.
Prezes sądu rejonowego na stronach internetowych sądu prowadzi i na bieżąco aktualizuje
wykaz komorników działających przy tym sądzie, w którym wskazuje imiona i nazwiska
komorników oraz siedziby i adresy ich kancelarii. Wykaz udostępnia się również do
publicznej wiadomości na tablicy informacyjnej w budynku sądu rejonowego.
Art. 8.
1.
Komornik działa na obszarze swojego rewiru komorniczego, z zastrzeżeniem ust. 5.
2.
W rewirze komorniczym może działać więcej niż jeden komornik.
3.
(uchylony)
4.
Komornik nie może odmówić przyjęcia wniosku o wszczęcie egzekucji lub wykonania postanowienia
o udzieleniu zabezpieczenia, do przeprowadzenia których jest właściwy zgodnie z przepisami
Kodeksu postępowania cywilnego.
5.
Wierzyciel ma prawo wyboru komornika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem
spraw o egzekucję z nieruchomości oraz spraw, w których przepisy o egzekucji z nieruchomości
stosuje się odpowiednio. W przypadku wyboru komornik działa poza obszarem swojego
rewiru komorniczego.
6.
Wierzyciel, dokonując wyboru komornika, składa wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji
oświadczenie na piśmie, że korzysta z prawa wyboru komornika.
7.
Komornik wybrany przez wierzyciela nie może odmówić wszczęcia egzekucji, wykonania
postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia lub podjęcia innych czynności wchodzących
w zakres jego ustawowych zadań, jeżeli byłyby prowadzone w obszarze właściwości sądu
apelacyjnego obejmującego jego rewir.
8.
Komornik wybrany przez wierzyciela odmawia jednak wszczęcia egzekucji, wykonania postanowienia
o udzieleniu zabezpieczenia lub podjęcia innych czynności wchodzących w zakres jego
ustawowych zadań, jeżeli:
1)
w zakresie prowadzonych przez niego egzekucji zaległość przekracza sześć miesięcy;
2)
wpływ wszystkich spraw w danym roku przekroczył 5000, a skuteczność w zakresie prowadzonych
przez niego egzekucji w roku poprzednim nie przekroczyła 35%;
3)
wpływ wszystkich spraw w danym roku przekroczył 10 000.
8a.
Zaległość, o której mowa w ust. 8 pkt 1, oblicza się dzieląc liczbę spraw niezałatwionych
w poprzednim półroczu przez średni miesięczny wpływ spraw w poprzednim półroczu, wyłączając
sprawy o egzekucję świadczeń powtarzających się. Skuteczność, o której mowa w ust.
8 pkt 2, oblicza się ustalając procentowy stosunek liczby spraw załatwionych poprzez
wyegzekwowanie świadczenia w roku poprzednim do liczby spraw, które wpłynęły w roku
poprzednim.
8b.
W stosunku do komornika, który rozpoczął działalność, zaległość, o której mowa w ust.
8 pkt 1, i skuteczność, o której mowa w ust. 8 pkt 2, oblicza się po upływie roku
następującego po roku, w którym złożył ślubowanie.
9.
W przypadku odmowy wszczęcia egzekucji, wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia
lub podjęcia innych czynności wchodzących w zakres ustawowych zadań komornika, komornik
wydaje postanowienie. Postanowienie to doręcza się tylko wierzycielowi.
10.
Komornik wybrany przez wierzyciela zawiadamia niezwłocznie o wszczęciu egzekucji lub
wykonaniu postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia komorników właściwych według przepisów
Kodeksu postępowania cywilnego. Zawiadomienie może być dokonane za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej.
W takim przypadku dowodem zawiadomienia jest potwierdzenie transmisji danych.
11.
W razie podejmowania przez komornika wybranego przez wierzyciela czynności poza swoim
rewirem komorniczym wydatki obejmujące diety przysługujące osobom zatrudnionym w kancelarii
komornika i uczestniczącym w tych czynnościach, koszty przejazdów i noclegów komornika
i tych osób oraz koszty transportu specjalistycznego obciążają wierzyciela, chyba
że wyrazi on zgodę na obciążenie go innymi wydatkami określonymi w art. 39 ust. 2.
Wydatki te obciążają wierzyciela niezależnie od przysługującego mu zwolnienia od kosztów
sądowych. Nie wlicza się ich do kosztów egzekucji obciążających dłużnika.
12.
Przekazując sprawę innemu komornikowi, komornik wybrany przez wierzyciela, w terminie
7 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia o przekazaniu, zwraca niewykorzystaną
zaliczkę lub jej część pobraną na poczet wydatków, o których mowa w ust. 11.
13.
Komornik, za zgodą wierzyciela, może przekazać całość lub część sprawy egzekucyjnej
innemu komornikowi, jeżeli ten wyrazi na to zgodę.
14.
Komornik właściwy do prowadzenia egzekucji, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, w chwili wszczęcia postępowania pozostaje właściwy do jego ukończenia, choćby podstawy
właściwości zmieniły się w toku sprawy.
Art. 9.
1.
Wniosek o wyłączenie komornika zgłasza się na piśmie do komornika prowadzącego postępowanie,
uprawdopodobniając przyczyny wyłączenia. Komornik jest zobowiązany, w terminie 3 dni
od dnia złożenia wniosku o wyłączenie, przekazać wniosek do sądu rejonowego, przy
którym działa, wraz z pisemnymi wyjaśnieniami.
2.
Sąd rejonowy, przy którym działa komornik, rozpoznaje wniosek o wyłączenie komornika
w terminie 7 dni od dnia przekazania wniosku. Orzekając o wyłączeniu komornika, sąd
wyznacza jednocześnie innego komornika do prowadzenia sprawy, której wyłączenie dotyczy.
3.
Postanowienie w przedmiocie wyłączenia komornika sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym
w składzie jednoosobowym. Na postanowienie to zażalenie nie przysługuje.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do zastępcy komornika oraz do asesorów i
aplikantów komorniczych, jeżeli osoby te prowadzą postępowanie lub dokonują określonych
czynności w sprawie.
5.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do komornika stosuje się przepisy
Kodeksu postępowania cywilnego o wyłączeniu sędziego.
Rozdział 2
Powoływanie i odwoływanie komorników
Art. 10.
1.
Na stanowisko komornika może zostać powołana osoba, która:
1)
posiada obywatelstwo polskie;
2)
ma pełną zdolność do czynności prawnych;
3)
posiada nieposzlakowaną opinię;
4)
nie była karana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
5)
nie jest podejrzana o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo
skarbowe;
6)
ukończyła wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskała tytuł magistra
prawa lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;
7)
posiada zdolność psychiczną i fizyczną pozwalającą na pełnienie obowiązków komornika,
którą ustala lekarz medycyny pracy;
8)
odbyła aplikację komorniczą;
9)
złożyła egzamin komorniczy;
10)
pracowała w charakterze asesora komorniczego co najmniej 2 lata;
11)
ukończyła 26 lat.
2.
(uchylony)
3.
Wymogi, o których mowa w ust. 1 pkt 8 i 9, nie dotyczą osób, które ukończyły aplikację
sądową, prokuratorską, adwokacką, radcowską lub notarialną i zdały wymagany egzamin,
oraz osób, które w okresie nie dłuższym niż 6 lat przed dniem złożenia wniosku o powołanie
na stanowisko asesora komorniczego były zatrudnione co najmniej 3 lata na stanowisku
referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, aplikanta sądowego, aplikanta
prokuratorskiego, asystenta prokuratora, asystenta sędziego lub były zatrudnione w
Sądzie Najwyższym, Trybunale Konstytucyjnym lub w międzynarodowym organie sądowym,
w szczególności w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub Europejskim Trybunale
Praw Człowieka i wykonywały zadania odpowiadające czynnościom asystenta sędziego.
42)W brzmieniu ustalonym przez art. 12 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1224), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r..
Wymogi, o których mowa w ust. 1 pkt 8-10, nie dotyczą sędziów, asesorów sądowych,
prokuratorów, adwokatów, radców prawnych, notariuszy, radców lub starszych radców
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa oraz osób posiadających stopień doktora nauk
prawnych.
5.
Wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 8, nie dotyczy:
1)
osób, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 3 lat
w okresie nie dłuższym niż 6 lat przed dniem złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu
komorniczego wykonywały na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej wymagające
wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez
adwokata lub radcę prawnego w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej,
jawnej, partnerskiej, komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, o której mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze , lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej
lub komandytowo-akcyjnej, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych ;
2)
osób, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 3 lat
w okresie nie dłuższym niż 6 lat przed dniem złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu
komorniczego wykonywały na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej wymagające
wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane z czynnościami wykonywanymi przez
notariusza w kancelarii notarialnej;
3)
osób, które w terminie określonym w art. 13a ust. 1 nie złożyły wniosku o powołanie
na stanowisko komornika;
4)
osób, o których mowa w art. 15c ust. 2 i art. 32ba ust. 2.
6.
Trzyletnie okresy zatrudnienia, o których mowa w ust. 3 oraz ust. 5 pkt 1 i 2, ustala
się jako sumę okresów obliczonych z zachowaniem proporcjonalności ich wymiaru.
Art. 11.
1.
Komornika powołuje Minister Sprawiedliwości na wniosek zainteresowanego, po zasięgnięciu
opinii rady właściwej izby komorniczej.
2.
Minister Sprawiedliwości ocenia, czy liczba komorników działających w danym rewirze
jest wystarczająca, biorąc przy tym pod uwagę potrzeby prawidłowego i sprawnego wykonywania
czynności, o których mowa w art. 2, wielkość wpływu i stan zaległości spraw o egzekucję
i o wykonanie postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia, stopień opanowania wpływu
w tych sprawach, ilość przedsiębiorców mających siedzibę lub oddziały w obszarze rewiru
oraz liczbę i strukturę ludności w rewirze. Minister Sprawiedliwości może odmówić
powołania na stanowisko we wnioskowanym rewirze jeżeli nie jest to celowe.
3.
O zwolnionym stanowisku, na skutek śmierci albo odwołania komornika albo wygaśnięcia
powołania na stanowisko komornika z mocy prawa, Minister Sprawiedliwości ogłasza niezwłocznie,
w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
W obwieszczeniu należy wskazać rewir, imię, nazwisko oraz adres kancelarii dotychczasowego
komornika oraz zaznaczyć że osoba, która zostanie powołana na stanowisko komornika
przejmie prowadzenie spraw dotychczas prowadzonych i niezakończonych przez tego komornika.
Wnioski o powołanie na zwolnione stanowisko składa się do Ministra Sprawiedliwości
w terminie miesiąca od daty wskazanej w obwieszczeniu.
4.
Minister Sprawiedliwości przesyła odpisy wniosków, o których mowa w ust. 1 i 3, wraz
z załącznikami, radzie właściwej izby komorniczej w celu wyrażenia opinii w terminie
21 dni. Brak opinii nie stanowi przeszkody do nadania wnioskom dalszego biegu.
5.
W tym samym czasie zainteresowany może ubiegać się o powołanie tylko na jedno stanowisko
komornika.
6.
Minister Sprawiedliwości pozostawia bez rozpoznania wnioski złożone po terminie, o
którym mowa w ust. 3, wszystkie wnioski zainteresowanego w przypadku złożenia wniosków
o powołanie na więcej niż jedno stanowisko komornika, a także wnioski, do których
nie załączono dokumentów, o których mowa w art. 12.
Art. 11a.
(uchylony)
Art. 12.
1.
Do wniosku o powołanie na stanowisko komornika zainteresowany załącza życiorys i dokumenty
potwierdzające spełnienie wymogów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 6-11, zaświadczenie
albo oświadczenie, że nie jest przeciwko niemu prowadzone postępowanie o przestępstwo
ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe. Zainteresowany może przedstawiać
opinie, świadectwa i zaświadczenia.
1a.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia
w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, zainteresowany urodzony przed dniem 1 sierpnia
1972 r., dołącza również oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.
Art. 12a.
Minister Sprawiedliwości zasięga z Krajowego Rejestru Karnego informacji o osobie
zainteresowanej powołaniem na stanowisko komornika.
Art. 13.
1.
Komornik jest obowiązany w terminie miesiąca od dnia zawiadomienia o powołaniu utworzyć
lub objąć kancelarię i zgłosić o tym Ministrowi Sprawiedliwości. W przypadku utworzenia
kancelarii, w zgłoszeniu komornik obowiązany jest podać również jej adres.
1a.
O utworzeniu kancelarii i jej adresie komornik zawiadamia w terminie 14 dni właściwego
prezesa sądu rejonowego.
1b.
Komornik jest obowiązany do zgłoszenia Ministrowi Sprawiedliwości i właściwemu prezesowi
sądu rejonowego, w terminie 14 dni, każdej zmiany adresu kancelarii.
2.
Minister Sprawiedliwości w uzasadnionych przypadkach może przedłużyć termin, o którym
mowa w ust. 1. Na postanowienie Ministra Sprawiedliwości w tym przedmiocie nie przysługuje
zażalenie.
3.
W przypadku niedokonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, powołanie traci moc. Okoliczność
tę stwierdza Minister Sprawiedliwości.
4.
(uchylony)
Art. 13a.
1.
Uzyskanie pozytywnego wyniku z egzaminu komorniczego uprawnia do złożenia wniosku
o powołanie na stanowisko komornika w terminie 10 lat od dnia doręczenia uchwały o
wyniku egzaminu komorniczego.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy, osób które w okresie, o którym mowa w ust. 1, co najmniej
2 lata pracowały na stanowisku asesora komorniczego i złożą wniosek o powołanie na
stanowisko komornika w terminie nie późniejszym niż 5 lat od dnia zakończenia pracy
na stanowisku asesora komorniczego.
Art. 14.
1.
O zgłoszeniu przez komornika utworzenia lub objęcia kancelarii Minister Sprawiedliwości
zawiadamia prezesa właściwego sądu apelacyjnego.
2.
W terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, prezes
sądu apelacyjnego odbiera od komornika ślubowanie według następującej roty:
„
Ślubuję uroczyście jako komornik powierzone mi obowiązki wypełniać zgodnie z prawem
i sumieniem, dochować tajemnicy prawnie chronionej, w postępowaniu swym kierować się
zasadami uczciwości, godności i honoru
”
.
2a.
Prezes sądu apelacyjnego zawiadamia Ministra Sprawiedliwości, prezesa właściwego sądu
okręgowego, prezesa właściwego sądu rejonowego oraz radę właściwej izby komorniczej
o przyjęciu od komornika ślubowania, o którym mowa w ust. 2.
3.
Jeżeli komornik odmówi złożenia ślubowania, o którym mowa w ust. 2, lub z własnej
winy nie złoży go we wskazanym terminie, powołanie traci moc. Okoliczność tę stwierdza
Minister Sprawiedliwości.
4.
Z dniem złożenia ślubowania komornik uzyskuje prawo wykonywania czynności, o których
mowa w art. 2.
Art. 15.
1.
Minister Sprawiedliwości zawiesza komornika w czynnościach, jeżeli:
1)
przeciwko komornikowi jest prowadzone postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane
z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
2)
przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe bądź całkowite ubezwłasnowolnienie
komornika ustanowiono doradcę tymczasowego.
2.
Minister Sprawiedliwości może zawiesić komornika w czynnościach, jeżeli:
1)
wniósł o to sam komornik z powodu długotrwałej choroby lub z innych ważnych przyczyn;
2)
przeciwko komornikowi jest prowadzone postępowanie o nieumyślne przestępstwo ścigane
z oskarżenia publicznego lub nieumyślne przestępstwo skarbowe.
2a.
Na postanowienie Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu komornika w czynnościach przysługuje
zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Do rozpoznania zażalenia stosuje się właściwe przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego .
3.
Zawieszenie komornika w czynnościach ustaje z dniem:
1)
prawomocnego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2,
chyba że komornik został skazany lub Minister Sprawiedliwości uchylił zawieszenie
wcześniej;
2)
oddalenia lub odrzucenia wniosku o ubezwłasnowolnienie lub umorzenie postępowania
lub uchylenia postanowienia o ustanowieniu doradcy tymczasowego;
3)
złożenia wniosku w tym przedmiocie przez komornika w sytuacji określonej w ust. 2
pkt 1.
Art. 15a.
1.
Minister Sprawiedliwości odwołuje komornika z zajmowanego stanowiska, jeżeli komornik:
1)
(uchylony)
2)
z powodu choroby lub utraty sił uznany został przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych za całkowicie niezdolnego do pełnienia obowiązków komornika lub bez uzasadnionej
przyczyny odmówił poddania się takiemu badaniu, mimo skierowania przez radę właściwej
izby komorniczej lub prezesa właściwego sądu okręgowego;
3)
(uchylony)
3a)
ukończył 70 rok życia;
4)
(uchylony)
5)
został ubezwłasnowolniony częściowo bądź całkowicie;
6)
dopuścił się rażącego lub uporczywego naruszenia przepisów prawa - na wniosek prezesa
właściwego sądu apelacyjnego lub prezesa właściwego sądu okręgowego;
7)
z zawinionych przez siebie przyczyn nie wykonał zarządzeń, o których mowa w art. 3
ust. 3 - na wniosek prezesa właściwego sądu apelacyjnego lub prezesa właściwego sądu
okręgowego;
8)
(uchylony)
9)
nie zawarł umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 24 ust. 2, lub utracił to ubezpieczenie z zawinionych przez siebie
przyczyn.
1a.
Powołanie na stanowisko komornika wygasa z mocy prawa z dniem, w którym komornik:
1)
zrezygnował z pełnienia obowiązków komornika;
2)
został ukarany prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym karą wydalenia ze służby komorniczej;
3)
został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
4)
utracił obywatelstwo polskie.
1b.
Rezygnacja komornika z pełnienia obowiązków jest skuteczna po upływie miesiąca od
dnia złożenia Ministrowi Sprawiedliwości oświadczenia o rezygnacji, chyba, że na wniosek
komornika Minister Sprawiedliwości określi inny termin, nie dłuższy niż miesiąc.
1c.
O wygaśnięciu powołania na stanowisko komornika z mocy prawa Minister Sprawiedliwości
zawiadamia komornika, prezesa właściwego sądu apelacyjnego, prezesa właściwego sądu
rejonowego oraz radę właściwej izby komorniczej.
2.
Minister Sprawiedliwości może odwołać komornika z zajmowanego stanowiska w razie prawomocnego
skazania za nieumyślne przestępstwo lub nieumyślne przestępstwo skarbowe.
3.
Odwołanie komornika z zajmowanego stanowiska w przypadkach, o których mowa w ust.
1 pkt 2, 6, 7 i 9 oraz w ust. 2, następuje po uprzednim wysłuchaniu komornika, chyba
że nie jest to możliwe, oraz po zasięgnięciu opinii rady właściwej izby komorniczej,
która przedstawia opinię w terminie 21 dni od dnia otrzymania wniosku o wyrażenie
opinii. Nienadesłanie opinii w tym terminie przez radę izby komorniczej nie wstrzymuje
wydania decyzji w przedmiocie odwołania komornika.
4.
(uchylony)
4a.
Komornik odwołany z przyczyny wymienionej w ust. 1 pkt 3a pełni swoje obowiązki do
czasu wyznaczenia zastępcy komornika.
Art. 15b.
1.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej oraz prezesa
właściwego sądu apelacyjnego, może przenieść komornika, za jego zgodą lub na jego
wniosek, na stanowisko komornika w innym rewirze komorniczym, jeżeli przemawiają za
tym potrzeby prawidłowego i sprawnego prowadzenia czynności, o których mowa w art.
2, lub uzasadniony interes komornika. Krajowa Rada Komornicza przedstawia opinię w
terminie wyznaczonym, nie krótszym niż 14 dni. Nienadesłanie opinii w tym terminie
nie wstrzymuje wydania decyzji w przedmiocie przeniesienia.
2.
Nie jest dopuszczalne przeniesienie komornika na stanowisko, co do którego Minister
Sprawiedliwości skierował uprzednio do publikacji w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” obwieszczenie o wolnym stanowisku komornika, do czasu zakończenia
postępowania o powołanie na to stanowisko.
Art. 15c.
1.
W przypadku:
1)
odwołania komornika z zajmowanego stanowiska z przyczyn, o których mowa w art. 15a
ust. 1 pkt 5-7 i 9 oraz ust. 2, lub
2)
wygaśnięcia powołania na stanowisko komornika z mocy prawa z przyczyn, o których mowa
w art. 15a ust. 1a
- osoba może zostać ponownie powołana na stanowisko komornika, jeżeli spełnia wymagania
określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-7, z uwzględnieniem art. 72 ust. 4.
2.
Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, co najmniej przez 10 lat nie wykonywała zawodu
może zostać ponownie powołana na stanowisko komornika po złożeniu egzaminu komorniczego.
Obowiązek złożenia egzaminu komorniczego nie dotyczy osób, o których mowa w art. 10
ust. 4.
Rozdział 3
Obowiązki i prawa komorników
Art. 16.
1.
Komornik jest obowiązany postępować zgodnie z przepisami prawa, złożonym ślubowaniem
i zasadami etyki zawodowej oraz podnosić kwalifikacje zawodowe.
24)W brzmieniu ustalonym przez art. 61 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o związkach metropolitalnych (Dz. U. poz. 1890), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r..
Komornik jest obowiązany do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie
o stanie majątkowym dotyczy majątku osobistego oraz objętego małżeńską wspólnością
majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać w szczególności informacje o posiadanych
zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego,
a ponadto o nabytym przez tę osobę albo jej małżonka od Skarbu Państwa, innej państwowej
osoby prawnej, gminy, związku międzygminnego, powiatu, związku powiatów, związku powiatowo-gminnego
lub związku metropolitalnego mieniu, które podlegało zbyciu w drodze przetargu. Oświadczenie
to powinno również zawierać dane dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej oraz
pełnienia funkcji w spółkach prawa handlowego lub spółdzielniach, z wyjątkiem funkcji
w radzie nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej.
3.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, komornicy składają właściwemu terytorialnie
prezesowi sądu apelacyjnego.
4.
Analizy danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2 i 3, dokonuje właściwe
kolegium sądu apelacyjnego.
5.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 i 3, składa się przed objęciem stanowiska, a
następnie co roku do dnia 31 marca, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego,
a także w dniu opuszczenia stanowiska komornika.
6.
Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią tajemnicę prawnie chronioną
i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”
określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że komornik, który
złożył oświadczenie, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie. W szczególnie uzasadnionych
przypadkach podmiot uprawniony, zgodnie z ust. 3 lub 4, do odebrania oświadczenia
może je ujawnić pomimo braku zgody składającego oświadczenie. Oświadczenie przechowuje
się przez 6 lat.
7.
Do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio formularz,
określony przepisami o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby
pełniące funkcje publiczne.
Art. 16a.
W celu zbadania stanu zdrowia komornika prezes właściwego sądu okręgowego lub rada
właściwej izby komorniczej może skierować komornika do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
z urzędu lub na jego wniosek.
Art. 17.
Komornik używa tytułu: „Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w....................
Kancelaria Komornicza w........................” z dokładnym określeniem imienia i
nazwiska oraz adresu kancelarii.
Art. 17a.
1.
Przy wykonywaniu czynności komornik jest obowiązany używać identyfikatora wydanego
przez Krajową Radę Komorniczą zawierającego jego imię i nazwisko, zdjęcie, określenie
pełnionej funkcji i oznaczenie sądu rejonowego, przy którym działa.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do asesorów i aplikantów komorniczych.
3.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej, określi,
w drodze rozporządzenia, wzór identyfikatora, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie
konieczność zachowania odpowiedniej przejrzystości i czytelności danych oraz konieczność
zabezpieczenia przed podrobieniem.
Art. 17b.
1.
Krajowa Rada Komornicza potwierdza dane do weryfikacji podpisu elektronicznego używanego
przez komornika w postępowaniu egzekucyjnym.
25)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 6..
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej, określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe czynności Krajowej Rady Komorniczej umożliwiające
komornikom prowadzenie egzekucji na podstawie elektronicznego tytułu wykonawczego
oraz szczegółowe czynności komornika w egzekucji prowadzonej na podstawie elektronicznego
tytułu wykonawczego, kierując się potrzebą przyśpieszenia postępowania egzekucyjnego
prowadzonego w tym trybie.
26)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1311), która wejdzie w życie z dniem 8 września 2016 r..
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej, określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe czynności Krajowej Rady Komorniczej umożliwiające
komornikom prowadzenie egzekucji na podstawie elektronicznego tytułu wykonawczego,
szczegółowe czynności komornika w egzekucji prowadzonej na podstawie elektronicznego
tytułu wykonawczego oraz sposób wykonywania czynności przy użyciu systemu teleinformatycznego
obsługującego postępowanie egzekucyjne, mając na względzie bezpieczeństwo posługiwania
się dokumentami w postaci elektronicznej, dostępność akt egzekucyjnych dla stron postępowania
egzekucyjnego, sprawność postępowania egzekucyjnego oraz zapewnienie możliwości jednoznacznej
identyfikacji dłużnika.
Art. 17c7)Dodany przez art. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
1.
Pochodzący od komornika dokument uzyskany z systemu teleinformatycznego obsługującego
postępowanie egzekucyjne ma moc dokumentu wydanego przez komornika, o ile ma cechy
umożliwiające jego weryfikację w tym systemie.
2.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób i cechy umożliwiające
weryfikację istnienia i treści pisma w systemie teleinformatycznym obsługującym postępowanie
egzekucyjne, mając na względzie minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych
oraz potrzebę ochrony praw osób uczestniczących w postępowaniach egzekucyjnych.
Art. 18.
1.
Komornik dostosowuje dni i godziny przyjęć interesantów do miejscowych warunków. Po
uzgodnieniu tych warunków z prezesem sądu rejonowego, przy którym działa, podaje o
nich informację na tablicy informacyjnej u wejścia do kancelarii.
2.
W sprawach pilnych komornik powinien przyjąć interesantów poza ustalonymi godzinami
przyjęć. Komornik powinien również przyjąć interesantów w niedziele i święta, jeżeli
ważny interes strony wymaga niezwłocznego działania z udziałem komornika.
Art. 19.
1.
Komornik może wykonywać czynności urzędowe w dni robocze i soboty w godzinach od 7
do 21. Na wykonanie czynności w dni ustawowo wolne od pracy lub w godzinach nocnych
wymagana jest zgoda prezesa sądu rejonowego.
2.
Czynności komornika rozpoczęte przed godziną 21 mogą być prowadzone w dalszym ciągu
bez zgody, o której mowa w ust. 1, jeżeli ich przerwanie może znacznie utrudnić egzekucję.
Art. 20.
1.
Komornik jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności sprawy, o których powziął
wiadomość ze względu na wykonywane czynności.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, trwa także po odwołaniu komornika albo wygaśnięciu
powołania na stanowisko komornika z mocy prawa.
3.
Obowiązek zachowania tajemnicy ustaje, gdy komornik składa zeznanie jako świadek lub
strona przed sądem lub prokuratorem, chyba że ujawnienie tajemnicy zagraża dobru państwa.
W tym przypadku od obowiązku zachowania tajemnicy może zwolnić komornika Minister
Sprawiedliwości.
Art. 21.
1.
Komornikowi nie wolno podejmować dodatkowego zajęcia lub zatrudnienia, które by przeszkadzało
w pełnieniu obowiązków albo mogło uchybiać powadze wykonywanego zawodu.
2.
Dodatkowe zatrudnienie komornik może podjąć za zgodą prezesa właściwego sądu apelacyjnego
i rady izby komorniczej.
3.
O zamiarze podjęcia dodatkowego zajęcia komornik zawiadamia prezesa właściwego sądu
apelacyjnego i radę izby komorniczej. Prezes tego sądu w terminie tygodniowym może
sprzeciwić się podjęciu tego zajęcia.
Art. 228)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1830), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r..
Komornik ma obowiązek w terminie 4 dni przekazać uprawnionemu wyegzekwowane należności,
a jeżeli dopuści do opóźnienia, jest obowiązany zapłacić uprawnionemu odsetki ustawowe
za opóźnienie od kwot otrzymanych i nierozliczonych w terminie.
Art. 23.
1.
Komornik jest obowiązany do naprawienia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem
działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu czynności.
2.
Zastępca komornika ponosi odpowiedzialność jak komornik w zakresie czynności, które
wykonywał.
3.
Skarb Państwa jest odpowiedzialny za szkodę solidarnie z komornikiem.
Art. 24.
1.
Komornik jest obowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej
za szkody, które mogą zostać wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności określonych
w art. 2, a w przypadku gdy zatrudnia pracowników, również do zawarcia umowy ubezpieczenia
odpowiedzialności cywilnej za szkody, które mogą zostać wyrządzone ich działaniem
w związku z wykonywaniem tych czynności.
2.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,
po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym
mowa w ust. 1, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną,
biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych
zadań.
Art. 24a.
1.
Prezes sądu rejonowego, przy którym działa komornik, kontroluje spełnienie obowiązku
zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 24, w ramach kontroli, o której
mowa w art. 3 ust. 3. Spełnienie tego obowiązku ustala się na podstawie okazanej przez
komornika polisy lub innego dokumentu ubezpieczenia, potwierdzającego zawarcie umowy
tego ubezpieczenia, wystawionego przez zakład ubezpieczeń.
2.
W razie stwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 15a ust. 1 pkt 9, prezes
sądu rejonowego zawiadamia o tym prezesa właściwego sądu okręgowego.
Art. 25.
Komornicy opłacają, na potrzeby organów samorządu komorniczego, składki miesięczne,
których wysokość ustala corocznie Krajowa Rada Komornicza.
Art. 26.
1.
Jeżeli komornik nie może pełnić obowiązków z powodu przeszkód prawnych lub faktycznych,
pełnienie obowiązków zleca się zastępcy komornika.
2.
Zastępcą komornika może być inny komornik albo asesor komorniczy.
3.
W zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 2, asesorowi komorniczemu
pełniącemu funkcję zastępcy komornika przysługują prawa i obowiązki komornika.
4.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku śmierci albo odwołania komornika
albo wygaśnięcia powołania na stanowisko komornika z mocy prawa.
Art. 27.
1.
Zastępcę komornika wyznacza, w drodze zarządzenia, prezes właściwego sądu apelacyjnego
na wniosek rady właściwej izby komorniczej. Wniosek powinien wskazywać przyczyny uzasadniające
wyznaczenie zastępcy i osobę kandydata.
2.
Przed wyznaczeniem zastępcy prezes sądu apelacyjnego wysłuchuje komornika lub zwraca
się o nadesłanie wyjaśnień pisemnych w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem
dni, chyba że nie jest to możliwe.
3.
Z ważnych powodów prezes sądu apelacyjnego może, w drodze zarządzenia, po zasięgnięciu
opinii rady właściwej izby komorniczej, dokonać zmiany zastępcy. Brak opinii rady
w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, nie stanowi przeszkody do wydania
zarządzenia. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 27a.
1.
Do zastępcy komornika wyznaczonego w przypadku śmierci albo odwołania komornika albo
wygaśnięcia powołania na stanowisko komornika z mocy prawa stosuje się odpowiednio
przepisy art. 3a i art. 28.
2.
Jeżeli nowo powołany komornik utworzy własną kancelarię, zastępca komornika przeprowadza
likwidację kancelarii zastępowanego komornika. W terminie czternastu dni od zakończenia
likwidacji zastępca komornika składa prezesowi właściwego sądu apelacyjnego sprawozdanie
z likwidacji kancelarii, przesyłając odpisy sprawozdania radzie właściwej izby komorniczej.
2a.
Zastępca komornika przeprowadza likwidację kancelarii zastępowanego komornika również
w przypadku niepowołania komornika na stanowisko zwolnione na skutek śmierci albo
odwołania komornika albo wygaśnięcia powołania na stanowisko komornika z mocy prawa,
o czym zawiadamia go Minister Sprawiedliwości. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3.
Rada izby wydaje odpis sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, osobie, która zajmowała
stanowisko komornika w rewirze, w którym przeprowadzono likwidację kancelarii, lub
jej spadkobiercom, po okazaniu postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku.
4.
W przypadku śmierci albo odwołania komornika albo wygaśnięcia powołania na stanowisko
komornika z mocy prawa wyznaczony zastępca prowadzi postępowania w sprawach dotychczas
niezakończonych przez zmarłego albo odwołanego komornika albo komornika, którego powołanie
na stanowisko komornika wygasło z mocy prawa, do czasu powołania komornika na to stanowisko.
5.
Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej określi,
w drodze rozporządzenia, tryb postępowania przy likwidacji kancelarii komorniczych,
mając na względzie konieczność nadania sprawnego biegu sprawom pozostałym do załatwienia
po zmarłym albo odwołanym komorniku albo komorniku, którego powołanie na stanowisko
komornika wygasło z mocy prawa.
Art. 27b.
Zastępca komornika, który przeprowadza likwidację kancelarii zmarłego albo odwołanego
komornika albo komornika, którego powołanie na stanowisko komornika wygasło z mocy
prawa, może rozwiązać umowę o pracę zawartą przez poprzednika z osobą zatrudnioną
w tej kancelarii za jednomiesięcznym wypowiedzeniem. Przepis ten dotyczy także umów
zawartych na czas określony.
Art. 28.
Do komornika stosuje się przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ubezpieczeniach
społecznych oraz opowszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym 9)Obecnie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581, 1240, 1269, 1365, 1569, 1692, 1735,
1830, 1844, 1893, 1916, 1991 i 1994 oraz z 2016 r. poz. 65 i 652), która weszła w
życie z dniem 1 października 2004 r. na podstawie art. 229 pkt 2 lit. b tej ustawy
oraz przepisy wydane na jej podstawie., dotyczące osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.
Rozdział 4
Aplikanci i asesorzy komorniczy
Art. 29.
1.
Aplikantem komorniczym może zostać ten, kto:
1)
spełnia warunki określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-7;
2)
uzyskał pozytywną ocenę z egzaminu konkursowego na aplikację komorniczą, zwanego dalej
„egzaminem konkursowym”.
2.
Aplikanta komorniczego zatrudnia komornik.
3.
Komornik ma obowiązek zatrudnić w okresie 3 lat co najmniej jednego aplikanta komorniczego.
4.
Prezes sądu apelacyjnego może zwolnić komornika z obowiązku, o którym mowa w ust.
3, po zasięgnięciu opinii prezesa właściwego sądu rejonowego i rady właściwej izby
komorniczej.
5.
Prezes właściwego sądu apelacyjnego albo rada właściwej izby komorniczej może zobowiązać
komornika do zatrudnienia wskazanego aplikanta komorniczego.
6.
Wpis na listę aplikantów komorniczych następuje na podstawie uchwały rady izby komorniczej
właściwej ze względu na miejsce złożenia zgłoszenia, o którym mowa w art. 29d ust.
1 pkt 3. W uchwale tej rada izby komorniczej obowiązana jest wskazać komornika, w
którego kancelarii aplikant komorniczy jest albo zostanie zatrudniony.
7.
(uchylony)
8.
Osobie spełniającej warunki, o których mowa w ust. 1, nie można odmówić wpisu na listę
aplikantów komorniczych.
9.
Wniosek o wpis na listę aplikantów komorniczych może zostać złożony w ciągu 2 lat
od dnia ogłoszenia wyników egzaminu konkursowego. Do wniosku kandydat obowiązany jest
załączyć zaświadczenie o niekaralności oraz oświadczenie, że przeciwko niemu nie jest
prowadzone postępowanie karne o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub
przestępstwo skarbowe.
10.
Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 9, stosuje się odpowiednio przepis art. 12 ust.
1a.
Art. 29a.
1.
Minister Sprawiedliwości powołuje co 2 lata komisje do spraw przeprowadzenia egzaminów
konkursowego i komorniczego, obejmujące obszar właściwości jednej lub kilku izb komorniczych,
zwane dalej „komisjami egzaminacyjnymi”.
2.
Siedziba komisji egzaminacyjnej mieści się w siedzibie rady właściwej izby komorniczej.
3.
W skład komisji egzaminacyjnej, składającej się z siedmiu osób, wchodzą:
1)
czterej sędziowie sądu okręgowego lub apelacyjnego;
2)
dwaj przedstawiciele delegowani przez Krajową Radę Komorniczą;
3)
jeden pracownik naukowy, naukowo-dydaktyczny lub dydaktyczny na wydziale prawa w szkole
wyższej w Rzeczypospolitej Polskiej lub w Polskiej Akademii Nauk, posiadający co najmniej
stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych.
4.
Powołując komisje egzaminacyjne, Minister Sprawiedliwości wyznacza jednocześnie ich
przewodniczących.
5.
Minister Sprawiedliwości w stosunku do komisji egzaminacyjnych jest organem wyższego
stopnia.
6.
Właściwe izby komornicze zapewniają, jako zadanie zlecone z zakresu administracji
rządowej, obsługę administracyjną i techniczną działalności komisji egzaminacyjnych.
7.
Przewodniczącemu i członkom komisji egzaminacyjnej za udział w jej pracach przysługuje
wynagrodzenie oraz zwrot kosztów podróży i noclegów na zasadach określonych w przepisach
dotyczących należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.
Art. 29b.
1.
Minister Sprawiedliwości powołuje co 2 lata zespół do przygotowywania pytań testowych
i zadań na egzaminy konkursowy i komorniczy, zwany dalej „zespołem egzaminacyjnym”.
Zespół egzaminacyjny składa się z pięciu osób, w tym dwie z nich są powoływane spośród
osób wskazanych przez Krajową Radę Komorniczą.
2.
Pracami zespołu egzaminacyjnego kieruje przewodniczący, wyznaczony przez Ministra
Sprawiedliwości.
3.
Zespół egzaminacyjny sporządza na egzamin konkursowy zestaw 150 pytań w formie testu
jednokrotnego wyboru wraz z wykazem prawidłowych odpowiedzi. Zespół egzaminacyjny
zapewnia zgodność wykazu prawidłowych odpowiedzi z obowiązującym stanem prawnym.
4.
Zespół egzaminacyjny sporządza na egzamin komorniczy dwa zadania pisemne, dotyczące
czynności wchodzących w zakres ustawowych zadań komorników wraz z opisami istotnych
zagadnień.
5.
Krajowa Rada Komornicza i rady izb komorniczych mogą zgłaszać zespołowi egzaminacyjnemu,
za pośrednictwem przewodniczącego, propozycje pytań testowych.
6.
Ostateczną treść pytań testowych na egzamin konkursowy ustala zespół egzaminacyjny.
7.
Zespół egzaminacyjny przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości pisemne uzasadnienie prawidłowych
odpowiedzi na sporządzone pytania testowe, w przypadku zaistnienia wątpliwości dotyczących
treści pytań, a w szczególności w toku procedury odwoławczej od uchwały ustalającej
wynik egzaminu konkursowego.
8.
Członek zespołu egzaminacyjnego nie może być jednocześnie członkiem komisji egzaminacyjnej.
9.
Przewodniczącemu i członkom zespołu egzaminacyjnego za udział w jego pracach przysługuje
wynagrodzenie.
10.
Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego, nie później niż na 90 dni przed terminem egzaminu
konkursowego, podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej Ministerstwa
Sprawiedliwości oraz w Biuletynie Informacji Publicznej, ustalony przez zespół egzaminacyjny
i zatwierdzony przez Ministra Sprawiedliwości wykaz tytułów aktów prawnych, według
stanu prawnego obowiązującego w dniu ogłoszenia, z których wybrane stanowią podstawę
opracowania pytań testowych na egzamin konkursowy.
11.
Minister Sprawiedliwości zapewnia obsługę administracyjną i techniczną zespołu egzaminacyjnego.
12.
Do wydrukowania i doręczenia pytań testowych i zadań wraz z opisami istotnych zagadnień
poszczególnym komisjom egzaminacyjnym, o których mowa w art. 31 ust. 1, nie stosuje
się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych , jeżeli wartość zamówienia jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych
na podstawie art. 11 ust. 8 tej ustawy.
13.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób udzielenia
zamówienia, o którym mowa w ust. 12, mając na uwadze konieczność zachowania zasad
uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców i zabezpieczenia pytań testowych
i zadań wraz z opisami istotnych zagadnień przed ich nieuprawnionym ujawnieniem.
Art. 29c.
1.
Egzamin konkursowy przeprowadzają komisje egzaminacyjne raz w roku, w terminie wyznaczonym
przez Ministra Sprawiedliwości równocześnie we wszystkich izbach komorniczych.
2.
Egzamin konkursowy polega na sprawdzeniu wiedzy kandydata na aplikanta komorniczego,
zwanego dalej „kandydatem”, z zakresu prawa konstytucyjnego, prawa cywilnego, postępowania cywilnego, prawa gospodarczego, prawa spółek handlowych, prawa pracy,
prawa rodzinnego i opiekuńczego, prawa administracyjnego, postępowania administracyjnego, prawa finansowego,
prawa europejskiego, prawa prywatnego międzynarodowego, ustroju sądów i samorządu
komorniczego.
3.
W razie zaistnienia zdarzenia losowego, uniemożliwiającego przeprowadzenie egzaminu
konkursowego w terminie, o którym mowa w ust. 1, Minister Sprawiedliwości wyznacza
dodatkowy termin przeprowadzenia egzaminu konkursowego.
Art. 29d.
1.
Minister Sprawiedliwości zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej w terminie
do dnia 30 czerwca każdego roku ogłoszenie o egzaminie konkursowym, w którym wskazuje:
1)
termin przeprowadzenia egzaminu konkursowego;
2)
termin, do którego należy złożyć zgłoszenie o przystąpieniu do egzaminu konkursowego,
zwane dalej „zgłoszeniem”, nie późniejszy niż przypadający na 50 dzień przed datą
rozpoczęcia egzaminu konkursowego;
3)
siedziby i adresy komisji egzaminacyjnych, do których należy składać zgłoszenia;
4)
wysokość opłaty konkursowej oraz numer rachunku, na który należy dokonać wpłaty.
2.
Jeżeli zgłoszenie nie odpowiada wymogom formalnym lub jeżeli kandydat nie uiścił opłaty
należnej za udział w egzaminie konkursowym, komisja egzaminacyjna wzywa go przesyłką
poleconą za potwierdzeniem odbioru do usunięcia braków lub uiszczenia opłaty w terminie
7 dni od dnia otrzymania wezwania.
3.
W razie nieusunięcia braków formalnych zgłoszenia lub nieuiszczenia w terminie opłaty
należnej za udział w egzaminie konkursowym albo złożenia zgłoszenia po upływie wymaganego
terminu komisja egzaminacyjna odmawia dopuszczenia kandydata do egzaminu konkursowego.
Od uchwały komisji egzaminacyjnej odmawiającej dopuszczenia do egzaminu konkursowego
kandydatowi przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości w terminie 14 dni od
dnia jej doręczenia.
4.
O dopuszczeniu do egzaminu konkursowego oraz o czasie i miejscu jego przeprowadzenia
przewodniczący komisji egzaminacyjnej zawiadamia kandydata przesyłką poleconą za potwierdzeniem
odbioru co najmniej na 14 dni przed dniem rozpoczęcia egzaminu konkursowego.
Art. 29e.
1.
Opłata za udział w egzaminie konkursowym stanowi dochód budżetu państwa. Kandydat
uiszcza tę opłatę na rachunek bankowy Ministerstwa Sprawiedliwości.
2.
Opłata, o której mowa w ust. 1, wynosi połowę równowartości minimalnego wynagrodzenia
za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę , zwanego dalej „minimalnym wynagrodzeniem”.
Art. 29f.
1.
Z prac komisji egzaminacyjnej, na czas przeprowadzania egzaminu konkursowego podlega
wyłączeniu członek, jeżeli kandydat zakwalifikowany do egzaminu konkursowego jest:
1)
jego małżonkiem;
2)
osobą pozostającą z nim w stosunku pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia
albo w stosunku przysposobienia;
3)
osobą pozostającą z nim we wspólnym pożyciu;
4)
osobą pozostającą wobec niego w stosunku zależności służbowej.
2.
Powody wyłączenia trwają pomimo ustania małżeństwa lub przysposobienia. Okoliczności,
o których mowa w ust. 1 pkt 4, nie odnoszą się do członka komisji egzaminacyjnej będącego
sędzią.
3.
Członkowie komisji egzaminacyjnych przed rozpoczęciem egzaminu konkursowego składają
pisemne oświadczenia, że nie pozostają z żadnym z kandydatów zakwalifikowanych do
egzaminu konkursowego w stosunku, o którym mowa w ust. 1.
4.
Podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 3, powoduje
odpowiedzialność na podstawie przepisu art. 233 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny .
Art. 29g.
1.
Egzamin konkursowy odbywa się w obecności co najmniej trzech członków komisji egzaminacyjnej.
2.
Niestawiennictwo kandydata na egzamin konkursowy, bez względu na przyczynę jego nieobecności,
traktowane jest jako odstąpienie od egzaminu konkursowego.
3.
Kandydaci podczas egzaminu konkursowego nie mogą korzystać z tekstów aktów prawnych,
komentarzy, orzecznictwa oraz innych pomocy, a także nie mogą posiadać przy sobie
urządzeń służących do przekazu lub odbioru informacji.
Art. 29h.
1.
Egzamin konkursowy polega na rozwiązaniu testu składającego się z zestawu 150 pytań,
zawierających po 3 propozycje odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa. Kandydat
może wybrać tylko jedną odpowiedź. Za każdą prawidłową odpowiedź kandydat uzyskuje
1 punkt.
2.
Sprawdzanie wyników testu następuje w obecności co najmniej trzech członków komisji
egzaminacyjnej.
3.
Pozytywny wynik z egzaminu konkursowego uzyskuje kandydat, który otrzymał co najmniej
100 punktów.
4.
Niezwłocznie po przeprowadzeniu egzaminu konkursowego komisja egzaminacyjna sporządza
protokół z jego przebiegu. Protokół podpisują tylko ci członkowie komisji egzaminacyjnej,
którzy brali udział w przeprowadzeniu egzaminu.
5.
W terminie 7 dni od daty sporządzenia protokołu odpisy protokołu przewodniczący komisji
egzaminacyjnej doręcza Ministrowi Sprawiedliwości oraz przewodniczącemu rady właściwej
izby komorniczej.
Art. 29i.
1.
Niezwłocznie po przeprowadzeniu egzaminu konkursowego i sprawdzeniu wyników testu
komisja egzaminacyjna, w drodze uchwały, ustala wyniki egzaminu konkursowego. Odpisy
uchwały przewodniczący komisji egzaminacyjnej doręcza kandydatom, radzie właściwej
izby komorniczej oraz Ministrowi Sprawiedliwości.
2.
Od uchwały, o której mowa w ust. 1, kandydatowi przysługuje, w części dotyczącej uzyskanego
przez niego wyniku, odwołanie do Ministra Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia
jej doręczenia.
3.
O wynikach egzaminu konkursowego Minister Sprawiedliwości zawiadamia Krajową Radę
Komorniczą oraz publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej listę osób, które uzyskały
wynik pozytywny.
Art. 29j.
1.
Uchwałę w przedmiocie wpisu na listę aplikantów komorniczych rada izby komorniczej
podejmuje w terminie 30 dni od dnia złożenia przez zainteresowanego wniosku o dokonanie
wpisu.
2.
Od uchwały odmawiającej dokonania wpisu zainteresowanemu służy odwołanie do Krajowej
Rady Komorniczej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie powinno być rozpoznane
w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia.
3.
Zainteresowanemu służy skarga do sądu administracyjnego:
1)
od ostatecznej decyzji odmawiającej dokonania wpisu na listę aplikantów komorniczych;
2)
(uchylony)
3)
w przypadku niepodjęcia przez radę izby komorniczej uchwały w przedmiocie wpisu na
listę aplikantów komorniczych w terminie określonym w ust. 1;
4)
w razie nierozpoznania przez Krajową Radę Komorniczą odwołania od uchwały rady izby
komorniczej odmawiającej dokonania wpisu na listę aplikantów komorniczych w terminie
określonym w ust. 2.
Art. 29k.
Do obowiązków aplikanta należy, w szczególności:
1)
uczestniczenie w przewidzianych programem aplikacji zajęciach seminaryjnych oraz w
praktykach;
2)
samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności niezbędnych
do zajmowania stanowiska komornika;
3)
przystępowanie, w wyznaczonym terminie, do sprawdzianów wiedzy oraz kolokwium, przeprowadzanych
w czasie aplikacji, a także do egzaminu komorniczego.
Art. 29l.
1.
Aplikacja komornicza jest odpłatna.
2.
Koszty szkolenia aplikantów komorniczych pokrywane są z wnoszonych przez nich opłat.
3.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej, określi,
w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty rocznej wnoszonej przez aplikantów na pokrycie
kosztów szkolenia, mając na względzie konieczność zapewnienia aplikantom odpowiednio
wysokiego poziomu kształcenia oraz biorąc pod uwagę, że wysokość tej opłaty nie może
być wyższa niż czterokrotność minimalnego wynagrodzenia.
4.
Rada izby komorniczej może zwolnić aplikanta komorniczego od obowiązku ponoszenia
opłaty rocznej na pokrycie kosztów szkolenia w całości lub w części, a także odroczyć
jej płatność lub rozłożyć na raty.
5.
W przypadku podjęcia uchwały o zwolnieniu aplikanta komorniczego od ponoszenia opłaty
koszty jego szkolenia pokrywane są, proporcjonalnie do zakresu tego zwolnienia, ze
środków własnych właściwej izby komorniczej.
Art. 30.
1.
Aplikacja komornicza trwa 2 lata i ma na celu zapoznanie aplikanta komorniczego z
całokształtem pracy komornika.
2.
Aplikant komorniczy po upływie roku od dnia rozpoczęcia aplikacji komorniczej może
być upoważniony przez komornika do samodzielnego wykonywania określonych czynności
egzekucyjnych, do których upoważniony jest asesor komorniczy. Upoważnienie to wymaga
formy pisemnej i powinno być okazane stronie na jej żądanie przed przystąpieniem do
czynności.
Art. 30a.
1.
Rada izby komorniczej zawiesza w czynnościach aplikanta komorniczego, jeżeli:
1)
przeciwko aplikantowi komorniczemu jest prowadzone postępowanie o umyślne przestępstwo
ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
2)
przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe bądź całkowite ubezwłasnowolnienie
aplikanta komorniczego ustanowiono doradcę tymczasowego.
2.
Rada izby komorniczej może zawiesić aplikanta komorniczego w czynnościach, jeżeli:
1)
wniósł o to sam aplikant z powodu długotrwałej choroby lub z innych ważnych przyczyn;
2)
przeciwko aplikantowi jest prowadzone postępowanie o nieumyślne przestępstwo ścigane
z oskarżenia publicznego lub nieumyślne przestępstwo skarbowe.
3.
Uprawnienie do zawieszenia aplikanta komorniczego w czynnościach, w przypadkach określonych
w ust. 1 i 2, przysługuje również prezesowi sądu apelacyjnego, w którego okręgu aplikant
komorniczy odbywa aplikację.
4.
Zawieszenie aplikanta komorniczego w czynnościach ustaje z dniem:
1)
prawomocnego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, chyba że organ,
który zawiesił aplikanta komorniczego w czynnościach, uchyli je wcześniej;
2)
oddalenia lub odrzucenia wniosku o ubezwłasnowolnienie lub umorzenie postępowania
lub uchylenia postanowienia o ustanowieniu doradcy tymczasowego;
3)
złożenia wniosku w tym przedmiocie przez aplikanta komorniczego w przypadku zawieszenia
w czynnościach na podstawie ust. 2 pkt 1.
Art. 30b.
1.
Rada izby komorniczej skreśla aplikanta komorniczego z listy aplikantów komorniczych,
jeżeli aplikant komorniczy:
1)
zrezygnował z odbywania aplikacji komorniczej;
2)
został uznany za całkowicie niezdolnego do pełnienia obowiązków aplikanta komorniczego;
3)
został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
4)
został ubezwłasnowolniony częściowo bądź całkowicie;
5)
rażąco narusza obowiązki aplikanta komorniczego lub w sposób rażący uchybił godności
aplikanta.
2.
Rada izby komorniczej może skreślić aplikanta komorniczego z listy aplikantów komorniczych,
jeżeli został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo lub nieumyślne przestępstwo
skarbowe.
3.
Skreślenie aplikanta komorniczego z listy aplikantów komorniczych z przyczyn, o których
mowa w ust. 1 pkt 5 oraz w ust. 2, następuje po uprzednim wysłuchaniu aplikanta komorniczego,
chyba że nie jest to możliwe.
4.
Uprawnienie do skreślenia aplikanta komorniczego z listy aplikantów komorniczych,
w przypadkach określonych w ust. 1 i 2, przysługuje również prezesowi sądu apelacyjnego,
w którego okręgu aplikant komorniczy odbywa aplikację.
Art. 31.
1.
Egzamin komorniczy przeprowadzają komisje egzaminacyjne raz w roku w terminie wyznaczonym
przez Ministra Sprawiedliwości. Przepis art. 29c ust. 3 stosuje się odpowiednio.
2.
Do egzaminu komorniczego może przystąpić ten, kto ukończył aplikację komorniczą, a
ponadto osoba, o której mowa w art. 10 ust. 5.
3.
Egzamin komorniczy polega na sprawdzeniu przygotowania osoby przystępującej do egzaminu
komorniczego, zwanej dalej „zdającym”, do samodzielnego i należytego wykonywania zawodu
komornika.
4.
W trakcie egzaminu komorniczego zdający opracowuje dwa zadania pisemne, dotyczące
czynności wchodzących w zakres ustawowych zadań komorników.
5.
(uchylony)
6.
Do członków komisji egzaminacyjnej w zakresie udziału w przeprowadzeniu egzaminu komorniczego
stosuje się odpowiednio przepisy art. 29f.
Art. 31a.
1.
Minister Sprawiedliwości zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej nie później
niż na 90 dni przed terminem egzaminu komorniczego ogłoszenie o egzaminie komorniczym,
w którym podaje w szczególności:
1)
termin przeprowadzenia egzaminu komorniczego;
2)
termin, do którego należy złożyć wniosek o dopuszczenie do egzaminu komorniczego,
zwany dalej „wnioskiem”, przypadający nie później niż na 50 dzień przed dniem rozpoczęcia
egzaminu komorniczego;
3)
siedziby i adresy komisji egzaminacyjnych, do których należy składać wnioski;
4)
wysokość opłaty egzaminacyjnej oraz numer rachunku bankowego Ministerstwa Sprawiedliwości,
na który należy dokonać wpłaty.
2.
Przepisy art. 29d ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.
3.
Rada izby komorniczej przekazuje każdego roku właściwej terytorialnie komisji egzaminacyjnej,
w terminie 7 dni od dnia zakończenia aplikacji, listę osób, które ukończyły aplikację
komorniczą.
Art. 31b.
1.
Opłata egzaminacyjna za udział w egzaminie komorniczym stanowi dochód budżetu państwa.
Zdający uiszcza ją na rachunek bankowy Ministerstwa Sprawiedliwości.
2.
Opłata, o której mowa w ust. 1, wynosi połowę równowartości minimalnego wynagrodzenia.
Art. 31c.
1.
(uchylony)
2.
W trakcie egzaminu komorniczego zdający może korzystać z tekstów aktów prawnych i
komentarzy oraz z orzecznictwa. W trakcie egzaminu zdający nie może posiadać przy
sobie urządzeń służących do przekazu lub odbioru informacji.
3.
Egzamin komorniczy odbywa się w obecności co najmniej trzech członków komisji egzaminacyjnej.
Art. 31d.
1.
Egzaminatorzy dokonują oceny każdego z zadań z egzaminu komorniczego z zastosowaniem
następującej skali ocen:
1)
oceny pozytywne:
a)
celująca (6),
b)
bardzo dobra (5),
c)
dobra (4),
d)
dostateczna (3);
2)
ocena negatywna - niedostateczna (2).
2.
Oceny każdego z zadań pisemnych dokonują niezależnie od siebie dwaj członkowie komisji
egzaminacyjnej.
3.
Każdy z członków komisji egzaminacyjnej sprawdzających zadania pisemne wystawia ocenę
cząstkową, sporządza pisemne uzasadnienie wystawionej oceny cząstkowej i przekazuje
je niezwłocznie przewodniczącemu komisji egzaminacyjnej, który załącza wszystkie uzasadnienia
ocen cząstkowych dotyczących prac zdającego do protokołu z przebiegu egzaminu komorniczego.
4.
Ostateczną ocenę każdego z zadań pisemnych egzaminu komorniczego stanowi średnia ocen
cząstkowych przyznanych przez każdego członka komisji egzaminacyjnej, przy czym:
1)
oceny pozytywne to:
a)
celująca - jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi 6,00,
b)
bardzo dobra - jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi 5,00 lub 5,50,
c)
dobra - jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi 4,00 lub 4,50,
d)
dostateczna - jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi 3,00 lub 3,50;
2)
ocena negatywna - niedostateczna - jeżeli średnia arytmetyczna wystawionych ocen wynosi
2,00 lub 2,50.
5.
Pozytywny wynik egzaminu komorniczego uzyskuje zdający, który z każdego z zadań pisemnych
z egzaminu komorniczego otrzymał ocenę pozytywną.
Art. 31e.
(uchylony)
Art. 31f.
(uchylony)
Art. 31g.
1.
Z przebiegu egzaminu komorniczego niezwłocznie sporządza się protokół. Protokół podpisują
tylko ci członkowie komisji egzaminacyjnej, którzy brali udział w przeprowadzeniu
egzaminu.
2.
W terminie 7 dni od dnia sporządzenia protokołu przewodniczący komisji egzaminacyjnej
doręcza odpisy protokołu Ministrowi Sprawiedliwości oraz Krajowej Radzie Komorniczej.
Art. 31h.
1.
Komisja egzaminacyjna podejmuje uchwałę o wyniku egzaminu komorniczego. Odpisy uchwały
przewodniczący komisji egzaminacyjnej doręcza zdającym, Krajowej Radzie Komorniczej
oraz Ministrowi Sprawiedliwości.
2.
(uchylony)
3.
Na podstawie uchwał komisji egzaminacyjnych Minister Sprawiedliwości publikuje w Biuletynie
Informacji Publicznej listę osób, które uzyskały pozytywny wynik z egzaminu komorniczego.
4.
Od uchwały o wyniku egzaminu komorniczego zdającemu przysługuje odwołanie do komisji
egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia
otrzymania uchwały, o której mowa w ust. 1.
5.
Minister Sprawiedliwości powołuje, w drodze zarządzenia, komisję egzaminacyjną II
stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości, zwaną dalej „komisją odwoławczą”, w składzie
sześciu członków.
6.
W przypadku gdy przemawiają za tym względy organizacyjne, a w szczególności duża liczba
odwołań od uchwał o wynikach egzaminu komorniczego, Minister Sprawiedliwości może
powołać więcej niż jedną komisję odwoławczą do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach
danego egzaminu komorniczego, wskazując ich właściwość terytorialną.
7.
Do składu komisji odwoławczej kandydatów na członków wskazują:
1)
Minister Sprawiedliwości - czterech członków, spośród których wyznacza przewodniczącego;
2)
Krajowa Rada Komornicza - dwóch członków, spośród osób, których wiedza i doświadczenie
dają rękojmię rzetelnego rozpoznania odwołań.
8.
Przewodniczącemu i członkom komisji odwoławczej za udział w jej pracach przysługuje
wynagrodzenie oraz zwrot kosztów podróży i noclegów na zasadach określonych w przepisach
dotyczących należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.
9.
Kadencja komisji odwoławczej trwa 2 lata.
10.
Członkostwo w komisji odwoławczej wygasa w przypadku śmierci członka komisji odwoławczej.
11.
Minister Sprawiedliwości odwołuje członka komisji odwoławczej w przypadku:
1)
złożenia rezygnacji;
2)
choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka komisji odwoławczej;
3)
niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków, z tym że odwołanie członka
komisji odwoławczej, o którym mowa w ust. 7 pkt 2, następuje za zgodą Krajowej Rady
Komorniczej;
4)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego.
12.
Minister Sprawiedliwości może odwołać członka komisji odwoławczej, jeżeli przeciwko
tej osobie jest prowadzone postępowanie o nieumyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia
publicznego, mając na uwadze charakter i wagę zarzucanego jej czynu oraz to, czy ma
on związek z wykonywaniem zadań członka komisji odwoławczej i rzutuje na jakość i
sposób wykonywania tej funkcji.
13.
W przypadku wygaśnięcia członkostwa w komisji odwoławczej lub odwołania członka z
komisji odwoławczej Minister Sprawiedliwości niezwłocznie powołuje nowego członka
komisji odwoławczej. W przypadku członka, o którym mowa w ust. 7 pkt 2, Krajowa Rada
Komornicza w terminie określonym przez Ministra Sprawiedliwości wskazuje nowego kandydata
na członka komisji odwoławczej.
14.
Członek komisji odwoławczej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie
z przyczyn wskazanych w art. 29f ust. 1. Przepis art. 29f ust. 2 stosuje się odpowiednio.
15.
Członkowie komisji odwoławczej przed przystąpieniem do rozpatrywania sprawy składają
pisemne oświadczenia, że nie pozostają z osobą, której dotyczy sprawa, w stosunku,
o którym mowa w art. 29f ust. 1.
16.
Do zadań komisji odwoławczej należy rozpatrywanie odwołań od uchwał o wynikach egzaminu
komorniczego.
17.
Uchwały komisji odwoławczej są podejmowane większością 2/3 głosów w obecności co najmniej
połowy członków komisji odwoławczej.
18.
Od uchwały komisji odwoławczej służy skarga do sądu administracyjnego.
19.
Do postępowania przed komisją odwoławczą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego .
20.
Obsługę administracyjno-biurową komisji odwoławczej zapewnia Minister Sprawiedliwości.
W ramach obsługi administracyjno-biurowej komisji odwoławczej, Minister Sprawiedliwości
uzgadnia z jej przewodniczącym terminarz pracy komisji odwoławczej i zapewnia komisji
odwoławczej miejsce i odpowiednie warunki pracy. Wydatki związane z działalnością
komisji odwoławczej oraz wynagrodzenie przewodniczącego i członków komisji odwoławczej
są pokrywane z części budżetu państwa, która pozostaje w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości.
Art. 31i.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii
Krajowej Rady Komorniczej:
1)
wzór zgłoszenia i wniosku, mając na względzie konieczność wykazania ustawowych wymagań
niezbędnych do przystąpienia do egzaminów konkursowego i komorniczego;
2)
tryb i sposób powoływania i działania komisji egzaminacyjnych oraz przeprowadzania
egzaminów konkursowego i komorniczego, mając na względzie konieczność zapewnienia
odpowiedniej sprawności działania komisji egzaminacyjnych oraz zapewnienia bezstronności
i jednolitego poziomu oceny wiedzy kandydatów oraz zdających;
3)
tryb i sposób działania zespołu egzaminacyjnego, tryb i sposób ustalenia wykazu tytułów
aktów prawnych, o którym mowa w art. 29b ust. 10, tryb i sposób zgłaszania propozycji
pytań testowych i prawidłowych odpowiedzi na egzamin konkursowy oraz propozycji zadań
wraz z opisami istotnych zagadnień na egzamin komorniczy, sposób zapewnienia zgodności
wykazu prawidłowych odpowiedzi z obowiązującym stanem prawnym, mając na względzie
potrzebę obiektywnego sprawdzenia poziomu wiedzy osób egzaminowanych oraz konieczność
zabezpieczenia pytań i zadań przed nieuprawnionym wglądem;
4)
organizację i przebieg aplikacji komorniczej, mając na względzie konieczność zapewnienia
odpowiednio wysokiego poziomu szkolenia aplikantów oraz właściwego przygotowania do
zawodu komornika;
5)
wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków komisji egzaminacyjnej, mając na
uwadze nakład ich pracy i zakres obowiązków, z tym, że:
-
-wynagrodzenie przewodniczącego komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie egzaminu konkursowego nie może przekroczyć 400% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym przeprowadzenie egzaminu konkursowego, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”,
-
-wynagrodzenie przewodniczącego komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie egzaminu komorniczego nie może przekroczyć 500% przeciętnego wynagrodzenia,
-
-wynagrodzenie członka komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie egzaminu konkursowego nie może przekroczyć 200% przeciętnego wynagrodzenia,
-
-wynagrodzenie członka komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie egzaminu komorniczego nie może przekroczyć 400% przeciętnego wynagrodzenia,
a także tryb jego wypłacania, uwzględniając nakład ich pracy i zakres obowiązków oraz
mając na uwadze dokonanie wypłaty tego wynagrodzenia po złożeniu przez przewodniczącego
protokołu z prac komisji egzaminacyjnej;
6)
wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków zespołu egzaminacyjnego, mając
na względzie, że wynagrodzenie z tego tytułu nie powinno przekraczać 350% przeciętnego
wynagrodzenia, a także tryb jego wypłacania, uwzględniając nakład ich pracy i zakres
obowiązków oraz mając na uwadze dokonanie wypłaty tego wynagrodzenia po złożeniu przez
przewodniczącego protokołu z prac zespołu egzaminacyjnego;
7)
tryb i termin zgłaszania przez Krajową Radę Komorniczą kandydatów na członków komisji
odwoławczej oraz tryb i sposób działania komisji odwoławczej, mając na uwadze zapewnienie
prawidłowego funkcjonowania komisji odwoławczej, konieczność prawidłowego i terminowego
rozpoznawania odwołań oraz zapewnienia zachowania bezstronności pracy członków komisji
odwoławczej;
8)
wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków komisji odwoławczej, uwzględniając
nakład ich pracy i zakres obowiązków oraz to, że wynagrodzenie z tego tytułu nie powinno
przekraczać 400% przeciętnego wynagrodzenia, a także tryb jego wypłacania, mając na
uwadze, że dokonanie wypłaty tego wynagrodzenia następuje po złożeniu przez przewodniczącego
protokołu z prac komisji odwoławczej.
Art. 32.
1.
Na stanowisko asesora komorniczego może zostać powołana osoba odpowiadająca wymogom:
1)
określonym w art. 10 ust. 1 pkt 1-9, o ile wniosek o powołanie na stanowisko asesora
komorniczego złoży w terminie 5 lat od dnia doręczenia jej uchwały komisji egzaminacyjnej
o wyniku egzaminu komorniczego, lub
2)
z art. 10 ust. 1 pkt 1-7, która w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed złożeniem wniosku
o powołanie na stanowisko asesora komorniczego pracowała co najmniej 5 lat na stanowisku
referendarza sądowego.
2.
Kandydat na asesora komorniczego przedkłada zaświadczenie o niekaralności oraz oświadczenie,
że nie jest prowadzone przeciwko niemu postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia
publicznego lub przestępstwo skarbowe.
2a.
Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepis art. 12 ust.
1a.
3.
Asesora komorniczego powołuje prezes właściwego sądu apelacyjnego na wniosek osoby
zainteresowanej, po zasięgnięciu opinii rady właściwej izby komorniczej.
4.
Właściwa rada izby komorniczej przedstawia opinię, o której mowa w ust. 3, w terminie
21 dni od dnia otrzymania wniosku. W opinii tej wskazuje komornika, który zatrudni
asesora komorniczego.
5.
(uchylony)
6.
Komornik ma obowiązek zatrudnić w okresie 2 lat co najmniej jednego asesora komorniczego.
Prezes właściwego sądu apelacyjnego może zwolnić komornika z tego obowiązku po zasięgnięciu
opinii prezesa sądu rejonowego i rady właściwej izby komorniczej.
7.
Rada właściwej izby komorniczej może zobowiązać komornika do zatrudnienia wskazanego
asesora komorniczego.
7a.
Prezes właściwego sądu apelacyjnego może, po zasięgnięciu opinii rady właściwej izby
komorniczej, zobowiązać komornika do zatrudnienia wskazanego asesora komorniczego,
gdy:
1)
komornik nie wypełnia obowiązku, o którym mowa w ust. 6, lub
2)
powstanie zaległość, o której mowa w art. 8 ust. 8 pkt 1.
8.
Prezes sądu apelacyjnego prowadzi wykaz asesorów komorniczych zatrudnionych w obszarze
właściwości podległego mu sądu.
Art. 32a.
1.
Prezes sądu apelacyjnego zawiesza w czynnościach asesora komorniczego, jeżeli:
1)
przeciwko asesorowi komorniczemu jest prowadzone postępowanie o umyślne przestępstwo
ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
2)
przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe bądź całkowite ubezwłasnowolnienie
asesora komorniczego ustanowiono doradcę tymczasowego.
2.
Prezes sądu apelacyjnego może zawiesić asesora komorniczego w czynnościach, jeżeli:
1)
wniósł o to sam asesor z powodu długotrwałej choroby lub z innych ważnych przyczyn;
2)
przeciwko asesorowi prowadzone jest postępowanie o nieumyślne przestępstwo ścigane
z oskarżenia publicznego lub nieumyślne przestępstwo skarbowe.
3.
Zawieszenie asesora komorniczego w czynnościach ustaje z dniem:
1)
prawomocnego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, chyba że prezes
sądu apelacyjnego uchyli je wcześniej;
2)
oddalenia lub odrzucenia wniosku o ubezwłasnowolnienie lub umorzenie postępowania
lub uchylenia postanowienia o ustanowieniu doradcy tymczasowego;
3)
złożenia wniosku w tym przedmiocie przez asesora komorniczego w przypadku zawieszenia
w czynnościach na podstawie określonej w ust. 2 pkt 1.
Art. 32b.
1.
Prezes sądu apelacyjnego odwołuje asesora komorniczego z zajmowanego stanowiska, jeżeli
asesor komorniczy:
1)
zrezygnował z pełnienia obowiązków asesora komorniczego lub ustało jego zatrudnienie
w kancelarii;
2)
z powodu choroby lub utraty sił uznany został przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych za całkowicie niezdolnego do pełnienia obowiązków asesora komorniczego
lub bez uzasadnionej przyczyny odmówił poddania się takiemu badaniu, mimo zalecenia
rady właściwej izby komorniczej lub prezesa właściwego sądu okręgowego;
3)
(uchylony)
3a)
ukończył 70 rok życia;
4)
został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
5)
został ubezwłasnowolniony częściowo bądź całkowicie;
6)
dopuścił się rażącego lub uporczywego naruszenia przepisów prawa;
7)
został ukarany prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym karą skreślenia z wykazu asesorów
komorniczych.
2.
Prezes sądu apelacyjnego może odwołać asesora komorniczego z zajmowanego stanowiska
w razie prawomocnego skazania za nieumyślne przestępstwo lub nieumyślne przestępstwo
skarbowe.
3.
Odwołanie asesora komorniczego z zajmowanego stanowiska w przypadkach, o których mowa
w ust. 1 pkt 2 i 6 oraz w ust. 2, następuje po uprzednim wysłuchaniu asesora komorniczego,
chyba że nie jest to możliwe, oraz po zasięgnięciu opinii rady właściwej izby komorniczej.
Właściwa izba komornicza przedstawia opinię w terminie 21 dni od dnia otrzymania wniosku.
Nieprzedstawienie opinii w powyższym terminie przez radę izby komorniczej nie stanowi
przeszkody do odwołania asesora komorniczego.
Art. 32ba.
1.
Osoba odwołana ze stanowiska asesora komorniczego z przyczyn, o których mowa w art.
32b ust. 1 pkt 1 i 4-7 oraz ust. 2, może zostać ponownie powołana na to stanowisko,
jeżeli spełnia wymagania określone w art. 32 ust. 1, z uwzględnieniem art. 72a ust.
5.
2.
Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, co najmniej przez 5 lat nie wykonywała zawodu
może zostać ponownie powołana na stanowisko asesora komorniczego po złożeniu egzaminu
komorniczego.
Art. 32c.
W celu zbadania stanu zdrowia asesora prezes właściwego sądu okręgowego lub rada właściwej
izby komorniczej może skierować asesora do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z urzędu
lub na jego wniosek.
Art. 33.
1.
Komornik może zlecić asesorowi komorniczemu przeprowadzenie egzekucji w sprawach o
świadczenie pieniężne oraz w sprawach o zabezpieczenie roszczenia pieniężnego, w obu
przypadkach o wartości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej równowartość stukrotnego
przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim,
ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych , stosowanego poczynając od drugiego kwartału roku przez okres pełnego roku, zwanego
dalej „przeciętnym wynagrodzeniem miesięcznym”, z wyłączeniem egzekucji z nieruchomości.
2.
Komornik może zlecić asesorowi komorniczemu także dokonanie określonych czynności
w innych sprawach, z wyłączeniem:
1)
sprzedaży oraz wydania wierzycielowi ruchomości o wartości przekraczającej kwotę,
o której mowa w ust. 1;
2)
wykonania opróżnienia lokalu, pomieszczenia, gruntu lub przedsiębiorstwa;
3)
wykonania orzeczenia o zastosowaniu środków przymusu;
4)
ustalenia wysokości kosztów egzekucyjnych w sprawach o roszczenia niepieniężne oraz
o roszczenia pieniężne przekraczające kwotę, o której mowa w ust. 1;
5)
sporządzenia planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji, o ile suma ta przekracza kwotę,
o której mowa w ust. 1;
6)
wydawania decyzji i podpisywania dokumentów dotyczących depozytu.
3.
Zlecenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, powinno być wystawione na piśmie i określać
sprawy lub czynności, do których przeprowadzenia asesor komorniczy został upoważniony.
Art. 33a.
(uchylony)
Rozdział 5
Koszty działalności egzekucyjnej komornika i zasady prowadzenia kancelarii
Art. 34.
Koszty działalności egzekucyjnej komornika obejmują:
1)
koszty osobowe i rzeczowe ponoszone w związku z prowadzoną działalnością egzekucyjną;
2)
koszty ochrony zajętego mienia i niezbędnej ochrony osobistej oraz ubezpieczenia mienia
kancelarii i własnego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej;
3)
koszty przejazdów w miejscowości będącej siedzibą komornika, korespondencji, obrotu
pieniężnego, przewozu drobnych ruchomości niewymagających transportu specjalistycznego;
4)
obowiązkowe opłaty na samorząd komorniczy ponoszone zgodnie z przepisami ustawy;
5)
inne koszty niezbędne do wykonywania czynności egzekucyjnych oraz czynności przewidziane
przepisami ustawy, jeżeli nie są pokrywane w trybie określonym w art. 39.
Art. 35.
Koszty, o których mowa w art. 34, komornik pokrywa z uzyskanych opłat egzekucyjnych.
Art. 36.
1.
Komornik zatrudnia na podstawie umów: o pracę, o dzieło lub zlecenia pracowników oraz
inne osoby niezbędne do obsługi kancelarii, a także ochrony i pomocy w czynnościach
w terenie.
2.
Komornik zatrudnia aplikantów komorniczych zgodnie z art. 29 ust. 3-6 i asesorów komorniczych
zgodnie z art. 32 ust. 6 i 7.
3.
Za działania osób wymienionych w ust. 1 i 2 związane z postępowaniem egzekucyjnym
komornik odpowiada jak za działania własne.
4.
Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania komornika wynikające z zatrudnienia osób,
o których mowa w ust. 1 i 2, oraz kosztów jego działalności.
Art. 37.
1.
Ruchomości stanowiące wyposażenie kancelarii do czasu zakończenia jej likwidacji nie
podlegają egzekucji.
2.
(uchylony)
Art. 37a.
1.
Dla każdej sprawy z zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1, komornik tworzy akta.
Akta spraw mogą być tworzone, przetwarzane i przechowywane także z wykorzystaniem
technik informatycznych.
2.
Urządzenia ewidencyjne w postaci repertorium, wykazów i ksiąg pomocniczych prowadzi
się systemem roczników i zamyka się w ostatnim dniu roku kalendarzowego, w którym
zostały założone.
2a.
Dokumentacja, o której mowa w ust. 1 i 2, może być prowadzona w postaci elektronicznej.
Do dokumentacji prowadzonej w postaci elektronicznej stosuje się odpowiednio przepisy
wydane na podstawie art. 5 ust. 2a-2c ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i
archiwach .
3.
Akta spraw oraz urządzenia ewidencyjne stanowiące materiały archiwalne w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach wchodzą do państwowego zasobu archiwalnego.
Art. 37b.
1.
Akta spraw, w których postępowanie zostało zakończone, oraz zamknięte urządzenia ewidencyjne
przechowuje Krajowa Rada Komornicza przez okres konieczny ze względu na rodzaj i charakter
sprawy, terminy przedawnienia, interesy osób biorących udział w postępowaniu oraz
znaczenie materiałów zawartych w aktach jako źródło informacji. Do przechowywania
akt spraw i urządzeń ewidencyjnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie
archiwalnym i archiwach.
2.
Kontrolę postępowania z aktami spraw i urządzeniami ewidencyjnymi przechowywanymi
przez Krajową Radę Komorniczą sprawuje archiwum państwowe wskazane przez Naczelnego
Dyrektora Archiwów Państwowych.
3.
Po okresie przechowywania przez Krajową Radę Komorniczą akta spraw oraz urządzenia
ewidencyjne stanowiące materiały archiwalne przekazuje się do właściwych archiwów
państwowych wskazanych, w drodze zarządzenia, przez prezesa sądu, przy którym działa
komornik. Akta spraw oraz urządzenia ewidencyjne niestanowiące materiałów archiwalnych
za zgodą dyrektora właściwego archiwum państwowego podlegają zniszczeniu.
4.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, tryb
i terminy przechowywania i przekazywania akt spraw oraz zamkniętych urządzeń ewidencyjnych,
a także warunki i tryb ich niszczenia po upływie okresu przechowywania, uwzględniając
w szczególności rodzaje spraw i urządzeń ewidencyjnych oraz właściwe zabezpieczenie
przed dostępem osób nieuprawnionych, utratą lub zniszczeniem oraz tworzenie, ewidencjonowanie
i przechowywanie dokumentacji w różnej postaci, w tym elektronicznej.
Art. 38.
(uchylony)
Rozdział 6
Wydatki w toku egzekucji
Art. 39.
1.
Komornikowi należy się zwrot wydatków gotówkowych poniesionych w toku egzekucji tylko
w zakresie określonym ustawą.
2.
Wydatkami, o których mowa w ust. 1, są:
1)
należności biegłych;
2)
koszty ogłoszeń w pismach;
3)
koszty transportu specjalistycznego, przejazdu poza miejscowość, która jest siedzibą
komornika, przechowywania i ubezpieczania zajętych ruchomości;
4)
należności osób powołanych, na podstawie odrębnych przepisów, do udziału w czynnościach;
5)
koszty działania komornika, o których mowa w art. 8 ust. 11, poza terenem rewiru komorniczego;
6)
koszty doręczenia środków pieniężnych przez pocztę lub przelewem bankowym;
7)
koszty uzyskiwania informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego
lub wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia;
8)
koszty doręczenia korespondencji, za wyjątkiem kosztów doręczenia stronom zawiadomienia
o wszczęciu egzekucji bądź postępowania zabezpieczającego;
911)Dodany przez art. 8 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
koszty dostępu do systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności
z rachunku bankowego.
Art. 40.
1.
Na pokrycie wydatków, o których mowa w art. 39, komornik może żądać zaliczki od strony
lub innego uczestnika postępowania, który wniósł o dokonanie czynności, uzależniając
czynność od jej uiszczenia.
2.
3.
Sąd rejonowy, przy którym działa komornik, przekazuje komornikowi sumy niezbędne na
pokrycie wydatków w sprawach osób zwolnionych w tym zakresie od kosztów sądowych.
Art. 40a13)Dodany przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 218 i 1311 oraz z 2016 r. poz. 394), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2016 r..
1.
Komornik pobiera od wierzyciela opłatę sądową od składanego w postępowaniu egzekucyjnym
wniosku o wpis w księdze wieczystej i wskazuje w tym wniosku wysokość pobranej opłaty
sądowej. Komornik uzależnia złożenie wniosku o wpis w księdze wieczystej od uprzedniego
uiszczenia przez wierzyciela należnej opłaty sądowej. Pobraną opłatę sądową komornik
przekazuje właściwemu sądowi rejonowemu.
2.
Jeżeli wierzyciel został zwolniony od kosztów sądowych od wniosku o wpis w księdze
wieczystej, komornik jest obowiązany wskazać w tym wniosku, że opłata sądowa nie została
pobrana i przesłać do sądu prowadzącego księgę wieczystą z dokumentami, stanowiącymi
podstawę wpisu, prawomocne postanowienie sądu w przedmiocie zwolnienia od kosztów
sądowych.
3.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania i uiszczania
oraz sposób i termin przekazywania sądom należności, o których mowa w ust. 1, a także
ich zwrotu oraz sposób prowadzenia ich ewidencji przez komornika i czas jej przechowywania,
uwzględniając łatwość uiszczania opłat i przekazywania ich sądom, szczegółowość ewidencji
oraz konieczność zapewnienia jej trwałości.
Art. 41.
1.
Czynność, w związku z którą komornik zażądał zaliczki na pokrycie wydatków, należy
podjąć niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia uiszczenia zaliczki.
2.
Komornik obowiązany jest rozliczyć zaliczkę w terminie miesiąca od dnia poczynienia
wydatków, na które była przeznaczona, i zwrócić jej niewykorzystaną część. Jeżeli
skutkiem wcześniejszego ukończenia postępowania lub z innych przyczyn opłacona zaliczkowo
czynność w ogóle nie została dokonana, termin miesięczny biegnie od dnia ukończenia
postępowania lub zaistnienia przyczyn niedokonania czynności. W tym celu komornik
wydaje postanowienie, w którym określa w szczególności: stronę lub innego uczestnika
postępowania, który uiścił zaliczkę i jej wysokość, czynności, na poczet których pobrano
zaliczkę, ze wskazaniem daty ich dokonania, kwoty zaliczki zaliczone na pokrycie poszczególnych
czynności, z jednoczesnym wskazaniem sposobu i podstaw ich wyliczenia, oraz kwotę
podlegającą zwrotowi i oznaczenie osoby, na rzecz której zwrot ma nastąpić.
Art. 42.
1.
Sumy przekazane przez sąd zgodnie z art. 40 ust. 3 komornik zwraca po ich wyegzekwowaniu
z pierwszeństwem przed wszelkimi innymi należnościami.
2.
W przypadku gdy postępowanie egzekucyjne okaże się w całości lub w części bezskuteczne,
wydatki poniesione przez komornika, które nie zostały pokryte z wyegzekwowanej części
świadczenia, obciążają wierzyciela. Przepis art. 49 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 7
Opłaty egzekucyjne
Art. 43.
Za prowadzenie egzekucji i inne czynności wymienione w ustawie komornik pobiera opłaty
egzekucyjne.
Art. 44.
(uchylony)
Art. 45.
1.
Za wykonanie postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia roszczenia pieniężnego komornikowi
przysługuje opłata w wysokości 2% wartości roszczenia, które podlega zabezpieczeniu,
nie mniejsza jednak niż 3% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego i nie wyższa niż
pięciokrotność tego wynagrodzenia. Opłatę tę uiszcza wierzyciel, składając wniosek
o wykonanie postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia, a jeżeli nie uiści jej wraz
w wnioskiem, komornik wzywa wierzyciela do jej uiszczenia w terminie 7 dni. Do czasu
uiszczenia opłaty komornik nie wykonuje postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia.
2.
3.
Nieuiszczenie przez wierzyciela opłaty, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od
dnia doręczenia mu wezwania do zapłaty, powoduje zwrot wniosku.
Art. 45a.
Komornik podejmuje niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania
wniosku wierzyciela, czynności niezbędne do skutecznego przeprowadzenia egzekucji
lub zabezpieczenia roszczenia.
Art. 46.
1.
Do wartości egzekwowanego świadczenia lub zabezpieczonego roszczenia, stanowiącej
podstawę ustalenia opłaty wlicza się odsetki, koszty i inne należności podlegające
egzekucji lub zabezpieczeniu wraz ze świadczeniem głównym w dniu złożenia wniosku
lub rozszerzenia egzekucji, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Do wartości, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kosztów toczącego się postępowania
egzekucyjnego lub wykonania postanowienia o udzielenie zabezpieczenia oraz kosztów
zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego w tym postępowaniu.
3.
Przy oznaczaniu wartości egzekwowanego świadczenia każde rozpoczęte 10 zł liczy się
za pełne.
Art. 47.
1.
W sprawach o egzekucję świadczeń powtarzających się wartość egzekwowanego roszczenia,
stanowiącą podstawę ustalenia opłaty stosunkowej w dniu wszczęcia egzekucji, stanowi
suma świadczeń za jeden rok oraz suma świadczeń zaległych.
2.
Jeżeli przedmiotem egzekucji są świadczenia za okres krótszy niż rok, wartość egzekwowanego
roszczenia, o którym mowa w ust. 1, stanowi suma świadczeń za cały czas ich trwania.
Art. 47a.
(uchylony)
Art. 48.
(uchylony)
Art. 49.
1.
W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową
w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10
i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
Jednakże w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności
z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego
jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku
szkoleniowego, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8% wartości
wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna
wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
1a.
W sprawach wymienionych w ust. 1 komornik ściąga opłatę od dłużnika proporcjonalnie
do wysokości wyegzekwowanego świadczenia.
214)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 15..
W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego
na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 823 Kodeksu postępowania cywilnego komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia
pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna
wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w razie umorzenia postępowania
egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia
o wszczęciu egzekucji, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości
1/20 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
215)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego
na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 824 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia
pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna
wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże, w razie umorzenia postępowania
egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia
o wszczęciu egzekucji, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości
1/20 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
2a.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się jeżeli dłużnik wykaże, że orzeczenie na którym oparto
klauzulę wykonalności zostało uchylone lub zmienione w taki sposób, iż nie nadaje
się do wykonania, utraciło moc lub tytuł wykonawczy został pozbawiony wykonalności
z przyczyn innych niż zaspokojenie wierzyciela. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
2b.
Jeżeli wykazanie okoliczności, o których mowa w ust. 2a, nie było możliwe przed prawomocnym
zakończeniem postępowania egzekucyjnego, dłużnik może złożyć wniosek o uchylenie postanowienia,
o którym mowa w ust. 3, a w przypadku pobrania opłaty - także o jej zwrot. W tym przypadku
dłużnik obowiązany jest wykazać, że orzeczenie na którym oparto klauzulę wykonalności
zostało uchylone lub zmienione w taki sposób, iż nie nadaje się do wykonania, utraciło
moc lub tytuł wykonawczy został pozbawiony wykonalności z przyczyn innych niż zaspokojenie
wierzyciela. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
2c.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2b, wnosi się do komornika w terminie trzymiesięcznym;
termin ten liczy się od daty uprawomocnienia się orzeczenia wywołującego skutki, o
których mowa w ust. 2a, albo od dnia zaistnienia zdarzenia powodującego utratę mocy
przez orzeczenie, na którym oparto klauzulę wykonalności.
3.
W celu pobrania opłat, o których mowa w ust. 2, komornik wydaje postanowienie, w którym
wzywa dłużnika do uiszczenia należności z tego tytułu w terminie 7 dni od dnia doręczenia
postanowienia. Postanowienie po uprawomocnieniu się podlega wykonaniu w drodze egzekucji
bez zaopatrywania w klauzulę wykonalności.
4.
W przypadku niecelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego opłaty, o których mowa
w ust. 1 i 2, uiszcza wierzyciel. W celu ich pobrania komornik wydaje postanowienie,
w którym wzywa wierzyciela do uiszczenia należności z tego tytułu w terminie 7 dni
od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie po uprawomocnieniu się podlega wykonaniu
w drodze egzekucji bez zaopatrywania w klauzulę wykonalności.
5.
W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego z innych przyczyn, niż wskazane w
ust. 2, komornik nie pobiera opłaty od tej części świadczenia, która nie została wyegzekwowana.
6.
W przypadku gdy egzekwowane świadczenie zostało zabezpieczone przed wszczęciem postępowania
egzekucyjnego, na poczet opłaty stosunkowej, o której mowa w ust. 1 i 2, komornik
zalicza opłatę za wykonanie postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia, jeżeli pobrał
ją od wierzyciela.
7.
Dłużnik może złożyć wniosek o obniżenie wysokości opłat, o których mowa w ust. 1 i
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, wniosek może złożyć wierzyciel.
8.
Wniosek, o którym mowa w ust. 7, wnosi się w terminie 7 dni od dnia uzyskania informacji
o ściągnięciu opłaty albo od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa odpowiednio
w ust. 3 albo ust. 4.
9.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 7, stosuje się odpowiednio przepisy art. 767-7674 Kodeksu postępowania cywilnego.
10.
Po rozpoznaniu wniosku, o którym mowa w ust. 7, sąd może, uwzględniając w szczególności
nakład pracy komornika lub sytuację majątkową wnioskodawcy oraz wysokość jego dochodów,
obniżyć wysokość opłat, o których mowa w ust. 1 i 2.
Art. 49a.
1.
Wszczęcie egzekucji świadczeń niepieniężnych i wykonanie postanowienia o udzieleniu
zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych uzależnione jest od uiszczenia przez wierzyciela
opłaty stałej.
2.
Nieuiszczenie opłaty, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od otrzymania przez
wierzyciela wezwania do zapłaty powoduje zwrot wniosku lub odmowę dokonania czynności.
3.
4.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także w sprawach o egzekucję świadczeń niepieniężnych,
wszczętych na wniosek Skarbu Państwa, w tym na polecenie sądu lub prokuratora.
Art. 50.
Za egzekucję odebrania rzeczy komornik pobiera opłatę stałą w wysokości 50% przeciętnego
wynagrodzenia miesięcznego.
Art. 51.
1.
Opłata stała wynosi 40% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego za:
1)
wprowadzenie w posiadanie nieruchomości i usunięcie z niej ruchomości; w przypadku
przedsiębiorstw handlowych i przemysłowych opłatę pobiera się od każdej izby składającej
się na pomieszczenie przedsiębiorstwa;
2)
wprowadzenie zarządcy w zarząd nieruchomości lub przedsiębiorstwa oraz za wprowadzenie
dozorcy w dozór nieruchomości;
316)Utracił moc z dniem 22 października 2015 r. w zakresie, w jakim nie przewiduje odrębnej stawki opłaty stałej za opróżnienie lokalu mieszkalnego z rzeczy i osób w sytuacji, gdy dłużnik po wezwaniu przez komornika dobrowolnie wykonał obowiązek w wyznaczonym terminie, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 października 2015 r. sygn. akt P 3/14 (Dz. U. poz. 1670).)
opróżnienie lokalu z rzeczy lub osób, z tym że odrębną opłatę pobiera się od każdej
izby.
216)Utracił moc z dniem 22 października 2015 r. w zakresie, w jakim nie przewiduje odrębnej stawki opłaty stałej za opróżnienie lokalu mieszkalnego z rzeczy i osób w sytuacji, gdy dłużnik po wezwaniu przez komornika dobrowolnie wykonał obowiązek w wyznaczonym terminie, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 października 2015 r. sygn. akt P 3/14 (Dz. U. poz. 1670)..
Przy opróżnianiu lokali mieszkalnych nie pobiera się odrębnej opłaty od pomieszczeń
stanowiących: przedpokoje, alkowy, korytarze, werandy, łazienki, spiżarnie, loggie
i podobnych.
3.
Przy opróżnianiu pomieszczeń i lokali niemieszkalnych, w szczególności garażu, stajni,
obory lub sklepu, pobiera się opłatę za każde pomieszczenie, jak za izbę.
Art. 52.
(uchylony)
Art. 53.
Za dokonanie spisu inwentarza albo innego spisu majątku pobiera się stałą opłatę w
wysokości 10% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego za każdą rozpoczętą godzinę.
Art. 53a.
1.
Opłatę stałą w wysokości 2% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego komornik pobiera
od wierzyciela w przypadku otrzymania zlecenia poszukiwania majątku dłużnika w trybie
art. 7971Kodeksu postępowania cywilnego. W razie nieuiszczenia opłaty w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, komornik zwraca
wniosek zawierający zlecenie.
2.
W razie odnalezienia majątku dłużnika w trybie określonym w ust. 1 komornik pobiera
opłatę stałą w wysokości 5% szacunkowej wartości tego majątku, nie więcej jednak niż
100% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Opłata ta ulega zmniejszeniu o kwotę
opłaty pobranej na podstawie ust. 1. Przepis art. 49 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 54.
Za wprowadzenie wierzyciela w posiadanie w przypadkach innych niż wymienione w art.
51 pobiera się opłatę stałą w wysokości 25% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego,
a w razie podjęcia egzekucji na skutek dalszych naruszeń posiadania, opłatę zwiększa
się każdorazowo o 100%.
Art. 55.
Za opieczętowanie lub zdjęcie pieczęci, bez dokonywania równoczesnego spisu, pobiera
się opłatę stałą w wysokości 4% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego od każdej
opieczętowanej izby lub innego pomieszczenia.
Art. 56.
Za egzekucję inną niż wymieniona w art. 44-55 pobiera się opłatę stałą w wysokości 10% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego
za każdą rozpoczętą godzinę czynności egzekucyjnych.
Art. 57.
Za wszystkie czynności z udziałem Policji, Żandarmerii Wojskowej, wojskowych organów
porządkowych, Straży Granicznej i Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego pobiera się
opłatę stałą w wysokości 25% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
Art. 58.
Za udział w usunięciu oporu dłużnika oraz za wykonanie nakazu w sprawie osadzenia
dłużnika w zakładzie karnym pobiera się opłatę w wysokości 25% przeciętnego wynagrodzenia
miesięcznego. Wykonanie nakazu osadzenia uzależnione jest od uiszczenia opłaty przez
wierzyciela.
Art. 58a.
(uchylony)
Art. 59.
(uchylony)
Art. 60.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej, określa,
w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za czynności komorników niebędące czynnościami
egzekucyjnymi, biorąc pod uwagę pracochłonność czynności oraz jako podstawę opłat
przeciętne wynagrodzenie miesięczne.
Rozdział 8
Dochód komorników
Art. 61.
(uchylony)
Art. 62.
(uchylony)
Art. 63.
1.
Z zastrzeżeniem odmiennej umowy zawartej między komornikiem i zastępcą komornika,
o którym mowa w art. 26, zastępca komornika pobiera 25% dochodu zastępowanego komornika
w pierwszym miesiącu sprawowania zastępstwa, a w następnych miesiącach - 50% tego
dochodu.
2.
Jeżeli przyczyną zastępstwa jest zawieszenie komornika w czynnościach, zastępcy komornika
należy się do czasu ustania zawieszenia komornika w czynnościach dochód określony
w ust. 1, nie dłużej jednak niż przez okres jednego roku. Po upływie jednego roku
od dnia zawieszenia komornika w czynnościach zastępca komornika pobiera 100% dochodu
zastępowanego komornika.
3.
Zastępcy komornika ustanowionemu w związku ze śmiercią albo odwołaniem komornika albo
wygaśnięciem powołania na stanowisko komornika z mocy prawa należy się cały dochód.
4.
Dochodem komornika, o którym mowa w ust. 1, 2 i 3, są pobrane i ściągnięte w danym
miesiącu opłaty egzekucyjne oraz zwrot wydatków gotówkowych za przejazdy, określone
w art. 39 ust. 2 pkt 3, pomniejszone o koszty działalności egzekucyjnej komornika
i sumy określone w niniejszym artykule.
5.
Komornikowi odwołanemu albo komornikowi, którego powołanie na stanowisko komornika
wygasło z mocy prawa albo spadkobiercom zmarłego komornika należą się opłaty prawomocnie
ustalone przed odwołaniem komornika albo wygaśnięciem powołania na stanowisko komornika
z mocy prawa albo śmiercią komornika.
6.
Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do zastępcy komornika ustanowionego w związku
z odwołaniem komornika albo wygaśnięciem powołania na stanowisko komornika z mocy
prawa albo śmiercią komornika oraz do jego spadkobierców.
Rozdział 9
Nadzór nad komornikami
Art. 64.
1.
Nadzór zwierzchni nad działalnością komorników i działalnością samorządu komorniczego
sprawuje Minister Sprawiedliwości. Nadzór ten nie może wkraczać w działania podlegające
nadzorowi sądu.
2.
Nadzór nad działalnością komorników sprawuje Minister Sprawiedliwości przez prezesów
sądów okręgowych, sędziów-wizytatorów, a w zakresie kontroli finansowej - przez osoby
upoważnione.
3.
Minister Sprawiedliwości lub, z jego upoważnienia, prezes sądu okręgowego może zlecić
sędziemu-wizytatorowi, a w uzasadnionych przypadkach w zakresie kontroli finansowej
- osobie upoważnionej, przeprowadzenie wizytacji w określonej kancelarii.
Art. 65.
1.
Krajowa Rada Komornicza sprawuje nadzór nad komornikami niezależnie od nadzoru sprawowanego
przez Ministra Sprawiedliwości i prezesów sądów.
2.
Krajowa Rada Komornicza wyznacza komorników-wizytatorów spośród komorników, którzy
są obowiązani dokonywać wizytacji w kancelariach danego okręgu. Wizytacja kancelarii
powinna być przeprowadzona co najmniej raz w ciągu 3 lat.
3.
Przedmiotem nadzoru, o którym mowa w ust. 1, jest terminowość, rzetelność i skuteczność
postępowania egzekucyjnego.
4.
Osoby powołane do sprawowania nadzoru nad działalnością komorników mają prawo wglądu
w czynności komorników, mogą żądać wyjaśnień oraz w razie stwierdzenia uchybień mogą
wystąpić do sądu o wydanie zarządzenia w trybie art. 759 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego.
Art. 66.
1.
Komornik jest obowiązany złożyć przed dniem 1 lutego każdego roku roczne sprawozdanie
ze swojej działalności.
2.
Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, komornik składa prezesowi właściwego sądu apelacyjnego,
a kopie tego sprawozdania przekazuje prezesowi właściwego sądu okręgowego oraz radzie
właściwej izby komorniczej.
3.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej, określi,
w drodze rozporządzenia, zakres sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę,
że dane wskazywane w sprawozdaniu powinny stworzyć odpowiednie warunki do oceny stanu
egzekucji w obszarze właściwości sądu apelacyjnego, w szczególności pod kątem sprawności
i skuteczności egzekucji oraz występujących tendencji w zakresie ruchu spraw egzekucyjnych.
Art. 67.
1.
Rada izby komorniczej przekazuje Krajowej Radzie Komorniczej po dwa egzemplarze protokołów
wizytacji i wniosków, poleceń powizytacyjnych oraz sprawozdania zbiorcze kancelarii,
a także uchwały i protokoły walnych zgromadzeń komorników izb komorniczych.
2.
Krajowa Rada Komornicza przedkłada Ministrowi Sprawiedliwości uchwały i protokoły
walnych zgromadzeń izb komorniczych oraz Krajowego Zjazdu Komorników, a także własne
sprawozdanie roczne wraz z bilansem, w terminie dwóch tygodni od dnia ich otrzymania
lub sporządzenia.
3.
Minister Sprawiedliwości może zażądać, w razie potrzeby, od Prezesa Krajowej Rady
Komorniczej i rad izb komorniczych również innych dokumentów niż określone w ust.
2.
4.
Rada izby komorniczej przekazuje prezesowi właściwego sądu okręgowego odpisy protokołów
wizytacji, wniosków i poleceń powizytacyjnych, o których mowa w ust. 1.
Art. 68.
1.
Minister Sprawiedliwości może zwrócić się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o uchylenie
uchwały samorządu komorniczego sprzecznej z prawem w terminie 6 miesięcy od dnia jej
otrzymania.
2.
Sąd Najwyższy oddala skargę lub uchyla zaskarżoną uchwałę i przekazuje sprawę do ponownego
rozpoznania właściwemu organowi samorządu komorniczego ze wskazaniami co do sposobu
jej załatwienia.
Art. 69.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe przepisy o biurowości i ewidencji operacji finansowych
kancelarii komorniczych. W rozporządzeniu należy uwzględnić potrzeby szczegółowej
ewidencji spraw prowadzonych w kancelarii, uwidocznienia przebiegu czynności, zapewnienia
przejrzystości wpisów oraz odzwierciedlenia wszystkich operacji finansowych dokonywanych
przez komornika, a także stwarzania możliwości kontroli poprawności dokonywanych operacji
finansowych.
Art. 70.
Polecenia i wnioski z wizytacji stanowią dla Krajowej Rady Komorniczej i rad izb komorniczych
materiał do obowiązkowego, stałego szkolenia komorników.
Rozdział 10
Odpowiedzialność dyscyplinarna
Art. 71.
Komornik odpowiada dyscyplinarnie za zawinione działania lub zaniechania, a w szczególności
za:
1)
naruszenie powagi i godności urzędu;
2)
rażącą obrazę przepisów prawa;
3)
niewykonanie poleceń powizytacyjnych;
4)
wydatkowanie środków podlegających dokumentacji na działalność rażąco niezgodną z
ich przeznaczeniem;
5)
podejmowanie czynności z nieuzasadnioną zwłoką;
6)
naruszenie właściwości określonej w art. 8.
Art. 72.
1.
Karami dyscyplinarnymi są:
1)
upomnienie;
2)
nagana;
317)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. poz. 1561), która weszła w życie z dniem 9 stycznia 2016 r.)
kara pieniężna w granicach od dwukrotnej do trzydziestokrotnej wysokości przeciętnego
wynagrodzenia miesięcznego;
3a18)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 17.)
kara zawieszenia komornika w czynnościach na okres od 6 miesięcy do 2 lat;
4)
wydalenie ze służby komorniczej.
1a19)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Komisja dyscyplinarna może orzec o podaniu treści prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego
do publicznej wiadomości w określony sposób, jeżeli uzna to za celowe ze względu na
okoliczności sprawy. Podanie treści prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego do publicznej
wiadomości następuje na koszt skazanego.
220)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Wymierzenie kary, o której mowa w ust. 1 pkt 2-3a, pociąga za sobą utratę przez skazanego
funkcji pełnionych w organach samorządu komorniczego oraz komisji dyscyplinarnej,
a także utratę biernego prawa wyborczego do organów samorządu komorniczego i komisji
dyscyplinarnej na okres 3 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.
3.
Kary pieniężne są przekazywane na rzecz Krajowej Rady Komorniczej.
4.
W przypadku wygaśnięcia powołania na stanowisko komornika z mocy prawa w związku z
orzeczeniem kary dyscyplinarnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, osoba może ponownie
ubiegać się o powołanie na stanowisko komornika po upływie 10 lat od dnia uprawomocnienia
się orzeczenia.
521)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Skazanie na kary, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, ulega zatarciu po upływie 3 lat
od dnia uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.
5a22)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Skazanie na kary, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 3a, ulega zatarciu po upływie 3
lat od dnia wykonania kary.
6.
Skazanie na karę, o której mowa w ust. 1 pkt 4, ulega zatarciu po upływie 15 lat od
dnia uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.
723)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Jeżeli w okresach, o których mowa w ust. 5-6, nastąpi skazanie za popełnienie innego
czynu, zatarcie skazania następuje z upływem terminu zatarcia ostatniego skazania.
823)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Z chwilą zatarcia skazania wykreśla się wzmiankę o ukaraniu i usuwa z akt osobowych
dokumenty dotyczące ukarania.
Art. 72a.
1.
Do aplikantów i asesorów komorniczych stosuje się odpowiednio przepisy o odpowiedzialności
dyscyplinarnej komorników, z zastrzeżeniem ust. 2-6.
2.
Karami dyscyplinarnymi są:
1)
upomnienie;
2)
nagana;
324)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 17.)
kara pieniężna w granicach od jednokrotnej do dziesięciokrotnej wysokości przeciętnego
wynagrodzenia miesięcznego;
4)
odpowiednio skreślenie z listy aplikantów komorniczych albo skreślenie z wykazu asesorów
komorniczych.
3.
Skazany na karę nagany lub na karę pieniężną nie może być powołany na stanowisko komornika
w ciągu roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
4.
Osoba skreślona z listy aplikantów komorniczych może ponownie przystąpić do egzaminu
konkursowego nie wcześniej niż po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
5.
Osoba skreślona z wykazu asesorów komorniczych może zostać ponownie powołana na stanowisko
asesora komorniczego po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
6.
Wykonanie kar wobec aplikantów i asesorów komorniczych należy odpowiednio do rady
właściwej izby komorniczej oraz do prezesa właściwego sądu apelacyjnego.
725)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Skazanie na kary, o których mowa w ust. 2 pkt 4, ulega zatarciu po upływie 15 lat
od dnia uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.
Art. 7326)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Po upływie 5 lat od dnia popełnienia czynu nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego,
a postępowanie wszczęte ulega umorzeniu. Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa,
przedawnienie dyscyplinarne nie może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane
w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
2.
Bieg przedawnienia dyscyplinarnego przerywa się przez każdą czynność procesową rzecznika
dyscyplinarnego w sprawie lub złożenie przez podmiot, o którym mowa w art. 74 ust.
1, wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego.
3.
Po każdym przerwaniu przedawnienia, biegnie ono na nowo.
Art. 74.
1.
Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego mogą złożyć Minister Sprawiedliwości,
prezesi sądów, sędziowie-wizytatorzy, organy samorządu komorniczego oraz komornicy-wizytatorzy.
2.
Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego złożony przez Ministra Sprawiedliwości
wszczyna postępowanie dyscyplinarne. Jeżeli wcześniej wszczęto postępowanie dyscyplinarne
co do tego samego czynu obwinionego i postępowanie toczy się, komisja dyscyplinarna
dołącza wniosek Ministra Sprawiedliwości do tego postępowania w celu łącznego rozpoznania.
3.
Minister Sprawiedliwości, składając wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego,
może zawiesić komornika w czynnościach.
4.
Na postanowienie Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu komornika w czynnościach przysługuje
zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Przepisy art. 78 ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.
Art. 75.
1.
Sprawy dyscyplinarne w pierwszej instancji rozpoznaje komisja dyscyplinarna.
Art. 75a.
1.
Krajowa Rada Komornicza powołuje komisję dyscyplinarną w liczbie 22 członków spośród
kandydatów zgłoszonych w liczbie 3 przez radę każdej izby komorniczej, spośród komorników
będących członkami danej izby.
1a28)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Członkiem komisji dyscyplinarnej może być osoba zajmująca stanowisko komornika przez
okres co najmniej 5 lat, która ukończyła wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej
Polskiej i uzyskała tytuł magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Kadencja komisji dyscyplinarnej trwa 4 lata.
3.
Spośród członków komisji dyscyplinarnej Krajowa Rada Komornicza powołuje przewodniczącego
i dwóch wiceprzewodniczących komisji.
4.
Krajowa Rada Komornicza może odwołać przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego komisji
dyscyplinarnej na wniosek co najmniej połowy składu komisji lub na wniosek co najmniej
połowy składu Krajowej Rady Komorniczej.
5.
Obsługę komisji dyscyplinarnej zapewnia Krajowa Rada Komornicza.
Art. 75b.
1.
Krajowa Rada Komornicza odwołuje członka komisji dyscyplinarnej przed upływem kadencji,
jeżeli:
1)
zrzekł się funkcji członka komisji;
2)
zostało wszczęte przeciwko niemu postępowanie karne lub dyscyplinarne;
3)
utracił prawo wykonywania zawodu komornika w wyniku orzeczenia dyscyplinarnego, orzeczenia
sądowego, odwołania przez Ministra Sprawiedliwości albo wygaśnięcia powołania na stanowisko
komornika z mocy prawa;
4)
został zawieszony w czynnościach komornika.
2.
W trakcie trwania kadencji skład komisji dyscyplinarnej może być uzupełniony, z tym
że mandat nowego członka wygasa wraz z upływem kadencji komisji dyscyplinarnej.
3.
Po upływie kadencji członkowie komisji dyscyplinarnej pełnią swoją funkcję do zakończenia
prowadzonego przez nich postępowania dyscyplinarnego, chyba że zachodzi konieczność
prowadzenia postępowania dyscyplinarnego od początku.
Art. 75c.
Członkowie komisji dyscyplinarnej są niezawiśli w zakresie orzekania.
Art. 75d.
1.
Komisja dyscyplinarna rozpoznaje sprawy dyscyplinarne w trzyosobowym składzie orzekającym.
Art. 75e.
1.
Przewodniczący komisji dyscyplinarnej kieruje jej pracami, a w szczególności wyznacza
terminy posiedzeń i przedstawia akta sprawy sądowi odwoławczemu.
2.
W razie nieobecności przewodniczącego komisji dyscyplinarnej jego obowiązki wykonuje
wiceprzewodniczący.
Art. 75f30)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są podmiot, który złożył wniosek o wszczęcie
postępowania dyscyplinarnego (wnioskodawca), oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony.
2.
Oskarżycielem w postępowaniu dyscyplinarnym jest rzecznik dyscyplinarny. Niezależnie
od działania rzecznika dyscyplinarnego, jako oskarżyciel w postępowaniu dyscyplinarnym
mogą występować Minister Sprawiedliwości, prezesi sądów, sędziowie-wizytatorzy, organy
samorządu komorniczego oraz komornicy-wizytatorzy.
3.
Obwinionym jest komornik, asesor komorniczy albo aplikant komorniczy, przeciwko któremu
złożono wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego.
Art. 75fa31)Dodany przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Rzecznika dyscyplinarnego powołuje Minister Sprawiedliwości, spośród trzech kandydatów
przedstawionych przez Krajową Radę Komorniczą.
2.
Rzecznik dyscyplinarny może wykonywać czynności przy pomocy swoich zastępców.
3.
Minister Sprawiedliwości powołuje zastępców rzecznika dyscyplinarnego w liczbie nie
większej niż trzech, spośród kandydatów przedstawionych przez rzecznika dyscyplinarnego
po uzyskaniu opinii Krajowej Rady Komorniczej.
4.
Kadencja rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępców trwa 4 lata licząc od dnia powołania.
5.
Obsługę rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępców zapewnia Krajowa Rada Komornicza.
6.
Do odwołania rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępców przepis art. 75b stosuje się
odpowiednio.
Art. 75g.
1.
Obwiniony może korzystać z pomocy obrońcy, którym może być adwokat, radca prawny albo
komornik.
2.
Obwiniony może ustanowić najwyżej dwóch obrońców.
Art. 75ga32)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Rzecznik dyscyplinarny wszczyna dochodzenie z urzędu albo na wniosek podmiotu, o którym
mowa w art. 74 ust. 1.
2.
Wniosek o wszczęcie dochodzenia wiąże rzecznika dyscyplinarnego.
3.
O wszczęciu dochodzenia rzecznik dyscyplinarny zawiadamia wnioskodawcę, Ministra Sprawiedliwości,
Krajową Radę Komorniczą oraz izbę komorniczą, której obwiniony jest członkiem. Jeżeli
obwinionym jest aplikant komorniczy albo asesor komorniczy, rzecznik dyscyplinarny
o wszczęciu dochodzenia zawiadamia ponadto prezesa właściwego sądu apelacyjnego oraz
komornika, który zatrudnia aplikanta komorniczego albo asesora komorniczego.
4.
Jeżeli czyn, którego popełnienie zarzuca się obwinionemu stanowi przestępstwo ścigane
z oskarżenia publicznego, rzecznik dyscyplinarny niezwłocznie zawiadamia o podejrzeniu
popełnienia przestępstwa prokuratora.
Art. 75gb32)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Za nieusprawiedliwione niestawiennictwo, odmowę złożenia zeznań lub przyrzeczenia
sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania świadka lub biegłego nakłada grzywnę
na świadka lub biegłego, na wniosek rzecznika dyscyplinarnego. O skutkach niestawiennictwa,
odmowy złożenia zeznań lub przyrzeczenia należy pouczyć świadka lub biegłego przy
wezwaniu do złożenia zeznań albo sporządzenia opinii.
Art. 75gc32)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Rzecznik dyscyplinarny przy wszczęciu dochodzenia lub w jego toku może wystąpić do
komisji dyscyplinarnej o zawieszenie komornika w czynnościach. Przepis art. 74 ust.
3 stosuje się, a przepisy art. 78 ust. 2, 4 i 5 stosuje się odpowiednio.
2.
Na postanowienie komisji dyscyplinarnej w przedmiocie zawieszenia w czynnościach stronom
przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie w terminie tygodniowym od dnia
doręczenia postanowienia.
3.
Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie jest niezaskarżalne.
Art. 75gd32)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Rzecznik dyscyplinarny po uznaniu, że dowody zebrane w dochodzeniu są wystarczające
do wszczęcia postępowania przed komisją dyscyplinarną, składa wniosek o ukaranie.
2.
Złożenie wniosku przez rzecznika dyscyplinarnego albo przez podmiot, o którym mowa
w art. 75f ust. 2 zdanie drugie, wszczyna postępowanie przed komisją dyscyplinarną.
Art. 75ge32)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Rzecznik dyscyplinarny może przed wszczęciem postępowania przed komisją dyscyplinarną
umorzyć dochodzenie, które prowadził, jeżeli:
1)
czynu nie popełniono albo czyn nie zawiera znamion przewinienia dyscyplinarnego;
2)
postępowanie dyscyplinarne co do tego samego czynu zostało wszczęte wcześniej albo
prawomocnie zakończone, z uwzględnieniem art. 74 ust. 2 zdanie drugie.
2.
Odpis postanowienia o umorzeniu dochodzenia doręcza się obwinionemu, wnioskodawcy,
Ministrowi Sprawiedliwości, Prezesowi Krajowej Rady Komorniczej oraz izbie komorniczej,
której obwiniony jest członkiem. Jeżeli obwinionym jest aplikant komorniczy albo asesor
komorniczy, postanowienie o umorzeniu dochodzenia rzecznik dyscyplinarny doręcza ponadto
prezesowi właściwego sądu apelacyjnego oraz komornikowi, który zatrudnia aplikanta
komorniczego albo asesora komorniczego.
3.
Na postanowienie rzecznika dyscyplinarnego o umorzeniu dochodzenia podmiotowi, o którym
mowa w art. 74 ust. 1, oraz Prezesowi Krajowej Rady Komorniczej przysługuje zażalenie
do sądu okręgowego właściwego według siedziby kancelarii obwinionego komornika lub
siedziby kancelarii, w której obwiniony aplikant komorniczy albo asesor komorniczy
był lub jest zatrudniony, w terminie tygodniowym od dnia doręczenia odpisu postanowienia.
Art. 75gf32)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Przewodniczący komisji dyscyplinarnej w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku o
ukaranie wyznacza skład orzekający i przewodniczącego spośród jego członków.
2.
Postępowanie przed komisją dyscyplinarną jest jawne.
3.
Komisja dyscyplinarna rozpoznaje sprawy dyscyplinarne na rozprawie, której termin
wyznacza przewodniczący komisji dyscyplinarnej.
4.
Wyznaczając termin rozprawy przewodniczący komisji dyscyplinarnej wydaje niezbędne
zarządzenia, w szczególności:
1)
zawiadamia oskarżyciela, pokrzywdzonego i jego pełnomocnika oraz obwinionego i jego
obrońcę o terminie rozprawy;
2)
wzywa do stawiennictwa obwinionego, świadków i biegłych;
3)
zarządza dołączenie niezbędnych dokumentów.
5.
Obwinionemu i jego obrońcy doręcza się, wraz z odpisem zarządzenia o terminie rozprawy,
odpis wniosku o ukaranie z pouczeniem o prawie wniesienia na piśmie odpowiedzi na
ten wniosek w terminie tygodniowym od dnia jego doręczenia, z jednoczesnym poinformowaniem
o skutkach doręczeń, o których mowa w art. 75i ust. 2.
Art. 75h33)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Komisja dyscyplinarna dąży do tego, aby sprawa została rozpoznana na pierwszej rozprawie.
2.
Z ważnych powodów przewodniczący może odroczyć rozprawę na czas nie dłuższy niż 30
dni.
3.
Rozprawę odroczoną prowadzi się w dalszym ciągu, chyba że skład komisji dyscyplinarnej
uległ zmianie.
Art. 75i34)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Rozprawa przed komisją dyscyplinarną odbywa się bez względu na niestawiennictwo stron
prawidłowo powiadomionych o terminie rozprawy, chyba że strona usprawiedliwi swoją
nieobecność przedkładając zaświadczenie biegłego lekarza sądowego o niemożności udziału
w rozprawie i wniesie o jej odroczenie.
2.
Obwinionemu komornikowi doręczeń dokonuje się również na adres prowadzonej kancelarii,
a obwinionemu asesorowi komorniczemu i aplikantowi komorniczemu - również na adres
kancelarii, w której są zatrudnieni chyba, że komornik, asesor komorniczy lub aplikant
komorniczy wskażą inny adres do doręczeń.
3.
Strony postępowania dyscyplinarnego, Prezes Krajowej Rady Komorniczej, Minister Sprawiedliwości
oraz osoby przez nich upoważnione mogą zasięgać informacji o przebiegu oraz wyniku
postępowania dyscyplinarnego, a także przeglądać akta sprawy i otrzymywać odpisy,
kopie lub wyciągi z tych akt.
4.
W toku postępowania dyscyplinarnego, za zgodą obwinionego, pisma mogą być doręczane
także za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej. W takim przypadku dowodem
doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych.
Art. 75j.
Protokolantem posiedzenia komisji dyscyplinarnej może być komornik, asesor komorniczy
albo aplikant komorniczy wyznaczony przez przewodniczącego komisji dyscyplinarnej.
Art. 75k.
Jeżeli obwiniony przyznaje się do popełnienia czynu podlegającego odpowiedzialności
dyscyplinarnej, komisja dyscyplinarna, za zgodą stron, może nie przeprowadzać postępowania
dowodowego lub przeprowadzić je częściowo.
Art. 75l.
1.
Komisja dyscyplinarna wymierza karę, przewidzianą w ustawie, według swojego uznania,
bacząc, aby jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy obwinionego, uwzględniając
stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze,
które kara ma osiągnąć w stosunku do obwinionego, a także potrzeby w zakresie kształtowania
świadomości prawnej komorników, asesorów i aplikantów komorniczych.
2.
Wymierzając karę komisja dyscyplinarna uwzględnia w szczególności motywację i sposób
zachowania się obwinionego, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków,
rodzaj i rozmiar ujemnych następstw czynu, właściwości i warunki osobiste obwinionego
oraz zachowanie się po popełnieniu czynu, a zwłaszcza starania o naprawienie szkody.
Art. 75m35)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Komisja dyscyplinarna z urzędu sporządza uzasadnienie orzeczenia w terminie 30 dni
od dnia ogłoszenia orzeczenia.
2.
Uzasadnienie orzeczenia doręcza się z urzędu stronom, Ministrowi Sprawiedliwości i
Prezesowi Krajowej Rady Komorniczej.
3.
Uzasadnienia orzeczenia nie sporządza się z urzędu w sprawach, w których uwzględniono
w całości wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 75f ust. 2 zdanie drugie, wniosek
rzecznika dyscyplinarnego o wydanie orzeczenia i wymierzenie kary dyscyplinarnej oraz
obwiniony przyznał się do popełnienia czynu i za zgodą stron nie przeprowadzano postępowania
dowodowego lub przeprowadzono je częściowo.
4.
W przypadkach, o których mowa w ust. 3, uzasadnienie sporządza się wyłącznie na wniosek
strony, Ministra Sprawiedliwości lub Prezesa Krajowej Rady Komorniczej, zgłoszony
w terminie zawitym 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia.
Art. 75ma36)Dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Od orzeczeń i postanowień kończących postępowanie w sprawie przysługuje stronom, rzecznikowi
dyscyplinarnemu, Ministrowi Sprawiedliwości i Prezesowi Krajowej Rady Komorniczej
odwołanie do sądu okręgowego właściwego według siedziby kancelarii obwinionego komornika
lub siedziby kancelarii, w której obwiniony aplikant komorniczy albo asesor komorniczy
był lub jest zatrudniony, w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia albo postanowienia
wraz z uzasadnieniem.
2.
Odwołanie wnosi się za pośrednictwem komisji dyscyplinarnej, która wydała zaskarżone
orzeczenie albo postanowienie.
3.
Orzeczenie wraz z uzasadnieniem, wydane przez sąd okręgowy, o którym mowa w ust. 1,
doręcza się stronom, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Krajowej Radzie Komorniczej.
4.
Od orzeczenia sądu okręgowego nie przysługuje kasacja.
Art. 75n.
1.
Odpis prawomocnego orzeczenia komisja dyscyplinarna doręcza Ministrowi Sprawiedliwości,
Krajowej Radzie Komorniczej i radzie właściwej izby komorniczej. W przypadku asesora
komorniczego odpis prawomocnego orzeczenia przesyła się również właściwemu prezesowi
sądu apelacyjnego.
2.
Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, rada właściwej izby komorniczej załącza do akt
komornika, asesora lub aplikanta komorniczego.
3.
Komisja dyscyplinarna przechowuje akta postępowania dyscyplinarnego przez 10 lat,
licząc od dnia uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.
Art. 75o37)Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Koszty postępowania dyscyplinarnego tymczasowo ponosi Krajowa Rada Komornicza.
2.
Wysokość zryczałtowanych kosztów postępowania dyscyplinarnego określa, w drodze uchwały,
Krajowa Rada Komornicza, mając na względzie przeciętne koszty postępowania.
3.
W przypadku prawomocnego skazania koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi skazany.
Art. 7638)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Wykonanie prawomocnego orzeczenia co do kary wydalenia ze służby komorniczej należy
do Ministra Sprawiedliwości.
2.
Wykonanie prawomocnego orzeczenia co do kary pieniężnej należy do Prezesa Krajowej
Rady Komorniczej, wykonanie kary skreślenia asesora komorniczego z wykazu asesorów
komorniczych - do prezesa właściwego sądu apelacyjnego, a wykonanie pozostałych kar
- do rady właściwej izby komorniczej.
3.
Prawomocne orzeczenie komisji dyscyplinarnej co do kary pieniężnej oraz zasądzonych
kosztów postępowania dyscyplinarnego stanowi tytuł egzekucyjny w rozumieniu art. 777 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego i po nadaniu mu klauzuli wykonalności przez sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę
kancelarii skazanego komornika lub siedzibę kancelarii, w której skazany aplikant
komorniczy albo asesor komorniczy był lub jest zatrudniony, podlega wykonaniu w drodze
egzekucji sądowej. Wpływy z kar pieniężnych Krajowa Rada Komornicza przeznacza na
działalność komisji dyscyplinarnej oraz potrzeby samorządu komorniczego.
4.
W postępowaniu egzekucyjnym, o którym mowa w ust. 3, czynności za wierzyciela podejmuje
Prezes Krajowej Rady Komorniczej.
Art. 77.
Art. 7840)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
1.
Niezależnie od uprawnień Ministra Sprawiedliwości, o których mowa w art. 74 ust. 3,
komisja dyscyplinarna może zawiesić komornika w czynnościach, w przypadku gdy przeciwko
komornikowi wszczęto postępowanie dyscyplinarne lub karne albo prowadzone jest postępowanie
o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.
2.
Odpis postanowienia o zawieszeniu komornika w czynnościach komisja dyscyplinarna doręcza
stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, Krajowej Radzie Komorniczej oraz radzie właściwej
izby komorniczej. Jeżeli skazanym jest aplikant komorniczy albo asesor komorniczy,
odpis postanowienia o zawieszeniu w czynnościach aplikanta komorniczego albo asesora
komorniczego przesyła się również prezesowi właściwego sądu apelacyjnego oraz komornikowi,
który zatrudnia aplikanta komorniczego albo asesora komorniczego.
3.
Na postanowienie o zawieszeniu komornika w czynnościach stronom przysługuje zażalenie
do Sądu Okręgowego w Warszawie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
4.
Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje zawieszenia komornika w czynnościach.
5.
Zawieszenie komornika w czynnościach ustaje z dniem prawomocnego zakończenia postępowania
dyscyplinarnego, chyba że:
1)
komisja dyscyplinarna uchyliła je wcześniej, z tym że nie dotyczy to zawieszenia,
o którym mowa w art. 74 ust. 3;
2)
prawomocnie orzeczona została kara wymieniona w art. 72 ust. 1 pkt 4.
6.
W czasie zawieszenia komornika w czynnościach zawiesza się go z mocy prawa w pełnieniu
wszelkich funkcji w samorządzie komorniczym.
Art. 78a.
(uchylony)
Art. 78b41)Dodany przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 17..
Do postępowania dyscyplinarnego w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie stosuje
się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Rozdział 11
Samorząd komorniczy
Art. 79.
1.
Komornicy tworzą samorząd komorniczy.
2.
Samorząd komorniczy obejmuje:
1)
Krajowy Zjazd Komorników;
2)
Krajową Radę Komorniczą;
3)
walne zgromadzenia komorników izb komorniczych;
4)
izby komornicze.
3.
Krajowa Rada Komornicza i izby komornicze posiadają osobowość prawną.
4.
Kadencja władz samorządu komorniczego trwa 4 lata.
Art. 80.
1.
Najwyższą władzą samorządu komorniczego jest Krajowy Zjazd Komorników.
2.
Krajowy Zjazd Komorników wybiera Prezesa Krajowej Rady Komorniczej, Krajową Komisję
Rewizyjną oraz określa siedzibę władz.
3.
Członków Krajowej Rady Komorniczej wybierają walne zgromadzenia komorników izb komorniczych
po dwóch z każdej izby komorniczej.
4.
Krajowy Zjazd Komorników jest zwoływany dla zaopiniowania uchwał w najważniejszych
sprawach dotyczących komorników i warunków ich pracy.
Art. 81.
1.
Zwyczajny Krajowy Zjazd Komorników jest zwoływany co 2 lata.
2.
Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Komorników może być zwołany w każdym czasie na żądanie
Ministra Sprawiedliwości albo na żądanie co najmniej trzech izb komorniczych, albo
na mocy uchwały Krajowej Rady Komorniczej.
3.
Tematyka i problemy do rozstrzygnięcia powinny być podane radom izb komorniczych na
miesiąc przed zwołaniem Krajowego Zjazdu Komorniczego.
Art. 82.
Krajowa Rada Komornicza jest związana uchwałami Krajowego Zjazdu Komorników i w swoich
poczynaniach nie może wykroczyć poza upoważnienia określone w uchwałach i ustawie.
Art. 83.
Krajowa Rada Komornicza jest reprezentantem komorników.
Art. 84.
1.
Prezes Krajowej Rady Komorniczej reprezentuje ją na zewnątrz, kieruje jej pracami
i przewodniczy na posiedzeniach. W razie nieobecności Prezesa jego obowiązki wykonuje
wiceprezes.
2.
Uchwały Krajowej Rady Komorniczej są wykonywane przez Prezesa lub wyznaczonych jej
członków.
3.
Oświadczenia woli w sprawach majątkowych Krajowa Rada Komornicza wyraża w formie uchwały.
4.
Krajowa Rada Komornicza na posiedzeniu dokonuje podziału czynności między swoich członków,
jak również uchwala regulamin swojej pracy. Dokumenty te Krajowa Rada Komornicza doręcza
Ministrowi Sprawiedliwości i radom wszystkich izb komorniczych.
Art. 85.
1.
Do zakresu działania Krajowej Rady Komorniczej należy w szczególności:
1)
wyrażanie opinii w przedmiocie odwoływania komorników i asesorów komorniczych;
2)
wyrażanie opinii w sprawach dotyczących biurowości i rachunkowości obowiązujących
w kancelariach i w innych sprawach dotyczących przepisów, organizacji i funkcjonowania
komornika i kancelarii;
3)
wyrażanie opinii w sprawach zmian przepisów dotyczących egzekucji, wykonywania postanowienia
o udzieleniu zabezpieczenia i funkcjonowania komorników;
4)
wyrażanie opinii w sprawach przedstawianych przez Ministra Sprawiedliwości lub organy
samorządu komorniczego;
5)
wyrażanie opinii w sprawach zasad etyki zawodowej;
6)
współdziałanie w organizowaniu egzaminu komorniczego;
7)
ustalanie wysokości składek miesięcznych na potrzeby samorządu komorniczego oraz zasad
ich wydatkowania;
7a42)Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 17.)
ustalanie wysokości zryczałtowanych kosztów postępowania dyscyplinarnego;
8)
wyznaczanie komorników-wizytatorów dla poszczególnych izb komorniczych;
8a43)Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 17.)
przedstawianie Ministrowi Sprawiedliwości kandydatów na rzecznika dyscyplinarnego
wraz z opinią o poszczególnych kandydatach;
8b43)Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 17.)
opiniowanie kandydatów na zastępców rzecznika dyscyplinarnego;
9)
zwoływanie Krajowego Zjazdu Komorników oraz jego organizacja;
10)
uchwalanie regulaminu działania Krajowej Rady Komorniczej oraz rad izb komorniczych,
ze szczególnym uwzględnieniem procedury podejmowania uchwał oraz kwestii reprezentowania
tych organów;
11)
uchwalanie ramowego regulaminu obrad walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej;
12)
współpraca z organizacjami komorników innych krajów;
13)
wydawanie czasopisma zawodowego;
14)
prowadzenie działalności gospodarczej;
15)
budowanie, wynajmowanie i utrzymywanie wspólnych pomieszczeń magazynowych i hal aukcyjnych
oraz utrzymywanie ciężkiego sprzętu transportowego;
16)
przechowywanie akt spraw, w których postępowanie zostało zakończone, oraz zbędnych
urządzeń ewidencyjnych;
17)
prowadzenie stron internetowych Krajowej Rady Komorniczej celem zamieszczania wymaganych
przez przepisy prawa ogłoszeń i informacji;
18)
wykonywanie innych czynności przewidzianych przepisami prawa;
1944)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.)
współpraca z sądem prowadzącym elektroniczne postępowanie upominawcze w zakresie prowadzenia
i aktualizowania listy komorników, zasad potwierdzania danych do weryfikacji podpisu
elektronicznego dla komorników, umożliwiających dostęp do elektronicznych tytułów
wykonawczych i ich weryfikację oraz z sądami prowadzącymi postępowania wieczystoksięgowe
w zakresie identyfikacji komorników;
2045)Dodany przez art. 8 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
współpraca z podmiotem prowadzącym system teleinformatyczny obsługujący zajęcie wierzytelności
z rachunku bankowego;
2145)Dodany przez art. 8 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
utworzenie i prowadzenie systemu teleinformatycznego obsługującego elektroniczne licytacje
publiczne.
2.
W zakresie prowadzenia działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 14, oświadczenia woli
w imieniu Krajowej Rady Komorniczej składa prezes lub wiceprezes oraz jeden z jej
członków.
3.
Krajowa Rada Komornicza może przekazać radzie izby komorniczej zadanie, o którym mowa
w ust. 1 pkt 15.
4.
Krajowa Rada Komornicza składa Ministrowi Sprawiedliwości raz w roku, w terminie do
31 marca, informację o stanie egzekucji.
Art. 85a46)Dodany przez art. 7 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Rada izby komorniczej przekazuje niezwłocznie Krajowej Radzie Komorniczej aktualne
informacje o komornikach, zastępcach komorników oraz asesorach komorniczych. Informacja
obejmuje imię i nazwisko komornika, zastępcy komornika lub asesora komorniczego, właściwą
izbę komorniczą, datę i numer decyzji o powołaniu komornika lub asesora komorniczego,
datę i numer decyzji o odwołaniu komornika lub asesora komorniczego, datę wygaśnięcia
powołania na stanowisko komornika z mocy prawa, datę i numer zarządzenia o wyznaczeniu
zastępcy komornika, oraz informacje o zawieszeniu w czynnościach zawodowych.
Art. 86.
1.
Izbę komorniczą tworzą komornicy prowadzący kancelarię w okręgu sądu apelacyjnego.
2.
Siedzibą izby komorniczej jest miejscowość, w której ma siedzibę sąd apelacyjny.
3.
Członkostwo w izbie komorniczej powstaje z mocy prawa z dniem uzyskania przez komornika
prawa wykonywania czynności, o których mowa w art. 2, i ustaje z dniem odwołania komornika
albo wygaśnięcia powołania na stanowisko komornika z mocy prawa. Z dniem odwołania
komornika albo wygaśnięcia powołania na stanowisko komornika z mocy prawa komornik
przestaje pełnić wszelkie funkcje w organach samorządu komorniczego.
Art. 87.
Organami izby komorniczej są:
1)
walne zgromadzenie komorników izby komorniczej;
2)
rada izby komorniczej;
3)
komisja rewizyjna.
Art. 88.
1.
Walne zgromadzenia komorników izby komorniczej są zwyczajne i nadzwyczajne.
2.
Zwyczajne walne zgromadzenie komorników izby komorniczej zwołuje rada izby komorniczej
w pierwszym kwartale każdego roku.
3.
Nadzwyczajne walne zgromadzenie komorników izby komorniczej zwoływane jest z inicjatywy
Krajowej Rady Komorniczej na podstawie uchwały rady izby komorniczej albo na wniosek
co najmniej 1/5 komorników izby komorniczej.
4.
W walnym zgromadzeniu komorników izby komorniczej ma obowiązek uczestniczyć każdy
członek danej izby komorniczej.
5.
W walnym zgromadzeniu komorników izby komorniczej mają prawo uczestniczyć aplikanci
i asesorzy komorniczy, jednakże nie mogą oni brać udziału w głosowaniu.
Art. 89.
1.
Do kompetencji walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej należy:
1)
wybór przewodniczącego i wiceprzewodniczącego oraz członków rady izby komorniczej;
2)
wybór członków Krajowej Rady Komorniczej;
3)
wybór komisji rewizyjnej w składzie przewodniczącego i 4 członków;
4)
zatwierdzanie rocznego sprawozdania przedstawionego przez radę izby komorniczej i
zamknięcie okresu rachunkowego;
5)
uchwalenie budżetu;
6)
uchwalenie składek na określone cele;
7)
uchwalenie regulaminu działania;
8)
opiniowanie innych spraw dotyczących komorników, o które zwróci się Minister Sprawiedliwości.
2.
Walne zgromadzenie komorników izby komorniczej wybiera przewodniczącego zgromadzenia
i uchwala regulamin swojego działania w głosowaniu jawnym.
3.
Walne zgromadzenie komorników izby komorniczej podejmuje uchwały w innych sprawach
niż określone w ust. 2 w głosowaniu tajnym.
Art. 90.
1.
Decyzje walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej zapadają w formie uchwał.
2.
Do ważności uchwał walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej wymagana jest
zwykła większość głosów w obecności co najmniej 2/3 komorników izby komorniczej.
Art. 91.
1.
Rada izby komorniczej działa w siedzibie izby komorniczej i składa się z:
1)
7 osób - w izbach liczących do 100 komorników;
2)
9 osób - w izbach liczących powyżej 100 komorników.
2.
Rada izby komorniczej na posiedzeniu dokonuje podziału czynności między swoich członków,
jak również uchwala regulamin swojej pracy. Dokumenty te rada doręcza wszystkim komornikom
izby komorniczej i Krajowej Radzie Komorniczej.
Art. 92.
1.
Rada izby komorniczej reprezentuje izbę komorniczą.
2.
Przewodniczący rady izby komorniczej reprezentuje ją na zewnątrz, kieruje jej pracami
i przewodniczy na posiedzeniach. W razie nieobecności przewodniczącego, jego obowiązki
wykonuje wiceprzewodniczący rady.
3.
Uchwały rady izby komorniczej są wykonywane przez przewodniczącego lub wyznaczonych
jej członków.
4.
Oświadczenia woli w sprawach majątkowych rada izby komorniczej wyraża w formie uchwały.
Art. 93.
1.
Do zakresu działania rady izby komorniczej należy:
1)
(uchylony)
2)
wyrażanie opinii w sprawie powoływania i odwoływania komorników i asesorów komorniczych;
3)
(uchylony)
4)
nadzór nad przestrzeganiem przez komorników i asesorów komorniczych powagi i godności
zawodu;
5)
zlecanie komornikom-wizytatorom dokonania wizytacji wyznaczonej kancelarii;
6)
organizowanie doskonalenia zawodowego komorników;
7)
organizowanie szkolenia aplikantów komorniczych;
8)
zarząd majątkiem izby komorniczej;
9)
zwoływanie walnych zgromadzeń komorników izby komorniczej i wykonywanie uchwał tych
zgromadzeń;
10)
prowadzenie rejestrów komorników, asesorów i aplikantów komorniczych oraz rejestru
kancelarii i ich siedzib w obrębie danej izby komorniczej;
11)
wykonywanie innych czynności przewidzianych przepisami prawa i wynikających z podjętych
uchwał.
2.
Do zakresu działania rady izby komorniczej może także należeć wykonywanie czynności,
o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 15.
3.
Rada izby komorniczej przedstawia corocznie Krajowej Radzie Komorniczej informacje
o rejestrach, o których mowa w ust. 1 pkt 10.
Art. 94.
1.
Uchwały rady izby komorniczej zapadają zwykłą większością głosów, przy czym w razie
równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego.
2.
Do ważności uchwał rady izby komorniczej jest wymagana obecność ponad połowy jej członków.
Art. 94a47)Dodany przez art. 7 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
1.
Krajowa Rada Komornicza na podstawie informacji przekazywanych przez rady izb komorniczych
prowadzi w systemie teleinformatycznym listę komorników, zastępców komorników oraz
asesorów komorniczych, która zawiera imię i nazwisko, właściwą izbę komorniczą, datę
i numer decyzji o powołaniu komornika lub asesora komorniczego, datę i numer decyzji
o odwołaniu komornika lub asesora komorniczego, datę wygaśnięcia powołania na stanowisko
komornika z mocy prawa, datę i numer zarządzenia o wyznaczeniu zastępcy komornika,
oraz informacje o zawieszeniu w czynnościach zawodowych.
2.
Krajowa Rada Komornicza zapewnia sądom prowadzącym księgi wieczyste dostęp do listy,
o której mowa w ust. 1, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego w celu automatycznej
weryfikacji komorników, zastępców komorników oraz asesorów komorniczych.
3.
Krajowa Rada Komornicza zapewnia Ministrowi Sprawiedliwości dostęp do listy, o której
mowa w ust. 1, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
Rozdział 12
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 95-98.
(pominięte)
Rozdział 13
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 99.
1.
Komornicy zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy stają się z tym dniem komornikami
w rozumieniu tej ustawy w dotychczasowych siedzibach.
2.
Komornicy prowadzący w dniu wejścia w życie ustawy zespół komorników lub działalność
komorniczą w innej wspólnej formie dostosują sposób prowadzenia tej działalności do
wymogów tej ustawy, w terminie 3 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
3.
Minister Sprawiedliwości doręczy komornikom akty powołania, w terminie 3 miesięcy
od dnia wejścia w życie ustawy.
4.
Z dniem doręczenia komornikowi aktu powołania ustaje jego dotychczasowy stosunek służbowy.
Art. 100.
Praktykanci komorniczy, którzy złożyli z wynikiem pozytywnym egzamin komorniczy przed
dniem wejścia w życie ustawy - na swój wniosek - mogą zostać powołani przez Ministra
Sprawiedliwości asesorami komorniczymi, choćby nie spełniali wymagań określonych w
art. 10 ust. 1 pkt 3.
Art. 101.
1.
Osoby, które rozpoczęły praktykę komorniczą przed dniem wejścia w życie ustawy, a
nie spełniają wymagań określonych w art. 10 ust. 1 pkt 3, mogą kontynuować szkolenie,
a po jego ukończeniu przystąpić do egzaminu komorniczego.
2.
Osoby określone w ust. 1 mogą być zatrudnione na stanowisku komornika po uzupełnieniu
kwalifikacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
Art. 102.
1.
Komornicy, którzy w dniu powołania na stanowisko komornika nie ukończyli 35 roku życia,
mają obowiązek uzupełnić kwalifikacje wymagane w art. 10 ust. 1 pkt 3 w ciągu 10 lat
od dnia wejścia w życie ustawy.
2.
Minister Sprawiedliwości może, na wniosek prezesa sądu apelacyjnego właściwego dla
miejsca działania komornika, zwolnić komornika od spełnienia obowiązku, o którym mowa
w ust. 1, jeżeli przemawiają za tym ważne względy społeczne lub osobiste obowiązanego.
3.
W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, Minister Sprawiedliwości
odwołuje komornika ze stanowiska.
Art. 103.
1.
Komornik może odkupić majątek, stanowiący środki trwałe, prowadzonej przez siebie
kancelarii nabyty z funduszy pochodzących z ryczałtu kancelaryjnego.
2.
Cenę zbycia majątku, o którym mowa w ust. 1, oblicza się przy pomniejszeniu ceny rynkowej
o stopień amortyzacji.
3.
Prezes sądu apelacyjnego, w uzasadnionych przypadkach, może rozłożyć na raty należności
za majątek, o którym mowa w ust. 1, na okres nie dłuższy niż 3 lata.
Art. 104.
1.
Sprawy egzekucyjne wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy rozliczane są do dnia
jej zakończenia według przepisów dotychczasowych, z tym że ryczałty kancelaryjne w
całości zatrzymują komornicy z przeznaczeniem na koszty działalności egzekucyjnej
określone w art. 34.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do egzekucji alimentów i innych świadczeń powtarzających
się, w których opłaty i inne należności pobiera się według przepisów ustawy z zaliczeniem
opłat pobranych przed dniem jej wejścia w życie, z tym że nadwyżka opłat oraz pobrane
ryczałty nie podlegają zwrotowi.
Art. 105.
1.
Kwota funduszu rezerwowego zgromadzona w sądzie w ramach rachunku sum depozytowych,
prowadzonego na podstawie odrębnych przepisów, podlega z dniem wejścia w życie ustawy
przekazaniu na koszty działalności egzekucyjnej.
2.
Kwoty pochodzące z nadwyżek ryczałtu kancelaryjnego, zgromadzone na rachunkach depozytowych
sądów, podlegają od dnia wejścia w życie ustawy przekazaniu na rachunek Krajowej Rady
Komorniczej z przeznaczeniem na:
1)
pożyczki inwestycyjne dla nowo ustanowionych rewirów komorniczych;
2)
wynagrodzenia aplikantów i asesorów komorniczych;
3)
inne cele wynikające ze statutowej działalności organów samorządu komorniczego.
Art. 106.
(pominięty)
Art. 107.
(pominięty)
Art. 108.
1.
Krajowa Rada Komornicza na pierwszym posiedzeniu dokonuje podziału czynności między
swoich członków, jak również uchwala regulamin swojej pracy. Dokumenty te Krajowa
Rada Komornicza doręcza Ministrowi Sprawiedliwości i radom wszystkich izb komorniczych.
2.
Rada izby komorniczej na pierwszym posiedzeniu dokonuje podziału czynności między
swych członków, jak również uchwala regulamin swojej pracy. Dokumenty te rada doręcza
wszystkim komornikom izby komorniczej i Krajowej Radzie Komorniczej.
Art. 109.
(pominięty)
Art. 110.
Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia48)Ustawa została ogłoszona w dniu 29 października 1997 r..
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 293, 379, 435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924, z 2015 r.
poz. 2, 4, 218, 539, 978, 1062, 1137, 1199, 1311, 1418, 1419, 1505, 1527, 1567, 1587,
1595, 1634, 1635, 1830 i 1854 oraz z 2016 r. poz. 195, 437 i 868.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 12 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy
- Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1224),
która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. poz. 931, z 2000 r.
poz. 580, 717, 852 i 1027, z 2001 r. poz. 1071 i 1149, z 2002 r. poz. 676, z 2003 r.
poz. 155, 1061 i 1188, z 2004 r. poz. 514, 626, 889, 2405 i 2641, z 2005 r. poz. 70,
461, 680, 821, 1181, 1203, 1363, 1416 i 1479, z 2006 r. poz. 118, 467, 659, 708, 711,
1009, 1013, 1192, 1647 i 1648, z 2007 r. poz. 116, 432, 539, 589, 664, 766, 849 i
903, z 2008 r. poz. 162, 648, 686, 802, 1133, 1308, 1344, 1485, 1571 i 1651, z 2009 r.
poz. 39, 104, 171, 585, 716, 1051, 1178, 1323, 1375, 1474 i 1589, z 2010 r. poz. 46,
626, 669, 826, 842, 1228 i 1307, z 2011 r. poz. 245, 246, 273, 654, 678, 829, 1135,
1280, 1430, 1431, 1438 i 1645, z 2012 r. poz. 886, 1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i
1529, z 2013 r. poz. 480, 765, 849, 1247, 1262, 1282 i 1650, z 2014 r. poz. 85, 384,
694, 1375 i 1556, z 2015 r. poz. 21, 290, 396, 1185, 1186, 1334, 1788, 1855 i 2281
oraz z 2016 r. poz. 178 i 437.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 61 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o związkach
metropolitalnych (Dz. U. poz. 1890), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
5)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 6.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie
ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 1311), która wejdzie w życie z dniem 8 września 2016 r.
7)
Dodany przez art. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie
ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1830), która weszła w życie z dniem 1 stycznia
2016 r.
9)
Obecnie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581, 1240, 1269, 1365, 1569, 1692, 1735,
1830, 1844, 1893, 1916, 1991 i 1994 oraz z 2016 r. poz. 65 i 652), która weszła w
życie z dniem 1 października 2004 r. na podstawie art. 229 pkt 2 lit. b tej ustawy
oraz przepisy wydane na jej podstawie.
10)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. poz. 840, z 1999 r.
poz. 729 i 931, z 2000 r. poz. 548, 1027 i 1216, z 2001 r. poz. 1071, z 2003 r. poz.
1061, 1142, 1750, 1935 i 2255, z 2004 r. poz. 219, 626, 889 i 2426, z 2005 r. poz.
732, 757, 1109, 1363, 1479 i 1493, z 2006 r. poz. 1409, 1592 i 1648, z 2007 r. poz.
589, 850, 859 i 1378, z 2008 r. poz. 560, 782, 1056, 1080 i 1344, z 2009 r. poz. 504,
533, 1317, 1323, 1474, 1540 i 1589, z 2010 r. poz. 46, 227, 229, 625, 626, 842, 857,
1018, 1021, 1228, 1474 i 1602, z 2011 r. poz. 78, 130, 202, 245, 381, 549, 678, 767,
964, 1135, 1280, 1381 i 1431, z 2012 r. poz. 611, z 2013 r. poz. 849, 905, 1036 i
1247, z 2014 r. poz. 538, z 2015 r. poz. 396, 541, 1549, 1707 i 1855 oraz z 2016 r.
poz. 189, 428, 862 i 904.
11)
Dodany przez art. 8 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
12)
Z dniem 2 czerwca 2009 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14
maja 2009 r. sygn. akt K 21/08 (Dz. U. poz. 687).
13)
Dodany przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks
postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 218 i 1311 oraz z
2016 r. poz. 394), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2016 r.
14)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 15.
15)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
16)
Utracił moc z dniem 22 października 2015 r. w zakresie, w jakim nie przewiduje odrębnej
stawki opłaty stałej za opróżnienie lokalu mieszkalnego z rzeczy i osób w sytuacji,
gdy dłużnik po wezwaniu przez komornika dobrowolnie wykonał obowiązek w wyznaczonym
terminie, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 października 2015 r.
sygn. akt P 3/14 (Dz. U. poz. 1670).
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 10 września
2015 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. poz. 1561), która
weszła w życie z dniem 9 stycznia 2016 r.
18)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
19)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
20)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
17.
21)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
17.
22)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
23)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
24)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
17.
25)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
17.
26)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
27)
Przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
28)
Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
29)
Przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
30)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
31)
Dodany przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
32)
Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
33)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
34)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
36)
Dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
37)
Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
38)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
39)
Przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
40)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
41)
Dodany przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
42)
Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
43)
Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
44)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
45)
Dodany przez art. 8 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
46)
Dodany przez art. 7 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
47)
Dodany przez art. 7 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
48)
Ustawa została ogłoszona w dniu 29 października 1997 r.