Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 7 lipca 2016 r.w sprawie zakresu znajomości języka polskiego koniecznego do wykonywania zawodu farmaceuty
przez cudzoziemców oraz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, a także egzaminu ze znajomości języka polskiego 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie §
1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 1908).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie konieczny do wykonywania zawodu
farmaceuty przez cudzoziemców oraz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej;
2)
sposób przeprowadzania i potwierdzania pozytywnego złożenia egzaminu organizowanego
i przeprowadzanego przez Naczelną Radę Aptekarską, w tym wzór zaświadczenia o zdaniu
egzaminu ze znajomości języka polskiego;
3)
wysokość opłaty za egzamin organizowany i przeprowadzany przez Naczelną Radę Aptekarską.
§ 2.
Zakres znajomości języka polskiego w mowie i w piśmie konieczny do wykonywania zawodu
farmaceuty przez cudzoziemców oraz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
obejmuje:
1)
rozumienie tekstu pisanego, w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa
farmaceutycznego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu farmaceuty w Rzeczypospolitej
Polskiej;
2)
porozumiewanie się z pacjentami, farmaceutami, lekarzami, lekarzami dentystami i przedstawicielami
innych zawodów medycznych, w związku z wykonywaniem zawodu farmaceuty, w szczególności
poprawne udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji oraz
czynne uczestniczenie w naradach i szkoleniach zawodowych;
3)
pisanie zgodnie z zasadami gramatyki i ortografii, poprawne prowadzenie dokumentacji,
w szczególności dokumentacji związanej z obrotem produktami leczniczymi i wyrobami
medycznymi oraz środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego.
§ 3.
1.
Egzamin potwierdzający znajomość języka polskiego, o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich, zwany dalej „egzaminem”, przeprowadza się na wniosek cudzoziemca lub obywatela państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, zwanych dalej „wnioskodawcą”, po uiszczeniu przez
niego opłaty, o której mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
2.
Naczelna Rada Aptekarska zawiadamia wnioskodawcę o terminie i miejscu składania egzaminu
nie później niż na 14 dni przed jego terminem.
§ 4.
1.
Egzamin przeprowadza 4-osobowa komisja egzaminacyjna, powoływana i odwoływana przez
Naczelną Radę Aptekarską, w której skład wchodzi trzech farmaceutów, w tym jeden farmaceuta
posiadający tytuł naukowy lub stopień naukowy w dziedzinie nauk farmaceutycznych,
oraz osoba posiadająca wykształcenie wyższe na kierunku filologia polska, zwana dalej
„komisją egzaminacyjną”.
2.
Komisja egzaminacyjna działa na podstawie regulaminu organizacyjnego opracowanego
przez tę komisję i zatwierdzonego przez Naczelną Radę Aptekarską.
§ 5.
Egzamin składa się z czterech części, które obejmują:
1)
część A - sprawdzian pisemny obejmujący dyktando odtwarzane z nośnika magnetycznego
lub elektronicznego; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania - 8 punktów;
2)
część B - sprawdzian testowy obejmujący rozumienie tekstu mówionego odtwarzanego z
nośnika magnetycznego lub elektronicznego, składający się z 10 pytań; maksymalna liczba
punktów możliwa do uzyskania - 10 punktów;
3)
część C - sprawdzian ustny obejmujący umiejętność czytania i zrozumienia tekstu; maksymalna
liczba punktów możliwa do uzyskania - 12 punktów;
4)
część D - sprawdzian praktyczny obejmujący umiejętność symulowanego udzielania porad
pacjentom, w szczególności poprawnego formułowania pytań i wypowiedzi na podstawie
wybranych problemów farmaceutycznych; maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania
- 9 punktów.
§ 6.
1.
Podstawą zdania egzaminu jest zaliczenie każdej jego części.
2.
Podstawą zaliczenia części egzaminu jest uzyskanie liczby punktów przekraczającej
połowę maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania z tej części.
3.
Osoba, która nie zdała egzaminu, może ponownie przystąpić do egzaminu w zakresie obejmującym
niezaliczoną część. Przepisy § 3 stosuje się.
4.
Osobie, która zdała egzamin, Naczelna Rada Aptekarska wydaje zaświadczenie o zdaniu
egzaminu, którego wzór określa załącznik do rozporządzenia.
§ 7.
1.
Z przeprowadzonego egzaminu komisja egzaminacyjna sporządza protokół, który podpisują
wszyscy członkowie komisji egzaminacyjnej.
2.
Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera: imiona i nazwiska członków komisji egzaminacyjnej,
imię i nazwisko osoby zdającej, wskazanie liczby punktów uzyskanych z każdej części
egzaminu przez tę osobę i podpisy członków komisji egzaminacyjnej.
3.
Osoba zdająca może mieć wgląd, na pisemne żądanie, do części protokołu, która jej
dotyczy.
§ 8.
1.
Naczelna Rada Aptekarska informuje pisemnie o wynikach egzaminu wyłącznie osoby zdające
lub osoby przez nie upoważnione. Upoważnienie powinno być udzielone na piśmie przez
osobę zdającą i zawierać: imię, nazwisko i numer dokumentu tożsamości osoby upoważnionej
oraz podpis własnoręczny osoby zdającej.
2.
Osoba zdająca może wnieść do Prezesa Naczelnej Rady Aptekarskiej odwołanie od wyniku
egzaminu w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wyniku tego egzaminu.
3.
Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej rozpatruje odwołanie, o którym mowa w ust. 2, w
terminie 30 dni od dnia jego otrzymania.
§ 9.
Opłata za egzamin wynosi:
1)
30% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty
nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego w roku poprzedzającym rok, w którym wnioskodawca
wnosi opłatę za egzamin, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;
2)
7,5% wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1 - w przypadku ponownego przystąpienia do
egzaminu, o którym mowa w § 6 ust. 3, za przeprowadzenie każdej części egzaminu.
§ 10.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia
23 marca 2011 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego koniecznego do wykonywania
zawodu farmaceuty przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
egzaminu ze znajomości języka polskiego (Dz. U. poz. 406), które traci moc z dniem
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 87 pkt 1 ustawy z dnia 22
grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach
członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65).
1)
Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie §
1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 1908).
2)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia
23 marca 2011 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego koniecznego do wykonywania
zawodu farmaceuty przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
egzaminu ze znajomości języka polskiego (Dz. U. poz. 406), które traci moc z dniem
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 87 pkt 1 ustawy z dnia 22
grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach
członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65).