Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwościz dnia 11 czerwca 2015 r.w sprawie określenia wzoru pouczenia o uprawnieniach i obowiązkach świadka w postępowaniu
karnym
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 300 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego zarządza się, co następuje:
§ 1.
Określa się wzór pouczenia o uprawnieniach i obowiązkach świadka w postępowaniu karnym,
stanowiący załącznik do rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015 r.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości
z dnia 3 kwietnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru pouczenia o uprawnieniach i obowiązkach
świadka w postępowaniu karnym (Dz. U. poz. 490), które traci moc z dniem wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 27 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego
2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.
396).
1)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69,
poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10,
poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr
143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r.
Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141,
poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192 i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz.
116, Nr 64, poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz.
766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903, z 2008 r. Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz.
648, Nr 107, poz. 686, Nr 123, poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr
214, poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i Nr 237, poz. 1651, z 2009 r.
Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104, Nr 28, poz. 171, Nr 68, poz. 585, Nr 85, poz. 716,
Nr 127, poz. 1051, Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178, poz. 1375, Nr 190
poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 98, poz. 626, Nr 106, poz.
669, Nr 122, poz. 826, Nr 125, poz. 842, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307, z
2011 r. Nr 48, poz. 245 i 246, Nr 53, poz. 273, Nr 112, poz. 654, Nr 117, poz. 678,
Nr 142, poz. 829, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 240, poz. 1430, 1431 i
1438 i Nr 279, poz. 1645, z 2012 r. poz. 886, 1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i 1529,
z 2013 r. poz. 480, 765, 849, 1247, 1262, 1282 i 1650, z 2014 r. poz. 85, 384, 694,
1375 i 1556 oraz z 2015 r. poz. 21, 290 i 396.
2)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości
z dnia 3 kwietnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru pouczenia o uprawnieniach i obowiązkach
świadka w postępowaniu karnym (Dz. U. poz. 490), które traci moc z dniem wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 27 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego
2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.
396).
Załącznik - Pouczenie o uprawnieniach i obowiązkach świadka w postępowaniu karnym (wzór)
W postępowaniu karnym świadek posiada wymienione poniżej uprawnienia i obowiązki:
1.
Każda osoba wezwana w charakterze świadka ma obowiązek stawić się i złożyć zeznania
(art. 177 § 1)1)Jeżeli nie wskazano innej podstawy prawnej, przepisy w nawiasach oznaczają odpowiednie
artykuły ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr
89, poz. 555, z późn. zm.).. Usprawiedliwienie nieobecności z powodu choroby jest możliwe wyłącznie po przedstawieniu
zaświadczenia wystawionego przez lekarza sądowego. Inne zwolnienie jest niewystarczające
(art. 117 § 2a). Świadkowi przysługuje zwrot kosztów stawiennictwa na wezwanie (art.
618a-618e). Nieusprawiedliwione niestawiennictwo może spowodować nałożenie kary pieniężnej,
zatrzymanie lub areszt (art. 285-287).
2.
W wyjątkowych sytuacjach przesłuchanie świadka może nastąpić przy zastosowaniu wideokonferencji
(art. 177 § 1a, art. 390 § 3).
3.
Jeżeli świadek nie może się stawić na wezwanie z ważnego powodu (np. choroby), można
go przesłuchać w miejscu jego pobytu (art. 177 § 1a i § 2).
4.
Jeżeli istnieje wątpliwość co do stanu psychicznego lub umysłowego świadka, przesłuchanie
może odbyć się z udziałem biegłego lekarza lub psychologa (art. 192 § 2). Za zgodą
świadka można go poddać badaniom lub oględzinom (art. 192 § 4), a bez jego zgody pobrać
odciski palców, wymaz ze śluzówki policzków, włosy, ślinę, próby pisma, zapach, wykonać
fotografię lub nagrać głos (art. 192a § 1).
5.
Przesłuchanie świadka w zakresie informacji tajnych lub ściśle tajnych może być przeprowadzone
tylko po zwolnieniu go przez uprawnionego przełożonego od obowiązku zachowania tajemnicy
(art. 179 § 1). Świadek może odmówić zeznań w zakresie informacji zastrzeżonych lub
poufnych albo tajemnicy zawodowej, chyba że sąd lub prokurator zwolni go od obowiązku
zachowania tajemnicy (art. 180 § 1). Przesłuchanie w zakresie tajemnicy notarialnej,
adwokackiej, tajemnicy radcy prawnego, doradcy podatkowego, tajemnicy lekarskiej,
dziennikarskiej lub statystycznej może nastąpić tylko wtedy, gdy jest to niezbędne,
a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu (art. 180 § 2). Zwolnienie
dziennikarza od obowiązku zachowania tajemnicy nie może obejmować identyfikacji autora
materiału prasowego, listu do redakcji lub osób, które zastrzegły swoje dane, chyba
że chodzi o przestępstwa, wobec których istnieje obowiązek denuncjacji (art. 180 §
3 i § 4). W tych wypadkach sąd przesłuchuje świadka na niejawnej rozprawie (art. 181
§ 1).
6.
Osoba najbliższa dla oskarżonego (np. małżonek, rodzic, dziecko, osoba pozostająca
we wspólnym pożyciu) może odmówić zeznań. Prawo odmowy zeznań przysługuje także świadkowi,
który w innej sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem
(art. 182 § 1 i § 3). Świadek może skorzystać z prawa odmowy złożenia zeznań do chwili
rozpoczęcia pierwszego zeznania w postępowaniu sądowym; poprzednio złożone zeznanie
nie może wówczas służyć za dowód (art. 186 § 1).
7.
Świadek może odmówić odpowiedzi na pytanie, jeżeli mogłoby to narazić jego lub osobę
dla niego najbliższą na odpowiedzialność karną (art. 183 § 1). Można zwolnić od złożenia
zeznania lub odpowiedzi na pytania świadka pozostającego z oskarżonym w szczególnie
bliskim stosunku osobistym (art. 185). Świadek może żądać, aby rozprawa była niejawna,
jeżeli treść zeznań mogłaby narazić świadka lub osobę dla niego najbliższą na hańbę
(art. 183 § 2).
8.
Świadek, który nie ukończył 15 lat i zeznaje w sprawie o przestępstwo popełnione z
użyciem przemocy lub groźby, przestępstwo na tle seksualnym lub przeciwko rodzinie,
lub jest pokrzywdzonym przestępstwem przeciwko wolności, jest przesłuchiwany tylko
raz przez sąd, w odpowiednio przystosowanym, przyjaznym pokoju. Przesłuchanie jest
nagrywane. Może być on również przesłuchany przy zastosowaniu wideokonferencji. Tylko
wyjątkowo można go przesłuchać ponownie (art. 185a, art. 185b i art. 185d).
9.
Świadek pokrzywdzony przestępstwem zgwałcenia albo wykorzystania seksualnego jest
przesłuchiwany przez sąd, a w zawiadomieniu o przestępstwie Policji i prokuratorowi
wskazuje tylko najważniejsze fakty i dowody. Takie przesłuchanie jest nagrywane. W
wypadku ponownego przesłuchania, na wniosek świadka może ono być przeprowadzone przy
zastosowaniu wideokonferencji (art. 185c § 2 i § 3).
10.
Adres miejsca zamieszkania i pracy świadka nie jest ujawniany w aktach sprawy. Można
go ujawnić tylko wyjątkowo (art. 148 § 2a-2c). W razie niebezpieczeństwa dla życia,
zdrowia, wolności albo mienia w znacznych rozmiarach świadka lub jego najbliższych,
można zachować w tajemnicy także tożsamość świadka (świadek anonimowy, art. 184).
11.
W razie zagrożenia dla życia lub zdrowia świadka lub jego najbliższych, mogą oni otrzymać
ochronę Policji na czas czynności procesowej, a jeżeli stopień zagrożenia jest wysoki,
mogą oni otrzymać ochronę osobistą lub pomoc w zakresie zmiany miejsca pobytu. Wniosek
o udzielenie ochrony kieruje się do komendanta wojewódzkiego Policji za pośrednictwem
organu prowadzącego postępowanie albo sądu (art. 1-17 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r.
o ochronie i pomocy dla pokrzywdzonego i świadka, Dz. U. z 2015 r. poz. 21).
12.
Świadek i jego najbliżsi mogą otrzymać pomoc prawną i psychologiczną w Sieci Pomocy
dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem (art. 43 § 8 pkt 2a ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.).
Potwierdzam otrzymanie pouczenia
................................
(data, podpis)
1)
Jeżeli nie wskazano innej podstawy prawnej, przepisy w nawiasach oznaczają odpowiednie
artykuły ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr
89, poz. 555, z późn. zm.).