Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 16 grudnia 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego
w Rzeczypospolitej Polskiej
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego
w Rzeczypospolitej Polskiej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy ,
2)
ustawą z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolności sumienia
i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa ,
4)
ustawą z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych
ustaw ,
5)
ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej ,
6)
ustawą z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 15 grudnia 2014 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 259 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy , który stanowi:
„
Art. 259.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r., z tym że przepisy art. 251-254
obowiązują nie dłużej niż przez 10 lat od dnia jej wejścia w życie.
”
;
2)
art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach
wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw , które stanowią:
„
Art. 15.
Pozostają w mocy wpisy do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych dokonane
na podstawie przepisów dotychczasowych, w szczególności nie jest wymagane uzupełnienie
listy osób zgłaszających.
”
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 150 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa , który stanowi:
„
Art. 150.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt
2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.
2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,
art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.
a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
”
;
4)
art. 16 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych
innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
odnośnika nr 2 oraz art. 221 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej , które stanowią:
„
2) Przepisy niniejszej ustawy wdrażają postanowienia dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej
niektórych aspektów organizacji czasu pracy .
”
„
Art. 221.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 2 i 3, art.
25, art. 88 ust. 3, art. 106 ust. 2 zdanie trzecie, ust. 3 pkt 13, ust. 4 pkt 11 i
ust. 5, art. 148 pkt 6 oraz art. 172 pkt 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2012 r.
”
;
6)
art. 43 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych , który stanowi:
„
Art. 43.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Kościół Ewangelicko-Augsburski w Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „Kościołem”,
uznający jako jedyną zasadę i normę wiary i życia wszystkie księgi kanoniczne Pisma
Świętego, a także wszystkie księgi symboliczne Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego,
korzysta z pełnej wolności wyznawania swojej wiary oraz wykonywania swojego kultu
religijnego.
2.
Kościół rządzi się w swoich sprawach wewnętrznych przepisami Zasadniczego Prawa Wewnętrznego,
uchwalanego przez Synod Kościoła.
Art. 2.
Kościół jest samodzielny i niezależny od jakiejkolwiek pozakrajowej władzy duchownej
i świeckiej.
Art. 3.
Wypełniając swoje funkcje Kościół może współdziałać z innymi kościołami w kraju i
za granicą, należeć do krajowych organizacji międzykościelnych, a także międzynarodowych
organizacji wyznaniowych i międzywyznaniowych.
Art. 4.
1.
Kościół może otaczać opieką duszpasterską współwyznawców spośród osób innych narodowości
zamieszkałych bądź przebywających czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Utworzenie lub zniesienie jednostki organizacyjnej Kościoła za granicą Rzeczypospolitej
Polskiej może nastąpić przy zachowaniu przepisów prawa państwa, na którego terytorium
ma ona swoją siedzibę.
3.
Kościół zawiadamia Ministra - Szefa Urzędu Rady Ministrów 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r. o utworzeniu lub zniesieniu jednostki organizacyjnej za granicą.
Art. 5.
1.
W sprawach odnoszących się do Kościoła, nieuregulowanych niniejszą ustawą, stosuje
się przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania .
2.
Zmiany niniejszej ustawy wymagają uprzedniej opinii Synodu Kościoła.
Rozdział 2
Organizacja Kościoła
Art. 6.
Organizację wewnętrzną Kościoła określa Zasadnicze Prawo Wewnętrzne.
Art. 7.
1.
Kościół jako całość oraz jego jednostki organizacyjne: diecezje, parafie i diakonaty
posiadają osobowość prawną.
2.
Inne jednostki organizacyjne Kościoła mogą, na wniosek Konsystorza, uzyskać osobowość
prawną w drodze rozporządzenia Ministra - Szefa Urzędu Rady Ministrów 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r..
Art. 8.
1.
Tworzenie przez Kościół jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 7 ust. 1,
oraz znoszenie i przekształcanie już istniejących następuje w trybie przewidzianym
w przepisach wewnątrzkościelnych.
2.
Kościelne jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 7 ust. 1, nabywają osobowość
prawną z chwilą powiadomienia właściwego organu administracji rządowej3)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o
zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej
- w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w
życie z dniem 1 stycznia 1999 r. o ich utworzeniu.
3.
Właściwym organem jest:
1)
odnośnie do diecezji - minister właściwy do spraw wyznań religijnych 4)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
3; obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.;
2)
odnośnie do parafii i diakonatów - wojewoda.
4.
Powiadomienie powinno zawierać:
1)
nazwę kościelnej osoby prawnej;
2)
jej siedzibę;
3)
w odniesieniu do diecezji i parafii - ich zasięg terytorialny.
5.
Właściwa władza kościelna powiadamia niezwłocznie organ administracji rządowej3)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o
zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej
- w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w
życie z dniem 1 stycznia 1999 r., wymieniony w ust. 3, o:
1)
zmianach dotyczących nazwy i siedziby kościelnej osoby prawnej oraz o zmianie jej
granic;
2)
połączeniu, podziale i zniesieniu kościelnej osoby prawnej.
6.
Odpis powiadomienia z umieszczonym na nim potwierdzeniem odbioru jest dowodem uzyskania
osobowości prawnej.
Art. 9.
Organami osób prawnych wymienionych w art. 7 są:
1)
dla Kościoła jako całości - Synod Kościoła, Rada Synodalna, Konsystorz, Biskup Kościoła;
2)
dla diecezji - Synod Diecezjalny, Rada Diecezjalna, Biskup Diecezjalny;
3)
dla parafii - Zgromadzenie Parafialne, Rada Parafialna, Proboszcz;
4)
dla diakonatu - Zarząd, Rada Sióstr, Rada Opiekuńcza.
Art. 10.
Kościelna osoba prawna nie odpowiada za zobowiązania innej kościelnej osoby prawnej.
Art. 115)W brzmieniu ustalonym przez art. 137 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r..
Kościelne wydawnictwa, zakłady charytatywno-opiekuńcze, opiekuńczo-wychowawcze, szkoły,
placówki oświatowo-wychowawcze, a także zakłady gospodarcze nieposiadające osobowości
prawnej działają w ramach tych kościelnych osób prawnych, które je powołały. W ramach
tych kościelnych osób prawnych wykonywana może być także działalność lecznicza w rozumieniu
przepisów o działalności leczniczej.
Rozdział 3
Działalność Kościoła
Art. 12.
Organizowanie kultu publicznego i jego sprawowanie podlegają wyłącznie władzy kościelnej.
Art. 12a6)Dodany przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r. Nr 59, poz. 375), która weszła w życie z dniem 30 maja 1998 r..
1.
Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Zasadniczym Prawem Wewnętrznym Kościoła
wywołuje skutki cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.
2.
Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa
Zasadnicze Prawo Wewnętrzne Kościoła.
Art. 13.
Religijne uroczystości pogrzebowe i nabożeństwa dla uczczenia pamięci zmarłych mogą
odbywać się także na cmentarzach komunalnych, przy zachowaniu obowiązujących przepisów
porządkowych.
Art. 14.
Osobom należącym do Kościoła przysługuje prawo zwolnienia od nauki lub pracy w następujące
święta ewangelickie niebędące dniami ustawowo wolnymi od pracy:
1)
Wielki Piątek - Pamiątka Śmierci Chrystusa Pana,
2)
Święto Wniebowstąpienia Chrystusa Pana,
3)
31 października - Święto Reformacji,
na warunkach określonych w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania.
Art. 15.
1.
Kościół prowadzi konfesyjne nauczanie religii na zasadach określonych przez właściwą
władzę kościelną.
2.
Nauczanie religii w szkołach publicznych regulują odrębne przepisy.
Art. 16.
1.
Szkoły oraz placówki oświatowo-wychowawcze i opiekuńczo-wychowawcze, prowadzone przez
Kościół, mają charakter wyznaniowy i podlegają władzy kościelnej.
2.
Zasady organizacyjno-programowe prowadzenia tych placówek określają odrębne przepisy.
Art. 17.
1.
Do nauczycieli i wychowawców zatrudnionych w szkołach i placówkach oświatowo-wychowawczych
i opiekuńczo-wychowawczych prowadzonych przez kościelne osoby prawne stosuje się przepisy
o prawach i obowiązkach, ustalone dla nauczycieli i wychowawców zatrudnionych w publicznych
szkołach i placówkach oświatowo-wychowawczych oraz opiekuńczo-wychowawczych, z uwzględnieniem
ust. 2.
2.
Szczegółowy zakres uprawnień i obowiązków, o których mowa w ust. 1, określa Minister Edukacji Narodowej 7)Obecnie: minister właściwy do spraw oświaty i wychowania na podstawie art. 4 ust.
1, art. 5 pkt 15 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji
rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i 984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i
1533), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r. na wniosek Synodu Kościoła.
3.
Pracownikom szkół i placówek oświatowo-wychowawczych oraz placówek opiekuńczo-wychowawczych
niebędących nauczycielami lub wychowawcami przysługują uprawnienia i świadczenia przewidziane
dla tej kategorii pracowników zatrudnionych w publicznych szkołach i placówkach.
Art. 18.
18)W brzmieniu ustalonym przez art. 137 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Uczącym się w szkołach prowadzonych przez kościelne osoby prawne przysługują świadczenia
zdrowotne i ulgi w opłatach za przejazdy środkami publicznego transportu zbiorowego
na równi z uczniami szkół publicznych.
2.
Rodzicom lub opiekunom prawnym uczniów szkół prowadzonych przez kościelne osoby prawne
przysługuje prawo do zasiłków rodzinnych na równi z rodzicami lub opiekunami uczniów
szkół publicznych.
Art. 19.
1.
Kościołowi przysługuje prawo tworzenia i prowadzenia wyższych szkół teologicznych.
2.
Poręcza się Kościołowi prawo do kształcenia w zakresie teologii ewangelickiej w samodzielnej
jednostce naukowo-dydaktycznej w ramach Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.
Art. 20.
1.
Kościół ma prawo emitowania w publicznych środkach masowego przekazu nabożeństw w
niedziele i święta ewangelickie oraz swoich programów religijno-moralnych, społecznych
i kulturalnych.
2.
Sposób realizacji uprawnień określonych w ust. 1 określi porozumienie między Kościołem
a właściwą jednostką publicznej radiofonii i telewizji.
Art. 21.
1.
Dzieciom i młodzieży wyznania ewangelicko-augsburskiego, przebywającym w zakładach
opiekuńczych i wychowawczych, sanatoriach, prewentoriach i szpitalach, zapewnia się
prawo do uczestniczenia w nauczaniu religii oraz udziału w nabożeństwach i innych
praktykach religijnych.
2.
Szczegółowe przepisy w sprawach, o których mowa w ust. 1, wydadzą Minister Edukacji Narodowej 7)Obecnie: minister właściwy do spraw oświaty i wychowania na podstawie art. 4 ust.
1, art. 5 pkt 15 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji
rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i 984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i
1533), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r. oraz Minister Zdrowia i Opieki Społecznej 9)Obecnie: minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt
28 i art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej
(Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i 984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która
weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., w porozumieniu z Kościołem.
3.
Dzieciom i młodzieży korzystającym ze zorganizowanych form wypoczynku wakacyjnego
zapewnia się prawo uczestniczenia w nabożeństwach i wykonywania innych praktyk religijnych.
Art. 22.
110)W brzmieniu ustalonym przez art. 137 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Prawo wykonywania praktyk religijnych i korzystania z opieki duszpasterskiej zapewnia
się osobom przebywającym w podmiotach leczniczych wykonujących stacjonarne i całodobowe
świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej oraz zamkniętych
zakładach pomocy społecznej.
2.
Nabożeństwa dla osób, o których mowa w ust. 1, odbywają się w kaplicach lub innych
pomieszczeniach udostępnianych na ten cel przez kierowników właściwych instytucji.
Art. 2311)Z dniem 1 września 1998 r. utraciły moc przepisy o stosunku Państwa do Kościołów, dotyczące wykonywania praktyk religijnych osób skazanych i tymczasowo aresztowanych, na podstawie art. 257 § 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 i Nr 160, poz. 1083)..
1.
Osoby tymczasowo aresztowane wyznania ewangelicko-augsburskiego mogą wykonywać praktyki
religijne i wysłuchiwać nabożeństw transmitowanych przez środki masowego przekazu
oraz, za zgodą organu, do którego dyspozycji pozostają, korzystać z indywidualnej
opieki duszpasterskiej.
2.
Osobom skazanym wyznania ewangelicko-augsburskiego zapewnia się możliwość wykonywania
praktyk religijnych, korzystania z opieki duszpasterskiej oraz uczestniczenia w nabożeństwach
odprawianych w niedziele i święta ewangelickie w odpowiednio przystosowanym pomieszczeniu
w zakładzie, w którym przebywają. Osobom, które na terenie zakładu nie mogą uczestniczyć
w odprawianych nabożeństwach, należy zapewnić możliwość wysłuchania nabożeństw transmitowanych
przez środki masowego przekazu.
3.
Nieletnim wyznania ewangelicko-augsburskiego, przebywającym w zakładach poprawczych
i schroniskach dla nieletnich, zapewnia się możliwość wykonywania praktyk religijnych,
korzystania z opieki duszpasterskiej oraz uczestniczenia w nabożeństwach w niedziele
i święta ewangelickie. Nieletnim, którzy nie mają możliwości uczestniczenia w nabożeństwach
na terenie zakładów lub schronisk, należy zapewnić wysłuchanie nabożeństw transmitowanych
przez środki masowego przekazu.
4.
W celu zaspokojenia potrzeb, o których mowa w ust. 1-3, władze kościelne mogą wyznaczać
kapelanów.
Art. 24.
1.
Organizacjami ewangelickimi w rozumieniu ustawy są organizacje tworzone w oparciu
o uchwały Konsystorza w celu prowadzenia zgodnej z nauką Kościoła działalności społeczno-kulturalnej,
oświatowo-wychowawczej i charytatywno-opiekuńczej.
2.
Do organizacji ewangelickich stosuje się przepisy prawa o stowarzyszeniach, z tym
że:
1)
Konsystorzowi przysługuje prawo uchylenia uchwały, o której mowa w ust. 1, z równoczesnym
wystąpieniem do sądu z wnioskiem o rozwiązanie stowarzyszenia;
2)
wystąpienie do sądu o rozwiązanie stowarzyszenia przez organ właściwy w rozumieniu
prawa o stowarzyszeniach następuje po zasięgnięciu opinii Konsystorza;
3)
w przypadku likwidacji organizacji ewangelickiej majątek jej przechodzi na własność
Kościoła jako całości.
Art. 2512)W brzmieniu ustalonym przez art. 137 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Kościół i jego osoby prawne prowadzą własną działalność charytatywno-opiekuńczą, w
szczególności mogą prowadzić wyznaniowe zakłady opiekuńczo-wychowawcze i charytatywno-opiekuńcze.
Kościół i jego osoby prawne mogą wykonywać działalność leczniczą w rozumieniu przepisów
o działalności leczniczej.
Art. 26.
Grunty stanowiące własność osób prawnych Kościoła powinny być w planach zagospodarowania
przestrzennego przeznaczone w pierwszej kolejności pod budownictwo sakralne i kościelne.
Art. 27.
1.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność jednostek samorządu terytorialnego13)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3., przeznaczone w planach zagospodarowania przestrzennego na potrzeby Kościoła, na
wniosek władz kościelnych będą oddawane w użytkowanie wieczyste albo mogą być sprzedane
kościelnym osobom prawnym.
2.
Nie pobiera się opłat za użytkowanie wieczyste nieruchomości przekazanych na potrzeby
zakładów charytatywno-opiekuńczych i punktów katechetycznych.
Art. 28.
Parafie mają prawo posiadania, zarządzania oraz zakładania i poszerzania cmentarzy
grzebalnych.
Rozdział 4
Duszpasterstwo wojskowe i służba wojskowa osób duchownych
Art. 29.
1.
Żołnierzom wyznania ewangelicko-augsburskiego pełniącym czynną służbę wojskową zapewnia
się możliwość uczestniczenia - poza terenem jednostek wojskowych - w nabożeństwach
i czynnościach religijnych w niedziele i święta ewangelickie, jeżeli w miejscowości
stacjonowania jednostki wojskowej lub w jej pobliżu znajduje się kościół lub kaplica
i jeżeli nie koliduje to z ważnymi obowiązkami służbowymi.
2.
Opiekę duszpasterską dla żołnierzy, o których mowa w ust. 1, zapewniają kapelani wojskowi.
Art. 30.
1.
Kapelani wojskowi stanowią wyodrębniony korpus osobowy żołnierzy zawodowych w ramach
Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego.
2.
Kapelani wojskowi podlegają w zakresie służby wojskowej organom wojskowym, a w zakresie
duszpasterstwa - władzy kościelnej.
Art. 31.
1.
Ewangelickim Duszpasterstwem Wojskowym kieruje Naczelny Kapelan Wojskowy, którego
mianuje i odwołuje Minister Obrony Narodowej w uzgodnieniu z Konsystorzem Kościoła.
2.
Szczegółowy tryb powoływania i odwoływania Naczelnego Kapelana Wojskowego i kapelanów
wojskowych oraz organizację Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego określa statut
uchwalony przez Konsystorz Kościoła w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.
3.
Statut Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego ogłasza Minister Obrony Narodowej.
Art. 32.
1.
Absolwentów akademickich studiów teologicznych, w czasie przygotowywania się do powołania
na urząd duchowny (ordynacji), nie dłuższym jednak niż 2 lata od dnia, w którym stali
się absolwentami szkoły wyższej, nie powołuje się do odbycia przeszkolenia wojskowego.
2.
Ordynowani duchowni są przenoszeni do rezerwy i nie odbywają ćwiczeń wojskowych w
czasie pokoju, z wyjątkiem przypadku przeszkolenia, za zgodą Biskupa Kościoła, do
pełnienia funkcji kapelanów lub do służby sanitarnej.
Rozdział 5
Sprawy majątkowe
Art. 33.
Kościołowi i jego osobom prawnym przysługuje prawo do swobodnego nabywania, posiadania
i zbywania mienia ruchomego i nieruchomego oraz zarządzania swoim majątkiem.
Art. 34.
1.
Majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom podatkowym,
a w szczególności art. 17 ust. 1 pkt 4a i 4b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
osób prawnych .
2.
Darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą pochodzące od osób fizycznych
są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym, jeżeli kościelna
osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat
od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.
3.
Kościelne osoby prawne są zwolnione od podatku od nieruchomości lub ich części stanowiących
własność tych osób albo używanych przez nie, na podstawie innego tytułu prawnego,
na cele niemieszkalne, z wyjątkiem części zajmowanej na wykonywanie działalności gospodarczej.
4.
Zwolnienie od podatku od nieruchomości obejmuje nieruchomości lub ich części, przeznaczone
na cele mieszkalne duchownych i członków diakonatów, jeżeli:
1)
są one wpisane do rejestru zabytków;
2)
służą jako domy księży emerytów lub znajdują się w budynkach stanowiących każdorazowo
siedziby Biskupa Kościoła i Biskupów Diecezjalnych.
5.
Nabywanie i zbywanie rzeczy i praw majątkowych przez kościelne osoby prawne w drodze
czynności prawnych oraz spadkobrania, zapisu i zasiedzenia jest zwolnione od opłaty
skarbowej, jeżeli ich przedmiotem są:
1)
rzeczy i prawa nieprzeznaczone do działalności gospodarczej;
2)
sprowadzone z zagranicy maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.
6.
Nabywanie rzeczy i praw majątkowych, o których mowa w ust. 515)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 6., jest zwolnione od opłat sądowych, z wyłączeniem opłat kancelaryjnych.
Art. 3516)W brzmieniu ustalonym przez art. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 106, poz. 673), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2010 r..
Zwalnia się z należności celnych przywozowych towary przeznaczone na cele charytatywno-opiekuńcze
i oświatowo-wychowawcze oraz towary o charakterze kulturalnym przeznaczone na cele
kultu, przywożone dla kościelnych osób prawnych, w granicach i na warunkach określonych
w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy
system zwolnień celnych .
Art. 36.
1.
Kościelne osoby prawne mają prawo do zbierania ofiar na cele religijne, kościelne,
działalność charytatywno-opiekuńczą, naukową, oświatową i wychowawczą oraz utrzymanie
duchownych i członków diakonatów.
217)W brzmieniu ustalonym przez art. 26 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych (Dz. U. poz. 498), która weszła w życie z dniem 18 lipca 2014 r..
Zbiórki wymienione w ust. 1 nie wymagają zgłoszenia, jeżeli odbywają się w obrębie
terenów kościelnych, kaplic oraz w miejscach i okolicznościach zwyczajowo przyjętych
w danej okolicy i w sposób tradycyjnie ustalony.
Art. 37.
W razie zniesienia kościelnej osoby prawnej, jej majątek przechodzi na Kościół jako
całość.
Art. 38.
Niezależnie od ustawowego ubezpieczenia duchownych, Kościół prowadzi Fundusz Socjalny
Kościoła, który, w rozumieniu ustawy, nie jest działalnością gospodarczą.
Art. 39.
1.
Nieruchomości lub ich części pozostające w dniu wejścia w życie ustawy we władaniu
kościelnych osób prawnych stają się z mocy prawa ich własnością, jeżeli:
1)
były własnością diecezji, parafii i filiałów wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik
do dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 listopada 1936 r. o stosunku Państwa
do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz diakonatów;
2)
były własnością parafii (gmin, zborów) Kościołów Ewangelicko-Unijnych, Kościoła Staroluterskiego,
Ewangelickiego Kościoła wyznań augsburskiego i helweckiego oraz Braci Morawskich (Hernhutów);
3)
podlegały przepisom dekretu z dnia 24 kwietnia 1952 r. o zniesieniu fundacji , a zostały poręczone, pozostawione, wydzierżawione, wynajęte lub przekazane kościelnym
osobom prawnym;
4)
znajdują się na nich cmentarze lub obiekty sakralne oraz obiekty funkcjonalnie związane
z obiektami sakralnymi; dotyczy to również obiektów położonych na obszarze miasta
stołecznego Warszawy.
2.
Stwierdzenie przejścia własności nieruchomości lub ich części, o których mowa w ust.
1, następuje w drodze decyzji wojewody.
3.
Nabycie własności nieruchomości lub ich części na podstawie ust. 1 jest wolne od podatków
i opłat z tym związanych, a wynikające z niego wpisy do ksiąg wieczystych i ich zakładanie
są wolne od opłat.
4.
Postępowanie sądowe lub administracyjne dotyczące nieruchomości, o których mowa w
ust. 1, ulega zawieszeniu do czasu wydania decyzji, o której mowa w ust. 2.
Art. 40.
1.
Na wniosek kościelnej osoby prawnej wszczyna się postępowanie, zwane dalej „postępowaniem
regulacyjnym”, w przedmiocie przywrócenia własności przejętych na rzecz Skarbu Państwa
nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 39 ust. 1 pkt 1 i 2:
1)
rolnych i leśnych przejętych w toku wykonania ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o przejęciu przez Państwo dóbr martwej ręki, poręczeniu
proboszczom posiadania gospodarstw rolnych i utworzeniu Funduszu Kościelnego , jeżeli nie wydzielono z nich należnych, w myśl tej ustawy, gospodarstw rolnych proboszczów;
2)
wywłaszczonych, jeżeli odszkodowanie nie zostało wypłacone lub podjęte;
3)
przejętych na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze
miasta stołecznego Warszawy , z zastrzeżeniem ust. 2;
4)
przejętych we władanie państwowych jednostek organizacyjnych bez tytułu prawnego,
bez względu na późniejsze ustawodawstwo konwalidujące to przejęcie.
2.
W odniesieniu do nieruchomości objętych dekretem określonym w ust. 1 pkt 3 przedmiotem
postępowania regulacyjnego może być przywrócenie własności budynków i ustanowienie
użytkowania wieczystego gruntów.
3.
Jeżeli własność nieruchomości nie może zostać przywrócona kościelnej osobie prawnej,
przyznaje się jej nieruchomość zamienną, a jeśli nie jest to możliwe lub natrafia
na trudne do przezwyciężenia przeszkody, odszkodowanie jest ustalane według przepisów
o wywłaszczaniu nieruchomości.
4.
Regulacja nie może naruszać praw nabytych przez niepaństwowe osoby trzecie, a w szczególności
przez inne kościoły i związki wyznaniowe oraz rolników indywidualnych.
Art. 41.
1.
Przedmiotem postępowania regulacyjnego może być również nieodpłatne przekazanie własności
niepozostających w dniu wejścia w życie ustawy we władaniu kościelnych osób prawnych
nieruchomości lub ich części:
1)
o których mowa w art. 39 ust. 1 pkt 1-3;
2)
będących uprzednio własnością parafii (gmin, zborów) ewangelickich, działających do
1945 r. na Ziemiach Zachodnich i Północnych, jeśli są one niezbędne na cele kultowe
lub dla prowadzenia przez kościelne osoby prawne działalności oświatowo-wychowawczej,
charytatywno-opiekuńczej i opiekuńczo-wychowawczej.
2.
Przepis art. 40 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 42.
Majątek nieruchomy, przekazany na własność gminie w trybie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym
i ustawę o pracownikach samorządowych , podlega postępowaniu, o którym mowa w art. 40 i 41.
Art. 43.
1.
Postępowanie regulacyjne, o którym mowa w art. 40 i 41, przeprowadza Komisja Regulacyjna,
zwana dalej „Komisją”, złożona z przedstawicieli wyznaczonych w równej liczbie przez
Ministra - Szefa Urzędu Rady Ministrów 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.i Konsystorz Kościoła.
2.
Uczestnikami postępowania regulacyjnego są oprócz wnioskodawcy wszystkie zainteresowane
jednostki państwowe, samorządowe i kościelne.
3.
Wnioski o wszczęcie postępowania regulacyjnego zgłasza się w terminie dwóch lat od
dnia wejścia w życie ustawy. Roszczenia niezgłoszone w tym terminie wygasają.
4.
Postępowanie sądowe lub administracyjne dotyczące nieruchomości, o których mowa w
art. 40 i 41, ulega zawieszeniu, a sądy i organy administracji państwowej przekazują
ich akta do Komisji Regulacyjnej.
5.
Komisja rozpatruje sprawy w zespołach orzekających, w skład których wchodzi po dwóch
członków wyznaczonych przez Ministra - Szefa Urzędu Rady Ministrów 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r. i Konsystorz Kościoła.
6.
Postępowanie regulacyjne jest wolne od opłat.
7.
Liczebność Komisji, szczegółowy tryb postępowania regulacyjnego oraz wynagrodzenie
dla członków Komisji i personelu pomocniczego określi Minister - Szef Urzędu Rady Ministrów 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r. w porozumieniu z Konsystorzem Kościoła.
Art. 44.
1.
Zespół orzekający po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania regulacyjnego bada,
czy jest ono dopuszczalne, a wniosek niedopuszczalny odrzuca.
2.
Uczestnicy postępowania mogą zawrzeć ugodę przed zespołem orzekającym. Jeżeli ugoda
nie została zawarta, zespół wydaje orzeczenie. Ugody i orzeczenia mają moc sądowych
tytułów egzekucyjnych.
3.
Orzeczenia uwzględniające wniosek, jak i ugody zawarte przed zespołem orzekającym,
powinny określać:
1)
stan prawny nieruchomości;
2)
związane z tym stanem obowiązki uczestników postępowania, a w szczególności obowiązek
wydania w oznaczonym terminie nieruchomości, jeżeli nie znajduje się ona we władaniu
wnioskodawcy;
3)
w razie przyznania odszkodowania obowiązek i termin zapłaty należnej z tego tytułu
kwoty.
4.
Orzeczenie jak i ugoda stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych
i w ewidencji gruntów. Przepis art. 39 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
5.
Od orzeczenia zespołu orzekającego nie przysługuje odwołanie.
6.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi, z mienia których państwowych jednostek
organizacyjnych lub jednostek samorządu terytorialnego13)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. może być wyłączona nieruchomość w celu jej przekazania jako nieruchomość zamienna
lub na którą państwową jednostkę organizacyjną może być nałożony obowiązek zapłaty
odszkodowania.
Art. 45.
1.
Jeżeli zespół orzekający nie uzgodni orzeczenia, zawiadamia o tym pisemnie uczestników
postępowania regulacyjnego.
2.
Uczestnicy postępowania regulacyjnego mogą, w terminie sześciu miesięcy od otrzymania
zawiadomienia, wystąpić o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego lub administracyjnego,
a jeżeli nie było ono wszczęte - wystąpić na drogę sądową pod rygorem wygaśnięcia
roszczenia. Przy rozpoznawaniu sprawy sąd stosuje zasady określone w art. 40 i 41.
Art. 45a20)Dodany przez art. 4 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
1.
Na wniosek Kościoła lub jego osób prawnych wojewoda lub inny organ wykonujący w imieniu
Skarbu Państwa prawa wynikające z własności nieruchomości albo organy gmin w zakresie
swoich właściwości - mogą nieodpłatnie przekazać Kościołowi lub jego osobom prawnym
własność nieruchomości lub ich części:
1)
jeżeli są one niezbędne do sprawowania kultu religijnego lub działalności kościelnych
osób prawnych w zakresie charytatywno-opiekuńczym lub oświatowo-wychowawczym;
2)
w celu utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego parafii działających na Ziemiach
Zachodnich i Północnych, o powierzchni do 15 ha użytków rolnych łącznie dla jednej
parafii.
2.
Przepis art. 39 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 6
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 46.
Wykaz jednostek organizacyjnych będących osobami prawnymi w dniu wejścia w życie ustawy
stanowi załącznik do ustawy.
Art. 46a21)Dodany przez art. 4 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
Wnioski, o których mowa w art. 45a ust. 1, mogą być składane w terminie do dnia 31
grudnia 1998 r.
Art. 47.
Tracą moc:
1)
dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 listopada 1936 r. o stosunku Państwa
do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej ;
2)
ustawa z dnia 4 lipca 1947 r. w sprawie zmiany dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej
z dnia 25 listopada 1936 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego
w Rzeczypospolitej Polskiej .
Art. 48.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia22)Ustawa została ogłoszona w dniu 27 czerwca 1994 r..
1)
Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 98, poz. 817, z 2010 r. Nr 106, poz. 673 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654.
3)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o
zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej
- w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w
życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
4)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
3; obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 137 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
6)
Dodany przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach
wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r. Nr
59, poz. 375), która weszła w życie z dniem 30 maja 1998 r.
7)
Obecnie: minister właściwy do spraw oświaty i wychowania na podstawie art. 4 ust.
1, art. 5 pkt 15 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji
rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i 984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i
1533), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 137 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
9)
Obecnie: minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt
28 i art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej
(Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i 984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która
weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 137 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
11)
Z dniem 1 września 1998 r. utraciły moc przepisy o stosunku Państwa do Kościołów,
dotyczące wykonywania praktyk religijnych osób skazanych i tymczasowo aresztowanych,
na podstawie art. 257 § 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 i Nr 160, poz. 1083).
12)
W brzmieniu ustalonym przez art. 137 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
13)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
14)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 915, 1138, 1146, 1215, 1328, 1457, 1563 i 1662.
15)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy
- Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 106, poz. 673), która weszła
w życie z dniem 1 lipca 2010 r.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 26 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia
zbiórek publicznych (Dz. U. poz. 498), która weszła w życie z dniem 18 lipca 2014 r.
18)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1950 r. Nr 10, poz. 111, z
1969 r. Nr 13, poz. 95 oraz z 1998 r. Nr 137, poz. 887.
19)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1990 r. Nr 43, poz. 253 i Nr
92 poz. 541, z 1991 r. Nr 34, poz. 151, z 1992 r. Nr 6, poz. 20, z 1993 r. Nr 40,
poz. 180, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 65, poz. 285, z 1996 r. Nr 23, poz. 102 i Nr
106, poz. 496, z 1997 r. Nr 9, poz. 43, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 oraz z 2004 r.
Nr 141, poz. 1492.
20)
Dodany przez art. 4 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
21)
Dodany przez art. 4 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
22)
Ustawa została ogłoszona w dniu 27 czerwca 1994 r.
Załącznik - Wykaz diecezji, parafii i diakonatów Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej
I.
Diecezja Cieszyńska
Parafia Biała
Parafia Bielsko
Parafia Brenna-Górki
Parafia Cieszyn
Parafia Cisownica
Parafia Czechowice-Dziedzice
Parafia Drogomyśl
Parafia Goleszów
Parafia Istebna
Parafia Jaworze
Parafia Wieszczęta-Kowale23)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 4 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
Parafia Międzyrzecze
Parafia Skoczów
Parafia Stare Bielsko
Parafia Ustroń
Parafia Wisła
II.
Diecezja Katowicka
Parafia Brzeg
Parafia Bytom
Parafia Chorzów
Parafia Czerwionka
Parafia Częstochowa
Parafia Gliwice
Parafia Golasowice
Parafia Gołkowice
Parafia Hołdunów
Parafia Jastrzębie Zdrój
Parafia Katowice
Parafia Kluczbork
Parafia Kraków
Parafia Laryszów
Parafia Lasowice Wielkie
Parafia Lubienie
Parafia Miechowice
Parafia Mikołów
Parafia Mysłowice
Parafia Nowy Sącz-Stadło
Parafia Opole
Parafia Orzesze
Parafia Pokój
Parafia Pszczyna
Parafia Pyskowice
Parafia Racibórz
Parafia Rybnik
Parafia Siemianowice
Parafia Sosnowiec
Parafia Studzionka
Parafia Szopienice
Parafia Ściborzyce Wielkie
Parafia Świętochłowice
Parafia Tarnowskie Góry
Parafia Warszowice
Parafia Wirek
Parafia Wodzisław Śląski
Parafia Wołczyn
Parafia Zabrze
Parafia Żory
III.
Diecezja Mazurska
Parafia Działdowo
Parafia Giżycko
Parafia Kętrzyn
Parafia Mikołajki
Parafia Mrągowo
Parafia Nidzica
Parafia Olsztyn
Parafia Ostróda
Parafia Pasym
Parafia Pisz
Parafia Ryn
Parafia Sorkwity
Parafia Suwałki
Parafia Szczytno
IV.
Diecezja Pomorsko-Wielkopolska
Parafia Bydgoszcz
Parafia Elbląg
Parafia Gdańsk-Gdynia-Sopot
Parafia Grudziądz
Parafia Kalisz
Parafia Kępno
Parafia Konin
Parafia Koszalin
Parafia Lipno
Parafia Ostrów Wielkopolski
Parafia Poznań
Parafia Rypin
Parafia Słupsk
Parafia Stawiszyn
Parafia Toruń
Parafia Turek
Parafia Włocławek
V.
Diecezja Warszawska
Parafia Aleksandrów Łódzki
Parafia Kutno
Parafia Lublin
Parafia Łask
Parafia Łowicz
Parafia Łódź
Parafia Ozorków
Parafia Pabianice
Parafia Piotrków Trybunalski
Parafia Płock
Parafia Poddębice
Parafia Radom
Parafia Rawa Mazowiecka
Parafia Tomaszów Mazowiecki
Parafia Warszawa - Parafia św. Trójcy
Parafia Warszawa - Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego
Parafia Węgrów
Parafia Wieluń
Parafia Zduńska Wola
Parafia Zelów-Bełchatów
Parafia Zgierz
Parafia Żyrardów
VI.
Diecezja Wrocławska
Parafia Jelenia Góra-Cieplice
Parafia Gorzów Wielkopolski
Parafia Jawor
Parafia Karpacz
Parafia Kłodzko
Parafia Legnica
Parafia Międzybórz
Parafia Syców
Parafia Szczecin
Parafia Świdnica
Parafia Wałbrzych
Parafia Wrocław - Parafia Opatrzności Bożej
Parafia Wrocław - Parafia Świętego Krzysztofa
Parafia Zielona Góra
Parafia Żary
VII.
Ewangelicki Diakonat Żeński „Eben-Ezer”
Dzięgielów
23)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 4 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.