Ustawaz dnia 29 grudnia 2015 r.o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz ustawy - Prawo energetyczne 1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii
ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywę 2001/77/WE
oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16, z późn. zm.); 2) dyrektywę
Rady 2013/18/UE z dnia 13 maja 2013 r. dostosowującą dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych,
w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji (Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str.
230).
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 41:
a)
ust. 12 otrzymuje brzmienie:
„
12.
Ceny zakupu energii elektrycznej instalacji odnawialnych źródeł energii o mocy do
3 kW, o których mowa w ust. 10, obowiązują do dnia, gdy łączna moc oddawanych do użytku
źródeł nie przekroczy 300 MW lub do zmiany ich wysokości rozporządzeniem ministra
właściwego do spraw energii.
”
,
b)
ust. 17 otrzymuje brzmienie:
„
17.
Ceny zakupu energii elektrycznej instalacji odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej
3 kW do 10 kW włącznie, o których mowa w ust. 15, obowiązują do dnia, gdy łączna moc
oddawanych do użytku źródeł nie przekroczy progu 500 MW lub do zmiany ich wysokości
rozporządzeniem ministra właściwego do spraw energii.
”
;
2)
po art. 188 dodaje się art. 188a w brzmieniu:
„
Art. 188a.
1.
Za pierwsze półrocze 2016 r. odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne,
odbiorca końcowy oraz towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w ust.
2, w zakresie określonym w ust. 7, są obowiązani:
1)
uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia lub świadectwo
pochodzenia biogazu rolniczego wydane odpowiednio dla energii elektrycznej lub biogazu
rolniczego, wytworzonych w instalacjach odnawialnego źródła energii znajdujących się
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej
lub
2)
uiścić opłatę zastępczą, obliczoną w sposób określony w ust. 6
- do dnia 30 czerwca 2017 r.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wykonują:
1)
odbiorca przemysłowy, o którym mowa w art. 188 ust. 3, który w roku kalendarzowym
poprzedzającym rok realizacji obowiązku zużył nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej,
a także złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 199 ust. 1;
2)
przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym
niebędącym odbiorcami przemysłowymi, o których mowa w pkt 1;
3)
odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem
giełdy w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych lub członkiem rynku organizowanego przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych we własnym imieniu
na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot;
4)
odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem
giełdowej izby rozrachunkowej w rozumieniu przepisów ustawy o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem,
o których mowa w pkt 3, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach tej izby
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;
5)
towarowy dom maklerski lub dom maklerski w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych, innych
niż odbiorcy przemysłowi, o których mowa w pkt 1, na giełdzie towarowej lub na rynku
organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek
regulowany.
3.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do odbiorców przemysłowych, którzy
złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 199 ust. 1, i dla których wartość współczynnika
intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 188 ust. 8, wyniosła:
1)
nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - wykonywany jest w odniesieniu do 80% ilości
energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę przemysłowego na własny użytek w pierwszym
półroczu 2016 r.;
2)
powyżej 20% i nie więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 60% ilości energii
elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w pierwszym
półroczu 2016 r.;
3)
powyżej 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 15% ilości energii elektrycznej zakupionej
na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w pierwszym półroczu 2016 r.
4.
Odbiorca przemysłowy, który złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 199 ust. 1,
jest obowiązany do dnia 31 sierpnia 2017 r., przekazać Prezesowi URE:
1)
informację o:
a)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku,
b)
spełnianiu warunków, o których mowa w ust. 3,
c)
wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1- w przypadku odbiorców przemysłowych,
o których mowa w ust. 2 pkt 1;
2)
oświadczenie następującej treści:
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że:
1)
dane zawarte w informacji, o której mowa w art. 188a ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, są zgodne z prawdą;
2)
znane mi są i spełniam warunki określone w art. 188a ust. 3 ustawy, o której mowa
w pkt 1.
”
;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
5.
Odbiorca przemysłowy, który nie przekazał Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w
terminie informacji oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 4, podał w tej informacji
nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd dane lub skorzystał z uprawnienia, o którym
mowa w ust. 3, nie spełniając określonych w tym przepisie warunków, nie może skorzystać
z uprawnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 1, oraz w art. 96 ust. 2, w latach 2017-2021.
6.
Opłatę zastępczą oblicza się według wzoru:
Oz = Ozj × (Eo - Eu),
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
7.
Obowiązek za pierwsze półrocze 2016 r., o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony
przez podmioty, o których mowa w ust. 2, jeżeli udział ilościowy sumy energii elektrycznej
wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii wynikającej z umorzonych świadectw
pochodzenia lub ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wynikającej z umorzonych
świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, lub uiszczonej opłaty zastępczej, w:
1)
sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi,
o których mowa w ust. 2 pkt 1, albo
2)
całkowitej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na
własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
3)
całkowitej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na
podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
4)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek
- za pierwsze półrocze roku 2016 wynosi 15%.
8.
Do realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 173 niniejszej ustawy
oraz art. 9a ust. 7-9 i 15 ustawy zmienianej w art. 179 stosuje się odpowiednio.
9.
Do wypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, nie zalicza się umorzonych świadectw
pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1 ustawy zmienianej w art. 179, wydanych
dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej
w procesie przetwarzania energię pozyskiwaną z biogazu rolniczego, dla którego przedsiębiorstwo
energetyczne zajmujące się wytwarzaniem biogazu rolniczego wystąpiło lub wystąpi z
wnioskiem, o którym mowa w art. 9o ust. 3 tej ustawy.
10.
Podmiot wykonujący zadania sprzedawcy z urzędu w pierwszym półroczu 2016 r. jest obowiązany
do zakupu energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnych źródeł energii
przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej znajdującej się na terenie obejmującym
obszar działania tego sprzedawcy, oferowanej przez przedsiębiorstwo energetyczne,
które uzyskało koncesję na jej wytwarzanie lub zostało wpisane do rejestru, o którym
mowa w art. 23; zakup ten odbywa się po średniej cenie sprzedaży energii elektrycznej
w poprzednim roku kalendarzowym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy
zmienianej w art. 179.
11.
Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnych źródeł
energii, o którym mowa w ust. 10, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot wykonujący
zadania sprzedawcy z urzędu zakupił całą oferowaną mu ilość energii elektrycznej wytworzonej
w instalacjach odnawialnych źródeł energii, przyłączonych do sieci przesyłowej lub
dystrybucyjnej elektroenergetycznej znajdującej się na terenie obejmującym obszar
działania tego sprzedawcy.
12.
Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem ciepłem i sprzedające to ciepło
w pierwszym półroczu 2016 r. jest obowiązane do zakupu oferowanego ciepła wytwarzanego
w przyłączonych do sieci instalacjach odnawialnych źródeł energii znajdujących się
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ilości nie większej niż zapotrzebowanie
odbiorców tego przedsiębiorstwa, przyłączonych do sieci, do której są przyłączone
odnawialne źródła energii.
13.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 12, uznaje się za spełniony, jeżeli oferowane do sprzedaży
ciepło, wytworzone w instalacjach odnawialnych źródeł energii, zakupiono w ilości:
1)
w jakiej je oferowano lub
2)
równej zapotrzebowaniu odbiorców przedsiębiorstwa energetycznego realizującego ten
obowiązek i przyłączonych do sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączona instalacja
odnawialnego źródła energii, proporcjonalnie do udziału mocy zainstalowanej tej instalacji
w całkowitej mocy zamówionej przez odbiorców, z uwzględnieniem charakterystyki odbioru
oraz możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tym źródle
- pod warunkiem, że koszty zakupu tego ciepła nie spowodują wzrostu cen ciepła lub
stawek opłat za ciepło dostarczone odbiorcom w danym roku o więcej niż wartość średniorocznego
wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym,
określonego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
14.
W przypadku gdy więcej niż jedno przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust.
12, zajmuje się obrotem ciepłem i sprzedaje to ciepło odbiorcom przyłączonym do połączonych
i współpracujących ze sobą sieci ciepłowniczych, obowiązek zakupu dotyczy ciepła wytworzonego
w przyłączonych do tych sieci instalacjach odnawialnych źródeł energii, proporcjonalnie
do udziału mocy zainstalowanej każdej instalacji odnawialnego źródła energii tych
przedsiębiorstw w łącznej mocy zamówionej przez odbiorców z uwzględnieniem charakterystyki
odbioru oraz możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tych instalacjach przez
wszystkie przedsiębiorstwa energetyczne dostarczające ciepło do odbiorców przyłączonych
do tych sieci.
”
;
3)
po art. 194 dodaje się art. 194a w brzmieniu:
„
Art. 194a.
Na potrzeby ustalenia średniej rocznej, o której mowa w art. 44 ust. 8 pkt 2, uwzględnia
się ilość energii elektrycznej wytworzonej w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do
dnia wejścia w życie rozdziału 4.
”
;
4)
art. 222 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 222.
Przepisy art. 9e i art. 9e1 ustawy zmienianej w art. 179 tracą moc z dniem 1 lipca 2016 r.
”
;
5)
w art. 223 w pkt 1:
a)
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
rozdziału 4, art. 130, art. 178, art. 179 pkt 11 w zakresie uchylenia art. 9o, pkt
13 w zakresie uchylenia art. 9v, pkt 20, 21 i 29 oraz art. 182 pkt 1 lit. a, które
wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2016 r., z wyjątkiem:
”
,
b)
po lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu:
„
c)
art. 41 ust. 14 i 19, art. 53 ust. 4, art. 72, art. 73 ust. 7 oraz art. 77 ust. 1,
które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.;
”
;
6)
w art. 6 ust. 5, art. 9 ust. 2, art. 10 ust. 5, art. 17 ust. 3 pkt 1, art. 32 ust.
3, art. 35 ust. 4, art. 39 ust. 7, art. 41 ust. 13 i 18, art. 53 ust. 4, art. 60,
art. 61, art. 62, art. 69 ust. 1, art. 73 ust. 7, art. 77 ust. 1-4, art. 78 ust. 10,
art. 81 ust. 7, art. 110 pkt 1, art. 113, art. 114, art. 119, art. 126 ust. 1 i 3-5,
art. 127 ust. 1, 2, 4 i 5, art. 128 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 129 ust. 3, art. 131
ust. 1, 2, 4 i 5, art. 132 ust. 1, art. 133, art. 134, art. 152, art. 154 ust. 5 i
6, art. 157 ust. 2, art. 162, art. 164 ust. 3, art. 165 ust. 1 i 4-6, art. 166, art.
167, art. 171, art. 209, art. 211, art. 212 oraz art. 218 użyte w różnych przypadkach
wyrazy „minister właściwy do spraw gospodarki” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw energii”.
Art. 2.
W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 9e:
a)
po ust. 1a dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu:
„
1b.
Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla energii elektrycznej wytworzonej od dnia
1 stycznia 2016 r. w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej większej niż 5 MW, wykorzystującej do wytworzenia tej energii hydroenergię
w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
1c.
Dla energii elektrycznej wytworzonej od dnia 1 stycznia 2016 r. z odnawialnego źródła
energii w instalacji spalania wielopaliwowego w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, z wyłączeniem energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii wytworzonej w dedykowanej
instalacji spalania wielopaliwowego w rozumieniu tej ustawy, przysługuje świadectwo
pochodzenia skorygowane współczynnikiem 0,5.
”
,
b)
w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie
„
6)
kwalifikację instalacji odnawialnego źródła energii do instalacji, o której mowa w
art. 188 ust. 19 i art. 188a ust. 8 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
źródłach energii.
”
,
c)
ust. 11 otrzymuje brzmienie:
„
11.
Podmiot, o którym mowa w ust. 9, jest obowiązany na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego,
odbiorcy końcowego oraz towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego, o których
mowa w art. 188 ust. 2 i art. 188a ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
źródłach energii, lub innego podmiotu, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectwa
pochodzenia, wydać dokument stwierdzający prawa majątkowe wynikające z tych świadectw
przysługujące wnioskodawcy i odpowiadającą tym prawom ilość energii elektrycznej.
”
,
d)
ust. 13-14 otrzymują brzmienie:
„
13.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, odbiorcy
końcowego oraz towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego, o których mowa
w art. 188 ust. 2 i art. 188a ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
źródłach energii, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia umarza, w
drodze decyzji, te świadectwa w całości lub części.
13a.
Towarowy dom maklerski lub dom maklerski wykonując obowiązek, o którym mowa w art. 188 ust. 1 i art. 188a ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
źródłach energii, w odniesieniu do transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców końcowych, może
złożyć wniosek do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o umorzenie świadectw pochodzenia
należących do innego podmiotu, któremu przysługują wynikające z tych świadectw prawa
majątkowe, o ile dołączy pisemną zgodę tego podmiotu na zaliczenie tych świadectw
do wypełnienia obowiązku przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski.
14.
Świadectwo pochodzenia umorzone do dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego jest
uwzględniane przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego w art. 188 ust. 1 i art. 188a ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
źródłach energii w poprzednim roku kalendarzowym.
”
,
e)
ust. 16 otrzymuje brzmienie:
„
16.
Przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy dom maklerski lub dom
maklerski, o których mowa w art. 188 ust. 2 i art. 188a ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
źródłach energii, wraz z wnioskiem o umorzenie świadectw pochodzenia jest obowiązany złożyć do Prezesa
Urzędu Regulacji Energetyki dokument, o którym mowa w ust. 11.
”
;
2)
art. 9v otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9v.
Energię elektryczną wytworzoną w mikroinstalacji przyłączonej do sieci dystrybucyjnej
znajdującej się na terenie obejmującym obszar działania sprzedawcy z urzędu i oferowaną
do sprzedaży przez osobę, o której mowa w art. 9u, jest obowiązany zakupić ten sprzedawca.
Zakup tej energii odbywa się po cenie równej 100% średniej ceny sprzedaży energii
elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale ogłoszonej przez Prezesa
URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18a.
”
.
Art. 3.
Zatwierdzone decyzjami Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki taryfy dla energii elektrycznej
albo zmiany tych taryf, ustalone przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się
przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, w części dotyczącej opłaty związanej
z zapewnieniem przez Operatora Rozliczeń Energii Odnawialnej dostępności energii elektrycznej
ze źródeł odnawialnych w krajowym systemie elektroenergetycznym, obowiązują od dnia
wejścia w życie przepisów rozdziału 4 ustawy, o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy
dotyczących sposobu obliczania i pobierania powołanej opłaty.
Art. 4.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 5, art. 9 ust. 2,
art. 10 ust. 5 oraz art. 53 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,
zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio
na podstawie art. 6 ust. 5, art. 9 ust. 2, art. 10 ust. 5 oraz art. 53 ust. 4 ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez
24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2015 r.
1)
Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii
ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywę 2001/77/WE
oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16, z późn. zm.); 2) dyrektywę
Rady 2013/18/UE z dnia 13 maja 2013 r. dostosowującą dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych,
w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji (Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str.
230).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 984 i 1238, z 2014 r. poz. 457, 490, 900, 942, 1101 i 1662 oraz z 2015 r. poz.
151, 478, 942, 1618, 1893 i 1960.