Dodatek zagraniczny przysługuje członkowi służby zagranicznej od dnia podjęcia wykonywania obowiązków służbowych w placówce zagranicznej do dnia zakończenia ich wykonywania.

Za dzień podjęcia wykonywania obowiązków służbowych w placówce zagranicznej uważa się dzień przyjazdu członka służby zagranicznej do placówki zagranicznej, wyznaczony przez pracodawcę.

Wypłata dodatku zagranicznego następuje z góry, w pierwszym dniu roboczym miesiąca.

Wypłata pierwszego dodatku zagranicznego następuje w dniu podjęcia wykonywania obowiązków służbowych w placówce zagranicznej przez członka służby zagranicznej, a jeżeli dzień ten przypada w dniu wolnym od pracy, w następnym dniu roboczym.

Wysokość dodatku zagranicznego przysługującego członkowi służby zagranicznej wykonującemu obowiązki służbowe w placówce zagranicznej ustala pracodawca przy zastosowaniu mnożników określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, przyjmując za podstawę dodatek zagraniczny bazowy w poszczególnych państwach przyjmujących.

Dodatek zagraniczny bazowy w poszczególnych państwach przyjmujących jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Dodatek zagraniczny bazowy w państwach przyjmujących, dla których nie został on określony do dnia 30 kwietnia 2014 r., oblicza się od kwoty bazowej określonej dla Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA), wynoszącej 714 USD, przy zastosowaniu wskaźników kosztów utrzymania w tych państwach, które to wskaźniki są wymienione w ostatnim Biuletynie Statystycznym Narodów Zjednoczonych, publikowanym w roku poprzedzającym rok, w którym dokonuje się obliczenia.

Pracodawca może ustalić dodatek zagraniczny bazowy w poszczególnych państwach przyjmujących w walucie państwa przyjmującego albo w walucie, w której jest prowadzona rachunkowość w placówce zagranicznej, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na kursy walut lub szczególne warunki rozliczeń finansowych w państwie przyjmującym lub warunki bytowe członków służby zagranicznej.

(uchylony).⁴⁾Przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W państwach przyjmujących, dla których w Biuletynie Statystycznym Narodów Zjednoczonych nie publikuje się wskaźnika kosztów utrzymania, pracodawca ustala dodatek zagraniczny bazowy w wysokości dodatku zagranicznego bazowego w państwie przyjmującym o zbliżonych kosztach utrzymania.

Członkowi służby zagranicznej przydziela się nieodpłatnie lokal mieszkalny gotowy do zasiedlenia, będący własnością Skarbu Państwa lub wynajęty w celu udostępnienia członkowi służby zagranicznej, odpowiedni do standardów przyjętych w państwie przyjmującym, zajmowanego stanowiska i liczby przenoszących się z nim członków rodziny.

Powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 1, wynosi, z zastrzeżeniem ust. 3:

Do powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego nie wlicza się pomieszczeń reprezentacyjnych, użytkowanych w związku z funkcją pełnioną przez członka służby zagranicznej.

W przypadku gdy członkowi służby zagranicznej został przydzielony, na jego pisemny wniosek, lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej przekraczającej powierzchnię, o której mowa w ust. 2, członek służby zagranicznej ponosi koszty korzystania z tego lokalu w części przekraczającej tę powierzchnię.

Przyjęcie oraz zwrot przydzielonego lokalu mieszkalnego wraz z wyposażeniem przez członka służby zagranicznej następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

Od chwili przyjęcia lokalu mieszkalnego członek służby zagranicznej ponosi odpowiedzialność za szkody wynikłe z niewłaściwego użytkowania lokalu i jego wyposażenia.

Członek służby zagranicznej, któremu przydzielono lokal mieszkalny w państwie przyjmującym, jest obowiązany wpłacić kaucję w wysokości jednego, otrzymywanego przez niego dodatku zagranicznego, celem zabezpieczenia pokrycia szkód i braków, które mogą powstać w przydzielonym lokalu mieszkalnym i wyposażeniu wskutek działania lub zaniechania członka służby zagranicznej, członków rodziny i innych osób, które za przyzwoleniem członka służby zagranicznej przebywają w lokalu mieszkalnym.

Członek służby zagranicznej wnosi kaucję, o której mowa w ust. 1, w walucie, w której otrzymuje dodatek zagraniczny, w dwunastu miesięcznych ratach, poczynając od czwartego miesiąca pracy w placówce zagranicznej.

Zwrot kaucji następuje przy zwrocie lokalu mieszkalnego przydzielonego członkowi służby zagranicznej na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, stwierdzającego zwrot lokalu mieszkalnego i wyposażenia w stanie kompletnym i niepogorszonym, z uwzględnieniem ich naturalnego zużycia.

W przypadku stwierdzenia w protokole zdawczo-odbiorczym szkód lub braków, o których mowa w ust. 1, członek służby zagranicznej jest obowiązany do ich usunięcia lub uzupełnienia na swój koszt.

W przypadku odmowy usunięcia szkód lub uzupełnienia braków przez członka służby zagranicznej, kierownik placówki zagranicznej pokrywa koszty usunięcia szkód lub uzupełnienia braków z kaucji, o której mowa w ust. 1. Jeśli koszty te przekraczają wysokość kaucji, członek służby zagranicznej obowiązany jest pokryć różnicę.

Pracodawca pokrywa koszty okresowych napraw lokalu mieszkalnego i wyposażenia przydzielonego członkowi służby zagranicznej; również w przypadku lokalu wynajętego na potrzeby członka służby zagranicznej, o ile umowa najmu nie przewiduje ponoszenia ich przez wynajmującego. Do okresowych napraw należy w szczególności odnowienie mieszkania i, w miarę potrzeb, wymiana elementów wyposażenia.

Członek służby zagranicznej pokrywa koszty bieżącej konserwacji przydzielonego lokalu i wyposażenia.

Członkowi służby zagranicznej, w przypadku wyznaczenia stanowiska pociągającego za sobą zmianę miejsca pobytu:

Koszty związane z przewozem mienia przesiedleniowego członka służby zagranicznej ustala się w wysokości wynikającej z pomnożenia bieżących stawek frachtu IATA przez wagę mienia przesiedleniowego. Wagę tę określa się, przyjmując po 100 kg na członka służby zagranicznej i na każdego przenoszącego się z nim członka rodziny.

Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 2, nie przysługuje, jeżeli członek służby zagranicznej korzysta z możliwości przewozu mienia przesiedleniowego transportem służbowym.

Członkowi służby zagranicznej, któremu wyznaczono stanowisko pracy w placówce zagranicznej, wypłaca się jednorazowo zasiłek adaptacyjny w wysokości 300% dodatku zagranicznego bazowego w państwie przyjmującym, a jeżeli członek służby zagranicznej przenosi się bez rodziny - 150% tego dodatku.

Zasiłek adaptacyjny wypłaca się w dniu podjęcia wykonywania obowiązków służbowych w placówce zagranicznej lub w najbliższym dniu roboczym, w walucie, w której wypłaca się dodatek zagraniczny. Na pisemny wniosek członka służby zagranicznej zasiłek może być wypłacony przed przyjazdem na placówkę w złotych.

Członkowi służby zagranicznej, któremu, na jego wniosek, w okresie 2 lat od wyznaczenia stanowiska pracy w placówce zagranicznej, wyznaczono stanowisko pracy w innej placówce zagranicznej, zasiłek adaptacyjny nie przysługuje.

Członkowi służby zagranicznej wykonującemu obowiązki służbowe w placówce zagranicznej i członkom jego rodziny przebywającym z nim na stałe za granicą pokrywa się koszty przejazdu z państwa przyjmującego do miejsca stałego zamieszkania na urlop wypoczynkowy i z powrotem raz na dwa lata, z tym że nie wcześniej niż po upływie 18 miesięcy od dnia podjęcia pracy w placówce zagranicznej. Koszty przejazdu pokrywa się ponownie po każdych następnych dwóch latach pracy w placówce zagranicznej. Kosztów przejazdu nie pokrywa się w roku odwołania członka służby zagranicznej ze stanowiska w placówce zagranicznej.

Członkowi służby zagranicznej wykonującemu obowiązki służbowe w placówce zagranicznej przysługuje zwrot kosztów przejazdu do kraju i z powrotem w razie zgonu rodziców, małżonka lub dzieci.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje również małżonkowi członka służby zagranicznej przebywającemu z nim na stałe za granicą w razie zgonu któregoś z rodziców tego małżonka.

W przypadku zgonu członka służby zagranicznej wykonującego obowiązki służbowe w placówce zagranicznej lub członka rodziny przebywającego z nim na stałe za granicą przewóz zwłok lub szczątków do miejsca pochowania w kraju następuje na koszt pracodawcy.

Członkowi służby zagranicznej przysługuje zwrot opłat za naukę dzieci w szkole typu podstawowego lub średniego, wskazanej przez pracodawcę, w przypadku gdy, ze względu na szczególne warunki państwa przyjmującego, dzieci członka służby zagranicznej nie mają możliwości uczęszczania do bezpłatnej publicznej szkoły typu podstawowego i średniego.

Pracodawca wyznacza szkołę, o której mowa w ust. 1, kierując się potrzebą zapewnienia porównywalności warunków kształcenia dzieci członka służby zagranicznej z warunkami posiadanymi przez dzieci członków korpusu dyplomatycznego lub konsularnego innych państw oraz wysokością opłat na naukę.

Zwrot opłat, o których mowa w ust. 1, nie obejmuje wydatków na podręczniki i przybory szkolne, składki ubezpieczeniowe, odzież szkolną, wyżywienie, dojazdy dziecka do szkoły, opłaty za zajęcia ponadobowiązkowe, w tym językowe kursy dokształcające, zajęcia i wycieczki.

Zwrotowi podlegają uzasadnione i udokumentowane koszty leczenia w państwie przyjmującym członka służby zagranicznej oraz przebywających z nim na stałe za granicą członków jego rodziny, w tym koszty:

Zwrot kosztów leczenia nie przysługuje, gdy członek służby zagranicznej i członkowie rodziny przebywający z nim na stałe za granicą:

Zwrot kosztów leczenia następuje w walucie, w której zostały poniesione.

Członkowi służby zagranicznej oraz członkom jego rodziny przebywającym z nim w państwie przyjmującym, którzy są uprawnieni do świadczeń opieki zdrowotnej przysługujących ubezpieczonemu, zgodnie z przepisami o koordynacji, na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, przysługuje wyłącznie zwrot kosztów leczenia, które zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie przyjmującym nie są pokrywane przez instytucję zagraniczną, na której koszt są udzielane świadczenia opieki zdrowotnej - do wysokości i na zasadach określonych w ust. 1-3.

W przypadkach gdy w państwie przyjmującym:

- zwrot uzasadnionych i udokumentowanych kosztów leczenia członka służby zagranicznej oraz członków jego rodziny przebywających z nim w państwie przyjmującym może obejmować opłaty, w tym składki, z tytułu:

Podstawą wypłacania członkowi służby zagranicznej ryczałtu z tytułu używania do celów służbowych samochodu osobowego lub motocykla niebędącego własnością pracodawcy jest umowa cywilnoprawna zawarta między kierownikiem placówki a członkiem służby zagranicznej na następujących warunkach:

Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje w okresie, w którym członek służby zagranicznej nie wykonuje pracy. Za każdy dzień, za który ryczałt nie przysługuje, potrąca się 1/30 miesięcznego ryczałtu.