Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowegoz dnia 20 października 2015 r.w sprawie klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji, przekazywania materiałów archiwalnych
do archiwów państwowych i brakowania dokumentacji niearchiwalnej
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Załącznik nr 1 - Sposób oznaczania kategorii archiwalnych
- Załącznik nr 2 - Schemat klas pierwszego i drugiego rzędu podziału dla klas oznaczonych symbolami klasyfikacyjnymi od „0” do „3”
- Załącznik nr 3 - Wzór budowy kwalifikatora dokumentacji
- Załącznik nr 4 - Standardy porządkowania, ewidencjonowania i technicznego zabezpieczania materiałów archiwalnych przed ich przekazaniem do archiwów państwowych
- Załącznik nr 5 - Właściwość archiwów państwowych niemających charakteru centralnego w sprawach przejmowania materiałów archiwalnych oraz brakowania dokumentacji niearchiwalnej
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 5 ust. 2 pkt 1 Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia
10 września 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie zabytków
i opiece nad zabytkami zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
metodę klasyfikowania i metody kwalifikowania dokumentacji;
2)
rodzaje oznaczeń kategorii archiwalnych;
3)
elementy jednolitego rzeczowego wykazu akt;
4)
wzór budowy jednolitego rzeczowego wykazu akt;
5)
wzór budowy kwalifikatora dokumentacji;
6)
standardy porządkowania, ewidencjonowania i technicznego zabezpieczania materiałów
archiwalnych przed ich przekazaniem do archiwów państwowych;
7)
szczegółowy tryb przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych;
8)
szczegółowy tryb brakowania dokumentacji niearchiwalnej;
9)
właściwość archiwów państwowych w sprawach, o których mowa w pkt 7 i 8, w tym właściwość
archiwów państwowych dla naczelnych i centralnych organów władzy i administracji rządowej
oraz innych centralnych jednostek organizacyjnych, a także dla rodzajów przejmowanych
materiałów archiwalnych.
§ 2.
1.
Na podstawie obowiązującego organ lub jednostkę organizacyjną jednolitego rzeczowego
wykazu akt, zwanego dalej „wykazem akt”, lub kwalifikatora dokumentacji dokonuje się:
1)
klasyfikowania dokumentacji, o której mowa w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym
i archiwach, zwanej dalej „ustawą”;
2)
kwalifikowania dokumentacji skutkującego przypisaniem tej dokumentacji oznaczeń kategorii
archiwalnych.
2.
Wątpliwości w zakresie kwalifikacji dokumentacji rozstrzyga w drodze opinii dyrektor
właściwego archiwum państwowego albo organ, o którym mowa w art. 19 ustawy.
3.
Wydanie opinii następuje na wniosek organu lub jednostki organizacyjnej albo z urzędu
i może być poprzedzone ekspertyzą archiwalną archiwum państwowego albo archiwum wyodrębnionego.
4.
Wniosek o wydanie opinii zawiera w szczególności:
1)
nazwę organu lub jednostki organizacyjnej wnioskującej o opinię;
2)
nazwę organu lub jednostki organizacyjnej, której dokumentacja ma podlegać kwalifikacji
na podstawie opinii;
3)
charakterystykę dokumentacji przez określenie jej rodzajów, typów oraz tematyki;
4)
informację o rocznych datach skrajnych wytworzonej dokumentacji;
5)
dotychczasową podstawę kwalifikowania lub informację o jej braku.
5.
Sposób oznaczania kategorii archiwalnych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
6.
Jeżeli przepisy szczególne tak stanowią, dopuszcza się inne niż określone w załączniku
nr 1 do rozporządzenia sposoby liczenia okresów przechowywania dokumentacji.
§ 3.
1.
Wykaz akt jest konstruowany z zestawu klas w kolejnych rzędach podziału dziesiętnego.
Każdy rząd podziału składa się z co najmniej dwóch, a maksymalnie z dziesięciu klas.
2.
Podział, o którym mowa w ust. 1, jest prowadzony aż do utworzenia klasy końcowej,
w ramach której rejestruje się sprawy albo grupuje się dokumentację bez wymogu jej
rejestracji.
3.
Klasy końcowe oznacza się symbolem określającym kategorię archiwalną.
4.
Klasa składa się z symbolu klasyfikacyjnego oraz hasła klasyfikacyjnego. Hasło klasyfikacyjne
może zostać uszczegółowione przez określenie typu dokumentacji przyporządkowanej do
tej klasy.
5.
Symbol klasyfikacyjny w systemie dziesiętnym jest konstruowany z zestawu cyfr arabskich
zapisanych w następujący sposób:
1)
dla klas pierwszego rzędu jako symbol jednocyfrowy od cyfry „0” do „9”;
2)
dla klas drugiego rzędu jako symbol dwucyfrowy wyrażony zbiorem cyfr od „00” do „99”;
3)
dla klas trzeciego rzędu jako symbol trzycyfrowy wyrażony zbiorem cyfr od „000” do
„999”;
4)
dla klas czwartego rzędu jako symbol czterocyfrowy wyrażony zbiorem cyfr od „0000”
do „9999”;
5)
dla klas piątego rzędu jako symbol pięciocyfrowy wyrażony zbiorem cyfr od „00000”
do „99999”;
6)
dla klas szóstego rzędu jako symbol sześciocyfrowy wyrażony zbiorem cyfr od „000000”
do „999999”;
7)
dla klas siódmego rzędu jako symbol siedmiocyfrowy wyrażony zbiorem cyfr od „0000000”
do „9999999”;
8)
dla klas ósmego rzędu jako symbol ośmiocyfrowy wyrażony zbiorem cyfr od „00000000”
do „99999999”;
9)
dla klas dziewiątego rzędu jako symbol dziewięciocyfrowy wyrażony zbiorem cyfr od
„000000000” do „999999999”;
10)
dla klas dziesiątego rzędu jako symbol dziesięciocyfrowy wyrażony zbiorem cyfr od
„0000000000” do „9999999999”.
6.
Budowa wykazu akt jest niezależna od struktury organizacyjnej i od podziału kompetencji
wewnątrz organu lub jednostki organizacyjnej.
7.
Każda klasa powinna być rzeczowo powiązana z klasą wyższego i niższego rzędu, a klasa
niższego rzędu zawsze powinna wynikać z klasy wyższego rzędu.
8.
W wykazie akt:
1)
pierwsze cztery klasy pierwszego rzędu dotyczą klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji
związanej z zarządzaniem, sprawami kadrowymi, administrowaniem środkami rzeczowymi
oraz finansami;
2)
piąta i następne klasy pierwszego rzędu dotyczą klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji
związanej z zagadnieniami merytorycznymi, do których realizacji organ lub jednostka
organizacyjna zostały utworzone.
9.
Schemat klas pierwszego i drugiego rzędu podziału dla klas oznaczonych symbolami klasyfikacyjnymi
od „0” do „3” wraz ze wzorem budowy wykazu akt określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
10.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy wynika to ze stosowanego sposobu budowy
wykazu akt, dopuszcza się inny układ klas niż określony w ust. 8 i 9.
§ 4.
1.
Kwalifikator dokumentacji tworzy się dla określonego rodzaju dokumentacji, w szczególności
technicznej, geologicznej, geodezyjnej lub kartograficznej.
2.
Na kwalifikator dokumentacji składa się zestaw typów dokumentacji lub jej wykaz przedmiotowy,
oznaczonych kategorią archiwalną, który odnosi się do co najmniej jednej klasy z wykazu
akt.
3.
Wzór budowy kwalifikatora dokumentacji określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
§ 5.
1.
Porządkowanie, ewidencjonowanie i techniczne zabezpieczenie materiałów archiwalnych
przed ich przekazaniem przez organ lub jednostkę organizacyjną do archiwum państwowego
odbywa się w sposób uzgodniony między dyrektorem archiwum państwowego a organem lub
kierownikiem jednostki organizacyjnej, zwanym dalej „kierownikiem jednostki”, przy
uwzględnieniu standardów porządkowania, ewidencjonowania i technicznego zabezpieczania
materiałów archiwalnych przed ich przekazaniem do archiwów państwowych.
2.
Standardy porządkowania, ewidencjonowania i technicznego zabezpieczania materiałów
archiwalnych przed ich przekazaniem do archiwów państwowych określa załącznik nr 4
do rozporządzenia.
§ 6.
1.
Kierownik jednostki zawiadamia dyrektora właściwego archiwum państwowego o rozpoczęciu
procesu przygotowania materiałów archiwalnych do ich przekazania, podając dane o:
1)
nazwie organu lub jednostki organizacyjnej, która materiały archiwalne wytworzyła
i zgromadziła;
2)
zmianach nazwy organu lub jednostki organizacyjnej wraz z okresem działania pod daną
nazwą;
3)
zmianach struktury organizacyjnej jednostki organizacyjnej;
4)
podstawie prawnej utworzenia organu lub jednostki organizacyjnej;
5)
podstawie prawnej ustania działalności organu lub jednostki organizacyjnej;
6)
właściwości rzeczowej i miejscowej organu lub jednostki organizacyjnej;
7)
systemie kancelaryjnym stosowanym w organie lub jednostce organizacyjnej;
8)
systemie wykonywania czynności kancelaryjnych, w tym wskazanie, czy był to system
elektronicznego zarządzania dokumentacją;
9)
składzie chronologicznym, w którym były gromadzone materiały archiwalne, i jego rozmiarze;
10)
składzie informatycznych nośników danych, w którym były gromadzone materiały archiwalne,
i jego rozmiarze;
11)
wyrażonym datami rocznymi okresie, z którego pochodzą materiały archiwalne;
12)
rodzajach materiałów archiwalnych;
13)
rozmiarze materiałów archiwalnych wyrażonym we właściwy dla danego rodzaju materiałów
archiwalnych sposób, w szczególności w jednostkach archiwalnych, jednostkach inwentarzowych,
metrach bieżących;
14)
stanie zachowania materiałów archiwalnych, w tym o podejmowanych dotychczas działaniach
w zakresie profilaktyki konserwatorskiej lub konserwacji właściwej;
15)
stopniu zewidencjonowania lub uporządkowania materiałów archiwalnych.
2.
W przypadku niemożliwości podania danych, o których mowa w ust. 1, kierownik jednostki
udziela stosownych pisemnych wyjaśnień.
3.
Danych, o których mowa w ust. 1, nie podaje się podczas kolejnego przekazania materiałów
archiwalnych do archiwum państwowego, jeżeli od ostatniego przekazania nie uległy
one zmianie.
§ 7.
1.
W trakcie trwania lub po zakończeniu czynności porządkowania, ewidencjonowania i technicznego
zabezpieczania materiałów archiwalnych właściwe archiwum państwowe może sprawdzić
stan materiałów archiwalnych, dokonując ich ekspertyzy archiwalnej.
2.
W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości dotyczących sposobu porządkowania, ewidencjonowania
i technicznego zabezpieczenia przekazywanych materiałów archiwalnych dyrektor właściwego
archiwum państwowego może odmówić ich przyjęcia do momentu wprowadzenia odpowiednich
zmian i poprawek, dokonanych w terminie uzgodnionym między kierownikiem jednostki
a dyrektorem tego archiwum.
§ 8.
1.
Kierownik jednostki zawiadamia dyrektora właściwego archiwum państwowego o zakończeniu
czynności porządkowania, ewidencjonowania i technicznego zabezpieczenia materiałów
archiwalnych, przedstawiając ewidencję tych materiałów.
2.
Przekazanie materiałów archiwalnych przez kierownika jednostki odbywa się na podstawie
zaakceptowanej przez dyrektora właściwego archiwum państwowego ewidencji tych materiałów
archiwalnych.
3.
Przekazanie materiałów archiwalnych przez kierownika jednostki następuje w terminie
uzgodnionym z dyrektorem właściwego archiwum państwowego oraz miejscu wskazanym przez
tego dyrektora.
4.
Archiwum państwowe potwierdza przyjęcie materiałów archiwalnych w terminie uzgodnionym
przez strony, nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia przekazania materiałów archiwalnych.
§ 9.
1.
Brakowanie dokumentacji niearchiwalnej odbywa się na wniosek kierownika jednostki,
za uprzednią zgodą dyrektora właściwego archiwum państwowego, który stwierdza, że
wśród dokumentacji przeznaczonej do zniszczenia nie występują materiały archiwalne.
2.
Wniosek o wydanie zgody na brakowanie zawiera w szczególności:
1)
nazwę organu lub jednostki organizacyjnej wnioskującej o wyrażenie zgody na brakowanie
dokumentacji niearchiwalnej;
2)
nazwę organu lub jednostki organizacyjnej, której dokumentacja niearchiwalna jest
brakowana;
3)
podstawę kwalifikowania dokumentacji niearchiwalnej;
4)
określony datami rocznymi okres, z którego pochodzi dokumentacja niearchiwalna;
5)
informację o rodzaju dokumentacji niearchiwalnej;
6)
informację o rozmiarze dokumentacji niearchiwalnej wyrażoną we właściwy dla danego
rodzaju dokumentacji sposób, w szczególności w jednostkach archiwalnych, jednostkach
inwentarzowych lub metrach bieżących;
7)
oświadczenie o upływie okresu przechowywania dokumentacji niearchiwalnej oraz o utracie
jej znaczenia, w tym wartości dowodowej, dla organu lub jednostki organizacyjnej,
które ją wytworzyły lub zgromadziły, a w przypadku ich braku - dla organu lub jednostki
organizacyjnej, które przejęły ich zadania lub kompetencje.
3.
Do wniosku dołącza się spis dokumentacji niearchiwalnej, która ma podlegać brakowaniu,
osobny dla dokumentacji oznaczonej symbolami B, BE, Bc.
4.
Spis dokumentacji niearchiwalnej podlegającej brakowaniu zawiera:
1)
pełną nazwę organu lub jednostki organizacyjnej wnioskującej o wyrażenie zgody na
brakowanie dokumentacji niearchiwalnej;
2)
pełną nazwę organu lub jednostki organizacyjnej, której dokumentacja niearchiwalna
jest brakowana;
3)
datę i miejsce sporządzenia spisu;
4)
imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby, która sporządziła spis;
5)
dla każdej pozycji spisu informację o:
a)
liczbie porządkowej,
b)
oznaczeniu kancelaryjnym, stanowiącym znak akt albo znak sprawy, jeżeli było stosowane,
c)
sygnaturze archiwalnej, a jeżeli nie była stosowana - informację, że spis powstał
z natury,
d)
tytule jednostki, który w przypadku stosowania wykazu akt powinien być złożony z pełnego
hasła klasyfikacyjnego z tego wykazu; dopuszcza się łączenie w jednej pozycji spisu
jednostek o identycznym tytule,
e)
określonym datami rocznymi okresie, z którego pochodzi dokumentacja w obrębie pozycji
spisu,
f)
liczbie jednostek, będących przedmiotem jednej pozycji spisu,
g)
uwagach, w szczególności dotyczących rodzaju dokumentacji lub nośnika, informacji
o zachowaniu dokumentacji zbiorczej, równoważnikach lub o większym zakresie czasowym,
a także uszczegółowienia zawartości jednostek.
§ 10.
Dyrektor właściwego archiwum państwowego może odmówić wyrażenia zgody na brakowanie
dokumentacji niearchiwalnej, gdy wniosek lub spis nie spełniają wymogów, o których
mowa w § 9, wskazując jednocześnie przyczyny odmowy oraz wydając odpowiednie zalecenia.
Przyczynę odmowy może stanowić także zmiana kwalifikacji archiwalnej dokumentacji.
§ 11.
Dyrektor właściwego archiwum państwowego może wyłączyć z procedury brakowania dokumentację,
której kwalifikacja archiwalna lub opis budzi wątpliwości, przedstawiając zalecenia
dotyczące dalszego postępowania z tą dokumentacją.
§ 12.
Zgoda dyrektora właściwego archiwum państwowego na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej
zawiera w szczególności:
1)
informację o wniosku, którego dotyczy zgoda;
2)
charakterystykę dokumentacji zawartej we wniosku (rodzaj dokumentacji, okres, z jakiego
pochodzi dokumentacja, rozmiar wyrażony w sposób właściwy dla danego rodzaju dokumentacji);
3)
potwierdzenie, że dokumentacja nie stanowi materiałów archiwalnych;
4)
informacje o dokumentacji wyłączonej z brakowania.
§ 13.
1.
Archiwa państwowe niemające charakteru centralnego są właściwe w sprawach przejmowania
materiałów archiwalnych i wyrażania zgody na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej
organów i jednostek organizacyjnych, w tym naczelnych i centralnych organów władzy
i administracji rządowej oraz innych centralnych jednostek organizacyjnych, mających
siedzibę na obszarze działania archiwum państwowego.
2.
Właściwość archiwów państwowych niemających charakteru centralnego w sprawach, o których
mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.
§ 14.
Archiwum Główne Akt Dawnych jest właściwe w zakresie przejmowania akt stanu cywilnego
z obszaru, który na mocy umowy z dnia 4 lutego 1946 r. między Rzecząpospolitą Polską i Związkiem Socjalistycznych
Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej pozostał w granicach Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich.
§ 15.
Narodowe Archiwum Cyfrowe jest właściwe w zakresie przejmowania materiałów archiwalnych
oraz wyrażania zgody na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej powstałej w wyniku
działalności jednostek organizacyjnych powołanych do wytwarzania dokumentacji fotograficznej
i audiowizualnej, utrwalających działalność podstawową w formie fotograficznej oraz
audiowizualnej i gromadzących takie materiały archiwalne celowo, mających siedzibę
w Warszawie.
§ 16.
Archiwum Akt Nowych jest właściwe w zakresie przejmowania materiałów archiwalnych
oraz wyrażania zgody na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej naczelnych i centralnych
organów władzy i administracji rządowej oraz innych centralnych jednostek organizacyjnych,
których siedziba mieści się w Warszawie.
§ 17.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2015 r.
Załącznik nr 1 - Sposób oznaczania kategorii archiwalnych
1.
Symbolem „A” oznacza się kategorię archiwalną materiałów archiwalnych.
2.
Symbolem „B” oznacza się kategorię archiwalną dokumentacji niearchiwalnej, z tym że:
1)
symbolem „B” z dodaniem liczb arabskich oznacza się kategorię archiwalną dokumentacji
o czasowym znaczeniu praktycznym, przy czym liczby odpowiadają minimalnemu okresowi
przechowywania tej dokumentacji, liczonemu w pełnych latach kalendarzowych począwszy
od dnia 1 stycznia roku następnego od daty zakończenia sprawy;
2)
symbolem „BE” z dodaniem liczb arabskich oznacza się kategorię archiwalną dokumentacji,
która po upływie obowiązującego okresu przechowywania, liczonego w sposób określony
w pkt 1, podlega ekspertyzie archiwalnej przeprowadzanej przez archiwum państwowe
lub archiwum wyodrębnione;
3)
symbolem „Bc” oznacza się dokumentację niearchiwalną wtórną, o ile zachowały się oryginały
(równoważniki) lub dokumentację posiadającą krótkotrwałe znaczenie praktyczne o okresie
przechowywania krótszym niż jeden rok, liczonym w sposób określony w pkt 1.
Załącznik nr 2 - Schemat klas pierwszego i drugiego rzędu podziału dla klas oznaczonych symbolami klasyfikacyjnymi od „0” do „3”
Część A
Schemat klas pierwszego i drugiego rzędu podziału dla klas oznaczonych symbolami klasyfikacyjnymi od „0” do „3”
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Część B
Wzór budowy wykazu akt
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
*) W przypadku organów państwowych, państwowych jednostek organizacyjnych, organów jednostek
samorządu terytorialnego i samorządowych jednostek organizacyjnych, w których nie
powstają materiały archiwalne, odpowiednikiem symbolu A jest symbol B25, a symbolu
BE symbol B.
**) Miejsca wykropkowane w polu hasła klasyfikacyjnego przy symbolach 000, 001 oznaczają,
że jeżeli w danym podmiocie istnieją stałe gremia (organy), to dla dokumentacji (np.
aktów powołania, regulaminów, dokumentacji z posiedzeń) każdego takiego gremium należy
przewidzieć odrębną klasę rzeczową.
Załącznik nr 3 - Wzór budowy kwalifikatora dokumentacji
|
*) Numer porządkowy konstruuje się z symbolu klasyfikacyjnego klasy w wykazie akt, do
której odnosi się kwalifikator i z kolejnej liczby, począwszy od liczby 1.
**) W przypadku organów państwowych, państwowych jednostek organizacyjnych, organów jednostek
samorządu terytorialnego i samorządowych jednostek organizacyjnych, w których nie
powstają materiały archiwalne, odpowiednikiem symbolu A jest symbol B25, a symbolu
BE symbol B.
Załącznik nr 4 - Standardy porządkowania, ewidencjonowania i technicznego zabezpieczania materiałów archiwalnych przed ich przekazaniem do archiwów państwowych
1.
Standard porządkowania materiałów archiwalnych obejmuje:
1.1.
ustalenie przynależności zespołowej i przyporządkowanie materiałów archiwalnych do
zespołu (zbioru) archiwalnego;
1.2.
sprawdzenie sposobu utworzenia jednostek archiwalnych i w miarę potrzeby dokonanie
korekty;
1.3.
ułożenie materiałów archiwalnych aktowych w obrębie jednostek archiwalnych w kolejności
wynikającej ze spisu spraw, przy czym pierwsza sprawa powinna zostać umieszczona na
górze teczki. Dokumenty w obrębie danej sprawy układa się chronologicznie, począwszy
od najwcześniejszego pisma wszczynającego sprawę;
1.4.
opisanie jednostek archiwalnych na ich opakowaniu przez podanie:
1.4.1.
pełnej nazwy organu lub jednostki organizacyjnej, która materiały archiwalne wytworzyła
lub zgromadziła,
1.4.2.
pełnej nazwy komórki organizacyjnej, która materiały archiwalne wytworzyła lub zgromadziła,
1.4.3.
oznaczenia kancelaryjnego, to jest znaku akt albo znaku sprawy, jeżeli było stosowane,
1.4.4.
oznaczenia kategorii archiwalnej,
1.4.5.
tytułu jednostki archiwalnej złożonego z pełnego hasła klasyfikacyjnego z wykazu akt
- o ile był stosowany; tytuł może zostać uszczegółowiony przez dodanie typu akt tworzących
jednostkę archiwalną,
1.4.6.
rocznych dat skrajnych materiałów archiwalnych tworzących jednostkę archiwalną,
1.4.7.
sygnatury jednostki archiwalnej, wynikającej z ewidencji archiwum państwowego;
1.5.
nadanie układu jednostkom archiwalnym w obrębie zespołu (zbioru) archiwalnego, przy
czym wyodrębnieniu powinny podlegać poszczególne rodzaje materiałów archiwalnych.
2.
Wykonanie czynności, o których mowa w pkt 1, odbywa się z uwzględnieniem układu nadanego
przez organ lub jednostkę organizacyjną w momencie wytworzenia lub zgromadzenia dokumentacji.
3.
Standard ewidencjonowania materiałów archiwalnych obejmuje:
3.1.
ustalenie, w zależności od rodzaju materiałów archiwalnych, czy przedmiotem jednej
pozycji spisu będzie jedna jednostka archiwalna;
3.2.
sporządzenie spisu odrębnie dla każdego rodzaju materiałów archiwalnych zawierającego:
3.2.1.
nazwę organu lub jednostki organizacyjnej posiadającej materiały archiwalne podlegające
przekazaniu do archiwum państwowego,
3.2.2.
nazwę zespołu (zbioru) archiwalnego,
3.2.3.
określenie rodzaju materiałów archiwalnych, np.: aktowe, techniczne, kartograficzne,
geologiczne, fotograficzne, audiowizualne, audialne, wizyjne,
3.2.4.
roczne daty skrajne przekazywanych akt,
3.2.5.
dla każdej pozycji spisu podaje się:
3.2.5.1.
liczbę porządkową, odpowiadającą kolejnej numeracji jednostek archiwalnych w obrębie
zespołu (zbioru) archiwalnego,
3.2.5.2.
oznaczenie kancelaryjne, to jest znak akt lub znak sprawy, jeżeli było stosowane,
3.2.5.3.
sygnaturę archiwalną, jeżeli była stosowana,
3.2.5.4.
tytuł jednostki archiwalnej przeniesiony w dosłownym brzmieniu z opakowania,
3.2.5.5.
roczne daty skrajne materiałów archiwalnych tworzących jednostkę archiwalną,
3.2.6.
informację o liczbie jednostek archiwalnych w spisie.
4.
Standard technicznego zabezpieczenia materiałów archiwalnych obejmuje:
4.1.
poddanie zabiegom konserwatorskim w przypadku uszkodzenia mechanicznego, biologicznego
lub chemicznego materiałów archiwalnych;
4.2.
usunięcie elementów metalowych i plastikowych (np.: spinaczy, zszywek, wąsów, koszulek,
okładek), o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej;
4.3.
umieszczenie materiałów archiwalnych, w formie w jakiej zostały wytworzone, w opakowaniu
dostosowanym do ich rozmiaru;
4.4.
ponumerowanie zapisanych stron materiałów archiwalnych aktowych przez naniesienie
kolejnego numeru w górnym, prawym rogu strony (w uzasadnionych przypadkach zamiast
numeracji stron stosuje się numerację kart); ostateczną liczbę stron/kart podaje się
na wewnętrznej części tylnej okładki opakowania w formie zapisu: Niniejsze... [rodzaj opakowania] zawiera... stron/kart kolejno ponumerowanych. [miejscowość,
data, podpis osoby numerującej akta];
4.5.
umieszczenie jednostek archiwalnych w opakowaniach zbiorczych (np.: pudło, teka);
opakowania zbiorcze opisuje się przez umieszczenie na grzbiecie: nazwy zespołu (zbioru)
archiwalnego i sygnatur jednostek archiwalnych umieszczonych wewnątrz;
4.6.
opakowania, o których mowa w pkt 4.3., powinny być wykonane z materiału litego bezkwasowego
o wskaźniku pH od 7,5 do 10, rezerwie alkalicznej > 0,4 mol/kg, liczbie Kappa < 5
i gramaturze od 160 do 800 g/m2;
4.7.
opakowania, o których mowa w pkt 4.5., powinny być wykonane z materiału litego bezkwasowego
o wskaźniku pH od 7,5 do 10, rezerwie alkalicznej > 0,4 mol/kg i gramaturze od 1100
g/m2.
Załącznik nr 5 - Właściwość archiwów państwowych niemających charakteru centralnego w sprawach przejmowania materiałów archiwalnych oraz brakowania dokumentacji niearchiwalnej
|
*) Zgodnie z § 5 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2015 r. w sprawie
ustalenia granic niektórych miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta,
ustalenia granic oraz zmiany nazw i siedzib władz niektórych gmin (Dz. U. poz. 1083),
z dniem 1 stycznia 2016 r. gmina o statusie miasta Stargard Szczeciński zmienia nazwę
na Stargard.
**) W zakresie przejmowania materiałów archiwalnych i wyrażania zgody na brakowanie dokumentacji
niearchiwalnej naczelnych i centralnych organów władzy i administracji rządowej oraz
innych centralnych jednostek organizacyjnych, których siedziba mieści się Warszawie,
właściwe jest Archiwum Akt Nowych; w zakresie przejmowania materiałów archiwalnych
i wyrażania zgody na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej powstałej w wyniku działalności
jednostek organizacyjnych powołanych do wytwarzania dokumentacji fotograficznej i
audiowizualnej, utrwalających działalność podstawową w formie fotograficznej oraz
audiowizualnej i gromadzących takie materiały archiwalne celowo, mających siedzibę
w Warszawie, właściwe jest Narodowe Archiwum Cyfrowe.