Ustawaz dnia 11 września 2015 r.o osobach starszych
Treść ustawy
Art. 1.
Ustawa określa zakres monitorowania i przedstawiania informacji o sytuacji osób starszych,
podmioty uczestniczące w realizacji tego zadania oraz źródła jego finansowania.
Art. 2.
Monitorowanie sytuacji osób starszych jest prowadzone przez organy administracji publicznej,
państwowe jednostki organizacyjne oraz inne organizacje zaangażowane w kształtowanie
sytuacji osób starszych.
Art. 3.
Zakresem monitorowania sytuacji osób starszych obejmuje się: sytuację demograficzną,
sytuację dochodową, warunki mieszkaniowe, aktywność zawodową, sytuację rodzinną i
strukturę gospodarstw domowych, sytuację osób niepełnosprawnych, aktywność społeczną
i obywatelską, aktywność edukacyjną i kulturalną, aktywność sportową i rekreacyjną,
stan zdrowia, dostępność i poziom usług socjalnych, równe traktowanie i przeciwdziałanie
dyskryminacji ze względu na wiek oraz realizację polityki senioralnej.
Art. 4.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
osoba starsza - osoba, która ukończyła 60. rok życia;
2)
polityka senioralna - ogół działań organów administracji publicznej oraz innych organizacji
i instytucji, które realizują zadania i inicjatywy kształtujące warunki godnego i
zdrowego starzenia się;
3)
osoba niepełnosprawna - osoba, o której mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych .
Art. 5.
1.
Rada Ministrów corocznie, do dnia 31 października, przedstawia Sejmowi i Senatowi
informację o sytuacji osób starszych, w szczególności w oparciu o monitorowanie, o
którym mowa w art. 2 i art. 3.
2.
Przedmiotem informacji o sytuacji osób starszych jest w szczególności:
1)
sytuacja demograficzna społeczeństwa i struktura demograficzna według wieku populacji
osób starszych, prognozy na kolejne lata oraz implikacje zmian demograficznych dla
polityki państwa;
2)
sytuacja dochodowa, warunki bytu, w tym warunki mieszkaniowe;
3)
aktywność zawodowa;
4)
sytuacja rodzinna i struktura gospodarstw domowych;
5)
stan zdrowia i jego uwarunkowania oraz jakość życia związana ze zdrowiem, w tym dostępność
do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;
6)
dostępność i poziom usług socjalnych, w tym opiekuńczych;
7)
sytuacja osób niepełnosprawnych i ich opiekunów;
8)
aktywność społeczna i obywatelska;
9)
aktywność edukacyjna i kulturalna;
10)
aktywność sportowa i rekreacyjna;
11)
równe traktowanie i przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na wiek;
12)
ocena realizacji polityki senioralnej, w tym wniosków i rekomendacji sformułowanych
w poprzedniej informacji;
13)
wnioski i rekomendacje dotyczące przyszłych zadań i inicjatyw, które należy podjąć
w celu kształtowania warunków godnego i zdrowego starzenia się.
3.
Informacja Rady Ministrów podawana jest do wiadomości publicznej.
Art. 6.
1.
Zadania wynikające z ustawy koordynuje Prezes Rady Ministrów.
2.
Za przygotowanie informacji odpowiedzialny jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia
społecznego.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb przygotowania informacji
o sytuacji osób starszych, uwzględniając sprawne jej przygotowanie.
4.
Monitorowanie sytuacji osób starszych oraz przygotowanie informacji, o której mowa
w art. 5, jest finansowane z budżetu państwa.
5.
Podmioty, o których mowa w art. 2, są obowiązane do współpracy w przygotowaniu informacji
Rady Ministrów o sytuacji osób starszych, w tym do nieodpłatnego udostępniania informacji,
dokumentów i danych, którymi dysponują.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 171, poz. 1016, Nr 209, poz. 1243 i 1244 i Nr 291, poz. 1707, z 2012 r. poz. 986
i 1456, z 2013 r. poz. 73, 675, 791, 1446 i 1645, z 2014 r. poz. 598, 877, 1198, 1457
i 1873 oraz z 2015 r. poz. 218, 493, 1240, 1273, 1359 i 1649.