Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o żegludze śródlądowej — Dz.U. 2015 poz. 1690

Ustawaz dnia 11 września 2015 r.o zmianie ustawy o żegludze śródlądowej

Treść ustawy

Art. 1.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1458) wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 1 w ust. 2 po pkt 5a dodaje się pkt 5b w brzmieniu:

„

5b)

zasady prowadzenia bazy danych statków;

”

;

2)

w art. 9:

a)

w ust. 2 w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu:

„

12)

przekazywanie, w formie elektronicznej, do elektronicznego rejestru informacji o statku prowadzonego przez Komisję Europejską informacji o każdym nadanym europejskim numerze identyfikacyjnym statku oraz danych do identyfikacji statku określonych w dodatku IV załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/87/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiającej wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej i uchylającej dyrektywę Rady 82/714/EWG (Dz. Urz. UE L 389 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.) - niezwłocznie po uzyskaniu tych informacji.

”

b)

po ust. 2f dodaje się ust. 2g w brzmieniu:

„

2g.

Dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej w Szczecinie prowadzi bazę informacji o statkach, członkach załóg statków oraz o stanie śródlądowych dróg wodnych, zwaną dalej „bazą danych statków”. Baza danych statków jest prowadzona w systemie teleinformatycznym.

”

;

3)

w art. 10a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„

2.

W skład komisji inspekcyjnej wchodzą przewodniczący i eksperci. Jako ekspertów należy powołać w szczególności: pracownika urzędu żeglugi śródlądowej, specjalistę do spraw budowy statków oraz ich siłowni w zakresie żeglugi śródlądowej i specjalistę do spraw nautyki posiadającego patent żeglarski kapitana żeglugi śródlądowej uprawniający do kierowania statkiem, który podlega inspekcji.

”

;

4)

po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu:

„

Art. 11a.

1.

W bazie danych statków gromadzi się przekazane przez dyrektorów urzędów żeglugi śródlądowej informacje, o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 12, oraz informacje uzyskane z elektronicznego rejestru informacji o statku prowadzonego przez Komisję Europejską.

2.

W bazie danych statków gromadzi się także informacje przekazane przez dyrektorów urzędów żeglugi śródlądowej, uzyskane w ramach wykonywanych przez nich zadań, w tym dotyczące:

1)

wydawania dokumentów statków oraz przeprowadzania inspekcji tych statków;

2)

danych osobowych, pozyskiwanych w związku z ubieganiem się o uzyskanie dokumentów kwalifikacyjnych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 37;

3)

wypadków żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych;

4)

aktualnego stanu i parametrów śródlądowych dróg wodnych.

3.

Organy administracji żeglugi śródlądowej mają dostęp do informacji gromadzonych w bazie danych statków, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

4.

Dyrektorzy urzędów żeglugi śródlądowej mogą przekazać informacje gromadzone w bazie danych statków organom państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej po otrzymaniu od nich pisemnego zobowiązania zawierającego deklarację o:

1)

nieprzekazywaniu bez pisemnej zgody dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej otrzymanych informacji organom innych państw trzecich lub innej organizacji międzynarodowej;

2)

zapewnieniu poufności tych informacji i ich wykorzystywaniu jedynie w celu wykonywania zadań administracyjnych w zakresie bezpieczeństwa i ułatwień w żegludze oraz przy dokonywaniu inspekcji i wydawaniu dokumentów statków.

”

Art. 2.

1.

Informacje, o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 12 ustawy, o której mowa w art. 1, które dyrektorzy urzędów żeglugi śródlądowej uzyskali do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zostaną przekazane do elektronicznego rejestru informacji o statku prowadzonego przez Komisję Europejską w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Informacje, o których mowa w art. 11a ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, które dyrektorzy urzędów żeglugi śródlądowej uzyskali do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zostaną przekazane do bazy danych statków w terminie jednego roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 3.

1.

W latach 2015-2024 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym niniejszej ustawy wynosi 1,056 mln zł, z tym że w:

1)

2015 r. - 0,0950 mln zł;

2)

2016 r. - 0,0971 mln zł;

3)

2017 r. - 0,0992 mln zł;

4)

2018 r. - 0,1017 mln zł;

5)

2019 r. - 0,1041 mln zł;

6)

2020 r. - 0,1066 mln zł;

7)

2021 r. - 0,1092 mln zł;

8)

2022 r. - 0,1118 mln zł;

9)

2023 r. - 0,1143 mln zł;

10)

2024 r. - 0,1170 mln zł.

2.

W przypadku zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, zostaną zastosowane mechanizmy korygujące, polegające na obniżeniu kosztów funkcjonowania bazy danych statków przy jednoczesnym zapewnieniu nieprzerwanego dostępu uprawnionych organów do informacji gromadzonych w bazie danych statków.

3.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdrożenia mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 2, jest Dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej w Szczecinie.

Art. 4.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywy:
1) dyrektywę Komisji 2012/48/UE z dnia 10 grudnia 2012 r. zmieniającą załączniki do dyrektywy 2006/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej (Dz. Urz. UE L 6 z 10.01.2013, str. 1);
2) dyrektywę Komisji 2013/49/UE z dnia 11 października 2013 r. zmieniającą załącznik II do dyrektywy 2006/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej (Dz. Urz. UE L 272 z 12.10.2013, str. 41).

Tekst pochodzi z oficjalnego rejestru ELI (api.sejm.gov.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego aktu.