Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 6 października 2015 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marek Zubik - przewodniczący,
Zbigniew Cieślak,
Wojciech Hermeliński,
Małgorzata Pyziak-Szafnicka,
Piotr Tuleja - sprawozdawca,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem skarżącej oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie
w dniu 6 października 2015 r., skargi konstytucyjnej Bernadety Kłosowskiej o zbadanie
zgodności:
1)
art. 36 pkt 1 lit. a i art. 37 ust. 1 w związku z art. 106 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w zakresie, w jakim stanowią, iż świadczenia pieniężne z pomocy społecznej - w tym
zasiłek stały - przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy
od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją, pomimo
że niepełnosprawność oraz trudna sytuacja materialna osoby wnioskującej o przyznanie
świadczeń z pomocy społecznej trwa dłużej niż od daty złożenia wniosku o taką pomoc,
a osoba wnioskująca z uwagi na nieporadność oraz przebieg procedury ustalającej stopień
niepełnosprawności oraz niezdolność do pracy nie mogła złożyć skutecznie wniosku wcześniej,
z art. 2 w związku z art. 67 ust. 2 i art. 69 Konstytucji i wypływającymi z nich zasadą sprawiedliwości społecznej oraz prawem osób niezdolnych
do pracy i niepełnosprawnych do pomocy państwa,
2)
art. 8 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 37 ust. 2 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie,
w jakim stanowią, iż zasiłek pielęgnacyjny jest dochodem osoby wnioskującej o świadczenia
z zakresu pomocy społecznej, który jest uwzględniany przy ustalaniu prawa do świadczeń
z pomocy społecznej i o którego wysokość jest pomniejszany zasiłek stały wypłacany
przez pomoc społeczną, z art. 2 w związku z art. 32 ust. 1, art. 67 ust. 2 i art. 69 Konstytucji i wypływającymi z nich zasadą sprawiedliwości społecznej oraz prawem osób niepełnosprawnych
do pomocy państwa,
orzeka:
I.
Art. 106 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w zakresie, w jakim stanowi, że w wypadku wniosku o przyznanie zasiłku stałego osobie
całkowicie niezdolnej do pracy, legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności
i niemającej innych środków utrzymania, prawo do zasiłku ustala się począwszy od miesiąca,
w którym został złożony wniosek, jest niezgodny z art. 67 ust. 2 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
II.
Przepis wymieniony w części I, w zakresie tam wskazanym, traci moc obowiązującą z
upływem 31 grudnia 2016 r.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym w związku z art. 134 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.