Ustawaz dnia 10 września 2015 r.o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 96 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 96.
1.
Sejmik województwa może, w drodze uchwały, w celu zapobieżenia negatywnemu oddziaływaniu
na zdrowie ludzi lub na środowisko, wprowadzić ograniczenia lub zakazy w zakresie
eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw.
2.
Projekt uchwały, o której mowa w ust. 1, opracowuje zarząd województwa. Zarząd województwa
przedstawia projekt uchwały do zaopiniowania właściwym miejscowo wójtom, burmistrzom
lub prezydentom miast i starostom.
3.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta i starosta są obowiązani do wydania opinii w
terminie miesiąca od dnia otrzymania projektu uchwały, o którym mowa w ust. 2.
4.
Niewydanie opinii w terminie, o którym mowa w ust. 3, oznacza akceptację projektu
uchwały.
5.
W postępowaniu, którego przedmiotem jest opracowanie uchwały, o której mowa w ust.
1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III rozdziału 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko .
6.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa:
1)
granice obszaru, na którym wprowadza się ograniczenia lub zakazy, o których mowa w
ust. 1;
2)
rodzaje podmiotów lub instalacji, dla których wprowadza się ograniczenia lub zakazy,
o których mowa w ust. 1;
3)
rodzaje lub jakość paliw dopuszczonych do stosowania lub których stosowanie jest zakazane
na obszarze, o którym mowa w pkt 1, lub parametry techniczne lub rozwiązania techniczne
lub parametry emisji instalacji, w których następuje spalanie paliw, dopuszczonych
do stosowania na tym obszarze.
7.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, może także określać:
1)
sposób lub cel wykorzystania paliw, który jest objęty ograniczeniami określonymi w
uchwale;
2)
okres obowiązywania ograniczeń lub zakazów w ciągu roku;
3)
obowiązki podmiotów objętych uchwałą w zakresie niezbędnym do kontroli realizacji
uchwały.
8.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do instalacji, dla których wymagane
jest uzyskanie pozwolenia zintegrowanego albo pozwolenia na wprowadzanie gazów lub
pyłów do powietrza, albo dokonanie zgłoszenia.
9.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, jest aktem prawa miejscowego.
”
;
2)
w art. 113 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku
kierując się potrzebą zapewnienia należytej ochrony środowiska przed hałasem oraz
mając na uwadze przepisy prawa Unii Europejskiej odnoszące się do oceny i zarządzania
poziomem hałasu w środowisku.
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, zostaną ustalone:
1)
zróżnicowane dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami hałasu LDWN, LN, LAeq Di LAeq Ndla następujących rodzajów terenów faktycznie zagospodarowanych:
a)
pod zabudowę mieszkaniową,
b)
pod szpitale i domy pomocy społecznej,
c)
pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży,
d)
na cele uzdrowiskowe,
e)
na cele rekreacyjno-wypoczynkowe,
f)
pod zabudowę mieszkaniowo-usługową;
2)
dopuszczalne poziomy hałasu z uwzględnieniem rodzaju obiektu lub działalności będącej
źródłem hałasu;
3)
okresy, do których odnoszą się poziomy hałasu, jako czas odniesienia.
”
;
3)
w art. 114:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uwzględnia się
tereny, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli na terenach zamkniętych oraz na terenach przeznaczonych do działalności produkcyjnej,
składowania i magazynowania znajduje się zabudowa mieszkaniowa, szpitale, domy pomocy
społecznej lub budynki związane ze stałym albo czasowym pobytem dzieci i młodzieży,
ochrona przed hałasem polega na stosowaniu rozwiązań technicznych zapewniających właściwe
warunki akustyczne w budynkach.
”
,
c)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
W przypadku zabudowy mieszkaniowej, szpitali, domów pomocy społecznej lub budynków
związanych ze stałym albo czasowym pobytem dzieci i młodzieży, zlokalizowanych na
granicy pasa drogowego lub przyległego pasa gruntu w rozumieniu ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym , ochrona przed hałasem polega na stosowaniu rozwiązań technicznych zapewniających
właściwe warunki akustyczne w budynkach.
”
;
4)
w art. 193 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
w przypadku, o którym mowa w art. 229 ust. 5;
”
;
5)
art. 225 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 225.
1.
Na obszarze, na którym zostały przekroczone standardy jakości powietrza, wyznaczonym
w ocenie poziomów substancji w powietrzu, o której mowa w art. 89, przeprowadzonej
przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, wydanie pozwolenia na wprowadzanie
do powietrza substancji, dla której standard jakości powietrza został przekroczony,
z nowo budowanej instalacji lub zmienianej w sposób istotny, jest możliwe, jeżeli
zostanie zapewniona odpowiednia redukcja ilości tej substancji wprowadzanej do powietrza
z innych instalacji usytuowanych na obszarze gminy, w której planowana jest budowa
nowej instalacji lub dokonanie istotnej zmiany instalacji.
2.
Redukcja ilości substancji, o której mowa w ust. 1, może obejmować redukcję ilości
substancji wprowadzanej do powietrza z instalacji spalania paliw stałych eksploatowanych
w ramach zwykłego korzystania ze środowiska przez osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami,
usytuowanych na obszarze gminy, w której planowana jest budowa nowej instalacji lub
dokonanie istotnej zmiany instalacji, poprzez sfinansowanie przez podmiot planujący
budowę nowej instalacji lub istotną zmianę instalacji, trwałej likwidacji instalacji
spalania paliw stałych eksploatowanych w ramach zwykłego korzystania ze środowiska
przez osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami.
3.
Za zgodą organu prowadzącego postępowanie kompensacyjne, redukcja ilości substancji,
o której mowa w ust. 1 i 2, może być dokonana na obszarze gminy sąsiadującej z gminą,
w której planowana jest budowa nowej instalacji lub dokonanie istotnej zmiany instalacji.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, potwierdzenia redukcji ilości substancji, dla
której standard jakości powietrza został przekroczony, wprowadzanej do powietrza z
instalacji spalania paliw stałych eksploatowanych w ramach zwykłego korzystania ze
środowiska przez osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami, dokonuje w zaświadczeniu
wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Zaświadczenie jest wydawane na wniosek podmiotu
planującego lub realizującego budowę nowej instalacji lub istotną zmianę instalacji.
5.
Łączna redukcja ilości substancji, o której mowa w ust. 1 i 2, powinna być o co najmniej
30% większa niż ilość substancji dopuszczona do wprowadzania do powietrza z nowo zbudowanej
instalacji lub z instalacji zmienionej w sposób istotny.
6.
Wydanie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest możliwe, gdy nie spowoduje to zwiększenia
zagrożenia zdrowia ludzi.
”
;
6)
art. 227-229 otrzymują brzmienie:
„
Art. 227.
1.
W postępowaniu kompensacyjnym uczestniczą prowadzący inne instalacje, którzy wyrazili
zgodę na redukcję ilości substancji, dla której standard jakości powietrza został
przekroczony.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 225 ust. 2, zamiast osób fizycznych niebędących
przedsiębiorcami eksploatujących instalacje spalania paliw w ramach zwykłego korzystania
ze środowiska, które wyraziły zgodę na trwałą likwidację tych instalacji, w postępowaniu
kompensacyjnym uczestniczy wójt, burmistrz lub prezydent miasta.
Art. 228.
Do wniosku o wszczęcie postępowania kompensacyjnego należy dołączyć:
1)
wniosek o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza;
2)
zgodę uczestników postępowania lub osób fizycznych niebędących przedsiębiorcami, o
których mowa w art. 225 ust. 2, na dokonanie odpowiedniej redukcji ilości substancji
wprowadzanej do powietrza, dla której standard jakości powietrza został przekroczony;
3)
rozliczenie łącznej redukcji ilości substancji dotyczące wszystkich instalacji objętych
postępowaniem kompensacyjnym.
Art. 229.
1.
Pozwolenie na wprowadzanie do powietrza gazów lub pyłów z instalacji nowo zbudowanej
lub zmienionej w sposób istotny jest wykonalne nie wcześniej niż od dnia, w którym:
1)
ostateczne staną się decyzje, o których mowa w ust. 2 - w przypadku gdy innymi instalacjami,
o których mowa w art. 225 ust. 1, są instalacje wymagające pozwolenia;
2)
ostateczne staną się decyzje, o których mowa w ust. 3 - w przypadku gdy innymi instalacjami,
o których mowa w art. 225 ust. 1, są instalacje niewymagające pozwolenia, które będą
eksploatowane po dokonaniu redukcji ilości substancji wprowadzanej do powietrza, dla
której standard jakości powietrza został przekroczony;
3)
redukcja ilości substancji zostanie potwierdzona przez wójta, burmistrza lub prezydenta
miasta w zaświadczeniu, o którym mowa w art. 225 ust. 4 - w przypadku gdy innymi instalacjami,
o których mowa w art. 225 ust. 1, są instalacje spalania paliw stałych eksploatowane
w ramach zwykłego korzystania ze środowiska przez osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami;
4)
nastąpi trwała likwidacja instalacji - w przypadku gdy innymi instalacjami, o których
mowa w art. 225 ust. 1, są inne niż wymienione w pkt 3 instalacje niewymagające pozwolenia,
które nie będą eksploatowane po dokonaniu redukcji ilości substancji wprowadzanej
do powietrza, dla której standard jakości powietrza został przekroczony.
2.
Organ właściwy do wydania pozwolenia cofnie lub ograniczy bez odszkodowania pozwolenie
na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenie zintegrowane wydane dla
innych instalacji objętych postępowaniem kompensacyjnym, które wymagają pozwolenia,
w zakresie, w jakim uczestnicy postępowania wyrazili zgodę.
3.
Organ ochrony środowiska wyda decyzję, o której mowa w art. 154 ust. 1, uwzględniając
redukcję ilości substancji wprowadzanej do powietrza, dla której standard jakości
powietrza został przekroczony, z innych instalacji objętych postępowaniem kompensacyjnym,
które nie wymagają pozwolenia i które będą eksploatowane po dokonaniu tej redukcji;
w przypadku gdy inną instalacją objętą postępowaniem kompensacyjnym jest instalacja
wymagająca zgłoszenia decyzja wydawana jest po przekazaniu przez prowadzącego tę instalację
informacji, o których mowa w art. 152 ust. 6 pkt 1 lit. c, w związku ze zgodą na udział
w postępowaniu kompensacyjnym.
4.
Wnioskodawca oraz organ wydający pozwolenie dla instalacji nowo budowanej lub zmienianej
w sposób istotny są niezwłocznie informowani przez:
1)
organy właściwe do wydania decyzji, o których mowa w ust. 2 i 3 - o tym, że decyzje
te stały się ostateczne;
2)
wójta, burmistrza lub prezydenta miasta - o wydaniu zaświadczenia, o którym mowa w
art. 225 ust. 4;
3)
podmioty uczestniczące w postępowaniu kompensacyjnym, które zlikwidowały instalacje
niewymagające pozwolenia, inne niż osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami - o tym,
że nastąpiła redukcja ilości substancji wprowadzanej do powietrza poprzez trwałą likwidację
instalacji.
5.
Jeżeli decyzja o pozwoleniu, wydana w wyniku postępowania kompensacyjnego, nie stanie
się wykonalna w terminie dwóch lat od jej wydania, organ właściwy do wydania pozwolenia
stwierdza jej wygaśnięcie.
”
;
7)
w art. 362 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Jeżeli liczba stron w postępowaniu przekracza 20, do stron innych niż prowadzący instalację
stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego.
”
.
Art. 2.
Uchwały podjęte na podstawie art. 96 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do
czasu ich uchylenia.
Art. 3.
Do postępowań kompensacyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 4.
Do spraw wszczętych na podstawie art. 362 ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 5.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 113 ustawy zmienianej w
art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 113 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1238, z 2014 r. poz. 40, 47, 457, 822, 1101, 1146, 1322 i 1662 oraz z 2015 r.
poz. 122, 151, 277, 478, 774, 881, 933, 1045, 1223 i 1434.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1238, z 2014 r. poz. 587, 822, 850, 1101 i 1133 oraz z 2015 r. poz. 200, 277,
774, 1045, 1211, 1223, 1265, 1434 i 1590.