Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 10 grudnia 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego
w Rzeczypospolitej Polskiej
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego
w Rzeczypospolitej Polskiej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym ,
2)
ustawą z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolności sumienia
i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa ,
4)
ustawą z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych
ustaw ,
5)
ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej ,
6)
ustawą z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 8 grudnia 2014 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 172 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym , który stanowi:
„
Art. 172.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 167 i 168, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
2)
art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach
wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw , które stanowią:
„
Art. 15.
Pozostają w mocy wpisy do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych dokonane
na podstawie przepisów dotychczasowych, w szczególności nie jest wymagane uzupełnienie
listy osób zgłaszających.
”
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 150 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa , który stanowi:
„
Art. 150.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt
2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.
2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,
art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.
a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
”
;
4)
art. 16 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych
innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
odnośnika nr 2 i art. 221 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej , które stanowią:
„
2)W brzmieniu ustalonym przez art. 123 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie
niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku
z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 1999 r. Przepisy niniejszej ustawy wdrażają postanowienia dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej
niektórych aspektów organizacji czasu pracy .
”
„
Art. 221.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 2 i 3, art.
25, art. 88 ust. 3, art. 106 ust. 2 zdanie trzecie, ust. 3 pkt 13, ust. 4 pkt 11 i
ust. 5, art. 148 pkt 6 oraz art. 172 pkt 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2012 r.
”
;
6)
art. 40 i art. 43 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych , które stanowią:
„
Art. 40.
1.
Do postępowań w sprawie wydania pozwolenia na przeprowadzenie zbiórki publicznej wszczętych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Pozwolenia na przeprowadzenie zbiórki publicznej wydane przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy zachowują ważność przez okres, na jaki zostały udzielone, niezbędny
do realizacji celu zbiórki i przedstawienia jej wyników.
”
„
Art. 43.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 123 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie
niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku
z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 1999 r.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego w Rzeczypospolitej Polskiej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa stosunek Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego w Rzeczypospolitej
Polskiej, zwanego dalej „Kościołem”, oraz jego sytuację prawną i majątkową.
2.
W sprawach odnoszących się do Kościoła, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się powszechnie
obowiązujące przepisy prawa.
3.
Wszelkie zmiany niniejszej ustawy wymagają uprzedniej opinii Prezydium Naczelnej Rady
Kościoła.
Art. 2.
Kościół rządzi się w swoich sprawach własnym Prawem Wewnętrznym, uchwalanym przez
Synod Kościoła, swobodnie wykonuje władzę duchowną i jurysdykcyjną i samodzielnie
zarządza swoimi sprawami.
Art. 3.
1.
Kościół jest niezależny od jakiejkolwiek zagranicznej władzy duchownej lub świeckiej.
2.
Kościół, jako część składowa światowego nurtu zielonoświątkowego, jest członkiem Europejskiego
Stowarzyszenia Zielonoświątkowego i Światowego Stowarzyszenia Zielonoświątkowych Zborów
Bożych oraz uczestniczy w Światowej Konferencji Zielonoświątkowej.
3.
Wypełniając swoje funkcje Kościół współdziała z innymi kościołami i organizacjami
religijnymi w kraju i za granicą, może należeć do krajowych organizacji międzykościelnych,
a także międzynarodowych organizacji wyznaniowych i międzywyznaniowych.
4.
Państwo zapewnia Kościołowi, jego osobom prawnym i wyznawcom swobodę utrzymywania
stosunków i komunikowania się z podmiotami, o których mowa w ust. 2 i 3, a także z
innymi wspólnotami i instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i za granicą.
Rozdział 2
Osoby prawne Kościoła i ich organy
Art. 4.
1.
Strukturę i organizację Kościoła określa Prawo Wewnętrzne.
2.
Osobowość prawną posiadają:
1)
Kościół jako całość;
2)
okręgi;
3)
zbory;
4)
seminaria i szkoły teologiczne;
5)
duszpasterstwa;
6)
misje;
7)
wydawnictwa;
8)
kościelne studia radiowe i telewizyjne;
9)
ośrodki kościelne.
3.
Organami osób prawnych wymienionych w ust. 2 są:
1)
dla Kościoła jako całości:
a)
Synod Kościoła,
b)
Naczelna Rada Kościoła,
c)
Prezydium Naczelnej Rady Kościoła,
d)
Prezbiter Naczelny;
2)
dla okręgu - prezbiter okręgowy;
3)
dla zboru - pastor;
4)
dla seminarium i szkoły teologicznej - rektor;
5)
dla osób prawnych wymienionych w ust. 2 pkt 5-9 - dyrektor.
4.
W sprawach majątkowych Kościół jako całość reprezentuje Prezydium Naczelnej Rady Kościoła.
Do składania oświadczeń woli są uprawnieni: Prezbiter Naczelny, jego zastępca lub
członek Prezydium.
5.
Zmiana nazwy grup osób prawnych, o których mowa w ust. 2 pkt 2-9, może być dokonana
przepisami wewnętrznymi Kościoła. Zmiany te, na wniosek Naczelnej Rady Kościoła, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Art. 5.
Inne jednostki organizacyjne Kościoła mogą, na wniosek Naczelnej Rady Kościoła, uzyskać
osobowość prawną w drodze rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r..
Art. 6.
1.
Kościelne jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2-9, nabywają
osobowość prawną z chwilą powiadomienia właściwego organu przez władzę kościelną.
2.
Właściwym organem jest:
1)
dla osób prawnych wymienionych w art. 4 ust. 2 pkt 2 i 4-9 - Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.;
2)
dla zborów - wojewoda.
3.
Powiadomienie powinno zawierać nazwę kościelnej osoby prawnej, jej organów, siedzibę,
a w odniesieniu do okręgów i zborów - także ich zasięg terytorialny.
4.
Właściwa władza kościelna powiadamia niezwłocznie organ wymieniony w ust. 2 o:
1)
zmianach dotyczących nazwy i siedziby kościelnej osoby prawnej oraz o zmianie jej
granic;
2)
połączeniu, podziale i zniesieniu kościelnych osób prawnych.
5.
Odpis powiadomienia, o którym mowa w ust. 3 i 4, z umieszczonym na nim potwierdzeniem
jego przyjęcia, jest dowodem uzyskania osobowości prawnej.
6.
O powołaniu i odwołaniu osoby sprawującej funkcje organu osoby prawnej władza kościelna
powiadamia właściwy organ administracji rządowej. Powiadomienie obejmuje imię i nazwisko,
obywatelstwo oraz miejsce zamieszkania danej osoby.
Art. 7.
Jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej działają w ramach tych kościelnych
osób prawnych, które je powołały, lub wskazanych uchwałą Naczelnej Rady Kościoła.
Art. 8.
Kościelna osoba prawna nie odpowiada za zobowiązania innej kościelnej osoby prawnej.
Art. 9.
Wydawnictwa kościelne, zakłady wytwórcze, usługowe i handlowe, zakłady charytatywno-opiekuńcze,
szkoły, placówki oświatowo-wychowawcze oraz opiekuńczo-wychowawcze nieposiadające
osobowości prawnej działają w ramach kościelnych osób prawnych, które je powołały,
lub wskazanych uchwałą Naczelnej Rady Kościoła.
Art. 10.
Przed utworzeniem jednostki organizacyjnej Kościoła poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej Naczelna Rada Kościoła zasięga opinii Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.. Niezgłoszenie zastrzeżeń w terminie 60 dni od daty powiadomienia uważa się za wyrażenie
zgody.
Rozdział 3
Działalność Kościoła
Art. 11.
1.
Kościół swobodnie organizuje i sprawuje kult publiczny.
22)W brzmieniu ustalonym przez art. 123 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r..
Organizowanie imprez o charakterze religijnym na drogach publicznych wymaga uzgodnienia,
w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, z właściwymi organami administracji rządowej
lub samorządowej.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do konduktów pogrzebowych odbywających się stosownie
do miejscowego zwyczaju.
4.
Religijne uroczystości pogrzebowe i nabożeństwa za zmarłych mogą być sprawowane na
cmentarzach komunalnych przy zachowaniu obowiązujących przepisów porządkowych.
Art. 11a3)Dodany przez art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r. Nr 59, poz. 375), która weszła w życie z dniem 30 maja 1998 r..
1.
Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki
cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.
2.
Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa
Prawo Wewnętrzne Kościoła.
Art. 12.
1.
Wierni Kościoła mają prawo do zwolnień od pracy i nauki na czas obejmujący następujące
święta religijne niebędące dniami ustawowo wolnymi od pracy:
1)
Wielki Piątek;
2)
Wniebowstąpienie Pańskie;
3)
drugi dzień Pięćdziesiątnicy.
2.
Zwolnienie od pracy lub nauki w odniesieniu do świąt religijnych, o których mowa w
ust. 1, następuje na zasadach określonych w powszechnie obowiązujących przepisach
prawa.
Art. 13.
1.
Kościół prowadzi konfesyjne nauczanie religii w szkołach publicznych na zasadach i
w trybie przewidzianych w odrębnych przepisach.
Art. 14.
1.
Kościelne osoby prawne mają prawo zakładać i prowadzić szkoły oraz inne placówki oświatowo-wychowawcze
i opiekuńczo-wychowawcze na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Mają one
charakter wyznaniowy i podlegają władzy kościelnej.
2.
Do nauczycieli, wychowawców i pracowników zatrudnionych w szkołach i innych placówkach
oświatowo-wychowawczych i opiekuńczo-wychowawczych, a także seminariach duchownych
i instytutach misyjnych prowadzonych przez Kościół stosuje się odpowiednio przepisy
dotyczące uprawnień nauczycieli, wychowawców i pracowników zatrudnionych w szkołach
i placówkach publicznych.
35)W brzmieniu ustalonym przez art. 151 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r..
Uczącym się w szkołach wymienionych w ust. 1 i 2 przysługują świadczenia opieki zdrowotnej
finansowane ze środków publicznych oraz ulgi w opłatach za przejazdy środkami publicznego
transportu zbiorowego na równi z uczniami szkół publicznych.
Art. 15.
1.
Kościół ma prawo do zakładania i prowadzenia seminariów teologicznych i instytutów
misyjnych, w których kształci według własnego programu kandydatów na duchownych oraz
osoby świeckie przygotowujące się do realizacji misji Kościoła.
2.
Warszawskie Seminarium Teologiczne jest wyższą szkołą teologiczną uprawnioną do nadawania
absolwentom tytułu zawodowego licencjata teologii. Tytuł ten jest równoważny z tytułem
zawodowym licencjata nadawanym przez państwowe szkoły wyższe.
Art. 16.
1.
Kościół ma prawo do zakładania i prowadzenia szkół wyższych. Status prawny tych szkół,
a także tryb i zakres uznawania przez Państwo stopni i tytułów nadawanych przez te
szkoły regulują umowy między Ministrem Edukacji Narodowej 6)Obecnie: minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego na podstawie art. 4 ust.
1 i art. 5 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. a Naczelną Radą Kościoła.
27)Utracił moc z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 170 pkt 39 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 oraz z 1998 r. Nr 117, poz. 756) w zakresie uregulowanym niniejszą ustawą..
Studentom szkół, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 15 ust. 2, przysługują świadczenia
publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz ulgi w opłatach za przejazdy środkami
publicznego transportu zbiorowego na równi ze studentami państwowych szkół wyższych.
3.
Osobom pozostającym w stosunku pracy w szkołach, o których mowa w ust. 1 oraz w art.
15 ust. 2, przysługują na równi z odpowiednimi pracownikami państwowych szkół wyższych
świadczenia:
17)Utracił moc z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 170 pkt 39 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 oraz z 1998 r. Nr 117, poz. 756) w zakresie uregulowanym niniejszą ustawą.)
publicznych zakładów opieki zdrowotnej;
2)
ubezpieczenia społecznego oraz
3)
zaopatrzenia emerytalnego pracowników i ich rodzin 8)Obecnie: emerytury i renty z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 192
i art. 195 pkt 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440, 1717 i 1734 oraz z 2014 r. poz.
496, 567, 683, 684 i 1682)..
Nauczycielom przysługują ponadto ulgi w opłatach za przejazdy środkami publicznego
transportu zbiorowego na równi z nauczycielami akademickimi.
4.
Poręcza się Kościołowi prawo do kształcenia kadr duchownych w Chrześcijańskiej Akademii
Teologicznej w Warszawie w zakresie teologii zielonoświątkowej.
Art. 17.
1.
Studenci teologii otrzymują na czas studiów odroczenie odbywania zasadniczej służby
wojskowej, w razie zaś ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny mogą być przeznaczeni,
stosownie do potrzeb sił zbrojnych, do służby sanitarnej lub służby w obronie cywilnej.
2.
Nie powołuje się absolwentów studiów, o których mowa w ust. 1, do odbywania przeszkolenia
wojskowego w okresie przygotowań do ordynacji w ciągu dwóch lat od zakończenia studiów.
3.
Ordynowani duchowni są przenoszeni do rezerwy i nie odbywają ćwiczeń wojskowych w
czasie pokoju. W razie ogłoszenia mobilizacji oraz w czasie wojny mogą być oni powołani
jedynie do pełnienia funkcji kapelanów wojskowych.
4.
W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny właściwe organy wojskowe, w porozumieniu
z Naczelną Radą Kościoła, zapewnią pozostawienie do duszpasterskiej obsługi ludności
niezbędnej liczby duchownych spośród tych, którzy podlegają mobilizacji.
Art. 18.
1.
Żołnierzom pełniącym czynną służbę wojskową zapewnia się możliwość uczestniczenia
- poza terenem jednostek wojskowych - w nabożeństwach i czynnościach religijnych w
niedziele i w dni świąteczne Kościoła, jeżeli w miejscowości stacjonowania jednostki
wojskowej lub w jej pobliżu znajduje się zbór i jeżeli nie koliduje to z ważnymi obowiązkami
służbowymi.
2.
Opiekę duszpasterską na terenie jednostek wojskowych dla żołnierzy, o których mowa
w ust. 1, zapewniają duchowni Kościoła w terminach uzgodnionych z dowódcami jednostek.
3.
Duchownych, o których mowa w ust. 2, wyznacza Naczelna Rada Kościoła w porozumieniu
z Ministrem Obrony Narodowej.
Art. 19.
19)W brzmieniu ustalonym przez art. 151 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Wiernym przebywającym w podmiotach leczniczych wykonujących działalność leczniczą
w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o
działalności leczniczej, w zakładach wychowawczo-opiekuńczych, poprawczych i karnych
oraz osobom tymczasowo aresztowanym zapewnia się prawo do wykonywania praktyk religijnych
oraz korzystania z posług religijnych.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również do dzieci i młodzieży korzystających z zorganizowanych
form wypoczynku.
3.
W celu realizacji uprawnień, o których mowa w ust. 1 i 2, kierownicy właściwych zakładów
zapewniają duchownym swobodny dostęp do tych osób.
4.
Nabożeństwa dla osób, o których mowa w ust. 1, odbywają się w odpowiednio przystosowanych
pomieszczeniach udostępnianych na ten cel przez kierowników właściwych instytucji
prowadzonych przez administrację rządową lub samorządową.
510)W brzmieniu ustalonym przez art. 151 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, minister właściwy do spraw zdrowia,
minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego i Minister Sprawiedliwości,
po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Kościoła, określą, w drodze rozporządzenia,
sposób organizowania nauczania kościelnego, nabożeństw i wykonywania innych praktyk
religijnych właściwych dla wyznania zielonoświątkowego dzieciom i młodzieży przebywającym
w zakładach opiekuńczych i wychowawczych, w podmiotach leczniczych wykonujących działalność
leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne oraz korzystającym
ze zorganizowanego odpoczynku, uwzględniając zapewnienie dostępu wiernych do wykonywania
praktyk religijnych oraz korzystania z posług religijnych.
Art. 20.
1.
Organizacjami zielonoświątkowymi w rozumieniu ustawy są organizacje założone za aprobatą
władzy kościelnej, która zatwierdza im opiekuna kościelnego. Działają one w łączności
z władzami Kościoła.
2.
Organizacje zielonoświątkowe mogą mieć na celu w szczególności zgodną z nauką Kościoła
działalność społeczno-kulturalną, oświatowo-wychowawczą i charytatywno-opiekuńczą.
3.
Do organizacji zielonoświątkowych stosuje się przepisy prawa o stowarzyszeniach, z
tym że:
1)
władzy kościelnej przysługuje prawo cofnięcia aprobaty, o której mowa w ust. 1;
2)
wystąpienie do sądu z wnioskiem o rozwiązanie stowarzyszenia wymaga opinii władzy
kościelnej;
3)
w przypadku likwidacji organizacji zielonoświątkowej do jej majątku stosuje się odpowiednio
przepisy Prawa Wewnętrznego Kościoła.
Art. 21.
Kościelne osoby prawne mają prawo prowadzenia właściwej dla każdej z nich działalności
charytatywno-opiekuńczej.
Art. 22.
1.
Kościelne osoby prawne mogą realizować inwestycje sakralne i kościelne.
2.
Zbory mają prawo posiadania cmentarzy grzebalnych, poszerzania ich, zakładania i zarządzania
nimi.
3.
Na wniosek kościelnej osoby prawnej miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego
obejmują także inwestycje sakralne i kościelne oraz zielonoświątkowe cmentarze wyznaniowe.
Art. 23.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność jednostek samorządu terytorialnego11)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 123 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2., przeznaczone w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego na potrzeby Kościoła,
na wniosek kościelnych osób prawnych mogą być im oddawane w wieczyste użytkowanie
lub sprzedawane.
Art. 24.
Nie pobiera się opłat za użytkowanie wieczyste gruntów oddanych na potrzeby zakładów
charytatywno-opiekuńczych i punktów katechetycznych.
Art. 25.
1.
Kościół ma prawo emitowania w publicznych środkach masowego przekazu nabożeństw oraz
swoich programów religijno-moralnych, społecznych i kulturalnych.
2.
Sposób realizacji uprawnień, o których mowa w ust. 1, określa porozumienie między
Naczelną Radą Kościoła a właściwą jednostką publicznej radiofonii i telewizji.
3.
Kościół może zakładać własne stacje radiowe i telewizyjne. Rozpowszechnianie programów
radiowych i telewizyjnych wymaga uzyskania koncesji na zasadach określonych w powszechnie
obowiązujących przepisach prawa.
Art. 26.
Osoby prawne Kościoła mają prawo zakładania i prowadzenia własnych archiwów, muzeów
i zbiorów bibliotecznych.
Art. 27.
Instytucje państwowe, samorządowe i kościelne współdziałają w ochronie, konserwacji,
udostępnianiu i upowszechnianiu zabytków architektury kościelnej i sztuki sakralnej
oraz ich dokumentacji, muzeów, archiwów i bibliotek będących własnością kościelną,
a także dzieł kultury i sztuki o motywach religijnych, stanowiących ważną część dziedzictwa
kultury.
Rozdział 4
Sprawy majątkowe Kościoła
Art. 28.
Kościołowi i jego osobom prawnym przysługuje prawo nabywania, posiadania i zbywania
mienia ruchomego i nieruchomego, nabywania i zbywania innych praw oraz swobodnego
zarządzania swoim majątkiem.
Art. 29.
1.
Majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom podatkowym,
z wyjątkami określonymi w ust. 2-5.
2.
Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania podatkiem od nieruchomości -
nieruchomości lub ich części przeznaczonych na cele niemieszkalne, z wyjątkiem części
przeznaczonej na wykonywanie działalności gospodarczej.
3.
Zwolnienie od opodatkowania podatkiem od nieruchomości obejmuje nieruchomości lub
ich części przeznaczone na cele mieszkalne duchownych, jeżeli:
1)
są one wpisane do rejestru zabytków;
2)
służą jako internaty przy szkołach i seminariach teologicznych, domy duchownych emerytów
i wdów po nich;
3)
znajdują się w budynkach administracyjnych okręgów i Naczelnej Rady Kościoła.
4.
Nabywanie i zbywanie rzeczy i praw majątkowych przez kościelne osoby prawne w drodze
czynności prawnych oraz spadkobrania, zapisu i zasiedzenia jest zwolnione od opłaty
skarbowej, jeżeli ich przedmiotem są:
1)
rzeczy i prawa nieprzeznaczone do działalności gospodarczej;
2)
sprowadzane z zagranicy maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.
5.
Darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą pochodzące od osób fizycznych
są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym, jeżeli kościelna
osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat
od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.
6.
Nabywanie i zbywanie rzeczy oraz praw majątkowych, o których mowa w ust. 4, jest zwolnione
od opłat sądowych, z wyłączeniem opłat kancelaryjnych.
Art. 3012)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 106, poz. 673), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2010 r..
Zwalnia się z należności celnych przywozowych towary przeznaczone na cele charytatywno-opiekuńcze
i oświatowo-wychowawcze oraz towary o charakterze kulturalnym przeznaczone na cele
kultu, przywożone dla Kościoła i jego osób prawnych, w granicach i na warunkach określonych
w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy
system zwolnień celnych .
Art. 31.
1.
Kościelne osoby prawne mają prawo do zbierania ofiar na cele religijne, kościelną
działalność charytatywno-opiekuńczą, naukową, oświatowo-wychowawczą oraz na utrzymanie
duchownych i ich rodzin, a także komisji działających przy tych kościelnych osobach
prawnych.
213)W brzmieniu ustalonym przez art. 35 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych (Dz. U. poz. 498), która weszła w życie z dniem 18 lipca 2014 r..
Zbiórki wymienione w ust. 1 nie wymagają zgłoszenia, jeżeli odbywają się w obrębie
terenów kościelnych, kaplic oraz w miejscach i okolicznościach zwyczajowo przyjętych,
w sposób tradycyjnie ustalony.
Art. 32.
1.
Kościelne osoby prawne mogą zakładać fundacje. Do fundacji tych stosuje się ogólnie
obowiązujące przepisy o fundacjach ze zmianami wynikającymi z przepisów ust. 2-5.
2.
Niezależnie od nadzoru państwowego, nadzór nad działalnością fundacji sprawuje kościelna
osoba prawna będąca fundatorem lub wskazana w statucie fundacji.
3.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zarządzaniu fundacją, właściwy organ zwraca
się do kościelnej osoby prawnej sprawującej nadzór nad fundacją, wyznaczając termin
nie krótszy niż 3 miesiące na spowodowanie usunięcia nieprawidłowości. Po bezskutecznym
upływie tego terminu można zastosować środki określone w przepisach o fundacjach.
4.
W razie konieczności poddania fundacji zarządowi przymusowemu, w myśl przepisów o
fundacjach, zarząd ten będzie sprawowała kościelna osoba prawna wyznaczona przez Naczelną
Radę Kościoła.
5.
Jeżeli statut fundacji nie stanowi inaczej, w razie jej likwidacji, o przeznaczeniu
jej majątku zadecyduje Naczelna Rada Kościoła.
Art. 33.
W razie zniesienia kościelnej osoby prawnej, jej majątek przechodzi na własność Kościoła
jako całości.
Art. 34.
Niezależnie od ustawowego ubezpieczenia duchownych, kościelne osoby prawne mogą prowadzić
wewnętrzną działalność ubezpieczeniową na rzecz duchownych i ich rodzin, która w rozumieniu
ustawy nie jest działalnością gospodarczą.
Rozdział 5
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 35.
1.
Nieruchomości lub ich części pozostające w dniu wejścia w życie ustawy we władaniu
Kościoła i jego osób prawnych stają się z mocy prawa ich własnością, o ile nie narusza
to praw niepaństwowych i niesamorządowych osób trzecich i jeżeli stanowiły własność
Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego.
2.
Stwierdzenie przejścia własności nieruchomości lub ich części, o których mowa w ust.
1, następuje w drodze decyzji wojewody.
3.
Nabycie własności nieruchomości lub ich części na podstawie ust. 1 oraz wpis prawa
własności w księdze wieczystej są wolne od podatków i opłat, z wyjątkiem opłat kancelaryjnych.
Art. 36.
1.
Na wniosek kościelnych osób prawnych wojewoda lub inny organ wykonujący w imieniu
Skarbu Państwa prawa wynikające z własności nieruchomości albo organy jednostek samorządu
terytorialnego11)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 123 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. w zakresie swoich właściwości - mogą nieodpłatnie przekazać Kościołowi lub jego osobom
prawnym własność nieruchomości lub ich części:
1)
jeżeli są one niezbędne do sprawowania kultu religijnego lub działalności kościelnych
osób prawnych w zakresie charytatywno-opiekuńczym lub oświatowo-wychowawczym;
2)
w celu utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego zborów działających na Ziemiach
Zachodnich i Północnych o powierzchni do 15 ha użytków rolnych łącznie dla jednego
zboru.
2.
Przepis art. 35 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3.
Wnioski, o których mowa w ust. 1, mogą być składane w terminie 2 lat od dnia wejścia
w życie ustawy.
Art. 37.
1.
Kościelne osoby prawne istniejące w dniu wejścia w życie ustawy pozostają osobami
prawnymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
2.
Wykaz kościelnych osób prawnych istniejących w dniu wejścia w życie ustawy określa
załącznik do ustawy.
Art. 38.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia14)Ustawa została ogłoszona w dniu 26 kwietnia 1997 r..
1)
Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 123 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie
niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku
z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 1999 r.
3)
Dodany przez art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach
wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r. Nr
59, poz. 375), która weszła w życie z dniem 30 maja 1998 r.
4)
Przez art. 13 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 151 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
6)
Obecnie: minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego na podstawie art. 4 ust.
1 i art. 5 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
7)
Utracił moc z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 170 pkt 39 ustawy z dnia
6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 oraz
z 1998 r. Nr 117, poz. 756) w zakresie uregulowanym niniejszą ustawą.
8)
Obecnie: emerytury i renty z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 192
i art. 195 pkt 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440, 1717 i 1734 oraz z 2014 r. poz.
496, 567, 683, 684 i 1682).
9)
W brzmieniu ustalonym przez art. 151 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 151 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
11)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 123 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
12)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy
- Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 106, poz. 673), która weszła
w życie z dniem 1 lipca 2010 r.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 35 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia
zbiórek publicznych (Dz. U. poz. 498), która weszła w życie z dniem 18 lipca 2014 r.
14)
Ustawa została ogłoszona w dniu 26 kwietnia 1997 r.
Załącznik - Wykaz osób prawnych Kościoła Zielonoświątkowego w Rzeczypospolitej Polskiej
I.
Okręgi i zbory
1)
Okręg Centralny
Zbór „Betel” Aleksandrów Kujawski
Zbór Konin
Zbór Łódź
Zbór „Immanuel” Łódź
Zbór Pabianice
Zbór Piotrków Trybunalski
Zbór „Dobra Nowina” Pruszków
Zbór „Zbór Romów” Warszawa
Zbór Warszawa-Wola
Zbór „Nowe Życie” Warszawa
Zbór Stołeczny Warszawa
Zbór „Jezus Nadchodzi” Warszawa
Zbór „Maranatha” Włocławek
2)
Okręg Południowy
Zbór Będzin
Zbór „Filadelfia” Bielsko-Biała
Zbór Busko-Zdrój
Zbór „Elim” Cieszyn
Zbór „Hosanna” Częstochowa
Zbór „Betel” Dębica
Zbór „Arka” Gliwice
Zbór „Syloe” Gorlice
Zbór Hażlach
Zbór „Oaza Miłości” Jastrzębie-Zdrój
Zbór „Betel” Jaworzno
Zbór „Betania” Katowice
Zbór „Betlejem” Kraków
Zbór „Zbór Boży” Kraków
Zbór Kraków-Nowa Huta
Zbór „Słowo Życia” Krzeszowice
Zbór Nowy Sącz
Zbór „Elim” Nowy Targ
Zbór „Arka” Olkusz
Zbór „Salem” Oświęcim
Zbór „Betezda” Racibórz
Zbór „Betel” Rybnik
Zbór „Jeruzalem” Skarżysko-Kamienna
Zbór „Syloe” Skawina
Zbór „Betel” Starachowice
Zbór Tarnowskie Góry
Zbór Tarnów
Zbór „Betel” Ustroń
Zbór „Syloe” Wisła-Czarne
Zbór Wisła-Głębce
Zbór „Elim” Żory
Zbór Żywiec
3)
Okręg Zachodni
Zbór „Dobra Nowina” Bolesławiec
Zbór „Społeczność Zielonoświątkowa” Brzeg
Zbór Bystrzyca Kłodzka
Zbór Bytom Odrzański
Zbór „Betezda” Dzierżoniów
Zbór „Centrum Ewangelii” Głogów
Zbór „Dobra Nowina” Głogów
Zbór „Betel” Głubczyce
Zbór Gryfów Śląski
Zbór „Betlejem” Gubin
Zbór Janowice Wielkie
Zbór Jarocin
Zbór Jawor
Zbór Jelenia Góra
Zbór Kalisz
Zbór „Jeruzalem” Kamienna Góra
Zbór Kędzierzyn-Koźle
Zbór „Betlejem” Kietrz
Zbór Kluczbork
Zbór Kożuchów
Zbór Krotoszyn
Zbór „Anastasis” Legnica
Zbór Leszno
Zbór „Filadelfia” Lubań Śląski
Zbór Lubin
Zbór „Betania” Lwówek Śląski
Zbór Łęknica
Zbór Milicz Zbór „Kanaan” Namysłów
Zbór Nowa Sól
Zbór „Nowe Życie” Nowa Sól
Zbór Nysa
Zbór Oleśnica
Zbór „Ostoja” Opole
Zbór Ostrów Wielkopolski
Zbór Poznań
Zbór „Syloe” Prudnik
Zbór Sobótka
Zbór „Salem” Strzegom
Zbór Sulechów
Zbór Świdnica
Zbór Świebodzin
Zbór Wałbrzych
Zbór Wierzbica Dolna
Zbór „Na Miłej” Wrocław
Zbór „Chrześcijańska Społeczność” Ząbkowice Śląskie
Zbór „Nadzieja” Zdzieszowice
Zbór „Emaus” Zielona Góra
Zbór Żary
4)
Okręg Pomorski
Zbór „Genezaret” Barlinek
Zbór Białogard
Zbór Broczyna
Zbór „Nowe Życie” Bytów
Zbór Chodzież
Zbór „Samaria” Człuchów
Zbór Goleniów
Zbór „Betezda” Gorzów Wielkopolski
Zbór Gryfino
Zbór „Nowe Życie” Kostrzyn
Zbór „Betel” Koszalin
Zbór Lębork
Zbór Miastko
Zbór „Betlejem” Piła
Zbór Police
Zbór „Syloe” Pyrzyce
Zbór Słupsk
Zbór Stargard Szczeciński Zbór „Betania” Szczecin
Zbór „Betel” Szczecinek
Zbór Świdwin
Zbór Trzcianka
Zbór Ustka
5)
Okręg Północny
Zbór „Słowo Życia” Biskupiec
Zbór „Betel” Bydgoszcz
Zbór „Nowe Życie” Elbląg
Zbór Frombork
Zbór Gdańsk
Zbór „Nowe Życie” Gdańsk
Zbór Gdynia
Zbór „Eklezja” Gdynia
Zbór Giżycko
Zbór „Betel” Gołdap
Zbór „Betezda” Iława
Zbór Inowrocław
Zbór „Betel” Kętrzyn
Zbór Kościerzyna
Zbór Kwidzyn
Zbór „Słowo Życia” Łomża
Zbór Malbork
Zbór „Emaus” Mikołajki
Zbór „Syloe” Morąg
Zbór Mrągowo
Zbór „Słowo Pojednania” Olsztyn
Zbór Suwałki
Zbór „Betel” Szczytno
Zbór Tczew
Zbór Toruń
6)
Okręg Wschodni
Zbór Białopole
Zbór Białowieża
Zbór Białystok
Zbór „Dobra Nowina” Białystok
Zbór Bielsk Podlaski
Zbór Brylińce
Zbór Brzeżawa
Zbór Chełm Zbór Dubicze Cerkiewne
Zbór Hajnówka
Zbór Hniszów
Zbór Jarosław
Zbór „Logos” Krosno
Zbór Lubartów
Zbór „Oaza” Lubin
Zbór Mielec
Zbór Nowosady
Zbór „Nazaret” Przemyśl
Zbór „Emaus” Rzeszów
Zbór „Agape” Siedlce
Zbór Siedliszcze
Zbór Stalowa Wola
Zbór „Zwiastun” Tarnobrzeg
Zbór Terespol
Zbór Zamość
II.
Seminaria
Warszawskie Seminarium Teologiczne
Misyjne Seminarium Biblijne
Seminarium Teologiczne w Ustroniu
Chrześcijański Uniwersytet „Vision”
Instytut Korespondencyjny „Uniwersytet ICI”
III.
Duszpasterstwa
Służba Katechetyczna
Duszpasterstwo Młodzieży
IV.
Misje
Misja Krajowa
Misja Zagraniczna
Misja Wśród Uzależnionych od Narkotyków „Teen Challenge”
Misja „Chrześcijańska Rodzina”
Misja Wśród Uzależnionych od Alkoholu „Nowa Nadzieja”
Misja Więzienna
Chrześcijańska Misja Społeczna
Chrześcijańska Misja Kobiet
Misja Charytatywna
V.
Wydawnictwa
Miesięcznik „Chrześcijanin”
Instytut Wydawniczy „Agape”
Instytut im. T.B. Barratta
VI.
Kościelne studia radiowe i telewizyjne
Misja Radiowa „Słowo Ewangelii”
Centrum Telewizyjne „Charyzma”
VII.
Ośrodki
Chrześcijański Ośrodek dla Osób Uzależnionych „En-Gedi” Broczyna
Chrześcijański Ośrodek dla Osób Uzależnionych „Nowa Nadzieja” Janowice Wielkie
Kościelny Ośrodek Rekolekcyjny „Patmos” Wiele
Kościelny Ośrodek Rekolekcyjny Boguszów-Gorce
Dom Rekolekcjny „Betezda” Czchów
Dom Rekolekcyjny „Betel” Szczytno.