Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 26 sierpnia 2015 r.zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa
przeznaczonego na użytek własny
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 11a ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego zarządza się, co następuje:
§ 1.
W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie
wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny wprowadza się następujące zmiany:
1)
w § 7:
a)
w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz mięso dzików odstrzelonych, w celu produkcji
mięsa, poddaje się badaniu na obecność włośni jedną z metod określoną w załączniku
I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiającego
szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella)
w mięsie albo metodą badania trychinoskopowego określoną w załączniku nr 3 do rozporządzenia,
na koszt:
”
,
b)
w ust. 6 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Mięso zbadane na obecność włośni metodą badania trychinoskopowego określoną w załączniku
nr 3 do rozporządzenia:
”
;
2)
w § 9:
a)
w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
w przypadku badania mięsa świń, nutrii i dzików, informację o ograniczeniach w sposobie
wykorzystania mięsa - jeżeli badanie na obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu
metody badania trychinoskopowego określonej w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
”
,
b)
w ust. 2 w pkt 1 lit. f otrzymuje brzmienie:
„
f)
informację o ograniczeniach w sposobie wykorzystania mięsa - jeżeli badanie próbek
na obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu metody badania trychinoskopowego
określonej w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
”
;
3)
dodaje się załącznik nr 3 do rozporządzenia w brzmieniu określonym w załączniku do
niniejszego rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2015 r.
Załącznik - Badanie trychinoskopowe
I.
Aparatura :
1)
trychinoskop żarówkowy o powiększeniu 30-40-krotnym i 80-100-krotnym lub stereomikroskop
optyczny z zespołem lusterkowym oraz źródłem światła o regulowanej intensywności;
2)
kompresor składający się z dwóch płytek szklanych, z których jedna jest podzielona
na równe obszary;
3)
małe zakrzywione nożyczki;
4)
mała pęseta;
5)
nóż do cięcia próbek;
6)
małe ponumerowane pojemniki do oddzielnego przechowywania próbek;
7)
zakraplacz;
8)
naczynie z kwasem octowym i naczynie z roztworem wodorotlenku potasu do rozjaśniania
zwapnień i zmiękczania suszonego mięsa.
II.
Pobieranie próbek
W przypadku całych tusz pobiera się kilka próbek wielkości orzecha laskowego z każdego
zwierzęcia:
1)
u świń domowych próbki pobiera się z obu filarów przepony w przejściu do części ścięgnistej;
2)
u dzików próbki pobiera się z obu filarów przepony w przejściu do części ścięgnistej
i dodatkowo z mięśni żuchwowych, z mięśni przedramienia, z mięśni międzyżebrowych
i mięśni języka, co razem daje sześć próbek z każdego poszczególnego zwierzęcia;
3)
jeżeli nie można pobrać próbek z niektórych mięśni, wówczas pobiera się cztery próbki
z mięśni, które są dostępne;
4)
z każdego kawałka mięsa pobiera się cztery próbki wielkości orzecha laskowego z mięśni
prążkowanych, o ile to możliwe, niezawierające tłuszczu, pobrane w różnych miejscach
oraz w miarę możliwości z miejsc w pobliżu kości lub ścięgien.
III.
Procedura
1.
Kompresor wypełnia się 1,0 ± 0,1 g mięsa, co zwykle odpowiada 28 kawałkom wielkości
ziarna owsa. W razie potrzeby należy wypełnić dwa kompresory w celu zbadania 56 kawałków
wielkości ziarna owsa.
2.
Jeżeli świnia domowa posiada oba filary przepony, trychinoskopista wycina 28 kawałków
wielkości ziarna owsa z każdej z powyższych części całej tuszy, co łącznie daje 56
kawałków.
3.
Jeżeli występuje tylko jeden filar przepony, wycina się 56 kawałków z różnych miejsc,
jeśli to możliwe, z przejścia w część ścięgnistą.
4.
Każda z próbek pobranych z pozostałych czterech mięśni dzika jest dzielona na siedem
kawałków wielkości ziarna owsa, co łącznie daje 28 dodatkowych kawałków.
5.
Trychinoskopista ściska 56 kawałków (lub 84 kawałki) pomiędzy płytkami szklanymi w
taki sposób, aby można było przez tak przygotowany preparat odczytać druk.
6.
Jeżeli mięso badanych próbek jest suche i stare, preparaty muszą zostać zmiękczone
w mieszaninie jednej części roztworu wodorotlenku potasu z dwoma częściami wody przez
10-20 minut przed rozprasowaniem.
7.
Z każdej próbki pobranej z kawałków mięsa trychinoskopista wycina 14 kawałków rozmiaru
ziarna owsa, co łącznie daje 56 kawałków.
8.
Badanie mikroskopowe należy przeprowadzać w taki sposób, aby preparat został obejrzany
powoli i uważnie w powiększeniu 30-40-krotnym.
9.
Jeżeli badanie trychinoskopowe ujawni obszary podejrzane, muszą one zostać zbadane
przy największym powiększeniu trychinoskopu (80-100-krotnym).
10.
W przypadku wątpliwego wyniku badanie należy kontynuować na większej liczbie próbek
i preparatów, aż do otrzymania wymaganych informacji. Badanie trychinoskopowe należy
przeprowadzać przez przynajmniej 6 minut.
11.
Minimalny czas ustalony dla badania nie obejmuje czasu koniecznego do pobierania próbek
i przygotowania preparatów.
12.
Trychinoskopista nie może badać dziennie więcej niż 840 kawałków.