Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 31 lipca 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o ustroju sądów wojskowych
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Samorząd sędziowski i organy sądów
- Rozdział 3 - Nadzór i administracja sądowa
- Rozdział 4 - Sędziowie sądów wojskowych
- Rozdział 5 - Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów sądów wojskowych
- Rozdział 6
- Rozdział 7
- Rozdział 8 - Ławnicy
- Rozdział 8a - Asystenci sędziów, urzędnicy i inni pracownicy sądów wojskowych
- Rozdział 9 - Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz
niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 12 grudnia 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych ,
3)
ustawą z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych
oraz niektórych innych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych
innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 29 lipca 2015 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 27, art. 55 i art. 56 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks
postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji częściowego wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/64/UE z dnia 20 października 2010 r.
w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie
prawa do informacji w postępowaniu karnym .
”
„
Art. 27.
Przepisy ustaw wymienionych w art. 1-26 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, stosuje się do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, jeżeli przepisy
poniższe nie stanowią inaczej.
”
„
Art. 55.
Rada Ministrów przedkłada Sejmowi i Senatowi informację z wykonania ustawy oraz o
skutkach jej stosowania, po 2 latach obowiązywania ustawy, do dnia 31 grudnia 2017 r.
Art. 56.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 18, pkt 19, pkt 38, pkt 63 w zakresie art. 232a § 1, art. 1 pkt 104 w zakresie
art. 335, art. 1 pkt 112 lit. b i pkt 204 lit. a, art. 2, art. 12 pkt 3, art. 50,
art. 53 i art. 54, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 45 lit. c w zakresie art. 156 § 5 i 5a, art. 1 pkt 65 lit. b, pkt 79 lit.
b, pkt 88 oraz pkt 204 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 2 czerwca 2014 r.
”
;
2)
art. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych , który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 10 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych
oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2014 r.
”
;
4)
art. 59 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz
niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 59.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem:
1)
art. 57, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 25, art. 29 pkt 1-10, pkt 11 w zakresie art. 88, art. 89 i art. 90 ust. 1 oraz
pkt 12, art. 32, art. 34, art. 37, art. 44, art. 51, art. 53 i art. 55 ust. 2-4, które
wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o ustroju sądów wojskowych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
§ 1.
Sądy wojskowe sprawują w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wymiar sprawiedliwości
w sprawach karnych w zakresie przewidzianym w ustawach oraz orzekają w innych sprawach,
jeżeli zostały one przekazane do ich właściwości odrębnymi ustawami.
§ 2.
W wypadkach przewidzianych w ustawach sądy wojskowe sprawują wymiar sprawiedliwości
w sprawach karnych w stosunku do osób nienależących do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 2.
Do sądów wojskowych oraz żołnierzy pełniących służbę w tych sądach mają zastosowanie
przepisy dotyczące jednostek wojskowych i żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, jeżeli
ustawa nie stanowi inaczej.
Art. 3.
§ 1.
Sądami wojskowymi są wojskowe sądy okręgowe i wojskowe sądy garnizonowe.
§ 2.
(uchylony)
§ 31)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 188), która weszła w życie z dniem 12 kwietnia 2014 r..
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po zasięgnięciu
opinii Krajowej Rady Sądownictwa, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi sądy wojskowe
oraz określa ich siedziby i obszary właściwości, mając na względzie potrzebę zapewnienia
racjonalnej organizacji sądownictwa wojskowego przez dostosowanie liczby sądów, ich
wielkości i obszarów właściwości do rozmieszczenia Sił Zbrojnych, realizującej zasadę
dostępu do sądu i uwzględniającej ekonomię postępowania sądowego, w celu zagwarantowania
realizacji prawa do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, a także biorąc pod uwagę
potrzeby Sił Zbrojnych w przypadku ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.
§ 41)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 188), która weszła w życie z dniem 12 kwietnia 2014 r..
Kierując się kryteriami i celem, o których mowa w § 3, Minister Obrony Narodowej w
porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, może tworzyć i
znosić wydziały zamiejscowe wojskowych sądów garnizonowych.
§ 5.
§ 6.
Art. 4.
§ 1.
Działalność sądów wojskowych jest finansowana z wyodrębnionych środków budżetowych
Ministerstwa Obrony Narodowej.
§ 2.
Minister Obrony Narodowej, jako dysponent części budżetowej, nie jest uprawniony do
dokonywania przeniesień, o których mowa w art. 171 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych , jeżeli powodowałoby to zmniejszenie wydatków w rozdziale klasyfikacji wydatków dotyczących
sądów wojskowych.
§ 3.
Organami kierującymi gospodarką finansową sądów wojskowych są prezesi tych sądów.
§ 4.
Projekty planów finansowych oraz plany finansowe dla sądów wojskowych opracowują prezesi
tych sądów, według zasad określonych w odrębnych przepisach o finansach publicznych,
które Minister Sprawiedliwości przedkłada Krajowej Radzie Sądownictwa, a ta na ich
podstawie składa wniosek do Ministra Obrony Narodowej o opracowanie dochodów i wydatków
sądów wojskowych.
§ 5.
Organy wymienione w § 4 są związane założeniami, o których mowa w art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
§ 6.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i ministrem właściwym
do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady
planowania i prowadzenia gospodarki finansowej i działalności inwestycyjnej sądów
wojskowych.
Art. 5.
§ 1.
Nadzór nad działalnością sądów wojskowych w zakresie orzekania sprawuje Sąd Najwyższy.
§ 2.
Zwierzchni nadzór nad sądami wojskowymi w zakresie organizacji i działalności administracyjnej
sprawuje Minister Sprawiedliwości.
§ 3.
Nadzór w zakresie czynnej służby wojskowej żołnierzy pełniących służbę w sądach wojskowych
sprawuje Minister Obrony Narodowej.
§ 4.
(uchylony)
§ 5.
(uchylony)
§ 6.
(uchylony)
Art. 6.
Minister Sprawiedliwości przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej i Krajowej
Radzie Sądownictwa informację o działalności sądów wojskowych.
Art. 7.
§ 1.
Sądy wojskowe rozpoznają sprawy w swojej siedzibie, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
§ 2.
Jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, sądy wojskowe mogą rozpoznawać sprawy
lub pełnić inne czynności poza swoją siedzibą, a w razie konieczności i poza obszarem
swojej właściwości, w tym również - jeżeli umowa międzynarodowa tak stanowi - poza
granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 3.
W wypadku określonym w § 2 rozpoznawanie spraw karnych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej odbywa się tylko w siedzibach sądów wojskowych lub sądów powszechnych.
Art. 7a.
Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej lub powinowactwa
w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz rodzeństwo nie mogą
być sędziami w tym samym sądzie.
Art. 8.
§ 1.
W wypadkach, w których ustawy przewidują wniesienie do sądu wojskowego środka odwoławczego
od orzeczeń lub decyzji wydanych przez organy wojskowe, sprawę rozpoznaje wojskowy
sąd garnizonowy obejmujący swoją właściwością jednostkę wojskową, w której żołnierz
pełni czynną służbę wojskową lub pracownik jest zatrudniony, jeżeli te ustawy nie
stanowią inaczej.
§ 2.
W sprawach, o których mowa w § 1, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, stosuje się
odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące postępowania odwoławczego.
Rozdział 2
Samorząd sędziowski i organy sądów
Art. 9.
Organem samorządu sędziowskiego jest Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych.
Art. 10.
§ 1.
Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych, zwane dalej „Zgromadzeniem”, tworzą sędziowie
sądów wojskowych.
§ 2.
Zgromadzeniu przewodniczą - na przemian - prezesi wojskowych sądów okręgowych. Kadencja
przewodniczącego trwa 2 lata.
§ 3.
Do zadań Zgromadzenia należy:
1)
przedstawianie Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na stanowiska sędziów wojskowych
sądów garnizonowych oraz wojskowych sądów okręgowych;
2)
wybór członka Krajowej Rady Sądownictwa;
3)
wybór członków kolegiów wojskowych sądów okręgowych;
4)
(uchylony)
5)
wybór kandydatów na rzecznika dyscyplinarnego i wybór zastępcy rzecznika dyscyplinarnego;
6)
wysłuchanie informacji Ministra Sprawiedliwości o działalności sądów wojskowych oraz
wyrażanie opinii w tym zakresie;
7)
podejmowanie działań w zakresie doskonalenia kwalifikacji zawodowych sędziów i działalności
sądów wojskowych;
8)
wypowiadanie się w sprawach obowiązków i praw sędziów;
9)
wyrażanie opinii w sprawach zgłoszonych przez Krajową Radę Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości
oraz Ministra Obrony Narodowej.
§ 4.
Do wyboru oraz wyrażania opinii, o których mowa w § 3, wymagana jest obecność przynajmniej
dwóch trzecich liczby członków Zgromadzenia, a uchwały w tych sprawach zapadają bezwzględną
większością głosów.
§ 5.
Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w § 3 pkt 1-5, a ponadto jeżeli żądanie
takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków Zgromadzenia.
§ 6.
Sędziowie sądów wojskowych są obowiązani brać udział w posiedzeniach Zgromadzenia.
§ 7.
Zgromadzenie zbiera się co najmniej raz w roku. Posiedzenie Zgromadzenia zwołuje jego
przewodniczący z własnej inicjatywy, na wniosek Ministra Sprawiedliwości, Ministra
Obrony Narodowej, albo na wniosek jednej piątej liczby członków Zgromadzenia.
§ 8.
Szczegółowy tryb odbywania posiedzeń Zgromadzenia Sędziów Sądów Wojskowych określa
regulamin uchwalony przez Zgromadzenie.
Art. 10a.
Organami sądów wojskowych są:
1)
w wojskowych sądach okręgowych - prezes sądu oraz kolegium wojskowego sądu okręgowego;
2)
w wojskowych sądach garnizonowych - prezes sądu.
Art. 11.
§ 1.
Prezes wojskowego sądu okręgowego i prezes wojskowego sądu garnizonowego, zwani dalej
„prezesami sądów wojskowych”, kierują działalnością sądu oraz są przełożonymi sędziów
i pozostałego składu osobowego danego sądu.
§ 2.
Prezesa sądu wojskowego zastępuje wyznaczony zastępca lub sędzia.
§ 3.
Prezesa wojskowego sądu okręgowego i jego zastępcę powołuje i odwołuje, spośród sędziów
wojskowych sądów okręgowych, Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej.
§ 4.
Prezesa wojskowego sądu garnizonowego i jego zastępcę powołuje i odwołuje, spośród
sędziów sądów wojskowych, Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej.
§ 5.
Prezes sądu wojskowego i jego zastępca może być odwołany przez Ministra Sprawiedliwości
w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej w przypadku:
1)
rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;
2)
gdy dalsze pełnienie funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem wymiaru
sprawiedliwości.
§ 6.
Odwołanie prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcy następuje po zasięgnięciu opinii
Krajowej Rady Sądownictwa. Zamiar odwołania, wraz z pisemnym uzasadnieniem, Minister
Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej przedstawia Krajowej Radzie
Sądownictwa w celu uzyskania opinii. W przypadku, o którym mowa w § 5 pkt 2, negatywna
opinia Krajowej Rady Sądownictwa jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążąca.
§ 7.
Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa, w terminie miesiąca od przedstawienia zamiaru odwołania
prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcy, opinii nie wyda, uważa się, że opinia
jest pozytywna.
§ 8.
W razie złożenia przez prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcy rezygnacji z pełnionej
funkcji, Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej odwołuje
go bez zasięgnięcia opinii, o której mowa w § 6.
Art. 12.
§ 1.
Kolegium wojskowego sądu okręgowego, zwane dalej „kolegium”, składa się z czterech
do ośmiu członków, wybranych spośród sędziów orzekających w sądach działających na
obszarze właściwości wojskowego sądu okręgowego.
§ 2.
Przewodniczącym kolegium jest prezes wojskowego sądu okręgowego, a w razie jego nieobecności
- zastępca przewodniczącego, wybrany przez kolegium spośród jego członków.
§ 3.
Kadencja kolegium trwa 2 lata.
Art. 13.
§ 1.
Do zadań kolegium należą sprawy niezastrzeżone w ustawie do wyłącznej właściwości
Zgromadzenia, a w szczególności:
1)
przedstawianie Zgromadzeniu opinii o kandydatach na stanowiska sędziów sądów wojskowych;
2)
wyrażanie opinii w sprawach wyznaczania na stanowiska służbowe prezesów sądów wojskowych
i ich zastępców;
3)
opiniowanie wniosków o przeniesienie sędziego na inne miejsce służbowe;
4)
wyrażanie opinii w sprawach przedstawionych przez Krajową Radę Sądownictwa, Ministra
Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej oraz przez prezesa wojskowego sądu okręgowego;
5)
wypowiadanie się w przypadkach zachowań sędziów naruszających zasady etyki;
6)
wyrażanie zgody na delegowanie sędziego wojskowego sądu garnizonowego przez prezesa
wojskowego sądu okręgowego.
§ 2.
Do podjęcia uchwał wymagana jest obecność przynajmniej dwóch trzecich członków kolegium.
Uchwały kolegium zapadają większością głosów, przy czym w razie równej liczby głosów
decyduje głos przewodniczącego.
§ 3.
Kolegium zbiera się w zależności od potrzeb, nie rzadziej niż raz na pół roku.
§ 4.
Posiedzenia kolegium zwołuje jego przewodniczący z własnej inicjatywy lub na wniosek
jednej trzeciej członków kolegium.
Rozdział 3
Nadzór i administracja sądowa
Art. 14.
§ 1.
Prezesi sądów wojskowych wykonują czynności nadzoru służbowego i administracji sądowej
przewidziane w przepisach postępowania sądowego oraz w regulaminach urzędowania, a
także inne czynności określone w ustawach i odrębnych przepisach.
§ 2.
W zakresie, o którym mowa w § 1, prezesi wojskowych sądów garnizonowych podlegają
prezesom właściwych wojskowych sądów okręgowych, a prezesi tych sądów - Ministrowi
Sprawiedliwości.
§ 3.
Prezesi sądów wojskowych mogą zlecać poszczególne czynności nadzoru służbowego i administracji
sądowej swoim zastępcom, a w szczególnych przypadkach - sędziom.
§ 4.
Prezes sądu wojskowego wyznacza sędziego do sprawowania nadzoru penitencjarnego.
Art. 15.
§ 1.
Osoby powołane do kierowania i nadzoru nad działalnością administracyjną sądów wojskowych
mają prawo wglądu w czynności tych sądów, mogą żądać wyjaśnień oraz usunięcia uchybień.
Minister Sprawiedliwości oraz prezesi sądów wojskowych mogą uchylać zarządzenia administracyjne
niezgodne z prawem albo naruszające sprawność postępowania sądowego lub z innych powodów
niecelowe.
§ 2.
Sędziowie wykonujący czynności, o których mowa w § 1, mogą być obecni na rozprawie
toczącej się z wyłączeniem jawności.
§ 3.
W razie stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, Minister
Sprawiedliwości oraz prezesi sądów wojskowych mogą zwrócić na nie, na piśmie, uwagę
i żądać usunięcia skutków tego uchybienia. Sędzia, którego dotyczy zwrócona uwaga
może, w terminie 7 dni, złożyć pisemne zastrzeżenie do organu, który zwrócił uwagę,
co nie zwalnia go od obowiązku usunięcia skutków uchybienia.
§ 3a.
W razie złożenia zastrzeżenia organ, o którym mowa w § 3, uchyla uwagę albo przekazuje
sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.
§ 3b.
W przypadku przewidzianym w § 3a, sąd dyscyplinarny wydaje postanowienie po wysłuchaniu
rzecznika dyscyplinarnego oraz sędziego, chyba że nie jest to możliwe. Na postanowienie
odmawiające uwzględnienia zastrzeżenia sędziemu przysługuje zażalenie. Zażalenie rozpoznaje
ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym składzie.
§ 4.
Minister Sprawiedliwości może zwrócić prezesowi lub zastępcy prezesa sądu wojskowego
pisemną uwagę, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania sądem albo sprawowania
przez prezesa przysługującego mu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów wojskowych.
§ 5.
Uprawnienia określone w § 4 przysługują Ministrowi Obrony Narodowej odnośnie do nadzoru
w zakresie czynnej służby wojskowej żołnierzy pełniących służbę w sądach wojskowych.
Art. 16.
Czynności z zakresu nadzoru i administracji sądowej, o których mowa w art. 5 § 2 i
3, art. 14 § 1 i 3 oraz w art. 15, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie
są niezawiśli.
Art. 17.
§ 1.
W sądach wojskowych działają sekretariaty oraz inne komórki organizacyjne, które tworzy
prezes sądu wojskowego.
§ 2.
Zasady wyznaczania żołnierzy zawodowych i pracowników cywilnych na stanowiska w sekretariatach
i innych komórkach organizacyjnych sądów wojskowych oraz kwalifikacje wymagane do
objęcia stanowisk określają odrębne przepisy.
Art. 18.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określa, w drodze
rozporządzenia:
1)
organizację sądów wojskowych oraz ustala regulamin wewnętrzny urzędowania tych sądów;
2)
szczegółowy tryb wykonywania nadzoru, o którym mowa w art. 5 § 2, art. 14 i art. 15;
3)
szczegółowe zasady archiwizacji, niszczenia i przekazywania właściwym archiwom państwowym
akt spraw sądowych.
§ 1a.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze
zarządzenia, organizację i zakres działania sekretariatów sądowych oraz innych działów
administracji sądowej.
§ 2.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określa, w drodze
rozporządzenia, sposób wykonywania nadzoru, o którym mowa w art. 5 § 3.
§ 3.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określa, w drodze
rozporządzenia, liczbę sędziów w sądach wojskowych, mając na względzie konieczność
prawidłowej organizacji sądów wojskowych oraz potrzebę zapewnienia sprawności postępowania
sądowego.
§ 4.
(uchylony)
Rozdział 4
Sędziowie sądów wojskowych
Art. 19.
§ 1.
Wojskowy sąd garnizonowy składa się z sędziów tego sądu.
§ 2.
Wojskowy sąd okręgowy składa się z sędziów tego sądu.
Art. 20.
Sędziowie sądów wojskowych w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko ustawom.
Art. 21.
§ 1.
Sędzia sądu wojskowego jest obowiązany postępować zgodnie ze ślubowaniem sędziowskim
oraz stale podnosić kwalifikacje zawodowe.
§ 2.
Sędzia sądu wojskowego powinien w służbie i poza służbą strzec powagi stanowiska sędziowskiego
i unikać wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności sędziego lub osłabiać zaufanie
do jego bezstronności.
§ 3.
W okresie zajmowania stanowiska sędzia sądu wojskowego nie może należeć do partii
politycznych ani brać udziału w żadnej działalności politycznej.
Art. 22.
§ 1.
Sędzią sądu wojskowego, zwanym dalej „sędzią”, może być oficer pełniący zawodową służbę
stałą, który:
1)
korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
2)
jest nieskazitelnego charakteru;
3)
ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne
uznane w Polsce;
4)
(uchylony)
5)
złożył egzamin sędziowski lub prokuratorski;
6)
ukończył aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury lub pracował
w charakterze asesora prokuratorskiego co najmniej trzy lata;
7)
ukończył 29 lat.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
Wymagania określone w § 1 pkt 4-6 nie dotyczą:
1)
profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych w polskich szkołach wyższych, w
Polskiej Akademii Nauk oraz w innych placówkach naukowych i naukowo-badawczych;
2)
osób, które zajmowały stanowiska sędziów, prokuratorów, wiceprokuratorów i podprokuratorów;
3)
adwokatów, radców prawnych oraz notariuszy, którzy wykonywali ten zawód co najmniej
przez 3 lata, a także osób, które, przez taki sam okres, zajmowały stanowiska: prezesa,
wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
Art. 22a.
§ 1.
Kandydaci na stanowiska sędziów sądu wojskowego spełniający warunki, o których mowa
w art. 22, są powoływani do zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała
na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do tej służby, po odbyciu szkolenia wojskowego
i zdaniu egzaminu na oficera.
§ 2.
Do odbycia szkolenia wojskowego, o którym mowa w § 1, powołuje, na wniosek Ministra
Sprawiedliwości, organ uprawniony do powoływania do służby kandydackiej na podstawie
odrębnych przepisów, określając miejsce szkolenia.
§ 3.
Kandydaci na stanowiska sędziów, o których mowa w § 1, są mianowani na stopień wojskowy
odpowiadający stopniowi etatowemu z dniem powołania do pełnienia urzędu na stanowisku
sędziego.
§ 4.
Rozkaz personalny o powołaniu do zawodowej służby wojskowej kandydatów na stanowiska
sędziów, o których mowa w § 1, wydaje, na wniosek Ministra Sprawiedliwości, z dniem
powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego, Minister Obrony Narodowej.
§ 5.
(uchylony)
Art. 23.
§ 1.
Sędziowie sądów wojskowych do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim są powoływani
przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa.
§ 1a.
Sędziowie sądów wojskowych są powoływani na stanowiska:
1)
sędziego wojskowego sądu garnizonowego;
2)
sędziego wojskowego sądu okręgowego.
§ 1b.
Powołując do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim, Prezydent Rzeczypospolitej
Polskiej wyznacza miejsce służbowe (siedzibę) sędziego.
§ 2.
Zgromadzenie ocenia zgłoszonych kandydatów na stanowiska sędziów w drodze głosowania
i przekazuje wszystkie zgłoszone kandydatury, ze wskazaniem liczby uzyskanych głosów,
Krajowej Radzie Sądownictwa, za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości
i Minister Obrony Narodowej wyrażają o każdym z kandydatów do objęcia stanowiska sędziowskiego
opinie wraz z uzasadnieniem, które Minister Sprawiedliwości przedstawia Krajowej Radzie
Sądownictwa wraz z kandydaturami, a także z informacjami uzyskanymi od organu Policji
o każdym z kandydatów.
§ 3.
Kandydatów na stanowiska sędziów zgłasza Zgromadzeniu Minister Sprawiedliwości.
§ 4.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej może, po wysłuchaniu
opinii kolegium właściwego sądu, zgłosić Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na
stanowiska sędziów.
§ 5.
Kandydaci na stanowiska sędziów zgłaszają swoje kandydatury Ministrowi Sprawiedliwości.
Minister Sprawiedliwości, przed zgłoszeniem kandydatur Zgromadzeniu ocenia kwalifikacje
kandydatów, zasięga opinii właściwego kolegium i zawiadamia Ministra Obrony Narodowej,
przekazując wypełnioną kartę zgłoszenia kandydata.
Art. 24.
§ 1.
Sędziowie zajmują stanowiska:
1)
sędziego wojskowego sądu garnizonowego;
2)
sędziego wojskowego sądu okręgowego.
3)
(uchylony)
4)
(uchylony)
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
Objęcie stanowiska przez sędziego stwierdza Minister Obrony Narodowej.
Art. 25.
§ 1.
Sędziowie i ławnicy na rozprawach używają stroju urzędowego. Strojem urzędowym sędziego
i ławnika na rozprawie sądowej jest toga, a sędziego przewodniczącego na rozprawie
- także nakładany na kołnierz togi łańcuch z wizerunkiem orła.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu
opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi, w drodze rozporządzenia, wzór stroju urzędowego
sędziów i ławników, uwzględniając uroczysty charakter stroju, odpowiedni dla powagi
sądu, i tradycję utrwaloną w sądownictwie.
Art. 26.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, po uzyskaniu
zgody sędziego, może delegować sędziego na okres nieprzekraczający trzech miesięcy
w roku kalendarzowym do pełnienia obowiązków sędziowskich lub wykonywania czynności
administracyjnych w innym sądzie wojskowym lub w sądzie powszechnym albo w Ministerstwie
Sprawiedliwości, a na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Naczelnego
Sądu Administracyjnego - także, odpowiednio, w Sądzie Najwyższym lub sądzie administracyjnym.
§ 2.
Prezes wojskowego sądu okręgowego, po uzyskaniu zgody sędziego oraz kolegium właściwego
sądu, może delegować sędziego wojskowego sądu garnizonowego do pełnienia obowiązków
sędziego na obszarze właściwości danego wojskowego sądu okręgowego na czas nie dłuższy
niż miesiąc w roku kalendarzowym.
§ 3.
Za zgodą sędziego okres delegowania, o którym mowa w § 1 i 2, może zostać przedłużony
na czas określony.
§ 4.
Sędzia nie może łączyć funkcji orzekania z wykonywaniem czynności administracyjnych
w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi
Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, z wyłączeniem Krajowej Szkoły Sądownictwa
i Prokuratury.
Art. 26a.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej może delegować
sędziego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji
poza granicami państwa w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe
lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych,
w tym umów konstytuujących organizację międzynarodową, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą
Polską, zgodnie z kwalifikacjami sędziego, na czas określony, nie dłuższy niż cztery
lata, z możliwością ponownego delegowania na kolejny okres, nieprzekraczający czterech
lat.
§ 2.
Wydatki związane z delegacją sędziego sądu wojskowego poza granice państwa są pokrywane
z budżetu państwa, z wyodrębnionych środków budżetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.
§ 3.
Wydatki, o których mowa w § 2, mogą być również pokrywane w całości lub w części ze
środków przeznaczonych na ten cel przez organizację międzynarodową, którymi dysponowanie
powierzono Ministrowi Obrony Narodowej.
Art. 27.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości może powierzyć
czasowe pełnienie czynności sędziowskich oficerowi rezerwy powołanemu na ćwiczenia
wojskowe, który jest sędzią sądu powszechnego.
Art. 28.
§ 14)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 5..
Sędziowie są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie
o stanie majątkowym dotyczy majątku odrębnego oraz objętego małżeńską wspólnością
majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać w szczególności informacje o posiadanych
zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego,
a ponadto o nabytym przez tę osobę albo jej małżonka od Skarbu Państwa, innej państwowej
osoby prawnej, gminy lub związku międzygminnego mieniu, które podlegało zbyciu w drodze
przetargu. Oświadczenie to powinno również zawierać dane dotyczące prowadzenia działalności
gospodarczej oraz pełnienia funkcji w spółkach prawa handlowego lub spółdzielniach,
z wyjątkiem funkcji w radzie nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej.
§ 15)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1045), która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2016 r..
Sędziowie są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie
o stanie majątkowym dotyczy majątku osobistego oraz objętego małżeńską wspólnością
majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać w szczególności informacje o posiadanych
zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego,
a ponadto o nabytym przez tę osobę albo jej małżonka od Skarbu Państwa, innej państwowej
osoby prawnej, gminy, związku międzygminnego, powiatu, związku powiatów lub związku
powiatowo-gminnego mieniu, które podlegało zbyciu w drodze przetargu. Oświadczenie
to powinno również zawierać dane dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej oraz
pełnienia funkcji w spółkach prawa handlowego lub spółdzielniach, z wyjątkiem funkcji
w radzie nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej.
§ 1a.
Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się w dwóch egzemplarzach.
§ 2.
Oświadczenia, o których mowa w § 1, sędziowie składają prezesowi właściwego wojskowego
sądu okręgowego, który dokonuje analizy zawartych w nich danych.
§ 3.
Prezesi wojskowych sądów okręgowych składają oświadczenie, o którym mowa w § 1, Krajowej
Radzie Sądownictwa, która dokonuje analizy danych w nim zawartych.
§ 4.
Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się przed objęciem stanowiska, a następnie
co roku do dnia 31 marca, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, a także
w dniu opuszczenia stanowiska sędziego.
§ 5.
Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią tajemnicę prawnie chronioną
i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”
określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że sędzia, który złożył
oświadczenie, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie. W szczególnie uzasadnionych
przypadkach podmiot uprawniony, zgodnie z § 2 lub 3, do odebrania oświadczenia może
je ujawnić pomimo braku zgody składającego oświadczenie. Oświadczenie przechowuje
się przez 6 lat.
§ 6.
Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony do odebrania
oświadczenia zgodnie z § 2 lub § 3, przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze
względu na miejsce zamieszkania sędziego. Właściwy urząd skarbowy jest uprawniony
do analizy danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania jego treści
z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych (PIT). Jeżeli
wynik analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia majątku ujawnionego
w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego postępowania, prowadzonego
na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 29.
Do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 28, stosuje się odpowiednio formularz
określony przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne , dotyczącymi oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 tejże ustawy.
Art. 30.
§ 1.
Sędzia nie może być zatrzymany ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia
właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania w razie ujęcia sędziego
na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne do
zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Do czasu wydania uchwały zezwalającej
na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko czynności
niecierpiące zwłoki.
§ 2.
O zatrzymaniu sędziego niezwłocznie powiadamia się prezesa wojskowego sądu okręgowego
właściwego ze względu na miejsce zatrzymania. Może on nakazać natychmiastowe zwolnienie
zatrzymanego sędziego. O fakcie zatrzymania sędziego prezes wojskowego sądu okręgowego
niezwłocznie zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości i Ministra
Obrony Narodowej.
§ 3.
Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli
nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo
radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.
§ 4.
Postanowienie zezwalające na wszczęcie przeciwko sędziemu postępowania karnego można
wydać, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego
przestępstwa.
§ 5.
Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie
odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia.
Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego
właściwego do rozpoznania wniosku.
§ 6.
W terminie siedmiu dni od doręczenia uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie
sędziego do odpowiedzialności karnej, organowi lub osobie, która wniosła o zezwolenie,
oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego drugiej
instancji. W tym samym terminie sędziemu przysługuje zażalenie na uchwałę zezwalającą
na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej. Poza tym do postępowania przed sądem
dyscyplinarnym w sprawach o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności
karnej stosuje się przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.
Art. 31.
Sędziowie są nieusuwalni ze swojego stanowiska, z wyjątkiem wypadków przewidzianych
w ustawie.
Art. 32.
§ 1.
Stosunek służbowy sędziego rozwiązuje się z mocy prawa, jeżeli sędzia zrzekł się urzędu
lub został przeniesiony w stan spoczynku z powodu uznania orzeczeniem wojskowej komisji
lekarskiej za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Zrzeczenie się urzędu
jest skuteczne po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia na ręce Ministra Sprawiedliwości
oświadczenia, chyba że na wniosek sędziego Minister Sprawiedliwości określi inny termin.
O rozwiązaniu stosunku służbowego z mocy prawa Minister Sprawiedliwości zawiadamia
Krajową Radę Sądownictwa, Ministra Obrony Narodowej i sędziego, z tym że w wypadku
zrzeczenia się urzędu również Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 2.
Sędziego, który zrzekł się urzędu, wyznacza się za jego zgodą ponownie na stanowisko
zajmowane poprzednio lub na stanowisko równorzędne poprzednio zajmowanemu, jeżeli
nie ma innych przeszkód prawnych i istnieje taka możliwość.
§ 3.
W przypadku nieskorzystania przez sędziego z przysługującego mu prawa, o którym mowa
w § 2, zwalnia się go z zawodowej służby wojskowej, chociażby nie spełniał warunków
określonych w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
§ 4.
(uchylony)
§ 5.
(uchylony)
§ 6.
(uchylony)
§ 7.
(uchylony)
§ 8.
(uchylony)
§ 9.
(uchylony)
Art. 32a.
§ 1.
W przypadku zniesienia sądu wojskowego sędzia tego sądu, na swój wniosek lub za swoją
zgodą, jest powoływany, w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych , na urząd sędziego sądu powszechnego, jeżeli nie ma innych przeszkód prawnych.
§ 2.
W wypadku przewidzianym w § 1 Krajowa Rada Sądownictwa, z inicjatywy zainteresowanego,
przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, bez zasięgania opinii właściwego
zgromadzenia sędziów, wniosek o powołanie sędziego sądu wojskowego na urząd sędziego
sądu powszechnego.
§ 3.
Powołanie sędziego sądu wojskowego na urząd sędziego sądu powszechnego w trybie, o
którym mowa w § 2, następuje odpowiednio: sędzia wojskowego sądu garnizonowego na
stanowisko sędziego w sądzie rejonowym, a sędzia wojskowego sądu okręgowego na stanowisko
sędziego w sądzie okręgowym.
§ 4.
W razie odmowy przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku, o którym
mowa w § 2, zainteresowanemu służy odwołanie do Sądu Najwyższego.
§ 5.
Z chwilą powołania sędziego sądu wojskowego na urząd sędziego sądu powszechnego zwalnia
się go, z mocy prawa, z zawodowej służby wojskowej.
Art. 33.
§ 1.
Sędzia, który został mianowany, powołany lub wybrany do pełnienia funkcji w organach
państwowych, samorządu terytorialnego, w służbie dyplomatycznej, konsularnej lub w
organach organizacji międzynarodowych i ponadnarodowych działających na podstawie
umów międzynarodowych ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, jest obowiązany
zrzec się niezwłocznie swojego urzędu.
§ 2.
Sędzia, który zrzekł się urzędu z przyczyn określonych w § 1, może powrócić na urząd
sędziego i poprzednio zajmowane stanowisko, jeżeli przerwa w pełnieniu obowiązków
sędziego nie przekracza dziewięciu lat, chyba że pełnił funkcje sędziowskie w międzynarodowych
lub ponadnarodowych organach sądowych.
§ 3.
W wypadku przewidzianym w § 2 Krajowa Rada Sądownictwa, z inicjatywy zainteresowanego,
po uzyskaniu opinii Zgromadzenia Sądów Wojskowych, przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej
Polskiej wniosek o powołanie byłego sędziego na urząd sędziego na poprzednio zajmowane
stanowisko i miejsce służbowe, niezależnie od liczby stanowisk sędziowskich w danym
sądzie, chyba że nie spełnia on warunków wymaganych do powołania na urząd sędziego.
§ 4.
W razie odmowy przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku, o którym
mowa w § 3, zainteresowanemu służy odwołanie do Sądu Najwyższego.
Art. 34.
§ 1.
Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego o złożeniu sędziego z urzędu oraz prawomocne
orzeczenie sądu skazujące na środek karny pozbawienia praw publicznych lub zakazu
zajmowania stanowiska sędziego pociąga za sobą, z mocy prawa, utratę urzędu i stanowiska
sędziego. Stosunek służbowy sędziego wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.
§ 2.
O wygaśnięciu stosunku służbowego, o którym mowa w § 1, sędziego zawiadamia Minister
Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.
Art. 35.
§ 1.
Sędziego nie można zwolnić z zawodowej służby wojskowej przed rozwiązaniem stosunku
służbowego z mocy prawa lub przed utratą przez niego stanowiska albo przeniesieniem
w stan spoczynku.
§ 2.
W przypadku, o którym mowa w § 1, sędziego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej
jednocześnie z rozwiązaniem stosunku służbowego z mocy prawa lub utratą przez niego
tego stanowiska, a w przypadku stanu spoczynku - z dniem podjęcia ostatecznej uchwały
o przeniesieniu.
§ 2a.
W przypadku przeniesienia w stan spoczynku oraz w przypadku powołania na urząd sędziego
sądu powszechnego w trybie określonym w art. 32a uznaje się, iż zwolnienie sędziego
z zawodowej służby wojskowej nastąpiło w drodze wypowiedzenia stosunku służbowego
zawodowej służby wojskowej dokonanego przez właściwy organ.
§ 3.
Sędziego przenosi się w stan spoczynku, jeżeli z powodu choroby lub utraty sił uznany
został orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za niezdolnego do zawodowej służby
wojskowej, chyba że na swój wniosek jest powoływany, w trybie określonym w przepisach
ustawy, o której mowa w art. 32a § 1, z zastrzeżeniem § 4 i 5, na urząd sędziego sądu
powszechnego, jeżeli nie ma innych przeszkód prawnych i istnieje taka możliwość.
§ 4.
W przypadku uznania sędziego orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za trwale niezdolnego
do zawodowej służby wojskowej Krajowa Rada Sądownictwa, z inicjatywy zainteresowanego,
przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej - bez zasięgania opinii właściwego
zgromadzenia sędziów - wniosek o powołanie sędziego sądu wojskowego na urząd sędziego
sądu powszechnego.
§ 5.
Powołanie sędziego sądu wojskowego na urząd sędziego sądu powszechnego w trybie, o
którym mowa w § 3 i 4, następuje w sposób, o którym mowa w art. 32a § 3.
§ 6.
W razie odmowy przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku, o którym
mowa w § 4, zainteresowanemu służy odwołanie do Sądu Najwyższego.
Art. 36.
§ 1.
Sędziego, który z przyczyn określonych w art. 34 utracił stanowisko, zwalnia się z
zawodowej służby wojskowej.
§ 2.
Zwolnienie z przyczyn określonych w § 1 pociąga za sobą takie same skutki, jak zwolnienie
żołnierza ukaranego karą dyscyplinarną usunięcia z zawodowej służby wojskowej, przewidzianą
w przepisach o dyscyplinie wojskowej.
Art. 36a.
§ 1.
Uposażenie sędziów sądów wojskowych w stanie spoczynku i uposażenie rodzinne członków
ich rodzin ustala:
1)
prezes wojskowego sądu garnizonowego - w stosunku do sędziów tego sądu;
2)
prezes wojskowego sądu okręgowego - w stosunku do sędziów tego sądu oraz prezesa wojskowego
sądu garnizonowego i jego zastępcy;
3)
Minister Sprawiedliwości - w stosunku do prezesa wojskowego sądu okręgowego jego zastępców.
4)
(uchylony)
§ 2.
Uposażenie sędziów sądów wojskowych w stanie spoczynku i uposażenie rodzinne członków
ich rodzin wypłaca wojskowy organ emerytalny.
§ 3.
W razie orzeczenia kary wymienionej w art. 104 § 3 pkt 4 lub w przypadkach przewidzianych
w art. 104 § 4 ustawy powołanej w art. 32a § 1 sędzia pozbawiony prawa do stanu spoczynku
i uposażenia albo członek jego rodziny pozbawiony prawa do uposażenia rodzinnego nabywa
prawo do zaopatrzenia emerytalnego, jeżeli spełnia warunki określone w przepisach
ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz
ich rodzin .
§ 4.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb ustalania i wypłacania uposażeń sędziom
sądów wojskowych w stanie spoczynku oraz uposażeń rodzinnych członkom ich rodzin,
mając na uwadze konieczność zapewnienia osobom uprawnionym ciągłości źródeł utrzymania
oraz udogodnień w odbiorze uposażeń i uposażeń rodzinnych.
Rozdział 5
Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów sądów wojskowych
Art. 37.
§ 1.
Za wykroczenia oraz za przewinienia dyscyplinarne sędziowie ponoszą odpowiedzialność
dyscyplinarną przed sądami dyscyplinarnymi.
§ 2.
Przewinieniem dyscyplinarnym w rozumieniu ustawy jest naruszenie obowiązków sędziego,
w tym oczywista i rażąca obraza przepisów prawa, uchybienie powadze stanowiska sędziowskiego,
naruszenie dyscypliny wojskowej oraz zasad honoru i godności żołnierskiej.
§ 3.
Sędzia odpowiada dyscyplinarnie także za swoje postępowanie przed objęciem stanowiska,
jeżeli przez nie uchybił obowiązkowi piastowanego wówczas urzędu państwowego lub okazał
się niegodnym stanowiska sędziego.
Art. 38.
Prowadzenie postępowania karnego przeciwko sędziemu nie wyklucza postępowania dyscyplinarnego
o ten sam czyn.
Art. 39.
§ 1.
Karami dyscyplinarnymi są:
1)
upomnienie;
2)
nagana;
3)
usunięcie z zajmowanej funkcji;
4)
przeniesienie na inne miejsce służbowe;
5)
złożenie sędziego z urzędu.
§ 2.
Orzekając karę złożenia sędziego z urzędu, sądy dyscyplinarne mogą wystąpić do właściwego
organu z wnioskiem o pozbawienie ukaranego stopnia oficerskiego.
§ 3.
Sędzia, któremu wymierzono karę określoną w § 1 pkt 3 lub 4, nie może być wyznaczony
przez okres pięciu lat na wyższe sędziowskie stanowisko służbowe, a także nie może
w tym okresie być członkiem kolegium sądu wojskowego, orzekać w sądzie dyscyplinarnym
oraz odzyskać utraconej funkcji.
§ 4.
Wymierzenie kary określonej w § 1 pkt 5 pociąga za sobą utratę możliwości ponownego
powołania ukaranego na urząd sędziego.
§ 5.
W wypadku przewinienia dyscyplinarnego lub wykroczenia mniejszej wagi, sąd dyscyplinarny
może odstąpić od wymierzania kary.
Art. 39a.
§ 1.
Sądami dyscyplinarnymi w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów wojskowych są:
1)
w pierwszej instancji - wojskowe sądy okręgowe;
2)
w drugiej instancji - Sąd Najwyższy - Izba Wojskowa.
§ 2.
Miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy sędziego w postępowaniu dyscyplinarnym oraz
w sprawach, o których mowa w art. 15 § 3b lub w art. 30 § 1, jest sąd dyscyplinarny,
w okręgu którego znajduje się miejsce służbowe sędziego objętego postępowaniem.
§ 3.
Sądy dyscyplinarne orzekają w składzie trzech sędziów. Do orzekania w sądzie dyscyplinarnym
są uprawnieni wszyscy sędziowie danego sądu dyscyplinarnego, z wyjątkiem prezesa sądu
oraz rzecznika dyscyplinarnego.
§ 4.
Jeżeli z powodu wyłączenia sędziów rozpoznanie sprawy w danym sądzie dyscyplinarnym
nie jest możliwe i nie ma również możliwości przekazania tej sprawy innemu równorzędnemu
sądowi dyscyplinarnemu, Sąd Najwyższy - Izba Wojskowa przekazuje sprawę do rozpoznania
odpowiedniemu sądowi dyscyplinarnemu ustanowionemu dla sędziów sądów powszechnych.
Art. 40.
§ 1.
Uprawnionym oskarżycielem przed sądem dyscyplinarnym w sprawach sędziów wojskowych
sądów okręgowych, a także prezesów oraz zastępców prezesów wojskowych sądów garnizonowych,
jest rzecznik dyscyplinarny, zaś w sprawach pozostałych sędziów - zastępca rzecznika
dyscyplinarnego.
§ 2.
Spośród sędziów sądów wojskowych Zgromadzenie wybiera co najwyżej 3 kandydatów na
rzecznika dyscyplinarnego.
§ 3.
Zastępcę rzecznika dyscyplinarnego wybiera Zgromadzenie spośród sędziów wojskowych
pełniących służbę w okręgu innym niż rzecznik dyscyplinarny.
§ 4.
Rzecznik dyscyplinarny działa przy Krajowej Radzie Sądownictwa. Kadencja rzecznika
dyscyplinarnego trwa cztery lata, a kadencja zastępcy rzecznika dyscyplinarnego dwa
lata.
§ 5.
Zgromadzenie zgłasza Krajowej Radzie Sądownictwa wybranych kandydatów na rzecznika
dyscyplinarnego oraz zastępcę rzecznika dyscyplinarnego najpóźniej na trzy miesiące
przed upływem kadencji albo w terminie miesiąca od jego ustąpienia. Krajowa Rada Sądownictwa
wybiera spośród zgłoszonych kandydatów rzecznika dyscyplinarnego.
§ 6.
W razie przeszkód w pełnieniu obowiązków przez rzecznika dyscyplinarnego, jego obowiązki
przejmuje zastępca rzecznika dyscyplinarnego, do czasu ustania przeszkody.
§ 7.
Rzecznik dyscyplinarny jest uprawniony do przejęcia każdej sprawy prowadzonej przez
zastępcę rzecznika dyscyplinarnego w przypadku istnienia przeszkody w wypełnianiu
przez niego obowiązków, a także jeżeli uzna to za uzasadnione interesem wymiaru sprawiedliwości.
§ 8.
Do zastępcy rzecznika stosuje się odpowiednio przepisy o rzeczniku dyscyplinarnym.
§ 97)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1247), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 r..
Obwiniony może ustanowić obrońcę spośród sędziów sądów wojskowych, adwokatów lub radców
prawnych.
Art. 41.
§ 1.
Rzecznik dyscyplinarny podejmuje czynności dyscyplinarne na żądanie Krajowej Rady
Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej, prezesów właściwych
sądów wojskowych, kolegium, a także z własnej inicjatywy. Rzecznik dyscyplinarny w
zakresie prowadzenia postępowania wyjaśniającego jest związany wskazaniem organu uprawnionego.
§ 2.
Rzecznik dyscyplinarny przeprowadza postępowanie, które ma na celu wstępne wyjaśnienie
okoliczności koniecznych do ustalenia znamion czynu zarzucanego obwinionemu oraz zgromadzenie
i utrwalenie dowodów dla sądu dyscyplinarnego.
§ 3.
Po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w § 2, jeżeli zachodzą podstawy do
wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie
dyscyplinarne i przedstawia sędziemu na piśmie zarzuty.
§ 4.
Po przedstawieniu zarzutów obwiniony, w terminie 14 dni, może złożyć wyjaśnienia i
zgłosić wnioski o przeprowadzenie dowodów.
§ 5.
Po upływie terminu, o którym mowa w § 4, a w razie potrzeby po przeprowadzeniu dalszych
dowodów, rzecznik dyscyplinarny składa wniosek o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej
do sądu dyscyplinarnego. Wniosek powinien zawierać dokładne określenie czynu, który
jest przedmiotem postępowania, oraz uzasadnienie.
Art. 41a.
§ 1.
Po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, sąd dyscyplinarny orzeka wyrokiem.
§ 2.
Jeżeli przewinienie zawiera znamiona przestępstwa, sąd dyscyplinarny z urzędu rozpoznaje
sprawę w zakresie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej
i wydaje postanowienie w przedmiocie zezwolenia, o którym mowa w art. 30 § 1, co nie
wstrzymuje biegu postępowania dyscyplinarnego.
§ 3.
Od wydanych w pierwszej instancji wyroków sądu dyscyplinarnego oraz postanowień i
zarządzeń zamykających drogę do wydania wyroku przysługuje odwołanie obwinionemu i
rzecznikowi dyscyplinarnemu, a także Krajowej Radzie Sądownictwa, Ministrowi Sprawiedliwości
oraz Ministrowi Obrony Narodowej, którym doręcza się odpis orzeczenia.
§ 4.
Rozstrzygnięcia zapadające w toku postępowania dyscyplinarnego wymagają z urzędu uzasadnienia
na piśmie i doręczenia ich stronom.
Art. 41b.
§ 1.
Sąd dyscyplinarny może zawiesić w czynnościach służbowych sędziego, przeciwko któremu
wszczęto postępowanie dyscyplinarne lub o ubezwłasnowolnienie.
§ 1a.
Jeżeli sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności
karnej za przestępstwo umyślne, z urzędu zawiesza sędziego w czynnościach służbowych,
a wydając uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej
za przestępstwo nieumyślne, może z urzędu zawiesić sędziego w czynnościach służbowych.
§ 2.
Zawieszenie w czynnościach sędziego pociąga za sobą skutki zawieszenia w czynnościach
służbowych na podstawie przepisów o dyscyplinie wojskowej; nie dotyczy to osób, w
stosunku do których wszczęto postępowanie o ubezwłasnowolnienie.
§ 3.
Zawieszenie w czynnościach ustaje z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania,
o którym mowa w § 1, jeżeli sąd dyscyplinarny wcześniej nie uchylił zawieszenia.
§ 4.
Na uchwałę w przedmiocie zawieszenia w czynnościach sędziego przysługuje zażalenie
do sądu drugiej instancji. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania uchwały.
Art. 41c.
§ 1.
Przewodniczący sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji przesyła odpis prawomocnego
wyroku sądu dyscyplinarnego Krajowej Radzie Sądownictwa, Ministrowi Sprawiedliwości
i Ministrowi Obrony Narodowej, a ponadto prezesowi właściwego sądu i kolegium.
§ 2.
Wykonanie wyroku należy do Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej.
Art. 42.
§ 1.
Odpis prawomocnego wyroku skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt osobowych
ukaranego.
§ 2.
Po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku orzekającego karę przewidzianą
w art. 39 § 1 pkt 1-4, Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej zarządza usunięcie odpisu wyroku z akt osobowych, jeżeli w tym okresie nie
wydano przeciwko ukaranemu innego wyroku skazującego.
Art. 42a.
Krajowa Rada Sądownictwa, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, Minister Sprawiedliwości
oraz Minister Obrony Narodowej mogą wystąpić o wznowienie postępowania dyscyplinarnego.
Rozdział 6
(uchylony)
Rozdział 7
(uchylony)
Rozdział 8
Ławnicy
Art. 54.
Ławnikiem w sądzie wojskowym, zwanym dalej „ławnikiem”, może być tylko żołnierz w
czynnej służbie wojskowej, a w przypadkach określonych w ustawie - również ławnik
sądu powszechnego.
Art. 55.
§ 1.
Ławnikiem może być żołnierz, który:
1)
ukończył 18 lat i korzysta z praw cywilnych i obywatelskich;
2)
jest nieskazitelnego charakteru oraz wyróżnia się w wykonywaniu zadań służbowych i
przestrzeganiu dyscypliny wojskowej.
§ 2.
Ławnikiem nie może być żołnierz, który pełni służbę w sądzie wojskowym, w wojskowej
jednostce organizacyjnej prokuratury lub w żandarmerii wojskowej.
§ 3.
Nie można być ławnikiem jednocześnie w więcej niż jednym sądzie.
Art. 56.
§ 1.
Ławników wybiera się do wojskowych sądów okręgowych.
§ 2.
Ławników wybiera się większością głosów na zebraniach żołnierzy jednostek wojskowych,
stacjonujących na obszarze właściwości poszczególnych sądów wojskowych, spośród kandydatów
zgłoszonych na zebraniu.
§ 3.
Kadencja ławnika trwa 3 lata. Ławników będących żołnierzami pełniącymi zasadniczą
służbę wojskową wybiera się na okres odbywania tej służby.
§ 4.
Liczbę ławników wybieranych do poszczególnych sądów wojskowych oraz termin ich wyboru
określają prezesi właściwych sądów wojskowych.
Art. 57.
(uchylony)
Art. 58.
§ 1.
Mandat ławnika wygasa:
1)
w razie śmierci;
2)
z upływem kadencji;
3)
z dniem zwolnienia z czynnej służby wojskowej;
4)
w razie przeniesienia do pełnienia służby w organach wymienionych w art. 55 § 2;
5)
w razie przeniesienia do innej jednostki wojskowej, stacjonującej na obszarze właściwości
innego sądu wojskowego;
6)
w razie skazania prawomocnym wyrokiem sądu lub warunkowego umorzenia postępowania
karnego;
7)
w razie orzeczenia prawomocnym wyrokiem o ograniczeniu lub utracie praw cywilnych;
8)
w razie uznania prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym winnym naruszenia honoru i
godności żołnierskiej;
9)
w razie odwołania ławnika przez zebranie żołnierzy w jednostce wojskowej, w której
pełni służbę;
10)
wskutek zrzeczenia się mandatu.
§ 2.
Prezes właściwego sądu stwierdza wygaśnięcie mandatu ławnika.
Art. 59.
§ 1.
Zebranie żołnierzy w jednostce wojskowej, w której ławnik pełni służbę, odwołuje ławnika
większością głosów w razie:
1)
niewykonywania obowiązków ławnika;
2)
zachowania godzącego w powagę sądu;
3)
utraty warunków, o których mowa w art. 55 § 1 pkt 2.
§ 2.
Zebranie żołnierzy, o którym mowa w § 1, może odwołać ławnika z własnej inicjatywy
lub na wniosek prezesa właściwego sądu wojskowego.
Art. 60.
§ 1.
W wypadku wygaśnięcia mandatu lub odwołania ławnika dokonuje się, w razie potrzeby,
wyboru nowego ławnika.
§ 2.
Dodatkowe wybory ławników zarządza prezes właściwego sądu wojskowego.
§ 3.
Mandat ławnika wybranego dodatkowo w czasie trwania kadencji wygasa z upływem kadencji
ogółu ławników sądu.
Art. 61.
W wypadkach określonych w art. 58 § 1 pkt 2, 3 i 5 ławnik może jeszcze być wyznaczony
do udziału w rozpoznaniu sprawy rozpoczętej z jego udziałem przed dniem wygaśnięcia
mandatu, do czasu jej zakończenia.
Art. 62.
Ławnicy składają ślubowanie według roty ustalonej dla sędziów wobec prezesa właściwego
sądu wojskowego, który po odebraniu ślubowania dokonuje wpisu na listę ławników.
Art. 63.
Ławnicy pełniący czynną służbę wojskową w garnizonach, poza miejscem rozpoznania sprawy,
otrzymują należności przysługujące żołnierzom zawodowym z tytułu podróży służbowej.
Art. 64.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określa, w drodze
rozporządzenia, organizację zebrań żołnierskich oraz szczegółowe zasady wybierania
i odwoływania ławników.
Rozdział 8a
Asystenci sędziów, urzędnicy i inni pracownicy sądów wojskowych
Art. 64a.
W sądach wojskowych mogą być zatrudniani asystenci sędziów.
Art. 64b.
§ 1.
W sądach wojskowych są zatrudniani urzędnicy i inni pracownicy sądowi.
§ 2.
Zasady zatrudniania urzędników i innych pracowników sądów wojskowych oraz ich obowiązki
i prawa określają przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury .
Rozdział 9
Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe
Art. 65-69.
(pominięte)
Art. 70.
§ 19)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 512), która weszła w życie z dniem 1 października 2014 r..
Do sądów wojskowych, asystentów sędziów oraz ławników stosuje się odpowiednio przepisy
art. 4, art. 5, art. 8, art. 22b § 2, art. 37 § 8, art. 37e § 1 i 3, art. 40, art.
41a-41d, art. 42, art. 44-52, art. 53 § 1-3, art. 54, art. 56, art. 57 § 1 i 7 zdanie
pierwsze i drugie, art. 58 § 1, 3-4a i 5-6, art. 60, art. 65, art. 66, art. 69 § 1-2a,
art. 70, art. 71, art. 73-75, art. 77 § 2-2b, 3a, 4 i 6-7, art. 78 § 1-4, art. 78a
§ 1-3 i 6, art. 79, art. 80 § 2d-2h i 4, art. 82a, art. 83, art. 84 § 3, art. 85,
art. 86, art. 89, art. 90, art. 91 § 1, 1c-2, 6, 7 i 9-12, art. 91a, art. 92, art.
93, art. 94 § 1, 3 i 4, art. 95, art. 98 § 1 i 2, art. 99, art. 100 § 1-4, art. 101
§ 2-4, art. 102, art. 104-106d, art. 106f, art. 106g, art. 108, art. 111, art. 114
§ 5-7, art. 115-118, art. 120-122, art. 125-128, art. 130, art. 131, art. 133, art.
147 § 3, art. 156, art. 159 § 1 pkt 5 i 6, art. 167, art. 169, art. 170 § 3 i art.
171-174 ustawy, o której mowa w art. 32a § 1, oraz przepisy wydane na podstawie art.
41 § 2, art. 41e, art. 57 § 9, art. 58 § 7, art. 78 § 5, art. 78a § 7, art. 91 § 8,
art. 106e i art. 148 § 3 tej ustawy, z tym że:
1)
określone w przepisach czynności i uprawnienia Ministra Sprawiedliwości, zgromadzenia
ogólnego sędziów, kolegium sądu, prezesów sądów rejonowych, okręgowych i apelacyjnych
oraz prezesa sądu dyscyplinarnego wykonują odpowiednio: Minister Sprawiedliwości w
porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych,
kolegium wojskowego sądu okręgowego, prezesi sądów wojskowych i prezes sądu dyscyplinarnego,
a czynności i uprawnienia prezesa sądu apelacyjnego w zakresie nadzoru administracyjnego
- Minister Sprawiedliwości;
2)
uprawnienia określone w art. 92 § 1 powołanej ustawy przysługują, jeżeli sędzia wojskowy
nie nabył wcześniej prawa do urlopu dodatkowego określonego w przepisach ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ;
3)
oceny pracy sędziów sądów wojskowych dokonują sędziowie wizytatorzy, powoływani przez
Ministra Sprawiedliwości spośród sędziów wojskowego sądu okręgowego, po zasięgnięciu
opinii kolegium wojskowego sądu okręgowego; negatywna opinia kolegium jest dla Ministra
Sprawiedliwości wiążąca; kandydatów do sprawowania funkcji wizytatora zgłasza prezes
wojskowego sądu okręgowego;
4)
przepisów art. 131 powołanej ustawy nie stosuje się w przypadkach określonych w art.
15 niniejszej ustawy;
5)
uprawnienia określone w art. 172-174 powołanej ustawy przysługują w przypadku określonym
w art. 61 niniejszej ustawy;
6)
uprawnienia określone w art. 172 § 3 i art. 173 powołanej ustawy nie przysługują ławnikom
w czynnej służbie wojskowej;
7)
obsada wolnych stanowisk sędziowskich, o których mowa w art. 56 § 1-2a powołanej ustawy,
następuje z uwzględnieniem potrzeb kadrowych sądownictwa wojskowego;
8)
zgłoszenia kandydatury na wolne stanowisko sędziowskie dokonuje się poprzez złożenie
karty zgłoszenia w dwóch egzemplarzach; nie ma zastosowania system teleinformatyczny
obsługujący postępowanie w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego
sądu powszechnego.
§ 1a.
(uchylony)
§ 2.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie prawa i obowiązki sędziów sądów wojskowych określają
przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
§ 3.
Uposażenie sędziów sądów wojskowych określają przepisy o uposażeniu żołnierzy, z tym
że nie może być ono niższe od wynagrodzenia sędziów sądów powszechnych na stanowiskach
równorzędnych, ustalonych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 4.
Do sędziów sądów wojskowych stosuje się odpowiednio art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Art. 71.
(uchylony)
Art. 72.
(pominięty)
Art. 73.
§ 1.
Sędziowie, którzy w dniu wejścia w życie ustawy są sędziami wojskowych sądów garnizonowych
i wojskowych sądów okręgowych, pozostają nadal na dotychczasowych stanowiskach służbowych.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do aplikantów i asesorów sądów garnizonowych.
§ 3.
Sędziowie wojskowi w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego, wykonujący dotychczas czynności
nadzoru administracyjnego nad sądami wojskowymi, oraz sędziowie wojskowi wyznaczeni
na stanowiska w Biurze Nadzoru Pozainstancyjnego w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego
stają się z dniem wejścia w życie ustawy sędziami wojskowych sądów okręgowych.
§ 4.
Sędziowie, o których mowa w § 3, mogą być wyznaczeni na stanowiska służbowe w:
1)
Biurze Nadzoru Pozainstancyjnego w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego;
2)
departamencie, o którym mowa w art. 5 § 4 ;
3)
wojskowym sądzie okręgowym.
§ 5.
Wyznaczenia, o którym mowa w § 4 pkt 3, dokonuje Minister Sprawiedliwości w porozumieniu
z Ministrem Obrony Narodowej.
Art. 74.
Po wejściu w życie ustawy kadencję, o której mowa w art. 10 § 2, rozpoczyna Prezes
Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie.
Art. 75.
Ilekroć w innych ustawach jest mowa o szefie sądu wojskowego lub jego zastępcy, należy
przez to rozumieć prezesa sądu wojskowego lub jego zastępcę.
Art. 76.
Postępowanie dyscyplinarne wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
prowadzi się nadal według przepisów dotychczasowych.
Art. 77.
Do osób, które rozpoczęły staż asesorski lub aplikację sądową w sądach wojskowych
przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 78.
(pominięty)
Art. 79.
Traci moc ustawa z dnia 8 czerwca 1972 r. o ustroju sądów wojskowych .
Art. 80.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
1)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o zmianie
ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 188), która weszła
w życie z dniem 12 kwietnia 2014 r.
2)
Przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 938 i 1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626 i 1877 oraz z 2015 r. poz. 238,
532 i 1045.
4)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 5.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy
o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1045), która wejdzie
w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 178, poz. 1375 oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy
- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1247), która
weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 r.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 113, poz. 659 i Nr 203, poz. 1192, z 2013 r. poz. 829 oraz z 2015 r. poz. 694.
9)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy
- Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 512),
która weszła w życie z dniem 1 października 2014 r.
10)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1989 r. Nr 73, poz. 436, z
1991 r. Nr 113, poz. 491, z 1995 r. Nr 89, poz. 443, z 1996 r. Nr 7, poz. 44 oraz
z 1997 r. Nr 98, poz. 604.