Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 30 lipca 2015 r.zmieniające rozporządzenie w sprawie metod analiz związanych z dokonywaniem oceny
miodu
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 34 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych zarządza się, co następuje:
§ 1.
W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie
metod analiz związanych z dokonywaniem oceny miodu w załączniku wprowadza się następujące zmiany:
1)
w rozdziale II. Metoda analizy - w zakresie oznaczania zawartości substancji nierozpuszczalnych
w wodzie zawartych w miodzie:
a)
w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
wagi analitycznej umożliwiającej zważenie i odczyt z dokładnością do 0,0001 g;
”
,
b)
w ust. 4 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
w zlewce o pojemności 150 ml umieszcza się około 25 g miodu odważonego z dokładnością
do 0,001 g i rozcieńcza w około 100 ml wody o temperaturze około 70oC;
2)
sączek ilościowy z miękkiej bibuły do sączenia wysusza się w naczynku wagowym przez
1 godzinę w suszarce o temperaturze 100÷105oC i waży się z dokładnością do 0,0001 g; następnie roztwór miodu przesącza się przez
przygotowany sączek, osad na sączku przemywa się wodą o temperaturze 70oC do momentu całkowitego wypłukania miodu z sączka, po czym sączek z osadem umieszcza
się w zważonym naczynku wagowym i suszy przez godzinę w suszarce o temperaturze 100÷105oC; po ostudzeniu w eksykatorze sączek z osadem waży się z dokładnością do 0,0001 g;
następnie naczynko wagowe przenosi się do suszarki o temperaturze 100÷105oC na 30 minut i ponownie wykonuje ważenie, powtarzając tę czynność do uzyskania stałej
wagi.
”
,
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Prezentacja wyników
Zawartość substancji nierozpuszczalnych w wodzie zawartych w miodzie przedstawia się
w procentach wagowych. Jako wynik podaje się średnią z dwóch powtórzeń. Wynik podaje
się z dokładnością do jednego miejsca po przecinku.
Różnica między wynikami dwóch oznaczeń przeprowadzonych jednocześnie lub w krótkim
odstępie czasu na tej samej próbce przez tego samego analityka w tych samych warunkach
nie powinna przekraczać 0,05 g na 100 g próbki.
”
;
2)
w rozdziale IX. Metoda analizy - w zakresie oznaczania liczby diastazowej w miodzie
w ust. 5:
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
przygotowuje się roztwór próbki miodu; waży się 1,00 g miodu i przenosi ilościowo
przy pomocy buforu octanowego do kolby miarowej o pojemności 100 ml, dopełnia do kreski
buforem octanowym; procedurę przeprowadza się w ciągu godziny;
”
,
b)
pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
miesza się roztwory przy użyciu mieszadła do momentu rozpuszczenia tabletek (około
10 sekund), a następnie przenosi się je z powrotem do łaźni wodnej; dokładnie po 30
minutach dodaje się 1 ml roztworu wodorotlenku sodu (przerwanie reakcji enzymatycznej);
”
;
3)
w rozdziale XII. Metody wykrywania obecności dekstryn skrobiowych, melasu, skrobi,
sztucznych barwników i rozkruszka w miodzie w ust. 4 w pkt 1 lit. d otrzymuje brzmienie:
„
d)
powstanie białego lub mlecznego zmętnienia świadczy o obecności dekstryn skrobiowych;
”
.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.