Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 3 lipca 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu
odpadów
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Właściwość organów
- Rozdział 3 - Zezwolenia na międzynarodowe przemieszczanie odpadów
- Rozdział 4 - Zezwolenia wstępne dla instalacji odzysku
- Rozdział 5 - Gwarancje finansowe
- Rozdział 6 - Zwrot odpadów
- Rozdział 7 - Właściwe przejścia graniczne i urzędy celne
- Rozdział 8 - Przepisy karne
- Rozdział 9 - Kary pieniężne
- Rozdział 10 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 11 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych
ustaw ,
2)
ustawą z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli
i przedsiębiorców ,
3)
ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 3 lipca 2015 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 36-39 i art. 40 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu
odpadów , które stanowią:
„
Art. 36.
W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska w art. 2 w ust. 1 pkt 15 otrzymuje brzmienie:
„
15)
wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów ;
”
.
Art. 37.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny art. 183 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 183.
§ 1.
Kto wbrew przepisom składuje, usuwa, przetwarza, dokonuje odzysku, unieszkodliwia
albo transportuje odpady lub substancje w takich warunkach lub w taki sposób, że może
to zagrozić życiu lub zdrowiu wielu osób lub spowodować zniszczenie w świecie roślinnym
lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom przywozi z zagranicy substancje zagrażające
środowisku.
§ 3.
Karze określonej w § 1 podlega, kto wbrew obowiązkowi dopuszcza do popełnienia czynu
określonego w § 1, 2 i 4.
§ 4.
Karze określonej w § 1 podlega, kto wbrew przepisom przywozi odpady z zagranicy lub
wywozi odpady za granicę.
§ 5.
Kto bez wymaganego zgłoszenia lub zezwolenia, albo wbrew jego warunkom przywozi z
zagranicy lub wywozi za granicę odpady niebezpieczne,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 6.
Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1-5 działa nieumyślnie,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
”
.
Art. 38.
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 401 po ust. 13b dodaje się ust. 13c i 13d w brzmieniu:
„
13c.
Przychodami Narodowego Funduszu są także wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na
podstawie art. 32 i 33 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów .
13d.
Wpływy z kar, o których mowa w ust. 13c, Narodowy Fundusz przeznacza na dofinansowanie
działań w zakresie:
1)
gospodarowania odpadami w przypadkach, o których mowa w art. 23-25 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów ;
2)
szkolenia organów administracji publicznej wykonujących obowiązki Rzeczypospolitej
Polskiej związane z kontrolą i nadzorem nad międzynarodowym przemieszczaniem odpadów;
3)
zakupu sprzętu i oprogramowania dla organów, o których mowa w pkt 2.
”
;
2)
w art. 402 w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„
Zarząd województwa oraz wojewódzki inspektor ochrony środowiska prowadzą wyodrębnione
rachunki bankowe w celu gromadzenia i redystrybucji wpływów, o których mowa w art.
401 ust. 1, 12a i 13c.
”
;
3)
w art. 402 po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu:
„
8a.
Wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w art. 32 i 33 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska przekazują na odrębny rachunek bankowy
Narodowego Funduszu w terminie do końca następnego miesiąca po upływie każdego kwartału.
”
.
Art. 39.
W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej w załączniku do ustawy w części III pkt 39 otrzymuje brzmienie:
|
„
Art. 40.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 2 oraz art. 18
ust. 2 i 3 ustawy, o której mowa w art. 42, zachowują moc do dnia wejścia w życie
odpowiednio nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 12 ust. 2 oraz
art. 30 ust. 2 i 3 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy
od dnia jej wejścia w życie.
”
;
2)
odnośnika nr 1 oraz art. 19 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych
innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich:
1)
dyrektywy Rady 75/439/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r. w sprawie unieszkodliwiania olejów
odpadowych ;
2)
dyrektywy Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących
z przemysłu ditlenku tytanu ;
3)
dyrektywy Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska,
w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie ;
4)
dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych ;
5)
dyrektywy Rady 91/689/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. w sprawie odpadów niebezpiecznych ;
6)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/62/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie
opakowań i odpadów opakowaniowych ;
7)
dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów ;
8)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w
sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji ;
9)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/76/WE z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie
spalania odpadów ;
10)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/96/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. w
sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) ;
11)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/12/WE z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie
odpadów ;
12)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/21/WE z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie
gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniającej dyrektywę
2004/35/WE ;
13)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/66/WE z dnia 6 września 2006 r. w sprawie
baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylającej dyrektywę
91/157/EWG .
”
„
Art. 19.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 26 lit. a, pkt 38 lit. a tiret 1, art. 2 pkt 1 oraz art. 4 pkt 13, 14,
15 i 18, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;
2)
art. 1 pkt 38 lit. a tiret 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.
”
;
3)
art. 105 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla
obywateli i przedsiębiorców , który stanowi:
„
Art. 105.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem:
1)
art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.;
3)
(uchylony).
”
;
4)
odnośnika nr 2 i nr 3 oraz art. 253 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach , które stanowią:
„
2) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:
1)
dyrektywy Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących
z przemysłu ditlenku tytanu ;
2)
dyrektywy Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska,
w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie ;
3)
dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych ;
4)
dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie
opakowań i odpadów opakowaniowych ;
5)
dyrektywy Rady 96/59/WE z dnia 16 września 1996 r. w sprawie unieszkodliwiania polichlorowanych
bifenyli i polichlorowanych trifenyli (PCB/PCT) ;
6)
dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów ;
7)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w
sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji ;
8)
dyrektywy 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie
spalania odpadów ;
9)
dyrektywy 2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w
sprawie zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego (WEEE) ;
10)
dyrektywy 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie
gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniającej dyrektywę
2004/35/WE ;
11)
dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie
baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylającej dyrektywę
91/157/EWG ;
12)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w
sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy ;
13)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w
sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) .
3) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej dnia 26 kwietnia 2012 r.
pod numerem 2012/0263/PL, zgodnie z art. 16 dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r.
w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych , oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania
krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych , wdrażającego postanowienia dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji
w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa
informacyjnego .
”
„
Art. 253.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów:
1)
art. 207 pkt 17 w zakresie art. 402 ust. 2a i 2b w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
oraz art. 209 pkt 7, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.;
2)
art. 178, art. 179, art. 194 ust. 1 pkt 5, art. 204, art. 205, art. 207 pkt 14, art.
213 pkt 8, które wchodzą w życie po upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;
3)
art. 207 pkt 18, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
”
.
a)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z
1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz.
1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219,
Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr
90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180, poz.
1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648 oraz z 2007 r.
Nr 89, poz. 589 i Nr 123, poz. 850.
b)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r.
Nr 169, poz. 1199, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 21, poz.
124, Nr 75, poz. 493 i Nr 88, poz. 587.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa postępowanie i organy właściwe do wykonania zadań z zakresu międzynarodowego
przemieszczania odpadów wynikających z rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca
2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów oraz kary pieniężne za naruszanie obowiązków w zakresie międzynarodowego przemieszczania
odpadów.
21)W brzmieniu ustalonym przez art. 217 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 21), która weszła w życie z dniem 23 stycznia 2013 r..
Przepisy ustawy nie naruszają postanowień ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska oraz ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach .
Art. 2.
1.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
rozporządzeniu nr 1013/2006 - rozumie się przez to rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca
2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów ;
2)
dyrektywie 2006/12/WE - rozumie się przez to dyrektywę 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie
odpadów ;
3)
terenie kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie - rozumie się przez to każdą osobę fizyczną,
prawną lub jednostkę organizacyjną, do której zostały przemieszczone nielegalnie odpady;
domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi, na której znajdują się nielegalnie
przemieszczone odpady, jest odbiorcą odpadów sprowadzonych nielegalnie.
Rozdział 2
Właściwość organów
Art. 3.
1.
Organem odpowiedzialnym za wykonanie rozporządzenia nr 1013/2006, w rozumieniu art.
53 tego rozporządzenia, jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska, który jest w szczególności
organem właściwym w sprawach:
1)
przywozu odpadów na teren kraju;
2)
wywozu odpadów poza teren kraju;
3)
tranzytu odpadów przez teren kraju.
2.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska pełni również funkcję korespondenta w rozumieniu
art. 54 rozporządzenia nr 1013/2006.
3.
Zadania oraz właściwość Służby Celnej, organów Straży Granicznej i Inspekcji Transportu
Drogowego oraz wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska w zakresie nadzoru nad
międzynarodowym obrotem odpadami, w szczególności dotyczące egzekwowania przepisów,
o których mowa w art. 50 ust. 3 i 4 rozporządzenia nr 1013/2006, określają przepisy
odrębne.
4.
Organy wymienione w ust. 1 i 3 współdziałają w zakresie międzynarodowego przemieszczania
odpadów oraz zapobiegają nielegalnemu międzynarodowemu przemieszczaniu odpadów, w
szczególności przez wymianę informacji i doświadczeń, w tym w zakresie klasyfikacji
towarów jako spełniających przesłanki do uznania ich za odpady.
Rozdział 3
Zezwolenia na międzynarodowe przemieszczanie odpadów
Art. 4.
Zezwolenia na:
1)
przywóz odpadów na teren kraju,
2)
wywóz odpadów poza teren kraju,
3)
tranzyt odpadów przez teren kraju
wydaje Główny Inspektor Ochrony Środowiska.
Art. 5.
1.
Przed wydaniem zezwolenia na przywóz odpadów na teren kraju Główny Inspektor Ochrony
Środowiska:
1)
występuje z wnioskiem o przedstawienie informacji dotyczącej przestrzegania przez
prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów przepisów
o ochronie środowiska - do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwego
ze względu na miejsce prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami,
albo, jeżeli odbiorca odpadów nie będzie prowadził ich odzysku lub unieszkodliwiania,
właściwego ze względu na jego miejsce siedziby albo zamieszkania;
2)
może wystąpić z wnioskiem o informację dotyczącą zgodności działalności prowadzonej
przez odbiorcę odpadów z przepisami prawa regulującymi prowadzenie takiej działalności,
w tym, w szczególności z przepisami o ochronie środowiska - do organu właściwego do
wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów.
2.
Organy, do których zwrócono się o przedstawienie informacji, są obowiązane przedstawić
je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku
o informację.
3.
Organy, do których zwrócono się z wnioskiem o przedstawienie informacji, w informacjach
tych zwracają uwagę w szczególności na przypadki wcześniejszego stosowania działań
administracyjnych lub karnych w stosunku do odbiorcy odpadów z tytułu naruszenia przepisów
o ochronie środowiska i innych przepisów dotyczących prowadzenia działalności związanej
z gospodarowaniem odpadami, a także przypadki stwierdzenia naruszenia przepisów dotyczących
międzynarodowego przemieszczania odpadów.
Art. 6.
1.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska określa w zezwoleniach, o których mowa w art.
4:
1)
zgłaszającego;
2)
odbiorcę lub odbiorców odpadów;
3)
przewoźnika lub przewoźników odpadów;
4)
rodzaj oraz ilość odpadów, które są przedmiotem międzynarodowego przemieszczania odpadów;
5)
okres ważności, na jaki zezwolenie jest udzielone;
6)
rodzaj transportu i trasę przewozu odpadów, w tym miejsca przekraczania granicy Rzeczypospolitej
Polskiej;
7)
miejsce prowadzenia procesów odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, które są przedmiotem
międzynarodowego przemieszczania odpadów.
2.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska w zezwoleniach, o których mowa w art. 4 pkt 1,
określa także:
1)
warunki dotyczące sposobu prowadzenia procesów odzysku lub unieszkodliwienia odpadów
na terenie kraju;
2)
sposób potwierdzenia spełnienia tych warunków.
3.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska może dodatkowo uzależnić wydanie zezwolenia, o
którym mowa w art. 4 pkt 1, od określonej przez niego wielkości odzysku odpadów krajowych
w danej instalacji.
45)W brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 1 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. Nr 106, poz. 622), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r..
Główny Inspektor Ochrony Środowiska żąda, przed wydaniem zezwolenia na przywóz albo
na wywóz odpadów, dostarczenia przez odbiorcę odpadów:
16)W brzmieniu ustalonym przez art. 217 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.)
zezwolenie na przetwarzanie odpadów lub zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów
lub pozwolenia, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;
2)
kopii pozwoleń na emisję dotyczących instalacji, w której odpady miałyby być poddane
odzyskowi lub unieszkodliwieniu;
4)
zaświadczenia albo oświadczenia o wpisie do właściwego rejestru Krajowego Rejestru
Sądowego lub zaświadczenia albo oświadczenia o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji
o Działalności Gospodarczej.
4a8)Dodany przez art. 83 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do
zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań.
5.
W przypadku gdy nastąpiły zmiany elementów zezwolenia, o których mowa w ust. 1, z
wyjątkiem zmiany przewoźnika lub przewoźników uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu
odpadów, konieczne jest dokonanie nowego zgłoszenia. W przypadku zmiany dotyczącej
przewoźnika lub przewoźników odpadów wydane zezwolenie zmienia się, w drodze decyzji
zmieniającej, na wniosek zgłaszającego.
Art. 7.
19)W brzmieniu ustalonym przez art. 217 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Kopie zezwoleń, o których mowa w art. 4, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu
Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi
Transportu Drogowego, Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, właściwym organom kraju
przeznaczenia, tranzytu lub wywozu odpadów.
29)W brzmieniu ustalonym przez art. 217 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Kopie zezwolenia na przywóz odpadów z zagranicy na teren kraju Główny Inspektor Ochrony
Środowiska niezwłocznie przekazuje także, właściwym ze względu na miejsce prowadzenia
procesu przetwarzania odpadów, marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi
ochrony środowiska, oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organowi
właściwemu do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
3.
Kopie zezwolenia na wywóz odpadów za granicę z terenu kraju Główny Inspektor Ochrony
Środowiska niezwłocznie przekazuje także, właściwym ze względu na miejsce wytworzenia
odpadów, albo, jeżeli zgłaszającym w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 1013/2006
jest posiadacz odpadów niebędący ich wytwórcą, właściwym ze względu na miejsce prowadzenia
działalności w zakresie gospodarowania odpadami, marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
Art. 8.
1.
Organem właściwym do cofnięcia zezwolenia na podstawie art. 9 ust. 8 rozporządzenia
nr 1013/2006 jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska.
2.
Kopie decyzji o cofnięciu zezwolenia Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje
niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu
Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi
Transportu Drogowego, Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, właściwym organom kraju
przeznaczenia, tranzytu lub wywozu odpadów, a także organom, o których mowa w art.
7 ust. 2 i 3, oraz odbiorcy odpadów.
Art. 9.
1.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska może, w drodze decyzji, na podstawie art. 11 ust.
1 albo art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, wnieść sprzeciw wobec planowanego
międzynarodowego przemieszczania odpadów.
2.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska, jako właściwy organ kraju wysyłki, może w decyzji,
o której mowa w ust. 1, orzec o nienadawaniu zgłoszeniu dalszego biegu i nieprzesyłaniu
zgłoszenia do właściwego organu miejsca przeznaczenia i tranzytu.
3.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska wnosi sprzeciw wobec planowanego międzynarodowego
przemieszczania odpadów, jeżeli zgłoszenie nie zostało dokonane zgodnie z przepisami
rozporządzenia nr 1013/2006.
4.
Sprzeciw może być cofnięty przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w drodze decyzji,
jeżeli, w terminie 30 dni od dnia przekazania potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia przez
właściwy organ miejsca przeznaczenia, przyczyny wniesienia sprzeciwu zostały usunięte.
5.
O decyzji, o której mowa w ust. 1 i 4, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie
informuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Komendanta Głównego Straży
Granicznej, Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego Inspektora Transportu
Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, wojewódzkiego inspektora ochrony
środowiska, właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia wysyłki lub tranzytu odpadów.
Art. 10.
Do dokumentów przedkładanych w toku postępowania administracyjnego w języku innym
niż polski powinny być załączone uwierzytelnione tłumaczenia na język polski.
Art. 11.
Kierując się potrzebą ochrony środowiska, w tym szczególnie życia i zdrowia ludzi,
minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów,
których przywóz w celu unieszkodliwiania w procesach określonych jako D1 do D15 w
dyrektywie 2006/12/WE jest zabroniony.
Art. 11a10)Dodany przez art. 217 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje
odpadów, których przywóz na terytorium kraju podlega ograniczeniu, oraz warunki, na
jakich te odpady mogą być przywożone z zagranicy do instalacji termicznego przekształcania
odpadów klasyfikowanych jako instalacje odzysku, mając na uwadze potrzebę zapewnienia
pierwszeństwa termicznego przekształcania odpadów wytwarzanych na terytorium kraju.
Art. 12.
1.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr zgłoszeń i decyzji w zakresie
międzynarodowego przemieszczania odpadów. Rejestr zawiera w szczególności następujące
dane:
1)
imię i nazwisko lub nazwę zgłaszającego wysyłkę odpadów oraz odbiorcy odpadów, uczestniczących
w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;
2)
adresy miejsc prowadzenia działalności gospodarczej związanej z międzynarodowym przemieszczaniem
odpadów w przypadku posiadaczy odpadów uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu
odpadów będących osobami fizycznymi lub jednostkami organizacyjnymi, a w przypadku
posiadaczy odpadów będących jednostkami organizacyjnymi także siedziby posiadaczy
odpadów uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;
3)
okres ważności decyzji;
4)
rodzaje odpadów podlegających międzynarodowemu przemieszczaniu.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór rejestru,
o którym mowa w ust. 1, a także sposób jego udostępniania, kierując się potrzebą ujednolicenia
systemu zbierania i przetwarzania danych oraz zasadami udostępniania informacji określonymi
w art. 21 rozporządzenia nr 1013/2006.
Rozdział 4
Zezwolenia wstępne dla instalacji odzysku
Art. 13.
1.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest organem właściwym do spraw określonych w
art. 14 rozporządzenia nr 1013/2006.
2.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska udziela prowadzącemu instalację, w której prowadzone
są procesy odzysku, zezwolenia wstępnego, w formie decyzji administracyjnej, na czas
określony, nie dłuższy niż 10 lat.
3.
Kopie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu
Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu Policji, właściwym ze względu na miejsce
odzysku marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz
wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organowi właściwemu do wydania
zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku.
Art. 14.
1.
Zezwolenie wstępne wydaje się na wniosek, który powinien zawierać:
1)
oznaczenie wnioskodawcy;
2)
określenie rodzajów odpadów przewidywanych do odzysku wyszczególnionych w załączniku
III, IV i IVA do rozporządzenia nr 1013/2006; w przypadku gdy określenie rodzaju jest
niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla ludzi lub
środowiska, właściwy organ wzywa wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego
i właściwości odpadów;
3)
określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów planowanych do przywozu na teren
kraju, które mają być poddawane odzyskowi w okresie roku, oraz całkowitej ilości poszczególnych
rodzajów odpadów poddawanych odzyskowi w okresie tego roku;
4)
nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;
5)
wskazanie miejsca i sposobu magazynowania przywożonych odpadów;
6)
szczegółowy opis technologii odzysku odpadów, w tym symbol procesu odzysku;
7)
przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających należycie wykonywać
działalność w zakresie odzysku odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji
zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz liczby i jakości posiadanych instalacji
i urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska;
8)
określenie czasu, na jaki ma być wydane zezwolenie.
2.
Do wniosku należy dołączyć kopie posiadanych przez wnioskodawcę pozwoleń na emisję
z instalacji, w której odpady będą poddawane procesowi odzysku, oraz decyzji dotyczących
gospodarowania odpadami.
3.
Po otrzymaniu wniosku, Główny Inspektor Ochrony Środowiska występuje o informację
do:
1)
właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, dotyczącą przestrzegania przepisów
o ochronie środowiska przez wnioskodawcę w trakcie eksploatacji instalacji lub urządzeń
służących do prowadzenia procesu odzysku; informacja sporządzana jest na podstawie
wyników aktualnej kontroli przeprowadzonej przez wojewódzkiego inspektora;
2)
organu właściwego do wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku,
dotyczącą przestrzegania warunków posiadanego zezwolenia.
4.
Organy, o których mowa w ust. 3, przedstawiają informację niezwłocznie, jednak nie
później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku o wydanie informacji.
5.
W zezwoleniu wstępnym określa się:
1)
numer rejestracji instalacji - składający się z:
a)
liter PL,
b)
liczby składającej się z 4 cyfr arabskich stanowiącej kolejny numer instalacji, dla
której wydano zezwolenie wstępne prowadzącemu instalację;
2)
nazwę i adres siedziby prowadzącego instalację;
3)
nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;
4)
opis technologii wykorzystywanych w instalacji odzysku dla odpadów, które mają być
przemieszczone z zagranicy, w tym kod procesu odzysku;
5)
rodzaje odpadów wyszczególnionych w załącznikach III, IV i IVA do rozporządzenia nr
1013/2006, których dotyczy decyzja; jeżeli jest to niezbędne do sprecyzowania rodzaju
odpadów, także ich podstawowy skład chemiczny;
6)
łączną ilość odpadów, które mogą być przywiezione na teren kraju, celem odzysku w
danej instalacji;
7)
czas, na jaki wydano zezwolenie wstępne.
Art. 15.
1.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr instalacji, którym udzielono
zezwolenia wstępnego na podstawie art. 13 ust. 1. Rejestr zawiera następujące dane:
1)
numer rejestracji, nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;
2)
rodzaj oraz ilość odpadów objętych zezwoleniem wstępnym;
3)
datę ważności zezwolenia wstępnego.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór rejestru,
o którym mowa w ust. 1, a także sposób jego udostępniania, kierując się potrzebą ujednolicenia
systemu zbierania i przetwarzania danych oraz zasadami udostępniania informacji określonymi
w art. 21 rozporządzenia nr 1013/2006.
Art. 16.
1.
W przypadku każdej zmiany danych, o których mowa w art. 14 ust. 1, lub zmiany decyzji,
o których mowa w art. 14 ust. 2, prowadzący instalację posiadający zezwolenie wstępne,
o zaistnieniu zmiany informuje niezwłocznie, nie później niż 14 dni od dnia jej zaistnienia,
Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
2.
Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska:
1)
za zgodą prowadzącego instalację dokonuje odpowiedniej zmiany zezwolenia wstępnego,
albo,
2)
w przypadku braku takiej zgody, wydaje decyzję o cofnięciu zezwolenia wstępnego.
Art. 17.
W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów związanych z ochroną środowiska lub
gospodarowaniem odpadami, a także naruszenia warunków określonych w zezwoleniu wstępnym
lub warunków prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami określonych
w innych decyzjach, wydanych na podstawie odrębnych przepisów, Główny Inspektor Ochrony
Środowiska cofa, w drodze decyzji, zezwolenie wstępne bez odszkodowania.
Art. 18.
1.
Postępowanie dotyczące wydania zezwolenia na przywóz odpadów na teren kraju do instalacji
objętej zezwoleniem wstępnym prowadzone jest na podstawie przepisów rozdziału 3, z
wyłączeniem art. 5.
2.
Zezwolenie na przywóz odpadów na teren kraju do instalacji objętej zezwoleniem wstępnym
może być, na wniosek zgłaszającego, wydane na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata.
Art. 19.
Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określi wzór wniosku
o wydanie zezwolenia wstępnego, o którym mowa w art. 14 ust. 1, kierując się potrzebą
ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych.
Rozdział 5
Gwarancje finansowe
Art. 20.
1.
Gwarancja finansowa, o której mowa w art. 6 rozporządzenia nr 1013/2006, może mieć
formę umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej albo depozytu odpowiedniej
sumy pieniężnej na wydzielonym rachunku bankowym.
2.
Wysokość sumy gwarancyjnej musi umożliwiać pokrycie kosztów wskazanych w art. 6 ust.
1 rozporządzenia nr 1013/2006.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania
wysokości sumy gwarancyjnej, o której mowa w ust. 2, kierując się potrzebą uwzględnienia
wszystkich elementów kosztów wskazanych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006,
w szczególności koniecznością zapewnienia sfinansowania prawidłowego transportu, odzysku
lub unieszkodliwienia oraz kosztów magazynowania odpadów, a także potrzebą uproszczenia
procedury ustanawiania gwarancji.
4.
Gwarancja finansowa w formie umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej
jest składana w oryginale do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
5.
Gwarancja finansowa w formie depozytu jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy wskazany
przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy umowy
gwarancji bankowej i umowy gwarancji ubezpieczeniowej, kierując się potrzebą uwzględnienia
wszystkich niezbędnych elementów umowy oraz uproszczenia procedury ustanawiania gwarancji.
Art. 21.
1.
Formę gwarancji finansowej, postanowienia umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji
ubezpieczeniowej oraz wysokość sumy gwarancyjnej Główny Inspektor Ochrony Środowiska
zatwierdza w zezwoleniu wydanym na podstawie art. 4 pkt 2.
2.
W przypadku gdy postanowienia umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej
lub wysokość sumy gwarancyjnej nie zapewnią pokrycia kosztów, o których mowa w art.
6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze
postanowienia, wzywa do uzupełnienia postanowień umowy gwarancji bankowej albo umowy
gwarancji ubezpieczeniowej lub uzupełnienia wysokości sumy gwarancyjnej. Do czasu
dokonania uzupełnienia uznaje się, że nie został spełniony obowiązek, o którym mowa
w art. 4 pkt 5 rozporządzenia nr 1013/2006.
3.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.
Art. 22.
1.
Po dokonaniu międzynarodowego przemieszczenia odpadów i przedstawieniu dokumentów
wymaganych przepisami rozporządzenia nr 1013/2006, na wniosek składającego gwarancję,
Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji, orzeka o jej zwrocie, z zastrzeżeniem
ust. 2.
2.
W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia
nr 1013/2006, i gdy zgłaszający lub odbiorca odpadów nie zrealizował obowiązków dotyczących
odpowiednio zwrotu odpadów do państwa wysyłki lub zagospodarowania ich na terenie
państwa przeznaczenia, nałożonych w decyzjach, o których mowa w art. 24 lub 26, Główny
Inspektor Ochrony Środowiska orzeka, w drodze decyzji, o przeznaczeniu na ten cel
środków z gwarancji finansowej w wysokości niezbędnej do zrealizowania tych obowiązków.
Rozdział 6
Zwrot odpadów
Art. 23.
1.
W przypadku stwierdzenia, że realizacja międzynarodowego przemieszczania odpadów nie
jest możliwa, zgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu, dokumencie zgłoszenia
lub przesyłania lub w umowie zawartej między zgłaszającym a odbiorcą odpadów, albo
na podstawie otrzymanego w trybie art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006 powiadomienia,
Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne
i w drodze postanowienia wzywa zgłaszającego do zastosowania procedur określonych
w art. 22 rozporządzenia nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających
z tych procedur, nie dłuższy niż 14 dni.
2.
O wszczęciu postępowania i wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor
Ochrony Środowiska powiadamia odpowiednio właściwe organy państwa przeznaczenia, tranzytu
lub wywozu oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Komendanta Głównego
Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego Inspektora
Transportu Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, a także wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce prowadzenia procesu
odzysku lub unieszkodliwiania lub siedziby zgłaszającego lub odbiorcy odpadów sprowadzonych
nielegalnie.
Art. 24.
1.
Po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w postanowieniu, o którym mowa w art.
23 ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji, nakazuje:
1)
zgłaszającemu - odebranie odpadów zwróconych z zagranicy oraz określa sposób ich zagospodarowania
na terenie kraju;
2)
odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie - odesłanie odpadów do kraju wysyłki albo
określa sposób zagospodarowania tych odpadów na terenie kraju.
2.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska określa termin
i szczegółowe warunki wykonania zwrotu odpadów do kraju wysyłki lub zagospodarowania
odpadów na terenie kraju.
3.
Kopie decyzji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu
Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi
Transportu Drogowego, Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, wojewódzkiemu inspektorowi
ochrony środowiska właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia procesu odzysku, unieszkodliwiania,
siedziby zgłaszającego lub odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie oraz odpowiednio
pozostałym właściwym organom kraju przeznaczenia, tranzytu lub wywozu.
Art. 25.
1.
W przypadku stwierdzenia nielegalnego międzynarodowego przemieszczania odpadów albo
na podstawie powiadomienia o nielegalnym przemieszczeniu otrzymanego w trybie art.
24 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna
z urzędu postępowanie administracyjne i wzywa:
1)
zgłaszającego lub, jeżeli nie dokonano zgłoszenia, podmiot zobowiązany do dokonania
zgłoszenia - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność
ponosi wysyłający odpady,
2)
odbiorcę odpadów - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność
ponosi odbiorca odpadów
- w drodze postanowienia, do zastosowania procedur określonych w art. 24 rozporządzenia
nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających z tych procedur, nie
dłuższy niż 30 dni.
2.
O wszczęciu postępowania i wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor
Ochrony Środowiska powiadamia, odpowiednio właściwe organy państwa przeznaczenia,
tranzytu lub wywozu oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Komendanta
Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego
Inspektora Transportu Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, a także wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce prowadzenia procesu
odzysku lub unieszkodliwiania lub siedziby zgłaszającego lub odbiorcy odpadów sprowadzonych
nielegalnie.
Art. 26.
Po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w postanowieniu, o którym mowa w art.
25 ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji:
1)
nakazuje podmiotowi, który dokonał zgłoszenia, lub, jeżeli nie dokonano zgłoszenia,
podmiotowi zobowiązanemu do dokonania zgłoszenia odebranie odpadów zwróconych z zagranicy
oraz określa sposób gospodarowania tymi odpadami na terenie kraju - jeżeli za nielegalne
międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady z
terenu kraju;
2)
nakazuje odbiorcy odpadów odesłanie ich do kraju wysyłki albo określa sposób gospodarowania
tymi odpadami na terenie kraju - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie
odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady sprowadzone nielegalnie spoza terenu
kraju;
3)
określa sposób gospodarowania tymi odpadami na terenie kraju - jeżeli za nielegalne
międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów sprowadzonych
nielegalnie na teren kraju;
4)
nakazuje transportującemu te odpady odesłanie ich do kraju wysyłki - jeżeli nieznany
jest wysyłający i odbiorca odpadów.
Art. 27.
1.
Organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 ust. 3, który stwierdził nielegalne
międzynarodowe przemieszczanie odpadów, podejmuje niezwłocznie działania mające na
celu zabezpieczenie przed oddziaływaniem odpadów na środowisko, w tym szczególnie
życie i zdrowie ludzi.
2.
Organ administracji publicznej, który stwierdził nielegalne międzynarodowe przemieszczanie
odpadów, niezwłocznie przekazuje zawiadomienie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska
wraz z kompletną dokumentacją sprawy oraz informację o podjętych działaniach.
3.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska, na podstawie dokumentów, o których mowa w ust.
2, wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i wydaje decyzję, o której mowa
w art. 26.
411)Dodany przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 28, poz. 145), która weszła w życie z dniem 12 marca 2010 r..
Po wszczęciu postępowania administracyjnego, o którym mowa w ust. 3, Główny Inspektor
Ochrony Środowiska, po konsultacji z organem, który dokonał ujawnienia transportu
nielegalnie przemieszczanych odpadów, w drodze postanowienia, zobowiązuje odbiorcę
odpadów sprowadzonych nielegalnie do określonego sposobu postępowania z tymi odpadami,
do czasu zakończenia procedur określonych w art. 24 rozporządzenia nr 1013/2006 lub
do czasu wydania decyzji, o której mowa w art. 26.
Art. 28.
1.
Decyzjom, o których mowa w art. 24 ust. 1, art. 26 oraz art. 27 ust. 3, nadaje się
rygor natychmiastowej wykonalności.
2.
Egzekucja wykonania decyzji, o których mowa w art. 24 ust. 1, art. 26 oraz art. 27
ust. 3, odbywa się w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 2912)W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 11..
Na postanowienia, o których mowa w art. 23 ust. 1, art. 25 ust. 1 i art. 27 ust. 4,
przysługuje zażalenie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
Rozdział 7
Właściwe przejścia graniczne i urzędy celne
Art. 30.
1.
Międzynarodowe przemieszczanie odpadów, z wyłączeniem przemieszczania odpadów wewnątrz
Unii Europejskiej, jest realizowane przez wyznaczone przejścia graniczne i w wyznaczonych
urzędach celnych.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych i ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
wykaz przejść granicznych, którymi realizowane jest międzynarodowe przemieszczanie
odpadów, kierując się koniecznością zapewnienia skutecznej kontroli przestrzegania
przepisów rozporządzenia nr 1013/2006, w szczególności w zakresie kontroli zgodności
zgłoszonego rodzaju odpadów z faktyczną zawartością ładunku przywożonego z zagranicy,
wywożonego za granicę lub przewożonego tranzytem.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wykaz właściwych w sprawach
międzynarodowego przemieszczania odpadów urzędów celnych, kierując się koniecznością
zapewnienia skutecznej kontroli przestrzegania przepisów rozporządzenia nr 1013/2006,
w szczególności w zakresie kontroli zgodności zgłoszonego rodzaju odpadów z faktyczną
zawartością ładunku przywożonego z zagranicy, wywożonego za granicę lub przewożonego
tranzytem.
Rozdział 8
Przepisy karne
Art. 31.
1.
Kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje decyzji nakazującej odesłanie odpadów, przywiezionych
na teren kraju, do kraju wysyłki lub określającej sposób zagospodarowania tych odpadów
na terytorium kraju
-
-podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna uczestnicząca w międzynarodowym przemieszczaniu
odpadów, która wbrew obowiązkowi nie przedkłada uprawnionym organom lub osobom dokumentów
lub informacji wymaganych w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów
-
-podlega karze grzywny.
3.
Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje na zasadach i w trybie
określonym w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia .
Rozdział 9
Kary pieniężne
Art. 32.
1.
Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na odbiorcę odpadów przywiezionych
nielegalnie bez dokonania zgłoszenia, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości
od 50 000 do 300 000 zł.
2.
Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na wysyłającego odpady bez dokonania
zgłoszenia, jeżeli takie zgłoszenie jest wymagane zgodnie z art. 3 rozporządzenia
nr 1013/2006, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 50 000 do 300 000 zł.
3.
Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na wysyłającego odpady, w drodze decyzji,
karę pieniężną w wysokości od 50 000 do 300 000 zł, jeżeli ten, choćby nieumyślnie,
dokonał wysyłki odpadów:
1)
bez zgody zainteresowanych właściwych organów;
2)
gdy zgoda zainteresowanych właściwych organów została uzyskana w wyniku fałszerstwa,
wprowadzenia w błąd lub oszustwa;
3)
w sposób, który nie jest zgodny ze sposobem określonym w dokumencie zgłoszenia transgranicznego
przesyłania (przemieszczania) odpadów, o którym mowa w załączniku IA do rozporządzenia
nr 1013/2006, lub w dokumencie przesyłania dotyczącym transgranicznego przesyłania
(przemieszczania) odpadów, o którym mowa w załączniku IB do rozporządzenia nr 1013/2006.
414)Dodany przez art. 5 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 11..
Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na odbiorcę odpadów sprowadzonych
nielegalnie, który nie zastosował się do postanowienia, o którym mowa w art. 27 ust.
4, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 25 000 do 150 000 zł.
Art. 33.
1.
Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na odbiorcę odpadów, w drodze decyzji,
karę pieniężną w wysokości od 30 000 do 150 000 zł, jeżeli ten, choćby nieumyślnie:
1)
więcej niż jeden raz posługiwał się tym samym dokumentem przesyłania;
2)
przyjął większą ilość transportów niż była zgłoszona;
3)
przyjął większą ilość odpadów niż było to określone w zezwoleniu;
4)
nie wypełnił obowiązku potwierdzenia otrzymania odpadów przez prowadzącego instalację
odzysku lub unieszkodliwiania odpadów w terminie 3 dni od ich odbioru;
5)
nie wypełnił obowiązku potwierdzenia dokonania odzysku lub unieszkodliwienia przez
prowadzącego instalację odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w terminie 30 dni od
dokonania odzysku lub unieszkodliwienia, nie później jednak niż w terminie jednego
roku kalendarzowego od dnia otrzymania odpadów;
6)
nie wypełnił obowiązku przechowywania dokumentów związanych ze zgłoszeniem przemieszczania
odpadów przez okres 3 lat od daty pierwszej wysyłki.
2.
Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na wysyłającego odpady, w drodze decyzji,
karę pieniężną w wysokości od 30 000 do 150 000 zł, jeżeli ten, choćby nieumyślnie:
1)
więcej niż jeden raz posługiwał się tym samym dokumentem przesyłania;
2)
dokonał wysyłki większej ilości transportów niż była zgłoszona;
3)
dokonał wysyłki większej ilości odpadów niż było to określone w zezwoleniu;
4)
dokonał wysyłki odpadów bez powiadomienia na trzy dni robocze przed transportem wszystkich
zainteresowanych właściwych organów.
3.
Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na transportującego odpady, w drodze
decyzji, karę pieniężną w wysokości od 20 000 do 60 000 zł, jeżeli ten, choćby nieumyślnie:
1)
nie realizował przewozu ustaloną trasą przejazdu;
2)
nie jest wskazany w zezwoleniu jako przewoźnik odpadów;
3)
naruszył warunki dotyczące rodzaju opakowania odpadów;
4)
dokonywał przewozu odpadów bez dołączenia do transportu wszystkich wymaganych dokumentów;
5)
dokonywał przewozu odpadów z niewypełnionym prawidłowo lub niepodpisanym dokumentem
przesyłania;
6)
dokonał wymieszania podczas transportu odpadów objętych odrębnymi zgłoszeniami;
7)
dokonywał przewozu odpadów wymienionych w załącznikach III, IIIA oraz IIIB bez informacji
wymaganej na podstawie art. 18 rozporządzenia nr 1013/2006 lub gdy informacja nie
została dołączona w formacie określonym w załączniku VII do rozporządzenia nr 1013/2006.
Art. 34.
Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 32 i 33, należy uwzględnić
w szczególności ilość, rodzaj i charakter odpadów, w tym możliwość zagrożeń dla ludzi
i środowiska powodowanych przez te odpady, oraz okoliczności uprzedniego naruszenia
przepisów ustawy i rozporządzenia nr 1013/2006.
Art. 35.
1.
Wykonanie kary pieniężnej nałożonej przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska
ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji.
2.
Karę pieniężną wnosi się na rachunek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska,
który wydał decyzje w przedmiocie wymierzenia kary.
3.
Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji.
4.
W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 3, kara pieniężna
podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Rozdział 10
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 36.
(pominięty)15)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 37.
(pominięty)15)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 38.
(pominięty)15)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 39.
(pominięty)15)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Rozdział 11
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 40.
(pominięty)15)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 41.
Do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy oraz do zezwoleń wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 42.
Traci moc ustawa z dnia 30 lipca 2004 r. o międzynarodowym obrocie odpadami .
Art. 43.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 12 lipca 2007 r.
1)
W brzmieniu ustalonym przez art. 217 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
(Dz. U. z 2013 r. poz. 21), która weszła w życie z dniem 23 stycznia 2013 r.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1238, z 2014 r. poz. 40, 47, 457, 822, 1101, 1146, 1322 i 1662 oraz z 2015 r.
poz. 122, 151, 277, 478, 774, 881 i 933.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 888 i 1238, z
2014 r. poz. 695, 1101 i 1322 oraz z 2015 r. poz. 87, 122 i 933.
4)
Przez art. 217 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 1 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu
barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. Nr 106, poz. 622),
która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 217 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
1.
7)
Przez art. 217 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
8)
Dodany przez art. 83 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
9)
W brzmieniu ustalonym przez art. 217 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
10)
Dodany przez art. 217 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
11)
Dodany przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 28, poz. 145), która weszła w życie z dniem
12 marca 2010 r.
12)
W brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 11.
13)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 765 i 1247, z 2014 r. poz. 486, 579, 786 i 969 oraz z 2015 r. poz. 21, 396 i
841.
14)
Dodany przez art. 5 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 11.
15)
Zamieszczony w obwieszczeniu.