Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 17 lipca 2014 r.w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami
i kierowców 2)Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy Komisji 2009/112/WE
z dnia 25 sierpnia 2009 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/439/EWG w sprawie praw jazdy
(Dz. Urz. UE L 223 z 26.08.2009, str. 26) oraz dyrektywy Komisji 2009/113/WE z dnia
25 sierpnia 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady w sprawie praw jazdy (Dz. Urz. UE L 223 z 26.08.2009, str. 31).
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Załącznik nr 1 - Oświadczenie dotyczące stanu zdrowia (wzór)
- Załącznik nr 2 - Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie narządu wzroku
- Załącznik nr 3 - Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie narządu słuchu i równowagi
- Załącznik nr 4 - Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie układu ruchu, układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego, czynności nerek, stanu psychicznego, objawów wskazujących na uzależnienie od alkoholu lub jego nadużywanie, objawów wskazujących na uzależnienie od środków działających podobnie do alkoholu lub ich nadużywanie oraz stosowania produktów leczniczych mogących mieć wpływ na zdolność do kierowania pojazdami
- Załącznik nr 5 - Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie układu nerwowego, w tym padaczki
- Załącznik nr 6 - Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie cukrzycy
- Załącznik nr 7 - Orzeczenie lekarskie (wzór)
- Załącznik nr 8 - Orzeczenie lekarskie (wzór)
- Załącznik nr 9 - Karta badania lekarskiego (wzór)
- Załącznik nr 10 - Wzór pieczątki uprawnionego lekarza
- Załącznik nr 11 - Zaświadczenie (wzór)
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania badania lekarskiego;
2)
zakres:
a)
badań lekarskich,
b)
konsultacji u lekarzy specjalistów,
c)
pomocniczych badań diagnostycznych;
3)
jednostki uprawnione do przeprowadzania badań, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 3-5 oraz w art. 79 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r.
o kierujących pojazdami, zwanej dalej „ustawą”;
4)
wzory stosowanych dokumentów oraz wzór pieczątki uprawnionego lekarza;
5)
dodatkowe kwalifikacje, o których mowa w art. 77 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy;
6)
podmioty uprawnione do przeprowadzania szkoleń lekarzy w zakresie badań kierowców
oraz ramowy program ich szkolenia;
7)
wysokość opłaty:
a)
za badanie lekarskie,
b)
za wpis do ewidencji, o którym mowa w art. 77 ust. 2 pkt 1 ustawy.
§ 2.
Osoba posiadająca skierowanie zgłasza się na badanie lekarskie w terminie nie dłuższym
niż 30 dni od dnia otrzymania skierowania na to badanie.
§ 3.
1.
Badanie lekarskie przeprowadza się po sprawdzeniu tożsamości osoby badanej i złożeniu
oświadczenia dotyczącego stanu zdrowia, o którym mowa w art. 78 ustawy.
2.
Wzór oświadczenia określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
§ 4.
1.
W ramach badania lekarskiego uprawniony lekarz dokonuje oceny stanu zdrowia osoby
badanej w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania
pojazdami, w zakresie:
1)
narządu wzroku;
2)
narządu słuchu i równowagi;
3)
układu ruchu;
4)
układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego;
5)
układu nerwowego, w tym padaczki;
6)
czynności nerek;
7)
cukrzycy, przy uwzględnieniu wyników badania poziomu glikemii;
8)
stanu psychicznego;
9)
objawów wskazujących na uzależnienie od alkoholu lub jego nadużywanie;
10)
objawów wskazujących na uzależnienie od środków działających podobnie do alkoholu
lub ich nadużywanie;
11)
stosowania produktów leczniczych mogących mieć wpływ na zdolność do kierowania pojazdami;
12)
innych poważnych zaburzeń stanu zdrowia, które mogą stanowić zagrożenie w sytuacji
kierowania pojazdami.
2.
W zakresie badania lekarskiego uprawniony lekarz uwzględnia u osoby badanej obecność
i rodzaj schorzenia, stopień zaawansowania objawów chorobowych i ich dynamikę, z uwzględnieniem
możliwości rozwoju choroby, jak i cofania się jej objawów, oraz rozważa zagrożenia
dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, jakie mogą mieć miejsce w przypadku kierowania
przez tę osobę pojazdami.
§ 5.
Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie:
1)
narządu wzroku - określa załącznik nr 2 do rozporządzenia;
2)
narządu słuchu i równowagi - określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;
3)
układu ruchu, układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego, czynności nerek, stanu
psychicznego, objawów wskazujących na uzależnienie od alkoholu lub jego nadużywanie,
objawów wskazujących na uzależnienie od środków działających podobnie do alkoholu
lub ich nadużywanie oraz stosowania produktów leczniczych mogących mieć wpływ na zdolność
do kierowania pojazdami - określa załącznik nr 4 do rozporządzenia;
4)
układu nerwowego, w tym padaczki - określa załącznik nr 5 do rozporządzenia;
5)
cukrzycy - określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.
§ 6.
1.
Uprawniony lekarz może skierować osobę badaną na konsultacje do lekarza posiadającego
specjalizację w określonej dziedzinie medycyny lub psychologa albo zlecić przeprowadzenie
pomocniczych badań diagnostycznych, w zakresie, o którym mowa w § 4 ust. 1, w celu
oceny schorzenia lub stopnia zaawansowania objawów chorobowych.
2.
Konsultacja u lekarza posiadającego specjalizację w dziedzinie okulistyki jest obligatoryjna
w odniesieniu do osób ubiegających się o wydanie lub posiadających prawo jazdy kategorii
AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T, po 12-miesięcznym okresie adaptacji w przypadku powstania
jednooczności lub diplopii. Przed upływem okresu adaptacji uprawniony lekarz stwierdza
istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
3.
Konsultacja u lekarza posiadającego specjalizację w dziedzinie okulistyki, oraz badania
oceniające widzenie zmierzchowe, zjawisko olśnienia oraz wrażliwość na kontrast, są
obligatoryjne w odniesieniu do:
1)
osób ubiegających się o wydanie lub posiadających: prawo jazdy kategorii C1, C1+E,
C, C+E, D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem;
2)
osób, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 6 ustawy;
3)
kierowców, o których mowa w art. 39j ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym , zwanej dalej „ustawą o transporcie drogowym”, oraz przedsiębiorców lub innych osób
osobiście wykonujących przewóz drogowy, o których mowa w art. 39m ustawy o transporcie drogowym;
4)
osób, o których mowa w art. 34 ust. 1, art. 60 lub art. 117 ust. 4 ustawy.
§ 7.
1.
Uprawniony lekarz, po przeprowadzeniu badania lekarskiego, wystawia orzeczenie lekarskie,
którego wzór określają odpowiednio załączniki nr 7 i 8 do rozporządzenia.
2.
Oryginał orzeczenia lekarskiego otrzymuje osoba badana, a kopię orzeczenia lekarskiego
dołącza się do dokumentacji badania prowadzonej w formie karty badania lekarskiego,
której wzór określa załącznik nr 9 do rozporządzenia.
§ 8.
Wzór pieczątki uprawnionego lekarza określa załącznik nr 10 do rozporządzenia.
§ 9.
Jeżeli osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami albo kierowca
podlega jednocześnie badaniom lekarskim dla więcej niż jednej kategorii prawa jazdy,
przeprowadza się jedno badanie lekarskie obejmujące swoim zakresem wszystkie wymagania
związane z tymi kategoriami.
§ 10.
1.
Jednostkami uprawnionymi do przeprowadzania badań osób, o których mowa w art. 75 ust.
1 pkt 3-5 ustawy, są wojewódzkie ośrodki medycyny pracy, właściwe ze względu na miejsce
zamieszkania osoby badanej.
2.
Osoba zgłaszająca się na badanie lekarskie na podstawie decyzji starosty, o której
mowa w art. 99 ust. 2 lit. c ustawy, przekazuje uprawnionemu lekarzowi kopię orzeczenia
stwierdzającego niepełnosprawność.
§ 11.
Jednostkami uprawnionymi do przeprowadzania ponownego badania lekarskiego, o którym
mowa w art. 79 ust. 4 i 5 ustawy, są w przypadku orzeczenia lekarskiego wydanego przez:
1)
uprawnionego lekarza - wojewódzkie ośrodki medycyny pracy, właściwe ze względu na
miejsce zamieszkania osoby badanej;
2)
uprawnionego lekarza zatrudnionego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy:
a)
Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej w Warszawie,
b)
Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr. med. Jerzego Nofera w Łodzi,
c)
Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu,
d)
Instytut Medycyny Wsi im. Witolda Chodźki w Lublinie,
e)
Instytut Medycyny Morskiej i Tropikalnej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego,
f)
Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w Warszawie.
§ 12.
1.
Za posiadanie dodatkowych kwalifikacji, o których mowa w art. 77 ust. 1 pkt 3 lit.
b ustawy, uznaje się:
1)
posiadanie specjalizacji w dziedzinie medycyny: przemysłowej, kolejowej, lotniczej,
morskiej i tropikalnej, sportowej, ogólnej, rodzinnej lub chorób wewnętrznych oraz
2)
ukończenie z wynikiem pozytywnym szkolenia w zakresie badań lekarskich kierowców.
2.
Szkolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne,
w wymiarze łącznym co najmniej 60 godzin, w zakresie:
1)
podstaw prawnych orzecznictwa o zdolności do kierowania pojazdami;
2)
zasad orzecznictwa lekarskiego o zdolności do kierowania pojazdami;
3)
metodyki badań narządu wzroku, narządu słuchu i równowagi oraz układu nerwowego;
4)
oceny fizycznej i psychicznej zdolności do kierowania pojazdami w zakresie określonym
w § 4 ust. 1;
5)
problematyki alkoholizmu i oddziaływania środków działających podobnie do alkoholu;
6)
wypadkowości drogowej.
3.
Podmiotami uprawnionymi do przeprowadzania szkoleń lekarzy w zakresie badań kierowców
są jednostki, o których mowa w § 11 pkt 2 lit. a-f.
4.
Dokumentem potwierdzającym posiadanie dodatkowych kwalifikacji jest zaświadczenie
wydane przez jednostkę przeprowadzającą szkolenie. Wzór zaświadczenia określa załącznik
nr 11 do rozporządzenia.
§ 13.
Opłata za:
1)
badanie lekarskie - wynosi 200 zł;
2)
ponowne badanie lekarskie przeprowadzane w trybie, o którym mowa w art. 79 ust. 4
ustawy - wynosi 200 zł;
3)
wpis do ewidencji uprawnionych lekarzy - wynosi 50 zł.
§ 14.
1.
Postępowania w sprawie wydania orzeczenia lekarskiego wszczęte, a niezakończone przed
dniem wejścia w życie rozporządzenia, przeprowadza się na podstawie dotychczasowych
przepisów.
2.
Orzeczenia lekarskie wydane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia zachowują ważność
przez okres, na jaki zostały wydane.
§ 15.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 lipca 2014 r.3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia
7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o
uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2013 r. poz. 133), które traci moc z
dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 137 ustawy z dnia
5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r. poz. 600).
2)
Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy Komisji 2009/112/WE
z dnia 25 sierpnia 2009 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/439/EWG w sprawie praw jazdy
(Dz. Urz. UE L 223 z 26.08.2009, str. 26) oraz dyrektywy Komisji 2009/113/WE z dnia
25 sierpnia 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady w sprawie praw jazdy (Dz. Urz. UE L 223 z 26.08.2009, str. 31).
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia
7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o
uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2013 r. poz. 133), które traci moc z
dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 137 ustawy z dnia
5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r. poz. 600).
Załącznik nr 1 - Oświadczenie dotyczące stanu zdrowia (wzór)
Załącznik nr 2 - Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie narządu wzroku
|
Objaśnienia:
*) wymagane badanie pola widzenia - orientacyjne; w przypadku stwierdzenia jaskry lub
zmian zwyrodnieniowych siatkówki jest wskazane wykonanie badania pola widzenia perymetrycznie.
**) badanie widzenia zmierzchowego i wrażliwości na olśnienie należy wykonać, jeżeli
osoba badana ma wszczepione soczewki wewnątrzgałkowe lub jest po laserowej korekcji
wad wzroku lub z innych powodów wynikających z badania lekarskiego; w przypadku zaburzeń
widzenia zmierzchowego i wrażliwości na olśnienie możliwe jest określenie ograniczeń
w korzystaniu z uprawnień do kierowania pojazdami, wynikające ze stanu zdrowia, o
których mowa w art. 79 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Załącznik nr 3 - Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie narządu słuchu i równowagi
I.
Stan narządu słuchu
1.
Ubytek częściowy albo całkowity słuchu nie stanowi przeciwwskazania zdrowotnego do
kierowania pojazdami przez osobę ubiegającą się o wydanie lub posiadającą prawo jazdy
kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T.
2.
W przypadku osoby:
1)
ubiegającej się o wydanie lub posiadającej: prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E,
D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem,
2)
podlegającej badaniom na podstawie art. 39j ust. 1 albo art. 39m ustawy z dnia 6 września
2001 r. o transporcie drogowym,
3)
występującej o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym
wartości pieniężne albo o przedłużenie ważności tego zezwolenia,
4)
o której mowa w art. 34 ust. 1, art. 60 lub art. 117 ust. 4 ustawy z dnia 5 stycznia
2011 r. o kierujących pojazdami
- konieczne jest zachowanie możliwości swobodnego porozumiewania się na drodze słuchowej,
co oznacza rozumienie mowy wymawianej szeptem z odległości nie mniejszej niż 1 metr
w uchu lepiej słyszącym, w tym przy zastosowaniu aparatu słuchowego lub implantu słuchowego.
3.
W przypadku stwierdzenia konieczności zastosowania aparatu słuchowego lub implantu
słuchowego, uprawniony lekarz wpisuje w orzeczeniu lekarskim właściwy kod i subkod,
określony w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5
stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
II.
Stan narządu równowagi
W każdym przypadku wymagana jest czynnościowa sprawność układu równowagi oraz brak
zaburzeń widzenia spowodowanych uszkodzeniami narządu równowagi, potwierdzone prawidłowymi
wynikami prób statyczno-dynamicznych np. próby Romberga i Unterbergera lub próby Romberga
i Fukudy oraz testem dynamicznej ostrości wzroku.
Załącznik nr 4 - Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie układu ruchu, układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego, czynności nerek, stanu psychicznego, objawów wskazujących na uzależnienie od alkoholu lub jego nadużywanie, objawów wskazujących na uzależnienie od środków działających podobnie do alkoholu lub ich nadużywanie oraz stosowania produktów leczniczych mogących mieć wpływ na zdolność do kierowania pojazdami
1.
W zakresie chorób układu ruchu uwzględnia się nieprawidłowości, które mogą stanowić
zagrożenie w sytuacji kierowania pojazdami. W uzasadnionych przypadkach uprawniony
lekarz wskazuje, poprzez wpisanie właściwego kodu i subkodu, określonego w przepisach
wydanych na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących
pojazdami, ograniczenia w kierowaniu pojazdami lub informacji dodatkowych w zakresie
dostosowania pojazdu do niepełnosprawności.
2.
W zakresie chorób układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego orzeka się istnienie
przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w przypadku chorób, które mogą
stwarzać ryzyko nagłej niewydolności układu sercowo-naczyniowego lub układu oddechowego
i osłabienie funkcji mózgowych stanowiących zagrożenie dla bezpieczeństwa drogowego,
w tym chorób, w których występują objawy w postaci arytmii serca lub dusznicy bolesnej.
3.
U osób z wszczepionym stymulatorem serca, chorobą niedokrwienną serca lub cierpiących
na nadciśnienie tętnicze, decyzję o możliwości kierowania pojazdami uprawniony lekarz
podejmuje na podstawie oceny powikłań narządowych, które mogłyby stworzyć zagrożenia
dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, oraz pod warunkiem poddawania się regularnym kontrolnym
badaniom lekarskim. U osób z chorobą niedokrwienną serca uwzględnia się występowanie
dolegliwości w spoczynku oraz w sytuacjach stresowych.
4.
W zakresie chorób układu sercowo-naczyniowego, w przypadku osoby:
1)
ubiegającej się o wydanie lub posiadającej: prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E,
D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem,
2)
podlegającej badaniom na podstawie art. 39j ust. 1 albo art. 39m ustawy z dnia 6 września
2001 r. o transporcie drogowym,
3)
występującej o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym
wartości pieniężne albo o przedłużenie ważności tego zezwolenia,
4)
o której mowa w art. 34 ust. 1, art. 60 lub art. 117 ust. 4 ustawy z dnia 5 stycznia
2011 r. o kierujących pojazdami
- uwzględnia się dodatkowe ryzyka, które mogą stanowić zagrożenie w sytuacji kierowania
pojazdami.
5.
Oceniając stan zdrowia osoby badanej w zakresie stanu psychicznego uwzględnia się:
1)
poważne zaburzenia psychiczne wrodzone lub spowodowane chorobą, urazem lub operacją
neurochirurgiczną;
2)
poważny niedorozwój umysłowy;
3)
poważne zaburzenia zachowania spowodowane wiekiem lub zaburzenia osobowości mające
negatywny wpływ na ocenę sytuacji, zachowanie lub zdolności adaptacyjne.
6.
W przypadku istnienia u osoby badanej zaburzeń, o których mowa w ust. 5, można orzec
brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, jeżeli wskazuje na to opinia
lekarza specjalisty w dziedzinie psychiatrii lub psychologa, oraz osoba ta przeprowadza
regularne kontrolne badania lekarskie, właściwe dla każdego przypadku.
7.
W przypadku stwierdzenia uzależnienia od alkoholu lub niemożności powstrzymania się
od picia alkoholu i kierowania pojazdem lub uzależnienia od środków działających podobnie
do alkoholu orzeka się istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
8.
W przypadku stwierdzenia w przeszłości uzależnienia od alkoholu lub środków działających
podobnie do alkoholu, można orzec brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami,
jeżeli osoba badana:
1)
udokumentuje co najmniej roczny okres abstynencji;
2)
przedstawi opinię lekarza lub terapeuty prowadzącego leczenie odwykowe potwierdzającą
leczenie i utrzymywanie abstynencji, oraz przeprowadza regularne kontrolne badania
lekarskie.
9.
Oceniając stan zdrowia osoby badanej w zakresie uzależnienia od alkoholu lub środka
działającego podobnie do alkoholu uwzględnia się środki wymienione w wykazie określonym
w przepisach wydanych na podstawie art. 129j ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.
-Prawo o ruchu drogowym.
10.
Oceniając stan zdrowia osoby badanej w zakresie zaburzeń psychicznych, uzależnienia
od alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, w przypadku osoby:
1)
ubiegającej się o wydanie lub posiadającej: prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E,
D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem,
2)
podlegającej badaniom na podstawie art. 39j ust. 1 albo art. 39m ustawy z dnia 6 września
2001 r. o transporcie drogowym,
3)
występującej o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym
wartości pieniężne albo o przedłużenie ważności tego zezwolenia,
4)
o której mowa w art. 34 ust. 1, art. 60 lub art. 117 ust. 4 ustawy z dnia 5 stycznia
2011 r. o kierujących pojazdami - uwzględnia się dodatkowe ryzyka, które mogą stanowić
zagrożenie w sytuacji kierowania pojazdami.
11.
W przypadku niewydolności nerek, jeżeli stopień zaawansowania choroby może stanowić
zagrożenie w sytuacji kierowania pojazdami, orzeka się istnienie przeciwwskazań zdrowotnych
do kierowania pojazdami. W innych przypadkach niewydolności nerek można orzec brak
przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, jeżeli osoba badana przeprowadza
regularne kontrolne badania lekarskie, właściwe dla każdego przypadku.
12.
W przypadku osoby z przeszczepionym organem albo sztucznym wszczepem można orzec brak
przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, jeżeli stan zdrowia tej osoby
nie ma negatywnego wpływu na zdolność do kierowania pojazdami i poddaje się ona regularnym
kontrolnym badaniom lekarskim, właściwym dla każdego przypadku.
13.
Oceniając stan zdrowia osoby badanej, w zakresie o którym mowa w ust. 11 i ust. 12
w przypadku osoby:
1)
ubiegającej się o wydanie lub posiadającej: prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E,
D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem,
2)
podlegającej badaniom na podstawie art. 39j ust. 1 albo art. 39m ustawy z dnia 6 września
2001 r. o transporcie drogowym,
3)
występującej o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym
wartości pieniężne albo o przedłużenie ważności tego zezwolenia,
4)
o której mowa w art. 34 ust. 1, art. 60 lub art. 117 ust. 4 ustawy z dnia 5 stycznia
2011 r. o kierujących pojazdami - uwzględnia się dodatkowe ryzyka, które mogą stanowić
zagrożenie w sytuacji kierowania pojazdami.
14.
W przypadku regularnego stosowania produktu leczniczego, który u osoby badanej obniża
zdolność do bezpiecznego kierowania pojazdami, stwierdza się istnienie przeciwwskazań
zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Załącznik nr 5 - Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie układu nerwowego, w tym padaczki
1.
W zakresie układu nerowego uwzględnia się choroby obwodowego i ośrodkowego układu
nerwowego oraz zaburzenia neurologiczne związane z interwencją chirurgiczną skutkującą
uszkodzeniem ośrodkowego lub obwodowego układu nerwowego, w zależności od skutków
czynnościowych (zaburzeń świadomości, zaburzeń czucia, zaburzeń motorycznych, zaburzeń
postawy ciała, zaburzeń równowagi i koordynacji ruchowej, dysfunkcji percepcji wzrokowej
i słuchowej). W ocenie należy również uwzględnić zagrożenia wynikające z charakteru
schorzenia, niebezpieczeństwo progresji zaburzeń neurologicznych i pogorszenia się
stanu zdrowia.
2.
W przypadku schorzeń neurologicznych może być wymagana opinia lekarza neurologa, w
przypadku padaczki opinia lekarza neurologa jest konieczna.
3.
W przypadku wystąpienia u osoby ubiegającej się o wydanie lub posiadającej prawo jazdy
innej utraty świadomości, zaburzenia świadomości lub napadowych zaburzeń ruchowych
o symptomatologii padaczkowej, konieczne jest dokonanie oceny, z uwzględnieniem ryzyka
ponownego wystąpienia tych zaburzeń podczas kierowania pojazdami. Lekarz neurolog
określa wymagania dotyczące dalszej obserwacji lekarskiej oraz może wskazać okres,
w którym osoba posiadająca prawo jazdy nie może kierować pojazdami.
4.
Zdolność do kierowania pojazdami osoby ubiegającej się o wydanie lub posiadającej
prawo jazdy, u której stwierdzono strukturalną zmianę śródmózgową lub śródczaszkową,
podlega ocenie indywidualnej przez lekarza neurologa. Lekarz neurolog może określić
wymagania dotyczące dalszej obserwacji lekarskiej oraz wskazać okres, w którym osoba
posiadająca prawo jazdy nie może kierować pojazdami.
5.
U osoby, u której rozpoznano padaczkę i przyjmującej leki przeciwpadaczkowe, ubiegającej
się o wydanie lub posiadającej prawo jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub
T można orzec brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, jeżeli osoba
ta przedstawi opinię lekarza neurologa potwierdzającą brak napadów padaczkowych w
ciągu ostatnich dwóch lat leczenia oraz pod warunkiem późniejszego przeprowadzania
badań kontrolnych co pół roku przez okres dwóch kolejnych lat, następnie co rok przez
kolejne trzy lata, a następnie w zależności od wskazań lekarza neurologa.
6.
W przypadku odstawienia leczenia przez osobę, o której mowa w ust. 5, kierowanie pojazdami
jest przeciwwskazane od początku odstawienia leczenia do upływu 6 miesięcy od dnia
zaprzestania leczenia. Po tym okresie osoba ta podlega regularnym kontrolnym badaniom
przez lekarza neurologa, co pół roku przez okres dwóch lat, następnie co rok przez
kolejne trzy lata, a następnie w zależności od wskazań lekarskich. Opinię lekarza
neurologa osoba badana przedstawia uprawnionemu lekarzowi.
7.
W przypadku zmiany leczenia lekarz neurolog może wskazać okres, w którym osoba, o
której mowa w ust. 5, nie może kierować pojazdami.
8.
W przypadku wystąpienia pierwszego lub pojedynczego nieprowokowanego napadu o symptomatologii
padaczkowej orzeka się brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami przez
osobę ubiegającą o wydanie lub posiadającą prawo jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1,
B, B+E lub T, jeżeli osoba ta przedstawi opinię lekarza neurologa potwierdzającą sześciomiesięczny
okres bez napadów.
9.
W przypadku wystąpienia prowokowanego napadu padaczkowego wywołanego rozpoznawalnym
czynnikiem prowokującym, którego wystąpienie podczas kierowania pojazdami jest mało
prawdopodobne, można orzec brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami
przez osobę ubiegającą o wydanie lub posiadającą prawo jazdy kategorii AM, A1, A2,
A, B1, B, B+E lub T, jeżeli wskazuje na to przedłożona przez osobę badaną opinia lekarza
neurologa.
10.
Osobie ubiegającej się o wydanie lub posiadającej prawo jazdy kategorii AM, A1, A2,
A, B1, B, B+E lub T, która nie miała napadów padaczkowych poza napadami padaczkowymi
podczas snu lub nie miała napadów poza napadami padaczkowymi, co do których wykazano,
że nie wpływają na świadomość i nie powodują żadnego upośledzenia czynnościowego,
można orzec brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, pod warunkiem,
że ustalono obecność tego wzorca objawów w okresie nie krótszym niż dwa lata wymaganym
w przypadku padaczki bez napadów padaczkowych. Jeżeli osoba badana miała ataki lub
napady jakiegokolwiek innego rodzaju można orzec brak przeciwwskazań zdrowotnych do
kierowania pojazdami pod warunkiem, że upłynął roczny okres bez kolejnego ataku lub
napadu padaczkowego i po przedstawieniu opinii lekarza neurologa.
11.
W przypadkach, o których mowa w ust. 5-7, orzeka się istnienie przeciwwskazań zdrowotnych
do kierowania pojazdami, jeżeli wystąpił napad padaczkowy w ciągu ostatnich dwóch
lat choroby.
12.
Padaczka u osób niewymagających leczenia farmakologicznego nie stanowi uzasadnienia
orzeczenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami przez osobę
ubiegającą się o wydanie lub posiadającą prawo jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1,
B, B+E lub T po upływie jednego roku bez kolejnych napadów, pod warunkiem przedstawienia
opinii lekarza neurologa oraz przeprowadzania regularnych kontrolnych badań lekarskich
przez okres przynajmniej pięciu lat.
13.
W przypadku osoby:
1)
ubiegającej się o wydanie lub posiadającej: prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E,
D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem,
2)
podlegającej badaniom na podstawie art. 39j ust. 1 albo art. 39m ustawy z dnia 6 września
2001 r. o transporcie drogowym,
3)
występującej o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym
wartości pieniężne albo o przedłużenie ważności tego zezwolenia,
4)
o której mowa w art. 34 ust. 1, art. 60 lub art. 117 ust. 4 ustawy z dnia 5 stycznia
2011 r. o kierujących pojazdami - u której rozpoznano padaczkę lub wystąpił napad
o symptomatologii padaczkowej, orzeka się istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do
kierowania tymi pojazdami.
14.
Jeżeli u osoby, o której mowa w ust. 13, wystąpił napad o symptomatologii padaczkowej,
która wykaże co najmniej 10-letni okres bez konieczności leczenia farmakologicznego
i bez napadu o symptomatologii padaczkowej, można orzec brak przeciwwskazań zdrowotnych
do kierowania pojazdami po przedstawieniu opinii lekarza neurologa.
15.
Osoba badana przedstawia uprawnionemu lekarzowi opinię lekarza neurologa w formie
karty konsultacyjnej neurologicznej, według wzoru określonego poniżej.
16.
Do osób po operacyjnym leczeniu padaczki stosuje się przepisy ust. 1-15.
Załącznik nr 6 - Szczegółowe warunki badania lekarskiego w zakresie cukrzycy
1.
Określenie:
1)
ciężka hipoglikemia - oznacza spadek stężenia glukozy powodujący konieczność pomocy
innej osoby w celu uzyskania ustąpienia objawów oraz normalizacji glikemii;
2)
nawracająca hipoglikemia - oznacza co najmniej drugi przypadek ciężkiej hipoglikemii
w okresie 12 miesięcy;
3)
nieświadomość hipoglikemii - oznacza nieodczuwanie patologicznie niskich (< 70 mg/dl,
tj. < 3,9 mmol/1) wartości glikemii, będące istotnym powikłaniem częstego występowania
epizodów hipoglikemii.
2.
Osobie leczonej farmakologicznie z powodu cukrzycy ubiegającej się o wydanie lub posiadającej
prawo jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T można orzec brak przeciwwskazań
zdrowotnych do kierowania pojazdami pod następującymi warunkami:
1)
przeprowadzania regularnych kontrolnych badań lekarskich, właściwych dla każdego przypadku,
przy czym okres pomiędzy badaniami nie może przekraczać pięciu lat;
2)
wykazania przez osobę badaną pełnej świadomości ryzyka hipoglikemii, w szczególności
zagrożenia utratą przytomności, oraz poinformowania jej o konieczności zgłoszenia
się na ponowne badanie w przypadku wystąpienia w porze czuwania epizodu ciężkiej hipoglikemii,
nawet niezwiązanego z kierowaniem pojazdami;
3)
prowadzenia kontroli nad przebiegiem choroby przez osobę badaną, zgodnie ze wskazaniami
lekarza prowadzącego leczenie cukrzycy.
3.
W przypadku stwierdzenia nawracającej hipoglikemii oraz nieświadomości hipoglikemii
orzeka się istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami przez osobę,
o której mowa w ust. 2.
4.
Osobie leczonej farmakologicznie z powodu cukrzycy:
1)
ubiegającej się o wydanie lub posiadającej: prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E,
D1, D1+E, D, D+E lub pozwolenie na kierowanie tramwajem,
3)
podlegającej badaniom na podstawie art. 39j ust. 1 albo art. 39m ustawy z dnia 6 września
2001 r. o transporcie drogowym,
4)
występującej o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym
wartości pieniężne albo o przedłużenie ważności tego zezwolenia,
5)
o której mowa w art. 34 ust. 1, art. 60 lub art. 117 ust. 4 ustawy z dnia 5 stycznia
2011 r. o kierujących pojazdami - można orzec brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania
pojazdami pod następującymi warunkami:
a)
przedstawienia pozytywnej opinii lekarza specjalisty w dziedzinie diabetologii albo
innego lekarza prowadzącego leczenie cukrzycy, w tym o braku innych przeciwwskazań
zdrowotnych do kierowania pojazdami związanych z cukrzycą,
b)
przeprowadzania regularnych kontrolnych badań lekarskich, właściwych dla każdego przypadku,
przy czym okres pomiędzy badaniami nie może przekraczać trzech lat, a w przypadku
insulinoterapii - roku,
c)
wykazania przez osobę badaną pełnej świadomości ryzyka hipoglikemii, w szczególności
zagrożenia utratą przytomności, oraz poinformowanie jej o konieczności zgłoszenia
się do ponownej oceny braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami w przypadku wystąpienia
w porze czuwania epizodu ciężkiej hipoglikemii, także niezwiązanego z kierowaniem
pojazdami,
d)
prowadzenia kontroli nad przebiegiem choroby przez osobę badaną, zgodnie ze wskazaniami
lekarza specjalisty w dziedzinie diabetologii albo innego lekarza prowadzącego leczenie
cukrzycy, w tym poprzez regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi, przynajmniej
dwa razy dziennie oraz w porach dnia związanych z kierowaniem pojazdami,
e)
udokumentowania kontroli nad przebiegiem choroby przez lekarza prowadzącego leczenie
cukrzycy.
5.
W przypadku ciężkiej hipoglikemii, nieświadomości hipoglikemii oraz innych powikłań
związanych z cukrzycą, orzeka się istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania
pojazdami przez osobę, o której mowa w ust. 4.
6.
Osoba badana przedstawia uprawnionemu lekarzowi opinię lekarza specjalisty w dziedzinie
diabetologii albo innego lekarza prowadzącego leczenie cukrzycy w formie karty konsultacyjnej
diabetologicznej, według wzoru określonego poniżej.