Rozporządzenie Ministra Środowiskaz dnia 2 lipca 2014 r.w sprawie szczegółowych warunków udzielania horyzontalnej pomocy publicznej na niektóre
cele z zakresu ochrony środowiska 2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone: 1) rozporządzeniem Ministra Środowiska
z dnia 5 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy publicznej
na przedsięwzięcia będące inwestycjami służącymi redukcji emisji ze źródeł spalania
paliw (Dz. U. Nr 209, poz. 1517 oraz z 2009 r. Nr 162, poz. 1294), 2) rozporządzeniem
Ministra Środowiska z dnia 16 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania
pomocy publicznej na przedsięwzięcia będące inwestycjami związanymi z odnawialnymi
źródłami energii (Dz. U. Nr 14, poz. 89 oraz z 2009 r. Nr 162, poz. 1295), 3) rozporządzeniem
Ministra Środowiska z dnia 8 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania
pomocy publicznej na przedsięwzięcia będące inwestycjami służącymi zastosowaniu technologii
zapewniających czystszą i energooszczędną produkcję oraz oszczędzanie surowców (Dz.
U. Nr 61, poz. 385 oraz z 2009 r. Nr 162, poz. 1296), 4) rozporządzeniem Ministra
Środowiska z dnia 8 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy
publicznej na przedsięwzięcia będące inwestycjami służącymi ograniczeniu emisji lotnych
związków organicznych (Dz. U. Nr 62, poz. 392 oraz z 2009 r. Nr 162, poz. 1297), 5)
rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 maja 2008 r. w sprawie szczegółowych
warunków udzielania pomocy publicznej na przedsięwzięcia będące inwestycjami służącymi
poprawie jakości paliw i technologii silnikowych (Dz. U. Nr 89, poz. 547 oraz z 2009 r.
Nr 162, poz. 1298) - które utraciły moc z dniem 31 grudnia 2012 r.
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 400a ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowe warunki udzielania horyzontalnej pomocy publicznej,
zwanej dalej „pomocą”, na niektóre cele z zakresu ochrony środowiska i gospodarki
wodnej ze środków pozostających w dyspozycji Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska
i Gospodarki Wodnej oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
przedsiębiorcy, mikroprzedsiębiorcy, małym i średnim przedsiębiorcy - należy przez
to rozumieć przedsiębiorstwo, mikroprzedsiębiorstwo, małe i średnie przedsiębiorstwo
w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r.
uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art.
87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) ;
2)
dużym przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo inne niż mikroprzedsiębiorstwo,
małe i średnie przedsiębiorstwo;
3)
standardzie ochrony środowiska UE - należy przez to rozumieć warunki, jakie przedsiębiorca
powinien osiągnąć w zakresie ochrony środowiska, w tym w zakresie oszczędności energii,
określone w dyrektywach lub rozporządzeniach Unii Europejskiej, lub obowiązek stosowania
przez przedsiębiorcę najlepszych dostępnych technik udostępnionych na stronie internetowej
ministra właściwego do spraw środowiska;
4)
polskim standardzie ochrony środowiska - należy przez to rozumieć warunki, jakie przedsiębiorca
ma osiągnąć w zakresie ochrony środowiska, w tym w zakresie oszczędności energii,
określone w przepisach prawa polskiego;
5)
wartości pomocy - należy przez to rozumieć ekwiwalent dotacji brutto obliczany zgodnie
z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu
obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach ;
6)
intensywności pomocy - należy przez to rozumieć stosunek wartości pomocy do kosztów
kwalifikujących się do objęcia pomocą.
§ 3.
Pomoc jest udzielana zgodnie z Wytycznymi wspólnotowymi w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska , zwanymi dalej „Wytycznymi wspólnotowymi”, oraz z załącznikiem XII do Traktatu o
przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.
§ 4.
1.
Pomoc na realizację celów z zakresu ochrony środowiska może być udzielana na:
1)
rekultywację terenów zanieczyszczonych substancjami niebezpiecznymi w wyniku działalności
człowieka;
2)
inwestycje w odnawialne źródła energii lub produkcję biopaliw spełniających kryteria
zrównoważonego rozwoju, o których mowa w pkt 1.5.6 Wytycznych wspólnotowych;
3)
inwestycje służące wytwarzaniu energii w wysokosprawnej kogeneracji w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne ;
4)
inwestycje służące zmniejszeniu zużycia energii;
5)
inwestycje związane z ochroną powietrza, powierzchni ziemi, wód powierzchniowych,
wód podziemnych lub mające na celu ograniczenie hałasu;
6)
inwestycje związane ze zmniejszeniem zapotrzebowania na surowce lub materiały;
7)
inwestycje związane z ograniczaniem wytwarzania odpadów lub gospodarowaniem odpadami
wytworzonymi w przedsiębiorstwie, w tym przygotowaniem do ponownego użycia, recyklingiem
lub innym odzyskiem;
8)
inwestycje związane z poprawą jakości paliw innych niż biopaliwa, o których mowa w
pkt 2;
9)
inwestycje związane ze stosowaniem silników przyjaznych środowisku;
10)
inne inwestycje służące zmniejszeniu uciążliwości przedsiębiorstwa dla środowiska.
2.
Pomoc na rekultywację, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może być udzielona, jeżeli:
1)
stopień zanieczyszczenia terenu stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi lub środowiska;
2)
nie można ustalić podmiotu odpowiedzialnego za zanieczyszczenie terenu lub nie można
wyegzekwować od takiego podmiotu pokrycia kosztów rekultywacji;
3)
celem rekultywacji jest nadanie lub przywrócenie wartości użytkowych lub przyrodniczych
zanieczyszczonemu terenowi, w szczególności oczyszczenie gleby lub wody.
3.
W przypadku inwestycji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, podejmowanych przez przedsiębiorców,
dla których istnieją standardy ochrony środowiska UE określające udział energii ze
źródeł odnawialnych w całkowitej produkowanej przez nie energii, pomoc może być udzielona,
jeżeli inwestycja jest podejmowana w celu, o którym mowa w ust. 4 pkt 1 lub 3.
4.
W przypadku inwestycji, o których mowa w ust. 1 pkt 4-10, pomoc może być udzielona,
jeżeli inwestycja jest podejmowana w celu:
1)
dostosowania przedsiębiorcy do standardów ochrony środowiska UE, pod warunkiem zakończenia
inwestycji co najmniej rok przed ich wejściem w życie, lub
2)
dostosowania przedsiębiorcy do standardów ochrony środowiska UE na warunkach określonych
w Traktacie o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej w załączniku
XII w rozdziale 13 w sekcji D w pkt 2 w lit. a-c, lub
3)
podniesienia poziomu ochrony środowiska w przedsiębiorstwie w stopniu wykraczającym
ponad standardy ochrony środowiska UE, lub
4)
podniesienia poziomu ochrony środowiska w przedsiębiorstwie, jeżeli nie ustanowiono
standardów ochrony środowiska UE.
5.
Pomocy nie udziela się:
1)
na działalność polegającą na produkcji podstawowej produktów rolnych w zakresie, w
jakim zastosowanie mają Wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007-2013 ;
2)
na działalność związaną z produkcją podstawową produktów rybołówstwa i akwakultury
w zakresie, w jakim zastosowanie mają rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego
Funduszu Rybackiego , Wytyczne do celów analizy pomocy państwa dla rybołówstwa i akwakultury lub rozporządzenie Komisji (WE) nr 736/2008 z dnia 22 lipca 2008 r. w sprawie stosowania
art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw
zajmujących się produkcją, przetwórstwem i wprowadzaniem do obrotu produktów rybołówstwa ;
3)
na infrastrukturę transportu.
§ 5.
Pomoc może być udzielana w formie:
1)
dotacji, w tym dopłat do oprocentowania kredytów bankowych, lub
2)
oprocentowanych pożyczek, lub
3)
częściowych umorzeń oprocentowanych pożyczek.
§ 6.
W przypadku rekultywacji, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, do kosztów kwalifikujących
się do objęcia pomocą zalicza się koszty związane z rekultywacją pomniejszone o wzrost
wartości gruntu wynikający z jej przeprowadzenia.
§ 7.
1.
W przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2-10, do kosztów kwalifikujących
się do objęcia pomocą zalicza się koszty inwestycji pomniejszone o:
1)
koszt inwestycji referencyjnej, która stanowi wiarygodną i ekonomicznie racjonalną
alternatywę dla inwestycji objętej pomocą;
2)
korzyści uzyskiwane dzięki realizacji inwestycji.
2.
Do kosztów inwestycji zalicza się koszty poniesione bezpośrednio na:
1)
prace przedrealizacyjne, w tym niezbędne studia, ekspertyzy, koncepcje, projekty techniczne,
projekty budowlane, raport oddziaływania na środowisko;
2)
nabycie gruntu i przygotowanie terenu budowy;
3)
nabycie lub wykonanie budowli lub budynków;
4)
nabycie maszyn i urządzeń, wraz z kosztami transportu, załadunku lub wyładunku;
5)
roboty budowlane lub związane z instalacją i uruchomieniem poszczególnych urządzeń
lub całego obiektu;
6)
obiekty i infrastrukturę związane z inwestycją, w tym zaopatrzenie w wodę, energię
elektryczną, ciepło, gaz oraz przyłączenie do systemu odprowadzania ścieków, ogrodzenie,
oświetlenie, zagospodarowanie terenu i obszaru ograniczonego użytkowania;
7)
zakup i instalację urządzeń automatyki i sterowania, aparatury kontrolno-pomiarowej,
przygotowanie i wyposażenie zaplecza technicznego i laboratoryjnego;
8)
nabycie wartości niematerialnych i prawnych w formie patentów, licencji, nieopatentowanej
wiedzy technicznej, technologicznej lub z zakresu organizacji i zarządzania, jeżeli
wartości te spełniać będą łącznie następujące warunki:
a)
będą nabyte na warunkach rynkowych od przedsiębiorstwa, nad którym nabywca nie sprawuje
bezpośredniej ani pośredniej kontroli,
b)
będą podlegać amortyzacji,
c)
będą stanowić aktywa przedsiębiorstwa, które otrzymało pomoc, oraz będą pozostawać
w zakładzie, z którym związana jest pomoc, i będą wykorzystywane wyłącznie w tym zakładzie
przez co najmniej pięć lat, chyba że są przestarzałe pod względem technicznym;
9)
usługi niezbędne do realizacji inwestycji, w tym nadzór, badania potwierdzające osiągnięcie
efektu ekologicznego, inwentaryzację powykonawczą.
3.
Inwestycja referencyjna oznacza:
1)
w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, podejmowanych przez przedsiębiorcę,
dla którego nie istnieją standardy ochrony środowiska UE - inwestycję w konwencjonalne
źródło energii o takiej samej mocy pod względem efektywnej produkcji energii lub -
w przypadku biopaliw - inwestycję pozwalającą uzyskać taką samą ilość paliwa innego
niż biopaliwa spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju;
2)
w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 - inwestycję pozwalającą
uzyskać taką samą ilość energii elektrycznej i cieplnej bez osiągnięcia wysokosprawnej
kogeneracji;
3)
w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 5, podejmowanych w celu dostosowania
przedsiębiorcy do standardów ochrony środowiska UE na warunkach określonych w Traktacie
o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej - porównywalną pod
względem technicznym inwestycję niezwiązaną z podwyższeniem poziomu ochrony środowiska
rozumianym jako dostosowanie do standardów ochrony środowiska UE;
4)
w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4-10, podejmowanych w celu
podniesienia poziomu ochrony środowiska przez przedsiębiorcę, jeżeli nie ustanowiono
dla niego standardów ochrony środowiska UE:
a)
jeżeli służą dostosowaniu do standardów ochrony środowiska, jakie przedsiębiorca powinien
spełniać zgodnie z przepisami prawa polskiego - porównywalną pod względem technicznym
inwestycję niezwiązaną z podwyższeniem poziomu ochrony środowiska rozumianym jako
dostosowanie do polskich standardów ochrony środowiska,
b)
jeżeli nie służą dostosowaniu do polskich standardów ochrony środowiska - porównywalną
pod względem technicznym inwestycję, która nie zapewnia analogicznego podwyższenia
poziomu ochrony środowiska i która zostałaby zrealizowana bez pomocy;
5)
w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4-10 oraz ust. 3, podejmowanych
w celu:
a)
dostosowania przedsiębiorcy do standardów ochrony środowiska UE, pod warunkiem zakończenia
inwestycji co najmniej rok przed ich wejściem w życie,
b)
podniesienia poziomu ochrony środowiska w przedsiębiorstwie w stopniu wykraczającym
ponad standardy ochrony środowiska UE
- porównywalną pod względem technicznym inwestycję, która nie zapewnia analogicznego
podwyższenia poziomu ochrony środowiska, przy czym zakres inwestycji referencyjnej
określa się w sposób gwarantujący ograniczenie kosztów kwalifikujących się do objęcia
pomocą wyłącznie do dodatkowych kosztów związanych z ochroną środowiska.
4.
Przez dodatkowe koszty związane z ochroną środowiska:
1)
o których mowa w ust. 3 pkt 5 lit. a, należy rozumieć koszty niezbędne do osiągnięcia
poziomu ochrony środowiska wymaganego przez standardy ochrony środowiska UE w porównaniu
do kosztów niezbędnych do osiągnięcia standardów ochrony środowiska UE, które przedsiębiorca
powinien spełniać na dzień udzielenia pomocy;
2)
o których mowa w ust. 3 pkt 5 lit. b, należy rozumieć koszty niezbędne do osiągnięcia
poziomu ochrony środowiska wyższego niż wymagany przez standardy ochrony środowiska
UE.
5.
Korzyści uzyskiwane dzięki realizacji inwestycji obejmują:
1)
dochody wynikające ze zwiększenia zdolności produkcyjnych,
2)
oszczędności w ponoszonych kosztach,
3)
dochody pochodzące z dodatkowej produkcji
- pomniejszone o korzyści, jakie uzyskano by w wyniku realizacji inwestycji referencyjnej.
6.
Korzyści uzyskiwane dzięki realizacji inwestycji oblicza się dla pierwszych pięciu
lat eksploatacji przedmiotu inwestycji.
7.
W przypadku pomocy na inwestycje, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4, korzyści uzyskiwane
dzięki realizacji inwestycji oblicza się:
1)
w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców - dla pierwszych
trzech lat eksploatacji przedmiotu inwestycji;
2)
w przypadku dużych przedsiębiorców objętych europejskim systemem handlu uprawnieniami
do emisji dwutlenku węgla - dla pierwszych pięciu lat eksploatacji przedmiotu inwestycji;
3)
w przypadku dużych przedsiębiorców nieobjętych europejskim systemem handlu uprawnieniami
do emisji dwutlenku węgla - dla pierwszych czterech lat eksploatacji przedmiotu inwestycji;
4)
w przypadku dużych przedsiębiorców, jeżeli okres amortyzacji inwestycji nie przekracza
trzech lat - dla pierwszych trzech lat eksploatacji przedmiotu inwestycji.
§ 8.
1.
W celu obliczenia kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, o których mowa w
§ 6 oraz w § 7 ust. 1, wartość kosztów oraz korzyści dyskontuje się na dzień udzielenia
pomocy.
2.
Do dyskontowania stosuje się stopę dyskontową równą stopie bazowej ustalanej przez
Komisję Europejską i publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, powiększonej
o 100 punktów bazowych.
§ 9.
1.
Intensywność pomocy nie może przekraczać:
1)
w przypadku rekultywacji, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 - 100%;
2)
w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 - 60%, z wyłączeniem inwestycji,
o których mowa w § 4 ust. 3;
3)
w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 i 4 - 60%, z zastrzeżeniem
pkt 4;
4)
w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4-10 oraz ust. 3, podejmowanych
w celu, o którym mowa w § 4 ust. 4 pkt 1, jeżeli zakończenie inwestycji następuje:
a)
wcześniej niż trzy lata przed dniem wejścia w życie standardów ochrony środowiska
UE - 15%,
b)
nie później niż rok i nie wcześniej niż trzy lata przed dniem wejścia w życie standardów
ochrony środowiska UE - 10%;
5)
w przypadku inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 5-10, podejmowanych w celach,
o których mowa w § 4 ust. 4 pkt 2-4, oraz inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 3,
podejmowanych w celach, o których mowa w § 4 ust. 4 pkt 3 - 50%.
2.
Wartość maksymalnej dopuszczalnej intensywności pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt
2, 3 i 5, z wyłączeniem pomocy udzielanej na inwestycje, o których mowa w § 4 ust.
1 pkt 5, podejmowanych w celu, o którym mowa w § 4 ust. 4 pkt 2, podwyższa się:
1)
w przypadku mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców - o 20 punktów procentowych;
2)
w przypadku średnich przedsiębiorców - o 10 punktów procentowych.
3.
Wartość maksymalnej dopuszczalnej intensywności pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt
4, podwyższa się:
1)
w przypadku mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców - o 10 punktów procentowych;
2)
w przypadku średnich przedsiębiorców - o 5 punktów procentowych.
§ 10.
1.
Pomoc podlega sumowaniu z inną pomocą publiczną lub pomocą de minimis , udzielaną na te same koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą, bez względu na
jej formę i źródło pochodzenia, w tym ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej.
2.
Całkowita wartość pomocy nie może powodować przekroczenia intensywności pomocy określonej
w § 9.
3.
Jeżeli całkowita wartość pomocy przekracza 7 500 000 euro, pomoc może być udzielona
po zatwierdzeniu jej przez Komisję Europejską.
§ 11.
1.
Pomoc może być udzielona pod warunkiem, że wniosek o jej udzielenie został złożony
przed dniem rozpoczęcia realizacji przedsięwzięcia.
2.
Przez rozpoczęcie realizacji przedsięwzięcia należy rozumieć podjęcie robót budowlanych
lub zaciągnięcie pierwszego zobowiązania do zamówienia urządzeń.
3.
W przypadku dużego przedsiębiorcy pomoc może być udzielona, jeżeli z dokumentacji
załączonej do wniosku o udzielenie pomocy wynika, że przedsięwzięcie bez udzielonej
pomocy nie byłoby realizowane ze względu na niewystarczającą jego rentowność.
4.
Przepisy ust. 1-3 nie mają zastosowania do inwestycji, o których mowa w § 4 ust. 1
pkt 5, podejmowanych w celu, o którym mowa w § 4 ust. 4 pkt 2.
§ 12.
Pomoc dla średniego oraz dużego przedsiębiorcy znajdującego się w okresie restrukturyzacji
przeprowadzanej z wykorzystaniem pomocy publicznej na ratowanie lub restrukturyzację,
o której mowa w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji
zagrożonych przedsiębiorstw , wymaga zatwierdzenia przez Komisję Europejską, chyba że informację o pomocy przekazano
do Komisji Europejskiej wraz z notyfikacją projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację.
§ 13.
Wnioski o udzielenie pomocy złożone i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie rozporządzenia
rozpatruje się zgodnie z przepisami rozporządzenia.
§ 14.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
2)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone: 1) rozporządzeniem Ministra Środowiska
z dnia 5 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy publicznej
na przedsięwzięcia będące inwestycjami służącymi redukcji emisji ze źródeł spalania
paliw (Dz. U. Nr 209, poz. 1517 oraz z 2009 r. Nr 162, poz. 1294), 2) rozporządzeniem
Ministra Środowiska z dnia 16 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania
pomocy publicznej na przedsięwzięcia będące inwestycjami związanymi z odnawialnymi
źródłami energii (Dz. U. Nr 14, poz. 89 oraz z 2009 r. Nr 162, poz. 1295), 3) rozporządzeniem
Ministra Środowiska z dnia 8 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania
pomocy publicznej na przedsięwzięcia będące inwestycjami służącymi zastosowaniu technologii
zapewniających czystszą i energooszczędną produkcję oraz oszczędzanie surowców (Dz.
U. Nr 61, poz. 385 oraz z 2009 r. Nr 162, poz. 1296), 4) rozporządzeniem Ministra
Środowiska z dnia 8 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy
publicznej na przedsięwzięcia będące inwestycjami służącymi ograniczeniu emisji lotnych
związków organicznych (Dz. U. Nr 62, poz. 392 oraz z 2009 r. Nr 162, poz. 1297), 5)
rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 maja 2008 r. w sprawie szczegółowych
warunków udzielania pomocy publicznej na przedsięwzięcia będące inwestycjami służącymi
poprawie jakości paliw i technologii silnikowych (Dz. U. Nr 89, poz. 547 oraz z 2009 r.
Nr 162, poz. 1298) - które utraciły moc z dniem 31 grudnia 2012 r.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1238 oraz z 2014 r. poz. 40, 47, 457 i 822.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 984 i 1238 oraz z 2014 r. poz. 457 i 490.