Rozporządzenie Rady Ministrówz dnia 28 maja 2014 r.w sprawie wnoszenia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokład statku
powietrznego przez uprawnionych żołnierzy i funkcjonariuszy
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 116 ust. 5 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
szczegółowe warunki wnoszenia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na
pokład statku powietrznego przez żołnierzy i funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego oraz funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Straży Granicznej i
Biura Ochrony Rządu, zwanych dalej „uprawnionymi”;
2)
organizację i zakres szkolenia uprawnionych w zakresie zasad bezpieczeństwa na pokładzie
statku powietrznego w przypadku użycia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego.
§ 2.
Warunkiem wniesienia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokład statku
powietrznego przez uprawnionych jest:
1)
odbycie szkolenia, o którym mowa w art. 116 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, zwanej dalej „ustawą”;
2)
przekazanie przez przełożonych uprawnionych lub inne osoby upoważnione informacji
o zamiarze wniesienia na pokład statku powietrznego broni palnej lub środków przymusu
bezpośredniego;
3)
posiadanie przez uprawnionych na pokładzie statku powietrznego:
a)
broni palnej utrzymywanej w stanie zabezpieczonym, bez wprowadzonego naboju do komory
nabojowej i w miejscu uniemożliwiającym jej dobycie przez osoby postronne,
b)
amunicji przystosowanej do jej użycia na pokładzie statku powietrznego,
c)
środków przymusu bezpośredniego w miejscu uniemożliwiającym ich użycie przez osoby
postronne.
§ 3.
1.
Szkolenie, o którym mowa w art. 116 ust. 3 pkt 3 ustawy, prowadzi Straż Graniczna
w oparciu o program szkolenia przygotowany przez Komendanta Głównego Straży Granicznej
w porozumieniu z Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego.
2.
Szkolenie w odniesieniu do funkcjonariuszy Policji może prowadzić Policja w oparciu
o program szkolenia, o którym mowa w ust. 1.
3.
Komendant Główny Straży Granicznej lub upoważniona przez niego osoba wydaje zaświadczenie
potwierdzające odbycie szkolenia.
4.
Komendant Główny Policji lub upoważniona przez niego osoba wydaje zaświadczenie, o
którym mowa w ust. 3, w odniesieniu do funkcjonariuszy Policji, którzy odbyli szkolenie
prowadzone przez Policję.
5.
Szkolenie może być prowadzone w formie wykładu, pokazu lub ćwiczenia.
6.
Koszty szkolenia prowadzonego przez Straż Graniczną ponoszą podmioty delegujące uprawnionych
do odbycia tego szkolenia na podstawie pisemnego porozumienia zawartego między Komendantem
Głównym Straży Granicznej a właściwym podmiotem.
§ 4.
Szkolenie, o którym mowa w art. 116 ust. 3 pkt 3 ustawy, przeprowadza się z zakresu
znajomości:
1)
pokładu statku powietrznego;
2)
procedur obowiązujących na pokładzie statku powietrznego;
3)
skutków użycia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokładzie statku
powietrznego;
4)
sposobów unieszkodliwienia osoby niebezpiecznej bez użycia broni palnej na pokładzie
statku powietrznego.
§ 5.
Szkolenie z zakresu znajomości pokładu statku powietrznego obejmuje zagadnienia dotyczące:
1)
ogólnej budowy statku powietrznego, z uwzględnieniem miejsc szczególnie wrażliwych
dla bezpieczeństwa statku powietrznego;
2)
lokalizacji na pokładzie statku powietrznego miejsc, w których są rozmieszczone techniczne
środki łączności statku powietrznego, oraz sposobu nawiązywania łączności za ich pośrednictwem
z załogą statku powietrznego;
3)
lokalizacji na pokładzie statku powietrznego zestawów pierwszej pomocy oraz ich składu.
§ 6.
Szkolenie z zakresu znajomości procedur obowiązujących na pokładzie statku powietrznego
obejmuje zagadnienia dotyczące postępowania w przypadku:
1)
awaryjnego lądowania statku powietrznego;
2)
pożaru na pokładzie statku powietrznego;
3)
wystąpienia aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym na pokładzie statku powietrznego.
§ 7.
Szkolenie z zakresu znajomości skutków użycia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego
na pokładzie statku powietrznego obejmuje zagadnienia dotyczące:
1)
dopuszczalności użycia poszczególnych rodzajów broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego;
2)
następstw użycia poszczególnych rodzajów broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego;
3)
postępowania po użyciu broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego.
§ 8.
Szkolenie z zakresu znajomości sposobów unieszkodliwienia osoby niebezpiecznej bez
użycia broni palnej na pokładzie statku powietrznego obejmuje zagadnienia dotyczące:
1)
przypadków, w których zachowanie osoby na pokładzie statku powietrznego stwarza zagrożenie
dla bezpieczeństwa statku powietrznego lub jego pasażerów;
2)
sposobów podejmowania przez uprawnionego interwencji w przypadkach, o których mowa
w pkt 1.
§ 9.
1.
Informację, o której mowa w § 2 pkt 2, przekazuje się:
1)
komendantowi właściwej miejscowo placówki Straży Granicznej - w przypadku lotniska,
na którym znajduje się lotnicze przejście graniczne;
2)
zarządzającemu lotniskiem wylotu i przylotu statku powietrznego;
3)
przewoźnikowi lotniczemu.
2.
Informację, o której mowa w § 2 pkt 2, przekazuje się w postaci papierowej albo elektronicznej,
nie później niż na 2 dni przed planowanym terminem wylotu uprawnionego.
3.
Informacja, o której mowa w § 2 pkt 2, zawiera:
1)
termin wylotu;
2)
oznaczenie lotu;
3)
dane dotyczące uprawnionego:
a)
imię i nazwisko,
b)
serię i numer dokumentu tożsamości,
c)
numer karty identyfikacyjnej portu lotniczego - jeżeli posiada;
4)
dane dotyczące liczby sztuk broni wnoszonej na pokład;
5)
dane dotyczące rodzajów środków przymusu bezpośredniego wnoszonych na pokład.
4.
W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy nie ma możliwości przekazania informacji,
o której mowa w § 2 pkt 2, z zachowaniem terminu określonego w ust. 2, przekazuje
się ją telefonicznie, a następnie niezwłocznie potwierdza w postaci papierowej albo
elektronicznej.
5.
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do uprawnionych wnoszących broń palną lub środki
przymusu bezpośredniego na pokład statku powietrznego bez zamiaru odbycia lotu oraz
funkcjonariuszy Straży Granicznej pełniących wartę ochronną, o której mowa w art.
186a ust. 1 ustawy.
6.
W przypadku przewożenia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego przez uprawnionego
na pokładzie statku powietrznego, przewoźnik lotniczy przekazuje dowódcy statku powietrznego
dane wynikające z informacji, o której mowa w § 2 pkt 2.
7.
Dowódca statku powietrznego, w trakcie przygotowania do lotu, jednak nie później niż
do chwili startu, informuje uczestniczących w danym locie uprawnionych o przebywaniu
na pokładzie statku powietrznego pozostałych uprawnionych posiadających broń palną
lub środki przymusu bezpośredniego oraz o zajmowanych przez nich miejscach.
8.
Dowódca statku powietrznego nie informuje uczestniczących w danym locie uprawnionych
o miejscach zajmowanych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej pełniących wartę ochronną,
o której mowa w art. 186a ust. 1 ustawy.
§ 10.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 6 czerwca 2014 r.1)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29
stycznia 2013 r. w sprawie wnoszenia broni oraz materiałów wybuchowych na pokład statku
powietrznego przez uprawnionych żołnierzy i funkcjonariuszy (Dz. U. poz. 195), które
traci moc z dniem 6 czerwca 2014 r. na podstawie art. 83 pkt 8 ustawy z dnia 24 maja
2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628 i 1165
oraz z 2014 r. poz. 24).
1)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29
stycznia 2013 r. w sprawie wnoszenia broni oraz materiałów wybuchowych na pokład statku
powietrznego przez uprawnionych żołnierzy i funkcjonariuszy (Dz. U. poz. 195), które
traci moc z dniem 6 czerwca 2014 r. na podstawie art. 83 pkt 8 ustawy z dnia 24 maja
2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628 i 1165
oraz z 2014 r. poz. 24).