Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwościz dnia 27 maja 2014 r.w sprawie określenia wzoru pouczenia o uprawnieniach tymczasowo aresztowanego w postępowaniu
karnym 1)Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa
do informacji w postępowaniu karnym (Dz. Urz. UE L 142 z 01.06.2012, str. 1).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 263 § 8 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego zarządza się, co następuje:
§ 1.
Określa się wzór pouczenia o uprawnieniach tymczasowo aresztowanego w postępowaniu
karnym, stanowiący załącznik do rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa
do informacji w postępowaniu karnym (Dz. Urz. UE L 142 z 01.06.2012, str. 1).
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69,
poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10,
poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr
143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r.
Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141,
poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192 i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz.
116, Nr 64, poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz.
766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903, z 2008 r. Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz.
648, Nr 107, poz. 686, Nr 123, poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr
214, poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i Nr 237, poz. 1651, z 2009 r.
Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104, Nr 28, poz. 171, Nr 68, poz. 585, Nr 85, poz. 716,
Nr 127, poz. 1051, Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178, poz. 1375, Nr 190,
poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 98, poz. 626, Nr 106, poz.
669, Nr 122, poz. 826, Nr 125, poz. 842, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307, z
2011 r. Nr 48, poz. 245 i 246, Nr 53, poz. 273, Nr 112, poz. 654, Nr 117, poz. 678,
Nr 142, poz. 829, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 240, poz. 1430, 1431 i
1438 i Nr 279, poz. 1645, z 2012 r. poz. 886, 1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i 1529,
z 2013 r. poz. 480, 765, 849, 1247, 1262, 1282 i 1650 oraz z 2014 r. poz. 85 i 384.
Załącznik - Pouczenie o uprawnieniach tymczasowo aresztowanego w postępowaniu karnym (wzór)
Tymczasowo aresztowanemu przysługują wymienione poniżej uprawnienia:
1.
Prawo do składania wyjaśnień, odmowy składania wyjaśnień lub odmowy odpowiedzi na
poszczególne pytania, bez konieczności podania przyczyn odmowy (art. 175 § 1)1)Jeżeli nie wskazano innej podstawy prawnej, przepisy w nawiasach oznaczają odpowiednie
artykuły ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr
89, poz. 555, z późn. zm.)..
2.
Prawo do korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy. Jeżeli tymczasowo aresztowany
wykaże, że nie stać go na obrońcę, sąd może wyznaczyć obrońcę z urzędu (art. 78 §
1). W wypadku skazania lub warunkowego umorzenia postępowania karnego tymczasowo aresztowany
może zostać obciążony kosztami obrony z urzędu (art. 627, art. 629).
3.
Jeżeli tymczasowo aresztowany nie zna wystarczająco języka polskiego - prawo do korzystania
z bezpłatnej pomocy tłumacza (art. 72 § 1).
4.
Prawo do zawiadomienia przez sąd osoby najbliższej lub innej wskazanej osoby o tymczasowym
aresztowaniu (art. 261 § 1 i 2).
5.
Jeżeli tymczasowo aresztowany nie jest obywatelem polskim - prawo do kontaktu z urzędem
konsularnym lub z przedstawicielstwem dyplomatycznym państwa, którego jest obywatelem
(art. 612 § 1). Jeżeli przewiduje to umowa konsularna między Polską a państwem, którego
tymczasowo aresztowany jest obywatelem, właściwy urząd konsularny lub przedstawicielstwo
dyplomatyczne zostaną poinformowane o aresztowaniu również bez jego prośby2)Dotyczy obywateli Afganistanu, Algierii, Australii, Austrii, Belgii, Białorusi, Bośni
i Hercegowiny, Bułgarii, Chińskiej Republiki Ludowej, Chorwacji, Cypru, Czech, Czarnogóry,
Estonii, Finlandii, Francji, Grecji, Kambodży, Kanady, Kazachstanu, Kirgistanu, Korei
Północnej, Kuby, Laosu, Litwy, Łotwy, Macedonii, Meksyku, Mołdawii, Mongolii, Nowej
Zelandii, Rosji, Rumunii, Serbii, Słowacji, Słowenii, Stanów Zjednoczonych, Syrii,
Tunezji, Turcji, Ukrainy, Uzbekistanu, Węgier, Wielkiej Brytanii i Wietnamu..
6.
Prawo do informacji o treści zarzutów, ich uzupełnieniu i zmianach oraz kwalifikacji
prawnej zarzucanego przestępstwa (art. 313 § 1, art. 314, art. 325a § 2 i art. 325g
§ 2).
7.
Prawo do przeglądania akt w części zawierającej dowody wskazane we wniosku o zastosowanie
albo przedłużenie tymczasowego aresztowania (art. 156 § 5a).
8.
Prawo do wniesienia do sądu zażalenia na tymczasowe aresztowanie w terminie 7 dni
od dnia otrzymania odpisu postanowienia o zastosowaniu lub przedłużeniu tymczasowego
aresztowania (art. 252).
9.
Prawo do złożenia wniosku o uchylenie lub zmianę tymczasowego aresztowania na inny
środek zapobiegawczy, niełączący się z pozbawieniem wolności. Środkiem takim może
być dozór Policji, poręczenie majątkowe lub osobiste, zakaz opuszczania kraju, obowiązek
opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, zawieszenie
w czynnościach służbowych lub w wykonywaniu zawodu, powstrzymanie się od określonej
działalności lub od prowadzenia pojazdów. Wniosek zostanie rozstrzygnięty w ciągu
3 dni przez prokuratora lub sąd. Na postanowienie prokuratora lub sądu tymczasowo
aresztowany może złożyć zażalenie tylko wtedy, gdy wniosek został złożony po upływie
co najmniej 3 miesięcy od dnia wydania poprzedniego postanowienia w sprawie tymczasowego
aresztowania (art. 254 § 1 i 2).
10.
Prawo do zapewnienia niezbędnej pomocy medycznej.
Potwierdzam otrzymanie pouczenia:
................................
(data, podpis)
1)
Jeżeli nie wskazano innej podstawy prawnej, przepisy w nawiasach oznaczają odpowiednie
artykuły ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr
89, poz. 555, z późn. zm.).
2)
Dotyczy obywateli Afganistanu, Algierii, Australii, Austrii, Belgii, Białorusi, Bośni
i Hercegowiny, Bułgarii, Chińskiej Republiki Ludowej, Chorwacji, Cypru, Czech, Czarnogóry,
Estonii, Finlandii, Francji, Grecji, Kambodży, Kanady, Kazachstanu, Kirgistanu, Korei
Północnej, Kuby, Laosu, Litwy, Łotwy, Macedonii, Meksyku, Mołdawii, Mongolii, Nowej
Zelandii, Rosji, Rumunii, Serbii, Słowacji, Słowenii, Stanów Zjednoczonych, Syrii,
Tunezji, Turcji, Ukrainy, Uzbekistanu, Węgier, Wielkiej Brytanii i Wietnamu.