Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 20 maja 2014 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Teresa Liszcz - przewodniczący,
Stanisław Biernat - sprawozdawca,
Maria Gintowt-Jankowicz,
Leon Kieres,
Małgorzata Pyziak-Szafnicka,
po rozpoznaniu w trybie art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym , na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 kwietnia 2014 r., skargi konstytucyjnej Grzegorza
Kaźmierczaka o zbadanie zgodności:
1)
art. 275 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego w zakresie, w jakim pozwala na takie jego rozumienie, które umożliwia zobowiązanie
osoby oddanej pod dozór policyjny do powstrzymywania się od kontaktów z określonymi
osobami i powstrzymywania się od przebywania w danym miejscu, z art. 2, art. 41 ust.
1 oraz art. 52 ust. 1 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
2)
art. 156 § 5 w związku z art. 156 § 5a w związku z art. 159 ustawy powołanej w punkcie
1 w zakresie, w jakim umożliwia prowadzącemu postępowanie przygotowawcze arbitralne,
nieuzależnione od wystąpienia żadnych ustawowo określonych przesłanek, odmowę udostępnienia
akt i umożliwienie sporządzenia ich odpisów i kserokopii, podejrzanemu i jego obrońcy,
w tym części akt będących podstawą zastosowania wobec podejrzanego środków zapobiegawczych,
przy równoczesnym braku możliwości sądowej kontroli tej decyzji, z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 42 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
orzeka:
Art. 156 § 5 w związku z art. 159 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego , w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 10 stycznia 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego,
ustawy - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego, ustawy o świadku koronnym
oraz ustawy o ochronie informacji niejawnych :
a)
jest zgodny z wywodzoną z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą określoności prawa,
b)
w zakresie, w jakim nie określa przesłanek odmowy dostępu do tych materiałów postępowania
przygotowawczego, które uzasadniają postanowienie prokuratora o zastosowaniu dozoru
Policji połączonego z zakazem kontaktowania się z określonymi osobami oraz zakazem
przebywania w określonych miejscach, jest niezgodny z art. 42 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.