Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 25 marca 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia ,
2)
ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem
Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej ,
3)
ustawą z dnia 24 października 2008 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej ,
5)
ustawą z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
oraz o zmianie niektórych innych ustaw ,
6)
ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie ,
7)
ustawą z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli
i przedsiębiorców ,
8)
ustawą z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi
wyrobami i organizacji rynku wina
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 19 marca 2014 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 2 oraz art. 126 ust. 4 i art. 128 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności
i żywienia , które stanowią:
„
2) Ustawa wykonuje w zakresie swojej regulacji następujące rozporządzenia Wspólnoty
Europejskiej:
1)
rozporządzenie Rady (EURATOM) nr 3954/87 z dnia 22 grudnia 1987 r. ustanawiające maksymalne
dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku
jądrowym lub w każdym innym przypadku pogotowia radiologicznego ;
2)
rozporządzenie Komisji (EURATOM) nr 944/89 z dnia 12 kwietnia 1989 r. ustanawiające
maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego w środkach spożywczych o mniejszym
znaczeniu w następstwie wypadku jądrowego lub w każdym innym przypadku pogotowia radiologicznego ;
3)
rozporządzenie Rady (EWG) nr 737/90 z dnia 22 marca 1990 r. w sprawie warunków regulujących
przywóz produktów rolnych pochodzących z państw trzecich w następstwie wypadku w elektrowni
jądrowej w Czarnobylu ;
4)
rozporządzenie Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji
ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych ;
5)
rozporządzenie Komisji (EWG) nr 94/92 z dnia 14 stycznia 1992 r. ustanawiające szczegółowe
zasady wprowadzenia w życie uzgodnień dotyczących przywozu z państw trzecich przewidzianych
w rozporządzeniu (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych
oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych ;
6)
rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń
geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych ;
7)
rozporządzenie Rady (EWG) nr 2082/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie świadectw o
szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych ;
8)
rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury
Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności ;
9)
rozporządzenie (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 października
1996 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla substancji aromatycznych używanych
lub przeznaczonych do użycia w lub na środkach spożywczych ;
10)
rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r.
dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności ;
11)
rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2000 z dnia 18 lipca 2000 r. ustanawiające środki
konieczne do przyjęcia programu oceny w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 2232/96
Parlamentu Europejskiego i Rady ;
12)
rozporządzenie Komisji (WE) nr 466/2001 z dnia 8 marca 2001 r. ustalające najwyższe
dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych ;
13)
rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia
2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski
Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa
żywności ;
14)
rozporządzenie (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r.
w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych ;
15)
rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września
2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy ;
16)
rozporządzenie (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września
2003 r. dotyczące możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych
genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych
z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniające dyrektywę 2001/18/WE ;
17)
rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada
2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych
do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni ;
18)
rozporządzenie (WE) nr 608/2004 Komisji z dnia 31 marca 2004 r. dotyczące etykietowania
żywności oraz składników żywności z dodatkiem fitosteroli, estrów fitosteroli i/lub
estrów fitostanoli ;
19)
rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia
2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych ;
20)
rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia
2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności
z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu
zwierząt (Dz. Urz. UE L 191 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 3, t. 45, str. 200);
21)
rozporządzenie Komisji (WE) nr 1863/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające
normę handlową dla pieczarek hodowlanych ;
22)
rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października
2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz
uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG ;
23)
rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r.
w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i
paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę
Rady 91/414/EWG ;
24)
rozporządzenie Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów
mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych ;
25)
rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające środki
wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr
853/2004 i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004
oraz (WE) nr 882/2004, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004
i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 .
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji transpozycji następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich:
1)
dyrektywy Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącej się do ustalania
najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach
oraz na ich powierzchni ;
2)
dyrektywy Rady 78/142/EWG z dnia 30 stycznia 1978 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
Państw Członkowskich odnoszących się do materiałów i wyrobów zawierających monomer
chlorku winylu przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi ;
3)
dyrektywy Komisji 80/766/EWG z dnia 8 lipca 1980 r. ustanawiającej wspólnotową metodę
analizy do celów urzędowej kontroli poziomu monomeru chlorku winylu w materiałach
i wyrobach, które przeznaczone są do kontaktu ze środkami spożywczymi ;
4)
dyrektywy Rady 80/777/EWG z dnia 15 lipca 1980 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
Państw Członkowskich w zakresie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód
mineralnych ;
5)
dyrektywy Komisji 81/432/EWG z dnia 29 kwietnia 1981 r. ustanawiającej wspólnotową
metodę analizy do celów urzędowej kontroli chlorku winylu uwalnianego z materiałów
i wyrobów do środków spożywczych ;
6)
pierwszej dyrektywy Komisji 81/712/EWG z dnia 28 lipca 1981 r. ustanawiającej wspólnotowe metody
analiz w celu kontroli spełniania kryteriów czystości przez niektóre dodatki stosowane
w środkach spożywczych ;
7)
dyrektywy Rady 82/711/EWG z dnia 18 października 1982 r. ustanawiającej podstawowe
zasady, niezbędne w badaniach migracji składników materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych
przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi ;
8)
dyrektywy Rady 84/500/EWG z dnia 15 października 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
Państw Członkowskich dotyczących wyrobów ceramicznych przeznaczonych do kontaktu ze
środkami spożywczymi ;
9)
dyrektywy Rady 85/572/EWG z dnia 19 grudnia 1985 r. ustanawiającej wykaz płynów modelowych
do zastosowania w badaniach migracji składników materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych
przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi ;
10)
dyrektywy Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych
dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni ;
11)
dyrektywy Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych
dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia
zwierzęcego i na ich powierzchni ;
12)
dyrektywy Komisji 87/250/EWG z dnia 15 kwietnia 1987 r. w sprawie oznaczania zawartości
alkoholu na etykietach napojów alkoholowych przeznaczonych do sprzedaży konsumentowi
końcowemu ;
13)
dyrektywy Rady 88/344/EWG z dnia 13 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
Państw Członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji
środków spożywczych i składników żywności ;
14)
dyrektywy Rady 88/388/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
Państw Członkowskich odnoszących się do środków aromatyzujących przeznaczonych do
użytku w środkach spożywczych i materiałów źródłowych służących do ich produkcji ;
15)
dyrektywy Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
Państw Członkowskich dotyczących dodatków do środków spożywczych dopuszczonych do
użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi ;
16)
dyrektywy Rady 89/108/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
Państw Członkowskich odnoszących się do głęboko mrożonych środków spożywczych przeznaczonych
do spożycia przez ludzi ;
17)
dyrektywy Rady 89/369/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie wskazówek lub oznakowań
identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy ;
18)
dyrektywy Rady 89/398/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw
Członkowskich odnoszących się do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego ;
19)
dyrektywy Rady 90/496/EWG z dnia 24 września 1990 r. w sprawie oznaczania wartości
odżywczej środków spożywczych ;
20)
dyrektywy Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych
dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia
roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni ;
21)
dyrektywy Komisji 91/321/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie preparatów dla niemowląt
i preparatów pochodnych ;
22)
dyrektywy Komisji 92/1/EWG z dnia 13 stycznia 1992 r. w sprawie monitorowania temperatur
w środkach transportu, podczas magazynowania oraz składowania głęboko mrożonych środków
spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi ;
23)
dyrektywy Komisji 92/2/EWG z dnia 13 stycznia 1992 r. ustanawiającej procedurę pobierania
próbek oraz wspólnotową metodę analizy do celów urzędowej kontroli temperatur głęboko
mrożonych środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi ;
24)
dyrektywy Rady 92/52/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie preparatów dla niemowląt
i receptur przeznaczonych na wywóz do państw trzecich ;
25)
dyrektywy Rady 93/5/EWG z dnia 25 lutego 1993 r. w sprawie pomocy Komisji i współpracy
Państw Członkowskich w naukowym badaniu zagadnień dotyczących żywności ;
26)
dyrektywy Komisji 93/10/EWG z dnia 15 marca 1993 r. odnoszącej się do materiałów i
wyrobów wykonanych z folii z regenerowanej celulozy przeznaczonych do kontaktu ze
środkami spożywczymi ;
27)
dyrektywy Komisji 93/11/EWG z dnia 15 marca 1993 r. dotyczącej uwalniania N-nitrozoamin
i substancji zdolnych do tworzenia N-nitrozoamin ze smoczków do karmienia niemowląt
i smoczków do uspokajania wykonanych z kauczuku naturalnego lub elastomerów syntetycznych ;
28)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/35/WE z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie
substancji słodzących używanych w środkach spożywczych ;
29)
dyrektywy 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie
barwników używanych w środkach spożywczych ;
30)
dyrektywy Komisji 94/54/WE z dnia 18 listopada 1994 r. dotyczącej obowiązkowego umieszczania
na etykietach niektórych środków spożywczych danych szczegółowych innych niż wymienione
w dyrektywie Rady 79/112/EWG ;
31)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/2/WE z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie
dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące ;
32)
dyrektywy Komisji 95/31/WE z dnia 5 lipca 1995 r. ustanawiającej szczególne kryteria
czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych ;
33)
dyrektywy Komisji 95/45/WE z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiającej szczególne kryteria
czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych ;
34)
dyrektywy Komisji 96/3/WE z dnia 26 stycznia 1996 r. przyznającej odstępstwo od niektórych
przepisów dyrektywy Rady 93/43/EWG w sprawie higieny środków spożywczych w odniesieniu
do transportu morskiego płynnych olejów i tłuszczów luzem ;
35)
dyrektywy Komisji 96/5/WE z dnia 16 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności
na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci ;
36)
dyrektywy Komisji 96/8/WE z dnia 26 lutego 1996 r. w sprawie żywności przeznaczonej
do użycia w dietach o obniżonej energetyczności ;
37)
dyrektywy Komisji 96/77/WE z dnia 2 grudnia 1996 r. ustanawiającej szczególne kryteria
czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące ;
38)
dyrektywy Komisji 98/28/WE z dnia 29 kwietnia 1998 r. przyznającej odstępstwo od niektórych
przepisów dyrektywy 93/43/EWG w sprawie higieny środków spożywczych w odniesieniu
do transportu morskiego cukru nierafinowanego luzem ;
39)
dyrektywy Komisji 98/53/WE z dnia 16 lipca 1998 r. ustanawiającej metody pobierania
próbek oraz metody analiz do celów urzędowej kontroli poziomów niektórych substancji
zanieczyszczających w środkach spożywczych ;
40)
dyrektywy 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie
zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników
środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego ;
41)
dyrektywy 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie
ustanowienia wspólnotowego wykazu środków spożywczych oraz składników środków spożywczych
poddanych działaniu promieniowania jonizującego ;
42)
dyrektywy Komisji 1999/21/WE z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie dietetycznych środków
spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego ;
43)
dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie
zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji
i reklamy środków spożywczych ;
44)
dyrektywy Komisji 2001/15/WE z dnia 15 lutego 2001 r. w sprawie substancji, które
mogą być dodawane w szczególnych celach odżywczych do żywności specjalnego przeznaczenia
żywieniowego ;
45)
dyrektywy Komisji 2001/22/WE z dnia 8 marca 2001 r. ustanawiającej metody pobierania
próbek i metody analiz do celów urzędowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci i
3-MCPD w środkach spożywczych ;
46)
dyrektywy Komisji 2002/16/WE z dnia 20 lutego 2002 r. w sprawie wykorzystania niektórych
pochodnych epoksydowych w materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu ze środkami
spożywczymi ;
47)
dyrektywy Komisji 2002/26/WE z dnia 13 marca 2002 r. ustanawiającej metody pobierania
próbek i metody analiz do celów urzędowej kontroli poziomów ochratoksyny A w środkach
spożywczych ;
48)
dyrektywy 2002/46/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w
sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do suplementów
żywnościowych ;
49)
dyrektywy Komisji 2002/63/WE z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowe metody
pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów w produktach
pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni oraz uchylającej dyrektywę
79/700/EWG ;
50)
dyrektywy Komisji 2002/67/WE z dnia 18 lipca 2002 r. w sprawie etykietowania środków
spożywczych zawierających chininę oraz środków spożywczych zawierających kofeinę ;
51)
dyrektywy Komisji 2002/69/WE z dnia 26 lipca 2002 r. ustanawiającej metody pobierania
próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli dioksyn i oznaczania dioksynopodobnych
polichlorowanych bifenyli (PCB) w środkach spożywczych ;
52)
dyrektywy Komisji 2002/72/WE z dnia 6 sierpnia 2002 r. w sprawie materiałów i wyrobów
z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi ;
53)
dyrektywy Komisji 2003/40/WE z dnia 16 maja 2003 r. ustanawiającej wykaz, stężenia
graniczne i wymogi w zakresie etykietowania dla składników naturalnych wód mineralnych
oraz warunki zastosowania powietrza wzbogaconego w ozon do oczyszczania naturalnych
wód mineralnych i wód źródlanych ;
54)
dyrektywy Komisji 2003/78/WE z dnia 11 sierpnia 2003 r. ustanawiającej metody pobierania
próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli poziomów patuliny w środkach spożywczych ;
55)
dyrektywy Komisji 2004/16/WE z dnia 12 lutego 2004 r. ustanawiającej metody pobierania
próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli poziomów cyny w żywności konserwowanej ;
56)
dyrektywy Komisji 2005/10/WE z dnia 4 lutego 2005 r. ustanawiającej metody pobierania
próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli poziomów benzo [a]pirenu w środkach
spożywczych ;
57)
dyrektywy Komisji 2005/38/WE z dnia 6 czerwca 2005 r. ustanawiającej metody pobierania
próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli poziomów toksyn Fusarium w środkach spożywczych .
”
Art. 126.
„4. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15 pkt 1 ustawy, o której mowa w
art. 107, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 15 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
”
„
Art. 128.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
art. 39, art. 42 ust. 1, art. 43 pkt 2 i art. 45 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r.
o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii
Europejskiej , które stanowią:
„
Art. 39.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy:
1)
nieruchomości, w których przeprowadza się badania laboratoryjne, będące w trwałym
zarządzie wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
przechodzą w trwały zarząd Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;
2)
mienie stanowiące wyposażenie laboratoriów, będące w używaniu lub zarządzie wojewódzkich
inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przechodzi w zarząd Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;
3)
wierzytelności i zobowiązania wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych związane z prowadzeniem badań laboratoryjnych stają się wierzytelnościami
i zobowiązaniami Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
2.
Przejęcie nieruchomości oraz mienia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przez Główny
Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych następuje na podstawie wykazów
nieruchomości oraz mienia, sporządzonych przez komisje inwentaryzacyjne.
3.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych i właściwi miejscowo
wojewodowie, w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy, powołają komisje
inwentaryzacyjne, które ustalą i sporządzą wykaz nieruchomości, w których przeprowadza
się badania laboratoryjne, oraz wykazy mienia stanowiącego wyposażenie laboratoriów,
będącego w używaniu, zarządzie lub trwałym zarządzie wojewódzkich inspektoratów jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych.
4.
Komisje inwentaryzacyjne działają do czasu zakończenia realizacji zadania, o którym
mowa w ust. 1.
5.
Pracownicy wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
zatrudnieni na stanowiskach związanych z prowadzeniem badań laboratoryjnych z dniem
wejścia w życie ustawy stają się pracownikami Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej
Artykułów rolno-spożywczych.
6.
Do pracowników, o których mowa w ust. 5, stosuje się przepisy art. 231 Kodeksu pracy.
7.
Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków rolnych, w drodze
rozporządzenia, dokona przeniesień z budżetów wojewodów do części, której dysponentem
jest minister właściwy do spraw rynków rolnych - planowanych dochodów i wydatków budżetowych,
w tym na wynagrodzenia, oraz limitów zatrudnienia związanych z przejęciem badań laboratoryjnych
z wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przez Główny
Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
8.
Badania laboratoryjne, które do dnia wejścia w życie ustawy nie zostały zakończone
w laboratoriach wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
podlegają wykonaniu w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów
rolno-spożywczych.
”
Art. 42.
„1. Do spraw objętych przepisami ustaw zmienianych niniejszą ustawą, wszczętych a
niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy tych ustaw,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
”
„
Art. 43.
Dotychczasowe akty wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zawartych w:
”
„
2)
art. 15a ust. 4 ustawy zmienianej w art. 18,
”
„
-
-zachowują moc do dnia wejścia w życie aktów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
”
„
Art. 45.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 11 pkt
2 lit. b i c, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
odnośnika nr 2 oraz art. 6-8 ustawy z dnia 24 października 2008 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
2) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji:
1)
wykonuje postanowienia następujących rozporządzeń Wspólnoty Europejskiej:
a)
rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego
wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych
produktów rolnych ,
b)
rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm
handlowych w odniesieniu do jaj ;
2)
dokonuje częściowego wdrożenia dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie
zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji
i reklamy środków spożywczych - w zakresie regulacji dotyczących spraw znakowania, prezentacji i reklamy środków
spożywczych.
”
„
Art. 6.
Decyzje w sprawie zwolnienia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady WE nr 1234/2007 w sprawie norm
handlowych w odniesieniu do jaj , wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, uznaje się za decyzje wydane na podstawie
art. 17d ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 7.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15 pkt 6 ustawy, o której mowa w art.
1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 15 pkt 6 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 17 lit. e, lit. f w zakresie dotyczącym art. 40 ust. 4c pkt 1 i 4 oraz
lit. g w zakresie dotyczącym art. 40 ust. 4d pkt 1 lit. a, które wchodzą w życie z
dniem 1 stycznia 2009 r.;
2)
art. 3, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
4)
art. 199 i art. 216 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej , które stanowią:
„
Art. 199.
1.
Stosunek pracy na podstawie powołania osoby zajmującej w dniu wejścia w życie ustawy
stanowisko:
1)
kierownika centralnego urzędu administracji rządowej i jego zastępcy,
2)
prezesa agencji państwowej i jego zastępcy,
3)
prezesa zarządu państwowego funduszu celowego i jego zastępcy,
4)
Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia i jego zastępcy,
5)
kierownika państwowej jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Prezesa
Rady Ministrów lub właściwego ministra i jego zastępcy
- objęte przepisami ustawy uchylanej w art. 214, nie ulega zmianie.
2.
Członek korpusu służby cywilnej zajmujący w dniu wejścia w życie ustawy stanowisko,
o którym mowa w ust. 1, może korzystać z urlopu bezpłatnego udzielonego na czas powołania
na to stanowisko, do dnia ustania stosunku pracy na tym stanowisku. Po zakończeniu
urlopu bezpłatnego dyrektor generalny urzędu wyznacza członkowi korpusu służby cywilnej
stanowisko pracy, co najmniej równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskiem zajmowanym
przed powołaniem na wysokie stanowisko państwowe oraz zgodne z jego kwalifikacjami
i przygotowaniem zawodowym.
”
„
Art. 216.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.
”
;
5)
art. 72 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 72.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 2-4, art. 13, 14 i 17, art. 22 pkt 2, art. 24, art. 65-67 oraz art. 69
- które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2009 r.;
2)
art. 68 - który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
”
;
6)
art. 83 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w
województwie , który stanowi:
„
Art. 83.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r.
”
;
7)
art. 105 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla
obywateli i przedsiębiorców , który stanowi:
„
Art. 105.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem:
1)
art. 36 pkt 3 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 44 i art. 103, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2011 r.;
3)
(uchylony).
”
;
8)
art. 102 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie
tymi wyrobami i organizacji rynku wina , który stanowi:
„
Art. 102.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy Rady 89/396/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 186 z 30.06.1989, str. 21, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 1, z późn. zm.); 2) dyrektywy Rady 91/238/EWG z dnia 22 kwietnia 1991 r. zmieniającej dyrektywę 89/396/EWG w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 107 z 27.04.1991, str. 50; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 275); 3) dyrektywy Rady 92/11/EWG z dnia 3 marca 1992 r. zmieniającej dyrektywę 89/396/EWG w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 65 z 11.03.1992, str. 32; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 11, str. 81); 4) dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (Dz. Urz. WE L 109 z 06.05.2000, str. 29, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 75, z późn. zm.). W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 176, poz. 1238), która weszła w życie z dniem 10 października 2007 r.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje sprawy jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz organizację
i zasady działania Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
Art. 2.
Przepisy ustawy nie dotyczą:
1)
artykułów rolno-spożywczych wytwarzanych na własny użytek;
2)
materiału siewnego roślin rolniczych, ogrodniczych i zielarskich w rozumieniu przepisów
o nasiennictwie;
32)W brzmieniu ustalonym przez art. 92 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. Nr 120, poz. 690), która weszła w życie z dniem 25 czerwca 2011 r.)
sprzedaży artykułów rolno-spożywczych dokonywanej przez ich producentów w gospodarstwie
bezpośrednio konsumentom, z wyłączeniem wyrobów winiarskich objętych wspólną organizacją
rynku wina oraz fermentowanych napojów winiarskich;
4)
wymagań zdrowotnych, sanitarnych, weterynaryjnych i fitosanitarnych dotyczących artykułów
rolno-spożywczych określonych w odrębnych przepisach;
5)
owoców i warzyw, których wymagania jakości handlowej określają przepisy Unii Europejskiej.
Art. 3.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
artykuły rolno-spożywcze - produkty rolne, runo leśne, dziczyznę, organizmy morskie
i słodkowodne w postaci surowców, półproduktów oraz wyrobów gotowych otrzymywanych
z tych surowców i półproduktów, w tym środki spożywcze;
2)
żywność (środek spożywczy) - każdą substancję lub produkt w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia
2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego
Europejski Urząd ds. bezpieczeństwa żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie
bezpieczeństwa żywności ;
3)
(uchylony);
4)
obrót - czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2;
5)
jakość handlowa - cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych,
fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości
lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i
oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi;
63)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 24 października 2008 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 214, poz. 1346), która weszła w życie z dniem 18 grudnia 2008 r.)
opakowany środek spożywczy - środek spożywczy w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 19 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności
i żywienia ;
7)
partia produkcyjna - określoną ilość artykułu rolno-spożywczego wyprodukowanego, przetworzonego
lub zapakowanego w praktycznie takich samych warunkach;
8)
próbka - część partii produkcyjnej pobraną jednorazowo, w sposób losowy, w celu kontroli
lub oceny w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego;
9)
producent - osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej, która:
a)
produkuje lub paczkuje artykuły rolno-spożywcze, lub
b5)W brzmieniu ustalonym przez art. 92 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest zarejestrowana
na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym;
106)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
artykuł rolno-spożywczy zafałszowany - produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami
dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt,
w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na
celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności
te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeżeli:
a)
dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu
wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej,
b)
w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych
artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą,
c)
w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu
przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy
jakości handlowej.
Rozdział 2
Jakość handlowa
Art. 4.
1.
Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie
jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie
wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie
zostało zadeklarowane przez producenta.
2.
Określenie wymagań w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego może nastąpić
w szczególności przez ustalenie jego klasy jakości.
Art. 5.
Opakowania artykułów rolno-spożywczych wprowadzanych do obrotu powinny zapewniać zachowanie
cech istotnych dla danego rodzaju artykułu rolno-spożywczego, decydujących o jego
tożsamości.
Art. 67)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane.
2.
Do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone
w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.
o bezpieczeństwie żywności i żywienia.
3.
Do reklamy oraz do prezentacji artykułów rolno-spożywczych, w tym w szczególności
w odniesieniu do ich kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych,
sposobu prezentacji oraz otoczenia, w jakim są prezentowane, stosuje się odpowiednio
wymagania określone w art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności
i żywienia.
4.
Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych przeznaczonych
do wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 77)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego zawiera informacje istotne z punktu widzenia
jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego, w szczególności:
1)
nazwę, pod którą artykuł rolno-spożywczy jest wprowadzany do obrotu;
2)
inne dane umożliwiające identyfikację artykułu rolno-spożywczego oraz odróżnienie
go od innych artykułów rolno-spożywczych.
2.
W przypadku artykułu rolno-spożywczego będącego środkiem spożywczym:
1)
nazwa powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 47 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia;
2)
oznakowanie opakowanych środków spożywczych zawiera dane identyfikujące producenta
albo producentów, w tym firmę albo nazwę i adres, albo imię, nazwisko i adres.
Art. 7a.
1.
Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu znakuje się ponadto widocznym, czytelnym
i nieusuwalnym kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej, umożliwiającym identyfikację
artykułu rolno-spożywczego z danej partii produkcyjnej.
2.
Kod identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest nadawany przez producenta.
Art. 8.
(uchylony).
Art. 9.
Artykuły rolno-spożywcze należy składować i transportować w sposób zapewniający utrzymanie
ich właściwej jakości handlowej.
Art. 10.
18)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Artykuły rolno-spożywcze przywożone z państw niebędących członkami Unii Europejskiej,
z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)
- stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, mogą być dopuszczone do obrotu
w rozumieniu przepisów prawa celnego, pod warunkiem przeprowadzenia kontroli jakości handlowej przez organ Inspekcji Jakości
Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
1a.
W przypadku konieczności wykonania badań laboratoryjnych artykuły, o których mowa
w ust. 1, mogą być za zgodą organu celnego:
1)
składowane w miejscu i na warunkach określonych przez organ Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów rolno-spożywczych, do czasu uzyskania wyników badań pobranych przez ten
organ próbek, albo
2)
skierowane do miejsca przeznaczenia i poddane badaniom laboratoryjnym przez właściwy
miejscowo organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
2.
W przypadku wydania przez organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych
decyzji o zakazie wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu, o której mowa
w art. 30 ust. 1, organ celny odmawia przyjęcia zgłoszenia celnego, chyba że przepisy
odrębne stanowią inaczej.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi wykaz
artykułów rolno-spożywczych, o których mowa w ust. 1, oraz ich minimalne ilości podlegające
kontroli jakości handlowej, kierując się znaczeniem tych artykułów dla rynku krajowego.
Art. 11.
Art. 12.
1.
Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania
i obrotu artykułami rolno-spożywczymi podlega zgłoszeniu wojewódzkiemu inspektorowi
jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania
lub siedzibę zgłaszającego, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy:
110)W brzmieniu ustalonym przez art. 92 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, w zakresie prowadzonej
działalności rolniczej oraz przedsiębiorców wyrabiających wino z winogron pozyskanych
z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
podjęcia działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego artykułami rolno-spożywczymi.
3.
Zgłoszenia dokonuje się nie później niż w dniu rozpoczęcia działalności gospodarczej;
zgłoszenie zawiera:
1)
imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę zgłaszającego;
1a11)Dodany przez art. 29 pkt 1 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. Nr 106, poz. 622), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r.)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w Centralnej Ewidencji
i Informacji o Działalności Gospodarczej;
2)
określenie przedmiotu działalności gospodarczej, w tym informację o działalności eksportowej;
3)
wskazanie miejsca produkcji, składowania lub konfekcjonowania artykułów rolno-spożywczych.
3a.
4.
Zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1, należy
zgłosić wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w
terminie 7 dni od dnia jej zaprzestania.
Art. 13.
1.
Artykuły rolno-spożywcze charakteryzujące się specyficznymi cechami jakości handlowej
lub wymaganiami jakości handlowej, w szczególności w zakresie sposobu produkcji, składu
lub właściwości organoleptycznych, mogą być oznakowane znakiem jakości.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór znaku
jakości, mając na względzie, aby znak kojarzył się powszechnie z produkcją roślinną
lub zwierzęcą.
3.
Znak jakości przyznaje minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji,
po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
4.
Wniosek o przyznanie znaku jakości producent artykułu rolno-spożywczego składa do
ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
5.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7.
(uchylony).
8.
(uchylony).
9.
(uchylony).
10.
(uchylony).
11.
(uchylony).
Art. 14.
1.
Znak jakości przyznawany jest na okres 3 lat.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Głównego Inspektora Jakości
Handlowej Artykułów rolno-spożywczych, może, w drodze decyzji, cofnąć przyznanie znaku
jakości przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli artykuł rolno-spożywczy
przestanie spełniać wymagania jakościowe, o których mowa w art. 13 ust. 1.
Art. 15.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia:
113)W brzmieniu ustalonym przez art. 107 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225), która weszła w życie z dniem 28 października 2006 r.)
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi szczegółowy zakres informacji
podawanych w oznakowaniu opakowanych środków spożywczych i środków spożywczych bez
opakowań przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta finalnego lub do zakładów żywienia
zbiorowego oraz sposób znakowania tych środków spożywczych, z wyłączeniem znakowania
wartością odżywczą,
2)
może określić inne szczegółowe wymagania w zakresie jakości handlowej niektórych artykułów
rolno-spożywczych lub ich grup,
3)
może określić szczegółowe wymagania w zakresie składowania lub transportu niektórych
artykułów rolno-spożywczych,
4)
określi szczegółowy zakres i sposób znakowania niektórych grup i rodzajów artykułów
rolno-spożywczych kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej,
5)
może określić sposób żywienia lub warunki chowu zwierząt, mające wpływ na jakość handlową
artykułów rolno-spożywczych otrzymywanych z tych zwierząt,
614)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
może określić szczegółowy zakres i sposób znakowania nieprzeznaczonych bezpośrednio
dla konsumenta finalnego niektórych grup i rodzajów opakowanych artykułów rolno-spożywczych
lub artykułów rolno-spożywczych bez opakowań
- mając na względzie konieczność zapewnienia nabywcy niezbędnych informacji umożliwiających
porównanie nabywanego artykułu rolno-spożywczego z innymi artykułami rolno-spożywczymi
tego samego rodzaju, zapobieganie nieuczciwym praktykom rynkowym oraz zapewnienie
właściwej jakości handlowej tych artykułów.
Art. 15a.
215)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 176, poz. 1238), która weszła w życie z dniem 10 października 2007 r..
Tusze innych zwierząt mogą być klasyfikowane i oznaczane znakiem klasy jakości handlowej.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:
1)
tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;
217)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15.)
tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:
a)
nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub
b)
wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tych rzeźni oraz dokonuje się rozbioru
wszystkich uzyskanych tusz;
317)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15.)
tusz wołowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:
a)
nie więcej niż 75 sztuk bydła dojrzałego tygodniowo średniorocznie lub
b)
niewielkie ilości zwierząt na podstawie umowy z właścicielem.
3a18)Dodany przez art. 18 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się średnią
za ostatni rok kalendarzowy.
3b18)Dodany przez art. 18 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
W przypadku gdy średnia liczba sztuk poddawanych ubojowi za ostatni rok kalendarzowy
jest niższa od wielkości określonych w ust. 3 pkt 2 lit. a lub pkt 3 lit. a, za liczbę
sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się średnią za okres
ostatnich dwóch lat poprzedzających rok kalendarzowy, w którym ma być prowadzona klasyfikacja.
3c18)Dodany przez art. 18 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Organ Inspekcji właściwy ze względu na miejsce poddawania zwierząt ubojowi może wystąpić
z wnioskiem do podmiotu obowiązanego do prowadzenia klasyfikacji tusz, o których mowa
w ust. 1, o przekazanie informacji o planowanych terminach poddawania zwierząt ubojowi
we wskazanym w tym wniosku okresie. Okres ten nie może być dłuższy niż trzy miesiące.
Informacje o planowanych terminach poddawania zwierząt ubojowi przekazuje się w terminie
7 dni od dnia otrzymania wniosku.
3d18)Dodany przez art. 18 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Podmiot poddający zwierzęta ubojowi składa właściwemu ze względu na miejsce poddawania
zwierząt ubojowi organowi Inspekcji kwartalną i roczną informację o liczbie uzyskanych
tusz:
1)
wołowych i wieprzowych;
2)
w poszczególnych kategoriach oraz klasach uformowania i otłuszczenia - w odniesieniu
do tusz bydła dojrzałego, jeżeli poddawał tusze klasyfikacji;
3)
w poszczególnych klasach mięsności - w odniesieniu do tusz wieprzowych, jeżeli poddawał
tusze klasyfikacji.
3e18)Dodany przez art. 18 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Informację, o której mowa w ust. 3d, składa się w terminie do 10 dnia miesiąca następującego
po kwartale lub roku, którego informacja dotyczy.
419)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia:
1)
określi szczegółowy sposób oznaczania klasy jakości handlowej tusz wieprzowych oraz
tusz wołowych,
2)
określi wzory formularzy służących do sporządzania informacji, o których mowa w ust.
3d,
3)
może określić rodzaje tusz innych zwierząt oznaczanych znakiem klasy jakości handlowej
oraz sposób ich oznaczania tym znakiem
- mając na względzie potrzebę zastosowania do tych czynności odpowiednich urządzeń,
określenia warunków klasyfikacji umożliwiającej jednolitą rejestrację cen rynkowych
oraz zapewnienia odpowiedniej zapłaty producentom.
Rozdział 3
Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
Art. 16.
1.
Tworzy się Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych, zwaną dalej „Inspekcją”.
2.
Inspekcja podlega ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.
Art. 17.
1.
Do zadań Inspekcji należy:
1)
nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych, a w szczególności:
a)
kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji i obrocie, w tym
wywożonych za granicę,
b20)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych spoza państw członkowskich
Unii Europejskiej oraz spoza państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrola graniczna
tych artykułów,
c)
dokonywanie oceny i wydawanie świadectw w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
d21)W brzmieniu ustalonym przez art. 107 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.)
powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego w ramach sieci systemu wczesnego
ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach (systemu RASFF) o podjętych decyzjach
dotyczących niebezpiecznych artykułów rolno-spożywczych,
e22)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
kontrola artykułów rolno-spożywczych posiadających zarejestrowane na podstawie przepisów
o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz
o produktach tradycyjnych chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne
albo będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami oraz współpraca z jednostkami
sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,
f23)Dodana przez art. 92 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
kontrola wyrobów winiarskich posiadających zarejestrowane na podstawie przepisów o
wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku
wina chronione nazwy pochodzenia albo chronione oznaczenia geograficzne oraz współpraca
z jednostkami sprawującymi kontrolę w innych państwach;
2)
kontrola warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych;
4)
współpraca z właściwymi organami administracji rządowej w województwie, organami innych
inspekcji, urzędami celnymi, Policją, jednostkami samorządu terytorialnego oraz państwowymi
jednostkami organizacyjnymi realizującymi politykę rolną państwa;
4a)
współpraca z jednostkami organizacyjnymi pełniącymi funkcję agencji płatniczych w
zakresie realizacji Wspólnej Polityki Rolnej;
5)
współpraca z organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się jakością handlową artykułów
rolno-spożywczych oraz ich obrotem międzynarodowym lub uczestnictwo w pracach tych
organizacji;
6)
udzielanie informacji i szkolenie w zakresie przepisów i wymagań dotyczących jakości
handlowej lub ustalania klas jakości handlowej oraz metod i badań artykułów rolno-spożywczych;
7)
współpraca z urzędowymi jednostkami kontrolnymi w innych państwach w zakresie kontroli
jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym wymienianie informacji lub próbek
artykułów rolno-spożywczych;
8)
wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady organizacji Inspekcji, mając na względzie usprawnienie i ujednolicenie funkcjonowania
jej organów.
2a.
Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji może dotyczyć również
sposobu żywienia i warunków chowu zwierząt, jeżeli informacja w tym zakresie została
zadeklarowana przy wprowadzaniu artykułu rolno-spożywczego do obrotu.
2b25)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, określić:
1)
szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub
2)
wzory dokumentów związanych z przeprowadzaniem kontroli jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych, lub
3)
wzory dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów rolno-spożywczych
lub ich grup
- biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli do wymagań
związanych ze swobodnym przepływem towarów oraz mając na względzie obowiązki określone
w art. 8, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia
zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt
i dobrostanu zwierząt .
3.
Nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych w obrocie detalicznym sprawuje
Inspekcja Handlowa.
4.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w poro zumieniu z ministrem właściwym do
spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze
rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których jest dokonywana kontrola jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych sprowadzanych z zagranicy, mając na względzie
zabezpieczenie wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spożywczych spełniających wymagania
w zakresie jakości handlowej oraz uwzględniając możliwości organizacyjne i techniczne
Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
Art. 17a.
1.
Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych sprawuje nadzór w zakresie
jakości handlowej określonej przepisami Unii Europejskiej odnoszącymi się do:
1)
mięsa drobiowego;
2)
jaj;
3)
tusz wieprzowych;
4)
tusz wołowych;
5)
tusz innych zwierząt;
626)Dodany przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
mięsa pochodzącego z bydła w wieku do 12 miesięcy.
2.
Jako laboratorium referencyjne w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej odnoszących
się do mięsa drobiowego ustanawia się Centralne Laboratorium Głównego Inspektoratu
Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz przepisów
Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 1 i 2.
Art. 17b.
1.
Inspekcja wydaje świadectwa potwierdzające pochodzenie mięsa wołowego z dorosłych
osobników męskich, uprawniające do otrzymania refundacji wywozowych, o których mowa
w przepisach Unii Europejskiej dotyczących warunków udzielania specjalnych refundacji
wywozowych do niektórych rodzajów wołowiny bez kości oraz w przepisach Unii Europejskiej
dotyczących przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i
cielęciny.
2.
Świadectwa, o których mowa w ust. 1, są wydawane na wniosek przedsiębiorcy, złożony
na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Inspekcję, po dokonaniu oceny mięsa
wołowego w zakresie potwierdzenia jego tożsamości.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności:
1)
nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze
urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany;
3)
informacje o:
a)
dacie i miejscu uboju oraz liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju, jeżeli wnioskodawca
dokonuje uboju,
b)
dacie i miejscu uboju, liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju oraz dacie i miejscu
odkostnienia mięsa i liczbie tusz przeznaczonych do odkostnienia mięsa, jeżeli wnioskodawca
dokonuje odkostnienia,
c)
państwie przeznaczenia.
4.
Do oceny mięsa wołowego i wydawania świadectw, o których mowa w ust. 1, przepisy art.
31 ust. 2 i 3 oraz 5-7 stosuje się odpowiednio.
5.
Za dokonanie czynności związanych z oceną mięsa wołowego, przeprowa dzenie badań laboratoryjnych
i wydanie świadectw, o których mowa w ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości równej
opłacie za dokonanie oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, przeprowadzenie
badań laboratoryjnych i wydanie świadectwa jakości handlowej, w sposób i w terminach
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 31 ust. 8 pkt 2.
Art. 17c.
127)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Inspekcja prowadzi kontrole prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego
Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz
Wspólnej Polityki Rybackiej, z wyłączeniem refundacji eksportowych oraz działań objętych
Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich, zwane dalej „kontrolami”.
227)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Kontrole są prowadzone na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 485/2008 z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie kontroli przez
państwa członkowskie transakcji stanowiących część systemu finansowania przez Europejski
Fundusz Rolniczy Gwarancji , zwanym dalej „rozporządzeniem nr 485/2008”.
327)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Minister właściwy do spraw rolnictwa oraz minister właściwy do spraw rynków rolnych
są organami właściwymi do:
1)
przeprowadzania analizy ryzyka w rozumieniu rozporządzenia nr 485/2008 w zakresie
prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego
Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz Wspólnej Polityki
Rybackiej, z wyłączeniem refundacji eksportowych;
2)
opracowywania projektu rocznego planu kontroli, o którym mowa w rozporządzeniu nr
485/2008;
3)
przekazywania Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych
planu kontroli.
427)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Do przeprowadzania kontroli, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 485/2008,
stosuje się odpowiednio przepisy art. 24-28.
5.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych przekazuje ministrowi
właściwemu do spraw rolnictwa oraz ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych protokół
z kontroli wraz z dokumentacją jej dotyczącą w terminie 30 dni od dnia zakończenia
kontroli.
Art. 17d28)Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwy ze względu
na miejsce prowadzenia produkcji jaj jest organem właściwym w sprawie zwolnienia,
o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady WE nr 1234/2007 w sprawie norm
handlowych w odniesieniu do jaj , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008”.
2.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „zwolnieniem”, jest dokonywane w drodze
decyzji.
3.
Wniosek o zwolnienie zawiera w szczególności:
1)
nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;
2)
kod producenta.
4.
Podmiot, który uzyskał zwolnienie jest obowiązany:
1)
prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą:
a)
nazwę albo imię i nazwisko i adres odbiorcy jaj,
b)
miejsce przeznaczenia jaj,
c)
liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania;
2)
informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych państwach członkowskich
Unii Europejskiej, na 14 dni przed każdą wysyłką jaj, podając:
a)
nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,
b)
miejsce przeznaczenia jaj,
c)
masę lub liczbę wysyłanych jaj.
5.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych, na podstawie informacji
przekazanych przez wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
przekazuje informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2, właściwym organom zainteresowanych
państw członkowskich Unii Europejskiej, zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. a rozporządzenia
nr 589/2008.
6.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych cofa w drodze decyzji
zwolnienie, jeżeli podmiot nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 4.
7.
Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego wojewódzkiego
inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o wydaniu decyzji ograniczającej
lub zakazującej produkcji jaj, dotyczącej podmiotu, który uzyskał zwolnienie.
8.
W przypadku cofnięcia zwolnienia podmiot może ubiegać się o uzyskanie zwolnienia nie
wcześniej niż po upływie 3 lat.
9.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych niezwłocznie powiadamia
o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia powiatowego lekarza weterynarii właściwego
ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów
rolno-spożywczych, który prowadzi wykaz podmiotów, które posiadają zwolnienie.
Art. 18.
Zadania Inspekcji wykonują następujące organy:
1)
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych, zwany dalej „Głównym
Inspektorem”;
2)
wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej inspekcji jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych, wchodzącej w skład zespolonej administracji
wojewódzkiej.
Art. 19.
1.
Główny Inspektor jest centralnym organem administracji rządowej podległym ministrowi
właściwemu do spraw rynków rolnych.
229)W brzmieniu ustalonym przez art. 165 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 227, poz. 1505), która weszła w życie z dniem 24 marca 2009 r..
Głównego Inspektora powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze
otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków
rolnych. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora.
329)W brzmieniu ustalonym przez art. 165 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 227, poz. 1505), która weszła w życie z dniem 24 marca 2009 r..
Zastępców Głównego Inspektora, w liczbie do 3, powołuje minister właściwy do spraw
rynków rolnych, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru,
na wniosek Głównego Inspektora. Minister właściwy do spraw rynków rolnych odwołuje,
na wniosek Głównego Inspektora, jego zastępców.
3a30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Stanowisko Głównego Inspektora może zajmować osoba, która:
1)
posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2)
jest obywatelem polskim;
3)
korzysta z pełni praw publicznych;
4)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe;
5)
posiada kompetencje kierownicze;
6)
posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku
kierowniczym;
7)
posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego
Inspektora.
3b30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora ogłasza się przez umieszczenie
ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji
Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Ogłoszenie powinno zawierać:
1)
nazwę i adres urzędu;
2)
określenie stanowiska;
3)
wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;
4)
zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
5)
wskazanie wymaganych dokumentów;
6)
termin i miejsce składania dokumentów;
7)
informację o metodach i technikach naboru.
3c30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Termin, o którym mowa w ust. 3b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania
ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
3d30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Nabór na stanowisko Głównego Inspektora przeprowadza zespół, powołany przez ministra
właściwego do spraw rynków rolnych, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i
doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia
się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku,
na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.
3e30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 3d, może być dokonana
na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie
kwalifikacje do dokonania tej oceny.
3f30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3e, mają obowiązek zachowania w tajemnicy
informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.
3g30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi
właściwemu do spraw rynków rolnych.
3h30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:
1)
nazwę i adres urzędu;
2)
określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;
3)
imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według
poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;
4)
informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
5)
uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
6)
skład zespołu.
3i30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji
Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Informacja o wyniku naboru zawiera:
1)
nazwę i adres urzędu;
2)
określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
3)
imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów
Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.
3j30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.
3k30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 3, powołuje Główny
Inspektor.
3l30)Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29..
Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 3, stosuje
się odpowiednio ust. 3a-3j.
431)W brzmieniu ustalonym przez art. 71 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 31, poz. 206), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r..
Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą Głównego Inspektora.
5.
Zastępcę wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, na wniosek wojewódzkiego
inspektora.
Art. 20.
1.
Główny Inspektor koordynuje i nadzoruje działalność Inspekcji.
2.
Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Inspektoratu Jakości
Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
3.
Wojewódzcy inspektorzy wykonują swoje zadania przy pomocy wojewódzkich inspektoratów
jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
4.
Wojewódzki inspektor może tworzyć oddziały wojewódzkiego inspektoratu, za zgodą Głównego
Inspektora, w szczególności w celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 17 ust.
1 pkt 1 lit. b.
5.
Główny Inspektor może tworzyć delegatury zamiejscowe Głównego Inspektoratu Jakości
Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
6.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych nadaje, w drodze zarządzenia, statut Głównemu
Inspektoratowi. Statut określa w szczególności organizację Głównego Inspektoratu,
rodzaje poszczególnych komórek organizacyjnych, zakres zadań oraz wzór znaku Inspekcji.
7.
Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli granicznej artykułów rolno-spożywczych na
granicy państwa są obowiązani do noszenia munduru.
8.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory
i kolor munduru pracowników Inspekcji oraz wzór odznaki Inspekcji, mając na względzie
odróżnienie pracowników Inspekcji od innych służb kontroli.
Art. 21.
W rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym
jest wojewódzki inspektor, a organem wyższego stopnia - Główny Inspektor.
Art. 22.
1.
Organy Inspekcji mogą upoważniać pracowników Inspekcji do załatwiania spraw w ich
imieniu, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.
2.
Organy Inspekcji do wydawania decyzji administracyjnych mogą upoważniać pracowników,
którzy:
1)
ukończyli studia wyższe;
2)
posiadają kwalifikacje potwierdzane co 5 lat zdaniem egzaminu z zakresu towaroznawstwa
i obowiązujących przepisów o jakości handlowej przed komisją kwalifikacyjną, o której
mowa w art. 35 ust. 2.
Rozdział 4
Postępowanie kontrolne
Art. 23.
1.
Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz warunków składowania i
transportu tych artykułów ma na celu sprawdzenie, czy:
1)
artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej określone
w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów,
jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta;
2)
artykuły rolno-spożywcze są składowane lub transportowane w sposób zapewniający zachowanie
ich właściwej jakości handlowej;
3)
ilość i jakość składowanego artykułu rolno-spożywczego są zgodne z ustalonymi warunkami
składowania.
2.
Kontrola obejmuje co najmniej jedną z następujących czynności:
1)
sprawdzenie dokumentów umożliwiających identyfikację artykułu rolno-spożywczego, atestów
jakościowych, wyników badań laboratoryjnych oraz innych dokumentów świadczących o
jego jakości handlowej;
2)
sprawdzenie opakowania, oznakowania, prezentacji artykułu rolno-spożywczego oraz warunków
jego przechowywania i transportu;
3)
oględziny artykułu rolno-spożywczego;
4)
pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych;
5)
ustalenie klasy jakości artykułu rolno-spożywczego;
6)
sprawdzanie sposobu produkcji artykułu rolno-spożywczego lub prawidłowości przebiegu
procesu technologicznego, o ile wynika to z odrębnych przepisów.
3.
Kontrole jakości handlowej owoców i warzyw wyprodukowanych i dostarczonych w danym
roku gospodarczym przetwórcom, w rozumieniu przepisów o organizacji rynku przetworów
owocowych i warzywnych, prowadzone są na podstawie planu kontroli uzgodnionego z Prezesem
Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na wniosek dyrektora oddziału regionalnego
Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa właściwego ze względu na siedzibę
przetwórcy lub organizacji producentów.
Art. 24.
Główny Inspektor, wojewódzcy inspektorzy oraz upoważnieni przez nich pracownicy Inspekcji,
realizując zadania określone w ustawie oraz w odrębnych przepisach, uprawnieni są
do:
1)
wstępu do pomieszczeń lub do środków transportu kontrolowanych jednostek;
2)
żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;
3)
żądania okazywania dokumentów związanych z przedmiotem kontroli;
4)
pobierania nieodpłatnie próbek do badań.
Art. 2532)W brzmieniu ustalonym przez art. 28 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97), która weszła w życie z dniem 7 marca 2009 r..
1.
Kontrolę działalności gospodarczej przedsiębiorcy przeprowadza pracownik Inspekcji
po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia
kontroli.
2.
Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy, o której mowa w art. 17 ust. 1
pkt 1 lit. a, odbywa się w obecności kierownika kontrolowanej jednostki, a w razie
jego nieobecności - osoby przez niego upoważnionej.
3.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do kontroli działalności podmiotów niebędących
przedsiębiorcami.
Art. 26.
1.
Dokumenty, artykuły rolno-spożywcze i inne przedmioty podlegające kontroli oraz pomieszczenia,
w których dokonuje się czynności kontrolnych, o których mowa w art. 23 ust. 2, mogą
być zabezpieczone w sposób określony w art. 27, jeśli jest to niezbędne dla dokonania
kontroli.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych ulegających szybkim zmianom
biochemicznym.
Art. 27.
1.
Zabezpieczenie dokumentów i innych przedmiotów, z zastrzeżeniem ust. 2, następuje
przez dokonanie co najmniej jednej z następujących czynności:
1)
oddanie ich na przechowanie jednostce kontrolowanej w oddzielnym i opieczętowanym
schowku lub pomieszczeniu;
2)
opieczętowanie ich i oddanie za pokwitowaniem na przechowanie kierownikowi lub innemu
pracownikowi jednostki kontrolowanej;
3)
zabranie ich za pokwitowaniem do przechowania przez organ Inspekcji - w przypadku
braku możliwości zabezpieczenia i przechowywania w jednostce kontrolowanej.
2.
Zabezpieczenie artykułów rolno-spożywczych polega na oddaniu ich pod nadzór kierownikowi
lub innemu pracownikowi kontrolowanej jednostki z zakazem wprowadzenia tych artykułów
do obrotu.
3.
Zabezpieczenie pomieszczeń następuje przez ich zamknięcie i opieczętowanie lub zaplombowanie.
Art. 27a33)Dodany przez art. 28 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 32..
Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej .
Art. 28.
135)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Z przebiegu kontroli sporządza się protokół, jeżeli przepisy Unii Europejskiej lub
przepisy odrębne w zakresie rynków rolnych nie stanowią inaczej.
2.
Protokół zawiera w szczególności:
1)
czas trwania kontroli;
2)
imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej inspektora przeprowadzającego
kontrolę;
3)
dane identyfikujące kontrolowanego;
4)
opis stanu faktycznego, stwierdzonego w wyniku kontroli, ze szczególnym uwzględnieniem
ujawnionych nieprawidłowości oraz, jeżeli jest to możliwe, z podaniem przyczyn ich
powstania, a także osób odpowiedzialnych za ich zaistnienie;
5)
opis nieprawidłowości usuniętych w toku kontroli.
2a36)Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wojewódzki inspektor przekazuje kontrolowanemu
zalecenia pokontrolne i wzywa do usunięcia nieprawidłowości w określonym terminie.
3.
Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki kontrolowanej, a w razie jego nieobecności
- zastępcy kierownika lub innej osobie upoważnionej do zastępowania kierownika, a
w razie nieobecności tych osób - osobie uczestniczącej w przeprowadzaniu kontroli.
4.
Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 3, mają prawo wnieść do niego
swoje uwagi.
5.
Protokół kontroli podpisuje osoba, o której mowa w ust. 3; w razie odmowy złożenia
podpisu przeprowadzający kontrolę zamieści o tym wzmiankę w protokole.
6.
Z wykonanych w toku kontroli czynności, w tym zabezpieczenia artykułów rolno-spożywczych,
dokumentów lub innych przedmiotów, dokonania oględzin, pobrania próbek lub przeprowadzenia
innych dowodów sporządza się odrębne protokoły, chyba że w toku czynności kontrolnych
nie stwierdzono nieprawidłowości.
6a.
O sporządzeniu odrębnych protokołów z wykonania poszczególnych czynności, o których
mowa w ust. 6, należy uczynić wzmiankę w protokole kontroli. W razie niestwierdzenia
nieprawidłowości powyższe czynności kontrolne dokumentuje się w protokole kontroli.
7.
Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się osobie wymienionej w ust. 3.
8.
Protokoły z kontroli, o których mowa w art. 23 ust. 3, przekazuje się Agencji Restrukturyzacji
i Modernizacji Rolnictwa, w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu kontroli.
Art. 2937)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, e i f, wojewódzki
inspektor, w drodze decyzji, może:38)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 92 pkt 5 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
1)
zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań
jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania;
2)
nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, określonym zabiegom;
3)
zakazać składowania artykułu rolno-spożywczego w nieodpowiednich warunkach albo jego
transportowania środkami transportu nienadającymi się do tego celu;
4)
przeklasyfikować artykuł rolno-spożywczy do niższej klasy, jeżeli artykuł ten nie
spełnia wymagań jakościowych dla danej klasy jakości handlowej;
5)
nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, na koszt jego
posiadacza.
2.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, mogą być wydane przed zakończeniem kontroli.
3.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
4.
Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa w ust. 1, ustala
się według miejsca przeprowadzenia kontroli.
5.
Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące zafałszowania artykułów
rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących
tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów
odrębnych.
Art. 30.
1.
Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b, w przypadku
stwierdzenia niewłaściwej jakości handlowej organ Inspekcji, w drodze decyzji, zakazuje
wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu.
2.
Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 30a.
Art. 30b.
Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2, w przypadku stwierdzenia
nieprawidłowości, wojewódzki inspektor przekazuje kontrolowanej jednostce informację
pokontrolną zawierającą zwięzły opis ustaleń i wnioski pokontrolne.
Art. 31.
1.
Ocena jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwana dalej „oceną”, dokonywana
jest na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy.
2.
Ocena polega na sprawdzeniu, czy artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie
jakości handlowej określone w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania
dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.
3.
W celu dokonania oceny mogą być przeprowadzone badania laboratoryjne.
4.
Po dokonaniu oceny wojewódzki inspektor wydaje świadectwo jakości handlowej.
5.
Za dokonanie czynności związanych z oceną, za przeprowadzenie badań laboratoryjnych
i wydanie świadectwa jakości handlowej pobiera się opłaty. W przypadku artykułów rolno-spożywczych
przewożonych jednym środkiem transportu, w jednej ładowni lub w jednym kontenerze
opłatę pobiera się za jedno świadectwo jakości handlowej oraz za jedną ocenę.
5a.
Świadectwo jakości handlowej może być wydane podmiotowi, który nie złożył wniosku
o dokonanie oceny, jeżeli przedsiębiorca składający wniosek, o którym mowa w ust.
1, wyraził na to zgodę.
6.
Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 5, mają zastosowanie przepisy
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
7.
Z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych dla potrzeb oceny
sporządza się protokół, do którego stosuje się odpowiednio przepisy art. 28 ust. 3-6.
8.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi:
1)
wzór świadectwa jakości handlowej, mając na względzie potrzebę prawidłowej identyfikacji
ocenianej partii artykułów rolno-spożywczych;
2)
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych stawki opłat za
dojazd do miejsca oceny, czynności związane z dokonaniem oceny, badania laboratoryjne
i wydawanie świadectw jakości handlowej oraz sposób i termin wnoszenia tych opłat,
mając na względzie zakres i rodzaj czynności związanych z dokonaniem oceny oraz rzeczywiste
koszty ponoszone w związku z dokonywaniem oceny, przeprowadzaniem badań i wydawaniem
świadectw jakości handlowej.
Art. 32.
140)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
o której mowa w art. 17, są przeprowadzane w laboratoriach:
1)
Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;
2)
Inspekcji Handlowej.
240)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Badania laboratoryjne związane z oceną są przeprowadzane w laboratoriach Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych albo w innych laboratoriach
posiadających akredytację.
3.
W uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą
być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez inne wyspecjalizowane
w danym zakresie laboratoria.
3a41)Dodany przez art. 18 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są finansowane ze środków Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
4.
(uchylony).
Art. 33.
1.
Do kontroli, oceny lub ustalania klas jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
stosuje się urządzenia, które uzyskały pozytywną opinię właściwej jednostki, a pomiar
dokonany za pomocą tych urządzeń zapewnia otrzymanie obiektywnych i wiarygodnych wyników
w zakresie wymagań jakości handlowej.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,
metody oceny, dopuszczalne tolerancje błędów oraz jednostki właściwe do wydawania
opinii o urządzeniach, o których mowa w ust. 1, mając na względzie potencjał badawczy
i zakres działania tych jednostek.
Art. 34.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w drodze rozporządzenia:
1)
określi szczegółowe warunki pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych,
2)
może określić metody analiz lub inne czynności związane z dokonywaniem kontroli lub
oceny niektórych artykułów rolno-spożywczych,
3)
może określić szczegółowe warunki ustalania klas jakości handlowej niektórych artykułów
rolno-spożywczych
- mając na względzie ich rodzaj i przeznaczenie.
Art. 35.
1.
Pobieranie próbek, ustalanie klas jakości handlowej lub sposobu produkcji określonych
artykułów rolno-spożywczych na zlecenie zainteresowanych przedsiębiorców mogą, poza
pracownikami Inspekcji, przeprowadzać tylko osoby wpisane do rejestru rzeczoznawców,
zwane dalej „rzeczoznawcami”.
242)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Do rejestru rzeczoznawców mogą być wpisane osoby:
1)
które posiadają wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu zasad klasyfikacji, sposobu
produkcji lub pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych danego rodzaju, potwierdzoną
zdanym egzaminem, albo
2)
wobec których decyzja o uznaniu kwalifikacji, wydana na podstawie przepisów o zasadach
uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,
stała się ostateczna.
2a43)Dodany przez art. 1 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jest zdawany co 3 lata przed komisją kwalifikacyjną
powołaną przez Głównego Inspektora.
344)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Rejestr rzeczoznawców prowadzi, według specjalizacji w zakresie rodzajów artykułów
rolno-spożywczych, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania
rzeczoznawcy albo - w przypadku osób niemających miejsca zamieszkania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej - wojewódzki inspektor właściwy dla województwa mazowieckiego.
4.
Decyzję o wpisie, odmowie wpisu bądź skreśleniu z rejestru rzeczoznawców wydaje wojewódzki
inspektor prowadzący rejestr rzeczoznawców.
5.
Osobie wpisanej do rejestru rzeczoznawców wojewódzki inspektor wydaje zaświadczenie
o wpisie oraz imienną pieczęć.
Art. 36.
1.
Rzeczoznawcy z przeprowadzonych czynności sporządzają protokół.
1a.
W zakresie ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych dopuszcza się sporządzanie
protokołów w postaci wydruku komputerowego.
2.
Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki, w której wykonywane są czynności.
3.
Kierownik jednostki ma prawo wnosić do protokołu swoje uwagi. O braku uwag należy
uczynić wzmiankę w protokole.
4.
Protokół sporządza się co najmniej w 2 egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu pozostawia
się osobie, o której mowa w ust. 2.
545)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Protokół przechowuje się co najmniej rok od daty jego sporządzenia, z wyłączeniem
protokołu z nadawania klasy tuszom wieprzowym, który przechowuje się przez 4 tygodnie
od daty jego sporządzenia.
Art. 3746)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Skreślenie z rejestru rzeczoznawców następuje z chwilą upływu 3 lat od dnia zdania
egzaminu, o którym mowa w art. 35 ust. 2a, chyba że przed upływem tego okresu rzeczoznawca
ponownie zda taki egzamin.
2.
Skreślenie z rejestru rzeczoznawców przed upływem 3 lat od dnia zdania egzaminu, o
którym mowa w art. 35 ust. 2a, następuje w przypadkach:
1)
śmierci;
2)
skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej;
3)
rezygnacji złożonej przez rzeczoznawcę;
4)
nieprzestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących wykonywanych czynności;
5)
wykazania oczywistej nieudolności lub niedbałości przy wykonywaniu obowiązków;
6)
nieuzasadnionej odmowy przeprowadzenia klasyfikacji artykułu rolno-spożywczego;
7)
nierzetelnego i stronniczego wykonywania obowiązków.
3.
Skreślenie z rejestru rzeczoznawców w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i ust.
2 pkt 1, następuje z mocy prawa, bez wydania decyzji.
Art. 38.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi:
1)
sposób przeprowadzania egzaminów, o których mowa w art. 35 ust. 2 oraz w art. 22 ust.
2 pkt 2, sposób powoływania i skład komisji kwalifikacyjnej, wysokość wynagrodzenia
jej członków oraz wzory zaświadczeń o wpisaniu do rejestru rzeczoznawców, pieczęci
imiennej rzeczoznawców i protokołów, o których mowa w art. 36, mając na względzie
zapewnienie rzetelnej i obiektywnej kontroli artykułów rolno-spożywczych;
2)
stawki opłat za szkolenie rzeczoznawców oraz za egzaminy kwalifikacyjne na rzeczoznawców,
mając na względzie rzeczywiste koszty przeprowadzania szkoleń i egzaminów.
Art. 39.
1.
Przedsiębiorcy, u których organy Inspekcji przeprowadziły kontrolę, w tym pobrały
próbki, są obowiązani wnieść opłaty za przeprowadzenie czynności związanych z dokonaniem
kontroli oraz przeprowadzeniem badań laboratoryjnych tych próbek, jeżeli w wyniku
tej kontroli stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w
zakresie jakości handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom
dodatkowym zadeklarowanym przez producenta.
2.
Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których
mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek, koszty dojazdu osób pobierających
próbki, a także koszty przeprowadzonych badań laboratoryjnych i innych czynności związanych
z dokonaniem kontroli.
Rozdział 5
Przepisy karne i kary pieniężne
Art. 40.
1.
Kto:
3)
stosuje do oceny lub ustalenia klas jakości artykułów rolno-spożywczych urządzenia,
które nie uzyskały pozytywnej opinii właściwej jednostki,
4)
składuje lub transportuje artykuły rolno-spożywcze w sposób niezapewniający utrzymania
ich właściwej jakości handlowej,
549)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
nie zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi podjęcia albo prowadzenia lub zaprzestania
prowadzenia działalności w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania lub obrotu
artykułami rolno-spożywczymi
- podlega karze grzywny.
250)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Kto:
1)
nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 589/2008 oraz częścią A rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia
22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy
szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej
organizacji rynku) , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1234/2007”,
2)
nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr
589/2008,
3)
nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia nr 589/2008,
4)
wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaja nieoznakowane zgodnie
z art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 589/2008,
5)
nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008,
6)
będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 20 rozporządzenia nr 589/2008,
7)
prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 21 rozporządzenia nr
589/2008,
8)
prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 22 rozporządzenia
nr 589/2008
- podlega karze grzywny.
452)W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Kto:
1)
prowadząc rzeźnię:
a)
nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie
z przepisami art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1538/91 z dnia 5 czerwca 1991 r. wprowadzającego
szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 1906/90 w sprawie
niektórych norm handlowych w odniesieniu do drobiu , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1538/91”,
b)
nie prowadzi systematycznej kontroli zawartości wody wchłoniętej albo prowadzi ją
niezgodnie z przepisami art. 14a ust. 3 i art. 14b ust. 3 rozporządzenia nr 1538/91
lub nie podejmuje czynności określonych w art. 14a ust. 3 lub art. 14b ust. 3 tego
rozporządzenia,
2)
będąc producentem nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub
przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1538/91,
3)
będąc producentem pasz lub dostawcą pasz nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji
albo prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 11 ust. 2a rozporządzenia
nr 1538/91,
4)
prowadząc zakład wylęgowy nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi
lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 11 ust. 2b rozporządzenia nr 1538/91,
5)
prowadząc rzeźnię nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 14a ust. 2 lub art.
14b ust. 2 rozporządzenia nr 1538/91
- podlega karze grzywny.
4a53)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 5 rozporządzenia nr 485/2008, nie udostępnia
dokumentów lub nie udziela informacji objętych zakresem kontroli
-
-podlega karze grzywny.
4b54)Dodany przez art. 18 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Kto:
1)
prowadzi klasyfikację tusz wieprzowych lub wołowych nie posiadając uprawnień rzeczoznawcy,
2)
wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz wieprzowych niezgodnie
z wymaganiami określonymi w:
a55)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. e tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.)
części B załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007 lub
b)
art. 2 lub 3, lub załączniku I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2967/85 z dnia 24 października 1985 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2967/85”, lub przepisach wydanych na podstawie
art. 2 tego rozporządzenia,
3)
wykonuje czynności związane z klasyfikacją tusz wołowych niezgodnie z wymaganiami
określonymi w:
a56)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. e tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.)
części A załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007 lub
b)
art. 1 lub 2, lub załączniku do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 563/82 z dnia 10 marca 1982 r. ustanawiającego szczegółowe
zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1208/81 ustanawiającego rynkowe ceny dorosłego
bydła na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 563/82”, lub
c)
d)
załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 103/2006 z dnia 20 stycznia 2006 r. przyjmującego dodatkowe
przepisy dla stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz bydła dojrzałego , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 103/2006”,
4)
nie dokumentuje w sposób określony w przepisach o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
albo niewłaściwie dokumentuje czynności z zakresu klasyfikacji lub ustalania masy
tusz wieprzowych lub wołowych
- podlega karze grzywny.
4c54)Dodany przez art. 18 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Kto, prowadząc rzeźnię świń:
158)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. f tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.)
nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych zgodnie z wymaganiami
określonymi w części B załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007,
2)
nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wieprzowym przez okres,
o którym mowa w art. 36 ust. 5,
3)
nie poddaje klasyfikacji tusz wieprzowych metodami klasyfikacji zatwierdzonymi decyzją Komisji Europejskiej 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzającą metody
klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce ,
459)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. f tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.)
nie znakuje tusz wieprzowych zgodnie z art. 43 lit. m rozporządzenia nr 1234/2007,
560)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. f tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie określonym
w art. 15a ust. 3e
- podlega karze grzywny.
4d54)Dodany przez art. 18 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15..
Kto, prowadząc rzeźnię bydła:
1)
nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wołowych zgodnie z wymaganiami określonymi
w:
a61)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. g tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.)
części A załącznika V do rozporządzenia nr 1234/2007,
b)
załączniku I do rozporządzenia nr 103/2006,
c)
art. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 344/91 z dnia 13 lutego 1991 r. ustanawiającym
szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1186/90 rozszerzającego
zakres wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 344/91”,
2)
nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wołowym w okresie,
o którym mowa w art. 36 ust. 5,
3)
nie przekazuje wyników klasyfikacji tusz wołowych dostawcom zwierząt zgodnie z art.
1 ust. 5 rozporządzenia nr 344/91,
4)
nie znakuje tusz wołowych zgodnie z art. 1 rozporządzenia nr 344/91,
562)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. g tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie określonym
w art. 15a ust. 3e
- podlega karze grzywny.
4e63)Dodany przez art. 1 pkt 17 lit. h ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Kto:
1)
prowadząc rzeźnię, nie klasyfikuje bydła w wieku do 12 miesięcy zgodnie z pkt II załącznika
XIa do rozporządzenia nr 1234/2007,
2)
nie znakuje zgodnie z pkt IV załącznika XIa do rozporządzenia nr 1234/2007 mięsa,
o którym mowa w pkt I załącznika XIa do tego rozporządzenia
- podlega karze grzywny.
564)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. i ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1-4e, następuje w trybie przepisów
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 40a65)Dodany przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..1 orzeczenie
1.
Kto:
1)
uniemożliwia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,
o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,
podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia
miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski” na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”;
2)
utrudnia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,
o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,
podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia;
3)
wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej
w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych
artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści
majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów
rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;
4)
wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej
w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym
rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł;
5)
nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych lub wołowych, podlega
karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym
poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł.
2.
Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli w terminie określonym
w zaleceniach pokontrolnych, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego
przeciętnego wynagrodzenia.
3.
Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada
jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej ustalonej -
w zależności od stwierdzonej wady - zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyższonej o wysokość
kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.
4.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-3, wymierza, w drodze decyzji, właściwy ze
względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor
Inspekcji Handlowej.
5.
Ustalając wysokość kary, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji
Handlowej uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia,
dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych
i wielkość jego obrotów.
6.
Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu
kary stała się ostateczna.
7.
Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy wojewódzkiego
inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu
Inspekcji Handlowej.
8.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy
działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa .
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 41.
(pominięty).
Art. 42.
(pominięty).
Rozdział 7
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 43.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów
Rolnych oraz pracownicy Centralnego Inspektoratu Standaryzacji stają się pracownikami
Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych.
2.
W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 231 Kodeksu pracy.
Art. 44.
Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzone
przez organy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych, na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych oraz przez Centralny Inspektorat Standaryzacji, na podstawie ustawy z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym towarów rolno-spożywczych
w obrocie z zagranicą , przejmują odpowiednio do zakresu swojego działania organy Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów rolno-spożywczych.
Art. 45.
W okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy do wydawania decyzji administracyjnych
mogą być upoważniani pracownicy Inspekcji niespełniający warunków, o których mowa
w art. 22 ust. 2.
Art. 46.
Z dniem wejścia w życie ustawy:
1)
nieruchomości, będące w trwałym zarządzie, oraz pozostałe mienie, będące w zarządzie
Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych oraz wojewódzkich inspektoratów
skupu i przetwórstwa artykułów rolnych, przechodzą z mocy prawa odpowiednio w trwały
zarząd lub w zarząd Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych
i wojewódzkich inspektoratów;
2)
nieruchomości, stanowiące własność Centralnego Inspektoratu Standaryzacji, stają się
własnością Skarbu Państwa pozostającą w trwałym zarządzie Głównego Inspektoratu Jakości
Handlowej Artykułów rolno-spożywczych, a pozostałe mienie, stanowiące własność Centralnego
Inspektoratu Standaryzacji lub mienie Skarbu Państwa będące we władaniu Centralnego
Inspektoratu Standaryzacji, staje się z mocy prawa mieniem Skarbu Państwa, będącym
w zarządzie Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;
3)
wierzytelności i zobowiązania Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa Artykułów
Rolnych oraz Centralnego Inspektoratu Standaryzacji stają się wierzytelnościami i
zobowiązaniami Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;
4)
wierzytelności i zobowiązania wojewódzkich inspektoratów skupu i przetwórstwa artykułów
rolnych stają się wierzytelnościami i zobowiązaniami wojewódzkich inspektoratów jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Art. 46a.
Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o:
1)
Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez to rozumieć Inspekcję
Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;
2)
Głównym Inspektorze Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez
to rozumieć Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;
3)
wojewódzkim inspektorze skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to rozumieć
wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych;
4)
Głównym Inspektoracie Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez
to rozumieć Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów rolno-spożywczych;
5)
wojewódzkim inspektoracie skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to
rozumieć wojewódzki inspektorat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Art. 47.
(pominięty).
Art. 48.
Tracą moc:
1)
ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych ;
2)
ustawa z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym towarów rolno-spożywczych
w obrocie z zagranicą .
Art. 49.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy Rady 89/396/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie
wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek
spożywczy (Dz. Urz. WE L 186 z 30.06.1989, str. 21, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 1, z późn. zm.); 2) dyrektywy Rady 91/238/EWG
z dnia 22 kwietnia 1991 r. zmieniającej dyrektywę 89/396/EWG w sprawie wskazówek lub
oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy
(Dz. Urz. WE L 107 z 27.04.1991, str. 50; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.
13, t. 10, str. 275); 3) dyrektywy Rady 92/11/EWG z dnia 3 marca 1992 r. zmieniającej
dyrektywę 89/396/EWG w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru,
do której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 65 z 11.03.1992, str. 32; Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 11, str. 81); 4) dyrektywy 2000/13/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych
(Dz. Urz. WE L 109 z 06.05.2000, str. 29, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 75, z późn. zm.). W brzmieniu ustalonym przez art.
18 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z
członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 176, poz. 1238),
która weszła w życie z dniem 10 października 2007 r.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 92 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie
i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz.
U. Nr 120, poz. 690), która weszła w życie z dniem 25 czerwca 2011 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 24 października 2008 r.
o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. Nr 214, poz. 1346), która weszła w życie z dniem 18 grudnia 2008 r.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r.
Nr 182, poz. 1228 i Nr 230, poz. 1511 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 122, poz.
696 i Nr 171, poz. 1016.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 92 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
6)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
9)
Przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 92 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
11)
Dodany przez art. 29 pkt 1 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych
dla obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. Nr 106, poz. 622), która weszła w życie z
dniem 1 lipca 2011 r.
12)
Przez art. 29 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 11.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 107 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie
żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225), która weszła w życie z dniem 28 października
2006 r.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
15)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r.
o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii
Europejskiej (Dz. U. Nr 176, poz. 1238), która weszła w życie z dniem 10 października
2007 r.
16)
1) rozporządzenie Rady (EWG) nr 3220/84 z dnia 13 listopada 1984 r. ustanawiające
wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wieprzowych (Dz. Urz. WE L 301 z 20.11.1984, str.
1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 6, str. 126, z
późn. zm.); 2) rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2967/85 z dnia 24 października 1985 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych
(Dz. Urz. WE L 285 z 25.10.1985, str. 39, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 3, t. 6, str. 252, z późn. zm.); 3) rozporządzenie Rady (EWG) nr
1208/81 z dnia 28 kwietnia 1981 r. ustalające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz
dorosłego bydła (Dz. Urz. WE L 123 z 07.05.1981, str. 3, z późn. zm.; Dz. Urz. UE
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 5, str. 20, z późn. zm.); 4) rozporządzenie
Komisji (EWG) nr 563/82 z dnia 10 marca 1982 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania
rozporządzenia (EWG) nr 1208/81 ustanawiającego rynkowe ceny dorosłego bydła na podstawie
wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (Dz. Urz. WE L 67 z 11.03.1982, str.
23, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 5, str. 118,
z późn. zm.); 5) rozporządzenie Rady (EWG) nr 1186/90 z dnia 7 maja 1990 r. rozszerzające
zakres wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (Dz. Urz. WE L 119 z 11.05.1990,
str. 32; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 10, str. 68); 6) rozporządzenie
Komisji (EWG) nr 344/91 z dnia 13 lutego 1991 r. ustanawiające szczegółowe zasady
stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1186/90 rozszerzającego zakres wspólnotowej
skali klasyfikacji tusz wołowych (Dz. Urz. WE L 41 z 14.02.1991, str. 15, z późn.
zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 11, str. 125, z późn. zm.);
7) rozporządzenie Komisji (WE) nr 103/2006 z dnia 20 stycznia 2006 r. przyjmujące
dodatkowe przepisy dla stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz bydła dojrzałego
(Dz. Urz. UE L 17 z 21.01.2006, str. 6).
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
15.
18)
Dodany przez art. 18 pkt 2 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 15.
19)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
15.
20)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 3.
21)
W brzmieniu ustalonym przez art. 107 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
22)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 3.
23)
Dodana przez art. 92 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
24)
Przez art. 18 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 15.
25)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
26)
Dodany przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
27)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
28)
Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 165 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie
cywilnej (Dz. U. Nr 227, poz. 1505), która weszła w życie z dniem 24 marca 2009 r.
30)
Dodany przez art. 165 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 29.
31)
W brzmieniu ustalonym przez art. 71 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie
i administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 31, poz. 206), która weszła w życie
z dniem 1 kwietnia 2009 r.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 28 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie
ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97), która weszła w życie z dniem 7 marca 2009 r.
33)
Dodany przez art. 28 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 32.
34)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 675, 983, 1036, 1238, 1304 i 1650.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
36)
Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
37)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
38)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 92 pkt 5 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
39)
Przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
40)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
15.
41)
Dodany przez art. 18 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15.
42)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
43)
Dodany przez art. 1 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
44)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
45)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 15.
46)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
47)
Tytuł rozdziału w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w
odnośniku 3.
48)
Przez art. 1 pkt 17 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
49)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 3.
50)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
51)
Przez art. 1 pkt 17 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
52)
W brzmieniu ustalonym przez art. 18 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
15.
53)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
54)
Dodany przez art. 18 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15.
55)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. e tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
56)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. e tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
57)
Przez art. 1 pkt 17 lit. e tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł
w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
58)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. f tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
59)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. f tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
60)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. f tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 3.
61)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. g tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
62)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. g tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 3.
63)
Dodany przez art. 1 pkt 17 lit. h ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
64)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. i ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
65)
Dodany przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
66)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1101, 1342 i 1529, z 2013 r. poz. 35, 985, 1027, 1036, 1145, 1149 i 1289 oraz
z 2014 r. poz. 183.
67)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r.
Nr 89, poz. 991 i Nr 114, poz. 1191 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 19.