Rozporządzenie Ministra Finansówz dnia 21 maja 2014 r.w sprawie sposobu ustalania i dokumentowania wydatków egzekucyjnych
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 65 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa sposób ustalania i dokumentowania wydatków egzekucyjnych, w
szczególności sposób ustalania i rozliczania wydatków wspólnych, poniesionych w związku
z egzekucją u dwu lub więcej zobowiązanych oraz przypadki, w których wydatki ustala
się w formie zryczałtowanej.
§ 2.
Wydatki egzekucyjne poniesione w związku z egzekucją ustala się na podstawie faktur,
rachunków lub innego rodzaju dowodów, dokumentujących te wydatki.
§ 3.
Wydatki ustala się w formie zryczałtowanej w przypadku:
1)
przejazdu pracownika organu egzekucyjnego, niezależnie od liczby tytułów wykonawczych,
do miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego lub miejsca położenia należących
do niego składników majątkowych, gdzie dokonano czynności egzekucyjnych lub czynności
te miały być dokonane:
a)
w wysokości najniższej opłaty, z wyłączeniem ulg, za przewóz na liniach komunikacyjnych
w komunikacji miejskiej przebiegających na obszarze miasta - w przypadku gdy miejsce
zamieszkania lub siedziba zobowiązanego lub miejsce położenia należących do niego
składników majątkowych oraz siedziba organu egzekucyjnego znajdują się na terenie
tej samej miejscowości, która jest miastem na prawach powiatu,
b)
jako iloczyn odległości wyrażonej w kilometrach pomiędzy siedzibą organu egzekucyjnego
a miejscem zamieszkania lub siedziby zobowiązanego lub miejscem położenia należących
do niego składników majątkowych, i stawki, o której mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków
ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów
osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy - w przypadku gdy miejsce zamieszkania lub siedziba zobowiązanego lub miejsce położenia
należących do niego składników majątkowych oraz siedziba organu egzekucyjnego nie
znajdują się na terenie tej samej miejscowości, która jest miastem na prawach powiatu,
2)
przechowywania ruchomości w składnicy organu egzekucyjnego - jako średnią cen stosowanych
na terenie działania organu egzekucyjnego za tego rodzaju usługę na dzień złożenia
ruchomości do składnicy tego organu; jeżeli nie można ustalić ryczałtu na podstawie
średniej cen stosowanych na terenie działania organu egzekucyjnego za tego rodzaju
usługę na dzień złożenia ruchomości do składnicy tego organu, ryczałt ustala się na
podstawie średniej cen stosowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniu
złożenia ruchomości do składnicy organu egzekucyjnego
− jeżeli nie można ustalić wydatków egzekucyjnych poniesionych w związku z egzekucją
na podstawie faktur, rachunków lub innego rodzaju dowodów.
§ 4.
Wydatki wspólne poniesione w związku z egzekucją u dwu lub więcej zobowiązanych i
udokumentowane zgodnie z § 2 rozlicza się pomiędzy wszystkich zobowiązanych.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1166, 1342 i 1529, z 2013 r. poz. 1289 oraz z 2014 r. poz. 379 i 567.
3)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 237, poz.
2376, z 2007 r. Nr 201, poz. 1462 oraz z 2011 r. Nr 61, poz. 308.
4)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541, z 2003 r. Nr 9, poz. 106 oraz
z 2004 r. Nr 10, poz. 79), które w części dotyczącej sposobu ustalania i dokumentowania
wydatków egzekucyjnych utraciło moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
na podstawie art. 127 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy
dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. poz.
1289).