Rozporządzenie Ministra Finansówz dnia 20 maja 2014 r.w sprawie trybu postępowania przy sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu
zepsuciu oraz przechowywaniu i sprzedaży niektórych ruchomości
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 109 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa szczególny tryb postępowania przy:
1)
sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu;
2)
przechowywaniu i sprzedaży zajętych ruchomości ze szlachetnych metali, kamieni szlachetnych
i półszlachetnych, pereł naturalnych i hodowlanych oraz korali i bursztynów.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
kosztownościach - rozumie się przez to ruchomości wykonane ze szlachetnych metali,
kamieni szlachetnych lub półszlachetnych, pereł naturalnych lub hodowlanych, korali
lub bursztynów, niestanowiące dóbr kultury w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków;
2)
ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Rozdział 2
Szczególny tryb postępowania przy sprzedaży ruchomości łatwo psujących się
§ 3.
1.
Ruchomości łatwo psujące się, w szczególności nabiał, owoce i warzywa, bezpośrednio
po zajęciu, sprzedaje się podmiotom prowadzącym działalność handlową po cenach rynkowych
pomniejszonych o zwyczajową marżę handlową.
2.
Ruchomości, o których mowa w ust. 1, sprzedaje się w drodze licytacji publicznej albo
przetargu ofert, jeżeli:
1)
zachodzi przypuszczenie, że w wyniku sprzedaży zajętych ruchomości w drodze licytacji
publicznej albo przetargu ofert uzyska się korzystniejszą cenę;
2)
sprzedaż podmiotom prowadzącym działalność handlową nie dojdzie do skutku.
3.
W przypadku ruchomości, które nie mogą być dopuszczone do użytku lub spożycia na podstawie
odrębnych przepisów, odstępuje się od ich sprzedaży i zwraca zobowiązanemu.
Rozdział 3
Szczególny tryb postępowania przy przechowywaniu i sprzedaży zajętych kosztowności
§ 4.
1.
Po ujawnieniu u zobowiązanego kosztowności egzekutor lub poborca skarbowy dokonuje
ich zajęcia i opisu, wyszczególniając w protokole zajęcia rodzaj, jakość, cechy szczególne,
w tym numery, cechy probiercze i znaki, a także cechy zewnętrzne każdej zajętej kosztowności.
Jeżeli zobowiązany posiada rachunki na zajęte kosztowności lub atesty urzędu probierczego,
egzekutor lub poborca skarbowy dokonuje opisu na ich podstawie i czyni o tym wzmiankę
w protokole zajęcia.
2.
Egzekutor lub poborca skarbowy zaznacza w protokole zajęcia, że oszacowanie kosztowności
nastąpi przy udziale biegłego skarbowego.
3.
Protokół, o którym mowa w ust. 1, spisuje się w trzech egzemplarzach, z których jeden
otrzymuje zobowiązany, jeden pozostaje przy kosztownościach, a jeden - w aktach egzekucyjnych.
4.
Po dokonaniu opisu zajętych kosztowności egzekutor lub poborca skarbowy wkłada je
w obecności zobowiązanego lub dwóch świadków do koperty wraz z jednym egzemplarzem
protokołu zajęcia i umieszcza na sklejeniach koperty podpis i odcisk imiennej pieczęci.
Zobowiązany lub świadkowie umieszczają na sklejeniach koperty podpis.
5.
Po dokonaniu czynności określonych w ust. 1-4 egzekutor lub poborca skarbowy niezwłocznie
przekazuje organowi egzekucyjnemu zapieczętowaną kopertę zawierającą kosztowności,
którą składa się do kasy pancernej lub skrytki bankowej będącej w wyłącznej dyspozycji
organu egzekucyjnego. Na egzemplarzu protokołu zajęcia przechowywanego w aktach egzekucyjnych,
egzekutor lub poborca skarbowy zamieszcza adnotację o złożeniu koperty w kasie pancernej
lub skrytce bankowej.
§ 5.
1.
Każdorazowe otwarcie koperty zawierającej kosztowności następuje w obecności kierownika
komórki organizacyjnej prowadzącej egzekucję administracyjną lub osoby zastępującej
oraz dwóch pracowników organu egzekucyjnego.
2.
Organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wyznaczonym terminie otwarcia koperty
oraz możliwości jego obecności przy tej czynności.
3.
Po otwarciu koperty zawierającej kosztowności spisuje się protokół dotyczący nienaruszenia
pieczęci i zgodności znajdujących się w niej kosztowności, z których jeden otrzymuje
zobowiązany, jeden pozostaje przy kosztownościach, a jeden - w aktach egzekucyjnych.
§ 6.
Biegły skarbowy sporządza protokół oszacowania kosztowności, w którym wymienia odrębnie
każdą kosztowność, podając jej cechy zewnętrzne, materiał, z którego została wytworzona,
oraz oszacowaną jej wartość. W protokole oszacowania podaje się również wartość materiału,
z którego kosztowności te zostały wytworzone. Przepis § 4 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
§ 7.
Kosztowności sprzedaje się po cenie oszacowania ich wartości podmiotowi prowadzącemu
działalność handlową w zakresie tego rodzaju kosztowności albo przekazuje się podmiotowi
prowadzącemu sprzedaż komisową tego rodzaju kosztowności. Cena sprzedaży nie może
być niższa od ceny oszacowania wartości kosztowności. Z uzyskanej ceny sprzedaży potrąca
się prowizję komisową.
§ 8.
W przypadku gdy sprzedaż nie dojdzie do skutku w sposób określony w § 7, kosztowności
sprzedaje się w drodze licytacji publicznej lub przetargu ofert. Cena wywołania kosztowności
nie może być niższa niż wartość materiału, z którego kosztowność została wytworzona.
§ 9.
W przypadku niesprzedania kosztowności w drodze licytacji publicznej albo w drodze
przetargu ofert, sprzedaje się je na złom jednostkom prowadzącym skup przedmiotów
używanych lub surowców wtórnych.
Rozdział 4
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 10.
1.
Do ruchomości zajętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia mają zastosowanie
przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2.
Do ruchomości łatwo psujących się, które na podstawie odrębnych przepisów nie zostały
dopuszczone do użytku lub spożycia przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje
się § 3 ust. 3.
3.
Do kosztowności zajętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się §
5.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1166, 1342, 1529, z 2013 r. poz. 1289 oraz z 2014 r. poz. 379 i 567.
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541, z 2003 r. Nr 9, poz. 106 oraz
z 2004 r. Nr 10, poz. 79), które w części dotyczącej trybu postępowania przy sprzedaży
zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu oraz trybu postępowania przy przechowywaniu
i sprzedaży niektórych ruchomości traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
na podstawie art. 127 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy
dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. poz.
1289).