Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 8 kwietnia 2014 r.w sprawie zajęć rehabilitacyjnych organizowanych w szpitalach psychiatrycznych
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
cele, rodzaje, zakres programowy i wymiar czasu zajęć rehabilitacyjnych, organizowanych
w szpitalach psychiatrycznych, zwanych dalej „zajęciami rehabilitacyjnymi”;
2)
sposób prowadzenia i dokumentowania zajęć rehabilitacyjnych;
3)
sposób nagradzania uczestników zajęć rehabilitacyjnych.
§ 2.
Celem zajęć rehabilitacyjnych jest:
1)
zmniejszenie nasilenia objawów chorobowych i przeciwdziałanie ich nawrotom;
2)
nauka aktywnego udziału we własnym leczeniu;
3)
nauka i doskonalenie umiejętności:
a)
społecznych,
b)
praktycznych, w tym samoobsługi;
4)
poszukiwanie odpowiednich form rozwoju osobistego i wspieranie rozwoju osobistego;
5)
integracja społeczna;
6)
wsparcie i edukacja rodzin.
§ 3.
Określa się następujące rodzaje zajęć rehabilitacyjnych:
1)
sesje pomocy psychologicznej, w szczególności w postaci psychoterapii indywidualnej,
grupowej lub rodzinnej;
2)
edukacja i psychoedukacja;
3)
terapia zajęciowa;
4)
trening umiejętności społecznych;
5)
arteterapia;
6)
terapia ruchowa.
§ 4.
Zakres programowy zajęć rehabilitacyjnych obejmuje w przypadku:
1)
sesji pomocy psychologicznej - przygotowanie do rozwiązywania problemów emocjonalnych,
interpersonalnych, do postępowania w sytuacjach kryzysowych, także z udziałem rodzin
pacjentów;
2)
edukacji i psychoedukacji - przedstawienie pacjentowi podstawowej wiedzy na temat
jego choroby;
3)
terapii zajęciowej - dostosowane do potrzeb i możliwości pacjentów ćwiczenie umiejętności
koncentracji, ćwiczenie umiejętności organizacji wykonywania kolejnych czynności prowadzących
do realizacji określonego zadania;
4)
treningu umiejętności społecznych - dostosowane do potrzeb i możliwości pacjentów
nabywanie i ćwiczenie umiejętności o charakterze samoobsługowym, umiejętności rozwiązywania
problemów społecznych, komunikacyjnych oraz umiejętności radzenia sobie z problemami
wynikającymi z procesu leczenia;
5)
arteterapii - poznawanie i doskonalenie zróżnicowanych form i technik sztuki pomocnych
we wzmacnianiu rozwoju osobistego pacjenta;
6)
terapii ruchowej - zajęcia sportowe, turystykę i rekreację.
§ 5.
1.
Zajęcia rehabilitacyjne są prowadzone zgodnie z indywidualnym planem rehabilitacji,
opracowanym przez lekarza specjalistę w dziedzinie psychiatrii i psychologa lub terapeutę
zajęciowego, we współdziałaniu z pacjentem.
2.
W indywidualnym planie rehabilitacji uwzględnia się takie rodzaje zajęć rehabilitacyjnych,
aby stanowiły system skoordynowanych oddziaływań, mających prowadzić do umożliwienia
pacjentowi samodzielnej egzystencji, integracji społecznej, podjęcia aktywności zawodowej
i nabycia umiejętności zapewniających możliwie największą niezależność.
3.
W indywidualnym planie rehabilitacji określa się indywidualny rodzaj i wymiar czasu
zajęć rehabilitacyjnych dla danego pacjenta z uwzględnieniem przebiegu choroby, nasilenia
jej objawów oraz oczekiwań i możliwości tego pacjenta.
§ 6.
1.
Zajęcia rehabilitacyjne są prowadzone 5 razy w tygodniu w wymiarze od 2 do 5 godzin
dziennie, w tym co najmniej 2 razy w tygodniu w godzinach popołudniowych.
2.
W godzinach popołudniowych i w dni wolne od pracy pacjentom zapewnia się również dostęp
do zorganizowanych form aktywności usprawniających ich adaptację społeczną.
§ 7.
1.
Dokumentacja zajęć rehabilitacyjnych jest prowadzona w historii choroby, stanowiącej
część dokumentacji medycznej.
2.
W historii choroby zamieszcza się informacje o przebiegu udziału pacjenta w zajęciach
rehabilitacyjnych dotyczące:
1)
zmian w zakresie zdolności ruchowych;
2)
napędu - aktywności niekierowanej (własnej);
3)
koncentracji uwagi (podczas aktywności spontanicznej, w czasie zabawy, wykonywania
zadań; czas koncentracji);
4)
współdziałania (w różnych sytuacjach; czas współdziałania);
5)
opanowywania nowych umiejętności (tempo, trwałość, stopień trudności), także w zakresie
kontroli zachowań, zdolności proszenia o pomoc, budowania poprawnych relacji interpersonalnych,
kształtowania asertywności;
6)
dominującego nastroju i emocji;
7)
gotowości do kontaktów (rodzaje, kierunek);
8)
umiejętności w zakresie samoobsługi;
9)
zachowań trudnych (opis tych zachowań oraz sytuacji, w których występują).
§ 8.
1.
Pacjenci aktywnie uczestniczący w zajęciach rehabilitacyjnych mogą otrzymywać nagrody
rzeczowe.
2.
Wniosek o przyznanie nagrody rzeczowej sporządza osoba opracowująca indywidualny plan
rehabilitacji, o której mowa w § 5 ust. 1.
3.
Wniosek o przyznanie nagrody rzeczowej zawiera: imię i nazwisko pacjenta, imię i nazwisko
osoby wnioskującej oraz propozycję nagrody rzeczowej wraz z uzasadnieniem.
4.
Kierownik szpitala psychiatrycznego zatwierdza wniosek o przyznanie nagrody rzeczowej
i określa jej wartość.
§ 9.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki
Społecznej z dnia 20 października 1995 r. w sprawie organizowania zajęć rehabilitacyjnych
w szpitalach psychiatrycznych i nagradzania uczestników tych zajęć (Dz. U. Nr 127,
poz. 614), które utraciło moc z dniem 12 lutego 2013 r. na podstawie art. 3 pkt 1
ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.
U. z 2011 r. Nr 6, poz. 19).
2)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki
Społecznej z dnia 20 października 1995 r. w sprawie organizowania zajęć rehabilitacyjnych
w szpitalach psychiatrycznych i nagradzania uczestników tych zajęć (Dz. U. Nr 127,
poz. 614), które utraciło moc z dniem 12 lutego 2013 r. na podstawie art. 3 pkt 1
ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.
U. z 2011 r. Nr 6, poz. 19).