Oświadczenie Rządowez dnia 17 stycznia 2014 r.w sprawie utraty mocy obowiązującej w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej niektórych
konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy
Treść oświadczenia
1.
Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie art. X Konwencji o pracy na morzu,
przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie dnia
23 lutego 2006 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 845) w dniu 20 sierpnia 2013 r. utraciły
moc obowiązującą w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej:
1)
Międzynarodowa Konwencja w sprawie odszkodowania na wypadek bezrobocia z powodu rozbicia
się statku, przyjęta jako projekt dnia 9 lipca 1920 r. w Genui na Ogólnej Konferencji
Międzynarodowej Organizacji Pracy Ligi Narodów (Dz. U. z 1925 r. Nr 54, poz. 372);
2)
Międzynarodowa Konwencja w sprawie pośrednictwa pracy dla marynarzy, przyjęta jako
projekt dnia 10 lipca 1920 roku w Genui na Ogólnej Konferencji Międzynarodowej Organizacji
Pracy Ligi Narodów (Dz. U. z 1925 r. Nr 54, poz. 374);
3)
Międzynarodowa Konwencja o obowiązkowych oględzinach lekarskich dzieci i młodocianych
zatrudnionych na statkach, przyjęta jako projekt dnia 11 listopada 1921 roku w Genewie
na Ogólnej Konferencji Międzynarodowej Organizacji Pracy Ligi Narodów (Dz. U. z 1925
r. Nr 54, poz. 388);
4)
Konwencja dotycząca umowy najmu marynarzy, przyjęta jako projekt na dziewiątej sesji Ogólnej Konferencji
Międzynarodowej Organizacji Pracy Ligi Narodów w Genewie dnia 24 czerwca 1926 r. a
podpisana w Genewie dnia 26 lipca 1926 r. ;
5)
Konwencja dotycząca repatrjacji marynarzy, przyjęta jako projekt na dziewiątej sesji
Ogólnej Konferencji Międzynarodowej Organizacji Pracy Ligi Narodów w Genewie dnia
23 czerwca 1926 r. a podpisana w Genewie dnia 26 lipca 1926 r. ;
6)
Konwencja (nr 68) dotycząca zaopatrzenia w żywność i służby wyżywienia załóg na statkach,
przyjęta w Seattle dnia 27 czerwca 1946 r. ;
7)
Konwencja (nr 69) dotycząca świadectwa kwalifikacyjnego kucharzy okrętowych, przyjęta
w Seattle dnia 27 czerwca 1946 r. ;
8)
Konwencja (nr 73) dotycząca badania lekarskiego marynarzy, przyjęta w Seattle dnia
29 czerwca 1946 r. ;
9)
Konwencja (nr 74) dotycząca świadectw kwalifikacyjnych starszych marynarzy, przyjęta
w Seattle dnia 29 czerwca 1946 r. ;
10)
Konwencja Międzynarodowej Organizacji Pracy (nr 91) dotycząca płatnych urlopów marynarzy
(zrewidowana w 1949 r.), przyjęta w Genewie dnia 18 czerwca 1949 r. ;
11)
Konwencja nr 134 Międzynarodowej Organizacji Pracy, dotycząca zapobiegania wypadkom
marynarzy przy pracy, przyjęta w Genewie dnia 30 października 1970 r. ;
12)
Konwencja nr 145 dotycząca ciągłości zatrudnienia marynarzy, przyjęta w Genewie dnia
28 października 1976 r. ;
13)
Konwencja nr 147 dotycząca minimalnych norm na statkach handlowych, przyjęta w Genewie
dnia 29 października 1976 r. ;
14)
Konwencja nr 178 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca inspekcji warunków pracy
i życia marynarzy, przyjęta w Genewie dnia 22 października 1996 r. .
2.
Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie art. X w związku z Prawidłem
3.1 pkt 2 Konwencji o pracy na morzu, przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej
Organizacji Pracy w Genewie dnia 23 lutego 2006 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 845) w dniu
20 sierpnia 2013 r. utraciły moc obowiązującą w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej:
1)
Konwencja (nr 92) dotycząca pomieszczenia załogi na statku (zrewidowana w 1949 r.),
przyjęta w Genewie dnia 18 czerwca 1949 r. ,
2)
Konwencja nr 133 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca pomieszczenia załogi
na statku (postanowienia uzupełniające), przyjęta w Genewie dnia 30 października 1970 r.
- z tym że w przypadku statków skonstruowanych przed dniem 20 sierpnia 2013 r. wymagania
dotyczące konstrukcji i wyposażenia statków określone w wymienionych powyżej konwencjach
będą pozostawać w mocy w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim
miały zastosowanie przed dniem 20 sierpnia 2013 r.
3.
Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie wymienionych poniżej postanowień
Konwencji nr 138 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej najniższego wieku dopuszczenia
do zatrudnienia, przyjętej w Genewie dnia 26 czerwca 1973 r. , zwanej dalej „Konwencją nr 138”, utraciły moc obowiązującą w stosunku do Rzeczypospolitej
Polskiej:
1)
w dniu 22 marca 1979 r.:
a)
Międzynarodowa Konwencja w sprawie określenia najniższego wieku dopuszczania dzieci
do pracy przemysłowej, przyjęta jako projekt dnia 28 listopada 1919 r. w Waszyngtonie
na Ogólnej Konferencji Międzynarodowej Organizacji Pracy Ligi Narodów (Dz. U. z 1925
r. Nr 54, poz. 366), zgodnie z jej art. 12, w związku z art. 10 ust. 5 lit. a) Konwencji
nr 138,
b)
Międzynarodowa Konwencja w sprawie wieku dopuszczania dzieci do pracy w rolnictwie,
przyjęta jako projekt dnia 16 listopada 1921 roku w Genewie na Konferencji Generalnej
Międzynarodowej Organizacji Pracy Ligi Narodów (Dz. U. z 1925 r. Nr 54, poz. 376),
zgodnie z jej art. 9, w związku z art. 10 ust. 5 lit. b) Konwencji nr 138,
c)
Międzynarodowa Konwencja określająca najniższy wiek dopuszczania dzieci do pracy w
marynarce, przyjęta jako projekt dnia 9 lipca 1920 r. w Genui na Ogólnej Konferencji
Międzynarodowej Organizacji Pracy Ligi Narodów (Dz. U. z 1925 r. Nr 54, poz. 370),
zgodnie z jej art. 10, w związku z art. 10 ust. 5 lit. c) Konwencji nr 138,
d)
Międzynarodowa Konwencja ustalająca najniższy wiek dopuszczania młodocianych do pracy
w pomieszczeniach podpokładowych i w kotłowniach, przyjęta jako projekt dnia 11 listopada
1921 roku w Genewie na Ogólnej Konferencji Międzynarodowej Organizacji Pracy Ligi
Narodów (Dz. U. z 1925 r. Nr 54, poz. 386), zgodnie z jej art. 12, w związku z art.
10 ust. 5 lit. c) Konwencji nr 138,
e)
Konwencja (nr 112) dotycząca najniższego wieku dopuszczania do pracy w rybołówstwie,
przyjęta w Genewie dnia 19 czerwca 1959 r. , na podstawie art. 10 ust. 4 lit. e) Konwencji nr 138;
2)
w dniu 21 sierpnia 2000 r. - Konwencja (nr 123) dotycząca najniższego wieku dopuszczenia do pracy pod ziemią w
kopalniach, przyjęta w Genewie dnia 22 czerwca 1965 r. , na podstawie art. 10 ust. 4 lit. f) Konwencji nr 138.