Rozporządzenie Ministra Gospodarkiz dnia 4 kwietnia 2014 r.w sprawie sposobu obliczania końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych
oraz sposobu obliczania ilości energii elektrycznej i ciepła z takich źródeł 2)Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają dyrektywę Parlamentu Europejskiego i
Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii
ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE
oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16, z późn. zm.).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 20f ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa sposób obliczania:
1)
końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych, będącego sumą końcowego zużycia
energii:
a)
elektrycznej brutto ze źródeł odnawialnych,
b)
brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie oraz
c)
ze źródeł odnawialnych w transporcie;
2)
znormalizowanej ilości energii elektrycznej wytworzonej w elektrowniach wodnych lub
w farmach wiatrowych;
3)
rzeczywistej ilości ciepła wytworzonego z energii aerotermalnej, geotermalnej lub
hydrotermalnej przez pompy ciepła.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
ustawa - ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
2)
dyrektywa - dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w
sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie
uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE ;
3)
decyzja - decyzję Komisji z dnia 1 marca 2013 r. ustanawiającą wytyczne dla państw członkowskich
dotyczące obliczania energii odnawialnej z pomp ciepła w odniesieniu do różnych technologii
pomp ciepła na podstawie art. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE ;
4)
energia ze źródeł odnawialnych - energię ze źródeł odnawialnych w rozumieniu art.
20g ustawy;
5)
energia aerotermalna - energię w rozumieniu art. 2 lit. b dyrektywy;
6)
energia geotermalna - energię w rozumieniu art. 2 lit. c dyrektywy;
7)
energia hydrotermalna - energię w rozumieniu art. 2 lit. d dyrektywy;
8)
hydroenergia - energię wytworzoną w elektrowniach wodnych, będącą energią spadku śródlądowych
wód powierzchniowych, z wyłączeniem energii uzyskiwanej z pracy pomp w elektrowniach
szczytowo-pompowych;
9)
instalacja spalania wielopaliwowego - jednostkę wytwórczą w rozumieniu art. 3 pkt
43 ustawy, służącą do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, w której biomasa,
biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy są spalane wspólnie z paliwami kopalnymi;
10)
układ pomiarowo-rozliczeniowy - urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe oraz inne urządzenia,
a także układy połączeń między nimi, służące do pomiaru ilości energii elektrycznej
lub ciepła wytwarzanych w odnawialnym źródle energii lub ilości biogazu rolniczego
wytworzonego w odnawialnym źródle energii.
§ 3.
1.
Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych uwzględnia
się wyłącznie niekopalne źródła energii oraz tylko te biopaliwa i biopłyny, które
spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 17 dyrektywy.
2.
Przy obliczaniu udziału końcowego zużycia energii ze źródeł odnawialnych w końcowym
zużyciu energii brutto ilość energii ze źródeł odnawialnych, przypadającej na jeden
z rodzajów zużycia energii, uwzględnia się tylko raz i wyraża w jednostkach energii.
§ 4.
1.
Przy obliczaniu końcowego zużycia energii elektrycznej brutto ze źródeł odnawialnych
lub z biopłynów uwzględnia się energię, w tym energię elektryczną, ciepło lub biogaz
rolniczy przeliczany na ekwiwalentną ilość energii elektrycznej w sposób określony
w przepisach wydanych na podstawie art. 9a ust. 11 ustawy, wytworzoną w odnawialnym
źródle energii, z wyłączeniem energii elektrycznej wytworzonej w elektrowniach wodnych
szczytowo-pompowych, chyba że do wpompowania wody pod górę zużyta została energia
elektryczna wytwarzana w odnawialnym źródle energii.
2.
W przypadku wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła w instalacji spalania wielopaliwowego,
przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych zalicza się
tę część energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w tej instalacji, wykazanych
przez układy pomiarowo-rozliczeniowe, która odpowiada procentowemu udziałowi energii
chemicznej biomasy, biogazu lub biogazu rolniczego w energii chemicznej obliczanej
na podstawie rzeczywistych wartości opałowych zużytego paliwa.
§ 5.
1.
Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie
i chłodnictwie uwzględnia się energię, w tym energię elektryczną lub ciepło, wytworzoną
w odnawialnym źródle energii, zużytą na potrzeby systemów lokalnego ogrzewania lub
chłodzenia, powiększoną o zużytą energię z innych źródeł odnawialnych, dostarczoną
do celów energetycznych przemysłowi, sektorowi transportowemu, gospodarstwom domowym,
sektorowi usługowemu, w tym świadczącemu usługi publiczne, rolnictwu, leśnictwu i
rybołówstwu, łącznie ze zużyciem energii elektrycznej i ciepła przez przemysł energetyczny
na wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła oraz łącznie ze stratami energii elektrycznej
i ciepła powstającymi podczas ich przesyłania lub dystrybucji.
2.
Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie
i chłodnictwie nie uwzględnia się energii elektrycznej i ciepła wytwarzanych przez
systemy energii biernej, w ramach których niższe zużycie energii elektrycznej i ciepła
zyskuje się w sposób bierny dzięki konstrukcji budynku bądź dostarczeniu energii elektrycznej
lub ciepła ze źródeł nieodnawialnych.
3.
Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie
i chłodnictwie w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy,
uwzględnia się ciepło pochodzące z pomp ciepła wykorzystujących energię aerotermalną,
geotermalną lub hydrotermalną uznawaną za energię ze źródeł odnawialnych w ilości
obliczanej zgodnie z metodologią określoną w załączniku VII do dyrektywy.
§ 6.
1.
Przy obliczaniu końcowego zużycia energii ze źródeł odnawialnych w transporcie uwzględnia
się nośniki energii, w tym biokomponenty, biopaliwa ciekłe, paliwa ciekłe i inne paliwa
odnawialne, zużyte na potrzeby transportu, oraz energię elektryczną wytworzoną w odnawialnym
źródle energii, zużytą na potrzeby transportu przez wszystkie rodzaje elektrycznych
pojazdów drogowych.
2.
Przy obliczaniu końcowego zużycia energii ze źródeł odnawialnych w transporcie przyjmuje
się wartość opałową paliw w wysokości określonej w załączniku III do dyrektywy.
§ 7.
Przy obliczaniu końcowego zużycia energii elektrycznej brutto ze źródeł odnawialnych
uwzględnia się rzeczywistą produkcję roczną energii elektrycznej wytworzonej w elektrowniach
wodnych wykorzystujących hydroenergię oraz w farmach wiatrowych, przyjmując zasady
normalizacji wyliczeń określone odpowiednio w załączniku II do dyrektywy.
§ 8.
Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie
i chłodnictwie w przypadku pomp ciepła stosuje się odpowiednio wytyczne dla państw
członkowskich dotyczące obliczania energii odnawialnej z pomp ciepła w odniesieniu
do różnych technologii pomp ciepła na podstawie art. 5 dyrektywy 2009/28/WE, stanowiące
załącznik do decyzji.
§ 9.
W sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu stosuje się odpowiednio przepisy dyrektywy
i decyzji.
§ 10.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
2)
Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają dyrektywę Parlamentu Europejskiego i
Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii
ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE
oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16, z późn. zm.).
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 984 i 1238 oraz z 2014 r. poz. 457.