Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowejz dnia 3 lutego 2014 r.w sprawie programu szczepień ochronnych dla żołnierzy zawodowych oraz sposobu rejestracji
przeprowadzanych szczepień ochronnych
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 67b ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Program szczepień ochronnych dla żołnierzy zawodowych określa załącznik do rozporządzenia.
§ 2.
1.
Świadczeniodawca wykonujący szczepienia ochronne żołnierzy zawodowych dokumentuje
realizację szczepienia przez odnotowanie ich w dokumentacji medycznej prowadzonej
w punkcie szczepień oraz w Międzynarodowej Książeczce Szczepień zgodnej z wzorem określonym
w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 10 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi .
2.
Świadczeniodawca wykonujący szczepienia ochronne żołnierzy zawodowych przekazuje informację
o wykonaniu szczepienia ochronnego do jednostki organizacyjnej wojskowej służby zdrowia
wyznaczonej przez szefa jednostki organizacyjnej właściwej do spraw zdrowia podległej
Ministrowi Obrony Narodowej, w terminie siedmiu dni od dnia jego wykonania.
3.
W informacji, o której mowa w ust. 2, zamieszcza się dane:
1)
imię, nazwisko i PESEL szczepionego żołnierza zawodowego;
2)
nazwę choroby, przeciw której jest wykonywane szczepienie;
3)
nazwę szczepionki;
4)
numer serii szczepionki;
5)
informację o rozpoczętym cyklu szczepienia ochronnego, z terminem podania kolejnych
dawek szczepionki.
4.
W przypadku gdy świadczeniodawcą jest Służba Wywiadu Wojskowego i Służba Kontrwywiadu
Wojskowego, w informacji, o której mowa w ust. 2, zamieszcza się wyłącznie dane wymienione
w ust. 3 pkt 2-5.
§ 3.
Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego ze względu na zmianę sytuacji epidemiologicznej
lub postęp wiedzy medycznej może zalecić wykonanie dodatkowych szczepień ochronnych.
Zalecenia Głównego Inspektora Sanitarnego Wojska Polskiego ogłasza się w formie komunikatu
w Dzienniku Urzędowym Ministra Obrony Narodowej.
§ 4.
W ramach realizacji programu szczepień ochronnych dla żołnierzy zawodowych dopuszcza
się stosowanie szczepionek poliwalentnych i skojarzonych.
§ 5.
1.
Dane o szczepieniach ochronnych żołnierzy zawodowych objęte informacją o wykonaniu
szczepienia ochronnego, o której mowa w § 2 ust. 2, gromadzi się w Centralnym Rejestrze
Szczepień Żołnierzy Zawodowych, zwanym dalej „rejestrem”.
2.
Dane, o których mowa w ust. 1, gromadzi się dla potrzeb analizy epidemiologicznej
działań profilaktycznych podejmowanych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Rejestr prowadzi się w Systemie Ewidencji Wojskowej„ SEW on-line”.
4.
Minister Obrony Narodowej na wniosek szefa jednostki organizacyjnej właściwej do spraw
zdrowia podległej Ministrowi Obrony Narodowej wyznaczy jednostkę organizacyjną wojskowej
służby zdrowia do prowadzenia rejestru.
§ 6.
Traci moc rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie programu
szczepień ochronnych dla żołnierzy zawodowych oraz sposobu rejestracji przeprowadzanych
szczepień ochronnych .
§ 7.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r.
Nr 107, poz. 679, Nr 113, poz. 745, Nr 127, poz. 857, Nr 182, poz. 1228 i Nr 238,
poz. 1578, z 2011 r. Nr 22, poz. 114, Nr 112, poz. 654, Nr 122, poz. 696, Nr 171,
poz. 1016 i Nr 236, poz. 1396 oraz z 2013 r. poz. 675, 829, 852 i 1355.
Załącznik - Program szczepień ochronnych dla żołnierzy zawodowych
Program szczepień ochronnych dla żołnierzy zawodowych składa się z:
I. Kalendarza szczepień ochronnych dla żołnierzy zawodowych narażonych na określone
czynniki chorobotwórcze oraz wykonywanych z przyczyn epidemiologicznych,
II. Informacji uzupełniających.
I. KALENDARZ SZCZEPIEŃ OCHRONNYCH
|
Uwagi
Szczepionki stosowane w realizacji kalendarza szczepień muszą spełniać wszelkie kryteria
przewidziane dla produktu leczniczego dopuszczonego do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej. Należy je stosować zgodnie z zaleceniami producenta.
II. INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE
Program szczepień ochronnych dla żołnierzy zawodowych realizuje się w korelacji z
realizowanym wcześniej obowiązkowym programem szczepień ochronnych dzieci i młodzieży.
A.
SZCZEPIENIA PRZECIW WŚCIEKLIŹNIE (POEKSPOZYCYJNE)
Wytyczne dotyczące swoistego zapobiegania wściekliźnie u osób mających kontakt ze
zwierzęciem chorym lub podejrzanym o zachorowanie na wściekliznę (przedstawiono również
zasady immunoprofilaktyki czynno-biernej).
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Swoiste zapobieganie czynne:
Rozpoczęcie szczepienia według skróconego (tj. poekspozycyjnego) schematu szczepień
zgodnie z zaleceniami producenta
szczepionki - schemat podawania kolejnych dawek - w 0; 3; 7; 14; 30 dobie.
Swoiste zapobieganie czynno-bierne:
jak wyżej + jednocześnie z pierwszą dawką szczepionki podaje się swoistą immunoglobulinę
ludzką - 20 j.m./kg m.c.
Immunoglobulinę można podać do 7 dnia od czasu podania 1 dawki szczepionki.
Kwalifikacje do szczepienia przeciwko wściekliźnie przeprowadza specjalistyczna poradnia
chorób zakaźnych.
UWAGA:
Rozpoczęcie postępowania poekspozycyjnego można odłożyć do czasu potwierdzenia wścieklizny
u zwierzęcia, o ile zwierzę, które naraziło człowieka, nie wykazywało objawów choroby
podczas ekspozycji i jest możliwa jego 15-dniowa obserwacja weterynaryjna - dotyczy
tylko psów i kotów.
Jeśli narażona została osoba uprzednio szczepiona przeciw wściekliźnie, podaje się
tylko dwie dawki przypominające szczepionki wg schematu szczepienia: w 0; 3 dobie.
Nie należy wówczas podawać swoistej immunoglobuliny (lub surowicy).
B.
SZCZEPIENIA PRZECIW TĘŻCOWI U OSÓB ZRANIONYCH
1.
Wytyczne dotyczące swoistego zapobiegania tężcowi u osób zranionych.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
C.
SZCZEPIENIA PRZECIW GRUŹLICY
1.
W Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej przyjęto, że uodpornienie przeciw gruźlicy
realizuje się poprzez krajowy program szczepień wieku dziecięcego.
2.
Szczepienie przeciwko gruźlicy (obowiązkowe) wykonuje się jednorazowo szczepionką
BCG u noworodków. Odstąpiono od oceny wielkości blizny poszczepiennej oraz od obowiązkowej
rewakcynacji.
D.
SZCZEPIENIA PRZECIW ZAKAŻENIOM WYWOŁANYM PRZEZ HAEMOPHILUS INFLUENZAE TYPU B
1.
Szczepienie nie dotyczy osób objętych programem.
2.
Szczepienie przeciwko zakażeniom wywoływanym przez Haemophilus influenzae typu b wykonuje się obowiązkowo wśród osób narażonych w sposób szczególny na zakażenie
(dzieci w pierwszym lub drugim roku życia z rodzin wielodzietnych lub domów dziecka).
E.
SZCZEPIENIA PRZECIW ZAKAŻENIOM WYWOŁYWANYM PRZEZ STREPTOCOCCUS PNEUMONIAE
1.
Szczepienie nie dotyczy osób objętych programem.
2.
Szczepienie przeciwko zakażeniom wywołanym przez Streptococcus pneumoniae wykonuje się u dzieci od drugiego miesiąca życia do 5 lat w określonych grupach ryzyka
(zaburzenia odporności). Osoby dorosłe szczepi się powyżej 65 roku życia lub z grupy
podwyższonego ryzyka (choroby przewlekłe).
F.
ORGANIZACJA SZCZEPIEŃ
1.
Szczepienia przeprowadza się na zasadach ogólnych, zgodnie z przepisami zawartymi
w ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób
zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2013 r. poz. 947).
2.
W czasie zaistnienia zagrożeń organizacja szczepień może być określona przez właściwego
miejscowo Wojskowego Inspektora Sanitarnego, odpowiednio do aktualnej sytuacji, po
uzyskaniu akceptacji Głównego Inspektora Sanitarnego WP.