Rozporządzenie Ministra Gospodarkiz dnia 19 grudnia 2014 r.w sprawie maksymalnego procentowego udziału składników pochodzenia zagranicznego w
przychodzie netto z realizacji kontraktu eksportowego oraz rodzaju dowodów, na podstawie
których ustala się pochodzenie produktu lub usługi
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 6e ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach
eksportowych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto
z realizacji kontraktu eksportowego, uwzględniając rodzaj eksportowanych produktów
i usług lub okres kredytu, ustala się:
1)
dla kontraktu eksportowego zawartego na okres kredytu poniżej dwóch lat w wysokości
70% przychodu netto, z wyłączeniem:
a)
usług budowlanych, dla których maksymalny procentowy udział składników pochodzenia
zagranicznego wynosi 90% przychodu netto,
b)
systemów komputerowych, urządzeń elektronicznej techniki obliczeniowej, wyrobów przemysłu
elektrotechnicznego, elektronicznego i teletechnicznego, statków powietrznych, statków
morskich i statków żeglugi śródlądowej, dla których maksymalny procentowy udział składników
pochodzenia zagranicznego wynosi 80% przychodu netto;
2)
dla kontraktu eksportowego zawartego na okres kredytu dwóch lub więcej lat w wysokości
60% przychodu netto, z wyłączeniem:
a)
usług budowlanych, dla których maksymalny procentowy udział składników pochodzenia
zagranicznego wynosi 90% przychodu netto,
b)
systemów komputerowych, urządzeń elektronicznej techniki obliczeniowej, wyrobów przemysłu
elektrotechnicznego, elektronicznego i teletechnicznego, statków powietrznych, statków
morskich i statków żeglugi śródlądowej, dla których maksymalny procentowy udział składników
pochodzenia zagranicznego wynosi 80% przychodu netto.
§ 2.
1.
Pochodzenie produktu lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu eksportowego, ustala
się w oparciu o kalkulację składników pochodzenia krajowego lub zagranicznego na podstawie:
1)
faktur lub innych dokumentów dotyczących sprzedaży przedmiotu kontraktu eksportowego;
2)
dokumentów dotyczących wartości składników pochodzenia zagranicznego, w tym faktur
i innych dokumentów dotyczących kosztów wytworzenia lub ceny nabycia tych składników,
wydruków analitycznych z kont systemu finansowo-księgowego, innych dokumentów oraz
informacji dotyczących poniesionych kosztów wytworzenia lub ceny nabycia produktu
lub usługi, w rozumieniu art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa
ubezpieczeniach eksportowych, zwanej dalej „ustawą”;
3)
dokumentów dotyczących wartości wybranych przez przedsiębiorcę składników pochodzenia
krajowego, w tym faktur i innych dokumentów dotyczących kosztów wytworzenia lub ceny
nabycia tych składników, wydruków analitycznych z kont systemu finansowo-księgowego,
innych dokumentów i informacji dotyczących poniesionych kosztów wytworzenia lub ceny
nabycia produktu lub usługi, w rozumieniu art. 6c ust. 2 ustawy;
4)
dokumentów dotyczących wartości marży z realizacji kontraktu eksportowego, w rozumieniu
art. 6c ust. 3 ustawy;
5)
dokumentów umożliwiających ustalenie pochodzenia produktu lub usługi.
2.
W przypadku gdy przedsiębiorca nie ponosi kosztów wytworzenia lub ceny nabycia, o
których mowa w art. 6c ust. 1 ustawy, składa oświadczenie w tym zakresie.
§ 3.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 143, poz. 1204, z 2009 r. Nr 161, poz. 1277 i Nr 215,
poz. 1662 oraz z 2014 r. poz. 1662.
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia
6 sierpnia 2001 r. w sprawie maksymalnego procentowego udziału składników pochodzenia
zagranicznego w eksportowanym w ramach kontraktu eksportowego produkcie finalnym,
umożliwiającego uznanie tego produktu za krajowy (Dz. U. Nr 101, poz. 1097), które
traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, w związku z wejściem
w życie ustawy z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej
(Dz. U. poz. 1662).