Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 28 listopada 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych
żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich
w Rzeczypospolitej Polskiej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy ,
2)
ustawą z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolności sumienia
i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych
ustaw ,
4)
ustawą z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 27 listopada 2014 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
art. 257 i art. 259 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy , które stanowią:
„
Art. 257.
§ 1.
Z dniem wejścia w życie niniejszego kodeksu tracą moc dotychczasowe przepisy dotyczące
spraw w nim unormowanych.
§ 2.
W szczególności tracą moc:
1)
ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny wykonawczy ,
2)
przepisy:
a)
art. 36 i 37 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze ,
b)
o stosunku Państwa do Kościołów, dotyczące wykonywania praktyk religijnych osób skazanych
i tymczasowo aresztowanych.
”
„
Art. 259.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r., z tym że przepisy art. 251-254
obowiązują nie dłużej niż przez 10 lat od dnia jej wejścia w życie.
”
;
2)
art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach
wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw , które stanowią:
„
Art. 15.
Pozostają w mocy wpisy do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych dokonane
na podstawie przepisów dotychczasowych, w szczególności nie jest wymagane uzupełnienie
listy osób zgłaszających.
”
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 16 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych
innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
4)
art. 40 i art. 43 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych , które stanowią:
„
Art. 40.
1.
Do postępowań w sprawie wydania pozwolenia na przeprowadzenie zbiórki publicznej wszczętych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Pozwolenia na przeprowadzenie zbiórki publicznej wydane przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy zachowują ważność przez okres, na jaki zostały udzielone, niezbędny
do realizacji celu zbiórki i przedstawienia jej wyników.
”
„
Art. 43.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa stosunki między Państwem a gminami wyznaniowymi żydowskimi w Rzeczypospolitej
Polskiej, zwanymi dalej „gminami żydowskimi”, oraz ich sytuację prawną i majątkową.
2.
W sprawach odnoszących się do gmin żydowskich, nieuregulowanych w ustawie, stosuje
się powszechnie obowiązujące przepisy prawa.
3.
Wszelkie zmiany ustawy wymagają uprzedniej opinii zarządu Związku Gmin Wyznaniowych
Żydowskich.
Art. 2.2 orzeczenia
1.
Gminy żydowskie zrzeszają pełnoletnie osoby wyznania mojżeszowego, posiadające obywatelstwo
polskie, zamieszkałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Gminy żydowskie tworzą Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej,
zwany dalej „Związkiem Gmin”.
Art. 3.
1.
Gminy żydowskie swobodnie wykonują zasady wyznania mojżeszowego oraz zarządzają swoimi
sprawami.
2.
Gminy żydowskie rządzą się w swoich sprawach własnym prawem wewnętrznym, określającym
w szczególności organizację gmin żydowskich, uchwalanym przez walne zebranie Związku
Gmin w porozumieniu z Radą Religijną Związku Gmin.
Art. 4.
Gminy żydowskie oraz Związek Gmin są niezależne organizacyjnie od jakiejkolwiek zagranicznej
władzy religijnej i świeckiej.
Rozdział 2
Osoby prawne i ich organy
Art. 5.
1.
Osobowość prawną posiadają:
1)
gminy żydowskie;
2)
Związek Gmin.
2.
Organami osób prawnych, o których mowa w ust. 1, są:
1)
dla gminy żydowskiej - zarząd gminy;
2)
dla Związku Gmin - zarząd Związku Gmin.
3.
Do składania oświadczeń woli w imieniu osób prawnych, o których mowa w ust. 1, są
uprawnieni działający łącznie dwaj członkowie zarządu, w tym przewodniczący.
Art. 6.
Inne jednostki organizacyjne mogą, na wniosek zarządu Związku Gmin, uzyskać osobowość
prawną w drodze rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r..
Art. 7.
1.
Tworzenie nowych gmin żydowskich oraz znoszenie lub przekształcanie już istniejących
następuje w trybie przewidzianym w prawie wewnętrznym.
2.
O faktach, o których mowa w ust. 1, zarząd Związku Gmin powiadamia niezwłocznie wojewodę
właściwego ze względu na siedzibę gminy żydowskiej.
3.
Nowo utworzone gminy żydowskie nabywają osobowość prawną z chwilą pisemnego powiadomienia
właściwego wojewody. Odpis powiadomienia, z umieszczonym na nim potwierdzeniem odbioru,
jest dowodem uzyskania osobowości prawnej.
4.
Powiadomienie powinno zawierać informację o siedzibie gminy żydowskiej, jej zasięgu
terytorialnym oraz wskazanie osób wchodzących w skład zarządu gminy.
5.
Odpowiednio powiadamia się również:
1)
Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r. - w przypadku powołania lub odwołania osoby wchodzącej w skład zarządu Związku Gmin;
2)
właściwego wojewodę - w przypadku powołania lub odwołania osoby wchodzącej w skład
zarządu gminy.
Art. 8.
Osoby prawne, o których mowa w art. 5 ust. 1, nie odpowiadają za zobowiązania innych
osób prawnych.
Rozdział 3
Działalność gmin żydowskich
Art. 9.1 orzeczenie
1.
Organizowanie i sprawowanie kultu publicznego oraz udzielanie posług religijnych podlega
gminom żydowskim zgodnie z prawem wewnętrznym.
2.
W celu realizacji prawa do sprawowania obrzędów i czynności rytualnych związanych
z kultem religijnym, gminy żydowskie dbają o zaopatrzenie w koszerną żywność, o stołówki
i łaźnie rytualne oraz o ubój rytualny.
Art. 9a2)Dodany przez art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r. Nr 59, poz. 375), która weszła w życie z dniem 30 maja 1998 r..
1.
Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej prawem wewnętrznym gmin żydowskich wywołuje
skutki cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.
2.
Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa
prawo wewnętrzne gmin żydowskich.
Art. 10.
Religijne uroczystości pogrzebowe i nabożeństwa żałobne mogą odbywać się na cmentarzach
komunalnych przy zachowaniu obowiązujących przepisów porządkowych.
Art. 11.
1.
Osoby należące do gmin żydowskich mają prawo do zwolnień od pracy lub nauki na czas
obejmujący następujące święta religijne, niebędące dniami ustawowo wolnymi od pracy:
1)
Nowy Rok - 2 dni;
2)
Dzień Pojednania - 1 dzień;
3)
Święto Szałasów - 2 dni;
4)
Zgromadzenie Ósmego Dnia - 1 dzień;
5)
Radość Tory - 1 dzień;
6)
Pesach - 4 dni;
7)
Szawuot - 2 dni.
2.
Terminy świąt, o których mowa w ust. 1, określane są według kalendarza żydowskiego.
3.
Osobom należącym do gmin żydowskich przysługuje prawo zwolnienia od pracy lub nauki
na czas szabasu trwającego od zachodu słońca w piątek do zachodu słońca w sobotę oraz
w święta, o których mowa w ust. 1, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Art. 12.
1.
Gminy żydowskie mają prawo do prowadzenia katechezy i nauczania religii na zasadach
i w trybie przewidzianych w odrębnych przepisach.
Art. 13.
Gminy żydowskie mają prawo zakładać i prowadzić szkoły oraz inne placówki oświatowo-wychowawcze
i opiekuńczo-wychowawcze na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Art. 14.
Żołnierzom pełniącym czynną służbę wojskową zapewnia się możliwość uczestniczenia,
poza terenem jednostek wojskowych, w nabożeństwach i czynnościach religijnych w dni
świąteczne, jeżeli w miejscowości stacjonowania jednostki wojskowej lub w jej pobliżu
znajduje się synagoga lub dom modlitwy i jeżeli nie koliduje to z ważnymi obowiązkami
służbowymi.
Art. 15.
1.
Przepisy dotyczące odraczania zasadniczej służby wojskowej ze względu na odbywanie
nauki mają zastosowanie również do osób uczących się w szkołach rabinackich w kraju
i za granicą.
2.
Rabini i podrabini są przenoszeni do rezerwy. Nie są oni powoływani do odbywania ćwiczeń
wojskowych w czasie pokoju, z wyjątkiem przeszkolenia, za zgodą zarządu gminy żydowskiej,
do pełnienia funkcji kapelana wojskowego.
3.
W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, osoby, o których mowa w ust. 1 i
2, przeznacza się, stosownie do potrzeb Sił Zbrojnych:
1)
duchownych - do pełnienia funkcji kapelanów wojskowych;
2)
osoby uczące się w szkołach rabinackich - do służby sanitarnej lub służby w obronie
cywilnej.
4.
W przypadku ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny właściwe organy wojskowe, w porozumieniu
z zarządem Związku Gmin, zapewnią pozostawienie do duszpasterskiej obsługi ludności
niezbędnej liczby duchownych spośród tych, którzy podlegają mobilizacji.
Art. 164)Z dniem 1 września 1998 r. utraciły moc przepisy o stosunku Państwa do Kościołów, dotyczące wykonywania praktyk religijnych osób skazanych i tymczasowo aresztowanych, na podstawie art. 257 § 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 i Nr 160, poz. 1083)..
Duchowni, stosownie do przepisów prawa wewnętrznego, mogą udzielać posług religijnych
współwyznawcom przebywającym w zakładach opiekuńczych i wychowawczych, zakładach opieki zdrowotnej 5)Obecnie: przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego stosownie do art. 218 ust. 2 ustawy
z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217),
która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r., domach pomocy społecznej oraz w zakładach karnych.
Art. 17.
1.
W oparciu o uchwały zarządu Związku Gmin i zarządów gmin żydowskich w celu prowadzenia
zgodnej z ich misją działalności wyznaniowej, oświatowo-wychowawczej, charytatywno-opiekuńczej
i społeczno-kulturalnej, w szczególności w zakresie zachowania dziedzictwa tradycji
i kultury Żydów w Polsce oraz upowszechniania wiedzy o historii i zasadach religii
mojżeszowej - mogą być tworzone organizacje wyznaniowe żydowskie.
2.
Do organizacji wyznaniowych żydowskich w rozumieniu ustawy stosuje się przepisy prawa
o stowarzyszeniach, z tym że:
1)
zarządowi Związku Gmin lub gminy żydowskiej przysługuje prawo uchylenia uchwały, o
której mowa w ust. 1, z równoczesnym wystąpieniem do sądu z wnioskiem o rozwiązanie
stowarzyszenia;
2)
wystąpienie do sądu o rozwiązanie stowarzyszenia przez organ właściwy w rozumieniu
przepisów prawa o stowarzyszeniach następuje po zasięgnięciu opinii zarządu Związku
Gmin;
3)
w przypadku likwidacji organizacji wyznaniowej żydowskiej jej majątek przechodzi na
własność Związku Gmin lub właściwej gminy żydowskiej.
Art. 18.
Gminy żydowskie oraz inne osoby prawne, działające na podstawie ustawy, mogą prowadzić
działalność charytatywną, a w szczególności zakłady wychowawcze, opiekuńcze i opieki zdrowotnej 5)Obecnie: przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego stosownie do art. 218 ust. 2 ustawy
z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217),
która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r..
Art. 19.
Nie pobiera się opłat za użytkowanie wieczyste gruntów oddanych na potrzeby zakładów
charytatywno-opiekuńczych oraz placówek zajmujących się religijnym wychowaniem młodzieży.
Art. 20.
1.
Związek Gmin ma prawo emitowania w publicznych środkach masowego przekazu nabożeństw
oraz programów religijno-społecznych, religijno-moralnych i kulturalnych.
2.
Sposób realizacji uprawnień, o których mowa w ust. 1, regulują porozumienia między
właściwymi jednostkami publicznej radiofonii i telewizji a Związkiem Gmin.
Art. 21.
Instytucje państwowe, samorządowe i wyznaniowe współdziałają w ochronie, konserwacji,
udostępnianiu i upowszechnianiu zabytków architektury i sztuki oraz ich dokumentacji,
muzeów i archiwów będących własnością gmin żydowskich, a także dzieł kultury i sztuki
o motywach religijnych, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Rozdział 4
Sprawy majątkowe
Art. 22.
1.
Wyznaniowym żydowskim osobom prawnym, o których mowa w art. 5, przysługuje prawo nabywania,
posiadania i zbywania mienia ruchomego i nieruchomego, nabywania i zbywania innych
praw oraz swobodnego zarządzania swoim majątkiem.
2.
Gminy żydowskie i Związek Gmin prawa, o których mowa w ust. 1, mogą realizować samodzielnie,
a także przez utworzoną w tym celu fundację z udziałem innych krajowych osób prawnych
i fizycznych oraz zagranicznych organizacji Żydów pochodzących z Polski i Światowej
Żydowskiej Organizacji Restytucji (World Jewish Restitution Organisation).
Art. 23.
1.
Cmentarze wyznaniowe żydowskie stanowiące własność gmin żydowskich lub Związku Gmin
nie podlegają wywłaszczeniu.
2.
Cmentarze stanowiące własność Skarbu Państwa albo jednostek samorządu terytorialnego,
w stosunku do których wszczęto postępowanie, o którym mowa w art. 30, podlegają ochronie
polegającej w szczególności na zakazie ich zbywania na rzecz osób trzecich oraz zakazie
przeznaczania na inne cele.
Art. 24.
W przypadku zniesienia gminy żydowskiej lub innej osoby prawnej utworzonej na mocy
ustawy, jej majątek przechodzi na własność Związku Gmin.
Art. 25.
1.
Majątek i przychody gmin żydowskich oraz Związku Gmin podlegają ogólnym przepisom
podatkowym, z wyjątkami określonymi w ust. 2-5.
2.
Gminy żydowskie i Związek Gmin są zwolnione od opodatkowania podatkiem od nieruchomości
- nieruchomości lub ich części przeznaczonych na cele niemieszkalne, z wyjątkiem części
przeznaczonej na wykonywanie działalności gospodarczej.
3.
Zwolnienie od podatku od nieruchomości obejmuje nieruchomości lub ich części przeznaczone
na cele mieszkalne duchownych, jeżeli:
1)
są one wpisane do rejestru zabytków;
2)
służą jako internaty przy szkołach prowadzonych przez osoby prawne działające na podstawie
ustawy;
3)
znajdują się w budynkach stanowiących siedziby:
a)
zarządu gmin żydowskich, które istniały w dniu wejścia w życie ustawy,
b)
Związku Gmin.
4.
Nabywanie i zbywanie rzeczy i praw majątkowych przez gminy żydowskie i Związek Gmin
w drodze czynności prawnych oraz spadkobrania, zapisu i zasiedzenia jest zwolnione
od opłaty skarbowej, jeżeli ich przedmiotem są:
1)
rzeczy i prawa nieprzeznaczone do działalności gospodarczej;
2)
sprowadzone z zagranicy maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.
5.
Nabywanie i zbywanie rzeczy oraz praw majątkowych, o których mowa w ust. 4, jest zwolnione
od opłat sądowych, z wyłączeniem opłat kancelaryjnych.
Art. 266)W brzmieniu ustalonym przez art. 11 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 106, poz. 673), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2010 r..
Zwalnia się z należności celnych przywozowych towary przeznaczone na cele charytatywno-opiekuńcze
i oświatowo-wychowawcze oraz towary o charakterze kulturalnym przeznaczone na cele
kultu, przywożone dla Związku Gmin lub tworzących go gmin żydowskich, w granicach
i na warunkach określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy
system zwolnień celnych .
Art. 27.
1.
Gminy żydowskie i Związek Gmin mają prawo do zbierania ofiar na cele religijne, działalność
charytatywno-opiekuńczą, naukową, oświatowo-wychowawczą oraz na utrzymanie duchownych.
27)W brzmieniu ustalonym przez art. 32 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych (Dz. U. poz. 498), która weszła w życie z dniem 18 lipca 2014 r..
Zbiórki, o których mowa w ust. 1, nie wymagają zgłoszenia, jeżeli odbywają się w obiektach
kultu religijnego oraz w miejscach i okolicznościach zwyczajowo przyjętych i w sposób
tradycyjnie ustalony.
Rozdział 5
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 28.
1.
Istniejące w dniu wejścia w życie ustawy gminy żydowskie oraz Związek Gmin Wyznaniowych
Żydowskich, działające na podstawie obowiązujących dotychczas przepisów, stają się
z mocy prawa gminami żydowskimi i Związkiem Gmin w rozumieniu ustawy.
2.
Wykaz gmin żydowskich, o których mowa w ust. 1, stanowi załącznik do ustawy.
Art. 29.
1.
Nieruchomości lub ich części pozostające w dniu wejścia w życie ustawy we władaniu
gmin żydowskich lub Związku Gmin stają się z mocy prawa ich własnością.
2.
Stwierdzenie przejścia własności nieruchomości lub ich części, o których mowa w ust.
1, następuje w drodze decyzji właściwego miejscowo wojewody, wydanej na wniosek gminy
żydowskiej lub Związku Gmin.
Art. 30.
1.
Na wniosek gminy żydowskiej lub Związku Gmin wszczyna się postępowanie, zwane dalej
„postępowaniem regulacyjnym”, w przedmiocie przeniesienia na rzecz gminy żydowskiej
lub Związku Gmin własności nieruchomości lub ich części przejętych przez Państwo,
a które w dniu 1 września 1939 r. były własnością gmin żydowskich lub innych wyznaniowych
żydowskich osób prawnych, działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:
1)
w tym dniu znajdowały się na nich cmentarze żydowskie lub synagogi;
2)
w dniu wejścia w życie ustawy znajdują się na nich budynki stanowiące uprzednio siedziby
gmin żydowskich oraz budynki służące uprzednio celom kultu religijnego, działalności
oświatowo-wychowawczej i charytatywno-opiekuńczej.
2.
Na wniosek określony w ust. 1 wszczyna się również postępowanie regulacyjne w przedmiocie
przekazania własności nieruchomości lub ich części, stanowiących na Ziemiach Zachodnich
i Północnych w dniu 30 stycznia 1933 r. własność gmin synagogalnych, działających
na podstawie tytułu II ustawy z dnia 23 lipca 1847 r. o stosunkach Żydów (Zbiór ustaw
pruskich Nr 30), i innych wyznaniowych żydowskich osób prawnych lub nieruchomości
i ich części, których stan prawny nie jest ustalony:
1)
jeżeli w dniu 30 stycznia 1933 r. znajdowały się na nich cmentarze żydowskie lub synagogi;
2)
które stanowiły uprzednio siedziby gmin synagogalnych w miejscowościach będących w
dniu wejścia w życie ustawy siedzibami gmin żydowskich;
3)
w celu przywrócenia kultu religijnego, działalności oświatowo-wychowawczej i charytatywno-opiekuńczej.
3.
Majątek nieruchomy przekazany na własność gminie w trybie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym
i ustawę o pracownikach samorządowych podlega postępowaniu, o którym mowa w ust. 1 i 2.
4.
Regulacje, o których mowa w ust. 1 i 2, nie mogą naruszać praw nabytych przez osoby
trzecie.
Art. 31.
1.
W odniesieniu do nieruchomości określonych w art. 30 ust. 1 regulacja może polegać,
z zastrzeżeniem ust. 2, na:
1)
przeniesieniu własności nieruchomości lub ich części;
2)
przyznaniu odpowiedniej nieruchomości zamiennej, gdyby przeniesienie własności natrafiało
na trudne do przezwyciężenia przeszkody;
3)
przyznaniu odszkodowania ustalonego według przepisów o wywłaszczaniu nieruchomości,
w razie niemożności dokonania regulacji przewidzianych w pkt 1 i 2.
2.
W odniesieniu do cmentarzy żydowskich oraz nieruchomości określonych w art. 30 ust.
2 regulacja może polegać wyłącznie na przekazaniu nieruchomości lub ich części. W
razie niemożności dokonania takiej regulacji postępowanie podlega umorzeniu.
Art. 32.
1.
Postępowanie regulacyjne, o którym mowa w art. 30, przeprowadza Komisja Regulacyjna
do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich, zwana dalej „Komisją”, złożona z przedstawicieli
wyznaczonych w równej liczbie przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r. oraz Zarząd Związku Gmin.
2.
Uczestnikami postępowania regulacyjnego są, oprócz wnioskodawcy, wszystkie zainteresowane
jednostki państwowe, samorządowe i wyznaniowe.
3.
Wnioski w sprawie wszczęcia postępowania regulacyjnego zgłasza się w terminie pięciu
lat od dnia wejścia w życie ustawy. Roszczenia niezgłoszone w tym terminie wygasają.
4.
Postępowanie sądowe lub administracyjne dotyczące nieruchomości, o których mowa w
art. 30, ulega zawieszeniu, a sądy oraz organy administracji rządowej i samorządowej
przekazują ich akta do Komisji Regulacyjnej.
5.
Komisja rozpatruje sprawy w zespołach orzekających, w których skład wchodzi po dwóch
członków spośród wyznaczonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r. oraz Zarząd Związku Gmin.
6.
Postępowanie regulacyjne jest wolne od opłat.
7.
Liczebność Komisji, szczegółowy tryb postępowania regulacyjnego oraz wynagrodzenie
dla członków Komisji i personelu pomocniczego określi Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r. w porozumieniu z Zarządem Związku Gmin.
Art. 33.
1.
Zespół orzekający po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania regulacyjnego bada,
czy jest ono dopuszczalne, a wniosek niedopuszczalny odrzuca.
2.
Uczestnicy postępowania mogą zawrzeć ugodę przed zespołem orzekającym. Jeżeli ugoda
nie została zawarta, zespół wydaje orzeczenie. Ugody i orzeczenia mają moc sądowych
tytułów egzekucyjnych.
3.
Orzeczenia uwzględniające wniosek, jak i ugody zawarte przed zespołem orzekającym
powinny określać:
1)
stan prawny nieruchomości;
2)
związane z tym stanem obowiązki uczestników postępowania, a w szczególności obowiązek
wydania w oznaczonym terminie nieruchomości, jeżeli nie znajduje się ona we władaniu
wnioskodawcy;
3)
w razie przyznania odszkodowania, obowiązek i termin zapłaty należnej z tego tytułu
kwoty.
4.
Orzeczenie jak i ugoda stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych
i w ewidencji gruntów.
5.
Od orzeczenia zespołu orzekającego nie przysługuje odwołanie.
6.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi, z mienia których państwowych jednostek
organizacyjnych lub jednostek samorządu terytorialnego może być wyłączona nieruchomość
w celu jej przekazania jako nieruchomość zamienna lub na którą państwową jednostkę
organizacyjną może być nałożony obowiązek zapłaty odszkodowania.
Art. 34.
1.
Jeżeli zespół orzekający lub Komisja w jej pełnym składzie nie uzgodni orzeczenia,
zawiadamia o tym pisemnie uczestników postępowania regulacyjnego.
2.
Uczestnicy postępowania regulacyjnego mogą w terminie sześciu miesięcy od otrzymania
zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wystąpić o podjęcie zawieszonego postępowania
sądowego lub administracyjnego, a jeżeli nie było ono wszczęte - wystąpić na drogę
sądową pod rygorem wygaśnięcia roszczenia. Przy rozpoznawaniu sprawy sąd stosuje zasady
określone w art. 31.
Art. 35.
Przejście własności nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 29 i 30, oraz
wynikające z niego wpisy do ksiąg wieczystych i ich zakładanie są wolne od podatków
i opłat związanych z tym przejściem.
Art. 36.
Traci moc rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 października 1927 r. o uporządkowaniu
stanu prawnego w organizacji gmin wyznaniowych żydowskich na obszarze Rzeczypospolitej
Polskiej z wyjątkiem województwa śląskiego oraz wszelkie inne przepisy dotyczące spraw unormowanych w ustawie.
Art. 37.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia9)Ustawa została ogłoszona w dniu 26 kwietnia 1997 r..
1)
Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.
2)
Dodany przez art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach
wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r. Nr
59, poz. 375), która weszła w życie z dniem 30 maja 1998 r.
3)
Przez art. 10 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
4)
Z dniem 1 września 1998 r. utraciły moc przepisy o stosunku Państwa do Kościołów,
dotyczące wykonywania praktyk religijnych osób skazanych i tymczasowo aresztowanych,
na podstawie art. 257 § 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 i Nr 160, poz. 1083).
5)
Obecnie: przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego stosownie do art. 218 ust. 2 ustawy
z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217),
która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 11 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy
- Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 106, poz. 673), która weszła
w życie z dniem 1 lipca 2010 r.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 32 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia
zbiórek publicznych (Dz. U. poz. 498), która weszła w życie z dniem 18 lipca 2014 r.
8)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1990 r. Nr 43, poz. 253 i Nr
92, poz. 541, z 1991 r. Nr 34, poz. 151, z 1992 r. Nr 6, poz. 20, z 1993 r. Nr 40,
poz. 180, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 65, poz. 285, z 1996 r. Nr 23, poz. 102 i Nr
106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 43.
9)
Ustawa została ogłoszona w dniu 26 kwietnia 1997 r.
Załącznik - Wykaz gmin wyznaniowych żydowskich posiadających osobowość prawną
Gmina Wyznaniowa Żydowska w Bielsku-Białej
Gmina Wyznaniowa Żydowska w Gdańsku
Gmina Wyznaniowa Żydowska w Katowicach
Gmina Wyznaniowa Żydowska w Krakowie
Gmina Wyznaniowa Żydowska w Legnicy
Gmina Wyznaniowa Żydowska w Łodzi
Gmina Wyznaniowa Żydowska w Szczecinie
Gmina Wyznaniowa Żydowska w Warszawie
Gmina Wyznaniowa Żydowska we Wrocławiu.