Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 18 listopada 2014 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Maria Gintowt-Jankowicz - przewodniczący,
Teresa Liszcz - sprawozdawca,
Stanisław Rymar,
Andrzej Rzepliński,
Andrzej Wróbel,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem skarżącego oraz Sejmu, Prokuratora Generalnego i Rzecznika
Praw Obywatelskich, na rozprawie w dniu 18 listopada 2014 r., skargi konstytucyjnej
Romana Wysockiego o zbadanie zgodności art. 17 ust. 5 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w zakresie, w jakim odmawia uprawnionemu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego - jeżeli
inna osoba w rodzinie ma już ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym
mowa w art. 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych, albo do świadczenia pielęgnacyjnego
na to lub inne dziecko w rodzinie - w przypadku rodziny dotkniętej niepełnosprawnością
kilkorga dzieci, z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1 oraz art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
orzeka:
Art. 17 ust. 5 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych , w brzmieniu obowiązującym do 13 października 2011 r., w zakresie, w jakim uniemożliwia
przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego rodzicowi (opiekunowi faktycznemu),
który rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością
sprawowania opieki, o której mowa w art. 17 ust. 1 tej ustawy, nad niepełnosprawnym
dzieckiem, w sytuacji, gdy drugi z rodziców (opiekunów faktycznych) ma ustalone prawo
do świadczenia pielęgnacyjnego na inne dziecko w rodzinie, jest niezgodny z art. 71 ust. 1 zdanie drugie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.