Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 7 listopada 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego
w Rzeczypospolitej Polskiej
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego
w Rzeczypospolitej Polskiej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolności sumienia
i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa ,
3)
ustawą z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych
ustaw ,
4)
ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej ,
5)
ustawą z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 6 listopada 2014 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach
wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw , które stanowią:
„
Art. 15.
Pozostają w mocy wpisy do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych dokonane
na podstawie przepisów dotychczasowych, w szczególności nie jest wymagane uzupełnienie
listy osób zgłaszających.
”
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
art. 150 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa , który stanowi:
„
Art. 150.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt
2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.
2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,
art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.
a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
”
;
3)
art. 16 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych
innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
4)
odnośnika nr 2 oraz art. 221 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej , które stanowią:
„
2) Przepisy niniejszej ustawy wdrażają postanowienia dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej
niektórych aspektów organizacji czasu pracy .
”
„
Art. 221.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 2 i 3, art.
25, art. 88 ust. 3, art. 106 ust. 2 zdanie trzecie, ust. 3 pkt 13, ust. 4 pkt 11 i
ust. 5, art. 148 pkt 6 oraz art. 172 pkt 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2012 r.
”
;
5)
art. 43 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych , który stanowi:
„
Art. 43.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik nr 1 - Tekst jednolity ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa stosunek Państwa do Kościoła Polskokatolickiego w Rzeczypospolitej
Polskiej, zwanego dalej „Kościołem”, oraz jego sytuację prawną i majątkową.
2.
W sprawach odnoszących się do Kościoła, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się powszechnie
obowiązujące przepisy prawa.
3.
Wszelkie zmiany niniejszej ustawy wymagają uprzedniej opinii Rady Synodalnej.
Art. 2.
1.
Kościół jest samodzielny i niezależny organizacyjnie od jakiejkolwiek zagranicznej
władzy kościelnej i świeckiej.
2.
Kościół pozostaje w jedności wiary i moralności z Polskim Narodowym Kościołem Katolickim
w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej i Kanadzie.
3.
Kościół jest członkiem Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich.
4.
Kościół może należeć do innych krajowych i międzynarodowych organizacji o charakterze
ekumenicznym i międzywyznaniowym.
Art. 3.
Kościół rządzi się w swoich sprawach własnym Prawem Wewnętrznym, swobodnie wykonuje
władzę duchowną, jurysdykcyjną i samodzielnie zarządza swoimi sprawami.
Rozdział 2
Osoby prawne Kościoła i ich organy
Art. 4.
1.
Organizację Kościoła oraz prawa i obowiązki osób należących do Kościoła określa jego
Prawo Wewnętrzne, uchwalane przez Synod Ogólnopolski.
2.
Najwyższym organem prawodawczym w Kościele jest Synod Ogólnopolski.
3.
Osobowość prawną posiadają:
1)
Kościół jako całość;
2)
diecezje;
3)
parafie;
4)
seminaria duchowne;
5)
zakony.
4.
Organami osób prawnych wymienionych w ust. 3 są:
1)
dla Kościoła jako całości - Synod Ogólnopolski, Rada Synodalna i Zwierzchnik Kościoła;
2)
dla diecezji - biskup-ordynariusz lub administrator diecezji;
3)
dla parafii - proboszcz lub administrator parafii;
4)
dla seminarium duchownego - rektor;
5)
dla zakonu - przełożony lub przełożona.
5.
Do składania oświadczeń woli w imieniu Kościoła upoważniona jest Rada Synodalna, działająca
poprzez jej Przewodniczącego wspólnie z Sekretarzem lub Skarbnikiem.
6.
Zmiana nazwy grup osób prawnych, o których mowa w ust. 3, może być dokonana przepisami
wewnątrzkościelnymi. Zmiany te, na wniosek Rady Synodalnej, Minister-Szef Urzędu Rady Ministrów 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r. ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Art. 5.
Inne jednostki organizacyjne Kościoła mogą, na wniosek Rady Synodalnej, uzyskać osobowość
prawną w drodze rozporządzenia Ministra-Szefa Urzędu Rady Ministrów 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r..
Art. 6.
1.
Kościół samodzielnie tworzy, przekształca i znosi jednostki organizacyjne, w tym także
posiadające osobowość prawną.
2.
O faktach wymienionych w ust. 1 władza kościelna powiadamia niezwłocznie właściwy
organ administracji rządowej:
1)
odnośnie do osób wymienionych w art. 4 ust. 3 pkt 2 oraz jednostek, które otrzymały
osobowość prawną w drodze rozporządzenia, o którym mowa w art. 5 - Ministra-Szefa Urzędu Rady Ministrów 1)Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.;
2)
w pozostałych przypadkach - wojewodę.
3.
Nowo utworzone jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-5, nabywają
osobowość prawną z chwilą pisemnego powiadomienia właściwego organu administracji
rządowej. Odpis powiadomienia, z umieszczonym na nim potwierdzeniem odbioru, jest
dowodem uzyskania osobowości prawnej.
4.
Powiadomienie, o którym mowa w ust. 2 i 3, powinno zawierać nazwę i siedzibę kościelnej
osoby prawnej, a w odniesieniu do diecezji i parafii - także ich zasięg terytorialny.
5.
Odpowiednie powiadomienie następuje również w przypadku powołania lub odwołania osób
sprawujących funkcję organu lub członka organu osoby prawnej, uprawnionych do składania
w imieniu osób prawnych oświadczeń woli. Powiadomienie obejmuje imię i nazwisko, obywatelstwo
oraz miejsce zamieszkania.
Art. 7.
Wydawnictwa, zakłady charytatywno-opiekuńcze oraz zakłady gospodarcze, nieposiadające
osobowości prawnej, działają w ramach kościelnych osób prawnych, które je powołały.
Art. 8.
Kościelna osoba prawna nie odpowiada za zobowiązania innej kościelnej osoby prawnej.
Rozdział 3
Działalność Kościoła
Art. 9.
1.
Kościół swobodnie organizuje i sprawuje kult publiczny.
22)W brzmieniu ustalonym przez art. 105 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r..
Organizowanie imprez o charakterze religijnym na drogach publicznych wymaga uzgodnienia,
w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, z właściwymi organami administracji rządowej
lub samorządowej.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do konduktów pogrzebowych odbywających się stosownie
do miejscowego zwyczaju.
4.
Religijne uroczystości pogrzebowe i nabożeństwa za zmarłych mogą być sprawowane na
cmentarzach komunalnych przy zachowaniu obowiązujących przepisów porządkowych.
Art. 9a3)Dodany przez art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r. Nr 59, poz. 375), która weszła w życie z dniem 30 maja 1998 r..
1.
Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki
cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.
2.
Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa
Prawo Wewnętrzne Kościoła.
Art. 10.
1.
Kościół prowadzi konfesyjne nauczanie religii w szkołach publicznych na zasadach i
w trybie przewidzianych w odrębnych przepisach.
Art. 11.
1.
Kościelne osoby prawne mają prawo zakładać i prowadzić szkoły oraz inne placówki oświatowo-wychowawcze
i opiekuńczo-wychowawcze na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
2.
Do nauczycieli, wychowawców i pracowników zatrudnionych w szkołach i innych placówkach
oświatowo-wychowawczych i opiekuńczo-wychowawczych, a także seminariach duchownych
i instytutach misyjnych prowadzonych przez Kościół stosuje się odpowiednio przepisy
dotyczące uprawnień nauczycieli, wychowawców i pracowników zatrudnionych w szkołach
i placówkach publicznych.
35)W brzmieniu ustalonym przez art. 143 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r..
Uczącym się w szkołach wymienionych w ust. 1 i 2 przysługują świadczenia opieki zdrowotnej
finansowane ze środków publicznych oraz ulgi w opłatach za przejazdy środkami publicznego
transportu zbiorowego na równi z uczniami szkół publicznych.
Art. 12.
1.
Kościół ma prawo do zakładania i prowadzenia seminariów duchownych i instytutów misyjnych,
w których kształci według własnego programu kandydatów na duchownych oraz osoby świeckie
przygotowujące się do realizacji misji Kościoła.
2.
Wyższe Seminarium Duchowne Kościoła Polskokatolickiego w Warszawie jest wyższą szkołą
teologiczną uprawnioną do nadawania absolwentom tytułu zawodowego licencjata teologii
starokatolickiej. Tytuł ten jest równoważny z tytułem zawodowym licencjata nadawanym
przez państwowe szkoły wyższe.
Art. 13.
1.
Kościół ma prawo do zakładania i prowadzenia szkół wyższych. Status prawny tych szkół,
a także tryb i zakres uznawania przez Państwo stopni i tytułów nadawanych przez te
szkoły regulują umowy między Ministrem Edukacji Narodowej a Radą Synodalną.
26)W brzmieniu ustalonym przez art. 143 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
Studentom szkół, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 12 ust. 2, przysługują świadczenia
opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych oraz ulgi w opłatach za przejazdy
środkami publicznego transportu zbiorowego na równi ze studentami uczelni publicznych.
3.
Osobom pozostającym w stosunku pracy w szkołach, o których mowa w ust. 1 oraz w art.
12 ust. 2, przysługują na równi z odpowiednimi pracownikami uczelni publicznych świadczenia:7)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 143 pkt 2 lit. b tiret
pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
18)W brzmieniu ustalonym przez art. 143 pkt 2 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 5.)
opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych;
2)
ubezpieczenia społecznego oraz
3)
zaopatrzenia emerytalnego pracowników i ich rodzin.
Nauczycielom przysługują ponadto ulgi w opłatach za przejazdy środkami publicznego
transportu zbiorowego na równi z nauczycielami akademickimi.
4.
Poręcza się Kościołowi prawo kształcenia kadr duchownych w Chrześcijańskiej Akademii
Teologicznej w Warszawie w zakresie teologii starokatolickiej w ramach istniejącej
jednostki naukowo-dydaktycznej.
Art. 14.
1.
Studenci teologii otrzymują na czas studiów odroczenie odbywania zasadniczej służby
wojskowej, w razie zaś ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny mogą być przeznaczeni,
stosownie do potrzeb sił zbrojnych, do służby sanitarnej lub służby w obronie cywilnej.
2.
Nie powołuje się absolwentów studiów, o których mowa w ust. 1, do odbywania przeszkolenia
wojskowego w okresie przygotowań do święceń w ciągu dwóch lat od zakończenia studiów.
3.
Duchowni po otrzymaniu święceń są przenoszeni do rezerwy i nie odbywają ćwiczeń wojskowych
w czasie pokoju. W razie ogłoszenia mobilizacji oraz w czasie wojny mogą być oni powołani
jedynie do pełnienia funkcji kapelanów wojskowych.
4.
W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny właściwe organy wojskowe, w porozumieniu
z biskupem-ordynariuszem lub administratorem diecezji, zapewnią pozostawienie do duszpasterskiej
obsługi ludności niezbędnej liczby duchownych spośród tych, którzy podlegają mobilizacji.
Art. 15.
1.
Żołnierzom pełniącym czynną służbę wojskową zapewnia się możliwość uczestniczenia
- poza terenem jednostek wojskowych - w nabożeństwach i czynnościach religijnych w
niedziele i w święta, jeżeli w miejscowości stacjonowania jednostki wojskowej lub
w jej pobliżu znajduje się miejsce kultu publicznego Kościoła i jeżeli nie koliduje
to z ważnymi obowiązkami służbowymi.
2.
Opiekę duszpasterską na terenie jednostek wojskowych dla żołnierzy, o których mowa
w ust. 1, zapewniają duchowni Kościoła w terminach uzgodnionych z dowódcami jednostek.
3.
Duchownych, o których mowa w ust. 2, wyznacza Rada Synodalna w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej.
Art. 16.
1.
Dzieciom i młodzieży przebywającym w zakładach opiekuńczych i wychowawczych, w sanatoriach,
prewentoriach i szpitalach zapewnia się prawo do udziału w nabożeństwach, uczestniczenia
w nauczaniu kościelnym i wykonywania praktyk religijnych właściwych dla wyznania polskokatolickiego.
2.
Dzieciom i młodzieży korzystającym z zorganizowanych form wypoczynku wakacyjnego zapewnia
się prawo uczestniczenia w nabożeństwach i wykonywania innych praktyk religijnych.
3.
Minister Edukacji Narodowej9)Obecnie: minister właściwy do spraw oświaty i wychowania na podstawie art. 4 ust.
1, art. 5 pkt 15 i art. 20 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. oraz Minister Zdrowia i Opieki Społecznej 10)Obecnie: minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt
28 i art. 33 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. w porozumieniu z Kościołem, w drodze rozporządzenia, określą zasady organizowania
nabożeństw, katechizacji i wykonywania innych praktyk religijnych właściwych dla wyznania
polskokatolickiego dzieciom i młodzieży przebywającym w zakładach opiekuńczych i wychowawczych,
sanatoriach, prewentoriach i szpitalach oraz korzystającym z zorganizowanego wypoczynku.
Art. 1711)W brzmieniu ustalonym przez art. 143 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5..
1.
Prawo wykonywania praktyk religijnych i korzystania z opieki duszpasterskiej zapewnia
się też osobom przebywającym w podmiotach leczniczych wykonujących działalność leczniczą
w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o
działalności leczniczej oraz w domach pomocy społecznej, a także osobom tymczasowo
aresztowanym, skazanym oraz nieletnim przebywającym w zakładach poprawczych i schroniskach
dla nieletnich.
2.
Nabożeństwa dla osób, o których mowa w ust. 1, odbywają się w kaplicach lub innych
pomieszczeniach udostępnianych na ten cel przez właściwych kierowników podmiotów i
zakładów prowadzonych przez państwo lub samorząd terytorialny.
3.
Do wyznaczania kapelanów w podmiotach i zakładach prowadzonych przez państwo lub samorząd
terytorialny, w celu zaspokajania potrzeb określonych w ust. 1, jest uprawniona Rada
Synodalna.
Art. 18.
1.
Kościół może tworzyć własne organizacje kościelne w celu realizacji zadań wynikających
z jego misji.
2.
Organizacje, o których mowa w ust. 1, mają na celu w szczególności działalność na
rzecz formacji religijnej, kultu publicznego, nauki polskokatolickiej, działalność
charytatywno-opiekuńczą oraz kształtowanie postaw religijno-etycznych dzieci i młodzieży.
3.
Władze kościelne czuwają nad zgodnością działania organizacji z ich celami religijnymi
i etycznymi.
4.
Do organizacji, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się prawa o stowarzyszeniach.
5.
Organizacje, o których mowa w ust. 1, mogą uzyskiwać osobowość prawną w trybie określonym
w art. 5.
Art. 19.
1.
Kościelne osoby prawne mogą realizować inwestycje sakralne i kościelne.
2.
Na wniosek kościelnej osoby prawnej miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego
obejmują także inwestycje, o których mowa w ust. 1, oraz polskokatolickie cmentarze
wyznaniowe.
Art. 20.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność jednostek samorządu terytorialnego12)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 105 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2., przeznaczone w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego na potrzeby Kościoła,
na wniosek kościelnych osób prawnych mogą być im oddawane w wieczyste użytkowanie
lub sprzedawane.
Art. 21.
Nie pobiera się opłat za użytkowanie wieczyste gruntów oddanych na potrzeby zakładów
charytatywno-opiekuńczych i punktów katechetycznych.
Art. 22.
Parafie mają prawo posiadania cmentarzy grzebalnych, poszerzania ich, zakładania i
zarządzania nimi.
Art. 23.
1.
Kościół ma prawo emitowania w publicznych środkach masowego przekazu nabożeństw oraz
swoich programów religijno-moralnych, społecznych i kulturalnych.
2.
Sposób realizacji uprawnień, o których mowa w ust. 1, określi porozumienie między
Kościołem a właściwą jednostką publicznej radiofonii i telewizji.
Art. 24.
Osoby prawne Kościoła mają prawo zakładania i prowadzenia własnych archiwów, muzeów
i zbiorów bibliotecznych.
Art. 25.
Instytucje państwowe, samorządowe i kościelne współdziałają w ochronie, konserwacji,
udostępnianiu i upowszechnianiu zabytków architektury kościelnej i sztuki sakralnej
oraz ich dokumentacji, muzeów, archiwów i bibliotek będących własnością kościelną,
a także dzieł kultury i sztuki o motywach religijnych, stanowiących ważną część dziedzictwa
kultury polskiej.
Rozdział 4
Sprawy majątkowe Kościoła
Art. 26.
Kościołowi i jego osobom prawnym przysługuje prawo nabywania, posiadania i zbywania
mienia ruchomego i nieruchomego, nabywania i zbywania innych praw oraz swobodnego
zarządzania swoim majątkiem.
Art. 27.
1.
Majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom podatkowym,
z wyjątkami określonymi w ust. 2-5.
2.
Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania podatkiem od nieruchomości -
nieruchomości lub ich części przeznaczonych na cele niemieszkalne, z wyjątkiem części
przeznaczonej na wykonywanie działalności gospodarczej.
3.
Zwolnienie od opodatkowania podatkiem od nieruchomości obejmuje nieruchomości lub
ich części przeznaczone na cele mieszkalne duchownych, jeżeli:
1)
są one wpisane do rejestru zabytków;
2)
służą jako internaty przy szkołach i seminariach duchownych;
3)
znajdują się w budynkach diecezji, zwierzchników diecezji, ich sufraganów, Zwierzchnika
Kościoła i Rady Synodalnej.
4.
Nabywanie i zbywanie rzeczy i praw majątkowych przez kościelne osoby prawne w drodze
czynności prawnych oraz spadkobrania, zapisu i zasiedzenia jest zwolnione od opłaty
skarbowej, jeżeli ich przedmiotem są:
1)
rzeczy i prawa nieprzeznaczone do działalności gospodarczej;
2)
sprowadzane z zagranicy maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.
5.
Darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą pochodzące od osób fizycznych
są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym, jeżeli kościelna
osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat
od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.
6.
Nabywanie i zbywanie rzeczy oraz praw majątkowych, o których mowa w ust. 4, jest zwolnione
od opłat sądowych, z wyłączeniem opłat kancelaryjnych.
Art. 2813)W brzmieniu ustalonym przez art. 10 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 106, poz. 673), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2010 r..
Zwalnia się z należności celnych przywozowych towary przeznaczone na cele charytatywno-opiekuńcze
i oświatowo-wychowawcze oraz towary o charakterze kulturalnym przeznaczone na cele
kultu, przywożone dla kościelnych osób prawnych, w granicach i na warunkach określonych
w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy
system zwolnień celnych .
Art. 29.
1.
Kościelne osoby prawne mają prawo do zbierania ofiar na cele religijne, kościelną
działalność charytatywno-opiekuńczą, naukową, oświatową i wychowawczą oraz utrzymanie
duchownych i zakonów.
214)W brzmieniu ustalonym przez art. 31 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych (Dz. U. poz. 498), która weszła w życie z dniem 18 lipca 2014 r..
Zbiórki wymienione w ust. 1 nie wymagają zgłoszenia, jeżeli odbywają się w obrębie
terenów kościelnych, kaplic oraz w miejscach i okolicznościach zwyczajowo przyjętych
w danej okolicy i w sposób tradycyjnie ustalony.
Art. 30.
1.
Kościelne osoby prawne mogą zakładać fundacje. Do fundacji tych stosuje się ogólnie
obowiązujące przepisy o fundacjach ze zmianami wynikającymi z przepisów ust. 2-5.
2.
Niezależnie od nadzoru państwowego, nadzór nad działalnością fundacji sprawuje kościelna
osoba prawna będąca fundatorem lub wskazana w statucie fundacji.
3.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zarządzaniu fundacją, właściwy organ państwowy
zwraca się do kościelnej osoby prawnej sprawującej nadzór nad fundacją, wyznaczając
termin nie krótszy niż 3 miesiące na spowodowanie usunięcia nieprawidłowości. Po bezskutecznym
upływie tego terminu można zastosować środki oznaczone w przepisach o fundacjach.
4.
W razie konieczności poddania fundacji zarządowi przymusowemu, w myśl przepisów o
fundacjach, zarząd ten będzie sprawowała kościelna osoba prawna wyznaczona przez Radę
Synodalną.
5.
Jeżeli statut fundacji nie stanowi inaczej, w razie jej likwidacji:
1)
do jej majątku znajdującego się w kraju stosuje się odpowiednio przepis art. 31;
2)
o przeznaczeniu jej majątku znajdującego się za granicą zadecyduje Rada Synodalna.
Art. 31.
W razie zniesienia kościelnej osoby prawnej, jej majątek przechodzi na własność Kościoła
jako całości.
Art. 32.
Niezależnie od ustawowego ubezpieczenia duchownych, kościelne osoby prawne mogą prowadzić
wewnętrzną działalność ubezpieczeniową na rzecz duchownych, która w rozumieniu ustawy
nie jest działalnością gospodarczą.
Rozdział 5
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 33.
1.
Nieruchomości lub ich części, pozostające w dniu wejścia w życie ustawy we władaniu
kościelnych osób prawnych, stają się z mocy prawa ich własnością, o ile nie narusza
to praw niepaństwowych i niesamorządowych osób trzecich.
2.
Stwierdzenie nabycia prawa własności następuje w drodze decyzji wojewody.
3.
Nabycie własności nieruchomości lub ich części na podstawie ust. 1 jest wolne od podatków
i opłat związanych z tym nabyciem, a wynikające z niego wpisy do ksiąg wieczystych
i ich zakładanie są wolne od opłat.
4.
Postępowanie sądowe lub administracyjne dotyczące nieruchomości, o których mowa w
ust. 1, ulega zawieszeniu, a sądy lub organy administracji państwowej przekazują ich
akta organowi, o którym mowa w ust. 2.
5.
Organ, który wydał decyzję ostateczną określoną w ust. 2, zawiadamia o niej sąd lub
organ administracji państwowej, który zawiesił postępowanie, zwracając akta sprawy.
Sąd lub organ administracji państwowej umorzy postępowanie.
Art. 34.
1.
Na wniosek kościelnych osób prawnych wojewoda lub inny organ wykonujący, w imieniu
Skarbu Państwa, prawa wynikające z własności nieruchomości albo organy jednostek samorządu
terytorialnego12)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 105 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. w zakresie swoich właściwości - mogą nieodpłatnie przekazać Kościołowi lub jego osobom
prawnym własność nieruchomości lub ich części:
1)
jeżeli są one niezbędne do sprawowania kultu religijnego lub działalności kościelnych
osób prawnych w zakresie charytatywno-opiekuńczym lub oświatowo-wychowawczym;
2)
w celu utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego parafii działających na Ziemiach
Zachodnich i Północnych, o powierzchni do 15 ha użytków rolnych łącznie dla jednej
parafii.
2.
Przepis art. 33 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
315)W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, mogą być składane w terminie do dnia
31 grudnia 1998 r.
Art. 35.
1.
Kościelne osoby prawne istniejące w dniu wejścia w życie ustawy pozostają osobami
prawnymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
2.
Wykaz kościelnych osób prawnych istniejących w dniu wejścia w życie ustawy określa
załącznik do ustawy.
Art. 36.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia16)Ustawa została ogłoszona w dniu 23 sierpnia 1995 r..
1)
Obecnie: minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych
i etnicznych na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 pkt 1 ustawy z dnia
4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 743 i
984 oraz z 2014 r. poz. 496, 829, 915, 932 i 1533), która weszła w życie z dniem 1
kwietnia 1999 r.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 105 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie
niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku
z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 1999 r.
3)
Dodany przez art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach
wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r. Nr
59, poz. 375), która weszła w życie z dniem 30 maja 1998 r.
4)
Przez art. 9 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 143 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 143 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
5.
7)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 143 pkt 2 lit. b tiret
pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 143 pkt 2 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 5.
9)
Obecnie: minister właściwy do spraw oświaty i wychowania na podstawie art. 4 ust.
1, art. 5 pkt 15 i art. 20 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
10)
Obecnie: minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt
28 i art. 33 ust. 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 143 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
12)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 105 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 10 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy
- Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 106, poz. 673), która weszła
w życie z dniem 1 lipca 2010 r.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 31 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia
zbiórek publicznych (Dz. U. poz. 498), która weszła w życie z dniem 18 lipca 2014 r.
15)
W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
16)
Ustawa została ogłoszona w dniu 23 sierpnia 1995 r.
Załącznik nr 2 - Wykaz osób prawnych Kościoła Polskokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej
I.
Diecezje i parafie
1.
Diecezja Krakowsko-Częstochowska
Parafia Bażanówka
Parafia Bielsko-Biała
Parafia Bolesław
Parafia Bukowno
Parafia Częstochowa
Parafia Hucisko
Parafia Jaćmierz
Parafia Jastkowice
Parafia Kielce
Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego - Kraków
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny - Kraków
Parafia Zmartwychwstania Pańskiego - Kraków
Parafia Krzykawa
Parafia Libiąż
Parafia Łęki Dukielskie
Parafia Okół
Parafia Osówka
Parafia Ostrowiec Świętokrzyski
Parafia Podgórze Boryjskie
Parafia Rokitno Szlacheckie
Parafia Sanok
Parafia Skadla
Parafia Skarżysko-Kamienna
Parafia Sosnowiec
Parafia Strzyżowice
Parafia Tarłów
Parafia Tarnów
2.
Diecezja Warszawska
Parafia Bydgoszcz
Parafia Chełm
Parafia Dąbrówka
Parafia Długi Kąt
Parafia Elbląg Parafia Gdańsk
Parafia Gdynia
Parafia Gorzków
Parafia Grudki
Parafia Grudziądz
Parafia Horodło
Parafia Kosarzew
Parafia Lębork
Parafia Lipa Lubelska
Parafia Lublin
Parafia Maciejów Stary
Parafia Majdan Leśniowski
Parafia Majdan Nepryski
Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy - Łódź
Parafia Świętej Rodziny - Łódź
Parafia Olsztyn
Parafia Ruda Huta
Parafia Sieradz
Parafia Studzianki Pancerne
Parafia Świeciechów
Parafia Tarnogóra
Parafia Tolkmicko
Parafia Tomaszów Mazowiecki
Parafia Toruń
Parafia Turowiec
Parafia Dobrego Pasterza - Warszawa
Parafia Świętego Ducha - Warszawa
Parafia Zamość
Parafia Żółkiewka
3.
Diecezja Wrocławska
Parafia Boguszów-Gorce
Parafia Bukowo Morskie
Parafia Duszniki-Zdrój
Parafia Gorzów Wielkopolski
Parafia Gozdnica
Parafia Jelenia Góra
Parafia Kotłów
Parafia Legnica
Parafia Leszno
Parafia Lubawka
Parafia Małomice Parafia Obórki
Parafia Ostrów Wielkopolski
Parafia Poznań
Parafia Stargard Szczeciński
Parafia Strzyżew
Parafia Szczecin
Parafia Świdnica
Parafia Wałbrzych
Parafia Wrocław
Parafia Ząbkowice Śląskie
Parafia Zielona Góra
Parafia Złotoryja
Parafia Żagań
Parafia Żary
Parafia Żarki
II.
Seminaria
Wyższe Seminarium Duchowne Kościoła Polskokatolickiego w Warszawie.