Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznejz dnia 29 stycznia 2014 r.w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej oraz zasad lokowania środków Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 56 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
FUS - Fundusz Ubezpieczeń Społecznych;
2)
Zakład - Zakład Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w art. 66 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, zwanej dalej „ustawą”.
§ 2.
1.
Roczny plan finansowy FUS, obejmujący wszystkie źródła przychodów i kosztów określone
w ustawie oraz stan FUS na początek i na koniec roku, opracowuje się na okres roku
budżetowego.
2.
Nie dokonuje się podziału planu finansowego FUS na terenowe jednostki organizacyjne.
§ 3.
1.
Wysokość odpisu z FUS, obciążającego fundusze, o których mowa w art. 55 ustawy, stanowiącego
przychód Zakładu ustala się proporcjonalnie do wysokości planowanego przypisu składek
na te fundusze.
2.
Środki finansowe stanowiące przychód Zakładu, o którym mowa w ust. 1, przekazuje się
na rachunek bankowy Zakładu po 10 dniu każdego miesiąca w wysokości 1/12 kwoty zatwierdzonej
w ustawie budżetowej.
§ 4.
1.
Zakład może lokować okresowe nadwyżki środków występujące na rachunku bankowym FUS,
zwane dalej „nadwyżkami”.
2.
Nadwyżki mogą być lokowane w bankach, na zasadach określonych w ust. 3-5.
3.
Lokowanie nadwyżek nie może zagrażać terminowym wypłatom świadczeń, o których mowa
w art. 54 ustawy.
4.
Lokowania nadwyżek dokonuje się, mając na względzie efektywność zarządzania oraz bezpieczeństwo
środków.
5.
Nadwyżki mogą być lokowane wyłącznie:
1)
w papierach wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa;
2)
w formie depozytu u Ministra Finansów na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych ;
3)
na rachunkach lokat terminowych w bankach mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej spełniających warunki określone w ust. 6.
6.
Banki, w których mogą być lokowane nadwyżki, posiadają fundusze własne w wysokości
co najmniej 50 mln euro, a ich współczynnik wypłacalności wynosi co najmniej 8%.
7.
Maksymalna kwota wszystkich lokat nadwyżek w jednym banku, którego współczynnik wypłacalności
wynosi co najmniej 12%, nie może być wyższa od równowartości w złotych kwoty:
1)
50 mln euro, jeżeli fundusze własne banku nie przekraczają 100 mln euro,
2)
150 mln euro, jeżeli fundusze własne banku nie przekraczają 1 mld euro,
3)
500 mln euro, jeżeli fundusze własne banku przekraczają 1 mld euro
- przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego
w ostatnim dniu roboczym miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym są lokowane nadwyżki.
8.
Maksymalna dopuszczalna kwota lokat nadwyżek w bankach o funduszach własnych, o których
mowa w ust. 7, i których współczynnik wypłacalności jest mniejszy niż 12%, jest korygowana
mnożnikiem:
1)
0,5, jeżeli współczynnik wypłacalności banku jest mniejszy od 10%;
2)
0,8, jeżeli współczynnik wypłacalności banku wynosi co najmniej 10%.
9.
Banki, o których mowa w ust. 6, ubiegające się o depozyty z nadwyżek przekazują Zakładowi
informację o wysokości funduszy własnych oraz o współczynniku wypłacalności za poprzedni
kwartał.
10.
Banki, w których są lokowane nadwyżki, nie później niż do końca pierwszego miesiąca
każdego kwartału przedkładają Zakładowi informacje o wysokości funduszy własnych oraz
o współczynniku wypłacalności za poprzedni kwartał.
11.
Odsetki od ulokowanych nadwyżek są przychodami funduszu emerytalnego, o którym mowa
w art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1623, 1650 i 1717.
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki
Społecznej z dnia 20 czerwca 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej
oraz zasad lokowania środków Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 67, poz.
711 oraz z 2013 r. poz. 1042), które traci moc z dniem 1 lutego 2014 r. w związku
z wejściem w życie ustawy z dnia 6 grudnia 2013 r. o zmianie niektórych ustaw w związku
z określeniem zasad wypłaty emerytur ze środków zgromadzonych w otwartych funduszach
emerytalnych (Dz. U. poz. 1717).