Obwieszczenie Ministra Finansówz dnia 5 września 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie
maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych
- Załącznik nr 1 - Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków alkoholu etylowego
- Załącznik nr 2 - Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków piwa
- Załącznik nr 3 - Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków wyrobów winiarskich
- Załącznik nr 4 - Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków paliw ciekłych
- Załącznik nr 5 - (uchylony)
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie maksymalnych norm
dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 10 września 2013 r. zmieniającym rozporządzenie
w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów
akcyzowych .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 września 2013 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów
akcyzowych , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 września 2013 r.
”
.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych1)Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 248, poz. 1481).
Na podstawie art. 85 ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
wysokość maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych powstających
w czasie wykonywania niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania
ubytków wyrobów akcyzowych;
2)
szczegółowy zakres i sposób ustalania norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych
lub dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych;
3)
sposób rozliczania ubytków wyrobów akcyzowych, w szczególności w przypadkach rozpoczęcia
czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków wyrobów akcyzowych, lub
zmiany warunków technicznych i technologicznych przy dokonywaniu tych czynności, do
czasu ustalenia w tych przypadkach przez właściwego naczelnika urzędu celnego norm
dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych.
§ 2.
1.
Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie wykonywania
niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków:
1)
alkoholu etylowego nieskażonego o objętościowej mocy alkoholu 80% obj. lub większej,
alkoholu etylowego i pozostałych wyrobów alkoholowych, o dowolnej mocy, skażonych,
objętych pozycją CN 2207, zwanych dalej „alkoholem etylowym”,
2)
alkoholu etylowego nieskażonego o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.;
wódek, likierów i pozostałych napojów spirytusowych, objętych pozycją CN 2208, zwanych
dalej „napojami spirytusowymi” oraz ich półproduktów
- w wysokości określonej w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
2.
Ubytki alkoholu etylowego, o których mowa w rozporządzeniu, wyraża się w jednostkach
objętości alkoholu etylowego „100% vol.”, a w przypadku alkoholu etylowego skażonego,
w jednostkach masy.
§ 3.
Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie wykonywania
niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków piwa objętego
pozycją CN 2203 00, w wysokości określonej w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
§ 4.
Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie wykonywania
niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków:
1)
win ze świeżych winogron, włącznie z winami wzmocnionymi, moszczu gronowego, innego
niż ten objęty pozycją CN 2009, objętych pozycją CN 2204,
2)
wermutu i pozostałych win ze świeżych winogron aromatyzowanych roślinami lub substancjami
aromatycznymi, objętych pozycją CN 2205,
3)
pozostałych napojów fermentowanych (na przykład cydr (cidr), perry i miód pitny);
mieszanek napojów fermentowanych oraz mieszanek napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych,
gdzie indziej niewymienionych ani niewłączonych, objętych pozycją CN 2206 00
- zwanych dalej „wyrobami winiarskimi”, w wysokości określonej w załączniku nr 3 do
rozporządzenia.
§ 5.
Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie wykonywania
niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków:
1)
olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 11 11 do 2710 11 90 oraz
ich mieszanin z biokomponentami określonymi w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych , zwanych dalej „biokomponentami”,
2)
olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29,
3)
olejów ciężkich oznaczonych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 69 oraz ich mieszanin
z biokomponentami
- zwanych dalej „paliwami ciekłymi”, w wysokości określonej w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
§ 5a3)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 września 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (Dz. U. poz. 1086), które weszło w życie z dniem 20 września 2013 r..
Ubytki wyrobów węglowych wyraża się w kilogramach i rozlicza się oddzielnie dla każdej
pozycji CN.
§ 6.
1.
Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie magazynowania:
1)
cygar, cygaretek i papierosów, w opakowaniach jednostkowych, w wysokości nie większej
niż 0,002% ilości wydanej z magazynu;
2)
tytoniu do palenia, określonego w art. 98 ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w opakowaniach jednostkowych, w wysokości nie większej niż 0,005% masy wydanej z
magazynu.
2.
Rozliczenia ubytków wyrobów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się za okresy kwartalne.
§ 7.
1.
Podstawą ustalania przez właściwego naczelnika urzędu celnego wysokości norm dopuszczalnych
ubytków oraz dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych jest:
1)
wysokość rzeczywistych ubytków lub rzeczywistego zużycia w ostatnim okresie obrachunkowym
lub
2)
badanie rzeczywistych ubytków lub rzeczywistego zużycia, lub
3)
ocena zaawansowania technologicznego stosowanych urządzeń i technologii.
2.
Badania wysokości ubytków należy dokonać w przypadkach przekazania do eksploatacji
nowego (lub po remoncie) działu produkcyjnego, wprowadzenia zmian technicznych lub
technologicznych, które mogą mieć wpływ na wysokość ubytków, lub rozpoczęcia produkcji
nowego wyrobu.
§ 8.
Jeżeli ubytek wyrobów akcyzowych powstał w wyniku popełnienia przestępstwa przeciwko
mieniu lub wynika z zawinionego działania lub zaniechania podatnika, a ustalenie wielkości
tego ubytku nie jest możliwe, wysokość ubytku ustala się w drodze oszacowania.
§ 9.
W przypadku rozpoczęcia przez podatnika działalności gospodarczej w zakresie wyrobów
akcyzowych, do czasu ustalenia przez właściwego naczelnika urzędu celnego norm dopuszczalnych
ubytków, powstałe ubytki rozlicza się w wysokości równej rzeczywistym stratom wyrobów
akcyzowych, nie dłużej jednak niż przez okres sześciu miesięcy, licząc od miesiąca
następującego po miesiącu, w którym rozpoczęto produkcję, magazynowanie, przerób,
zużycie lub przewóz.
§ 10.
1)
Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r.
w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 248, poz. 1481).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 457, 900 i 1088.
3)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 września
2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków
i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (Dz. U. poz. 1086), które weszło
w życie z dniem 20 września 2013 r.
4)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
25 marca 2004 r. w sprawie wysokości maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków niektórych
wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, a także szczegółowych zasad i terminów ogłaszania
norm dopuszczalnych ubytków oraz norm zużycia takich wyrobów (Dz. U. Nr 63, poz. 585
oraz z 2007 r. Nr 114, poz. 781), które utraciło moc z dniem 1 marca 2009 r. w związku
z wejściem w życie ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r.
Nr 3, poz. 11).
Załącznik nr 1 - Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków alkoholu etylowego
I.
1.
Przy rektyfikowaniu alkoholu etylowego surowego oraz innego alkoholu etylowego nieoczyszczonego
dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego, określone procentowo od ilości alkoholu etylowego
wprowadzonego do aparatu destylacyjnego, wynoszą:
1)
dla aparatów o działaniu okresowym:
a)
przy wydajności do 7000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na dobę 0,75%,
b)
przy wydajności ponad 7000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na dobę 0,65%;
2)
dla aparatów o działaniu ciągłym:
a)
przy wydajności do 10 000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na dobę 0,63 %,
b)
przy wydajności od 10 000 dm3 do 25 000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na dobę 0,53%,
c)
przy wydajności powyżej 25 000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na dobę 0,49%;
3)
dla aparatów pracujących w procesie doświadczalnym normy ubytków, o których mowa w
pkt 1 i 2, podwyższa się o 1,0 pkt.
2.
Przy dodatkowym oczyszczaniu alkoholu etylowego rektyfikowanego wysokość ubytków,
o których mowa w ust. 1, zmniejsza się o 0,25 pkt.
3.
Wydajność dobową dla poszczególnych gatunków rektyfikatów ustala się w oparciu o średnią
godzinową wydajność pomnożoną przez 24.
4.
Przy odwadnianiu alkoholu etylowego dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego wynoszą
0,75% ilości alkoholu etylowego wprowadzonego do aparatu destylacyjnego, z tym że
w przypadku stosowania metody sit molekularnych dopuszczalne ubytki wynoszą 1,0% ilości
alkoholu etylowego wprowadzonego do urządzeń odwadniających.
5.
Do ubytków przy rektyfikacji i odwadnianiu alkoholu etylowego zalicza się również
ubytki powstałe w laboratoriach zakładowych i przy pobieraniu prób z klosza alkoholu
etylowego, związane z badaniem przebiegu tych procesów.
II.
1.
Przy produkcji napojów spirytusowych i spirytusu butelkowanego dopuszczalne ubytki
alkoholu etylowego, określone w przeliczeniu na alkohol etylowy 100% vol., zawarty
w przekazanych do magazynu gotowych wyrobach, wynoszą:
1)
dla wódek, z wyłączeniem wymienionych w poz. 2 1,7%;
2)
dla wódek smakowych i ziołowych 2,3%;
3)
dla okowit (wódek naturalnych) zbożowych 2,3%;
4)
dla okowit (wódek naturalnych) pozostałych 2,6%;
5)
dla brandy (weinbrand), brandy zbożowej, rumu i whisky (whiskey) 2,6%;
6)
dla napojów spirytusowych jałowcowych, kminkowych, anyżowych i gorzkich (bitter) 2,6%;
7)
dla napojów spirytusowych owocowych 3,3%;
8)
dla likierów, z wyłączeniem wymienionych w pkt 10 i 11 3,6%;
9)
dla kremów 4,3%;
10)
dla likierów z dodatkiem jajka 4,8%;
11)
dla likieru jajecznego (advocaat, avocat lub advokat) i likieru z dodatkiem przetworów
mlecznych 5,8%;
12)
dla spirytusu butelkowanego 2,0%.
2.
Dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego, o których mowa w ust. 1, obejmują straty powstałe
w cyklu produkcyjnym, niezależnie od ilości oddziałów produkcyjnych i ich lokalizacji,
z wyłączeniem ubytków powstałych w czasie magazynowania (leżakowania) i wydawania
półproduktów oraz maderyzacji alkoholu etylowego surowego.
3.
Do ubytków alkoholu etylowego w cyklu produkcyjnym zalicza się również:
1)
ubytki powstałe w laboratoriach zakładowych związane z badaniem przebiegu procesu
produkcji;
2)
ubytki związane z likwidacją nienaprawialnych braków napojów spirytusowych i spirytusu
butelkowanego.
4.
W przypadku niezakończonego cyklu produkcji napojów spirytusowych i spirytusu butelkowanego
ustala się niżej wymieniony podział norm dopuszczalnych ubytków, o których mowa w
ust. 1, przy czym dopuszczalne ubytki powstające w czasie sporządzania zestawu są
ustalane od ilości alkoholu etylowego zawartego w przekazanym (sprzedanym) wyrobie,
a dopuszczalne ubytki powstające w trakcie rozlewu - od ilości alkoholu etylowego
zawartego w gotowych wyrobach przekazanych do magazynu:
|
III.
1.
Przy maderyzacji alkoholu etylowego surowego dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego
ustala się na każdy dzień maderyzacji, od objętości pobranego alkoholu etylowego 100%
vol. w wysokości:
1)
w naczyniach metalowych 0,09%;
2)
w naczyniach kamionkowych 0,075%.
2.
Okres trwania maderyzacji przyjęty do obliczania ubytków wynosi dla alkoholu etylowego
surowego nie więcej niż:
1)
zbożowego 12 tygodni;
2)
owocowego 16 tygodni.
3.
Dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego powstałe przy maderyzacji rozlicza się łącznie
z ubytkami określonymi w części II w ust. 1.
IV.
1.
Naturalne ubytki powstające w czasie magazynowania alkoholu etylowego, liczone w stosunku
do objętości alkoholu etylowego 100% vol., nie mogą przekroczyć:
1)
w czasie przechowywania - 0,0007% od sumy dziennych pozostałości alkoholu etylowego;
podstawą obliczenia tej sumy są dzienne stany alkoholu etylowego wykazywane w ewidencji
magazynowej;
2)
przy przyjęciu alkoholu etylowego do magazynu:
a)
jeżeli przyjęcia dokonano sposobem wagowym - 0,05% od ilości określonej w dokumencie
sprawdzenia i przyjęcia, przeliczonej w oparciu o urzędowe tabele alkoholometryczne
na jednostki objętościowe; nie dotyczy to przyjęcia przy zastosowaniu wagi zbiornikowej,
b)
jeżeli przyjęcia dokonano sposobem objętościowym - 0,10% ilości ustalonej w cysternie,
w której dostarczono alkohol etylowy,
c)
w przypadku przewodowego przemieszczenia alkoholu etylowego wewnątrz jednostki gospodarczej
- 0,025% od ilości przyjętej ustalonej w dziale przyjmującym alkohol etylowy;
3)
przy wydawaniu alkoholu etylowego z magazynu:
a)
0,09% od ilości wydanej,
b)
w przypadku przewodowego przemieszczenia alkoholu etylowego wewnątrz jednostki gospodarczej
- 0,025% od ilości wydanej, ustalonej w dziale odbierającym alkohol etylowy.
2.
Rozliczenia ubytków w magazynie alkoholu etylowego dokonuje się, porównując rzeczywisty
ubytek wszystkich magazynowanych rodzajów alkoholu etylowego nieskażonego z sumą ubytków,
wyliczoną na podstawie norm ustalonych w ust. 1.
3.
Przy magazynowaniu alkoholu etylowego skażonego stosuje się normy ubytków w wysokości
ustalonej w ust. 1, liczone w stosunku do masy tego alkoholu etylowego, oddzielnie
dla każdego alkoholu etylowego skażonego określonym skażalnikiem.
4.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do gorzelni rolniczych, w których magazynowanie
alkoholu etylowego odbywa się w systemie magazynu zamkniętego.
V.
1.
Przy magazynowaniu półproduktów zawierających alkohol etylowy (nalewów, soków owocowych
konserwowanych alkoholem etylowym, alkoholu etylowego owocowego lub zestawów napojów
spirytusowych, o których mowa w części II ust. 1 pkt 2 - 11) normy ubytków, liczone
procentowo od sumy dziennych pozostałości alkoholu etylowego zawartego w półproduktach,
wynoszą:
1)
dla półproduktów o mocy do 25% vol. przechowywanych w naczyniach drewnianych - 0,005%,
a w naczyniach metalowych lub innych - 0,0025%;
2)
dla półproduktów o mocy powyżej 25% vol. przechowywanych w naczyniach drewnianych
i kamionkowych o pojemności do 600 litrów - 0,0115%, a w naczyniach drewnianych i
kamionkowych o pojemności ponad 600 litrów-0,01%;
3)
dla półproduktów o mocy powyżej 25% vol. przechowywanych w naczyniach metalowych -
0,0018%.
2.
Przy leżakowaniu alkoholu etylowego owocowego, winnego, zbożowego lub specjalnego,
normy ubytków alkoholu etylowego, liczone procentowo od sumy dziennych pozostałości,
wynoszą:
1)
w naczyniach drewnianych o pojemności do 600 litrów 0,0115%;
2)
w naczyniach o pojemności ponad 600 litrów:
a)
drewnianych 0,01 %,
b)
metalowych 0,0018%;
3)
przy leżakowaniu whisky 0,03%.
3.
Podstawą obliczenia sumy dziennych pozostałości alkoholu etylowego zawartego w półproduktach,
o których mowa w ust. 1 i 2, są ich dzienne stany wykazywane w ewidencji magazynowej.
4.
Przy wydawaniu z naczyń produkcyjnych półproduktów, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje
się normy ubytków naturalnych, liczone w stosunku do wydanej ilości tych półproduktów
w wysokości:
1)
dla nalewów na owoce świeże 10,0%;
2)
dla nalewów na owoce suszone 9,0%;
3)
dla soków owocowych konserwowanych alkoholem etylowym (morsów) o mocy do 25% vol.
4,0%;
4)
dla soków owocowych konserwowanych alkoholem etylowym (morsów) o mocy od 25% do 70%
vol. 4,5%;
5)
dla alkoholu etylowego owocowego i destylatów 3,0%.
5.
W magazynach półproduktów napojów spirytusowych, o których mowa w części II ust. 1
pkt 2-11, ogólny ubytek magazynowy alkoholu etylowego zawartego we wszelkiego rodzaju
półproduktach porównuje się z sumą dopuszczalnych ubytków alkoholu etylowego zawartego
w tych półproduktach. Wyniki obrachunków przeprowadzonych w magazynach półproduktów
nie mogą być kompensowane wynikami obrachunków przeprowadzonych w magazynach alkoholu
etylowego lub w działach produkcyjnych, z wyjątkiem przypadku magazynowania (przechowywania)
półproduktów w pomieszczeniach działów produkcyjnych napojów spirytusowych.
VI.
Ubytki alkoholu etylowego powstałe przy oddzielaniu osadów z półproduktów (opróżnienie
naczyń) oraz w wyniku obróbki nowych naczyń drewnianych (ługowanie), a także przy
płukaniu naczyń służących do transportu, jeżeli zostały ustalone w obecności uprawnionego
na podstawie odrębnych przepisów pracownika organu podatkowego, uznaje się za dozwolone
i rozlicza oddzielnie.
VII.
Przy magazynowaniu napojów spirytusowych i spirytusu butelkowanego normy ubytków naturalnych
alkoholu etylowego z powodu stłuczki, liczone procentowo od objętości alkoholu etylowego
100% vol. zawartego w wyrobach gotowych wydanych z magazynu, ustala się w wysokości
nie wyższej niż 0,07%. Rozliczenia ubytków alkoholu etylowego z powodu stłuczki dokonuje
się za okresy kwartalne.
VIII.
Ubytki alkoholu etylowego, których normy ustalono w częściach I-V, rozlicza się narastająco
za okresy roczne.
IX.
1.
Przy przewozie alkoholu etylowego, napojów spirytusowych lub ich półproduktów naturalny
ubytek liczony w sto sunku do wysłanej objętości alkoholu etylowego 100% vol. nie
może przekroczyć:
1)
w cysternach samochodowych 0,10%;
2)
w cysternach kolejowych 0,01 % za każdy dzień przewozu;
3)
w innych naczyniach służących do transportu 0,04% za każdy dzień przewozu, przy czym
dzień wysłania i dzień przyjęcia przesyłki liczy się jako jeden dzień przewozu.
2.
W przypadku przelewu wyrobów, o których mowa w ust. 1, do innych naczyń podczas przewozu,
naturalny ubytek nie może przekroczyć 0,15% ilości przelanej, przy czym pierwszy i
ostatni dzień przewozu tych wyrobów w tych samych naczyniach służących do transportu
liczy się jako jeden dzień.
3.
Normy dozwolonych ubytków ustalone w ust. 1 powiększa się o:
1)
0,09 pkt - gdy pomiar był dokonany w zbiorniku dostawcy;
2)
0,25 pkt - gdy pomiar był dokonany w zbiorniku odbiorcy, a wyrób dostarczono w cysternie;
3)
0,35 pkt - gdy pomiar był dokonany w zbiorniku odbiorcy, a wyrób dostarczono w innych
niż cysterna naczyniach służących do transportu.
4.
Naturalny ubytek powstający w czasie przewozu napojów spirytusowych i spirytusu w
butelkach, liczony procentowo od objętości alkoholu etylowego 100% vol., nie może
przekroczyć 0,04% ilości wyrobów pobranych do przewozu, ustalonej na podstawie dokumentu
przewozu.
Załącznik nr 2 - Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków piwa
I.
1.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie produkcji piwa wynoszą:
|
2.
Normy dopuszczalnych ubytków, o których mowa w ust. 1, dzieli się na poszczególne
fazy produkcyjne, właściwe dla browaru: warzelnia, fermentacja i leżakownia lub tankofermentory
oraz rozlew, odrębnie dla każdego rodzaju piwa, z określeniem wskaźników procentowych
rozlewu piwa do różnych naczyń służących do transportu.
3.
W przypadku schładzania brzeczki gorącej za pomocą tacy, normy ubytków ustalone w
ust. 1, podwyższa się o 3 pkt.
4.
W przypadku pasteryzacji piwa w butelkach w browarze o rocznej produkcji do 20 tys.
hl piwa, normy ubytków ustalone w ust. 1 podwyższa się o 3 pkt.
5.
Jeżeli w trakcie obrachunku miesięcznego zostanie stwierdzone, iż faktyczne wskaźniki
procentowe rozlewu do butelek i beczek (lub innych pojemników) różnią się od przyjętych
przy ustaleniu norm dopuszczalnych ubytków ogółem więcej niż o 5 pkt, podatnik dokonuje,
za okres objęty obrachunkiem, korekty miesięcznych obrotów w ewidencji piwa gotowego,
uwzględniając normy ubytków ustalonych przez właściwego naczelnika urzędu celnego
przy rozlewie do różnych rodzajów naczyń.
6.
W przypadku sprzedaży brzeczki gorącej lub piwa będącego w toku produkcji ustalenie
normy dopuszczalnego ubytku następuje przez odniesienie ubytków (zaników) fazowych
do odpowiednich etapów produkcji, przebytych u sprzedającego.
7.
Do ubytków powstających w czasie produkcji piwa zalicza się również ubytki powstałe
w laboratoriach zakładowych, związane z kontrolą produkcji i oceną wyrobów gotowych.
II.
1.
Dopuszczalne ubytki powstające przy magazynowaniu piwa w butelkach lub puszkach ustala
się w wysokości nie większej niż 0,02% ilości wydanej z magazynu. Rozliczenia ubytków
z powodu strat magazynowych dokonuje się za okresy kwartalne.
2.
Dopuszczalne ubytki powstające w czasie przewozu piwa w butelkach lub puszkach ustala
się w wysokości nie większej niż 0,04% ilości piwa pobranego do przewozu, ustalonej
na podstawie dokumentu przewozu. Ubytki te są rozliczane odrębnie dla każdej przesyłki
piwa.
III.
1.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające podczas przewozu piwa cysternami
wynoszą:
|
1)
norma ubytku naturalnego z tytułu załadunku (poz. 1 tabeli) przysługuje nadawcy;
2)
normę ubytku naturalnego z tytułu wyładunku (poz. 3 tabeli) stosuje się wówczas, gdy
podczas przyjęcia przesyłki piwa nie można ustalić jego ilości w naczyniu służącym
do transportu; ubytek dopuszczalny obliczony na podstawie tej normy należy porównać
z różnicą między ilością piwa określoną w dokumencie przewozu a ilością tego piwa
określoną w dokumencie przyjęcia;
3)
normy ubytków ustalone w tabeli stosuje się niezależnie od pory roku, odległości i
czasu przewozu.
2.
W razie konieczności przelania piwa podczas przewozu dopuszczalny ubytek nie może
przekroczyć 0,3% ilości przelanej.
Załącznik nr 3 - Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków wyrobów winiarskich
I.1.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie produkcji wyrobów winiarskich
wynoszą (w procentach):
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
2.
I faza obejmuje cykl produkcyjny od sporządzenia nastawu do zakończenia procesu fermentacji
i przekazania wyrobu winiarskiego na leżakownię.
II faza obejmuje cykl produkcyjny od chwili przyjęcia wyrobu winiarskiego do leżakowni
i zakończenia wszystkich czynności produkcyjnych oraz napełnienia opakowań jednostkowych.
3.
Wysokość ubytków należy obliczać w procentach:
1)
w I fazie od ilości nastawów obciągniętych i przekazanych do II fazy w okresie obrachunkowym,
bez względu na to, w jakim okresie nastawy zostały sporządzone, z tym że objętość
wyrobu winiarskiego w okresie fermentacji burzliwej może być większa od objętości
ustalonej w nastawie maksymalnie o 3%;
2)
w II fazie od ilości otrzymanego wyrobu winiarskiego po zakończeniu fermentacji głównej,
przyjętego do leżakowni oraz od zwiększających objętość dodatków;
3)
w przypadku przerobu wyrobu winiarskiego pochodzącego z zakupu od ilości wyrobu winiarskiego
wziętego do dalszego przerobu.
4.
Każda z faz procesu produkcyjnego podlega odrębnemu rozliczeniu, przy czym niewykorzystane
dozwolone ubytki lub stwierdzone nadwyżki w jednej fazie nie mogą być wykorzystane
na pokrycie nadmiernych ubytków w drugiej fazie.
Niewykorzystane dozwolone ubytki lub stwierdzone nadwyżki w jednym rodzaju wyrobu
winiarskiego nie mogą być wykorzystane na pokrycie nadmiernych ubytków w innym rodzaju.
Dozwolone ubytki niewykorzystane w roku obrachunkowym są przenoszone na następny rok
w rzeczywistej wysokości, jednakże nie wyższej od wysokości dopuszczalnych ubytków,
obliczonych od równocześnie przenoszonych ilości napojów.
5.
Przy produkcji wyrobów winiarskich z moszczu świeżego (niemagazynowanego), normy ubytków
ustalone w ust. 1 dla I fazy produkcji podwyższa się o 0,8 pkt.
6.
Przy produkcji wyrobów winiarskich musujących, normy ubytków ustalone w ust. 1 dla
II fazy produkcji podwyższa się o 2 pkt.
7.
W przypadku stosowania uzupełniających procesów lub operacji technologicznych dopuszczalne
ubytki ustalone w ust. 1 dla II fazy podwyższa się:
1)
przy maderyzacji o 1 pkt,
2)
przy gazowaniu o 2 pkt
- od ilości wyrobów winiarskich wziętej do tych operacji.
8.
Przy ponownym przerobie wyrobów winiarskich, zwróconych z handlu lub z magazynu wyrobów
gotowych, ustala się maksymalne dopuszczalne ubytki w wysokości 2% ilości przyjętej
do przerobu.
9.
Przy sprzedaży (wysyłce) wyrobów winiarskich luzem, na zasadzie pisemnych uzgodnień
między zainteresowanymi podatnikami, następuje podział ubytków II fazy, w zależności
od zaawansowania procesu technologicznego u sprzedawcy.
10.
Przepis ust. 8 stosuje się również przy przerobie własnych wyrobów winiarskich.
11.
Do ubytków powstających przy produkcji wyrobów winiarskich zalicza się również ubytki
powstałe w laboratoriach zakładowych, związane z kontrolą przebiegu produkcji i oceną
wyrobów gotowych.
II.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków przy przerobie wyrobów winiarskich pochodzących
z zakupu nie mogą przekroczyć 3,0%. Przepis części I ust. 6 stosuje się odpowiednio.
III.1.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie magazynowania wyrobów
winiarskich w butel kach (stłuczka magazynowa) lub w innych opakowaniach jednostkowych
ustala się w wysokości nie większej niż 0,03% ilości wydanej z magazynu. Rozliczenia
ubytków powstających w czasie magazynowania dokonuje się za okresy kwartalne.
2.
Dopuszczalne ubytki powstające w czasie przewozu wyrobów winiarskich w butelkach lub
w innych opakowaniach jednostkowych ustala się w wysokości nie większej niż 0,04%
ilości wyrobów winiarskich pobranych do przewozu, ustalonej na podstawie dokumentu
przewozu. Ubytki te są rozliczane odrębnie dla każdej przesyłki wyrobów winiarskich.
IV.1.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające podczas przewozu wyrobów winiarskich
cysternami wynoszą:
|
1)
norma ubytku naturalnego z tytułu załadunku (poz. 1 tabeli) przysługuje nadawcy, jeżeli
pomiar ilości nadanej został dokonany w naczyniu służącym do transportu;
2)
normę ubytku naturalnego z tytułu wyładunku (poz. 3 tabeli) stosuje się wówczas, gdy
podczas przyjęcia przesyłki wyrobu winiarskiego nie można ustalić jego ilości w naczyniu
służącym do transportu. Ubytek dopuszczalny obliczony na podstawie tej normy należy
porównać z różnicą między ilością wyrobu winiarskiego określoną w dokumencie przewozu
a ilością tego wyrobu określoną w dokumencie przyjęcia;
3)
zasadę określoną w pkt 2 stosuje się odpowiednio w przypadku wyładunku wyrobów winiarskich
przewożonych transportem kolejowym;
4)
normy ubytków ustalone w tabeli obowiązują niezależnie od pory roku, odległości i
czasu przewozu.
2.
W razie konieczności przelania wyrobu winiarskiego podczas przewozu, dopuszczalny
ubytek nie może przekroczyć 0,3% ilości przelanej.
Załącznik nr 4 - Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków paliw ciekłych
I.
1.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie magazynowania poszczególnych
paliw ciekłych wynoszą dla:
1)
olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 11 11 do 2710 11 90 oraz
ich mieszanin z biokomponentami 0,0015%,
2)
olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29 0,0014%,
3)
olejów ciężkich oznaczonych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 69 oraz ich mieszanin
z biokomponentami 0,0006% - od sumy dziennych pozostałości paliw ciekłych; podstawą
obliczenia tej sumy są dzienne stany paliw ciekłych wy kazywane w ewidencji magazynowej.
2.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie przeładunku poszczególnych
paliw ciekłych w składzie podatkowym wynoszą dla:
1)
olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 11 11 do 2710 11 90 oraz
ich mieszanin z biokomponentami 0,10%,
2)
olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29 0,08%,
3)
olejów ciężkich objętych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 69 oraz ich mieszanin
z biokomponentami 0,04%
- od ilości paliw ciekłych poddanych przeładunkowi.
3.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie przyjęcia paliw ciekłych
do magazynu wynoszą dla:
1)
olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 11 11 do 2710 11 90 oraz
ich mieszanin z biokomponentami 0,10%,
2)
olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29 0,08%,
3)
olejów ciężkich oznaczonych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 69 oraz ich mieszanin
z biokomponentami 0,04% - od ilości przyjętych paliw ciekłych.
4.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie wydania paliw ciekłych
z magazynu wynoszą dla:
1)
olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 11 11 do 2710 11 90 oraz
ich mieszanin z biokomponentami 0,10%,
2)
olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29 0,08%,
3)
olejów ciężkich oznaczonych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 69 oraz ich mieszanin
z biokomponentami 0,04% - od ilości wydanych paliw ciekłych.
5.
Ubytki paliw ciekłych, o których mowa w ust. 1-4, rozlicza się narastająco za okresy
roczne.
II.
1.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie przewozu paliw ciekłych
wynoszą dla:
1)
cystern samochodowych 0,10% od ilości wysłanej;
2)
cystern kolejowych 0, 5% od ilości wysłanej;
3)
innych naczyń służących do transportu 0,04% od ilości wysłanej za każdy dzień przewozu,
przy czym dzień wysłania i dzień przyjęcia przesyłki liczy się jako jeden dzień przewozu
paliw ciekłych.
2.
Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie transportu paliw ciekłych
rurociągiem przesyłowym dalekosiężnym wynoszą 0,06% od ilości wysłanej.
3.
Ubytki paliw ciekłych, o których mowa w ust. 2, rozlicza się narastająco za okresy
roczne, łącznie dla wszystkich wysłanych w tym okresie paliw ciekłych, uwzględniając
sumę stwierdzonych nadwyżek, bez względu na odbiorcę i rodzaj paliwa ciekłego.
4.
W przypadku przelania paliw ciekłych do innych naczyń w czasie przewozu, dopuszczalny
ubytek nie może przekroczyć 0,20% ilości przelanej.
Załącznik nr 5 - (uchylony)5)Przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.
(uchylony)
5)
Przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.