Obwieszczenie Ministra Finansówz dnia 26 sierpnia 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie
określenia definicji ryzyka handlowego, politycznego i nierynkowego
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie określenia definicji
ryzyka handlowego, politycznego i nierynkowego , z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 16 lipca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie
w sprawie określenia definicji ryzyka handlowego, politycznego i nierynkowego .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 lipca 2013 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie określenia definicji ryzyka handlowego, politycznego i nierynkowego , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie określenia definicji ryzyka handlowego, politycznego i nierynkowego1)Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 248, poz. 1481).
Na podstawie art. 2 ust. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach
eksportowych zarządza się, co następuje:
§ 1.
1.
Rozporządzenie określa definicje ryzyka handlowego, politycznego i nierynkowego, które
mogą prowadzić do powstania szkody.
2.
Określenia użyte w rozporządzeniu oznaczają:
1)
podmiot publiczny - podmiot, który w jakiejkolwiek formie reprezentuje władzę publiczną
i nie może zostać uznany za niewypłacalny w drodze jakiegokolwiek postępowania sądowego
lub administracyjnego;
2)
podmiot prywatny - podmiot, który nie jest podmiotem publicznym, chyba że podmiot
ten może zostać uznany za podmiot publiczny z uwagi na:
a)
jego status prawny,
b)
efektywność postępowania prawnego przeciwko niemu,
c)
jego źródła finansowania i dochodów,
d)
fakt, że może on również spłacać długi, korzystając ze źródeł niezwiązanych z funduszami
administracji publicznej, w szczególności z przychodów uzyskanych z podatków lokalnych
lub ze świadczenia usług publicznych,
e)
wpływ, jaki może na niego wywierać rząd kraju macierzystego, lub kontrolę, którą może
nad nim sprawować.
§ 2.
Ryzyko handlowe obejmuje:
1)
prawne lub faktyczne stwierdzenie niewypłacalności dłużnika, który jest podmiotem
prywatnym, oraz jego poręczyciela albo gwaranta, jeżeli występują i są podmiotami
prywatnymi;
2)
opóźnienie w spełnieniu świadczenia przez dłużnika, który jest podmiotem prywatnym,
oraz jego poręczyciela albo gwaranta, jeżeli występują i są podmiotami prywatnymi;
3)
jednostronne zerwanie kontraktu eksportowego przez dłużnika, który jest podmiotem
prywatnym, rozumiane jako niewykonanie lub nienależyte wykonanie kontraktu eksportowego,
w szczególności bezpodstawna odmowa przyjęcia towarów lub usług.
§ 3.
Ryzyko polityczne obejmuje:
1)
opóźnienie w spełnieniu świadczenia przez dłużnika, który jest podmiotem prywatnym,
oraz jego poręczyciela albo gwaranta, którzy są podmiotami publicznymi;
2)
opóźnienie w spełnieniu świadczenia przez dłużnika, który jest podmiotem publicznym,
oraz jego poręczyciela albo gwaranta, jeżeli występują;
3)
jednostronne zerwanie kontraktu eksportowego przez dłużnika, który jest podmiotem
publicznym, rozumiane jako niewykonanie lub nienależyte wykonanie kontraktu eksportowego,
w szczególności bezpodstawna odmowa przyjęcia towarów lub usług;
4)
środki lub decyzje kraju trzeciego, innego niż Rzeczpospolita Polska lub kraj ubezpieczającego,
podjęte przez rząd kraju trzeciego lub jego władze publiczne w formie uznawanej za
interwencję rządu, które uniemożliwiają wykonanie umowy finansującej kontrakt eksportowy
lub kontraktu eksportowego;
5)
ogłoszenie powszechnego moratorium płatniczego przez rząd kraju dłużnika lub kraju,
który uczestniczy w dokonywaniu płatności w związku z umową finansującą kontrakt eksportowy
lub kontraktem eksportowym;
6)
niemożność lub opóźnienie w dokonywaniu transferu należności uiszczanych w związku
z umową finansującą kontrakt eksportowy lub kontraktem eksportowym, spowodowane wydarzeniami
politycznymi, trudnościami gospodarczymi, środkami prawnymi lub administracyjnymi,
które wystąpiły lub zostały podjęte poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej;
7)
przepisy prawne przyjęte w kraju dłużnika, zgodnie z którymi dokonanie przez dłużnika
płatności w walucie lokalnej powoduje zwolnienie dłużnika z długu, bez względu na
to, że w wyniku wahań kursu walutowego płatność dokonana przez dłużnika, przeliczona
na walutę umowy finansującej kontrakt eksportowy lub kontraktu eksportowego, nie jest
wystarczająca do spełnienia przez dłużnika świadczenia w całości według stanu na dzień
dokonania płatności;
8)
środki lub decyzje podjęte przez rząd Rzeczypospolitej Polskiej lub rząd kraju ubezpieczającego,
łącznie ze środkami i decyzjami podjętymi przez Unię Europejską, odnoszące się do
handlu między państwem członkowskim i krajami trzecimi, takie jak zakaz wywozu, jeżeli
skutki takich środków lub decyzji uniemożliwiają należyte wykonanie umowy finansującej
kontrakt eksportowy lub kontraktu eksportowego i nie są w inny sposób rekompensowane
przez dany rząd;
9)
siłę wyższą, której działanie występuje poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i
obejmuje w szczególności następujące zdarzenia i ich skutki: wojnę, wojnę domową,
powstanie, rewolucję, zamieszki, przewlekłe masowe strajki, trzęsienie ziemi, wybuch
wulkanu, cyklon, tajfun, powódź, gwałtowną falę przypływową, pożary o rozmiarach katastrofalnych,
awarię nuklearną, akty piractwa morskiego.
§ 44)W brzmieniu ustalonym przez § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 lipca 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia definicji ryzyka handlowego, politycznego i nierynkowego (Dz. U. poz. 901), które weszło w życie z dniem 23 sierpnia 2013 r..
1.
Ryzyko nierynkowe obejmuje ryzyko handlowe i polityczne zdefiniowane w § 2 i 3, związane
z dłużnikami mającymi siedziby w krajach innych niż kraje Unii Europejskiej, Australia,
Kanada, Islandia, Japonia, Nowa Zelandia, Norwegia, Szwajcaria i Stany Zjednoczone
Ameryki, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Ryzyko handlowe i polityczne zdefiniowane w § 2 i 3, dotyczące dłużników mających
siedziby w krajach wymienionych w ust. 1, traktuje się jako ryzyko nierynkowe w przypadku
uznania przez Komisję Europejską ryzyka dotyczącego dłużników z tych krajów za ryzyko
tymczasowo nierynkowe5)Zakres i warunki określono w komunikacie Komisji do państw członkowskich w sprawie
zastosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do krótkoterminowego
ubezpieczenia kredytów eksportowych (Dz. Urz. UE C 392 z 19.12.2012, str. 1, z późn.
zm.)..
§ 5.
Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do umów ubezpieczenia eksportowego zawieranych
do dnia wejścia w życie rozporządzenia.
§ 6.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia6)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 14 maja 2010 r..
1)
Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r.
w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 248, poz. 1481).
2)
Rozporządzenie wdraża dyrektywę Rady 98/29/WE z dnia 7 maja 1998 r. w sprawie harmonizacji
podstawowych przepisów dotyczących zasad ubezpieczeń kredytów eksportowych dla transakcji
objętych ubezpieczeniem średnio- i długoterminowym (Dz. Urz. UE L 148 z 19.05.1998,
str. 22, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 11, t. 28, str.
246).
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 143, poz. 1204 oraz z 2009 r. Nr 161, poz. 1277 i Nr
215, poz. 1662.
4)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 lipca 2013 r.
zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia definicji ryzyka handlowego, politycznego
i nierynkowego (Dz. U. poz. 901), które weszło w życie z dniem 23 sierpnia 2013 r.
5)
Zakres i warunki określono w komunikacie Komisji do państw członkowskich w sprawie
zastosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do krótkoterminowego
ubezpieczenia kredytów eksportowych (Dz. Urz. UE C 392 z 19.12.2012, str. 1, z późn.
zm.).
6)
Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 14 maja 2010 r.