Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznychz dnia 25 września 2014 r.w sprawie nagród i zapomóg dla policjantów oraz tworzenia funduszu nagród i zapomóg
dla policjantów
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 110b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
szczegółowe warunki i tryb przyznawania policjantom nagród motywacyjnych i zapomóg,
tryb postępowania oraz przełożonych właściwych w zakresie przyznawania tych nagród
i zapomóg;
2)
sposób tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów, zwanego dalej „funduszem”,
oraz sposób ustalania i warunki zwiększania jego wysokości dla poszczególnych dysponentów;
3)
jednostki organizacyjne Policji, w których tworzy się fundusz.
§ 2.
1.
Nagrody motywacyjne przyznaje przełożony, o którym mowa w § 6, z własnej inicjatywy
lub na wniosek innego przełożonego policjanta, w oparciu o udokumentowane w formie
pisemnej okoliczności, o których mowa w art. 110a ust. 1 lub art. 121g ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, zwanej dalej „ustawą”.
2.
Wniosek o przyznanie nagrody motywacyjnej powinien również określać formę nagrody.
3.
Dopuszcza się opracowanie zbiorczych wniosków o przyznanie nagród motywacyjnych obejmujących
wszystkich policjantów przewidzianych do przyznania tych nagród.
4.
Wniosek o przyznanie nagrody motywacyjnej w okolicznościach, o których mowa w art.
121g ust. 1 ustawy, składa się w terminie 5 dni roboczych od dnia uzyskania informacji
o wielkości środków finansowych, uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń policjantów
w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim.
5.
Wniosek, o którym mowa w ust. 4, rozpatruje się w terminie umożliwiającym wypłatę
tej nagrody w ciągu 60 dni po upływie przyjętego okresu rozliczeniowego, określonego
w art. 121g ust. 3 ustawy.
6.
Do czasu wejścia w życie ustawy budżetowej wypłatę nagrody, o której mowa w art. 121g
ust. 1 ustawy, realizuje się ze środków ujętych w projekcie planu finansowego funduszu.
§ 3.
1.
Zapomogi przyznaje przełożony, o którym mowa w § 6, z własnej inicjatywy, na uzasadniony
wniosek innego przełożonego policjanta, organizacji związku zawodowego policjantów
lub policjanta.
2.
Wniosek powinien w szczególności określać formę zapomogi.
3.
Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające wystąpienie zdarzenia określonego
w art. 110a ust. 2 ustawy.
§ 4.
Przełożony, przyznając zapomogę, bierze pod uwagę sytuację materialną policjanta i
jego rodziny oraz fakt uzyskania z innego źródła pomocy finansowej z przeznaczeniem
na pokrycie wydatków związanych z wystąpieniem zdarzenia określonego w art. 110a ust.
2 ustawy.
§ 5.
Nagrodę motywacyjną i zapomogę wypłaca się w terminie 14 dni od dnia ich przyznania,
z zastrzeżeniem § 2 ust. 5.
§ 6.
1.
Przełożonymi właściwymi w zakresie przyznawania nagrody motywacyjnej i zapomogi są:
1)
minister właściwy do spraw wewnętrznych w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym
Komendanta Głównego Policji i jego zastępcy, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach
także w stosunku do innych policjantów;
2)
Komendant Główny Policji w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym:
a)
Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji i jego zastępców,
b)
komendanta wojewódzkiego Policji, Komendanta Stołecznego Policji i ich zastępców,
c)
Komendanta-rektora, Zastępcy Komendanta-prorektora i kanclerza Wyższej Szkoły Policji
w Szczytnie,
d)
komendanta szkoły policyjnej i jego zastępców,
e)
dyrektora instytutu badawczego i jego zastępców,
f)
w Komendzie Głównej Policji lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich
zastępców;
3)
Komendant Centralnego Biura Śledczego Policji w stosunku do policjanta na stanowisku
służbowym w Centralnym Biurze Śledczym Policji lub pozostającego w jego dyspozycji,
z wyłączeniem swoich zastępców;
4)
komendant wojewódzki Policji, Komendant Stołeczny Policji w stosunku do policjanta
na stanowisku służbowym:
a)
komendanta powiatowego, miejskiego i rejonowego Policji oraz ich zastępców,
b)
w komendzie wojewódzkiej Policji, Komendzie Stołecznej Policji, oddziale prewencji
Policji, samodzielnym pododdziale prewencji Policji, samodzielnym pododdziale antyterrorystycznym
Policji, komisariacie specjalistycznym Policji oraz ośrodku szkolenia Policji lub
pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;
5)
komendant powiatowy, miejski, rejonowy Policji w stosunku do policjanta na stanowisku
służbowym:
a)
komendanta komisariatu Policji oraz jego zastępców,
b)
w komendzie powiatowej, miejskiej, rejonowej Policji oraz komisariacie Policji lub
pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;
6)
Komendant-rektor Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie w stosunku do policjanta na stanowisku
służbowym w Wyższej Szkole Policji w Szczytnie lub pozostającego w jego dyspozycji,
z wyłączeniem Zastępcy Komendanta-prorektora i kanclerza Wyższej Szkoły Policji w
Szczytnie;
7)
komendant szkoły policyjnej w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym w szkole
policyjnej lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców;
8)
dyrektor instytutu badawczego w stosunku do policjanta na stanowisku służbowym w instytucie
badawczym lub pozostającego w jego dyspozycji, z wyłączeniem swoich zastępców.
2.
Dyrektorzy komórek organizacyjnych Komendy Głównej Policji przyznają nagrody motywacyjne
i zapomogi podległym im policjantom, z wyłączeniem swoich zastępców.
3.
Przełożeni, o których mowa w ust. 1 pkt 4, mogą upoważnić kierownika oddziału prewencji
Policji oraz kierownika samodzielnego pododdziału prewencji Policji do przyznawania
nagród motywacyjnych i zapomóg podległym im policjantom, z wyłączeniem swoich zastępców.
§ 7.
Komendant Główny Policji, komendanci wojewódzcy Policji oraz Komendant Stołeczny Policji
mogą przyznawać nagrody motywacyjne i zapomogi wszystkim policjantom, z wyłączeniem
swoich zastępców, każdy na terenie swojego działania.
§ 8.
1.
Fundusz tworzy się w:
1)
Komendzie Głównej Policji, dla:
a)
policjantów tej jednostki organizacyjnej Policji,
b)
Centralnego Biura Śledczego Policji;
2)
komendzie wojewódzkiej Policji i Komendzie Stołecznej Policji;
3)
Wyższej Szkole Policji w Szczytnie i szkołach policyjnych;
4)
instytucie badawczym.
2.
Wysokość funduszu wynosi 2,25% planowanych na dany rok kalendarzowy środków na uposażenie
zasadnicze wraz z dodatkami do uposażenia o charakterze stałym. W ramach funduszu
pozostawia się do dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych środki w wysokości
nieprzekraczającej kwoty wynikającej z iloczynu kwoty stanowiącej 0,1% przeciętnego
uposażenia policjantów i ogólnej liczby etatów Policji, z przeznaczeniem na nagrody
motywacyjne i zapomogi dla policjantów.
3.
W ramach funduszu utworzonego w Komendzie Głównej Policji wyodrębnia się środki do
dyspozycji Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, z przeznaczeniem na nagrody
motywacyjne i zapomogi dla policjantów pełniących służbę w podległej jednostce organizacyjnej.
Przepis ust. 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.
4.
W ramach funduszu utworzonego w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w ust.
1 pkt 2, wyodrębnia się środki do dyspozycji właściwych miejscowo komendantów powiatowych,
miejskich i rejonowych Policji, z przeznaczeniem na nagrody motywacyjne i zapomogi
dla policjantów pełniących służbę w podległych im jednostkach organizacyjnych. Przepis
ust. 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.
§ 9.
Wysokość funduszu pozostającego w dyspozycji Komendanta Głównego Policji, komendanta
wojewódzkiego Policji i Komendanta Stołecznego Policji zwiększa się:
1)
w Komendzie Głównej Policji - o kwotę wynikającą z iloczynu stawki stanowiącej 1,2%
przeciętnego uposażenia policjantów i ogólnej liczby etatów Policji w jednostkach
organizacyjnych Policji;
2)
w komendzie wojewódzkiej Policji i Komendzie Stołecznej Policji - o kwotę wynikającą
z iloczynu stawki stanowiącej 5% przeciętnego uposażenia policjantów i ogólnej liczby
etatów Policji przeznaczonych na utworzenie stanowisk policyjnych w jednostkach organizacyjnych
Policji, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 5 lit. b.
§ 10.
Przez przeciętne uposażenie policjantów, o którym mowa w § 8 ust. 2 i § 9, rozumie
się przeciętne miesięczne uposażenie, o którym mowa w art. 99 ust. 3 ustawy, bez 1/12
równowartości nagrody rocznej.
§ 11.
1.
Wysokość funduszu, niezależnie od zwiększenia, o którym mowa w art. 121g ust. 1 ustawy,
może być podwyższana przez jego dysponenta o niewykorzystane środki na uposażenie
zasadnicze wraz z dodatkami do uposażenia o charakterze stałym oraz na nagrody roczne.
2.
Środki wyodrębnione w trybie określonym w § 8 ust. 3 i 4 mogą być podwyższane, na
warunkach określonych w ust. 1, odpowiednio przez Komendanta Głównego Policji i właściwego
terytorialnie komendanta wojewódzkiego Policji lub Komendanta Stołecznego Policji.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 627, 664, 908, 951 i 1529, z 2013 r. poz. 628, 675, 1351, 1635 i 1650 oraz z
2014 r. poz. 24, 486, 502, 538, 616, 1055 i 1199. Tekst jednolity nie uwzględnia zmian
ogłoszonych w Dz. U. z 2011 r. Nr 217, poz. 1280 i Nr 230, poz. 1371.
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród
i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz.
U. Nr 251, poz. 1859), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,
zgodnie z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji,
ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony
Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o
służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym,
ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu
Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz.
502).