Ustawaz dnia 29 sierpnia 2014 r.o zmianie ustawy o drogach publicznych, ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym
Funduszu Drogowym oraz ustawy o transporcie drogowym
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 13 w ust. 3a pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
służb ratowniczych, służb ratownictwa górniczego, Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Więziennej, Inspekcji Transportu Drogowego,
Służby Celnej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
”
;
2)
w art. 13i:
a)
ust. 4a i 4b otrzymują brzmienie:
„
4a.
Kierujący pojazdem samochodowym wyposażonym w urządzenie, o którym mowa w ust. 3,
jest obowiązany do wprowadzenia do urządzenia prawidłowych danych o kategorii pojazdu,
o której mowa w art. 13ha ust. 3.
4b.
Właściciel pojazdu samochodowego oraz jego posiadacz są obowiązani do używania urządzenia,
o którym mowa w ust. 3, zgodnie z jego przeznaczeniem.
”
,
b)
uchyla się ust. 6;
3)
art. 13k i art. 13l otrzymują brzmienie:
„
Art. 13k.
1.
Za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, o którym mowa w art. 13
ust. 1 pkt 3, wymierza się karę pieniężną w wysokości:
1)
500 zł - w przypadku zespołu pojazdów o łącznej dopuszczalnej masie całkowitej powyżej
3,5 tony złożonego z samochodu osobowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 tony oraz przyczepy;
2)
1500 zł - w pozostałych przypadkach.
2.
Za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13i:
1)
ust. 4a,
2)
ust. 4b, jeśli skutkuje ono uiszczeniem opłaty w niepełnej wysokości
- wymierza się karę pieniężną.
3.
Karę pieniężną, o której mowa w ust. 2, wymierza się w wysokości:
1)
250 zł - w przypadku zespołu pojazdów o łącznej dopuszczalnej masie całkowitej powyżej
3,5 tony złożonego z samochodu osobowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 tony oraz przyczepy;
2)
750 zł - w pozostałych przypadkach.
4.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2, wymierza się właścicielowi
pojazdu samochodowego, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, a jeśli pojazdem jest
zespół pojazdów to właścicielowi pojazdu złączonego z przyczepą lub naczepą. Jeżeli
właściciel nie jest posiadaczem pojazdu to kary nakłada się na podmiot, na rzecz którego
przeniesiono posiadanie tego pojazdu.
5.
Karę pieniężną, o której mowa w ust. 2 pkt 1, wymierza się kierującemu pojazdem samochodowym,
o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3.
6.
Na podmiot, o którym mowa w:
1)
ust. 4, nie może zostać nałożona więcej niż jedna kara pieniężna za poszczególne naruszenia,
o których mowa w ust. 1 lub ust. 2 pkt 2, dotyczące danego pojazdu samochodowego,
2)
ust. 5, nie może zostać nałożona więcej niż jedna kara pieniężna za naruszenie, o
którym mowa w ust. 2 pkt 1
- stwierdzone w trakcie jednej doby.
7.
Za dobę, w rozumieniu ust. 6, uznaje się okres od godziny 000 do godziny 2400 w danym dniu.
8.
Kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie nakłada się jeśli naruszenie obowiązku
uiszczenia opłaty elektronicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, jest wynikiem
naruszenia przez kierującego pojazdem samochodowym obowiązku, o którym mowa w art.
13i ust. 4a.
9.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 i 2, nakłada się w drodze decyzji administracyjnej.
Art. 13l.
1.
Do kontroli prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej, w tym kontroli używanego
w pojeździe urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3, jeżeli jest ono wymagane,
oraz nałożenia i pobierania kar pieniężnych, o których mowa w art. 13k, uprawniony
jest Główny Inspektor Transportu Drogowego.
2.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
tryb, sposób i zakres kontroli, o której mowa w ust. 1, uwzględniając technologię
wykorzystaną w systemie elektronicznego poboru opłat elektronicznych.
”
;
4)
po art. 13l dodaje się art. 13m i art. 13n w brzmieniu:
„
Art. 13m.
1.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 13k ust. 1 i 2, uiszcza się na właściwy rachunek
bankowy w terminie 21 dni od dnia, w którym decyzja w sprawie nałożenia kary stała
się ostateczna. Koszty związane z uiszczeniem kary pokrywa obowiązany podmiot.
2.
W przypadku gdy zostanie stwierdzona okoliczność uzasadniająca nałożenie kary pieniężnej,
o której mowa w art. 13k ust. 1 lub 2, na zagraniczny podmiot mający siedzibę albo
miejsce zamieszkania w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie jest związana
umową lub porozumieniem o współpracy we wzajemnym dochodzeniu należności bądź możliwość
egzekucji należności nie wynika wprost z przepisów międzynarodowych oraz przepisów
tego państwa, osoba przeprowadzająca kontrolę pobiera kaucję w wysokości odpowiadającej
przewidywanej karze pieniężnej.
3.
Kaucję pobiera się w formie:
1)
gotówkowej, za pokwitowaniem na druku ścisłego zarachowania,
2)
bezgotówkowej, za pomocą karty płatniczej, przy czym koszty związane z autoryzacją
transakcji i przekazem środków ponosi obowiązany podmiot, lub
3)
przelewu na wyodrębniony rachunek bankowy organu prowadzącego postępowanie administracyjne
w sprawie o nałożenie kary pieniężnej, o której mowa w art. 13k ust. 1 lub 2, przy
czym koszty przelewu ponosi obowiązany podmiot.
4.
Kaucja przechowywana jest na nieoprocentowanym rachunku bankowym, o którym mowa w
ust. 3 pkt 3.
5.
Organ prowadzący postępowanie administracyjne w sprawie o nałożenie kary pieniężnej,
o której mowa w art. 13k ust. 1 lub 2, przekazuje kaucję:
1)
na rachunek bankowy, o którym mowa w ust. 1 - w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja
o nałożeniu kary stała się ostateczna;
2)
na rachunek bankowy podmiotu, który ją wpłacił - w terminie 7 dni od dnia doręczenia
decyzji o uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności decyzji o nałożeniu kary pieniężnej.
6.
W przypadku gdy wysokość nałożonej kary pieniężnej, o której mowa w art. 13k ust.
1 lub 2, jest mniejsza od wysokości pobranej kaucji, do powstałej różnicy stosuje
się odpowiednio przepis ust. 5 pkt 2.
7.
Jeśli w sytuacji, o której mowa w ust. 2, nie pobrano kaucji, osoba przeprowadzająca
kontrolę kieruje lub usuwa pojazd, na koszt podmiotu obowiązanego, na najbliższy parking
strzeżony, o którym mowa w art. 130a ust. 5c ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
8.
W zakresie postępowania w związku z usuwaniem pojazdu stosuje się odpowiednio przepisy
art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
9.
Zwrot pojazdu z parkingu następuje po przekazaniu kaucji przez podmiot, o którym mowa
w ust. 2, na zasadach określonych w ust. 3.
10.
Jeżeli kara pieniężna, o której mowa w art. 13k ust. 1 lub 2, nie zostanie uiszczona
lub pojazd nie zostanie odebrany z parkingu w ciągu 30 dni od dnia, w którym decyzja
w sprawie nałożenia kary stała się ostateczna, stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji dotyczące egzekucji należności pieniężnych z ruchomości.
Art. 13n.
Nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kar pieniężnych, o których mowa
w art. 13k ust. 1 i 2, jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynęło 6 miesięcy.
”
;
5)
w art. 40a ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb, sposób i termin wnoszenia opłat elektronicznych oraz ich rozliczania, w tym
tryb dokonywania zwrotu nienależnie pobranych opłat elektronicznych,
2)
tryb i termin przekazywania opłat elektronicznych oraz kar pieniężnych, o których
mowa w art. 13k ust. 1 i 2, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego,
3)
przypadki, w których ustanawiane jest zabezpieczenie należności z tytułu opłat elektronicznych,
oraz formę i sposób jego ustalania,
4)
wysokość kaucji za wydawane korzystającemu z drogi publicznej urządzenie, o którym
mowa w art. 13i ust. 3
- mając na uwadze sprawny pobór opłat elektronicznych od użytkowników, efektywną obsługę
i zabezpieczenie wpływów do Krajowego Funduszu Drogowego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym, oraz technologię wykorzystaną w systemie elektronicznego poboru opłat elektronicznych,
a także uwzględniając koszty urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 37g pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
pojazdy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także sił zbrojnych państw obcych,
jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi,
pojazdy jednostek ochrony przeciwpożarowej, zespołów ratownictwa medycznego, służb
ratownictwa górniczego, Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Służby Więziennej, Inspekcji Transportu Drogowego, Służby Celnej,
kontroli skarbowej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
2)
pojazdy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad;
”
;
2)
w art. 63 w pkt 6 uchyla się lit. f.
Art. 3.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym w art. 68 w ust. 1 w pkt 2 dodaje się przecinek i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
w art. 50 pkt 1 lit. j podlegają podmioty, o których mowa w art. 13k ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, w zakresie i na zasadach określonych w tej ustawie
”
.
Art. 4.
Nie wszczyna się postępowania administracyjnego na podstawie art. 13k ust. 1 lub 2
ustawy, o której mowa w art. 1, a wszczęte umarza się, jeżeli naruszenie zostało popełnione
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 5.
Do umów o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, zawartych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 6.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13l ust. 2 i art. 40a ust.
5 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 13l ust. 2 i art. 40a ust. 5 ustawy, o której
mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 9
miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 843, 1446 i 1543 oraz z 2014 r. poz. 659.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1166, 1342 i 1529, z 2013 r. poz. 1289 oraz z 2014 r. poz. 379, 567, 897 i 1188.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 951, z 2013 r. poz. 433, 843, 1543 i 1646 oraz z 2014 r. poz. 805.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 486, 805 i 915.