Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznychz dnia 19 września 2014 r.w sprawie urlopów policjantów
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 86 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
szczegółowe zasady przyznawania policjantom urlopów oraz tryb postępowania w tych
sprawach;
2)
wymiar płatnych urlopów dodatkowych dla policjantów, którzy pełnią służbę w warunkach
szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia albo osiągnęli określony wiek
lub staż służby, albo gdy jest to uzasadnione szczególnymi właściwościami służby;
3)
wymiar płatnego urlopu zdrowotnego oraz okolicznościowego, a także urlopu bezpłatnego
z ważnych przyczyn.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
ustawa - ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji;
2)
jednostka organizacyjna Policji - Centralne Biuro Śledcze Policji, komendę, komisariat,
komisariat specjalistyczny, oddział i samodzielny pododdział prewencji Policji, pododdział
antyterrorystyczny Policji, Wyższą Szkołę Policji w Szczytnie, szkołę policyjną, ośrodek
szkolenia Policji i instytut badawczy;
3)
przełożony właściwy w sprawach osobowych - Komendanta Głównego Policji, Komendanta
Centralnego Biura Śledczego Policji, komendanta wojewódzkiego (Komendanta Stołecznego)
Policji, komendanta powiatowego (miejskiego) lub rejonowego Policji, Komendanta-Rektora
Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie, komendanta szkoły policyjnej oraz dyrektora instytutu
badawczego.
§ 3.
1.
Do okresu służby policjanta, od którego zależy prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego,
wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia, a także inne okresy, jeżeli odrębne przepisy
tak stanowią.
2.
Policjantowi, który:
1)
przed przyjęciem do służby w Policji wykorzystał urlop wypoczynkowy za dany rok kalendarzowy
w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u dotychczasowego pracodawcy
albo otrzymał w takim wymiarze ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop,
2)
podejmuje służbę w Policji w roku kalendarzowym innym niż rok, w którym ustał jego
poprzedni stosunek służbowy lub stosunek pracy
- przysługuje urlop wypoczynkowy w roku przyjęcia do służby w Policji w wymiarze proporcjonalnym
do okresu służby w Policji w danym roku.
3.
Przy ustalaniu wymiaru urlopu, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , przy czym wymiar tego urlopu liczony łącznie z wymiarem urlopu proporcjonalnie wykorzystanego
za dany rok kalendarzowy u dotychczasowego pracodawcy nie może przekroczyć 26 dni
roboczych.
4.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, urlopu wypoczynkowego udziela się nie
wcześniej niż po upływie trzech miesięcy służby w Policji.
§ 4.
1.
Urlop wypoczynkowy nie może rozpoczynać się ani kończyć w dniu wolnym od służby.
2.
Dni wolnych od służby, wynikających z podstawowego rozkładu czasu służby, o którym
mowa w przepisach w sprawie rozkładu czasu służby policjantów, nie wlicza się do urlopu
wypoczynkowego.
3.
Terminem rozpoczęcia urlopu wypoczynkowego przez policjanta pełniącego służbę w zmianowym
rozkładzie czasu służby, o którym mowa w przepisach w sprawie rozkładu czasu służby
policjantów, jest najbliższy dzień planowanej służby.
§ 5.
1.
Urlopy wypoczynkowe powinny być udzielane zgodnie z planem urlopów. Plan urlopów ustala
kierownik jednostki organizacyjnej Policji lub upoważniony przez niego kierownik komórki
organizacyjnej, biorąc pod uwagę wnioski policjantów i konieczność zapewnienia normalnego
toku służby.
2.
Plan urlopów sporządza się do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok objęty
tym planem. Plan urlopów podaje się niezwłocznie do wiadomości policjantów w sposób
przyjęty w jednostce organizacyjnej Policji.
3.
Urlopu wypoczynkowego udziela kierownik jednostki organizacyjnej Policji lub kierownik
komórki organizacyjnej.
4.
Komendantowi Głównemu Policji urlopu wypoczynkowego udziela minister właściwy do spraw
wewnętrznych.
5.
Kierownikowi jednostki organizacyjnej Policji urlopu wypoczynkowego udziela kierownik
jednostki organizacyjnej Policji wyższego stopnia.
6.
Kierownik jednostki organizacyjnej Policji może zastrzec uprawnienie, o którym mowa
w ust. 3, wyłącznie dla siebie lub wskazanych kierowników komórek organizacyjnych.
7.
Policjanta zawiadamia się o terminie udzielonego urlopu wypoczynkowego niewynikającego
z planu, o którym mowa w ust. 1, nie później niż na miesiąc przed rozpoczęciem urlopu,
chyba że urlop jest udzielany w terminie wskazanym przez policjanta.
§ 6.
1.
Policjantowi nie udziela się urlopu wypoczynkowego w okresie:
1)
czasowej niezdolności do służby wskutek choroby;
2)
zwolnienia od zajęć służbowych, z wyłączeniem przypadku, o którym mowa w art. 37a
pkt 2 ustawy;
3)
zawieszenia w czynnościach służbowych.
2.
Jeżeli policjant nie może rozpocząć urlopu wypoczynkowego w ustalonym terminie z powodu
czasowej niezdolności do służby wskutek choroby, urlopu zdrowotnego, zwolnienia od
zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem
lub innym członkiem rodziny, odosobnienia w związku z chorobą zakaźną, urlopu macierzyńskiego,
dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego
lub urlopu wychowawczego, urlop ten należy przesunąć na inny termin.
3.
Części urlopu wypoczynkowego niewykorzystanej z powodów, o których mowa w ust. 2,
należy udzielić policjantowi w późniejszym terminie.
4.
Na wniosek policjanta urlopu wypoczynkowego udziela się bezpośrednio po urlopie macierzyńskim,
dodatkowym urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowym
urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego lub po urlopie rodzicielskim.
§ 7.
1.
Zawieszenie w czynnościach służbowych lub tymczasowe aresztowanie trwające nie dłużej
niż jeden miesiąc nie ograniczają uprawnień policjanta do urlopów wypoczynkowego i
dodatkowego.
2.
W razie zawieszenia w czynnościach służbowych lub tymczasowego aresztowania trwającego
dłużej niż jeden miesiąc urlopy wypoczynkowy i dodatkowy przysługujące w danym roku
kalendarzowym ulegają skróceniu o 1/12 za każdy miesiąc zawieszenia w czynnościach
służbowych lub tymczasowego aresztowania.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli postępowanie karne w sprawie o przestępstwo
lub przestępstwo skarbowe albo postępowanie dyscyplinarne w sprawie o czyn pozostający
w związku z aresztowaniem lub zawieszeniem w czynnościach służbowych zostało umorzone
prawomocnym orzeczeniem, chyba że postępowanie zostało warunkowo umorzone lub umorzone
z powodu przedawnienia lub amnestii. Przepisu ust. 2 nie stosuje się również, gdy
policjant został uniewinniony na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu
w postępowaniu dyscyplinarnym.
4.
Wymiar urlopów wypoczynkowego i dodatkowego przysługujących w danym roku kalendarzowym
w przypadku, o którym mowa w ust. 2, zaokrągla się do pełnych dni w górę.
§ 8.
Na wniosek policjanta urlop wypoczynkowy może być podzielony na części, z tym że co
najmniej jedna część urlopu powinna obejmować nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych.
§ 9.
Policjantowi skierowanemu do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w kraju lub
za granicą urlopu wypoczynkowego za dany rok kalendarzowy należy udzielić przed rozpoczęciem
szkolenia lub nauki, jeżeli czas ich trwania uniemożliwiłby udzielenie urlopu zgodnie
z przepisami art. 83 ust. 4 ustawy.
Rozdział 2
Płatne urlopy dodatkowe
§ 10.
1.
Wymiar corocznego płatnego urlopu dodatkowego dla policjantów, którzy osiągnęli określony
staż służby, wynosi:
1)
5 dni roboczych - dla mających 15-letni staż służby;
2)
9 dni roboczych - dla mających 20-letni staż służby;
3)
13 dni roboczych - dla mających 25-letni staż służby.
2.
Do stażu służby, o którym mowa w ust. 1, zalicza się również okresy innej służby,
traktowane jako równorzędne ze służbą w Policji, w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
3.
Policjant nabywa prawo do pierwszego urlopu dodatkowego, o którym mowa w ust. 1, z
dniem osiągnięcia wymaganego stażu służby.
§ 11.
1.
Wymiar corocznego płatnego urlopu dodatkowego dla policjantów, którzy osiągnęli określony
wiek i co najmniej 10-letni staż służby, wynosi:
1)
5 dni roboczych - po ukończeniu 40 lat życia;
2)
9 dni roboczych - po ukończeniu 45 lat życia;
3)
13 dni roboczych - po ukończeniu 55 lat życia.
2.
Policjant nabywa prawo do pierwszego urlopu dodatkowego, o którym mowa w ust. 1, z
dniem, w którym wystąpią łącznie oba warunki, o których mowa w ust. 1.
§ 12.
1.
Wymiar corocznego płatnego urlopu dodatkowego dla policjantów, którzy pełnią służbę
w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, wynosi:
1)
5 dni roboczych, jeżeli służba jest pełniona przez co najmniej 80 godzin w miesiącu:
a)
w pomieszczeniach pozbawionych stałego naturalnego oświetlenia lub celowo przyciemnionych,
w których ze względów technologicznych lub ze względu na rodzaj wykonywanej służby
stosowane jest wyłącznie sztuczne oświetlenie,
b)
w pomieszczeniach zlokalizowanych poniżej poziomu otaczającego terenu
- zgodnie z przepisami w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy,
c)
w warunkach nadmiernego obciążenia wysiłkiem fizycznym wymagającym wydatku energetycznego
o wartości co najmniej 2000 kcal dla mężczyzn i 1200 kcal dla kobiet,
d)
w warunkach ręcznego kierowania ruchem na skrzyżowaniach i w ciągach komunikacyjnych
o dużym natężeniu ruchu,
e)
w warunkach ciągłego napięcia i koncentracji przy nagrywaniu i odtwarzaniu zapisów
magnetycznych lub cyfrowych w styczności ze zmiennym natężeniem i zakresem fal dźwiękowych;
2)
9 dni roboczych, jeżeli podczas pełnienia służby stwierdzono przekroczenie najwyższych
dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia określonych w odrębnych
przepisach:
a)
w warunkach narażenia na promieniowanie optyczne,
b)
w warunkach narażenia na działanie pyłów,
c)
w warunkach narażenia na działanie substancji chemicznych,
d)
w warunkach narażenia na drgania działające na organizm człowieka przez kończyny górne
lub drgania o ogólnym działaniu na organizm człowieka,
e)
w warunkach narażenia na hałas lub hałas ultradźwiękowy,
f)
w mikroklimacie zimnym albo gorącym,
g)
w warunkach narażenia na działanie pól i promieniowań elektromagnetycznych z zakresu
częstotliwości 0 Hz-300 GHz;
3)
13 dni roboczych, jeżeli służba jest pełniona przez co najmniej 80 godzin w miesiącu:
a)
przy fizycznym zwalczaniu terroryzmu,
b)
przy konserwowaniu, magazynowaniu, transporcie i stosowaniu materiałów wybuchowych,
łatwopalnych i samozapalnych,
c)
przy prowadzeniu prób broni, amunicji, materiałów wybuchowych oraz prac doświadczalnych
z materiałami wybuchowymi,
d)
podczas prowadzenia badań materiałów czynnych biologicznie,
e)
pod ziemią;
4)
13 dni roboczych, jeżeli w okresie roku pełnienia służby wystąpiła co najmniej czterokrotna
ekspozycja na czynnik po minimum 8 godzin każda albo służba jest pełniona przez co
najmniej 80 godzin w miesiącu:
a)
w warunkach narażenia na działanie substancji chemicznych bardzo toksycznych lub toksycznych
lub działających szkodliwie na rozrodczość,
b)
w warunkach narażenia na działanie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników
lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutagennym, których wykaz
określają odrębne przepisy.
2.
Policjant nabywa prawo do pierwszego urlopu dodatkowego, o którym mowa w ust. 1, po
upływie roku służby w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia.
3.
Policjant nie nabywa prawa do urlopu dodatkowego, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przerwa
w ekspozycji na czynnik szkodliwy dla zdrowia, w szczególności z powodu choroby, urlopu
czy zwolnienia od zajęć służbowych, trwała nieprzerwanie dłużej niż 3 miesiące w ciągu
roku.
§ 13.
1.
Oceny warunków uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia uprawniających do uzyskania
urlopu dodatkowego dokonuje komisja powołana przez przełożonego właściwego w sprawach
osobowych z udziałem przedstawicieli służby medycyny pracy, związku zawodowego policjantów
oraz służby bhp.
2.
Przełożony właściwy w sprawach osobowych przyznaje policjantowi urlop dodatkowy na
podstawie oceny, o której mowa w ust. 1.
3.
Jeżeli zachodzi potrzeba ochrony ważnego interesu służby, w szczególności gdy ocena
warunków uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia uprawniająca do uzyskania urlopu
dodatkowego powodowałaby możliwość ujawnienia danych osobowych policjanta lub czynności
przez niego realizowanych, komisję powołuje Komendant Główny Policji i na podstawie
jej oceny przyznaje policjantowi urlop dodatkowy. W skład komisji powołanej przez
Komendanta Głównego Policji wchodzą:
1)
funkcjonariusz służby właściwej do spraw bezpieczeństwa i higieny służby i pracy w
Komendzie Głównej Policji;
2)
przedstawiciel służby merytorycznie właściwej do oceny warunków uciążliwych lub szkodliwych
dla zdrowia.
4.
Policjantowi pełniącemu służbę na stanowisku, na którym występują warunki uciążliwe
lub szkodliwe dla zdrowia uprawniające do uzyskania urlopu dodatkowego w różnym wymiarze,
przysługuje jeden urlop w wymiarze korzystniejszym.
§ 14.
1.
W razie zbiegu uprawnień do urlopu dodatkowego z różnych tytułów policjant ma prawo
do jednego urlopu dodatkowego w wymiarze najkorzystniejszym.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w razie zbiegu uprawnień do urlopu dodatkowego określonego
w § 12 z uprawnieniami do urlopów dodatkowych określonych w § 10 i 11.
§ 15.
1.
Policjant nabywa prawo do kolejnych urlopów dodatkowych w każdym następnym roku kalendarzowym.
2.
Policjantowi, który nie wykorzystał urlopu dodatkowego w danym roku kalendarzowym,
urlopu tego należy udzielić najpóźniej do dnia 30 września następnego roku.
§ 16.
Policjantowi, który wykorzystał urlop dodatkowy przysługujący za dany rok kalendarzowy,
a następnie nabył w ciągu tego roku prawo do urlopu dodatkowego w wyższym wymiarze,
przysługuje urlop uzupełniający.
§ 17.
Urlopy dodatkowe określone w § 10 i 11 mogą być dzielone na dwie części z wyjątkiem
urlopów dodatkowych, których wymiar wynosi 5 dni.
§ 18.
Do udzielania policjantom urlopów dodatkowych stosuje się odpowiednio przepisy § 4-6
i § 9.
Rozdział 3
Płatny urlop okolicznościowy
§ 19.
Policjantowi można udzielić płatnego urlopu okolicznościowego z tytułu:
1)
przeniesienia służbowego;
2)
podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub wykształcenia;
3)
ważnych spraw osobistych i rodzinnych.
§ 20.
1.
Policjantowi przeniesionemu służbowo z urzędu, jeżeli z przeniesieniem wiąże się zmiana
miejsca zamieszkania, przysługuje urlop okolicznościowy, o którym mowa w § 19 pkt
1, w wymiarze od 3 do 5 dni roboczych.
2.
Urlopu okolicznościowego z tytułu przeniesienia służbowego udziela się, biorąc pod
uwagę położenie nowego miejsca zamieszkania policjanta, jego warunki rodzinne oraz
inne okoliczności mające bezpośredni wpływ na przeniesienie. Urlop okolicznościowy
może być dzielony na części.
§ 21.
1.
Policjantowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe i wykształcenie poza jednostkami organizacyjnymi
Policji na podstawie skierowania przełożonego właściwego w sprawach osobowych przysługuje
urlop okolicznościowy, o którym mowa w § 19 pkt 2, w wymiarze:
1)
jednego dnia roboczego na przygotowanie się do złożenia każdego egzaminu przeprowadzanego
po zakończeniu nauki przedmiotu, jednak nie więcej niż 6 dni w okresie roku akademickiego;
2)
6 dni roboczych na przygotowanie się do złożenia egzaminu maturalnego;
3)
6 dni roboczych na przygotowanie się do złożenia egzaminu potwierdzającego kwalifikacje
zawodowe;
4)
21 dni roboczych w ostatnim roku studiów wyższych albo 7 dni roboczych w ostatnim
semestrze studiów podyplomowych - na przygotowanie pracy końcowej oraz przygotowanie
się i przystąpienie do złożenia egzaminu końcowego, jeżeli program tych studiów to
przewiduje.
2.
Urlopy, o których mowa w ust. 1, nie przysługują na egzamin poprawkowy i komisyjny
oraz na poprawianie lub ponowne przygotowanie pracy końcowej.
3.
Policjantowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe lub wykształcenie w Wyższej Szkole
Policji w Szczytnie lub poza jednostkami organizacyjnymi Policji bez skierowania można
udzielić urlopu okolicznościowego, o którym mowa w § 19 pkt 2, w wymiarze nie wyższym
niż określony w ust. 1, jeżeli przemawia za tym interes służby, a w szczególności
gdy uzyskiwane kwalifikacje lub wykształcenie są zbieżne z wymaganiami na zajmowanym
lub planowanym do objęcia stanowisku służbowym. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4.
Jeżeli przepisy odrębne przewidują prawo do płatnego urlopu na przygotowanie się do
egzaminu kończącego podnoszenie kwalifikacji zawodowych lub wykształcenia, policjantowi
przystępującemu do takiego egzaminu można udzielić urlopu okolicznościowego, o którym
mowa w § 19 pkt 2, w wymiarze nie wyższym niż określony w odrębnych przepisach, jeżeli
przemawia za tym interes służby, a w szczególności gdy uzyskiwane kwalifikacje lub
wykształcenie są zbieżne z wymaganiami na zajmowanym lub planowanym do objęcia stanowisku
służbowym. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
5.
Urlopu okolicznościowego z tytułu podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub wykształcenia
udziela się, biorąc pod uwagę wnioski policjantów i konieczność zapewnienia normalnego
toku służby.
§ 22.
1.
Policjantowi skierowanemu na studia wyższe albo studia podyplomowe do Wyższej Szkoły
Policji w Szczytnie przysługuje urlop okolicznościowy, o którym mowa w § 19 pkt 2,
w wymiarze:
1)
jednego dnia roboczego na przygotowanie się do złożenia każdego egzaminu przeprowadzanego
po zakończeniu nauki przedmiotu, jednak nie więcej niż 6 dni w okresie roku akademickiego;
2)
21 dni roboczych w ostatnim roku studiów wyższych albo 7 dni roboczych w ostatnim
semestrze studiów podyplomowych - na przygotowanie pracy końcowej oraz przygotowanie
się i przystąpienie do złożenia egzaminu końcowego, jeżeli program tych studiów to
przewiduje.
2.
Urlopy, o których mowa w ust. 1, nie przysługują na egzamin poprawkowy i komisyjny
oraz na poprawianie lub ponowne przygotowanie pracy końcowej.
§ 23.
1.
Policjantowi odbywającemu szkolenie zawodowe podstawowe albo szkolenie zawodowe dla
absolwentów szkół wyższych w systemie samokształcenia kierowanego można udzielić urlopu
okolicznościowego, o którym mowa w § 19 pkt 2, w wymiarze jednego dnia roboczego w
celu przygotowania się do złożenia każdego egzaminu, jednak nie więcej niż 6 dni w
okresie szkolenia.
2.
Urlop, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje na egzamin poprawkowy, komisyjny, końcowy
poprawkowy oraz końcowy komisyjny.
§ 24.
1.
Policjantowi przysługuje urlop okolicznościowy, o którym mowa w § 19 pkt 3, w wymiarze:
1)
2 dni - w razie zawarcia związku małżeńskiego przez policjanta, urodzenia się dziecka
policjanta, zgonu i pogrzebu małżonka, dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy policjanta;
2)
jednego dnia - w razie zawarcia związku małżeńskiego przez dziecko policjanta, zgonu
i pogrzebu siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka oraz innej osoby pozostającej
na utrzymaniu policjanta albo pod jego bezpośrednią opieką.
2.
Urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie udziela się, jeżeli wskazany przez policjanta
termin nie pozostaje w bezpośrednim związku ze zdarzeniem uzasadniającym jego udzielenie.
3.
Urlop, o którym mowa w ust. 1, przysługuje także w razie zbiegu z prawem do urlopu
z innego tytułu lub zwolnieniem od zajęć służbowych, o którym mowa w odrębnych przepisach.
4.
Policjantowi można udzielić urlopu okolicznościowego na załatwienie ważnych spraw
osobistych lub rodzinnych innych niż wymienione w ust. 1 w wymiarze nieprzekraczającym
5 dni roboczych w ciągu roku kalendarzowego.
§ 25.
1.
Urlopu okolicznościowego udziela kierownik jednostki organizacyjnej Policji lub kierownik
komórki organizacyjnej.
2.
Komendantowi Głównemu Policji urlopu okolicznościowego udziela minister właściwy do
spraw wewnętrznych.
3.
Kierownikowi jednostki organizacyjnej Policji urlopu okolicznościowego udziela kierownik
jednostki organizacyjnej Policji wyższego stopnia.
4.
Kierownik jednostki organizacyjnej Policji może zastrzec uprawnienie, o którym mowa
w ust. 1, wyłącznie dla siebie lub wskazanych kierowników komórek organizacyjnych.
5.
Udzielenie urlopów, o których mowa w § 20, § 21 ust. 3 i 4 oraz § 23 ust. 1, wymaga
uzyskania zgody przełożonego właściwego w sprawach osobowych, z wyłączeniem przypadku,
o którym mowa w ust. 2.
Rozdział 4
Urlop zdrowotny i bezpłatny
§ 26.
1.
Policjantowi w służbie stałej można udzielić płatnego urlopu zdrowotnego w celu przeprowadzenia
zaleconego leczenia w wymiarze nieprzekraczającym jednorazowo 6 miesięcy. Łączny wymiar
urlopu w okresie całej służby nie może przekroczyć 18 miesięcy.
2.
Urlopu zdrowotnego udziela przełożony właściwy w sprawach osobowych na podstawie orzeczenia
komisji lekarskiej, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy.
3.
Policjanta, o którym mowa w ust. 1, do komisji lekarskiej kieruje przełożony właściwy
w sprawach osobowych na wniosek lekarza lub samego policjanta.
§ 27.
Przełożony właściwy w sprawach osobowych może udzielać policjantowi urlopu bezpłatnego
z ważnych przyczyn, jeżeli nie zakłóci to toku służby, w wymiarze do 12 miesięcy.
§ 28.
Policjantowi, który wyjeżdża wspólnie z małżonkiem:
1)
oddelegowanym do pełnienia zadań służbowych poza Policją za granicą albo
2)
przeniesionym do wykonywania obowiązków służbowych w placówce zagranicznej Rzeczypospolitej
Polskiej, w rozumieniu przepisów o służbie zagranicznej
- udziela się urlopu bezpłatnego na czas oddelegowania małżonka lub wykonywania przez
niego obowiązków służbowych w placówce zagranicznej.
§ 29.
Przełożony właściwy w sprawach osobowych, który udzielił urlopu bezpłatnego, może
ze względu na ważny interes służby odwołać policjanta z tego urlopu w każdym czasie
po uprzednim pisemnym zawiadomieniu na co najmniej 30 dni przed przewidywanym terminem
podjęcia służby.
§ 30.
1.
Urlop bezpłatny trwający nie dłużej niż jeden miesiąc nie ogranicza uprawnień policjanta
do urlopów wypoczynkowego i dodatkowego.
2.
W razie korzystania przez policjanta z urlopu bezpłatnego dłuższego niż jeden miesiąc
urlopy wypoczynkowy i dodatkowy ulegają skróceniu o 1/12 za każdy miesiąc urlopu bezpłatnego,
nie więcej jednak niż za 12 miesięcy. Jeżeli urlopy za ten rok zostały już wykorzystane,
skróceniu ulegają urlopy za najbliższy rok kalendarzowy, w którym urlopy te przysługują.
3.
Wymiar urlopów wypoczynkowego i dodatkowego przysługujących w danym roku kalendarzowym
w przypadku, o którym mowa w ust. 2, zaokrągla się do pełnych dni w górę.
Rozdział 5
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 31.
Przepisy § 7 stosuje się do części okresu zawieszenia w czynnościach służbowych oraz
tymczasowego aresztowania przypadającej po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
§ 32.
Do policjantów, którzy rozpoczęli podnoszenie kwalifikacji zawodowych lub wykształcenia
ogólnego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.
§ 33.
Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r.
w sprawie urlopów policjantów .
§ 34.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem §
2 pkt 2 w odniesieniu do Centralnego Biura Śledczego Policji oraz § 2 pkt 3 w odniesieniu
do Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, które wchodzą w życie z dniem 9
października 2014 r.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 627, 664, 908, 951 i 1529, z 2013 r. poz. 628, 675, 1351, 1635 i 1650 oraz z
2014 r. poz. 24, 486, 502, 538, 616, 1055 i 1199. Tekst jednolity nie uwzględnia zmian
ogłoszonych w Dz. U. z 2011 r. Nr 217, poz. 1280 i Nr 230, poz. 1371.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19,
poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11,
poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr
123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,
Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r.
Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001,
Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610,
Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz.
935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz.
589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz.
586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz.
33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz.
958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704, z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz.
912, Nr 182, poz. 1228, Nr 224, poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700,
z 2011 r. Nr 36, poz. 181, Nr 63, poz. 322, Nr 80, poz. 432, Nr 144, poz. 855, Nr
149, poz. 887 i Nr 232, poz. 1378, z 2012 r. poz. 908 i 1110, z 2013 r. poz. 2, 675,
896 i 1028 oraz z 2014 r. poz. 208.
4)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 50, poz.
492, z 2005 r. Nr 126, poz. 1059 oraz z 2009 r. Nr 172, poz. 1340.