Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowejz dnia 21 maja 2014 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w
sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku
z pełnieniem czynnej służby wojskowej
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2003 r. w sprawie postępowania
w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej
służby wojskowej
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Ustalanie okoliczności i przyczyn wypadków
- Rozdział 3 - Postępowanie w razie ujawnienia u żołnierza choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej
- Rozdział 4 - Postępowanie w sprawie przyznawania i wypłaty odszkodowań
- Rozdział 5 - Przepis końcowy
- Załącznik nr 1 - Protokół oględzin (wzór)
- Załącznik nr 2 - Protokół wyjaśnień poszkodowanego (wzór)
- Załącznik nr 3 - Protokół wyjaśnień świadka (wzór)
- Załącznik nr 4 - Protokół powypadkowy (wzór)
- Załącznik nr 5 - Decyzja o przyznanie jednorazowego odszkodowania (wzór)
- Załącznik nr 6 - Oświadczenie poszkodowanego (wzór)
- Załącznik nr 7 - Oświadczenie świadka (wzór)
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2003 r. w sprawie postępowania
w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej
służby wojskowej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 grudnia 2004 r. zmieniającym rozporządzenie
w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku
z pełnieniem czynnej służby wojskowej ;
2)
rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 września 2010 r. zmieniającym rozporządzenie
w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku
z pełnieniem czynnej służby wojskowej ;
3)
rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 stycznia 2012 r. zmieniającym rozporządzenie
w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku
z pełnieniem czynnej służby wojskowej .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje:
1)
§ 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 grudnia 2004 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających
w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
§ 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 września 2010 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających
w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
§ 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 stycznia 2012 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających
w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2003 r. w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej
Na podstawie art. 25 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
szczegółowy tryb postępowania w sprawach ustalania okoliczności i przyczyn wypadków,
pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej;
2)
tryb postępowania w razie ujawnienia chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami
lub warunkami służby wojskowej;
3)
szczegółowy tryb przyznawania i wypłaty odszkodowań, terminy postępowania w tych sprawach
oraz przypadki, w których postępowanie w sprawie odszkodowania prowadzi się z urzędu,
jak również sposób doręczania decyzji dotyczących odszkodowań;
4)
wzory dokumentów sporządzanych w toku postępowania w sprawie ustalania okoliczności
i przyczyn wypadków oraz postępowania o przyznanie i wypłatę odszkodowania;
5)
tryb postępowania w sprawach przyznawania odszkodowań w szczególnie uzasadnionych
przypadkach;
6)
właściwość organów w sprawach, o których mowa w pkt 1-5.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
11)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 września 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej (Dz. U. Nr 171, poz. 1156), które weszło w życie z dniem 5 października 2010 r.)
dowódca jednostki wojskowej - dowódcę, szefa, komendanta jednostki organizacyjnej
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz dyrektora, kierownika innej jednostki
organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Ministra Obrony Narodowej;
21)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 września 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej (Dz. U. Nr 171, poz. 1156), które weszło w życie z dniem 5 października 2010 r.)
żołnierz - żołnierza odbywającego lub pełniącego czynną służbę wojskową, a także osobę
powołaną do odbycia czynnej służby wojskowej i zwolnioną z tej służby;
3)
ustawa - ustawę z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową;
4)
odszkodowanie - odszkodowanie, o którym mowa w art. 10, 16 i 17 ustawy;
52)Dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 stycznia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej (Dz. U. poz. 72), które weszło w życie z dniem 3 lutego 2012 r.)
ochrona ubezpieczeniowa - ubezpieczenie żołnierzy od następstw nieszczęśliwych wypadków
zaistniałych w czasie pełnienia służby poza granicami państwa, o którym mowa w § 28 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia
zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa ;
62)Dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 stycznia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej (Dz. U. poz. 72), które weszło w życie z dniem 3 lutego 2012 r.)
ubezpieczający - dowódcę (szefa, komendanta) jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi
Obrony Narodowej oraz dyrektora (szefa) komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony
Narodowej odpowiedzialnego za ochronę ubezpieczeniową, o której mowa w pkt 5.
§ 3.
Przepisy dotyczące dowódcy jednostki wojskowej stosuje się odpowiednio do:
13)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.)
szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego wyznaczonego przez Szefa Inspektoratu Wsparcia
Sił Zbrojnych - jeżeli wypadkowi uległ szef wojewódzkiego sztabu wojskowego lub jego
zastępca;
2)
wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na miejsce wypadku osoby powołanej
do odbycia czynnej służby wojskowej lub zwolnionej z tej służby, która uległa wypadkowi
w drodze z miejsca zamieszkania do jednostki wojskowej lub w drodze powrotnej do miejsca
zamieszkania;
45)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 grudnia 2004 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 4, poz. 20), które weszło w życie z dniem 25 stycznia 2005 r.)
dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w zakresie
sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa, higieny pracy i służby
w resorcie - jeżeli wypadkowi uległ żołnierz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2
ustawy;
5)
kierownika państwowej jednostki organizacyjnej poza resortem obrony narodowej - jeżeli
wypadkowi uległ żołnierz wyznaczony do pełnienia służby w tej jednostce;
66)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.)
dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w zakresie
wykonywania zadań służby bezpieczeństwa i higieny pracy w urzędzie Ministra - jeżeli
wypadkowi uległ żołnierz zawodowy lub ujawniła się choroba pozostająca w związku z
pełnieniem przez żołnierza zawodowego czynnej służby wojskowej:
a)
w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej,
b)
w polskich przedstawicielstwach wojskowych przy organizacjach międzynarodowych i międzynarodowych
strukturach wojskowych,
c)
bezpośrednio w strukturach organizacji międzynarodowych i międzynarodowych strukturach
wojskowych,
d)
w ataszatach obrony w przedstawicielstwach dyplomatycznych i w stałych przedstawicielstwach
przy organizacjach międzynarodowych, podległych ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych,
mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,
e)
przy siłach zbrojnych albo przy innych strukturach obronnych państw obcych,
f)
jako obserwator wojskowy lub osoba posiadająca status obserwatora wojskowego misji
organizacji międzynarodowych lub sił wielonarodowych,
g)
w dyspozycji lub rezerwie kadrowej.
Rozdział 2
Ustalanie okoliczności i przyczyn wypadków
§ 4.
1.
Żołnierz, który uległ wypadkowi, niezwłocznie, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala,
melduje o wypadku swojemu przełożonemu.
27)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
Przełożony po powzięciu wiadomości o wypadku melduje o tym pisemnie dowódcy jednostki
wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.
§ 4a8)Dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
1.
Do czasu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku dowódca jednostki wojskowej zabezpiecza
miejsce wypadku w sposób wykluczający:
1)
dopuszczenie do miejsca wypadku osób niepowołanych;
2)
uruchamianie bez koniecznej potrzeby maszyn i innych urządzeń technicznych, których
ruch został wstrzymany w związku z wypadkiem;
3)
dokonywanie zmiany położenia maszyn i innych urządzeń technicznych, jak również zmiany
położenia innych przedmiotów, które spowodowały wypadek lub pozwalają odtworzyć jego
okoliczności.
2.
Zgodę na uruchomienie maszyn i innych urządzeń technicznych lub dokonanie zmian w
miejscu wypadku wyraża dowódca jednostki wojskowej, w uzgodnieniu z pracownikiem służby
do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, po dokonaniu oględzin miejsca wypadku oraz
po sporządzeniu, jeśli zachodzi taka potrzeba, szkicu lub zdjęcia miejsca wypadku.
3.
Zgodę, o której mowa w ust. 2, w sytuacji zaistnienia wypadku śmiertelnego, wypadku
powodującego ciężkie uszkodzenie ciała lub ciężki rozstrój zdrowia, wystąpienia choroby
nieuleczalnej lub zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej lub
częściowej niezdolności do służby wojskowej, trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia
ciała albo jeśli w wyniku tego samego zdarzenia wypadkowi uległo co najmniej dwóch
żołnierzy, wyraża dowódca jednostki wojskowej, w uzgodnieniu z właściwym prokuratorem
wojskowym.
4.
Dokonywanie zmian w miejscu wypadku bez uzyskania zgody, o której mowa w ust. 2 lub
3, jest dopuszczalne, jeśli zachodzi konieczność ratowania osób lub mienia albo zapobiegania
grożącemu niebezpieczeństwu.
§ 5.
1.
W razie wypadku dowódca jednostki wojskowej, w której poszkodowany żołnierz pełni
służbę, powołuje niezwłocznie komisję powypadkową w celu ustalenia okoliczności i
przyczyn wypadku.
1a9)Dodany przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W razie nieobecności służbowej dowódcy jednostki wojskowej komisję powypadkową powołuje
osoba zastępująca dowódcę. Przy ustalaniu składu komisji stosuje się odpowiednio przepis
ust. 2a.
210)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
W skład komisji powypadkowej wchodzą co najmniej 3 osoby, w tym:
1)
jako przewodniczący - zastępca dowódcy jednostki wojskowej;
2)
jako członkowie - pracownik służby do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy oraz -
odpowiednio do potrzeb - specjalista z dziedziny, w której nastąpił wypadek, albo
lekarz.
2a11)Dodany przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Jeżeli w etacie jednostki wojskowej nie ma stanowiska zastępcy dowódcy, w skład komisji
powypadkowej jako przewodniczący wchodzi osoba wyznaczona przez dowódcę jednostki
wojskowej.
2b11)Dodany przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W razie nieobecności służbowej zastępcy dowódcy przez okres uniemożliwiający dotrzymanie
terminu zakończenia postępowania powypadkowego, o którym mowa w § 10 ust. 1, przepis
ust. 2a stosuje się odpowiednio.
3.
W skład komisji powypadkowej nie mogą wchodzić osoby, które są zainteresowane wynikiem
działania komisji, zwłaszcza gdy może mieć on wpływ na ich odpowiedzialność, oraz
osoby będące świadkami wypadku.
4.
Jeżeli wypadkowi uległ dowódca jednostki wojskowej, komisję powypadkową powołuje jego
bezpośredni przełożony.
§ 612)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Komisja powypadkowa ustala czas, miejsce oraz okoliczności i przyczyny wypadku:
1)
dokonuje oględzin miejsca wypadku, stanu technicznego maszyn i urządzeń technicznych
oraz bada warunki pełnienia służby i inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na
powstanie wypadku lub mają z nim związek;
2)
jeżeli jest to konieczne, sporządza szkice lub wykonuje fotografie miejsca wypadku;
3)
przyjmuje wyjaśnienia od poszkodowanego żołnierza oraz świadków wypadku lub odbiera
od nich pisemne oświadczenia;
4)
zasięga opinii lekarza, a w razie potrzeby opinii innych specjalistów, w zakresie
niezbędnym do oceny rodzaju i skutków wypadku;
5)
zapoznaje się z przekazaną przez poszkodowanego żołnierza, na potrzeby prowadzonego
postępowania powypadkowego, dokumentacją medyczną;
6)
przegląda akta postępowania karnego i innych postępowań oraz inne dokumenty dotyczące
wypadku i jego następstw z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z odrębnych przepisów;
7)
zbiera inne dowody dotyczące wypadku.
2.
Z oględzin miejsca wypadku oraz wyjaśnień poszkodowanego żołnierza i świadków wypadku
sporządza się protokoły. Wzór protokołu oględzin miejsca wypadku, protokołu wyjaśnień
poszkodowanego i protokołu wyjaśnień świadka określają odpowiednio załączniki nr 1-3
do rozporządzenia.
3.
Wzór oświadczenia poszkodowanego i świadka określają odpowiednio załączniki nr 6 i
7 do rozporządzenia.
§ 6a13)Dodany przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
114)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Jeżeli wypadek zdarzył się na terenie jednostki wojskowej stacjonującej w innym garnizonie,
przewodniczący komisji powypadkowej może zwrócić się do dowódcy tej jednostki o dokonanie
czynności określonych w § 6 ust. 1 pkt 1-3 i 7 oraz nadesłanie zebranych materiałów.
2.
Dowódca jednostki wojskowej, na terenie której zdarzył się wypadek, w którym został
poszkodowany żołnierz niebędący jego podwładnym, dokonuje, w szczególności, następujących
czynności:
1)
zapewnia udzielenie pomocy poszkodowanemu;
2)
zabezpiecza miejsce wypadku;
3)
zawiadamia niezwłocznie o wypadku dowódcę poszkodowanego żołnierza.
3.
Przepisy § 4a stosuje się odpowiednio.
§ 7.
115)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Komisja powypadkowa sporządza protokół powypadkowy, w którym podaje się:
1)
skład komisji powypadkowej;
2)
stopień wojskowy, imię i nazwisko żołnierza, który uległ wypadkowi;
3)
datę i miejsce wypadku;
4)
opis okoliczności wypadku;
5)
przyczyny wypadku;
6)
rodzaj wypadku;
7)
doznany przez żołnierza uszczerbek na zdrowiu, a jeżeli poniósł on śmierć - fakt śmierci;
8)
wnioski i środki profilaktyczne;
9)
pouczenie o prawie zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole;
10)
podpisy członków komisji.
2.
Dane dotyczące doznanego przez żołnierza uszczerbku na zdrowiu wpisuje się do protokołu
powypadkowego na podstawie dokumentacji medycznej lub opinii lekarza.
3.
W razie ustalenia przez komisję powypadkową, że:
1)
wyłączną przyczyną wypadku było umyślne lub rażąco niedbałe działanie albo zaniechanie
żołnierza naruszające obowiązujące przepisy lub rozkazy,
2)
do wypadku w znacznym stopniu przyczyniło się zachowanie żołnierza spowodowane jego
stanem nietrzeźwości albo zażyciem środków odurzających lub substancji psychotropowych,
3)
uszczerbek na zdrowiu lub śmierć żołnierza zostały spowodowane przez niego umyślnie
- informację o tym wraz z opisem wskazujących na to okoliczności i dowodów podaje
się w protokole powypadkowym.
4.
W razie ustalenia, że wyłączną przyczyną wypadku były okoliczności wymienione w ust.
3 pkt 1, w protokole powypadkowym podaje się:
1)
przepis lub rozkaz naruszony przez żołnierza;
2)
czy i w jaki sposób przełożeni żołnierza zapewnili mu warunki odpowiadające właściwym
przepisom lub rozkazom i czy sprawowali nadzór nad ich przestrzeganiem;
3)
informację o posiadaniu lub braku umiejętności żołnierza, potrzebnych do wykonywania
czynności związanych z wypadkiem, oraz informację o przeszkoleniu żołnierza w zakresie
znajomości odpowiednich przepisów lub rozkazów.
516)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Do protokołu powypadkowego dołącza się protokoły wyjaśnień lub oświadczenia poszkodowanego
i świadków wypadku, a także inne dokumenty zebrane w toku postępowania powypadkowego,
w szczególności: pisemną opinię lekarza lub innych specjalistów, protokół oględzin
miejsca wypadku, szkice lub fotografie oraz inne dokumenty wskazujące okoliczności
i przyczyny wypadku.
5a17)Dodany przez § 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Protokół powypadkowy, o którym mowa w ust. 5, sporządza się w 3 jednobrzmiących egzemplarzach.
W razie wypadku żołnierza objętego ochroną ubezpieczeniową protokół sporządza się
w 4 egzemplarzach.
6.
Wzór protokołu powypadkowego określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
§ 8.
1.
W razie niezgodności stanowisk członków komisji powypadkowej co do okoliczności lub
przyczyn wypadku, w protokole powypadkowym zamieszcza się stanowisko większości członków
komisji; przy równej liczbie głosów decyduje głos przewodniczącego.
2.
Członek komisji powypadkowej, który nie zgadza się ze stanowiskiem większości, może
dołączyć do protokołu powypadkowego zdanie odrębne z podaniem uzasadnienia swojego
stanowiska. W takim przypadku w protokole powypadkowym czyni się wzmiankę o zdaniu
odrębnym.
§ 9.
1.
Jeżeli w związku z wypadkiem żołnierz poniósł szkodę wskutek utraty, całkowitego zniszczenia
lub uszkodzenia przedmiotów osobistego użytku lub przedmiotów służących do wykonywania
zawodu, komisja powypadkowa ustala:
1)
jakie to były przedmioty;
2)
stan tych przedmiotów przed wypadkiem (stopień zużycia) i ich przybliżoną wartość;
3)
czy przedmioty te żołnierz utracił, czy też uległy one całkowitemu zniszczeniu lub
tylko uszkodzeniu i w jakim stopniu.
2.
Ustalenia, o których mowa w ust. 1, wpisuje się do protokołu powypadkowego.
§ 1018)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
1.
Komisja powypadkowa powinna zakończyć postępowanie i sporządzić protokół powypadkowy
najpóźniej w ciągu 14 dni od dnia jej powołania.
2.
Sporządzenie protokołu powypadkowego w terminie późniejszym niż określony w ust. 1
wymaga podania przyczyn tego opóźnienia w treści protokołu.
§ 11.
1.
Protokół powypadkowy przedstawia się niezwłocznie dowódcy jednostki wojskowej, który:
119)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.)
w terminie 5 dni od dnia jego przedstawienia ustosunkowuje się do ustaleń w nim zawartych;
2)
może polecić dokonanie dodatkowych ustaleń, gdy uzna, że okoliczności i przyczyny
wypadku nie zostały dostatecznie wyjaśnione.
2.
W razie gdy w toku dodatkowych ustaleń wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności,
sporządza się nowy protokół powypadkowy, który ponownie przedstawia się dowódcy jednostki
wojskowej. Poprzedni protokół powypadkowy włącza się do materiałów postępowania powypadkowego.
3.
Dowódca jednostki wojskowej podpisuje protokół powypadkowy, zamieszczając w nim swoje
stanowisko wobec ustaleń komisji powypadkowej.
§ 12.
1.
Egzemplarz podpisanego przez dowódcę jednostki wojskowej protokołu powypadkowego doręcza
się, za pisemnym potwierdzeniem odbioru, poszkodowanemu żołnierzowi, a jeżeli żołnierz
poniósł śmierć w wypadku - jego małżonkowi. W razie braku małżonka protokół doręcza
się pełnoletniemu dziecku żołnierza lub opiekunowi dziecka małoletniego albo rodzicom
lub innemu członkowi rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy.
2.
Jeżeli w protokole powypadkowym są zawarte informacje stanowiące tajemnicę państwową,
doręcza się wyciąg z protokołu z pominięciem tych informacji, o czym czyni się wzmiankę
w doręczanym protokole.
3.
Żołnierz, który uległ wypadkowi, a w razie jego śmierci osoba, o której mowa w art.
12 ustawy, ma prawo wglądu do akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
§ 13.
1.
Żołnierzowi poszkodowanemu w wypadku, a w razie jego śmierci osobie, o której mowa
w art. 12 ustawy, przysługuje prawo zgłoszenia pisemnych zastrzeżeń do ustaleń zawartych
w protokole powypadkowym, w terminie 7 dni od dnia doręczenia protokołu.
2.
Zastrzeżenia wnosi się do szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego do ustalenia
prawa do odszkodowania, za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której został
sporządzony protokół powypadkowy.
320)Dodany przez § 1 pkt 7 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W razie rozformowania jednostki wojskowej, w której poszkodowany pełnił służbę poza
granicami państwa, zastrzeżenia wnosi się za pośrednictwem dowódcy jednostki, o której
mowa w § 18 ust. 1 pkt 4.
§ 1421)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Niezwłocznie po upływie terminu, o którym mowa w § 13 ust. 1, dowódca jednostki wojskowej
przekazuje po jednym egzemplarzu protokołu powypadkowego:
1)
szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego do ustalenia prawa do odszkodowania;
2)
ubezpieczającemu, jeżeli wypadek dotyczy żołnierza objętego ochroną ubezpieczeniową;
3)
do akt jednostki wojskowej.
2.
Dowódca jednostki wojskowej, przekazując protokół powypadkowy szefowi wojewódzkiego
sztabu wojskowego, dołącza jednocześnie:
1)
zastrzeżenia zgłoszone do protokołu powypadkowego wraz ze swoim stanowiskiem dotyczącym
tych zastrzeżeń;
2)
informację o miejscu zamieszkania poszkodowanego żołnierza, a w razie jego śmierci
- posiadane informacje o stanie rodzinnym żołnierza, ze wskazaniem imion, nazwisk,
dat urodzenia oraz miejsc zamieszkania osób, o których mowa w art. 12 ustawy;
3)
pisemny meldunek, o którym mowa w § 4 ust. 2;
4)
inne materiały zebrane w toku postępowania powypadkowego;
5)
informację wskazującą właściwą dla danego żołnierza wojskową komisję lekarską.
3.
Dowódca jednostki wojskowej pisemnie powiadamia właściwego szefa wojewódzkiego sztabu
wojskowego o zwolnieniu żołnierza ze służby wojskowej lub jego przeniesieniu do innej
jednostki wojskowej.
Rozdział 3
Postępowanie w razie ujawnienia u żołnierza choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej
§ 15.
1.
W razie ujawnienia u żołnierza choroby wymienionej w wykazie ustalonym na podstawie
art. 6 ustawy, dowódca jednostki wojskowej, z urzędu lub na wniosek żołnierza, kieruje
go do wojskowej komisji lekarskiej w celu stwierdzenia, czy choroba ta powstała w
związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej, oraz ustalenia
uszczerbku na zdrowiu. Dowódca jednostki wojskowej przekazuje jednocześnie komisji
posiadaną dokumentację medyczną i opis warunków pełnienia służby wojskowej.
2.
Przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej przesyła orzeczenie w sprawie ustalenia
związku choroby ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej i stopnia
uszczerbku na zdrowiu żołnierza szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego
do ustalenia prawa do odszkodowania, zainteresowanemu żołnierzowi oraz dowódcy jednostki
wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę.
§ 16.
1.
W razie śmierci żołnierza spowodowanej chorobą wymienioną w wykazie ustalonym na podstawie
art. 6 ustawy, dowódca jednostki wojskowej z urzędu lub na wniosek osób, o których
mowa w art. 12 ustawy, zwraca się do wojskowej komisji lekarskiej o ustalenie, czy
przyczyną śmierci żołnierza była choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami
lub warunkami służby wojskowej. Dowódca jednostki wojskowej przekazuje jednocześnie
komisji posiadaną dokumentację medyczną, opis warunków pełnienia służby wojskowej
i informację, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 2.
2.
Przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej przesyła orzeczenie w sprawie ustalenia,
czy przyczyną śmierci żołnierza była choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami
lub warunkami służby wojskowej, szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego
do ustalenia prawa do odszkodowania, dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz
pełnił służbę, oraz członkowi rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy.
§ 17.
Tryb postępowania przed wojskową komisją lekarską w przypadkach, o których mowa w
§ 15 ust. 1 i § 16 ust. 1, określają przepisy wydane na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy.
Rozdział 4
Postępowanie w sprawie przyznawania i wypłaty odszkodowań
§ 1822)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 11 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
1.
Właściwość szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego do ustalenia prawa do odszkodowania
określa się, z zastrzeżeniem ust. 2, według stałego miejsca stacjonowania jednostki
wojskowej:
1)
w której żołnierz pełnił służbę w dniu wypadku albo w dniu ustalenia przez wojskową
komisję lekarską stopnia uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby;
2)
w której żołnierz pełnił ostatnio służbę, jeżeli stopień uszczerbku na zdrowiu wskutek
choroby został ustalony lub śmierć wskutek choroby nastąpiła po zwolnieniu ze służby;
3)
w której żołnierz wyznaczony do pełnienia służby w jednostce organizacyjnej poza resortem
obrony narodowej otrzymywał zaopatrzenie wojskowe;
4)
z której żołnierz został skierowany do pełnienia służby poza granicami państwa;
5)
na której zaopatrzeniu wojskowym żołnierz wyznaczony do pełnienia służby poza granicami
państwa pozostawał.
223)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Jeżeli wypadkowi uległ szef wojewódzkiego sztabu wojskowego lub jego zastępca, Szef
Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych wskazuje szefa innego wojewódzkiego sztabu wojskowego
jako właściwego dla danej sprawy.
§ 19.
1.
Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia prawa
do odszkodowania z urzędu lub na wniosek żołnierza, a w razie śmierci żołnierza -
także na wniosek członka jego rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy.
2.
Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego wszczyna postępowanie z urzędu w razie otrzymania:
1)
protokołu powypadkowego;
2)
orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej stwierdzającego uszczerbek na zdrowiu albo
śmierć żołnierza wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami
lub warunkami służby wojskowej.
3.
Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego może wszcząć postępowanie z urzędu również przed
otrzymaniem protokołu powypadkowego w razie powzięcia wiadomości o wypadku, którego
okoliczności i przyczyny nie budzą wątpliwości, jeżeli żołnierz poniósł śmierć w tym
wypadku lub doznał ciężkiego uszkodzenia ciała.
§ 20.
Jeżeli wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia prawa do odszkodowania
wpłynie do niewłaściwego organu, organ ten przekazuje go niezwłocznie szefowi właściwego
wojewódzkiego sztabu wojskowego.
§ 21.
1.
Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego bada i ocenia całokształt sprawy na podstawie
wszystkich zebranych dowodów. W szczególności szef wojewódzkiego sztabu wojskowego
ustala, czy wypadek, któremu uległ żołnierz, jest wypadkiem, o którym mowa w art.
5 ustawy, i czy nie zachodzą okoliczności określone w art. 7 ustawy.
2.
W razie śmierci żołnierza szef wojewódzkiego sztabu wojskowego ustala w szczególności,
czy oprócz członków rodziny wymienionych w informacji nadesłanej przez dowódcę jednostki
wojskowej nie ma innych osób uprawnionych do odszkodowania.
3.
W razie potrzeby szef wojewódzkiego sztabu wojskowego może przeprowadzić postępowanie
uzupełniające. Przepisy § 6 ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.
§ 22.
124)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 10 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W razie ustalenia, że wypadek, jakiemu uległ żołnierz, jest wypadkiem pozostającym
w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej oraz nie zachodzą okoliczności, o
których mowa w art. 7 ustawy, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego po zakończeniu
leczenia, nie wcześniej jednak niż po 6 miesiącach od dnia wypadku, z zastrzeżeniem
ust. 1a, kieruje żołnierza bezpośrednio, a jeżeli pełni on nadal służbę - za pośrednictwem
dowódcy jednostki wojskowej, do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia, czy
uszczerbek na zdrowiu żołnierza jest skutkiem tego wypadku oraz w celu ustalenia stopnia
uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek tego wypadku. W razie śmierci żołnierza wskutek
wypadku szef wojewódzkiego sztabu wojskowego zwraca się do wojskowej komisji lekarskiej
o ustalenie, czy śmierć żołnierza jest następstwem tego wypadku.
1a25)Dodany przez § 1 pkt 10 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W razie powzięcia wiadomości o zwolnieniu żołnierza ze służby wojskowej szef wojewódzkiego
sztabu wojskowego niezwłocznie kieruje żołnierza do wojskowej komisji lekarskiej w
celu, o którym mowa w ust. 1.
2.
Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego przesyła wojskowej komisji lekarskiej posiadaną
dokumentację medyczną oraz protokół powypadkowy.
§ 2326)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 11 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Jeżeli wniosek o przyznanie odszkodowania żołnierz złożył po zwolnieniu z czynnej
służby wojskowej, a szef wojewódzkiego sztabu wojskowego nie posiada protokołu powypadkowego,
szef ten niezwłocznie zwraca się do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz
pełnił służbę, a w przypadku rozformowania tej jednostki wojskowej - do jego bezpośredniego
przełożonego, o nadesłanie tego protokołu, a następnie niezwłocznie kieruje żołnierza
do wojskowej komisji lekarskiej w celu dokonania ustaleń, o których mowa w § 22 ust.
1. Przepis § 22 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2.
W razie niesporządzenia protokołu powypadkowego w jednostce rozformowanej, w której
żołnierz pełnił służbę, protokół sporządza komisja powołana przez dowódcę jednostki
wojskowej będącej następcą prawnym tej jednostki. Przepisy § 5-14 ust. 2 stosuje się
odpowiednio.
§ 24.
Jeżeli żołnierz złożył wniosek o przyznanie odszkodowania po zwolnieniu z czynnej
służby wojskowej w związku z doznaniem uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby, szef
wojewódzkiego sztabu wojskowego niezwłocznie kieruje go do wojskowej komisji lekarskiej
w celu ustalenia, czy uszczerbek na zdrowiu jest następstwem choroby powstałej w związku
ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz stopnia tego uszczerbku.
§ 25.
Jeżeli żołnierz złożył wniosek o zwiększenie przyznanego mu odszkodowania wskutek
pogorszenia stanu zdrowia pozostającego w związku z wypadkiem lub chorobą, szef wojewódzkiego
sztabu wojskowego niezwłocznie kieruje żołnierza bezpośrednio, a jeżeli pełni on nadal
służbę - za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, do wojskowej komisji lekarskiej
w celu ustalenia, czy ustalony poprzednio uszczerbek na zdrowiu żołnierza uległ powiększeniu.
§ 26.
W razie złożenia wniosku o odszkodowanie przez członka rodziny zmarłego żołnierza
szef wojewódzkiego sztabu wojskowego niezwłocznie zwraca się do wojskowej komisji
lekarskiej o ustalenie, czy śmierć żołnierza jest następstwem wypadku pozostającego
w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze
szczególnymi właściwościami lub warunkami tej służby.
§ 27.
Jeżeli w sprawie wypadku, któremu uległ żołnierz, jest prowadzone postępowanie karne
lub inne postępowanie, a wynik tego postępowania może mieć wpływ na uprawnienia żołnierza
lub członków jego rodziny do odszkodowania, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego może
odroczyć wydanie decyzji w tej sprawie do czasu zakończenia właściwego postępowania.
§ 28.
1.
Decyzję w sprawie prawa do odszkodowania szef wojewódzkiego sztabu wojskowego wydaje
najpóźniej w ciągu 14 dni od dnia zebrania wszystkich niezbędnych dokumentów.
2.
Wzór decyzji, o której mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.
§ 2927)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 12 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Decyzję, o której mowa w § 28 ust. 1, doręcza się niezwłocznie poszkodowanemu żołnierzowi
za potwierdzeniem odbioru, a gdy decyzja dotyczy innych osób - również tym osobom.
2.
Jeżeli żołnierz pełni czynną służbę wojskową, decyzję doręcza się również dowódcy
jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.
3.
W razie wypadku żołnierza objętego ochroną ubezpieczeniową decyzję doręcza się również
ubezpieczającemu.
§ 30.
Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego zawiadamia dowódcę jednostki wojskowej, w której
poszkodowany żołnierz pełnił służbę, czy wypadek, któremu uległ żołnierz, jest wypadkiem
określonym w art. 5 ustawy, a jeżeli jest tym wypadkiem, ponadto, czy zachodzą okoliczności
określone w art. 7 ustawy.
§ 31.
1.
Wypłaty odszkodowania dokonuje się w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji o jego
przyznaniu.
2.
Odszkodowanie przysługujące osobom małoletnim wypłaca się do rąk ich prawnego przedstawiciela.
§ 32.
W razie wstępnego ustalenia przez wojskową komisję lekarską stałego lub długotrwałego
uszczerbku na zdrowiu żołnierza, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego może wypłacić
zaliczkę na poczet odszkodowania.
§ 3328)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 12 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5..
1.
Osoby, o których mowa w art. 16 ustawy, lub szef wojewódzkiego sztabu wojskowego mogą
wystąpić do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o przyznanie jednorazowego odszkodowania
w kwocie wyższej niż określona w art. 11 lub art. 13 ustawy albo o przyznanie jednorazowego
odszkodowania w przypadkach określonych w art. 16 pkt 2 lub 3 ustawy.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się za pośrednictwem właściwego szefa wojewódzkiego
sztabu wojskowego, który przekazuje wniosek Ministrowi Obrony Narodowej wraz z opinią
co do zasadności i wysokości przyznania odszkodowania osobom, o których mowa w art.
16 pkt 1 ustawy, albo zasadności przyznania odszkodowania w przypadku osób, o których
mowa w art. 16 pkt 2 lub 3 ustawy.
3.
W przypadku gdy wniosek zostanie złożony bezpośrednio do Ministra Obrony Narodowej,
podlega on zaopiniowaniu przez właściwego szefa sztabu wojskowego.
4.
Złożenie wniosku do Ministra Obrony Narodowej nie wstrzymuje wydania decyzji, o której
mowa w § 28.
Rozdział 5
Przepis końcowy
§ 34.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia29)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 8 października 2003 r..30)Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia utraciło moc rozporządzenie Ministra
Obrony Narodowej z dnia 25 października 1976 r. w sprawie postępowania o odszkodowanie
w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 36,
poz. 212), na podstawie art. 31 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach
odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku
ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 83, poz. 760).
1)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia
6 września 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku
lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej
(Dz. U. Nr 171, poz. 1156), które weszło w życie z dniem 5 października 2010 r.
2)
Dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 stycznia
2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia
choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej (Dz. U. poz.
72), które weszło w życie z dniem 3 lutego 2012 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
4)
Przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.
5)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia
21 grudnia 2004 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku
lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej
(Dz. U. z 2005 r. Nr 4, poz. 20), które weszło w życie z dniem 25 stycznia 2005 r.
6)
Dodany przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.
7)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.
8)
Dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.
9)
Dodany przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
10)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.
11)
Dodany przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
12)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
13)
Dodany przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.
14)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
15)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2.
16)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2.
17)
Dodany przez § 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
18)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.
19)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.
20)
Dodany przez § 1 pkt 7 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
21)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
22)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 11 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.
23)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
24)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 10 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2.
25)
Dodany przez § 1 pkt 10 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
26)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 11 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
27)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 12 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
28)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 12 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.
29)
Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 8 października 2003 r.
30)
Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia utraciło moc rozporządzenie Ministra
Obrony Narodowej z dnia 25 października 1976 r. w sprawie postępowania o odszkodowanie
w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 36,
poz. 212), na podstawie art. 31 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach
odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku
ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 83, poz. 760).