Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwościz dnia 31 lipca 2014 r.w sprawie nagród i zapomóg dla funkcjonariuszy Służby Więziennej
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 205 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
wysokość funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi dla funkcjonariuszy
Służby Więziennej, zwanego dalej „funduszem”;
2)
sposoby ustalania i warunki zwiększania wysokości funduszu dla poszczególnych jednostek
organizacyjnych Służby Więziennej, zwanych dalej „jednostkami organizacyjnymi”;
3)
tryb zwiększenia funduszu o środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń
funkcjonariuszy Służby Więziennej w okresie ich przebywania na zwolnieniu lekarskim;
4)
tryb postępowania oraz właściwość przełożonych w zakresie przyznawania i wypłaty nagród
rocznych, uznaniowych i zapomóg.
§ 2.
1.
Fundusz jest utworzony z 9,5% planowanych na dany rok kalendarzowy środków na uposażenia
zasadnicze funkcjonariuszy Służby Więziennej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, wraz
z dodatkami o charakterze stałym, ujętych w części 37 budżetu państwa, pozostających
w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości.
2.
Wysokość funduszu może być podwyższana przez Ministra Sprawiedliwości w ramach łącznej
sumy środków na uposażenia zasadnicze funkcjonariuszy wraz z dodatkami o charakterze
stałym.
3.
Wysokość funduszu ustala:
1)
Dyrektor Generalny Służby Więziennej, zwany dalej „Dyrektorem Generalnym”, w bezpośrednio
mu podległych jednostkach organizacyjnych;
2)
dyrektor okręgowy Służby Więziennej, zwany dalej „dyrektorem okręgowym”, w podległych
mu jednostkach organizacyjnych;
3)
kierownik jednostki organizacyjnej w podległej mu jednostce organizacyjnej w ramach
środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie
ich przebywania na zwolnieniu lekarskim.
§ 3.
Kierownik jednostki organizacyjnej zwiększa fundusz o środki finansowe uzyskane z
tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie ich przebywania na zwolnieniu
lekarskim z przeznaczeniem na nagrody uznaniowe za wykonywanie zadań służbowych w
zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich oraz dokonuje
podziału tych środków w terminie 14 dni od dnia zakończenia okresu rozliczeniowego,
a w ostatnim okresie rozliczeniowym - do końca roku budżetowego.
§ 4.
1.
Przełożonym właściwym do przyznania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg,
zwanym dalej „przełożonym”, jest:
1)
kierownik jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz stale pełni służbę;
2)
przełożony określony w art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, w przypadku funkcjonariuszy zajmujących wyższe stanowiska kierownicze w Służbie
Więziennej oraz funkcjonariuszy pozostających w jego dyspozycji.
2.
Nagrody uznaniowe może przyznać także:
1)
Dyrektor Generalny - wszystkim funkcjonariuszom;
2)
dyrektor okręgowy - funkcjonariuszom pełniącym służbę w podległych mu jednostkach
organizacyjnych;
3)
dyrektor okręgowy, komendant Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendant
ośrodka szkolenia Służby Więziennej, komendant ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej,
dyrektor zakładu karnego albo dyrektor aresztu śledczego:
a)
funkcjonariuszom delegowanym do czasowego pełnienia służby w podległych im jednostkach
organizacyjnych,
b)
funkcjonariuszom pozostającym w ich dyspozycji.
3.
Nagrody uznaniowe przyznaje przełożony z własnej inicjatywy bądź na wniosek bezpośredniego
przełożonego funkcjonariusza.
§ 5.
Zapomogi przyznaje przełożony z własnej inicjatywy, na pisemny wniosek funkcjonariusza,
a w uzasadnionych przypadkach - także na wniosek:
1)
bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza;
2)
osoby wyznaczonej w jednostce organizacyjnej do załatwiania spraw kadrowych lub socjalnych;
3)
organizacji związku zawodowego funkcjonariuszy.
§ 6.
Wniosek o przyznanie zapomogi składa się do komórki kadrowej w jednostce organizacyjnej.
§ 7.
Nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi wypłaca niezwłocznie jednostka organizacyjna
właściwa w sprawach wypłaty uposażenia funkcjonariusza.
1)
Rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 24
stycznia 2011 r. w sprawie nagród i zapomóg dla funkcjonariuszy Służby Więziennej
(Dz. U. Nr 22, poz. 118), które utraciło moc z dniem wejścia w życie ustawy z dnia
24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy
o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych,
ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby
Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 502).