Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiejz dnia 17 czerwca 2013 r.w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych mających dwa lub trzy koła, niektórych
pojazdów samochodowych mających cztery koła, motorowerów oraz ich przedmiotów wyposażenia
lub części 2)Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy
2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji
typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającej dyrektywę Rady 92/61/EWG
(Dz. Urz. WE L 124 z 09.05.2002, str. 1, z późn. zm.).
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Załącznik nr 1 - Istotne cechy różnicujące kategorię, typ, wariant lub wersję pojazdu
- Załącznik nr 2 - Warunki i sposób wyboru pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części, o których mowa w art. 70z ust. 5 ustawy
- Załącznik nr 3 - Zakres i sposób przeprowadzania kontroli zgodności produkcji
- Załącznik nr 4 - Wniosek o wydanie lub zmianę świadectwa homologacji typu (wzór)
- Załącznik nr 5 - Oświadczenie (wzór)
- Załącznik nr 6 - Oświadczenie (wzór)
- Załącznik nr 7 - Wykaz osób upoważnionych do podpisywania (wzór)
- Załącznik nr 8 - Oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów (wzór)
- Załącznik nr 9 - Wykaz regulaminów EKG ONZ obowiązujących w procedurze homologacji typu EKG ONZ, które nie są stosowane w procedurze homologacji typu we pojazdu lub typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 1, 3-6, 7 lit. b, 8 i 9 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo
o ruchu drogowym zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa dla pojazdów samochodowych mających dwa lub trzy koła, niektórych
pojazdów samochodowych mających cztery koła, motorowerów oraz ich przedmiotów wyposażenia
lub części:
1)
zakres wymagań technicznych obowiązujących w procedurach homologacji typu oraz szczegółowy
sposób przeprowadzania tych procedur;
2)
limit pojazdów kwalifikowanych do małej serii;
3)
szczegółowe czynności organów w procedurach homologacji typu;
4)
istotne cechy różnicujące kategorię, typ, wariant lub wersję pojazdu;
5)
warunki i sposób wyboru pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części, o których mowa
w art. 70z ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
6)
zakres i sposób przeprowadzania kontroli zgodności produkcji;
7)
wzory dokumentów związanych z homologacją typu oraz szczegółowe wymagania dla dokumentów,
o których mowa w art. 70h ust. 5 i art. 70z ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu
drogowym, w zależności od procedury homologacji typu;
8)
wzór i opis znaku homologacji typu przedmiotu wyposażenia lub części.
§ 2.
1.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
ustawa - ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
2)
dyrektywa - dyrektywę 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie
homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającą dyrektywę
Rady 92/61/EWG .
2.
Ilekroć w przywołanych poniżej załącznikach do dyrektywy jest mowa o:
1)
karcie informacyjnej - należy przez to rozumieć dokument informacyjny;
2)
pojeździe o mieszanym napędzie - należy przez to rozumieć pojazd o dwóch różnych systemach
napędu, na przykład systemie elektrycznym i systemie cieplnym.
§ 3.
Zakres wymagań technicznych obowiązujących w procedurze homologacji typu WE pojazdu,
typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach oraz typu WE przedmiotu wyposażenia
lub części określa załącznik I do dyrektywy.
§ 4.
Limit pojazdów produkowanych w małych seriach, planowanych przez producenta do wprowadzenia
do obrotu handlowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w danym roku, należących
do jednego typu pojazdu, nie może przekroczyć 200 sztuk.
§ 5.
1.
W odniesieniu do pojazdów samochodowych mających dwa lub trzy koła, niektórych pojazdów
samochodowych mających cztery koła oraz motorowerów, producent składa wniosek o wydanie
lub zmianę świadectwa homologacji typu, o którym mowa w art. 70h ust. 3 ustawy, z
zastosowaniem jednostopniowej procedury homologacji typu.
2.
W przypadku wniosku producenta o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu,
o którym mowa w art. 70h ust. 3 ustawy, minister właściwy do spraw transportu sprawdza:
1)
kompletność złożonych dokumentów, zgodnie z wykazem wymaganych dokumentów określonym
w art. 70h ust. 5 ustawy;
2)
zgodność informacji zawartych we wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji
typu z załączonymi do niego dokumentami pod kątem prawidłowego określenia danych dotyczących
marki i typu pojazdu albo typu przedmiotu wyposażenia lub części;
3)
czy wniosek o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu został podpisany przez
producenta albo osobę upoważnioną do występowania w imieniu producenta;
4)
prawidłowość przygotowania dokumentu informacyjnego pod kątem zastosowania odpowiedniego
wzoru wymaganego w zależności od rodzaju homologacji typu WE pojazdu albo homologacji
typu pojazdów produkowanych w małych seriach;
5)
czy dokumenty potwierdzające przeprowadzenie badań homologacyjnych typu pojazdów produkowanych
w małych seriach albo typu przedmiotu wyposażenia lub części, objętego wnioskiem,
zostały wydane przez:
a)
jednostkę uprawnioną do ich wydania, zgodnie z zakresem udzielonego uprawnienia, o
którym mowa w art. 70y ust. 2 ustawy,
b)
kierownika jednostki uprawnionej albo osobę przez niego upoważnioną.
3.
Przy wydawaniu, zmianie, odmowie wydania albo cofnięciu świadectwa homologacji typu
minister właściwy do spraw transportu stosuje:
1)
wzór świadectwa homologacji typu WE pojazdu zgodnie ze wzorem określonym w załączniku
III do dyrektywy;
2)
wzory świadectw homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części określone w
dyrektywach wskazanych w części 2 załącznika II do dyrektywy;
3)
wzory świadectw homologacji typu EKG ONZ określone w regulaminach stanowiących podstawę
wydania świadectwa homologacji typu EKG ONZ.
4.
Wzór świadectwa homologacji typu WE pojazdu stosuje się także w odniesieniu do świadectwa
homologacji typu pojazdu, wydawanego dla pojazdów produkowanych w małych seriach,
przy czym nazwę dokumentu określa się jako świadectwo homologacji typu pojazdu.
5.
Świadectwo homologacji typu WE pojazdu powinno posiadać numer określony zgodnie z
częścią A załącznika V do dyrektywy.
6.
W przypadku świadectwa homologacji typu pojazdu, dla pojazdów produkowanych w małych
seriach, w sekcji 1 numeru świadectwa, o którym mowa w ust. 5, należy wpisać duże
litery „PL” oraz pominąć w tym numerze sekcję 2 i 3.
7.
Świadectwo homologacji typu EKG ONZ powinno posiadać numer nadany w sposób określony
w regulaminach stanowiących podstawę wydania świadectwa homologacji typu EKG ONZ.
8.
W przypadku zmian w pakiecie informacyjnym do świadectwa homologacji typu WE albo
świadectwa typu pojazdów produkowanych w małych seriach, przy nadawaniu numeru tego
świadectwa, po numerze zmiany, który nie ulega zmianie, minister właściwy do spraw
transportu dodaje następujące oznaczenie, w zależności od liczby udzielonych do tej
pory zmian:
1)
„Revision 1, 2, 3 …” albo skrót „Rev. 1, 2, 3, ….” - w przypadku świadectw homologacji
typu WE,
2)
„Rewizja 1, 2, 3 …” albo skrót „Rew. 1, 2, 3 …” - w przypadku świadectw homologacji
typu pojazdów produkowanych w małych seriach
- z zastrzeżeniem ust. 9.
9.
W przypadku gdy w ramach procedury homologacji typu WE albo procedury homologacji
typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach poza zmianami, o których
mowa w ust. 8:
1)
były wymagane dalsze kontrole lub badania,
2)
uległy zmianie dane albo informacje zawarte w świadectwie homologacji typu WE albo
świadectwie homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach, z wyjątkiem
załączników,
3)
weszły w życie nowe wymagania obowiązujące dla typu pojazdu podlegającego procedurze
homologacji
- przy wydaniu zmiany do świadectwa homologacji typu WE albo świadectwa homologacji
typu pojazdów produkowanych w małych seriach, w sekcji 4 numeru tego świadectwa minister
właściwy do spraw transportu określa numer zmiany, zgodny z liczbą kolejnych udzielonych
już zmian.
§ 6.
Istotne cechy różnicujące kategorię, typ, wariant lub wersję pojazdu są określone
w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
§ 7.
1.
Po przeprowadzonym badaniu homologacyjnym typu WE pojazdu albo typu pojazdu dla pojazdów
produkowanych w małych seriach protokół wraz ze sprawozdaniem zawierającym wyniki
tego badania, o którym mowa w art. 70z ust. 6 pkt 1 ustawy, wydany przez kierownika
jednostki uprawnionej albo osobę przez niego upoważnioną, jednostka uprawniona sporządza
w języku polskim i dodatkowo w języku angielskim - w przypadku badań homologacyjnych
typu WE pojazdu.
2.
Wzór wyników badań, o których mowa w ust. 1, w zakresie poziomu głośności oraz emisji
spalin określa załącznik VII do dyrektywy.
3.
Po przeprowadzonym badaniu homologacyjnym typu przedmiotu wyposażenia lub części sprawozdanie
z badań, o którym mowa w art. 70z ust. 6 pkt 2 ustawy, wydane przez kierownika jednostki
uprawnionej albo osobę przez niego upoważnioną, jednostka uprawniona sporządza w języku
polskim i w języku angielskim.
4.
Dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 3, jednostka uprawniona sporządza w trzech egzemplarzach,
z czego:
1)
jeden egzemplarz - jest przechowywany w dokumentacji prowadzonej przez jednostkę uprawnioną;
2)
dwa egzemplarze - wydaje producentowi.
5.
Warunki i sposób wyboru pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części, o których mowa
w art. 70z ust. 5 ustawy, są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
§ 8.
1.
Zakres i sposób przeprowadzania kontroli zgodności produkcji przez ministra właściwego
do spraw transportu, o której mowa w art. 70w ust. 1 ustawy, jest określony w załączniku
nr 3 do rozporządzenia oraz załączniku VI do dyrektywy.
2.
W przypadku kontroli zgodności produkcji przeprowadzonej przez jednostkę uprawnioną
do wykonywania badań homologacyjnych, upoważnioną przez ministra właściwego do spraw
transportu zgodnie z art. 70w ust. 4 ustawy do przeprowadzania takiej kontroli, załącznik
nr 3 do rozporządzenia oraz załącznik VI do dyrektywy stosuje się odpowiednio.
§ 9.
1.
Pakiet informacyjny, dołączany do wniosku, o którym mowa w art. 70h ust. 5 pkt 1 ustawy,
powinien zawierać:
1)
w przypadku jednostopniowej procedury homologacji typu WE pojazdu albo typu pojazdu
dla pojazdów produkowanych w małej serii:
a)
folder informacyjny składający się z:
-
-dokumentu informacyjnego sporządzonego według wzoru określonego w załączniku II do dyrektywy,
-
-danych i informacji o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdu,
-
-informacji i instrukcji, określających warunki lub ograniczenia związane z użytkowaniem pojazdu, w tym jego przedmiotu wyposażenia lub części, mające wpływ na bezpieczeństwo w ruchu drogowym lub ochronę środowiska, o ile takie warunki lub ograniczenia występują w typie pojazdu objętym wnioskiem,
b)
protokół z badania homologacyjnego wraz ze sprawozdaniem wydany przez jednostkę uprawnioną;
2)
w przypadku procedury homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części albo typu
EKG ONZ:
a)
folder informacyjny sporządzony zgodnie z aktami prawnymi wymienionymi w części 2
załącznika II do dyrektywy oraz w regulaminach stanowiących podstawę wydania świadectwa
homologacji typu EKG ONZ, w tym zawierający informacje i instrukcje, określające warunki
lub ograniczenia związane z użytkowaniem przedmiotu wyposażenia lub części, mające
wpływ na bezpieczeństwo w ruchu drogowym lub ochronę środowiska, o ile takie warunki
lub ograniczenia występują w typie przedmiotu wyposażenia lub części objętym wnioskiem,
b)
sprawozdanie zawierające wyniki badania homologacyjnego typu przedmiotu wyposażenia
lub części, objętego wnioskiem, wydane przez jednostkę uprawnioną.
2.
W przypadku zmiany świadectwa homologacji typu WE, świadectwa homologacji typu pojazdu
dla pojazdów produkowanych w małych seriach oraz świadectwa homologacji typu EKG ONZ,
pakiet informacyjny dołączany do wniosku, o którym mowa w art. 70h ust. 5 ustawy,
powinien zawierać wyraźne zaznaczenie wprowadzonych do niego zmian przez pogrubienie
czcionki.
§ 10.
1.
Wzory świadectw zgodności WE są określone w załączniku IV do dyrektywy, przy czym
w przypadku świadectw zgodności wydawanych dla pojazdów produkowanych w małych seriach
należy w nazwie pominąć oznaczenie „WE”.
2.
Świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności powinny być wystawione na papierze
z zabezpieczeniem w postaci kolorowej grafiki lub znaku wodnego, odpowiadającym znakowi
identyfikującemu producenta.
3.
Świadectwo zgodności wystawione na podstawie świadectwa homologacji typu pojazdu,
które zostało uznane przez ministra właściwego do spraw transportu w drodze decyzji
administracyjnej, zgodnie z art. 70j ust. 1 oraz art. 70k ust. 1 ustawy, powinno zawierać
na pierwszej stronie informację o uznaniu tego świadectwa przez ministra właściwego
do spraw transportu, wraz z podaniem numeru decyzji i daty jej wydania.
4.
Wtórnik dokumentów, o których mowa w ust. 3, powinien zawierać na pierwszej stronie
nazwę o treści:
1)
„wtórnik” - w przypadku dokumentów sporządzonych w języku polskim;
2)
„duplicate” - w przypadku dokumentów sporządzonych w języku angielskim.
5.
Wzory i opisy znaków homologacji typu:
1)
WE przedmiotu wyposażenia lub części - określają akty prawne wymienione w części 2
załącznika II do dyrektywy;
2)
EKG ONZ - określają regulaminy stanowiące podstawę wydania świadectwa homologacji
typu EKG ONZ.
§ 11.
1.
Wzór wniosku o wydanie lub zmianę świadectwa homologacji typu, o którym mowa w art.
70h ust. 3 ustawy, jest określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
2.
Wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 70h ust. 5 pkt 4 ustawy, jest określony w
załączniku nr 5 do rozporządzenia.
3.
Wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 70h ust. 5 pkt 5 ustawy, jest określony w
załączniku nr 6 do rozporządzenia.
4.
Wzór wykazu, o którym mowa w art. 70h ust. 5 pkt 6 ustawy, jest określony w załączniku
nr 7 do rozporządzenia.
5.
Wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 70s ust. 1 pkt 2 ustawy, jest określony w
załączniku nr 8 do rozporządzenia.
§ 12.
Wykaz regulaminów EKG ONZ obowiązujących w procedurze homologacji typu EKG ONZ, które
nie są stosowane w procedurze homologacji typu WE pojazdu lub typu pojazdu dla pojazdów
produkowanych w małych seriach, jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia.
2)
Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy
2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji
typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającej dyrektywę Rady 92/61/EWG
(Dz. Urz. WE L 124 z 09.05.2002, str. 1, z późn. zm.).
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury
z dnia 28 lipca 2005 r. w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych mających
dwa lub trzy koła, niektórych pojazdów samochodowych mających cztery koła oraz motorowerów
(Dz. U. Nr 162, poz. 1360 oraz z 2006 r. Nr 205, poz. 1513), które zgodnie z art.
1 pkt 6 w związku z art. 13 ustawy z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy
- Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1448 oraz z 2013 r.
poz. 700) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Załącznik nr 1 - Istotne cechy różnicujące kategorię, typ, wariant lub wersję pojazdu
1.
Typ pojazdu oznacza pojazdy, które:
1)
należą do jednej kategorii;
2)
są produkowane przez tego samego producenta;
3)
mają to samo podwozie, ramę, ramę pomocniczą, płytę podłogową lub inną strukturę,
do której przymocowane są główne części składowe;
4)
mają źródło napędu działające na tej samej zasadzie (spalanie wewnętrzne, elektryczne,
mieszane itd.);
5)
mają takie samo oznaczenie typu nadane przez producenta. Typ pojazdu może obejmować
warianty i wersje.
2.
Wariant oznacza pojazd lub grupę pojazdów należących do tego samego typu, które mają:
1)
ten sam kształt nadwozia (podstawowe dane techniczne);
2)
różnice masy w stanie gotowym do jazdy między najmniejszą i największą wartością nieprzekraczającą
20% wartości najmniejszej;
3)
różnice w maksymalnej dopuszczalnej masie między największą i najmniejszą wartością
nieprzekraczającą 20% wartości najmniejszej;
4)
silnik o takim samym cyklu pracy (dwusuw lub czterosuw, zapłon iskrowy lub zapłon
samoczynny);
5)
różnicę w pojemności skokowej silnika (w przypadku silnika ze spalaniem wewnętrznym)
między najniższą i najwyższą wartością nieprzekraczającą 30% wartości najniższej;
6)
taką samą liczbę i takie samo usytuowanie cylindrów;
7)
różnicę w mocy silnika między najniższą i najwyższą wartością nieprzekraczającą 30%
wartości najniższej;
8)
tę samą zasadę działania (w przypadku silników elektrycznych);
9)
taki sam rodzaj skrzyni biegów (ręczna, automatyczna itp.).
3.
Wersja oznacza pojazd tego samego typu i wariantu, który może zawierać dowolne wyposażenie,
części składowe lub układy wymienione w dokumencie informacyjnym, zgodnie ze wzorem
określonym w załączniku nr 2 do dyrektywy pod warunkiem, że jest tylko:
1)
jedna wartość podawana dla:
a)
masy w stanie gotowym do jazdy,
b)
maksymalnej masy całkowitej,
c)
mocy silnika,
d)
pojemności skokowej silnika oraz
2)
jeden zestaw wyników badań podanych zgodnie ze wzorem określonym w załączniku VII
do dyrektywy.
Załącznik nr 2 - Warunki i sposób wyboru pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części, o których mowa w art. 70z ust. 5 ustawy
1.
Warunki i sposób wyboru pojazdów poddanych badaniu powinny być tak dobrane, aby możliwe
było właściwe sprawdzenie wszelkich kombinacji podlegających homologacji pod względem
kryteriów takich, jak:
1)
silnik,
2)
skrzynia biegów,
3)
osie napędzane (liczba, położenie, współpraca),
4)
osie kierowane (liczba i położenie),
5)
osie hamowane (liczba),
6)
konstrukcja zabezpieczająca przed przewróceniem.
2.
Warunki i sposób wyboru przedmiotów wyposażenia lub części określają akty prawne określone
w części 2 załącznika II do dyrektywy.
Załącznik nr 3 - Zakres i sposób przeprowadzania kontroli zgodności produkcji
1.
Kontrola zgodności produkcji, o której mowa w art. 70w ust. 1 ustawy, zwana dalej
„kontrolą”, przeprowadzana przez ministra właściwego do spraw transportu, zwanego
dalej „ministrem”, składa się z dwóch etapów:
1)
oceny wstępnej,
2)
weryfikacji przedsięwzięć i metod zapewniających zgodność produkcji pojazdów, przedmiotów
wyposażenia lub części, zwanych dalej wyrobami, z typem objętym świadectwem homologacji.
2.
W ramach oceny wstępnej minister sprawdza, czy producent ma system zarządzania jakością.
2.1. Przy określaniu zakresu oceny wstępnej minister uwzględnia:
a)
dokumentację producenta potwierdzającą zgodność ze zharmonizowaną normą ISO 9001 lub
z równoważną zharmonizowaną normą, która spełnia ogólne wymagania oceny wstępnej,
b)
dokumentację producenta pojazdu w zakresie przeprowadzonej przez niego oceny systemu
zarządzania jakością u producenta przedmiotów wyposażenia lub części, zgodnie co najmniej
z jedną specyfikacją przemysłową, spełniającą wymagania normy, o której mowa w lit.
a.
2.2. Przy uwzględnianiu przez ministra na potrzeby oceny wstępnej, dokumentacji przedstawionej
przez producenta według normy, o której mowa w pkt 2.1. lit. a, w toku kontroli minister
ustala z producentem sposób informowania o wszelkich zmianach zakresu i terminów ważności
tej dokumentacji.
2.3. Ocena wstępna w odniesieniu do typu pojazdu nie wymaga przeprowadzenia ponownej
oceny wstępnej, przeprowadzonej na potrzeby wydania świadectwa homologacji typu przedmiotu
wyposażenia lub części, montowanego w tym typie pojazdu. W takim przypadku zakres
oceny wstępnej powinien obejmować zakłady produkcyjne producenta pojazdu i działania
związane z montażem całego pojazdu, które nie były objęte zakresem ocen wstępnych
przeprowadzonych przed wydaniem świadectw homologacji typu dla przedmiotów wyposażenia
lub części tego typu pojazdu.
3.
W ramach weryfikacji wprowadzonych przez producenta przedsięwzięć i metod zapewniających
zgodność produkcji wyrobów z typem objętym świadectwem homologacji minister:
1)
sprawdza u producenta:
a)
sposób funkcjonowania procesu produkcyjnego wyrobów, w szczególności:
− planowanie produkcji,
− prowadzenie i przechowywanie dokumentacji produkcyjnej,
− nadzorowanie poszczególnych etapów procesu produkcyjnego,
− przechowywanie i transport wyrobów gotowych,
b)
sposób działania systemu dostawy wyrobów, w szczególności:
− istnienie systemu oceny dostawców,
− magazynowanie i kontrolę dostaw,
− stosowanie oznaczeń wyrobów na potrzeby skutecznej i terminowej dostawy,
− procedury reklamacji wyrobów,
c)
istnienie systemu badań i kontroli wewnętrznych produkowanych wyrobów, w szczególności
zapewnienie:
− właściwego sposobu, zakresu i ilości badań i kontroli wewnętrznych, które są wymagane
do przeprowadzenia zgodnie z aktami prawnymi określonymi w załączniku I do dyrektywy;
w przypadku producenta pojazdu, kontrole wewnętrzne dotyczą sprawdzenia zgodności
kompletacji pojazdu z danymi zawartymi w świadectwie homologacji typu,
− dostępu do wyposażenia badawczo-rozwojowego i kontrolnego, w tym sposób identyfikacji
i sprawdzania tego wyposażenia,
− dokumentowania i udostępniania wyników badań i kontroli wewnętrznych wyrobów, między
innymi poprzez plany kontroli,
− prowadzenia analizy wyników badań i kontroli wewnętrznych pod kątem sprawdzania
i zapewnienia przez producenta zachowania na takim samym poziomie produkcji wyrobów,
z jednoczesnym uwzględnianiem postępu w obszarze technicznym i produkcji przemysłowej,
− skutecznego procesu eliminowania niezgodności stwierdzonych w wyniku badań i kontroli
wewnętrznych,
− skutecznego procesu eliminowania i wycofywania z produkcji wyrobów wadliwych, w
tym stosowania oznaczeń takich wyrobów.
2)
ustala z producentem okres przechowywania wyników badań i kontroli wewnętrznych wyrobów
przeprowadzanych przez tego producenta.
4.
W przypadku kontroli, o której mowa w art. 70w ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy, i niezgodności
stwierdzonych przez ministra w toku tej kontroli, minister może dokonywać sprawdzenia
utrzymywania przez producenta systemu zarządzania jakością oraz przedsięwzięć i metod
zapewniających zgodność produkcji wyrobów, z typem objętym świadectwem homologacji.
5.
Minister uzgadnia termin kontroli z podmiotem podlegającym kontroli, zwanym dalej
„kontrolowanym”.
5.1. Minister, nie później niż w terminie 14 dni przed terminem przystąpienia do czynności
kontrolnych, powiadamia kontrolowanego w szczególności o:
a)
zakresie kontroli;
b)
przewidywanym czasie trwania kontroli;
6.
Kontrole przeprowadza się w obecności przedstawiciela kontrolowanego.
7.
Po przeprowadzeniu kontroli, minister sporządza protokół, który zawiera:
1)
nazwę i siedzibę kontrolowanego;
2)
datę przeprowadzenia kontroli;
3)
wykaz przedstawicieli kontrolowanego, zawierający ich dane osobowe: imię, nazwisko
oraz zajmowane stanowisko;
4)
zakres kontroli;
5)
wykaz skontrolowanych dokumentów/procedur/procesów produkcyjnych/obiektów/ pomieszczeń/wyposażenia;
6)
opis spostrzeżeń;
7)
stwierdzone niezgodności;
8)
proponowane przez kontrolowanego działania zapobiegawcze /korygujące;
9)
termin wdrożenia działań zapobiegawczych/korygujących oraz ich sprawdzenia;
10)
załączniki z podaniem nazwy każdego z nich, zawierające pisemne oświadczenia, wyjaśnienia,
obliczenia i inne dokumenty przekazane przez kontrolowanego;
11)
datę i miejsce sporządzenia protokołu z kontroli, podpisy osób uczestniczących w kontroli.
8.
Protokół sporządza się w trzech egzemplarzach, z czego:
1)
jeden egzemplarz jest przeznaczony dla kontrolowanego;
2)
jeden egzemplarz jest przeznaczony dla ministra;
3)
jeden egzemplarz jest przeznaczony dla jednostki uprawnionej w ramach prowadzonej
przez nią dokumentacji homologacyjnej.
Załącznik nr 4 - Wniosek o wydanie lub zmianę świadectwa homologacji typu (wzór)
Załącznik nr 5 - Oświadczenie (wzór)
Załącznik nr 6 - Oświadczenie (wzór)
Załącznik nr 7 - Wykaz osób upoważnionych do podpisywania (wzór)
Załącznik nr 8 - Oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów (wzór)
Załącznik nr 9 - Wykaz regulaminów EKG ONZ obowiązujących w procedurze homologacji typu EKG ONZ, które nie są stosowane w procedurze homologacji typu we pojazdu lub typu pojazdu dla pojazdów produkowanych w małych seriach
|